အခန်း ၅၉၀

အခန်း (၅၉၀) - ကုန်သည်ကြီးများအသင်း၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု

"ပိုင်ဖုန်း၊ မင်းကိုတွေ့ဖို့ ငါပြန်လာပြီ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပိုင်ဖုန်း၏ အခန်းတံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာပြီး အပြုံးဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။

ပိုင်ဖုန်းက စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ "ငါတို့က ရန်သူတွေလေ။ အဲ့ဒီလိုမျိုး ပြောသင့်လို့လား"

"ဘာက မသင့်တော်လို့လဲ။ မင်း ငါ့ကို မသတ်နိုင်ခင်အထိတော့ ဒီမှာပဲ ငါနဲ့အတူ နေနေရမှာပဲလေ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်ပြောသည်။ "ငါက မင်းရဲ့ အရှင်သခင်ပဲ၊ မင်း ငါ့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးရမယ်"

ပိုင်ဖုန်း ပြန်လည် ချေပလိုသော်လည်း ရှန်းဝူစကြဝဠာတိုက်ကြီး၌ ဤနေရာထက် ကျင့်ကြံရန် သင့်တော်ပြီး အရင်းအမြစ်များ ပေါများသောနေရာ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။

အမှန်ဆိုရသော် မရှိသလောက်မဟုတ်ဘဲ လုံးဝမရှိချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာရှိ နတ်ရေစင်များသည် သာမန်ရေကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

"နားလည်ပါပြီ။ ငါ့ကို ဘာလုပ်ခိုင်းချင်တာလဲ" ပိုင်ဖုန်းက အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

"လိမ္မာလိုက်တာ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး "မင်း ချင်ယွမ်အင်ပါယာကိုသွားပြီး အဲ့ဒီက ယန်မိသားစုဆီကနေ လင်တုံးရဲ့ ဆွေမျိုးသားချင်းအားလုံးကို ခေါ်လာပေးရမယ်၊ သူတို့အားလုံး ဒီကုန်သည်ကြီးများအသင်းမှာ အလုပ်လုပ်ရလိမ့်မယ်"

"လင်တုံးလား။ နင်က နောက်ထပ် မိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့ အဲ့လောက်မြန်မြန် တွဲမိပြန်ပြီပေါ့လေ။ ချင်ယွမ်ဖုန်း၊ နင် တကယ်ကို ဖောက်ပြန်လွန်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ" ပိုင်ဖုန်းက ရက်စက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤနေရာ၌ ချန်ဒါချောင်၊ ချန်ရှောင်ချောင်တို့အပါအဝင် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား သစ္စာရှိသူ အများအပြား ရှိကြပြီး လင်ဇီအာပင်လျှင် ချင်ယွမ်ဖုန်းအပေါ် အထူးခံစားချက်များ ရှိနေသည် မဟုတ်လော။

"မင်း ဘာပဲပြောပြော ငါ့စိတ်ကြိုက်ပဲ။ ဒီ လင်တုံးက ငါ့ရဲ့ ပရိသတ်မလေးဆိုတော့ သူ့ကို ငါ ဂရုစိုက်ပေးရမှာပေါ့" ချင်ယွမ်ဖုန်းက လျစ်လျူရှုစွာပင် ပြောသည်။ "မှတ်ထား၊ မြန်မြန်လုပ်"

"သိပြီ၊ မနက်ဖြန် ငါထွက်သွားမယ်" ပိုင်ဖုန်းက တံခါးကို ကျယ်လောင်စွာ ပိတ်ချလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ပခုံးတွန့်လိုက်မိသည်။ ဤနေရာသို့ ရောက်လာပြီးနောက် ပိုင်ဖုန်း၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ ပို၍ပင် ပြောင်းလဲလာပုံရသည်။

ဝမ်ချိုင်နှင့် ရှောင်ဟေးတို့ကလည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းရှေ့သို့ ရောက်လာကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ချိုင်မှာ သန့်ရှင်းသော သားရဲအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားသော အမူအရာဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံ ချဉ်းကပ်လာသည်။

"ယွမ်ဖုန်း၊ ဒီသခင်က အခု သန့်ရှင်းသော သားရဲ ဖြစ်သွားပြီ။ အဲ့ဒီတော့ အခုကစပြီး ငါ့ကို သတိထားပြီး ဆက်ဆံတာ ကောင်းလိမ့်မယ်" ဝမ်ချိုင်၏ စကားကြောင့် ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုများ အပြည့်အနှက် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဝမ်ချိုင်ဆီသို့ ချက်ချင်း ခုန်အုပ်လိုက်သည်။ "ကောင်းလိုက်တာ၊ မင်း အခု သန့်ရှင်းသော သားရဲ ဖြစ်သွားပြီပဲ၊ တကယ်ကို ထူးချွန်တာပဲ"

ဝမ်ချိုင်က တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်ပြောသည်။ "ဒါပေါ့၊ ဒီသခင်က ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား"

"ဒါနဲ့ ဝမ်ချိုင်၊ မင်း ဘာလို့ ဝမ်တောင်တန်းကနေ ငါနဲ့အတူ ပြန်လိုက်လာတာလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ချိုင်က ချင်ယွမ်ဖုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းရိပ်အနည်းငယ် သမ်းလာသည်။ "ဟူး၊ ဒီသခင်က မင်းဆီက နတ်ရေစင်အနံ့ကို ရလိုက်တာလေ။ မင်းရဲ့ သင်္ဘောပေါ် တက်မိသွားမယ်လို့လည်း မထင်ထားခဲ့ဘူး"

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ရယ်မောလိုက်မိသည်။ "ကဲပါ၊ ကောင်းကျိုးရပြီးတော့ အပြစ်ကင်းတဲ့ပုံ မဖမ်းပါနဲ့တော့။ ဒီနေရာကို သေချာ ဂရုစိုက်ပေးထား။ တစ်စုံတစ်ယောက် ထိခိုက်မိရင် မင်းကိုပဲ တာဝန်ယူခိုင်းမှာ"

ဝမ်ချိုင်က ခွေးခြေဖြင့် ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ပြလိုက်သည်။ "စိတ်ချ၊ ဒီသခင်ရဲ့ စွမ်းအားကို မသိဘူးလား။ ငါ ဘယ်တုန်းကများ မှားယွင်းမှု ဖြစ်ဖူးလို့လဲ"

သန့်ရှင်းသော သားရဲ ဝမ်ချိုင်နှင့် နတ်သားရဲ ရှောင်ဟေးတို့ ရှိနေသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ပို၍ စိတ်အေးသွားသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ယခုအချိန်တွင် မြေနက်မြေ၌ ပြဿနာရှာနိုင်မည့်သူ အလွန်နည်းပါးသွားပြီဖြစ်သည်။

ညွှန်ကြားချက်အချို့ ပေးပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မြေနက်မြေမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းသို့ အမြန်ပြန်ကာ စိန်ခေါ်ရာမြို့တော်သို့ အစီအရင်ဖြင့် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။

ဤကိစ္စပြီးဆုံးသွားသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ပို၍ ပေါ့ပါးသွားသလို ခံစားရသည်။ သူသည် လင်တုံးအတွက်လည်း အစီအစဉ်တစ်ခု ရထားပြီးဖြစ်ရာ သူမကို မြေနက်မြေသို့ သွားခိုင်းလိုက်လျှင်ပင် ရပေသည်။

လူများလေ ပိုကောင်းလေပင် ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လူစည်ကားသည်ကို နှစ်သက်သူဖြစ်ရာ လင်တုံးလည်း ငြင်းဆန်လိမ့်မည်ဟု မထင်မိချေ။

နောက်တစ်နေ့တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းက လင်တုံးအား သူမ၏ ဆွေမျိုးသားချင်းများနှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စအားလုံးကို စီစဉ်ပေးပြီးဖြစ်ကြောင်း ပြောပြလိုက်ရာ သူမမှာ စိတ်အေးသွားရသည်။

လင်တုံးမှာ ပျော်ရွှင်နေရသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နောက်ခံအကြောင်းရင်းအပေါ် သံသယများမှာ ပို၍ ကြီးထွားလာသည်။

တစ်ညတည်းအတွင်းတွင် လုယွဲ့အင်ပါယာ၌ လူများကို သတင်းပေးပို့နိုင်သည်အထိ မည်သို့ လုပ်ဆောင်နိုင်ပါသနည်း။ ၎င်းမှာ မည်ကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုး ဖြစ်ပါသနည်း။

အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်သူတို့၏ လောကမှာ သူမ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေပေသည်။

အနည်းငယ်ကြာသည့်နေ့များတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် လင်တုံးတို့ မြို့ထဲတွင် လည်ပတ်ကြပြီး နေရာတိုင်းကို လေ့လာခဲ့ကြသည်။ လင်တုံးမှာလည်း အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ အလကားသက်သက် လျှောက်သွားနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ညဘက်များတွင် ကျင့်ကြံပြီး နေ့ဘက်များတွင် အနားယူကာ လာမည့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဖြစ်ပွားမည့် စိန်ခေါ်ပွဲအတွက် အကောင်းဆုံး အခြေအနေတွင် ရှိနေစေရန် ပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်နေ့တွင် လမ်းလျှောက်နေရင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ သိကျွမ်းသူတစ်ဦးနှင့် ရုတ်တရက် ဆုံတွေ့လိုက်ရသည်။

"တကယ်ကို ထူးဆန်းတာပဲ၊ ငါသွားလေရာ နေရာတိုင်းမှာ သိကျွမ်းတဲ့သူတွေကိုပဲ တွေ့နေရတာ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လင်တုံးက နားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့် "ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ အကိုကြီးချင်။ သိကျွမ်းတဲ့သူနဲ့ ထပ်တွေ့လိုက်လို့လား"

ချင်ယွမ်ဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ခေါက်ဆွဲဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ တည့်တည့်သွားကာ ခေါက်ဆွဲစားနေသူတစ်ဦး၏ စားပွဲတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ ခေါက်ဆွဲ နှစ်ပွဲ ထပ်ယူခဲ့ပါဦး" ဟု ထိုလူက ခေါက်ဆွဲကို တစ်လုပ်စားရင်း ခေါ်လိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး "ရီပင်း၊ ဒီနေရာမှာ မင်းနဲ့ ပြန်တွေ့လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး"

သူ့ရှေ့တွင် ခေါက်ဆွဲစားနေသောသူမှာ သားရဲခြေဆန့်ကျွန်းတွင် သူတွေ့ခဲ့ဖူးသော တောင်မှောက်ခမောက်အဖွဲ့အစည်းမှ ရီပင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရီပင်းက ပြုံးရင်း "ငါမင်းကို လိုက်ရှာနေတာ ကြာပြီ"

"ငါ့ကို ရှာနေတာလား" ချင်ယွမ်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ဘာမှ အရေးကြီးတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ စိန်ခေါ်ပွဲအကြောင်းပါပဲ။ ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမယ်ဆိုတာ မှတ်မိသေးလား" ရီပင်းက မေးလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အော် အဲ့ဒါလား။ မှတ်မိတာပေါ့၊ ငါ အခုထိ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ လောင်းနေတုန်းပဲ"

"ငါ သိနေတာပဲ" ရီပင်းက ပြုံးသည်။ "ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ သတင်းအချက်အလက်အရ မင်းနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်မယ့်သူက အရမ်းကို အစွမ်းထက်နေလို့ လူအများစုက သူ့ကိုပဲ လောင်းကြေးထပ်နေကြတယ်"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ငါ့ကိုယ်ငါ ယုံကြည်မှုရှိတယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးရင်း ရီပင်းထံသို့ သိုလှောင်အိတ်တစ်လုံးကို တန်းပစ်ပေးလိုက်သည်။

"အရင်တစ်ခါအတိုင်းပဲ၊ တစ်သိန်း"

"အရမ်းကို ရက်ရောတာပဲ" ရီပင်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး "မင်းလိုလူမျိုးနဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ရတာ ငါသဘောကျတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ အမြတ်နှုန်းက ပိုများတယ်၊ ဆယ့်တစ်ဆ။ မင်းနိုင်သွားရင်တော့ အကျိုးအမြတ် အများကြီး ရသွားမှာပဲ"

"အဲ့ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့တွေ အဲ့လောက်အထိ အရှုံးခံရမှာကိုတော့ နှမြောမိတယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်း ရယ်မောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါတို့က အမြတ်မရရင်တောင် အရှုံးတော့ မပေါ်စေရပါဘူး" ရီပင်းက ဆိုသည်။ "ဒီတစ်ခါတော့ 'အသက်ကယ်' ဝန်ဆောင်မှုကို ယူဦးမှာလား"

ချင်ယွမ်ဖုန်း စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မလိုပါဘူး။ ငါ့ကိုယ်ငါ ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဖြစ်မသွားစေချင်ဘူး"

'အသက်ကယ်' ဝန်ဆောင်မှုဖြင့်ဆိုလျှင် အရေးကြီးချိန်၌ တစ်စုံတစ်ယောက်က လာကယ်လိမ့်မည်ဟု သိထားသဖြင့် စိန်ခေါ်ပွဲမှာ ကစားပွဲတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ကာ တင်းမာမှုများ ပျောက်ဆုံးသွားလိမ့်မည်။

"ကောင်းပါပြီ" ရီပင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး ခေါက်ဆွဲရည်ကို သောက်လိုက်ကာ ပါးစပ်ကို သုတ်လိုက်သည်။

"မင်းနိုင်ရင် စိန်ခေါ်ရာမြို့တော်မှာ လာရှာလိုက်ပါ။ ဝန်ဆောင်မှုကို မယူတာတော့ ကောင်းပါတယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီပြိုင်ဘက်က အရမ်းကို အစွမ်းထက်လွန်းတယ်"

"အစွမ်းထက်တယ် ဟုတ်လား။ ချင်ဝူယန်းက အဲ့လောက်ထိ ကြောက်စရာ ကောင်းနေလို့လား" ချင်ယွမ်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"သူက ကြောက်စရာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့နောက်ကွယ်က မြူနှင်းဂိုဏ်းကမှ တကယ်ကြောက်စရာ ကောင်းတာ" ရီပင်းက ထရပ်လိုက်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းအား လက်ပြနှုတ်ဆက်ကာ ဆိုင်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ခေါက်ဆွဲနှစ်ပွဲ ရောက်ရှိလာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ရုတ်တရက် သတိဝင်လာကာ ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်။

"ဒီလူယုတ်မာ၊ ခေါက်ဆွဲဖိုးတောင် မပေးသွားဘူး"

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ရီပင်းမှာ အဝေးသို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီကောင်တော့" ချင်ယွမ်ဖုန်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

လင်တုံးမှာမူ သူ့ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေပြီး အချို့သော အကြောင်းအရာများကို ရိပ်မိသွားကာ သူမ၏ အသက်ရှူနှုန်းများမှာ တဖြည်းဖြည်း မြန်ဆန်လာသည်။