အခန်း ၂၁၀

အခန်း ၂၁၀

ကုယွမ်သည် သူ၏လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ အောက်ခြေရှိ ကျောက်တုံးများမှာ စတင်၍ တုန်ခါလာခဲ့ပြီး ရွှေဓာတ်ချီစွမ်းအင်အမျှင်တန်းများမှာ မြေအောက်ထဲမှနေ၍ ရုန်းကြွကာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။

မကြာမီမှာပင် ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးလှသော ရွှေဓာတ်ချီစွမ်းအင်တိမ်တိုက်တစ်ခုသည် ကုယွမ်၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် စုစည်းသွားခဲ့ပြီး ထက်မြက်အေးစက်လှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေတော့သည်။

အောက်ခြေရှိ သေးငယ်သော သံရိုင်းကြောမှာမူ ကုယွမ်၏ စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ၎င်းအတွင်းရှိ ရွှေဓာတ်ချီစွမ်းအင်များအားလုံး လုံးဝကုန်ခမ်းသွားခဲ့ရကာ သာမန်မြေကြီးနှင့် ကျောက်ခဲပုံအဖြစ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ကုယွမ်သည် စိတ်ထဲမှ အတွေးတစ်ခုဖြင့် ထိုရွှေဓာတ်ချီစွမ်းအင်ထုထည်ကြီးကို သူ၏လက်ညှိုးအတွင်းသို့ သွန်းလောင်းထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏လက်ညှိုးပေါ်၌ သိသာထင်ရှားခြင်းမရှိလှသော သတ္တုရောင်အဝါတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ကုယွမ်သည် သူ၏လက်ချောင်းများကို ပွတ်သပ်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏လက်ညှိုး၏ မာကျောမှုနှင့် ကြံ့ခိုင်မှုနှုန်းမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်မြင့်မားလာခဲ့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဒါက... ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ပါရမီမျိုးလား...”

ကုယွမ်သည် မျက်ခုံးတစ်ချက်ပင့်လိုက်မိသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ထိုအတွေးကို ပြန်လည်

ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

“မဟုတ်သေးပါဘူး... ရွှေဓာတ်ချီစွမ်းအင်တွေကို အာရုံခံနိုင်ပြီး သတ္တုဓာတ်ချီစွမ်းအင်တွေကို သူအသုံးချဖို့အတွက် စုပ်ယူနိုင်တာက ထူးခြားတဲ့ ရွှေဓာတ်ပင်ကိုယ်ပါရမီတစ်မျိုး ဖြစ်ရမယ်”

“အကယ်၍ ငါသာ ဤအချက်နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ ရွှေဓာတ်နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်တွေကို ကျင့်ကြံခွင့်ရမယ်ဆိုရင်တော့ အနည်းငယ်လောက် အားစိုက်ထုတ်ရုံနဲ့ အကျိုးကျေးဇူး အဆမတန် ရရှိလာမှာ အမှန်ပဲ”

ကုယွမ်သည် ရွှေဓာတ်စွမ်းအားအပေါ် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နားလည်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်ကို ယုံကြည်မှုအပြည့် ရှိနေသည်။

ထိုအရာက သူ ရေဓာတ်စွမ်းအားကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ပုံနှင့် တူညီသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ယခုအခါ ကုယွမ်သည် အခြားသော ဝိညာဉ်ခန္ဓာအဆင့်ပင်ကိုယ်ပါရမီတစ်ခုကို ထပ်မံပိုင်ဆိုင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"အင်း... ဒီလိုပါရမီမျိုးကိုတော့ အလဟဿ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး။ နောက်ကျရင် ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ရွှေဓာတ်ခန္ဓာကိုယ် သန်မာရေး နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်တစ်ခုခုကို ရှာရမယ်..."

မဟုတ်သေးဘူး... ငါကျင့်ကြံထားတဲ့ ကျောက်စိမ်းရှုခင်း နက်နဲသောဆန်စင်ဓားကျမ်းနဲ့ မငြိမ်သက်သောကောင်းကင် မိစ္ဆာသုတ်သင်ဓားကျမ်းတွေက ဓားကျင့်စဉ်တွေ ဖြစ်ပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ အနှစ်သာရထဲမှာ ရွှေဓာတ်နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်တွေက ပါဝင်နေပြီးသားပဲ...

အကယ်၍ ငါသာ ဓားသိုင်းပညာရပ်မှာ အထွတ်အထိပ် ရောက်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်မယ်ဆိုရင်... ရွှေဓာတ်ဓားခန္ဓာ ဒါမှမဟုတ် နက်နဲသောရွှေမပျက်စီးနိုင်တဲ့ ဓားခန္ဓာလိုမျိုး... နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်တွေကို ဖြစ်တည်စေနိုင်လိမ့်မယ်...

သူသည် လက်ကို တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အားဝူသည် သေးသွယ်လှသော ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ကြယ်ပျံတစ်စင်းကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ဝဲပျံလာခဲ့သည်။

သူ၏ ပခုံးထက်တွင် အနည်းငယ် လေးလံသွားခဲ့ပြီး အားဝူသည် ထိုနေရာ၌ ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

၎င်း၏ အရွယ်အစားမှာ သေးငယ်လှသော်လည်း အားဝူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အလေးချိန်မှာမူ တောင်ငယ်တစ်လုံးကဲ့သို့ လေးလံသည်။

ကုယွမ်ကဲ့သို့ သန်မာလှသော စွမ်းအားဖြင့်ပင် သူ၏ ညာဘက်ပခုံးထက်၌ အနည်းငယ် ဖိအားဖြစ်ပေါ်လာပြီး မသက်မသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ယခုအချိန်တွင် ရှောင်ချင်းသည်လည်း ၎င်း၏ တောင်ပံများကို ခါယမ်းလျက် အားဝူကို စူးစမ်းလိုစိတ် အနည်းငယ် ရန်လိုစိတ်တို့ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

၎င်း၏ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်အရ သူရှေ့မှောက်ရှိ ငွေရောင်ကင်းခြေများထံမှ ပြင်းထန်သော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုကို ခံစားနေရခြင်းပင်။

“ကောင်းပြီ... အားဝူက အခုဆိုရင် ရွှေရောင်အဆင့် ဂန္ထဝင်သတ္တဝါ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီဆိုတော့ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက အဆမတန် မြင့်တက်သွားခဲ့ပြီ။ ရှောင်ချင်းနဲ့ ကျန်တဲ့ သားရဲသုံးကောင်ပါ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင်တော့ ဒီတစ်ကြိမ် တိုက်ပွဲအတွက် ငါ့မှာ ယုံကြည်ချက် ပိုပြီး ရှိသွားပြီပေါ့”

ကုယွမ်သည် လွန်စွာ ကျေနပ်အားရနေသည်။

သူသည် ဝတ်ရုံစွန်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်သားရဲငါးကောင်စလုံးကို ဝိညာဉ်သားရဲအိတ်အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ရုပ်သွင်ကို ဝေဝါးဖျောက်ကွယ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာခွဲအောက်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် လမ်းကြောင်းဆီသို့ တိတ်တဆိတ် ပျံသန်းသွားခဲ့တော့သည်။

...

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ။

အဆင့်အတန်းကို ဖုံးကွယ်ထားသော ကုယွမ်အတုသည် တိမ်တိုက်ကို စီးနင်းလျက် အေးအေးလူလူ ဆက်လက်ခရီးနှင်နေဆဲပင်။

ခရီးသွားနေစဉ်အတွင်း သူသည် အောက်ခြေရှိ ရှုခင်းများကို ကြည့်ရှုခံစားနေပြီး လုံးဝ စိတ်လောနေသည့် အရိပ်အယောင် မရှိပေ။

သူ၏နောက်ကွယ် မလှမ်းမကမ်းတွင်မူ တမင်တကာ ပုန်းလျှိုးလိုက်ပါလာကြသော လူနှစ်ဦးသည် အံကြိတ်လျက် တိုးညင်းစွာ စကားပြောနေကြသည်။

“တောက်... လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်ကုန်သွားပြီ။ သူက မိုင်အနည်းငယ်ပဲ ပျံရသေးတယ်...”

“စီနီယာအစ်ကို... ကျွန်တော် ဆက်ပြီး မစောင့်နိုင်တော့ဘူးဗျာ။ အခုပဲ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြမလား”

လောဘရမ္မက်ကြီးပြီး ခန္ဓာကိုယ်ဖောယောင်နေသော လောဘရမ္မက်သရဲက အသားမည်းသရဲကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဘာကို တိုက်ခိုက်ရမှာလဲ ငါတို့က ချုံမင်ဈေးကွက်ရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ ရှိနေသေးတာကွ အကယ်၍ ကင်းလှည့်အဖွဲ့တွေကို သတိပြုမိသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”

အသားမည်းသရဲက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်က တအား အချိန်ဆွဲနေတာပဲဟာ...”

“နောက်ထပ် ခဏလောက်ပဲ သည်းခံလိုက်ဦး... အကယ်၍ ကင်းလှည့်အဖွဲ့တွေကို သတိပြုမိသွားပြီး ဒီကောင် လွတ်မြောက်သွားမယ်ဆိုရင် ငါတို့ သခင်လေးကို ဘယ်လိုမှ ရှင်းပြလို့ ရမှာမဟုတ်ဘူး”

လောဘရမ္မက်သရဲက လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလျက် တစ်ဖက်လူ၏စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် စိတ်ထဲ၌ တော်တော်လေး စိတ်မရှည် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေတော့သည်။

စီနီယာအစ်ကို ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ သူသည် အပြင်ပန်းတွင်မူ တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်သည့် ပုံစံကို အနည်းဆုံးတော့ ထိန်းသိမ်းထားရပေမည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် နောက်ထပ် ခေတ္တမျှ ထပ်မံအောင့်အီးသည်းခံလိုက်ကြပြီးနောက် ရှေ့နားဆီတွင် ပျံသန်းနေသော ကုယွမ်သည် နောက်ဆုံး၌ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

လောဘရမ္မက်သရဲသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး သူ၏ အနည်းငယ်ဖြူဖျော့နေသော မျက်ဝန်းများက ဘယ်ပြန်ညာပြန် လှုပ်ရှားသွားကာ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

“အင်း... ဒီကောင်လေးက ဘာဖြစ်လို့ ရုတ်တရက်ကြီး ရပ်သွားတာလဲ”

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အသားမည်းသရဲသည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး အများကြီး တွေးတောမနေတော့ဘဲ ချက်ချင်း လက်ဦးမှုယူရန် အားသန်နေတော့သည်။

“ဒါက ပိုကောင်းတာပေါ့ စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ ငါတို့ အခုပဲ လှုပ်ရှားကြစို့ ဒီနေရာက လူသူကင်းမဲ့ပြီး ဘယ်သူမှလည်း လာမှာမဟုတ်ဘူး”

“နေဦး... စိတ်မလောနဲ့ တစ်ခုခုတော့ လွဲနေသလိုပဲ...”

လောဘရမ္မက်သရဲသည် အသားမည်းသရဲကို ဆွဲထိန်းရန် လက်လှမ်းလိုက်သော်လည်း အသားမည်းသရဲမှာမူ အဖြူရောင် နာရေးလမ်းပြတုတ်တစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူပြီးဖြစ်ကာ လက်ကိုတစ်ချက်ဝှေ့ယမ်း၍ ပစ်ပေါက်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝူးးး... ဝူးးး...

သရဲတစ္ဆေများ၏ အော်ဟစ်ငိုကြွေးသံများနှင့်အတူ ထိုနာရေးလမ်းပြတုတ်သည် ကုယွမ်၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ တည့်တည့်ဦးတည်လျက် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် အမည်းရောင်မီးခိုးငွေ့များ လိပ်တက်လာခဲ့ပြီး စူးရှလှသော အော်ဟစ်ညည်းတွားသံများကိုလည်း ခပ်သဲ့သဲ့မျှ ကြားနေရသည်။

ထိုအသံမှာ နားထဲတွင် ကန့်လန့်ခံနေပြီး ကြားရသူတိုင်းကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေကာ အားအင်ကုန်ခမ်းသွားစေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ဤတိုက်ကွက်မှာ အမှန်ပင် အရှိန်အဝါ ကြီးမားလှပေ၏။

“တောက်... ဖြစ်ချင်ရာဖြစ် တိုက်ခိုက်ကြတာပေါ့”

အခြေအနေမှာ နောက်ကျသွားပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် လောဘရမ္မက်သရဲသည် အပိုစကားများ ဆက်မပြောတော့ဘဲ အမည်းရောင် အလံငယ်တစ်ခုကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

ထိုအလံငယ်သည် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော မီးခိုးရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ကုယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့တော့သည်။

ဤအလံငယ်မှာ ဝိညာဉ်နှောက်ယှက်အလံဖြစ်ပြီး ဖျက်ဆီးအား အလွန်အမင်း ကြီးမားခြင်းမရှိသော်လည်း လူတို့၏ စိတ်အာရုံကို ထွေပြားစေနိုင်ကာ ဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်သည့်အတွက် အံ့ဩစရာကောင်းသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ညစ်ညမ်းသော လေပြင်းများနှင့် သရဲမီးများကို သယ်ဆောင်လာသည့် နာရေးလမ်းပြတုတ်သည် ဝိညာဉ်နှောက်ယှက်အလံနှင့် အချိတ်အဆက်သူဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

သူတို့၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း ကုယွမ်သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိပေ။

သူသည် ထိုတိုက်ကွက်ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်ကာ နာရေးလမ်းပြတုတ်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးအလင်းတန်းကို ဖြတ်တောက်လျက် လောဘရမ္မက်သရဲထံသို့ တည့်တည့်ဦးတည်၍ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

ထိုဓားအလင်းတန်းမှာ အရောင်အဝါ မှိန်ဖျော့နေပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်ပင် အနက်ရောင် သံချေးတက်နေသည့် အကွက်များနှင့် နက်မှောင်သော သွေးကွက်များ ထင်ကျန်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းထံမှ ပြင်းထန်လှသော သွေးညှီနံ့များနှင့် အေးစက်လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဤပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ရပြီး သိမ်မွေ့လှသော သွေးအလင်းတန်းများ ပျံ့နှံ့သွားကာ ဘေးပတ်ပတ်လည်ကို ဝါးမြိုသွားခဲ့တော့သည်။

လောဘရမ္မက်သရဲနှင့် အသားမည်းသရဲတို့ပင်လျှင် သူတို့၏ ထုံကျင်နေသော ခန္ဓာကိုယ်များအတွင်း၌ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့၏ စိတ်အာရုံများ ဗလာဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး အတွေးအခေါ်နှင့် ခံစားချက်များပင်လျှင် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။

သူတို့သည် မီးတောက်များအကြား၌ပင် မပျက်စီးနိုင်သော သရဲမိစ္ဆာခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသော်လည်း ကုယွမ်၏ ဓားအလင်းတန်းရှေ့မှောက်တွင်မူ တားဆီး၍မရနိုင်လောက်အောင် ဖိအားပေးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့သည် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ကြပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ စစ်မှန်သောချီစွမ်းအင်များကို နှိုးဆွလျက် စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်စေလိုက်ကြသည်။

“ဒီကောင်လေးမှာ တကယ့်ကို အစွမ်းအစတချို့ ရှိနေတာပဲ”

လောဘရမ္မက်သရဲသည် ပထမဦးစွာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သော်လည်း ချက်ချင်းပင် ဝိညာဉ်နှောက်ယှက်အလံကို အပြည့်အဝ နှိုးဆွလိုက်ရာ မီးခိုးရောင် ချီစွမ်းအင်ကြိုးမျှင်များသည် အသက်ရှိနေသည့်အလား လှုပ်ရှားလာပြီး ဓားအလင်းတန်းကို ပတ်သတ်ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။

ထိုဓားအလင်းတန်းမှာ လွန်စွာ ထက်မြက်လှသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ခေတ္တမျှ ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ချီစွမ်းအင်ကြိုးမျှင် အနည်းငယ်ကိုသာ ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့ကာ အဆမတန် များပြားလှသော ကြိုးမျှင်များ၏ ဝါးမြိုခြင်းအောက်၌ မှေးမှိန်သွားခဲ့ရသည်။

ထူးဆန်းသော စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသည့် ထိုကြိုးမျှင်များက တစ်ချက်မျှ ဆွဲငင်လိုက်ရုံဖြင့် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုလုံးသည် တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပနေသော အလင်းမှုန်များအဖြစ်သို့ လွင့်စင်ပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

“နေဦး... ဒီကောင်က ဒီလောက်အလွယ်တကူနဲ့ပဲ သေသွားတာလား...”

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း လောဘရမ္မက်သရဲပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ဒီကုယွမ်ဆိုတဲ့ ကောင်လေးက ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ ဓားသိုင်းပညာကို တတ်ထားပြီး စိမ်းပြာရောင်ဓားလိပ်ပြာကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်လို့ ကြားထားတာ မဟုတ်ဘူးလား...

ခုနက ပြသွားတဲ့ ဓားသိုင်းက အထင်ကြီးစရာ ကောင်းတယ်ဆိုပေမဲ့ စိမ်းပြာရောင်ဓားလိပ်ပြာကော ဘယ်ရောက်နေလို့လဲ...

ပြီးတော့... သူက ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်အလွယ်တကူနဲ့ အသက်ပျောက်သွားရတာလဲ...

မဟုတ်ဘူး... တစ်ခုခုတော့ လုံးဝကို မမှန်တော့ဘူး။

လောဘရမ္မက်သရဲသည် ချက်ချင်းပင် စိုးရိမ်စိတ်များ ဝင်ရောက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အပြည့်အဝ သတိထားလိုက်တော့သည်။