အခန်း ၅၇၆

အခန်း (၅၇၆) လောင်းကစားဝိုင်း

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အထိမ်းအမှတ်ကျောက်စာတိုင် ပေါင်း ခြောက်ရာတိတိကို ထုဆစ်ခဲ့သော်လည်း ယင်းတို့အနက် လူအများစု၏ အမည်နာမကိုပင် သူ ကိုယ်တိုင် မသိရှိကြောင်း သတိပြုမိလေသည်။

အထက်အောက် သုံးထောင်ကျော်မျှရှိသော ချင်မိသားစုတစ်ခုလုံးသည် တစ်ညတာအတွင်း၌တင် အစပြတ် ချေမှုန်းခြင်း ခံခဲ့ရပေရာ ယခုအခါတွင်မူ ထိုအထိမ်းအမှတ် ကျောက်စာတိုင်များသာ ကျန်ရစ်တော့ချင်သည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းအား အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ ဘိုးဘွားစင်မြင့်တစ်ခုလုံး ဖုန်မှုန့်များ ထူထပ်စွာ အလွှာလိုက် တင်နေသော်လည်း ထိုကျောက်စာတိုင်များမှာမူ နေ့စဉ်ရက်ဆက် တစ်စုံတစ်ယောက်က လာရောက်သုတ်သင် ထိန်းသိမ်းထားသည့်အလား အလွန်တရာ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်နေခြင်းပင် ဖြစ်ချင်သည်။

ယင်းအပြင် ဘိုးဘွားစင်မြင့်ရှေ့ရှိ ပူဇော်ရာ စားပွဲပေါ်မှ ဖယောင်းတိုင်များတွင်လည်း မီးထွန်းညှိပူဇော်ထားသည့် အထောက်အထား အမည်းအမှတ်များကို တွေ့ရှိရချေသည်။

ထိုအခြင်းအရာကို ထောက်ဆ၍ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ညစဉ်ညတိုင်း ဤနေရာသို့ တိတ်တဆိတ် လာရောက်နေခြင်း ဖြစ်တန်ရာသည်။

နေဝင်ရိုးရီ အချိန်ကာလသို့ ရောက်ရှိလုနီးပါးတွင် ဘိုးဘွားစင်မြင့်၏ အပြင်ဘက်၌ လူရိပ်တစ်ခု ရုတ်ချည်း ပေါ်ပေါက်လာချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာထားလျက် တံခါးမကြီး၏ နောက်ကွယ်တွင် တိတ်တဆိတ် ပုန်းကွယ်နေလိုက်သည်။

ဤနေရာသည် လူတို့၏ မေ့လျော့ခြင်းကို ခံထားရရုံမျှမက ထျန်းတူး ပြည်နယ်မြို့တော်အတွင်း ချင်မိသားစု၏ နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သော အငွေ့အသက် ဘိုးဘွားစင်မြင့်တစ်ခု ရှိနေသေးသည်ကိုပင် မည်သူမျှ သတိမရကြတော့ပေ။

ဤအချိန်တွင် ဘိုးဘွားစင်မြင့်အတွင်း၌ မီးအလင်းရောင် တစ်စုံတစ်ရာ မရှိသဖြင့် အမှောင်ထုက ကြီးစိုးလျက်ရှိရာ မည်သည့်အရာကိုမျှ မြင်တွေ့နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

ထိုလူရိပ်သည် ကျွမ်းကျင်လှသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ဘိုးဘွားစင်မြင့်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လာပြီး မှောင်မိုက်နေသော အထဲတွင် စမ်းတဝါးဝါးဖြင့် ဖယောင်းတိုင်များကို မီးညှိလိုက်ချေသည်။

ထိုအခါတွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အံ့အားသင့်၍ မှင်တက်သွားရပေသည်၊ အကြောင်းမူကား ရောက်ရှိလာသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ အိမ်တော်ထိန်း လီဖု၏ သားဖြစ်သူ လျိုတာလီ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

လျိုတာလီသည် အဝတ်စုတ်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကျောက်စာတိုင်များကို သုတ်သင်နေရင်းမှ ရုတ်ချည်းဆိုသလို ကိုယ်ခန္ဓာကြီး တောင့်တင်းသွားရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အထိမ်းအမှတ် ကျောက်စာတိုင်များမှာ ယခင်ကထက် ခြောက်ရာကျော်မျှ ပိုမိုများပြားနေသည်ကို သတိပြုမိသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ချင်သည်။

"အစ်ကိုကြီး" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တံခါးနောက်ကွယ်မှနေ၍ ဖြည်းညင်းစွာ လှမ်းထွက်လာခဲ့သည်။

လျိုတာလီသည် ကိုယ်ကို အမြန်လှည့်၍ ကြည့်လိုက်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မြင်တွေ့ရသည်နှင့် သူ၏မျက်နှာထက်တွင် အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်ရသည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်သွားချေသည်။

"သခင်လေး၊ တကယ်ပဲ သခင်လေးဖြစ်နေတာပဲ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် "အစ်ကိုကြီး ဒီနေရာကို အစဉ်အမြဲ လာနေလိမ့်မည်ဟု ကျွန်တော် တကယ်ပဲ ထင်မထားခဲ့ဘူး"

လျိုတာလီက ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ "ကျွန်တော်က တိတ်တဆိတ် လာရုံပဲ သတ္တိရှိတာပါ၊ ဒီကျောက်စာတိုင်လေးတွေကို သုတ်သင်ပေးဖို့ပဲ တတ်နိုင်ခဲ့တာ"

"အစ်ကိုကြီးမှာ မွန်မြတ်တဲ့ စိတ်နှလုံး ရှိတာပဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လျိုတာလီ၏ ပုခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်ပြီး "ထျန်းတူး ပြည်နယ်မြို့တော်ထဲမှာ ချင်မိသားစုကို သတိရပေးမယ့်သူ ဘယ်သူမှ မရှိတော့ဘူးလို့ ကျွန်တော် အစက ထင်မှတ်ထားခဲ့တာ"

"ဒါ ဘယ်ဟုတ်ပါ့မလဲ" လျိုတာလီက ပြုံးလျက် "ကျွန်တော်တို့ မိသားစု ဒီမြို့မှာ ရှိနေသရွေ့ ချင်မိသားစုရဲ့ ကျေးဇူးတရားတွေကို ဘယ်တော့မှ မေ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ "အော်... ဒါနဲ့ အစ်ကိုကြီးတို့ အခုတလော ဘယ်လို နေထိုင်ဖြတ်သန်းနေကြလဲ"

လျိုတာလီ၏ ပြောစကားများအရ အိမ်တော်ထိန်း လီဖု ကွယ်လွန်သွားပြီးနောက်တွင် ရှာမိသားစုသည် လျိုတာလီ၏ မိသားစုအပေါ် တမင်သက်သက် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်းမျိုး မပြုလုပ်ခဲ့သဖြင့် ထျန်းတူး ပြည်နယ်မြို့တော်အတွင်း အတော်အတန် တည်ငြိမ်အေးချမ်းစွာ နေထိုင်နိုင်ခဲ့ကြကြောင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း သိရှိလိုက်ရပေသည်။

"ဒါနဲ့ သခင်လေး၊ ဒီတစ်ခေါက် ပြန်လာတာ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ၊ ချင်မိသားစုအတွက် ကလဲ့စားချေဖို့လား" လျိုတာလီက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားက အဲ့ဒီလောက်အထိ မပြည့်စုံသေးဘူး" ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ဆိုလိုက်ပြီး "ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက် ပြန်လာတာကတော့ အတိုးအချို့ကို အရင်ဆုံး လာတောင်းတာပဲ ဖြစ်တယ်"

"ကောင်းပါပြီ" လျိုတာလီက ခေါင်းညိတ်လျက် "သခင်လေးအနေနဲ့ အရာရာကို သတိထားပါ၊ ကျွန်တော်က အများကြီး မကူညီနိုင်ပေမဲ့ သခင်လေး တစ်ခုခု လိုအပ်တာရှိရင် အချိန်မရွေး အမိန့်ပေးနိုင်ပါတယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ စိတ်အစုံတွင် နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း လျိုတာလီကိုမူ ဤဘေးဒုက္ခများအတွင်း ဆွဲမသွင်းလိုပေ။

အဆုံးစွန်၌မူ သူတို့သည် သာမန်လူသားများသာ ဖြစ်ကြပေရာ ဤကဲ့သို့သော အာဃာတ တိုက်ပွဲများအတွင်း ပါဝင်ပတ်သက်ရန် မသင့်လျော်ချေ။

သူတို့နှစ်ဦး အတန်ကြာအောင် စကားစမြည် ပြောဆိုပြီးနောက်တွင် လျိုတာလီသည် မိမိ၏ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းကာ ဘိုးဘွားစင်မြင့်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်လည်း ဘိုးဘွားစင်မြင့်ကို တစ်ချက်မျှ လှမ်းမြော်ကြည့်ရှုပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ လှမ်းထွက်လာခဲ့ချေသည်။

ဤအချိန်တွင် ထျန်းတူး ပြည်နယ်မြို့တော်၏ ညဈေးတန်းသည် အစည်ကားဆုံး အချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး လူအများအပြားသည် ပျော်ရွှင်အပန်းဖြေရန်အတွက် ညဈေးတန်းသို့ လာရောက်လည်ပတ်နေကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခမောက်ကို ဆောင်းလျက် လူအုပ်ကြီးအတွင်းသို့ တိုးဝင်ခဲ့လေသည်။

ဤမျှ စည်ကားဝပြောလှသော မြို့တော်ကြီးအတွင်း၌ မြေအောက်လောင်းကစားဒိုင်များနှင့် အခြားသော လျှို့ဝှက်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ ကဲ့သို့သော မှောင်ခိုလုပ်ငန်းအချို့ ရှိနေသည်မှာ ဓမ္မတာပင် ဖြစ်ချင်သည်။

ဤနေရာများသည်လည်း ထျန်းတူး ပြည်နယ်မြို့တော်၏ မြို့ပြစီးပွားရေးတွင် မရှိမဖြစ် ပါဝင်ပတ်သက်နေသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လောင်းကစားဒိုင်တစ်ခု၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤလောင်းကစားဒိုင်သည် အလွန်တရာ ကျော်ကြားပြီး ယုံကြည်စိတ်ချရသဖြင့် လူအများအပြားသည် လာရောက်ကစားရန် နှစ်သက်ကြပေသည်။

သို့သော်လည်း ဤနေရာသည် အမှန်စင်စစ် ထျန်းတူး ပြည်နယ်မြို့တော်အတွင်းရှိ ယမမင်း လူသတ်သမားအဖွဲ့အစည်း၏ အခြေစိုက်စခန်းခွဲတစ်ခု ဖြစ်ပြီး လောင်းကစားဒိုင်အတွင်း၌ လူသတ်သမား အမြောက်အမြား ပုန်းကွယ်နေသည်ကိုမူ သိရှိသူ အလွန်နည်းပါးလှချေသည်။

ကုန်းယွမ်နှင့် ကုန်းကွမ်း ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးအား ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းပညာရပ်ဖြင့် စစ်ဆေးခဲ့မှုကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဤလောင်းကစားဒိုင်၏ အခြေအနေကို အတော်အတန် ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

လောင်းကစားဒိုင်တွင် တာဝန်ခံ အဓိကနှင့် ဒုတိယ ဟူ၍ နှစ်ဦးရှိပေသည်။ အပေါ်ယံတွင်မူ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် လောင်းကစားဒိုင်၏ ပိုင်ရှင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း အမှန်စင်စစ် ယမမင်း အဖွဲ့အစည်းခွဲ၏ တာဝန်ခံများ သာ ဖြစ်ကြချေသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့၏ ကျင့်စဉ်နယ်ပယ်မှာ မြင့်မားခြင်းမရှိဘဲ တာဝန်များကို လက်ခံခြင်းနှင့် ဖြန့်ဝေခြင်း လုပ်ငန်းများကိုသာ တာဝန်ယူဆောင်ရွက်ကြပေသည်။

ယင်းတို့မှတစ်ပါး ကျန်ရှိသူများမှာမူ အားလုံး လူသတ်သမားများသာ ဖြစ်ကြချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ဤနေရာသို့ လာရောက်ရသည့် အခြားသော အကြောင်းအရင်းတစ်ခုမှာ ကုန်းယွမ်နှင့် ကုန်းကွမ်း ညီအစ်ကိုနှစ်ဦး၏ အမှတ်သညာများအရ သူတို့နှစ်ဦးသည် ဤနေရာတွင် ကျင့်စဉ်အဆင့် အမြင့်မားဆုံးသူများ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ယင်းအပြင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် လောင်းကစားဒိုင်၏ ရွှေတံဆိပ်ရ လူသတ်သမားများလည်း ဖြစ်ကြချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကုန်းယွမ်နှင့် ကုန်းကွမ်းတို့အား မိမိ၏ အသက်ကို လိုချင်ပြီး မိမိအား အနိုင်ယူနိုင်စွမ်းရှိသူများမှာ သေဆုံးသွားကြပြီဖြစ်ကြောင်း၊ အနိုင်မယူနိုင်သူများမှာမူ နောက်မှ သေဆုံးကြရမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့ဖူးပေသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ဤလောင်းကစားဒိုင်သည် ရှေ့ဖြစ်ရပ်တွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေသည်မှာ အထင်အရှားပင် ဖြစ်ချင်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အလွန်တရာ ဆူညံလှုပ်ရှားနေသော လောင်းကစားဒိုင်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သာမန်နှင့်မတူသော ခြားနားချက်အချို့ကို သတိပြုမိလိုက်ပေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဒေါင့်စွန်းတစ်ခုတွင် မှိုင်းညို့သော မျက်ဝန်းများဖြင့် ရပ်တန့်နေသောသူသည် လောင်းကစားဒိုင်၏ အစောင့်အရှောက် လူမိုက်တစ်ဦးကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း အမှန်စင်စစ် လက်တွင် သွေးစွန်းနေသော လူသတ်သမားတစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းပင်။

နောက်ထပ်ဥပမာတစ်ခုအနေဖြင့် အန်စာတုံးခွက်ကို လှုပ်ခါနေသောသူသည်လည်း လျှို့ဝှက် ဆရာသခင် တစ်ဦး ဖြစ်နေချေသည်။

ဤနေရာတွင် ဘေးအန္တရာယ်များသည် နေရာအနှံ့၌ ရှိနေသည့်အလား ထင်မှတ်ရသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တည့်တည့်မတ်မတ်ပင် လှမ်းဝင်ခဲ့လေသည်။

ခေတ္တမျှ စူးစမ်းလေ့လာပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ငွေကောင်တာသို့ သွားရောက်ကာ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာ တန်ဖိုးရှိသော အန်စာတုံး အကြွေစေ့များနှင့် လဲလှယ်၍ လောင်းကစားဝိုင်းတစ်ခုသို့ လာရောက်ခဲ့သည်။

"အော်... ဒီလူကြီးမင်းကတော့ ပထမဆုံးအကြိမ် လာတာ ထင်တယ်" အန်စာတုံးခွက်ကို လှုပ်ခါနေသော လူငယ်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြရုံမျှသာ ပြုလုပ်ပြီး ပြန်လည်ဖြေကြားခြင်း မရှိချေ။

ဤလောင်းကစားဝိုင်း၏ စည်းမျဉ်းမှာ အလွန်ရိုးရှင်းပေသည်၊ အန်စာတုံးခွက်အတွင်းရှိ အန်စာတုံးများ၏ ရလဒ်သည် အကြီး သို့မဟုတ် အငယ် ဖြစ်သည်ကို ခန့်မှန်းရခြင်းပင်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက်မူ ဤအရာသည် သာမန်အားဖြင့် မလွယ်ကူလှသော်လည်း ခက်ခဲသော အရာတစ်ခုတော့ အထူးပင် မဟုတ်ချေ။

သူ၏ ကြီးမားလှသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ရုတ်ချည်း ပျံ့နှံ့သွားပြီး လောင်းကစားဒိုင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သော်လည်း ဤနေရာရှိ မည်သူမျှ ယင်းကို သတိမပြုမိကြချေ

"လောင်းကြေးပိတ်ပြီ"

ဒိုင်ကိုင်သူသည် အန်စာတုံးခွက်ကို စားပွဲပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်ချလိုက်ရင်း ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ချေသည်။

လောင်းကစားဝိုင်းရှိ လူများသည် မိမိတို့၏ လောင်းကြေးများကို စတင်တင်ကြသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားရသည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အပ်တစ်ချောင်းအသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး အန်စာတုံးခွက်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် အတင်းအကျပ် ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း ထိုအန်စာတုံးခွက်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများဖြင့် စူးစမ်းခြင်းကို ကာကွယ်နိုင်သည့် ထူးခြားသော ဒြပ်စင်ပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပုံရချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အန်စာတုံးခွက်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် သက်ရောက်စေလိုက်ရာ အပ်စိုက်ပေါင်း မြောက်မြားစွာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိုးနှက်လိုက်သည့်အလား အန်စာတုံးခွက်၏ ကာကွယ်ရေးကို အဆုံးစွန်၌ ထိုးဖောက်သွားနိုင်ခဲ့ချေသည်။

ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသော ဒိုင်ကိုင်သူပင်လျှင် ဤအခြင်းအရာကို လုံးဝ သတိမထားမိပေ။

"ဒီလူကြီးမင်း၊ လောင်းရမယ့် အလှည့်ရောက်ပါပြီ" ဒိုင်ကိုင်သူက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အကြွေစေ့ တစ်ရာလုံးကို 'အကြီး' ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ပုံအော၍ လောင်းထည့်လိုက်ပေသည်၊ အကြောင်းမူကား ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် ကြည့်ရှုချက်အရ အန်စာတုံးခွက်အတွင်းရှိ ကိန်းဂဏန်း သုံးခုမှာ 'လေး-ငါး-ငါး' ဖြစ်နေသဖြင့် 'အကြီး' ရလဒ် ထွက်ပေါ်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ချင်သည်။

အန်စာတုံးခွက်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သောအခါတွင်မူ အမှန်စင်စစ် 'အကြီး' ပင် ဖြစ်နေချေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း ဆွတ်ခူးနိုင်ခဲ့သည်။

"ဒီလူကြီးမင်းကတော့ တကယ့်ကို ကံကောင်းတာပဲ" ဒိုင်ကိုင်သူသည် အခြေအနေ၏ ပြင်းထန်မှုကို သတိမပြုမိသေးဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်းအား လက်မထောင်၍ ချီးကျူးလိုက်ချေသည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် ယခင်ပွဲကအတိုင်း အန်စာတုံးခွက်ကို လှုပ်ခါသည့် အပြုအမူကို ထပ်မံပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း အတွင်း၌ အန်စာတုံးများ မည်သို့ လှိမ့်နေသည်ကိုမူ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အာရုံတွင် ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ထင်ဟပ်နေပြီးသား ဖြစ်ချင်သည်။

ထို့ကြောင့် မှားယွင်းစွာ လောင်းမိရန် အကြောင်းရင်း လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

ပထမတစ်ကြိမ်မှာ ကံတရားဖြစ်နိုင်သလို၊ ဒုတိယတစ်ကြိမ်မှာလည်း ကံတရား ဖြစ်နိုင်သော်လည်း လောင်းကစားဝိုင်းရှိ လူအားလုံးက ချင်ယွုန်းဖုန်းသည် တစ်ကြိမ်မျှပင် လွဲချော်ခြင်းမရှိဘဲ မှန်ကန်စွာ လောင်းနိုင်သည်ကို သတိပြုမိသွားကြသောအခါတွင်မူ သူတို့အားလုံးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း လောင်းသည့်ဘက်သို့သာ လိုက်လံ၍ လောင်းကြတော့သည်။

ဒိုင်ကိုင်သူ၏ နဖူးပြင်ထက်တွင် ချွေးစေးများ ပေါ်ပေါက်လာရချေသည်။ ခေတ္တမျှသော အချိန်တိုအတွင်း၌ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပေါင်း သောင်းချီ၍ ဆွတ်ခူးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ချင်သည်။