အခန်း ၅၀

အပိုင်း ၅၀ - ကျောင်းသားသစ်များ

ဝမ်ချင်းချင်း မင်္ဂလာဆောင်သွားသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အတွင်းရေးမှူးဝမ် ကြုံတွေ့နေရသည့် ပြဿနာမှာ ထင်သလောက် မကြီးမားကြောင်း သိသာသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ချန်မိသားစုက ဝမ်မိသားစု၏သမီးကို ချွေးမအဖြစ် လက်ခံမည်မဟုတ်ပေ။

လျန်မိသားစု၏ ဒုတိယအစ်ကိုဖြစ်သူ၏ အိမ်ထောင်ရေးနှင့် ပတ်သက်သည့် ပြင်ပဖိအားများ လျော့ပါးသွားပြီဖြစ်ရာ လျန်ဟွေ့၏ စိတ်အခြေအနေမှာလည်း တစ်ရက်ထက်တစ်ရက် ပို၍ကြည်လင်လာခဲ့သည်။ သို့သော် လမုန့်ပွဲတော် မတိုင်မီတွင် အတန်းထဲသို့ ကျောင်းသားသစ် နှစ်ဦး ပြောင်းရွှေ့လာသောအခါ သူမ၏ ပျော်ရွှင်မှုများမှာ အပြောင်းအလဲ ဖြစ်လာတော့သည်။

"တို့အတန်းကို ကျောင်းသားသစ် နှစ်ယောက် ပြောင်းလာတယ်၊ အားလုံးက နွေးနွေးထွေးထွေး ကြိုဆိုပေးကြပါဦး" ဆရာမ ချန်ဟွေ့ယီက ပြောကြားပြီးနောက် လက်ခုပ်သံများကြားတွင် ကျောင်းသားသစ် နှစ်ဦးကို မိတ်ဆက်ခိုင်းလိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ။ ကျွန်မနာမည် ဝမ်ရှို့ကျွမ်းပါ။ ပေချန် မူလတန်းကျောင်းကနေ ကျောင်းဆင်းခဲ့တာပါ။ မိသားစုကိစ္စလေးတွေ ရှိနေလို့ ကျောင်းတက်တာ နည်းနည်းနောက်ကျသွားတာပါ။ နောင်ခါမှာလည်း အားလုံးက ကူညီစောင့်ရှောက်ပေးကြပါဦး"

ဝမ်ရှို့ကျွမ်းက လူကြီးဆန်ဆန်နှင့် ရင့်ကျက်စွာ စကားပြောဆိုသော်လည်း အခြားမိန်းကလေးတစ်ဦးဖြစ်သည့် ကျန်းလင်မှာမူ အလွန်ပင် ရှက်ရွံ့နေပုံရသည်။ သူမက "ကျွန်မက... ကျန်းလင်ပါ" ဟုသာ တိုးတိုးလေး ပြောပြီးနောက် ဆက်မပြောတော့ချေ။ သူမ၏ အသံမှာ ခြင်ဝီသံထက်ပင် ပိုတိုးနေသေးသည်။

"ကောင်းပြီ၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် တတိယတန်းရဲ့ အနောက်ဆုံးခုံမှာ အတူတူထိုင်လိုက်ကြ!"

ဆရာမ ချန်ဟွေ့ယီက နေရာချပေးသော်လည်း ဝမ်ရှို့ကျွမ်းက ထိုအစီအစဉ်ကို လက်မခံချင်ပေ။

"ဆရာမချန်၊ ကျွန်မ ဟိုဘက်က ကျောင်းသူလေးနဲ့ အတူတူထိုင်လို့ ရမလားဟင်။ ကျန်းလင်နဲ့ ကျွန်မက ကျောင်းသစ်ဆိုတော့ ဘာမှ သိပ်မသိသေးဘူးလေ။ အတန်းထဲက ကျောင်းသားဟောင်းတစ်ယောက်ယောက်က လမ်းညွှန်ပေးမယ်ဆိုရင် ပိုပြီးတော့ အသားကျလွယ်မယ် ထင်လို့ပါ"

လျန်ဟွေ့မှာ ကြောင်သွားရသည်။ ဤကျောင်းသားသစ်များကို သူမ တစ်ခါမှပင် မမြင်ဖူးချေ။ သို့သော် ထိုမိန်းကလေးက ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် သူမနှင့် လင်းစုယွီကို အဘယ်ကြောင့် ခွဲပစ်ချင်နေရသနည်း။ သူမ ဘာကြံစည်နေသနည်း။ ဤသည်မှာ လုံးဝလက်ခံနိုင်စရာ မရှိပေ။

"ဆရာမချန်၊ ကျွန်မနဲ့ စုယွီက အတူတူထိုင်နေကျပါ။ စုယွီက ကျွန်မရဲ့ စာတွေကိုတောင် ကူညီပေးတာ။ ကျွန်မ လင်းစုယွီနဲ့ပဲ အတူတူ ထိုင်ချင်ပါတယ်"

လျန်ဟွေ့က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ငြင်းဆန်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဆရာမ ချန်ဟွေ့ယီလည်း အတင်းအကျပ် မခိုင်းရက်တော့ပေ။ ဆရာမက မည်သို့ဖြေရှင်းရမည်ကို စဉ်းစားနေစဉ် ဝမ်ရှို့ကျွမ်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ထပ်ပြောပြန်သည်။

"တကယ်တော့ ငါ့ရဲ့ စာမေးပွဲအမှတ်တွေကလည်း တော်တော်ကောင်းပါတယ်၊ ငါလည်း နင်နဲ့အတူတူ စာတွေ လေ့လာပေးနိုင်ပါတယ်"

သူမ၏ စာတော်ကြောင်းကို ကြွားလုံးထုတ်ပြီးနောက် လင်းစုယွီကို သနားစဖွယ် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "သူငယ်ချင်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မနဲ့ ခုံလဲပေးလို့ ရမလား။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်နော်"

"ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်မလည်း ခုံမလဲချင်လို့ပါ။ အတန်းထဲမှာ ကူညီပေးမယ့် တခြားကျောင်းသားတွေ အများကြီးရှိပါတယ်၊ လမ်းညွှန်ပေးမယ့် တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကိုပဲ ရှာလိုက်ပါ"

လင်းစုယွီလည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမသည် လျန်ဟွေ့ စကားများလွန်းသည်ဟု တစ်ခါတစ်ရံ ညည်းညူတတ်သော်လည်း သူစိမ်းတစ်ယောက်က ခိုင်းရုံနှင့် ခုံဖယ်ပေးမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ ထိုမိန်းကလေးက မိမိကိုယ်ကို မည်သူမှတ်နေသနည်း။

သူမကို ပို၍ သိချင်စိတ် ဖြစ်စေသည်မှာ ကျောင်းသားသစ်က အဘယ်ကြောင့် လျန်ဟွေ့ကို စရောက်ချင်းကတည်းက ပစ်မှတ်ထားနေရသနည်း ဟူသောအချက်ပင်။ သူမသည် လျန်ဟွေ့နှင့် ရင်းနှီးအောင် ကြိုးစားနေခြင်းလော။

"ဪ... ကောင်းပါပြီလေ။ ဒါဆို ဆရာမ၊ ကျွန်မနဲ့ ကျန်းလင် အဲဒီကျောင်းသူနှစ်ယောက်ရဲ့ အနောက်ခုံမှာ ထိုင်လို့ရမလားဟင်"

ငြင်းပယ်ခံရပြီးနောက် ဝမ်ရှို့ကျွမ်းက ဆက်ပြီး အတင်းမပြောတော့ပေ။ ယင်းအစား လျန်ဟွေ့နှင့် လင်းစုယွီတို့၏ အနောက်ဘက်ခုံကိုသာ ပြတ်ပြတ်သားသား ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။

မည်သူမျှ ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိသဖြင့် ဆရာမ ချန်ဟွေ့ယီက နေရာချပေးလိုက်သည်။ အတန်းဆင်းပြီးနောက် ဝမ်ရှို့ကျွမ်းက လျန်ဟွေ့နှင့် လင်းစုယွီကို အားနာတကြီး တောင်းပန်စကား ဆိုသည်။ လျန်ဟွေ့က သူမသိသည့် အစ်မတစ်ယောက်နှင့် အလွန်တူနေသဖြင့် ရင်းနှီးချင်သောကြောင့် ထိုသို့ပြောမိခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဆိုလေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ဟန်ဆောင်အမူအရာမျိုးမှာ (၂၁) ရာစုတွင် အသုံးများလွန်းနေပြီဖြစ်ရာ (၂၂) ရာစုက လူများပင် အထင်သေးလောက်သော အပြုအမူဖြစ်သည်။ လင်းစုယွီက ထိုပြဇာတ်ကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေခဲ့သည်။ အခြားမိန်းကလေးက မည်သို့ပင်ပြောစေကာမူ သူမက ယဉ်ကျေးပျူငှာသော အပြုံးတစ်ခုကိုသာ ဆက်လက်ထိန်းထားသည်။

လျန်ဟွေ့ကမူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ သူမတွင် ထင်ရှားသော ပင်ကိုယ်စရိုက်ရှိပြီး မိမိကြိုက်သည် မကြိုက်သည်ကို တဲ့တိုးပြတတ်သူဖြစ်ရာ သူမ၏ ခံစားချက်များကို မည်သည့်အခါမျှ ဖုံးကွယ်မထားတတ်ချေ။

ဝမ်ရှို့ကျွမ်းအတွက်မူ လျန်ဟွေ့နှင့် အတူထိုင်လိုခြင်းမှာ ရင်းနှီးရန်နှင့် သူငယ်ချင်းဖွဲ့ရန်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် လျန်ဟွေ့၏ အမြင်တွင်မူ ဝမ်ရှို့ကျွမ်းသည် သူမနှင့် လင်းစုယွီကို ပစ်မှတ်ထားနေပြီး သူတို့၏ ညီအစ်မကဲ့သို့ သံယောဇဉ်ကို ဖြတ်တောက်ရန် ကြိုးစားနေသည့် လူဆိုးမတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

"စုယွီ၊ ငါနဲ့ အိမ်သာ ခဏလိုက်ခဲ့ဦး" ဝမ်ရှို့ကျွမ်းက လျန်ဟွေ့ကို စိတ်ချင်းနီးစပ်အောင် ဆက်ကြိုးစားချင်သေးသော်လည်း လျန်ဟွေ့ကမူ အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် လင်းစုယွီကို ဆွဲကာ စိတ်မရှည်စွာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ဝမ်ရှို့ကျွမ်းသည် သူမ အလျင်စလို ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး နည်းလမ်းမှားသွားကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ ယခုအခါ လျန်ဟွေ့၏ သူမအပေါ် ပထမဆုံးအမြင်လည်း ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်ရာ သူမ၏ မဟာဗျူဟာကို ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်လာသည်။

ထို့အပြင် လျန်ဟွေ့က လင်းစုယွီအပေါ် အခြားသူများထက် ပိုဆက်ဆံသည်ကို သူမ သတိထားမိလိုက်သည်။ လင်းစုယွီမှတစ်ဆင့် လျန်ဟွေ့နှင့် ရင်းနှီးအောင် လုပ်လျှင် ပိုမဖြစ်နိုင်ဘူးလား။

ထို့နောက်တွင် ဝမ်ရှို့ကျွမ်းက လင်းစုယွီနှင့် စကားစမြည်ပြောရန် ကြိုးစားလာသည်။ သို့သော် လျန်ဟွေ့၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပို၍ ပုပ်သိုးလာပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ဒေါသကြောင့် တောက်လောင်နေတော့သည်။

ဝမ်ရှို့ကျွမ်း ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း သိလိုက်ချိန်တွင် သူမသည် လျန်ဟွေ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်မိသွားပြန်ပြီဖြစ်သည်။ လျန်ဟွေ့နှင့် စကားပြောရန် ဝေးစွ၊ သူမက ပြုံးပြလျှင်တောင် လျန်ဟွေ့က အေးစက်စက်နှင့် "ဟွန်း" ဟုသာ တုံ့ပြန်တော့သည်။

"စုယွီ၊ နင်က ငါ့ရဲ့ အခင်ဆုံးသူငယ်ချင်းနော်။ ဟိုကောင်မလေးက နင့်ကို မြှူဆွယ်ပြီး ငါ့ဆီကနေ လုယူသွားတာမျိုး အဖြစ်မခံနဲ့ဦး"

အတန်းထဲက ထွက်လာသည်နှင့် လျန်ဟွေ့က လင်းစုယွီကို ချွဲနွဲ့ပြီး အပိုင်ကိုင်ထားကာ တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလေသည်။

လင်းစုယွီမှာ ဝမ်ရှို့ကျွမ်း၏ ရည်မှန်းချက်အစစ်အမှန်ကို တိုက်ရိုက်ပြောပြရန် အနည်းငယ် ရှက်နေမိသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဝမ်ရှို့ကျွမ်းက ယနေ့ လျန်ဟွေ့ကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်မိသွားသည့်အတွက် သူတို့နှစ်ဦး သူငယ်ချင်း ဖြစ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။

မိမိကိုယ်အတွက်မူ လင်းစုယွီက ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူမသည် ခံစားချက် အလွန်အမင်း ရှိလှသူမဟုတ်ရာ ဝမ်ရှို့ကျွမ်းအနေဖြင့် သူမ၏ စိတ်ကြိုက်ဖြစ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

သူမသည် အစပိုင်းတွင် လျန်မိသားစုကို အသုံးချရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လျန်ဟွေ့နှင့် သူငယ်ချင်းဖွဲ့ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် လျန်ဟွေ့၏ ဖော်ရွေမှုနှင့် နွေးထွေးသော စေတနာတို့ကြောင့် သူမ စိတ်‌လှုပ်ရှားခဲ့ရပြီး လျန်ဟွေ့၏ ပွစိပွစိ ပြောတတ်မှုနှင့် ကာကွယ်ပေးမှုတို့ကို ကျင့်သားရလာခဲ့သည်။

လျန်ဟွေ့သည် အနည်းငယ် ရိုးအပြီး သိပ်မတော်သော်လည်း လင်းစုယွီအတွက်မူ အမှန်တကယ် ကောင်းမွန်သည့် သူငယ်ချင်းကောင်း၊ ညီအစ်မကောင်း တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သည်။

ကျောင်းဆင်းချိန်တွင် လျန်ဟွေ့က လင်းစုယွီနောက်မှ လိုက်၍ ကျောင်းဝင်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဆရာမ ချန်ဟွေ့ယီက လင်းစုယွီကို အိမ်သို့ လိုက်ပို့ရန် လှမ်းခေါ်လေသည်။

ထိုစဉ်တွင် ဝမ်ရှို့ကျွမ်းက ကျန်းလင်ကို ဆွဲကာ ဆရာမ ချန်ဟွေ့ယီကို ရှာနေဟန်ဖြင့် ရောက်လာသည်။ သုံးယောက်တည်းရှိရာမှ ယခုအခါ ငါးယောက် ဖြစ်သွားသည်။ ဝမ်ရှို့ကျွမ်းက ဆရာမချန်နှင့် စကားဖောင်ဖွဲ့နေသော်လည်း ကျန်းလင်မှာမူ အရင်အတိုင်းပင် နှုတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်သည်။

"စုယွီ၊ ဒီနေ့ ငါ့ရဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုက အပြင်မှာ ထမင်းသွားစားဖို့ လာကြိုနေပြီ။ မနက်ဖြန် နေ့လယ်ကျရင် ငါ နင့်အတွက် မုန့်တွေ ယူခဲ့ပေးမယ်နော်"

ကျောင်းဂိတ်ဝသို့ ရောက်သောအခါ လျန်ဟွေ့က သူမ၏ ဒုတိယအစ်ကိုကို လှမ်းမြင်လိုက်ပြီး လင်းစုယွီကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ဝမ်ရှို့ကျွမ်းက ရုတ်တရက် လျန်ဟွေ့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက လျန်ဟွေ့၏ ဒုတိယအစ်ကိုထံသို့ စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေလေသည်။ ဤသည်က လျန်ဟွေ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသော်လည်း ဆရာမရှေ့တွင် ထိုမိန်းကလေးကို အရှက်မခွဲချင်သဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး အစ်ကိုဖြစ်သူထံသို့ ပြေးသွားလိုက်သည်။

ဒုတိယအစ်ကိုလျန်သည် လျန်ဟွေ့ကို ကြိုပြီးနောက် ချက်ချင်း ထွက်မသွားသေးဘဲ လင်းစုယွီဘက်သို့ ကြည့်ကာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

လျန်မောင်နှမနှစ်ယောက် ထွက်သွားသည်နှင့် ဝမ်ရှို့ကျွမ်းကလည်း ကျန်းလင်ကို ဆွဲကာ ဆရာမချန်ကို ချက်ချင်း နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ဝမ်ရှို့ကျွမ်း၏ ရည်မှန်းချက်မှာ လျန်ဟွေ့မဟုတ်ဘဲ လျန်ဟွေ့မှတစ်ဆင့် ဒုတိယအစ်ကိုလျန်နှင့် ရင်းနှီးရန်ဖြစ်နိုင်ကြောင်း လင်းစုယွီ ရိပ်မိလိုက်သည်။

"ဟွေ့ဟွေ့၊ ခုနက မင်းနဲ့အတူ ထွက်လာတဲ့ သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက် နာမည်က ဘယ်သူတွေလဲ"

ဒုတိယအစ်ကိုလျန်က ထိုသူနှစ်ဦးမှာ သူသိထားသည့်သူများ ဟုတ်မဟုတ် အတည်ပြုရန် မေးလိုက်လေသည်။