အခန်း ၅၉၄

အခန်း (၅၉၄)

“မလောက်သေးဘူး ဟုတ်လား” ကျိုးထုံက နှာခေါင်းရှုံ့လျက် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ “မင်းက ငါ့ညီအစ်ကိုအကြောင်းကို ဘာမှမသိတာပဲ။ သူက ကိုယ့်ဘက်က နစ်နာမယ့် အရောင်းအဝယ်မျိုးဆိုရင် ဘယ်တော့မှ ခြေလှမ်းလှမ်းမယ့်လူ မဟုတ်ဘူး”

“ငါတို့ မြူနှင်းဂိုဏ်းက သေသေချာချာ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးထားတဲ့ တပည့်တွေက ဒီလောက်အထိ အားနည်းရမလား” ဖုမိုချိုးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

ကျိုးထုံက နှစ်ချက်မျှ နှာခေါင်းရှုံ့ရုံသာ ပြုလုပ်ပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောတော့ချေ။ သူသည် နှုတ်ခမ်းသန်သလောက် စကားနာထိုးတတ်သူ ဖြစ်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်နေမိဆဲ ဖြစ်သည်။

ဖုမိုချိုးက ထိုသို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောဆိုဝံ့သည်ဆိုပါက ချင်ဝူယန်းတွင် အခြားသော အားကိုးအားထားပြုစရာ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုခု ရှိနေပေလိမ့်မည်။

ချင်ဝူယန်းအား အချိန်နိယာမ လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုခဲ့ခြင်းသည် သူမ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သော်လည်း ယင်းနှင့်အမျှ သူမတွင် လက်တွေ့တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံများ လိုအပ်နေမည် ဖြစ်ပေသည်။

စစ်မှန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် သေးငယ်လွန်းလှသော အသေးစိတ်အချက်ကလေးတစ်ခုကပင် တိုက်ပွဲ၏ အလှည့်အပြောင်းကို ပြောင်းလဲပစ်ရန် လုံလောက်ပေရာသည်။

ဤသို့သော အရေးကြုံလှသည့် အချိန်၌ ချင်ဝူယန်း၏ တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေသော စိတ်နှလုံးသည် ထူးဆန်းစွာပင် ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

သူမသည် မျက်ဝန်းများကို တိတ်ဆိတ်စွာ မှိတ်လိုက်ရာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များသည် ဆည်ကျိုးသွားသော ရေအိုင်ကြီးကဲ့သို့ ဝုန်းဒိုင်းကြဲကာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရွှေရောင်မိုးကြိုးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နေသော ထုံကျင်မှုများသည် ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များ၏ တိုက်စားမှုအောက်တွင် ရုတ်ချည်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားရပြီး ချင်ဝူယန်း၏ ကျင့်စဉ်နယ်ပယ်သည် သတ္တမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်သို့ တိုက်ရိုက် အဆင့်တက်လှမ်းသွားကာ အဋ္ဌမအဆင့် နယ်ပယ်သို့ပင် နီးကပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် မီးလျှံဖီးနစ် ပုံရိပ်သည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ချင်ဝူယန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အတင်းအဓမ္မ တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

တောက်လောင်နေသော နီရဲသည့် မီးလျှံများသည် မီးပုံထဲသို့ ထင်းသစ်များ ထပ်မံဖြည့်တင်းလိုက်သကဲ့သို့ တခဏချင်းအတွင်း ဟုန်းဟုန်းတောက် ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့လေသည်။

ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစင်နုနယ်သော လက်တစ်ဖက်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မီးလျှံကိုယ်ရံစွမ်းအင်ကို ထိုးဖောက်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာရှေ့တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သူမ၏ သွယ်လျသော ကျောက်စိမ်းရောင် လက်ချောင်းများ ပွင့်ဟသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ပြင်းထန်လှသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များ လက်ဝါးပြင်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားကာ သူ၏ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးဖြင့် ချက်ချင်းပင် ကာကွယ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိုကြီးမားလှသော စွမ်းအားကြောင့် လွင့်စင်ထွက်သွားခဲ့ရသည်။

ထိုစွမ်းအားက ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းကနဲ ဆောင့်ဆင်းပြုတ်ကျသွားခဲ့ရလေသည်။

တိုက်ပွဲ၏ ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားမှုကြောင့် စောင့်ကြည့်နေသူ အားလုံးမှာ အံ့အားသင့်ကာ ကြောင်အမ်းသွားကြရသည်။

သူတို့အားလုံး ချင်ဝူယန်းရှိရာသို့ အမြန်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

မီးလျှံများ တဖြည်းဖြည်း လွင့်ပါးသွားသောအခါ ချင်ဝူယန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နီရဲသော ဝတ်ရုံ ဒိုင်းကာ အကာအကွယ်ဝတ်ဆင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူမ၏ လှပသော ဆံနွယ်များသည်လည်း နီရဲသော အရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယင်းအပြင် ဘေးလူများ မမြင်နိုင်သည်မှာ ချင်ဝူယန်း၏ မျက်ဝန်းအိမ်များသည်ပင် နီရဲသွားခဲ့ပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မီးတောက်တစ်ခု ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

သူမက ဓားရှည်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လွှဲယမ်းလိုက်သည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် ဓားသွားဖြတ်သန်းရာ လမ်းကြောင်း၌ မီးလျှံပုံရိပ်ယောင်များ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်သည် ပြင်းထန်စွာ တွန့်လိမ်ပျက်စီးနေပြီး ချင်ဝူယန်း၏ မီးလျှံအပူရှိန်ကို တောင့်ခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့သည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

“ချင်ယွမ်ဖုန်း... မင်းက ငါ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားကို ထုတ်သုံးရအောင် အကြပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့တာနဲ့တင် မင်းအတွက် ဂုဏ်ယူဖို့ လုံလောက်ပါပြီ” ချင်ဝူယန်းက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်ရာ သူမ၏ အသံထဲတွင် သဘာဝအလျောက် ဖိနှိပ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ပါဝင်နေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဖုန်မှုန့်များကြားမှ တဖြည်းဖြည်း လျှောက်လှမ်းထွက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် သွေးစအချို့ စီးကျနေသည်။

သူသည် လူသားတစ်ယောက်နှင့် မတူတော့သည့် ချင်ဝူယန်းကို မော့ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဝူယန်း... မင်း မင်းရဲ့ မျိုးရိုးအမည်ကို မှတ်မိသေးရဲ့လား”

“မင်းရဲ့ မိဘတွေ၊ မင်းရဲ့ ဆွေမျိုးတွေအားလုံး သေကုန်ကြပြီ။ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ အဲဒီ လမ်းစဉ်ဆိုတာကြီးအတွက်နဲ့ သူတို့ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့တယ်”

“လူတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီးတော့ လူစိတ်မရှိတဲ့ကောင်က ဘာလဲ”

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စကားလုံးများသည် အပ်နှင့်ထိုးသကဲ့သို့ စူးရှလှပြီး သူ၏ အဝတ်အစားများသည် လေမတိုက်ဘဲ လွင့်ပျံလာကာ သူ၏ ကျင့်စဉ်နယ်ပယ်သည်လည်း လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

“နောက်ထပ် ကြုံရမှာကတော့ တကယ့်ကို သေကြေပျက်စီးရမယ့် တိုက်ပွဲပဲ”

သွေးပေါက်ကွဲခြင်း ပညာရပ် စတင်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စွမ်းအားသည် တခဏချင်းအတွင်း အဆမတန် တိုးပွားလာခဲ့သည်။

ချင်ဝူယန်း၏ နီရဲသော ဆံနွယ်များသည် အရူးအမူး လွင့်ပျံနေပြီး သူမ၏ မျက်နှာတွင် ဒေါသမာန်ဟုန်များ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရသည်။

သူမ၏ သဘာဝအလျောက် သွေးအေးတတ်သော စရိုက်ကြောင့် ချင်မိသားစု ပျက်စီးသွားသည့် သတင်းသည် သူမ၏ စိတ်နှလုံးကို များစွာ တုန်လှုပ်စေခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စကားလုံးများကမူ သူမကို အမှန်တကယ်ပင် ဒေါသအမျက် ချောင်းချောင်းထွက်သွားစေခဲ့သည်။

ယခုအကြိမ်တွင် ချင်ဝူယန်းက စတင်၍ တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဓားရှည်သည် သာယာစွာ မြည်ဟည်းသွားပြီး ချင်ဝူယန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နီရဲသော လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုအလား ပြောင်းလဲသွားကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ လျှပ်တစ်ပြက် ရောက်ရှိလာသည်။

သူမ၏ လက်ထဲမှ ဓားရှည်သည် ဆန်းကြယ်သော ထောင့်တစ်ခုမှနေ၍ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ဝူယန်း၏ နောက်ကျောဘက်မှနေ၍ သေးငယ်သော အင်းဆက်ပိုးကောင်များကဲ့သို့ နီရဲသော အလင်းတန်းပေါင်းများစွာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကို လွှဲယမ်းလိုက်ပြီး နောက်ဆုတ်မသွားဘဲ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချင်ဝူယန်း၏ ဓားရှည်ဖြင့် အတင်းဝင်တိုက်တော့မည့်အလား ရှိနေကာ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကလည်း ချင်ဝူယန်း၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်လုံး ပျက်စီးစေမည့် တိုက်ခိုက်မှုပုံစံ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ချင်ဝူယန်းက ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့လျှင် သူမ၏ ဦးခေါင်းသည်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဓားဖြင့် ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံရမည်မှာ မလွဲဧကန် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ချင်ဝူယန်းသည် သူမ၏ လက်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ နီရဲသော ဝတ်ရုံအကာအကွယ်သည် ထိုခဏ၌ လျင်မြန်စွာ တိုးပွားလာပြီး ချင်ဝူယန်း၏ ဦးခေါင်းတွင် သူရဲကောင်းဆောင်းဦးထုပ်တစ်ခုအဖြစ် တခဏချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ယခုအခါ ထိုဝတ်ရုံ သည် ချင်ဝူယန်း၏ ခြေဖျားမှ ခေါင်းအဆုံး လုံးဝ လုံခြုံစွာ ဖုံးအုပ်သွားခဲ့ပြီး မည်သည့် ဟာကွက်မျှ မရှိတော့ချေ။

ဓားရှည်သည် နောက်ဆုံးတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့သော်လည်း မျှော်လင့်ထားသည့် သားငါးများကို ထိုးစိုက်မိသည့် အသံမျိုး ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တခဏချင်းအတွင်း ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်သွားသော လင်းနို့များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချင်ဝူယန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လင်းနို့အုပ်ကြီးကြားမှ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မူလနေရာ၌ပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ဆောက်တည်လိုက်သည်။

ထိုသေးငယ်သော နီရဲသည့် အင်းဆက်ပိုးကောင်များကဲ့သို့ အလင်းတန်းများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ထပ်မံ၍ ပြေးဝင်သွားကြပြန်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ လျှပ်စီးကြောင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုနီရဲသော အလင်းတန်းများကြားတွင် သစ်ရွက်ကြွေများအလား လူးလာတုံ့ပြန် လှုပ်ရှားလျက် အလင်းတန်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြတ်တောက်ခြေမှုန်းလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း နီရဲသော အလင်းတန်း နှစ်ချက်သည် အလင်းမဲ့ ပျံလွှားဓားမြှောင်များကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပခုံးနှစ်ဖက်ကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားခဲ့သည်။

ထိုနီရဲသော အလင်းတန်းများသည် သေးငယ်လှသော်လည်း ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများ ကိန်းဝပ်နေပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် တပြိုင်နက် သေးငယ်သော ဗုံးများကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ညည်းတွားလိုက်ရပြီး သူ၏ ပခုံးနှစ်ဖက်တွင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးထွက်သံယို အပေါက်ကြီးနှစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ရသည်။

သို့သော် ဤဒဏ်ရာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အခြေခံအားဖြင့် ထိခိုက်စေခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ သူသည် တုန့်ဆိုင်းသွားခြင်းပင် မရှိဘဲ ကောင်းကင်ယံတွင် ပုံရိပ်ယောင်များစွာ ကျန်ရစ်စေလျက် ချင်ဝူယန်းထံသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုးဝင်သွားကာ လက်ထဲမှ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးဖြင့် ချင်ဝူယန်း၏ ခါးဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။

နောက်ကျောဘက်မှ အေးစက်သော အရှိန်အဝါကို ခံစားမိသဖြင့် ချင်ဝူယန်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အတင်းအကျပ် လှည့်ပတ်ကာ နောက်သို့ ပျံသန်းတိမ်းရှောင်လိုက်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အမိအရ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အခြားလက်တစ်ဖက်သည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ချင်ဝူယန်း၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဝိညာဉ်ချီပေါက်ကွဲခြင်း”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ လက်ဝါးပြင်မှ ပြင်းထန်လှသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုစွမ်းအားသည် မီးတောင်ပေါက်ကွဲမှုကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှပြီး ချင်ဝူယန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

ချင်ဝူယန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဝတ်ရုံ သည် ထိုခဏ၌ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ငြိမ်သက်သွားခဲ့ကာ မည်သည့် အစစ်အရာမျှပင် ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

ထိုဝတ်ရုံ သည် တုန်ခါမှုအားဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအားကို လွှဲပြောင်းပေးနိုင်စွမ်း ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ချင်ဝူယန်းကို ဒဏ်ရာရစေရန် မည်သည့်အခါကမျှ ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

သူသည် မြေပြင်ကို ခြေဖျားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ နင်းခြေလိုက်ရာ မြေပြင်တစ်ခုလုံး သက်ရှိတစ်ခုကဲ့သို့ လှုပ်ရှားသက်ဝင်လာခဲ့သည်။

မြေဓာတ်စွမ်းအင်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဟောင်ထျန်းနွယ်ပင်မှ ရရှိထားသော ဒြပ်စင်ဂုဏ်သတ္တိကို စုပ်ယူလိုက်ရာ မြေအောက်မှနေ၍ ကျောက်စူးချွန်ကြီးတစ်ခု ရုတ်ချည်း ထိုးထွက်လာပြီး ချင်ဝူယန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။

ထိုကျောက်စူးချွန်သည် ချင်ဝူယန်းကို တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေခြင်း မရှိသလို ဒိုင်းကာဝတ်ရုံ ကိုလည်း ပျက်စီးစေခြင်း မရှိသော်လည်း ချင်ဝူယန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကောင်းကင်ယံသို့ တိုက်ရိုက် ပင့်တင် ပစ်လွှတ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

“နဂါးသတ်ချက်”

နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးသည် အောက်ခြေမှနေ၍ အထက်သို့ ပင့်ခုတ်လိုက်ရာ ကြီးမားလှသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များသည် ဟိန်းဟောက်နေသော စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်လျက် ချင်ဝူယန်းကို တစ်လုတ်တည်းဖြင့် ဝါးမြိုပစ်လိုက်လေတော့သည်။