အခန်း ၅၇၂

အခန်း (၅၇၂) အကောင်အထည်ဖော်ခြင်း စီမံကိန်း

စကားပြောဆိုပြီးနောက် ထိုလူနှစ်ဦးသည် အရိပ်မည်းများအတွင်းသို့ တစ်ဖန်ပြန်လည် ရောနှောဝင်ရောက်သွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားကြချေသည်။

“ ကုန်းကွမ်းထံမှ ရန်ငြိုးအာဃာတတန်ဖိုး ၁၀၀ ရရှိသည်။”

“ ကုန်းယွမ်ထံမှ ရန်ငြိုးအာဃာတတန်ဖိုး ၁၀၀ ရရှိသည်။”

ကောင်းကင်ယံ၌ ပျံသန်းနေသော ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက် ထိုအသိပေးချက်နှစ်ခုကို လက်ခံရရှိလိုက်သဖြင့် သူ၏နှုတ်ခမ်းထက်တွင် လှောင်ပြုံးတစ်ချက် ပေါ်လွင်သွားသည်။

ရှာမိသားစု၏ မဟာအကြီးအကဲဖြစ်သော ရှာကျိဝန်သည် မဟာအကြီးအကဲအားလုံးထဲတွင် ရာထူးအဆင့်အတန်း အတော်အတန် မြင့်မားသူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သူ ရှာလန်ပင်လျှင် သူ့အား အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားစွာ ဆက်ဆံရချေသည်။

အကြောင်းပြချက်ကား ရိုးရှင်းပါဘိ။ သူ၏ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် ဘိုးဘေးနယ်ပယ် ပဉ္စမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အခြားသော မဟာအကြီးအကဲများထက် များစွာသာလွန်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သူ၏အသက်အရွယ်အရ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ထပ်မံမြှင့်တင်ရန် အလွန်ခက်ခဲလှသော်လည်း သူ၏ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက်တွင်မူ သူလုပ်ဆောင်ချင်သမျှ အရာအားလုံးကို ပြီးမြောက်အောင်မြင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သူ၏နောက်ဆုံးဆန္ဒမှာ ရှာမိသားစုအတွက် သူ၏နောက်ဆုံးလက်ကျန် တောက်ပမှုကို အသုံးချကာ အကျိုးပြုသွားရန်သာ ရှိတော့သည်။

ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ကြည့်လျှင် ရှာမိသားစု၏ စစ်မှန်သောစွမ်းအားသည် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းထက် များစွာသာလွန်နေခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီဖြစ်သော်လည်း ရန်ယန်သည် ရှာမိသားစု၏ အကျအဆုံး ကြီးမားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူတို့၏စီမံကိန်းကို တစ်ကြိမ်မျှ စတင်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ယခုအခါတွင်မူ ထိုစီမံကိန်းသည် နောက်ဆုံး၌ စတင်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ရှာကျိဝန်အနေဖြင့် များစွာကျေနပ်အားရမှုကို ခံစားနေရသည်။

ရှာမိသားစုသည် မိမိတို့၏ အစွမ်းသတ္တိကို အသုံးပြု၍ လုယွဲ့အင်ပါယာတစ်ခုလုံးကို ၎င်းတို့သည်သာ လက်ရှိတွင် အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်ကြောင်း သိစေရမည်။

ထိုအရာကို တွေးတောမိရင်း ရှာကျိဝန်၏ မျက်နှာထက်တွင် သာယာသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာကာ ထျန်းတူး ပြည်နယ်မြို့တော်ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပျံသန်းလာခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင် သူသည် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု မိမိထံသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် မနေနိုင်ဘဲ ရပ်တန့်လိုက်ရချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခမောက် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ထက်သန်တက်ကြွသော ပုံစံဖြင့် ရှာကျိဝန်၏ရှေ့မှောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

“ အကြီးအကဲ ရှာကျိဝန် လား ။”

ဝေးကွာသောနေရာမှနေ၍ ချင်ယွမ်ဖုန်းက လှမ်း၍အော်မေးလိုက်သည်။

ရှာကျိဝန်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အနည်းငယ် ဝေခွဲမရဖြစ်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခေါင်းငုံ့ထားသဖြင့် သူ၏မျက်နှာကို မမြင်ရသောကြောင့် ရှာကျိဝန်က အသိစိတ်မဲ့စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်မိသည်။

“ဟုတ်တယ်၊ မင်းက ဘယ်သူလဲ။”

ရှာကျိဝန်သည် ရှာမိသားစု၏ မဟာအကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ရှာမိသားစုက မိမိတို့၏အစွမ်းကို မပြသမီအချိန်အထိ သူ့အကြောင်းကို သိရှိသူ အလွန်နည်းပါးလှပေသည်။

ယခုအချိန်တွင်ပင် ရှာမိသားစုနှင့် ရန်ယန်တို့သာ ရှာကျိဝန်၏ ကြီးမြတ်လှသော အမည်နာမကို သိရှိကြသည်။

“သြော်၊ ဂိုဏ်းချုပ် ရှာလန်က အကြီးအကဲထံကို ပစ္စည်းတစ်ခု လာပို့ခိုင်းလို့ပါ။” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ် ဟုတ်လား။” ရှာကျိဝန် မျက်မှောင်ကုတ်သွားသည်။ “မင်းက ဘယ်သူမို့လို့လဲ၊ ပြီးတော့ ငါ့ဆီကို ဘာပစ္စည်း လာပို့တာလဲ။”

“ဒါကို လာပို့တာလေ။”

ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားနှစ်ရပ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာချေသည်။

တစ်ဖက်တွင် မီးလျှံများ ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ ဖြစ်၏။ ထိုအလွန်အမင်း ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားနှစ်ရပ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် လျင်မြန်စွာ ရောနှောပေါင်းစပ်သွားကြသည်။

ရှာကျိဝန်သည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ထိုကြီးမားလှသော စွမ်းအားနှစ်ခုမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အရှိန်အဝါကို သူ ခံစားသိရှိနေရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

“မင်းက အမှန်တကယ် ဘယ်သူလဲ။” ရှာကျိဝန်က ပြတ်သားစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။ သူ၏ဝတ်ရုံများသည် ရုတ်တရက် လေမတိုက်ဘဲ တဖျတ်ဖျတ်လွင့်ပျံသွားပြီး သူ၏ပတ်ပတ်လည်တွင် ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များ ဝဲလှည့်လာကာ ချပ်ဝတ်တန်ဆာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည့်အလား ဖြစ်သွားချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းမော့လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာထက်တွင် အန္တရာယ်ကင်းမဲ့လှသော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။

“အကြီးအကဲအနေနဲ့ ကျွန်တော့်ကို မှတ်မိမလားတော့ မသိဘူးနော်။” ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

“ချင်ယွမ်ဖုန်း။” ရှာကျိဝန်က လွှတ်ခနဲ ပြောလိုက်မိသည်။ “အမှန်တကယ်ပဲ မင်းဖြစ်နေတာလား။ ဒီနေ့တော့ မင်းကို ငါ မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေအောင် လုပ်ပစ်မယ်။ ငါ့ရဲ့ ရှာမိသားစုကို ဘယ်လိုတောင် သတ္တိရှိရှိ ဆန့်ကျင်ရဲတာလဲ။ မင်း တကယ်ပဲ အသက်မရှင်ချင်တော့ဘူး ထင်တယ်။”

“ကဲပါ၊ ကြွားလုံးထုတ်မနေပါနဲ့တော့။ ခင်ဗျားတို့ ရှာမိသားစုဝင်တွေဆီက အဲဒီစကားတွေကို ကြားရလွန်းလို့ ကျွန်တော် နားငြီးနေပါပြီ။ အသစ်အဆန်းလေး ဘာညာ မပြောတတ်ကြဘူးလား။” ချင်ယွမ်ဖုန်းက မတတ်သာသည့်ပုံစံဖြင့် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။

“ဟင်း၊ သိပ်ပြီး မောက်မာမနေနဲ့။”

တိုတောင်းသော ဓားရှည်တစ်လက်သည် ရှာကျိဝန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုဓားတိုထက်တွင် ရှေးဟောင်းပုံရိပ်များ ထွင်းထုထားပြီး ထက်မြက်လှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုက ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ကာ ပြေးဝင်သွားချေသည်။

“သွားစမ်း။”

ရှာကျိဝန်သည် သူ၏လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ကို ပူးလိုက်ပြီး ထိုဓားတိုဆီသို့ ပြတ်သားစွာ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ကြီးမားလှသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် လှိုင်းလုံးကြီးသည် ထိုဓားတိုထံသို့ ချက်ချင်းပင် စီးဝင်သွားပြီး ဓားတိုသည် ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ရရှိသွားသည့်အလား ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသော ဓားတိုသည် အလင်းတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်ရှိတွင် မိုးကြိုးမီးလျှံ ဗုံးသီး တစ်လုံးကို ဖန်တီးရန်အတွက် မီးလျှံနှင့် မိုးကြိုးဓာတ်ကို ပေါင်းစပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူ၏ဟန်ချက် ပျက်ပြားသွားပါက သူတစ်ပါးကို မထိခိုက်စေမီ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြင်းထန်သော နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုး ဒဏ်ရာကို ခံစားရနိုင်ပေသည်။

“မြေခွေးအိုကြီး၊ ခင်ဗျားမှာ တကယ်ပဲ အစွမ်းအစ အချို့ရှိတာပဲ။”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အေးစက်သော အလင်းတန်း သုံးခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ ထိုဓားတိုဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားစေသည်။

အလင်းမဲ့ ပျံလွှားဓားမြှောင် သုံးစင်းနှင့် ဓားတိုတို့သည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်မိကြပြီး သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာချေသည်။

ဓားတိုသည် အလင်းမဲ့ ပျံလွှားဓားမြှောင် များ၏ ခုခံမှုကို မည်သို့မျှ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခြင်း မရှိသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စွမ်းအားစုစည်းမှုကို နှောင့်ယှက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ရှာကျိဝန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏မုတ်ဆိတ်မွေးများ ထောင်ထလာခဲ့သည်။

“သူငယ်နာလေး၊ မင်းက တကယ်ပဲ အလွန်စွမ်းအားကြီးတယ်ဆိုတာ ငါ ဝန်ခံရမယ်။ မင်းရဲ့ တိုးတက်မှုက မြန်ဆန်လွန်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာကောင်းတာက မင်းဟာ ရှာမိသားစုရဲ့ ရန်သူဖြစ်နေတဲ့အတွက် ငါ မင်းကို ရှင်းလင်းပစ်ရမယ်။”

ရှာကျိဝန်က အသံတိုးတိုးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရင်း လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆန်းပြားသော လက်တံဆိပ်တော် တစ်ခုကို ဖော်ဆောင်လိုက်သည်။

သူ၏ရှေ့မှောက်ရှိ ဓားတိုသည် ရုတ်တရက် ဓားတိုအစင်းပေါင်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အားလုံးက ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ပြိုင်တူ ပြေးဝင်သွားကြချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏မျက်လုံးများကို မှေးလိုက်သည်။ ထိုဓားတို ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် ပုံရိပ်ယောင်များသာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်လက်တည်းသာ စစ်မှန်သော ဓားဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိပေသည်။

သို့သော်လည်း အစစ်နှင့် အတုကို ခွဲခြားရန်အတွက် အချိန်လုံလောက်စွာ မရှိတော့ပေ။

“တောက်။” ချင်ယွမ်ဖုန်းက အသံတိုးတိုးဖြင့် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အရိပ်များသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည်လှုပ်ရှားလာပြီး လူရိပ်နှစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

“အခုအချိန်က ချင်ယွမ်ဖုန်းရဲ့ အားအနည်းဆုံး အချိန်ပဲ။ ဒါဟာ ငါတို့ လှုပ်ရှားဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲလေ။” ကုန်းကွမ်းက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

“မှန်တယ်၊ ချင်ယွမ်ဖုန်းက အလွန်အန္တရာယ်များတဲ့ ပညာရပ်တစ်ခုကို အသုံးပြုနေပုံရတယ်။” ဂန်းယွမ်ကလည်း မည်းမှောင်စွာ လှောင်ပြုံးလိုက်သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ရှိကြုံတွေ့နေရသော အခက်အခဲကို ရိပ်မိကြပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း အသုံးပြုနေသော ပညာရပ်သည် အလွန်အမင်း စွမ်းအားကြီးမားရမည်ကို ၎င်းတို့ ခန့်မှန်းနိုင်သော်လည်း သူသည် လက်ရှိတွင် စွမ်းအားစုစည်းနေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် နှောင့်ယှက်၍ မရနိုင်ပေ။

သို့သော် ထိုလူနှစ်ဦးသည် တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ်မှာပင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပျံသန်းလာပြီး ၎င်းတို့၏ ရှေ့မှောက်ရှိ မြေပြင်တွင် ပြင်းထန်စွာ စိုက်ဝင်သွားချေသည်။

အလင်းမဲ့ ပျံလွှားဓားမြှောင် ၏ ဓားသွားထက်တွင် အေးစက်သော အရောင်အဝါတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ထိုလူနှစ်ဦးကို သတိပေးလိုက်သည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။

“သူ ငါတို့ကို သိသွားတာလား။” ကုန်းယွမ်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ပေါက်ကရတွေ။” ကုန်းကွမ်းက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ “ဒါကို ဂရုမစိုက်နဲ့၊ ဆက်လုပ်ကြမယ်။ ဘိုးဘေးနယ်ပယ် ပဉ္စမအဆင့် သုံးယောက်ရဲ့ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုအောက်မှာ သူ အသက်ရှင်နိုင်မယ်လို့ ငါ မယုံဘူး။”

ကုန်းကွမ်းက စကားပြောဆိုပြီးသည်နှင့် အလင်းမဲ့ ပျံလွှားဓားမြှောင် သည် ရုတ်တရက် အပေါ်သို့ ပြန်လည်ပျံတက်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်သွားချေသည်မှာ ၎င်းတို့၏ စကားဝိုင်းကို ကြားသိသွားသည့်အလား ဖြစ်၏။

ထိုလူနှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး အနည်းငယ် ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ထိုအရာကို တွေးတောနေရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။

၎င်းတို့သည် ခုန်ပျံလိုက်ရင်း ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားကြရာ ၎င်းတို့၏ အမည်းရောင် ဝတ်စုံများသည် သိသာထင်ရှားနေချေသည်။

ဓားတိုသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အလင်းမဲ့ ပျံလွှားဓားမြှောင် များက ပုံရိပ်ယောင်အများစုကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း စစ်မှန်သော ဓားတိုသည် တိုက်ခိုက်မှု အလွှာလွှာကို ဖြတ်ကျော်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာဆဲပင် ဖြစ်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး ဓားတိုကို ကြည့်လိုက်ကာ ထို့နောက် အောက်ဘက်ရှိ ကုန်းကွမ်း ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ကွယ်ပျောက်သွားချေသည်။

“ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ စွမ်းအား လား။” ရှာကျိဝန်က အလန့်တကြား ရေရွတ်လိုက်သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံတွင် ထိုကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့် စွမ်းအားမျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝမျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

ကုန်းကွမ်းနှင့် ကုန်းယွမ်တို့သည် သာ၍ပင် မှင်တက်သွားကြသည်။ “မဖြစ်နိုင်တာ၊ သတင်းအချက်အလက်တွေ မှားနေပြီ။ ချင်ယွမ်ဖုန်းက သတင်းပို့ထားတာထက် ပိုပြီးတော့ တောင့်တင်းနေတယ်။”

“ဒါတွေကို ဂရုမစိုက်နဲ့တော့၊ သူ့ကို အရင်ဆုံး သတ်ပစ်ကြစို့။ မဟုတ်ရင် ချင်ယွမ်ဖုန်းကလည်း ငါတို့ကို လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ ပြန်ရောက်တဲ့အခါကျရင် ရှာလန်ဆီကနေ ဥစ္စာပစ္စည်းတွေ ပိုတောင်းကြတာပေါ့။” ကုန်းကွမ်းက ထိုအချိန်တွင် အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။