အခန်း ၅၆၈

အခန်း (၅၆၈)

လျူရှာဂိုဏ်း၏ စခန်းငယ်မှာ ကြီးမားကျယ်ပြန့်ခြင်း မရှိလှပေရာ စခန်း၏ အနောက်ဘက် အကျဆုံးနေရာတွင် ရှိသော အခန်းဆီသို့ သူတို့နှစ်ဦး လျင်မြန်စွာပင် ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်ရှိသွားကြချေသည်။

ဤအခန်းသည် မူလက ကူကူး၏ အိပ်ဆောင်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ရှာမိသားစုမှ လူများက အဓမ္မ သိမ်းပိုက်ထားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ညဉ့်ဦးယံ အချိန် ဖြစ်သော်လည်း စခန်းတစ်ခုလုံးတွင် မီးတုတ်များကို နေရာအနှံ့ ထွန်းညှိထားသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ မှောင်မည်းမနေဘဲ အရာခပ်သိမ်းကို အထင်အရှား မြင်တွေ့နိုင်ချေသည်။

“ကျွန်မ သွားခေါ်ပေးပါ့မယ်” ဟု ကူကူးက ဆိုသည်။

သို့ရာတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းက ကူကူးအား ပြန်လည်ဆွဲထိန်းလိုက်ပြီး “မလိုပါဘူး၊ ငါ့ဘာသာငါပဲ လုပ်လိုက်မယ်” ဟု ညင်သာစွာ ပြောဆိုလိုက်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူမ၏လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်သောအခါ ကူကူးသည် တစ်ကိုယ်လုံး စိမ့်ခနဲ တုန်ရင်သွားပြီး ထုံကျင်သော ခံစားချက်တစ်ခု ရုတ်ချည်း ဖြစ်ပေါ်လာကာ “ဒါ... လျှပ်စစ်ဓာတ်လိုက်တာနဲ့ တူလှပါလား၊ ဒါကများ... အချစ်ဆိုတာလား” ဟု စိတ်ထဲမှ တမ်းတမ်းတတ ရေရွတ်မိသည်။

“မိတ်ဆွေဟောင်းကြီး ရောက်နေပြီပဲ၊ ဘာလို့ အပြင်ထွက်ပြီး လူချင်းမတွေ့ရတာလဲ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဟိန်းဟောက်၍ အော်ဟစ်လိုက်ရာ ယင်းအသံသည် ဟိန်းထွက်သွားပြီး ဝေးလံလှစွာသော နေရာများအထိ ပဲ့တင်ထပ်သွားကာ လျူရှာဂိုဏ်းအတွင်းရှိ လူတိုင်းကို အိပ်မက်မှ လန့်နိုးသွားစေတော့သည်။

မကြာမီပင် ထိုအခန်း၏ တံခါးချပ်သည် ဖြည်းညှိးစွာ ပွင့်ဟလာပြီး အတွင်းမှ လူရိပ်တစ်ခု လှမ်းထွက်လာချေသည်။

ထိုသူသည် ဝတ်ရုံဖြူကို ဆင်မြန်းထားပြီး ရှည်လျားသော မုတ်ဆိတ်ဗြုတ်စုံကို သပ်ရပ်စွာ ချထားသော အကြီးအကဲ တစ်ဦး ဖြစ်ကာ ကြည့်ရသည်မှာ နတ်ဘုရားဆရာသခင် တစ်ဦးနှင့် ဆင်တူလှပေသည်။

“ဟွန်း... မင်းတို့ ရှာမိသားစုက မဟာအကြီးအကဲတွေဟာ တစ်ပုံစံတည်းပါပဲလား၊ လူပုံစံက ပညာရှိကြီးလိုလို ဘာလိုလိုနဲ့ မုတ်ဆိတ်တွေ ထားကြတာ၊ ငါတော့ မင်းတို့လို ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် လုပ်တာတွေကို အကြည့်ရ အဆိုးဆုံးပဲ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်ချေသည်။

ကူကူး၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ နှလုံးသားသည် ဒိန်းခနဲ ခုန်သွားရပြီး သူ၏ စကားအရ ဆိုလျှင် ဤချောမောခန့်ညားသော လူငယ်သည် ရှာမိသားစု၏ ရန်သူ ဖြစ်နေပေသလော။

ကူကူးသည် မိမိကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ နောက်သို့ ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းခန့် ဆုတ်ခွာမိသွားသည်။

သူမသည် နောင်တစ်ချိန်တွင် ရှာမိသားစုက ကလဲ့စားချေ အမုန်းပွားလာမည်ကို စိုးရိမ်မိခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

ထိုလူငယ်ကမူ ထွက်ပြေးနိုင်သော်လည်း သူမကမူ ထွက်ပြေး၍ ရသည်မဟုတ်ပေ။

“မကြောက်ပါနဲ့၊ မင်းကို အဝပ်မခံပါဘူး၊ နောက်ကို နည်းနည်းလောက် ဆုတ်နေလိုက်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ကူကူးအား ကြည့်ကာ ညင်သာသော အပြုံးဖြင့် သာယာစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ကူကူးသည် ခေါင်းကို အမြန်ငြိမ့်ပြပြီး ချက်ချင်းပင် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။

“ချင်ယွမ်ဖုန်း... မင်းက ဤနေရာအထိ လမ်းစရှာပြီး ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားမိဘူး” ဟု အကြီးအကဲက သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို သပ်ရင်း အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်ချေသည်။

“ ကူကူး၏ လန့်ဖျတ်သွားမှုမှ အမှတ် ၁၀၀ ရရှိသည်။”

“.. ရှာလီဖု၏ အာဃာတတန်ဖိုးမှ ၆၆ ရရှိသည်။”

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံထဲတွင် အချက်ပေးသံ အချို့ ဆက်တိုက် မြည်ဟီးသွားရာ ထိုအခါမှသာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိရှေ့မှ အဘိုးအို၏ အမည်ကို သိရှိသွားတော့သည်။

ကူကူးသည် အတိုင်းထက်အလွန် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားရချေသည်၊ ဤသူသည် အမှန်တကယ်ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း ဖြစ်နေပေသလော။

ထိုသောင်းပြောင်းထွေလာ ကျင့်ကြံသူ လူငယ်သည် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များအကြားတွင် အထင်ရှားဆုံးနှင့် အကျော်ကြားဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး မဟုတ်လော။

သို့သော်လည်း သူမသည် ယခင်က ချင်ယွမ်ဖုန်းကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ၊ သူ၏ ပုံတူပန်းချီကားကိုပင် မတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။

ယခုအခါတွင်မူ ထိုသို့သော နတ်ဘုရားဆရာသခင်ကို ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ကူကူးသည် အံ့ဩတုန်လှုပ်ခြင်းနှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရခြင်းတို့ ရောပြွမ်းနေတော့သည်။

“သူက ချင်ယွမ်ဖုန်းကိုး၊ တကယ်ကို မျက်နှာမြင်ရုံနဲ့တင် သေလုမတတ် ချောမောလွန်းလှတယ်” ဟု ကူကူးက သူမ၏ လက်ဖဝါးငယ်လေးနှစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်လျက် စွဲလန်းရူးသွပ်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် ငေးမောကြည့်ရှုရင်း ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းကိုယ်တိုင်ပင် လောလောဆယ်၌ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်တွင် မိမိ၌ မည်မျှလောက် များပြားသော စွဲလန်းသူ မိန်းမပျိုများ ရှိနေသည်ကို မသိရှိချေ၊

လူငယ်အမြောက်အမြားကပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို စံပြပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် အတုယူ အားကျနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

“ရှာလီဖု ဟုတ်လား၊ မင်းလို အဘိုးကြီးက ငါ့ရဲ့ နယ်မြေထဲကို လူတွေလွှတ်ပြီး ပြဿနာရှာရဲတယ်ပေါ့၊ မင်း တကယ်ပဲ သေရမှာကို မကြောက်ဘူးလား” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခက်ထန်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

သူ အမုန်းတီးဆုံး အရာမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က မိမိ၏ မိသားစုနှင့် မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းများကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပစ်မှတ်ထား လာခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

“ကောင်လေး... မင်း သေချင်နေတာပဲ”

ရှာလီဖုသည် အကြီးအကျယ် ဒေါသပုန်ထသွားချေပြီ၊ မိမိအား အဘိုးကြီးဟု တစ်ခါမဟုတ်ဘဲ အထပ်ထပ်အခါခါ ခေါ်ဝေါ်ခြင်းကို မည်သူမျှ စိတ်အေးလက်အေး သည်းခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ရှာလီဖု၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ချီစွမ်းအင် အလင်းတန်းများ ရုတ်ချည်း လည်ပတ်လာပြီး သဲပွင့်များသည်လည်း လေထုထဲသို့ ဝဲပျံတက်သွားကြတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း ရုတ်တရက် တင်းခံလိုက်ချေသည်။

သို့သော်လည်း ရှာလီဖုသည် ဒုတိယအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်မျှသာ ရှိသေးသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူ့ကို အမှုထား၍ အလေးဂရုမပြုပေ။

“သေစမ်း”

ရှာလီဖုက သူ၏လက်ဝါးကြီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော သဲပွင့်များသည် သေနတ်ပြောင်းဝမှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော ကျည်ဆန်များကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှစွာသော ဖောက်ထွက်နိုင်စွမ်း စွမ်းအားများကို ဆောင်ကြဉ်းလျက် ချင်ယွမ်ဖုန်းဆီသို့ အပြင်းအထန် တိုးဝင် တိုက်ခိုက်သွားကြချေသည်။

လေထုထဲတွင် သဲပွင့်များ၏ ထူထပ်လှသော မြည်ဟီးသံများနှင့် ထက်မြက်လှသော အသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ညဉ့်ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းလျက် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ရုတ်ချည်း ချဉ်းကပ်သွားတော့သည်။

ကျယ်ပြန့်လှသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်နှစ်ဖက်တွင် စုစည်းလာချေပြီ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်နှစ်ဖက်လုံးကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပင်လယ် နေရာတွင် ထားရှိပြီးနောက် ရှေ့သို့ ရုတ်ချည်း တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

“ဝိညာဉ်ချီပေါက်ကွဲခြင်း”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် လင်းလက်သွားချေသည်။

ကျယ်ပြန့်လှသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များသည် လျှံကျလာသော ရေတံခွန်ကြီးကဲ့သို့ ထူးကဲပြင်းထန်စွာဖြင့် ရှာလီဖုထံသို့ တဟုန်ထိုး တိုးဝင်သွားတော့သည်။

ရှာလီဖု၏ နှလုံးသားသည် ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားရကာ မိမိရှေ့မှောက်တွင် ဧရာမ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်ကြီး တဝုန်းဝုန်း မြည်ဟီးနေသည်ကိုပင် အထင်အရှား ကြားလိုက်ရချေသည်။

“ဒါ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် အားကောင်းမောင်းသန် နိုင်ရတာလဲ”

ရှာလီဖုသည် အတိုင်းထက်အလွန် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားရသည်။

ပြီးခဲ့သည့် အကြိမ်က ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ မဟာဆရာနယ်ပယ်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ မိမိကိုပင် တိုက်ရိုက် ကျော်လွန်သွားချေပြီ။

ဤသည်မှာ မည်မျှလောက် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်အဟုန်မျိုး ပါနည်း။

ရှာလီဖုသည် ပျာပျာသလဲ ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားရင်း ရတနာလက်နက်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထုတ်ဖော်ကာ မိမိ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဆင့်ကာဆင့်ကာ ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ချေသည်။

သို့သော်လည်း ဝိညာဉ်ချီပေါက်ကွဲခြင်း စွမ်းအားသည် လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်း ရှိလှပေရာ ရှာလီဖု၏ ရတနာလက်နက် အားလုံးကို တိုက်ရိုက် ခြေမှုန်းဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး ရှာလီဖု၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ အပြင်းအထန် ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

ရှာလီဖုသည် ပါးစပ်အပြည့် သွေးစိမ်းများကို အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲသို့ မြင့်မားစွာ လွင့်ပျံသွားချေသည်။

သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ထင်ဟပ်ပေါ်ပေါက်လာပြီး ကြည့်ရသည်မှာ ဧရာမ သံပူကြီးဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံးကို ကပ်၍ အပူပေးလိုက်သကဲ့သို့ မီးလောင်ကျွမ်းသွားသည့်နှယ် ဖြစ်နေတော့သည်။

သဲပွင့်များသည် ဝိညာဉ်ချီပေါက်ကွဲခြင်း စွမ်းအား၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း အချို့သော သဲပွင့်များသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဘေးမှ ဖြတ်သန်းကာ ကူကူးရှိရာ အရပ်သို့ တိုက်ရိုက် ဝဲပျံသွားချေသည်။

ကူကူးသည် ပဉ္စမအဆင့် မဟာဆရာနယ်ပယ်မျှသာ ရှိသေးသူ ဖြစ်သည်။

သူမအနေဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မမှီတော့သဖြင့် မိမိကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ မျက်လုံးများကိုသာ စုံမှိတ်ထားလိုက်မိတော့သည်။

“ဖူး... ဖူး... ဖူး...”

အသံအချို့ ဆက်တိုက် မြည်ဟီးသွားချေသည်။

ကူကူးသည် မျက်လုံးများကို အမြန်ဖွင့်ကြည့်ကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည် စစ်ဆေးလိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာတစ်စုံတစ်ရာ မျှ မရှိသည်ကို တွေ့ရှိသွားရသည်။

သူမသည် မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ မိမိ၏ရှေ့တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသော ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရချေသည်။

သူမ၏ ရှေ့မှောက်တွင် မြေတံတိုင်းတစ်ခု ရုတ်ချည်း ပေါ်ပေါက်လာပြီး သဲပွင့်အားလုံးကို အကြွင်းအကျန်မရှိ ပိတ်ဆို့ တားဆီးပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့၊ အခု ဘာမှမဖြစ်တော့ပါဘူး” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ဆိုကာ ရှာလီဖုရှိရာ အရပ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်း သွားတော့သည်။

ရှာလီဖုသည် ဤအချိန်တွင် သွေးများကို ဆက်တိုက် အန်ထုတ်နေရချေပြီ။

သူသည် ကနဦး တိုက်ကွက် တစ်ကွက်တည်းဖြင့်ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေရာ ဤသည်က သူ့အား အလွန်တရာ အရှက်ရစေကာ ဒေါသအမျက် ချောင်းချောင်းထွက်စေသည်။

သူသည် ဤကျင့်စဉ်အဆင့်သို့ မနည်း ရောက်ရှိအောင် အချိန်အကြာကြီး ကျင့်ကြံအားထုတ်ခဲ့ရသော်လည်း အလွန် ငယ်ရွယ်လှသော ချင်ယွမ်ဖုန်းကမူ မိမိကို လွယ်လွယ်ကူကူ လိုက်မှီသွားချေပြီ ဖြစ်ရာ ဤအချက်က သူ့အား လုံးဝ စိတ်ပျက်အားလျော့ သွားစေတော့သည်။

“ငါ့ကို သတ်လိုက်စမ်း” ဟု ရှာလီဖုက အော်ဟစ်လိုက်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဖြည်းညှိးစွာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်နေကာ “မလောပါနဲ့၊ မင်းကို ငါ အသေအချာ သတ်မှာပါ” ဟု ဆိုသည်။

ထိုသို့ ဆိုပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှာလီဖု၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ သူ၏ လက်ဝါးကို တိုက်ရိုက် ဖိနှိပ်ထားလိုက်ရာ ပြင်းထန်လှစွာသော စုပ်ယူမှု စွမ်းအားကြီးတစ်ခု ကျရောက်လာပြီး ရှာလီဖု၏ ကျင့်စဉ် စွမ်းအားအားလုံးကို အဓမ္မ စုပ်ယူပစ်တော့သည်။

သူသည် ခုခံတွန်းလှန်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မိမိအပေါ်သို့ ဧရာမ ဖိအားကြီးတစ်ခု သက်ရောက်လာသဖြင့် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

“နဂါးအရှိန်အဝါ...” ဟု ရှာလီဖုက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်မိသည်။

လူသားတစ်ယောက်ဖြစ်သော ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စစ်မှန်သော နဂါးကြီးတစ်ကောင်၏ ထူးခြားလှသော နဂါးအရှိန်အဝါကို မည်သို့ကြောင့် ပိုင်ဆိုင်ထားရသည်ကို သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေတော့သည်။

ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများကို စုပ်ယူခြင်းအပြင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းပညာရပ်ကို အသုံးပြု၍ ရှာလီဖု၏ အိပ်မက် မှတ်ဉာဏ်များကိုပါ ရှာဖွေစစ်ဆေးလိုက်ချေသည်။

မကြာမီပင် ရှာလီဖုသည် သူ၏ နောက်ဆုံး ထွက်သက်ကို ရှူရှိုက်သွားရပြီး သူ၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအား အားလုံးမှာလည်း အကြွင်းအကျန်မရှိ အကုန်အစင် စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

သို့သော်လည်း ဒုတိယအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ် ကျင့်စဉ်စွမ်းအားသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် တိုးတက်မှု အများကြီး မရှိစေလှပေ၊ ထို့ပြင် ရှာလီဖု ကျင့်ကြံထားသော တိုက်ခိုက်ရေး ပညာရပ် အားလုံးသည်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပညာရပ်များနှင့် ယှဉ်လျှင် အောက်တန်းကျလှသဖြင့် မည်သို့မျှ တန်ဖိုးမရှိချေ။

ရှာလီဖု၏ မှတ်ဉာဏ်များမှတစ်ဆင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှာမိသားစု၏ အင်အားပမာဏ တစ်ခုလုံးကို ယေဘုယျအားဖြင့် နားလည် သဘောပေါက်သွားချေပြီ။

ရှာမိသားစု၏ ဂိုဏ်းချုပ် ရှာလန်သည် နဝမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ် ဖြစ်ပြီး အလွန်တရာ အင်အားတောင့်တင်းလှသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်၏ အောက်တွင် မဟာအကြီးအကဲ ခြောက်ဦး ရှိပြီး ၎င်းတို့အနက် အမြင့်မားဆုံး ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ပဉ္စမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ မဟာအကြီးအကဲ နှစ်ဦးမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရချေပြီ။

၎င်းတို့အပြင် ရှာမိသားစုတွင် အကြီးအကဲ တစ်ဒါဇင်ကျော်မျှ ရှိသေးရာ ၎င်းတို့ကို ရှာမိသားစု၏ ပင်မကျောရိုး အမာခံအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြပြီး ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားမှာ မဟာဆရာနယ်ပယ် အဋ္ဌမအဆင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှိကြချေသည်။

ဤမျှလောက်သော အင်အားမျိုးဖြင့်သာ ဆိုလျှင် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနှင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်ပါက သူတို့ဘက်မှ အောင်ပွဲရရှိရန် အခွင့်အလမ်း အလွန် များပြားလှပေသည်။