အခန်း ၂၀၇

အခန်း ၂၀၇

ကုယွမ်သည် လမ်းမပေါ်တွင် အချိန်အကြာကြီး အချိန်ဖြုန်းမနေခဲ့ဘဲ တစ်ပတ်ပတ်ကြည့်ပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းအိုးမျှော်စင်သို့ တည့်တည့်ဦးတည်လိုက်တော့သည်။

သို့သော်လည်း ကျောက်စိမ်းအိုးမျှော်စင်သို့ သွားရာလမ်းတွင် ကုယွမ်သည် မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ နောက်သို့ သိမ်မွေ့စွာ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏နှုတ်ခမ်းထက်တွင်မူ အဓိပ္ပာယ်ဖော်ရခက်သော ခပ်ဖွဖွအပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော နာရီဝက်ခန့်က ကုယွမ် သူ၏စံအိမ်တော်မှ ထွက်ခွာလာပြီး မကြာမီမှာပင် အရိပ်တစ်ခုသည် ထိုစံအိမ်အနီးသို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

ထိုလူ၏ တည်ရှိမှုမှာ လုံးဝသတိမထားမိလောက်အောင်ပင် အလွန်တရာ အားနည်းလှပြီး ထူးခြားဆန်းပြားသော နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်တစ်ခုခုကို ကျင့်ကြံထားပုံပင်။

ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက်မျှ လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် သူသည် လေဟာနယ်ထဲက ဝေဝါးသောအရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ကျောက်တံတိုင်းကို ဖြတ်ကျော်ကာ ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီးသူ၏ရုပ်သွင်အစစ်အမှန် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

သူသည် တကယ့်ကို သာမန်ရုပ်ရည်မျိုးရှိသော လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ရုပ်သွင်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်တည်ဆောက်ပုံမှာ မည်သည့်ထူးခြားချက်မျှမရှိသဖြင့် လူအုပ်ကြီးကြားထဲတွင် ထည့်ထားပါက လွယ်လွယ်ကူကူ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်မည့်သူမျိုး ဖြစ်သည်။

သူ၏မျက်ဝန်းများအတွင်း၌မူ မျက်စိအလင်းအာရုံ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်တစ်ခုခုကို နှိုးဆွထားသကဲ့သို့ ဖျော့တော့သော အဖြူရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည်။

သူ၏အကြည့်များက ဝင်းအတွင်းနှင့် အခန်းများဆီသို့ ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ပြီး မည်သူမျှမရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် အခန်းအသီးသီးအတွင်းသို့ တန်းစီဝင်ရောက်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို သေသေချာချာ ရှာဖွေတော့သည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်လှပြီး အိပ်ခန်း၊ ကျင့်ကြံခြင်းအခန်း၊ ဧည့်ခန်းမှသည် မီးဖိုချောင်အထိ နေရာအနှံ့အပြားကို လိုက်လံစစ်ဆေးသည်။

သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်တိုင်းမှာ လွန်စွာ ဂရုတစိုက်ရှိပြီး စေ့စပ်သေချာလှသဖြင့် မည်သည့်ခြေရာလက်ရာမျှ ချန်ထားခဲ့ခြင်းမရှိချေ။

စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားသော ဆေးလုံးပုလင်းအချို့နှင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအခန်း ထောင့်တွင်ရှိနေသည့် တန်ဖိုးကြီးမားသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်အချို့သည်ပင် သူ၏အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

အရာအားလုံးကို ရှာဖွေပြီးနောက် သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး စိတ်ပျက်သွားသည့် အမူအရာဖြင့် လှည့်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။

ထိုလူ ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင် ဝင်း၏ထောင့်တစ်နေရာရှိ လေထုထဲ၌ လှိုင်းတွန့်အချို့ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကုယွမ်၏ ရုပ်သွင်အစစ်အမှန် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ...”

ထိုလူ ထွက်ခွာသွားသည့် လမ်းကြောင်းကို ကြည့်ရင်း ကုယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် တွန့်ကွေးသွားခဲ့သည်။

ယခင်က မိစ္ဆာနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ စစ်မှန်သောအမွေဆက်ခံသူ လျှူကွမ်းသည် သူ၏ စိမ်းပြာရောင်ဓားလိပ်ပြာကို စိတ်ဝင်စားကြောင်းပြသခဲ့ပြီး ငြင်းပယ်ခြင်းခံရပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားခဲ့စဉ်ကပင် ကုယွမ်အနေဖြင့် ထိုသူသည် ဤကိစ္စကို လွယ်လွယ်ကူကူ လက်လွှတ်လိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားခဲ့သည်။

ယခုတော့ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်က ကွက်တိမှန်ကန်သွားခဲ့ခြင်းပင်။

လွန်ခဲ့သောအချိန်က အပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည့် ကုယွမ်မှာမူ သူ၏ ရေထဲကလ၊ မှန်ထဲကပန်းနတ်ဘုရားကျင့်စဉ်ဖြင့် ဖန်တီးထားသော အတုအယောင် ခန္ဓာခွဲတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

အစမှအဆုံးအထိ ဤအရာအားလုံးမှာ ကုယွမ်ကိုယ်တိုင် စီစဉ်ထားသည့် အကွက်တစ်ခုပင်။

ရည်ရွယ်ချက်မှာ နောက်ကွယ်က ပုန်းအောင်းနေသည့် ခြိမ်းခြောက်မှုများကို ဆွဲထုတ်ရန်၊ သူတို့ကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန်နှင့် သူအပေါ် တိတ်တဆိတ် လောဘတက်နေသူများကို ဒုက္ခပေးလျက် သူ၏ ရန်ကြွေးကို တုံ့ပြန်ရန် ဖြစ်သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က စံအိမ်တော်အတွင်းအထိ ဝင်ရောက်ရှာဖွေခဲ့သဖြင့် ထိုသူသည် စိမ်းပြာရောင်ဓားလိပ်ပြာကို လာရောက်ရှာဖွေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကုယွမ် ချက်ချင်း သိရှိလိုက်သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ လျှူကွမ်းသည်လည်း ကုယွမ်အနေဖြင့် စိမ်းပြာရောင်ဓားလိပ်ပြာကို စံအိမ်၌ ချန်ထားခဲ့မည်မဟုတ်ဘဲ သူနှင့်အတူ ယူဆောင်သွားလိမ့်မည်ကို ရိပ်မိထားသော်လည်း လာရောက်စမ်းသပ်ကြည့်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လမ်းမပေါ်သို့ ထွက်ခွာသွားသော ကုယွမ်၏ ခန္ဓာခွဲသည်လည်း အခြားသူများ၏ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံနေရဆဲပင်။

သို့သော် ဤအခြေအနေမှာ ကုယွမ် အလိုရှိဆုံးသော အခင်းအကျင်းပင်။

ကျောက်စိမ်းအိုးမျှော်စင်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ကုယွမ်သည် စီထူယန့်ရှိနေသည့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအခန်းသို့ တည့်တည့်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး အချိန်အနည်းငယ်ကြာ နေထိုင်ပြီးနောက် ပြန်လည်ထွက်ခွာလာချိန်တွင်မူ သူ၏မျက်နှာထက်၌ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လွင်နေသည်။

သူသည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ကို ခပ်ဖွဖွကိုင်တွယ်ရင်း စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေပုံပင်။

ထို့နောက် သူသည် အခြားတစ်ဖက်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီး တာဝန်ခံကြီးကြပ်သူအစ်ကိုထံသို့ သွားရောက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“စီနီယာအစ်ကို... ကျွန်တော့်အတွက် သင့်တော်တဲ့ ဂိုဏ်းတာဝန်တစ်ခုလောက် ရှာပေးလို့ ရမလားခင်ဗျာ”

တာဝန်ခံကြီးကြပ်သူသည် ထူးဆန်းသောအကြည့်တစ်ခုဖြင့် ကုယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးလျက် “ရတာပေါ့ ဂျူနီယာညီလေး တာဝန်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာများ ထူးထူးခြားခြား လိုအပ်ချက်ရှိလို့လဲ” ဟု မေးမြန်းလာသည်။

“လိုအပ်ချက်ကတော့...”

ကုယွမ်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် “အကောင်းဆုံးကတော့ ရရှိမယ့်ဆုလာဘ်က များများစားစားရှိပြီး ကြာမြင့်မယ့်အချိန်က တိုတိုတောင်းတောင်းပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ပြီးတော့ အန္တရာယ်လည်း မရှိဘူးဆိုရင်တော့ အကောင်းဆုံးပေါ့ဗျာ” ဟု ပြောကြားလိုက်သည်။

“...”

တာဝန်ခံကြီးကြပ်သူ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားခဲ့ရကာ ကုယွမ်ကို ကြည့်သည့် သူ၏အကြည့်ထဲတွင်လည်း စိတ်ပျက်အားလျော့ရိပ်များ ယှဉ်တွဲနေတော့သည်။

အမလေး... အဲလို တာဝန်မျိုးသာ တကယ်ရှိရင် ငါကိုယ်တိုင်ပဲ လုပ်လိုက်မှာပေါ့ မင်းဆီအထိ ဘယ်ချန်ထားပါ့မလဲ။

သူသည် သူ၏စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်စေလိုက်ပြီးနောက် အနည်းငယ် စိတ်မရှည်ဟန်ဖြင့် “ဂျူနီယာညီလေးကု... မင်း အများကြီး တွေးတောနေပြီ ထင်တယ်။ အဲဒီလို တာဝန်မျိုးကတော့ လောကမှာ လုံးဝ မရှိပါဘူးဗျာ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် တာဝန်ခံကြီးကြပ်သူက ဆက်လက်၍ “ဒါပေမဲ့... ရရှိမယ့် ဆုလာဘ်က တကယ့်ကို ရက်ရက်ရောရောရှိပြီး ကြာမြင့်မယ့် အချိန်ကလည်း တိုတောင်းတဲ့ တာဝန်တချို့တော့ ရှိပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့... အဲဒါတွေက အနည်းငယ်တော့ အန္တရာယ်များလိမ့်မယ်နော်” ဟု ထပ်ပြောလိုက်တော့သည်။

တာဝန်ခံကြီးကြပ်သူက ထိုသို့ပြောရင်း ကုယွမ်ကို တစ်ချက်အကဲခတ်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အတန်းနဲ့ဆိုရင်တော့ ဒီတာဝန်တွေကို ပြီးမြောက်အောင် ထမ်းဆောင်ဖို့က သိပ်ပြီး ခက်ခဲလိမ့်မယ်မထင်ပါဘူး”

“အော်...”

ကုယွမ်၏ မျက်ဝန်းများမှာ စိတ်ဝင်စားမှုဖြင့် တောက်ပသွားခဲ့ရသည်။

“အဲဒါတွေက ဘာတာဝန်မျိုးတွေမို့လို့လဲဗျာ။ စီနီယာအစ်ကို... ကျွန်တော့်ကို တစ်ချက်လောက် ကြည့်ခွင့်ပေးပါဦး”

တာဝန်ခံကြီးကြပ်သူသည် စကားအများကြီး ဆက်မပြောတော့ဘဲ ကျောက်စိမ်းပေလွှာတစ်ခုကို ကုယွမ်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကို”

ကုယွမ်က ကျေးဇူးတင်စကားဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံကို ထိုကျောက်စိမ်းပေလွှာအတွင်းသို့ နစ်မြုပ်စေလိုက်တော့သည်။

တာဝန်များနှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များမှာ သူ၏စိတ်ထဲသို့ တန်းစီ၍ စီးဆင်းလာခဲ့သည်။

[တာဝန် -နှလုံးမည်းမိစ္ဆာ]

[တာဝန်အသေးစိတ် - လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်ခန့်က ကျောက်စိမ်းအိုးစည်မျှော်စင်မှ အပြင်စည်းတပည့်နှစ်ဦးသည် ချုံမင်နတ်ဘုရားမဏ္ဍပ်၏ အပြင်ဘက်၌ အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သေဆုံးရသည့်အကြောင်းရင်းမှာ နှလုံးသားများ အကူးခံရပြီး သွေးများအားလုံး အခြောက်ခံထားရခြင်းဖြစ်ကာ ဒဏ်ရာများပေါ်တွင် မိစ္ဆာချီစွမ်းအင်များ ရစ်ပတ်ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း မည်သည့်ရလဒ်မျှ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ချေ

လွန်ခဲ့သော နှစ်လခန့်က ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ သွားရောက်ပို့ဆောင်သည့် တာဝန်ခံတစ်ဦး ထပ်မံသတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရပြီး သူ၏ရုပ်အလောင်းမှာလည်း ခြောက်သွေ့သောအလောင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကာ ဒဏ်ရာပေါ်တွင် မိစ္ဆာချီစွမ်းအင်များ ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။ စုံစမ်းချက်များအရ တရားခံမှာ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၏ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ နှလုံးမည်းမိစ္ဆာဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုသူသည် သွေးမြစ်ကျမ်းစာ၏ အပိုင်းအစများကို ကျင့်ကြံထားပြီး သွေးအလောင်း နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဟု သံသယရှိရသော ကောင်းကင်ဘုံလူသားနယ်ပယ် အလယ်အလတ် သို့မဟုတ် အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူသည် ချုံမင်နတ်ဘုရားမဏ္ဍပ် အပြင်ဘက်ရှိ တောင်ကုန်းငယ်အနီးတွင် မကြာခဏ ပေါ်လာလေ့ရှိသဖြင့် ၎င်းကို ဖမ်းဆီးရန် သို့မဟုတ် သုတ်သင်ရန် လိုအပ်သည်]

[တာဝန်ဆုလာဘ် - ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ထောင်ရှစ်ရာ၊ အနှစ်သာရအားဖြည့်ဆေးလုံး တစ်ပုလင်း]

[တာဝန်ကြာချိန် - အကန့်အသတ်မရှိ]

...

[တာဝန် - ဆေးလုံးများ သယ်ယူပို့ဆောင်ခြင်း]

[တာဝန်အသေးစိတ် - ဤမျှော်စင်မှ ထွက်ရှိသော ဆေးလုံးတစ်သုတ်ကို ဝိညာဉ်စမ်းရေတွင်းစံအိမ်ရှိ ဆွန်မိသားစုထံသို့ သွားရောက်ပို့ဆောင်ပေးရမည်။

ခရီးစဉ်အတွင်း ဘေးအန္တရာယ်များလှသော နယ်မြေအချို့ကို ဖြတ်သန်းသွားရမည်ပင်]

[တာဝန်ဆုလာဘ် - ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ထောင်]

[တာဝန်ကြာချိန် - လဝက်]

...

[တာဝန် -ကျောက်စိမ်းမြူခိုးသီး]

[တာဝန်အသေးစိတ် - နွားခေါင်းတောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ဂိုဏ်းအကြီးအကဲတစ်ဦး လျှို့ဝှက်စိုက်ပျိုးထားသော ရှားပါးလှသည့် ဝိညာဉ်မြစ်တစ်မျိုးဖြစ်သည့် ကျောက်စိမ်းမြူခိုးပင် ရှိသည်။ နှစ်ပေါင်း ခြောက်ရာပြည့်တိုင်းတွင် ကျောက်စိမ်းမြူခိုးသီးများ ရင့်မှည့်လေ့ရှိသည်။

ယခုအခါ ကျောက်စိမ်းမြူခိုးသီးများမှာ ရင့်မှည့်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သဖြင့် အချိန်မီ သွားရောက်ခူးဆူးရန် လိုအပ်သည်။

ကျောက်စိမ်းမြူခိုးသီးများ ရင့်မှည့်ချိန်တွင် အမွှေးအတောင်နက် လင်းတအုပ်စုများကို ဆွဲဆောင်လေ့ရှိသည်]

[တာဝန်ဆုလာဘ် - ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်ခုနစ်ရာ]

[တာဝန်ကြာချိန် - တစ်လအကန့်အသတ်]

...

ဤတာဝန်များသည် တာဝန်ခံကြီးကြပ်သူ ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ဆုလာဘ်များပြားပြီး ကြာမြင့်ချိန်လည်း သင့်တင့်မျှတသဖြင့် သာမန်တာဝန်များကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။

သို့သော်လည်း ကုယွမ် တာဝန်များကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေစဉ်အတွင်း သူ၏နှလုံးသားက ဝုန်းခနဲ တစ်ချက် ခုန်သွားခဲ့ရသည်။

အယ်….ဒီတာဝန်တွေအားလုံးက ချုံမင်ဈေးကွက်ရဲ့ အပြင်ဘက်ကို ထွက်ပြီးမှ လုပ်လို့ရမယ့် တာဝန်တွေချည်းပဲ။

ဒါက ကတုံးပေါ် ထိပ်ကွက်ပြနေသလိုမျိုး လုံးဝကို အထင်အရှားကြီး မဟုတ်ဘူးလား။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ဤကျောက်စိမ်းတောက်ပသော နတ်ဘုရားမဏ္ဍပ်အပြင်ဘက်သို့ တမင်တကာ မျှားခေါ်ချင်နေခြင်းမှာ လွန်စွာ ထင်ရှားသည်။

လွန်ခဲ့သောအချိန်က ချင်းမုစစ်မှန်သောဆရာသခင်နှင့် ဆုံတွေ့စဉ်တုန်းက ထိုအဖိုးကြီးသည် သူ့ကို အပြင်ဘက် တာဝန်များယူရန် သိမ်မွေ့စွာ တိုက်တွန်းခဲ့သည်ကို ပြန်လည်တွေးမိလိုက်ရာ ကုယွမ်၏ စိတ်အာရုံမှာ ပိုမို၍ အေးစက်သွားခဲ့ရသည်။

ဒီမြေခွေးအိုကြီးက ငါ့ကို လုပ်ကြံဖို့ လုံးဝ လက်လျှော့မှာ မဟုတ်ဘူးပဲ။

အပြင်ပန်းတွင်မူ ကုယွမ်သည် စဉ်းစားတွေးတောနေသည့် အမူအရာမျိုး ပြုလုပ်လိုက်ပြီးနောက် နှလုံးမည်းမိစ္ဆာတာဝန်ကို ပြတ်သားစွာ ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် သူသည် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ကုယွမ် ကျောက်စိမ်းအိုးစည်မျှော်စင်မှ ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင် ကုယွမ် ရပ်နေခဲ့သည့် နေရာ၌ ချင်းမုစစ်မှန်သောဆရာသခင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

“ဦးလေးအကြီးအကဲ”

တာဝန်ခံကြီးကြပ်သူက လျင်မြန်စွာ ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“ဘယ်လိုလဲ...”

ချင်းမုစစ်မှန်သောဆရာသခင်က အေးစက်တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သော်လည်း တာဝန်ခံကြီးကြပ်သူက ထိုသူ၏ ဆိုလိုရင်းကို ကောင်းစွာနားလည်သဖြင့် ရိုသေစွာဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

“ဦးလေးအကြီးအကဲ... သူ နှလုံးမည်းမိစ္ဆာတာဝန်ကို ယူသွားပါပြီခင်ဗျာ”

“အင်း... ကောင်းပြီ”

ချင်းမုစစ်မှန်သောဆရာသခင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး အခြားမည်သည့်စကားမျှ ထပ်မံထုတ်ပြောခြင်း မရှိတော့ချေ။

သို့သော်လည်း သူ၏ဝတ်ရုံစွန်းအောက်၌ လျှို့ဝှက်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသော ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းပြားလေးမှာမူ ခပ်ဖွဖွ တစ်ချက်မျှ လင်းခနဲ ဖြတ်ခနဲ လှုပ်ရှားသွားခဲ့တော့သည်။