အခန်း ၁၃၂၇

အခန်း (၁၃၂၇) အရှင် ကျစ်ခုန်း၏ အခွင့်အရေး ၂

အနာဂတ်၏အဓိပ္ပာယ်မှာ အချိန်မရောက်သေးခြင်း ဖြစ်သဖြင့် အနာဂတ်လောက အရှင်မြတ်ကို နောက်ဆုံးတွင် အစစ်အမှန်လောကအရှင်မြတ် အဖြစ် သတ်မှတ်၍ မရနိုင်ပေ။

"မှားတယ်၊ အခုကစပြီး ငါ့ကိုဆရာ လို့ ခေါ်သင့်တယ်" သူမက လက်ညှိုးကို ရမ်းလိုက်၏။

"..."

ကျစ်ခုန်းက နောက်ဆုံးတွင် အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲရှိ အဓိပ္ပာယ်မှာပြတ်သားနေကာ ထိုသို့ခေါ်ဆိုရန် လုံးဝဆန္ဒမရှိကြောင်း ရှင်းလင်းနေ၏။

"ငါမင်းကို ဘာလို့ လက်ခံလိုက်လဲဆိုတာ မင်း သိလား" မိန်းကလေးငယ်က သူမ၏ လက်ဖဝါးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီကျင့်ကြံသူလေးဆီမှာ ဗုဒ္ဓနှလုံးသားရှိနေလို့ပဲ"

ကျစ်ခုန်းက တစ်ခါတစ်ရံ ခေါင်းမာတတ်သော်လည်း အမှန်တကယ် မိုက်မဲသူ မဟုတ်ပေ။ လက်တစ်ထောင် ဗောဓိသတ္တက သူ့ကို ဖမ်းဆီးခဲ့ချိန်မှစ၍ မည်သည့်အရာကိုမျှအတင်းအကျပ် ထုတ်ဖော်၍မရခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို တိုက်ရိုက်သတ်ပစ်ရန် စိတ်မကူးရက်ခဲ့သည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤ ဗုဒ္ဓနှလုံးသားဟု ခေါ်ဆိုသောအရာက မည်မျှတန်ဖိုးကြီးမားကြောင်း သူ သဘောပေါက်ထားခဲ့သည်။

"တုံးတော့မတုံးဘူးပဲ၊ ဒါပေမယ့် အဲဒါက အကြောင်းအရာတွေထဲကတစ်ခုပဲ"

အနာဂတ်လောက အရှင်မြတ်က ပြုံးလိုက်၏။ ဗုဒ္ဓ နှလုံးသားရှိသူများသာလျှင် သူ ပြင်ဆင်ထားသော လမ်းကြောင်းနှစ်ခုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ရှေ့ရှိ ဤဘုန်းကြီးလေး၏ ဗုဒ္ဓနှလုံးသားက ရွှေဖားပြုတ်ကိုပင် ကျော်လွန်နေခဲ့၏။

ရွှေပုစဉ်းရင်ကွဲဓမ္မအသီးအပွင့်ကို အနည်းငယ် နားလည်သွားရုံဖြင့် သူက ဗောဓိသတ္တအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပါလိမ့်မည်။

"နောက်ထပ်အကြောင်းရင်း တစ်ခု ရှိသေးတယ်၊ အဲဒါကို အခုရှင်းပြဖို့ အဆင်မပြေသေးဘူး"

ဗုဒ္ဓနှလုံးသားရှိသော ကျင့်ကြံသူများမှာ ရှားပါးသော်လည်း အစားထိုး၍မရနိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ပို၍အရေးကြီးသော အကြောင်းရင်းမှာ အနာဂတ်လောကအရှင်မြတ်က တစ်ဖက်လူထံတွင် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အခွင့်အရေးကို မြင်တွေ့ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

သေချာပေါက် ဤအခွင့်အရေးက သူ့ထံတွင် မွေးရာပါရှိနေခြင်း မဟုတ်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ဤဘုန်းကြီးလေးက ထိုအခွင့်အရေးနှင့် ဆက်စပ်မှု အချို့ရှိနေပြီး တစ်ချိန်က အတူတကွ ခရီးသွားခဲ့ဖူးခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပေ၏။

သေချာပေါက် သူပ လောလောဆယ်တွင် အတင်းအကျပ်မေးမြန်းရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ ၎င်းသည် အခွင့်အရေး တစ်ခုဖြစ်သဖြင့် သဘာဝအတိုင်းသာဖြစ်ပေါ်သင့်ပြီး အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်ပါက လှပမည်မဟုတ်သောကြောင့် စိတ်ရှည်စွာစောင့်ဆိုင်းရုံသာရှိ၏။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းနာကြည်းနေတဲ့ အရာအားလုံးက မင်းရဲ့ဆရာဖြစ်တဲ့ ငါနဲ့ မသက်ဆိုင်ဘူး"

အနာဂတ်လောက အရှင်မြတ်၏ အသွင်အပြင်မှာ လျင်မြန်စွာ စတင်ပြောင်းလဲလာပြီး အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး၊ လူငယ်နှင့် လူအို၊ သူတောင်းစားနှင့် ကုန်သည် စသဖြင့်လောကသက်ရှိ၏ပုံစံအမျိုးမျိုးကို သူ၏အလိုကျ ပြောင်းလဲနိုင်ကာ မကြာမီမှာပင် တောင်ဝှေးကို အားပြုထားသော ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်ဖြူဖြူ အဘိုးအိုတစ်ဦးအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

သူက ကျစ်ခုန်းကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ဆိုရင် ငါက အင်ပါယာ မြို့တော်က အဲဒီလူထက်တောင်ဒီလိုမျိုးဖြစ်လာတာကို မမြင်ချင်တဲ့နောက်ဆုံးလူဖြစ်နိုင်တယ်"

"ရှေ့ဆက်သွားပါ၊ နောက်ဆုံးကျရင် မင်း နားလည်လာလိမ့်မယ်"

သူက တောင်ဝှေးကို ဆောင့်လိုက်၏။

"ခြေလှမ်းတစ်သောင်းနောက်ဆုတ်ကြည့်ရင်တောင် မင်းက ဘယ်လိုမှခုခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် တုံ့ဆိုင်းနေတာကို ရပ်လိုက်တော့။ ဒါ့အပြင် အခု မင်း လုပ်နိုင်တဲ့အရာတွေပိုများလာပြီ"

"..."

ဘုန်းကြီး ကျစ်ခုန်းက သူ၏ လက်ဖဝါးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏အကြီးမားဆုံးသော ကြောက်ရွံ့မှုမှာ ဤအနာဂတ်လောက အရှင်မြတ်က အရာရှိ ရှန်းကို အန္တရာယ် ပေးမည်ကိုပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ တစ်ဖက်လူက မမေးမြန်းသဖြင့် အကယ်၍ သူက အခြေအနေကိုမှားယွင်းစွာ ကိုင်တွယ်မိပြီး ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း ခံရပါက အရာရှိ ရှန်းကို ပို၍ အန္တရာယ်ဖြစ်စေလိမ့်မည်ဖြစ်၏။

လောလောဆယ်တွင် ဤအနာဂတ်လောက အရှင်မြတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားရှိပြီး အရာရှိ ရှန်း အတွက် အချိန်ပိုယူပေးခြင်းက ပိုကောင်းမည်။

သူသည် ရှန်းယီ၏တိုးတက်လာမှုကို တစ်ချိန်က မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ဖူးပြီး နတ်ဘုရား၊ ဗုဒ္ဓ၊ မသေမျိုး၊ အရှင်မြတ်များအတွက် မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှသာဖြစ်သော လပိုင်း သို့မဟုတ် နှစ်ပိုင်းမျှသောအချိန်ကာလလေးကပင် အရာရှိ ရှန်း အပေါ်တွင်ကြီးမားသော အံ့ဖွယ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ကြောင်း သိရှိထားသည်။

"ကျစ်ခုန်းက အမိန့်တော်ကိုရိုသေစွာ နာခံပါတယ်"

နောက်ဆုံးတွင် ဘုန်းကြီးက ဂါရဝပြုရန် သူ၏ လက်ဖဝါးများကိုပူးလိုက်ပြီး ခေါင်းမမော့နိုင်မီမှာပင် သူ၏ထိပ်ခေါင်းအား အခေါက်ခံလိုက်ရ၏။

"ထပ်မှားပြန်ပြီ၊ ရွှေပုစဉ်းရင်ကွဲလို့ ခေါ်ရမယ်" အဘိုးအိုက အရှေ့မှအေးအေးလူလူ လျှောက်သွားသည်။

ကျစ်ခုန်းက သူ၏ခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး နောက်မှ လိုက်ပါသွားရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ နာခံဟန်ပေါ်နေသော်လည်း တိတ်တဆိတ် မျက်လုံးလှန်လိုက်ကာ ရှန်းယီအတွက် သတင်းများကို စတင် မေးမြန်းလိုက်၏။

"ဆရာ၊ ဍုမေဏုတောင် ကနေ ဘာလို့ ထွက်လာတာလဲ၊ အရှေ့ပိုင်းတိုက်ကြီးဆီကို သွားမယ့် ဒီခရီးစဉ်ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်က ဘာများလဲ"

"ဒီနေရာမှာ ကိစ္စကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မယ်ဆိုတာကို ငါ မြင်နေရလို့ လာကြည့်တာပါ"

အနာဂတ်ဗုဒ္ဓက လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိပေ။ သူတို့၏အဆင့်တွင် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းကို အပြည့်အဝနားမလည်နိုင်လျှင်ပင် ကြိုတင်၍ အရိပ်အယောင်အချို့ကို ဖမ်းယူနိုင်စွမ်းရှိသည်။

သူက သူ၏မျက်ခုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"အဲဒီလူကို ရှောင်ချင်လို့လည်း ပါတယ်"

ကြီးမြတ်သောဗုဒ္ဓသုံးပါးတွင် တစ်ပါး အပါအဝင် ဖြစ်သဖြင့် သူက ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားကို မကြောက်ရွံ့သော်လည်း သူနှင့် ရှုပ်ထွေးရန် ဆန္ဒမရှိခြင်းသာဖြစ်၏။ အခြား တိုက်ကြီး သုံးခုမှာ ကမောက်ကမဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး ထိုအဘိုးအိုကြီးက နိုးလာပြီးနောက် တောင်ပိုင်းဍုမေဏုဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့ရာ အိပ်စက်ရတာ ကြာလွန်းသဖြင့် သူ၏စိတ်များ ရှုပ်ထွေးနေပုံ ရသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ဘိုးဘေးနတ်ဘုရား တစ်ပါးက လောကကြီးကို စီမံခန့်ခွဲနိုင်မည် မဟုတ်သလို ကျန်ရှိနေသော ဂိုဏ်းချုပ်အနည်းငယ်ကိုလည်း ရပ်တန့်အောင် လုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ ဤအခြေအနေသာ ဆက်သွားနေပါက အနာဂတ်လောကအရှင်မြတ်က... အမှန်တကယ် ရောက်ရှိသွားနိုင်မည်လားဟု တွေးတောစရာ ဖြစ်လာ၏။

တထာဂတ...