အခန်း ၅၉၈

အခန်း (၅၉၈)

ကျိုးထုံသည် ယင်းနေရာမှ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လေထဲသို့ ပျံတက်ကာ ထျန်းချင်းကို ခေါ်ဆောင်၍ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာလေရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကိုက်တစ်ရာကျော် ဝေးကွာသော အရပ်သို့ ရောက်ရှိသွားချေသည်။

ကူရှီချိူးသည်လည်း ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ မုန့်ချီလော့ကို ဆွဲပွေ့လိုက်ပြီး မြူနှင်းဂိုဏ်းမှ တပည့်များဘက်သို့ လှည့်၍ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်သတိပေးလိုက်သည်။

“အသက်မသေချင်ရင် အခုချက်ချင်း ပြေးကြတော့”

“ပြေးကြ၊ ဒီနေရာကနေ မြန်မြန် ထွက်သွားကြ”

ဖုမိုချိုးသည် သွေးပျက်ထိတ်လန့်နေသော အသံဖြင့် ယောင်ယောင်မှားမှား အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

သို့ရာတွင် ထိုသို့သော အခြေအနေ၌ သူမ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာချေသည်။

ဧရာမ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကြီးတစ်ခုသည် သူမရှိရာဘက်သို့ ရုတ်တရက် လျှံပယ် အုန်းမောင်း၍ တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်ပေရာ ယင်းက သူမကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

“ဒါ… ချင်ယွမ်ဖုန်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားလား”

ဖုမိုချိုး၏ နှလုံးသားထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့ခြင်း အရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းလာချေသည်။

စိန်ခေါ်ပွဲ စတင်စဉ်ကတည်းက သူမသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံမှ ထိုမျှကြီးမားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အာရုံခံမိခဲ့သော်လည်း တိုက်ပွဲတစ်လျှောက်လုံးတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို တစ်ကြိမ်မျှ ထုတ်ဖော်မသုံးစွဲခဲ့ပေ။

ထိုအချက်ကြောင့်ပင် ဖုမိုချိုးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ထိုမျှ အင်အားကြီးမားသော စွမ်းအားကို သတိမမူမိဘဲ လျစ်လျူရှုမိသွားခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထူးချွန်ထက်မြက်သော ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပေရာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အသုံးချပုံသည် သာမန်လူသားတို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ထူးကဲနေမည်မှာ ဓမ္မတာပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ဝူယန်းသည်လည်း အလားတူ စိတ်ပျက်အားလျော့မှုထဲသို့ ကျရောက်သွားရချေပြီ။ မိမိသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အင်အားချင်း မပြတ်သားဘဲ အနည်းဆုံး တိုက်ကွက်တစ်ကွက်စာလောက်သာ ကွာခြားလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု ကြည့်ရသည်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းတွင် ထုတ်မသုံးရသေးသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ကျန်ရှိနေသေးသည်ဖြစ်ရာ တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရသော် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အစွမ်းသတ္တိသည် သူမထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်လွန်ကဲနေခဲ့ချေပြီ။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာထက်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ အကယ်၍ ထိုသူများက သူ့ကို သတ်ဖြတ်လိုကြသည် ဆိုပါက ပထမဦးစွာ သူ၏ အမျက်ဒေါသကို မြည်းစမ်းကြည့်ကြရပေလိမ့်မည်။

“မိုးကြိုးမီးလျှံ ဗုံးသီး”

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ မိုးကောင်းကင် အမြင့်ပိုင်းသို့ ပျံတက်သွားပြီးနောက် လက်ကို လွှတ်ကာ ဧရာမ မိုးကြိုးမီးလျှံ ဗုံးသီးကြီးကို အောက်သို့ ပစ်ချလိုက်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော မြူနှင်းဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းကြီးကြပ်သူ အကြီးအကဲများသည် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးပမ်းကြသော်လည်း ပြင်းထန်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားတစ်ခုက ၎င်းတို့အား တင်းကျပ်စွာ တုပ်နှောင်ထားပြီး နောက်သို့ ပြန်လည် ဆွဲငင်နေသဖြင့် ရုန်းမထွက်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေရသည်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ သိရှိသွားကြသည်။

၎င်းတို့သည် မိမိတို့အား ပိတ်လှောင်ထားသည့် ထိုဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း လုံးဝ မတတ်နိုင်ကြောင်းကိုသာ သိမြင်သွားကြရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် နဝမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်ကိုပင် ကျော်လွန်နေခဲ့ချေပြီ။ ဖုမိုချိုးမှတစ်ပါး ကျန်ရှိသော အကြီးအကဲများ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ပဉ္စမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်အောက်တွင်သာ ရှိကြသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဝိညာဉ်ပိတ်လှောင်မှုကို လောလောဆယ်တွင် ရုန်းကန်နိုင်စွမ်း မရှိကြချေ။

သို့သော်လည်း ဖုမိုချိုးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပိတ်လှောင်မှုကို အတင်းအကျပ် ရိုက်ချိုးကာ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူမသည် ချင်ဝူယန်းကိုပင် ငဲ့ကွက်ကြည့်ရှုရန် အချိန်မရတော့ပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်ဝန်းအစုံ၌ ထက်မြက်သော အရောင်အဝါတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ဖုမိုချိုး ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားသည်ကို သူ ချက်ချင်း သိရှိလိုက်သော်လည်း ဖုမိုချိုးသည် ယခုအချိန်တွင် သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော ရန်သူဖြစ်ရာ ကျန်သူများကို လွှတ်ပေးလျှင်ပေးမည်၊ ဖုမိုချိုးကိုမူ လုံးဝ အလွတ်ပေး၍ မဖြစ်ချေ။

သူသည် မိမိ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ နတ်သက်ကြွေဆေးလုံးများနှင့် နတ်သက်ကြွေဆေးမြက် အရွက်အမြောက်အမြားကို ထုတ်ယူကာ တစ်လုပ်တည်းဖြင့် မြိုချလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားလျက် ဖုမိုချိုးနောက်သို့ ဖိဖိစီးစီး လိုက်လံဖမ်းဆီးချေတော့သည်။

ဖုမိုချိုးသည် အရှိန်အဟုန် မည်မျှပင် မြန်ဆန်စေကာမူ ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ စွမ်းအားကို အဆင်အခြင်မဲ့ အသုံးပြု၍ လိုက်လံနှိပ်စက်မှုကိုမူ မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်ရချေသည်။

“ဖုမိုချိုး… မင်း ပစ္စည်းတစ်ခု ကျန်ခဲ့တယ်” ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အသံသည် ဖုမိုချိုး၏ နောက်ကျောဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဖုမိုချိုးသည် စိတ်အလိုအလျောက် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ နောက်ကွယ်တွင် မည်သူမျှ ရှိမနေသည်ကိုသာ တွေ့ရချေသည်။

အမှန်စင်စစ် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ဖုမိုချိုး၏ နောက်ကျောတည့်တည့်သို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိနေခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ လက်ညှိုးဖြင့် သူမ၏ ဦးခေါင်းနောက်စေ့ကို တို့ထိလိုက်သည်။

“ကောင်းကင်ဘုံ သန့်စင်ခြင်း နတ်ဘုရားလက်ဝါး”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အသံတိုးတိုးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရာ သူ၏ ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ခဏချင်းမှာပင် ဖျက်ဆီး၍မရသော မြားတစ်စင်းအသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖုမိုချိုး၏ စိတ်အာရုံထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုးဝင် တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

ဖုမိုချိုးသည် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံး လွင့်ထွက်လုမတတ် ပြင်းထန်သော တုန်လှုပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အတိုင်း စိတ်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းတစ်ခု မွှေနှောက်သွားချေသည်။

စကားဖြင့် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော နာကျင်မှုဝေဒနာသည် သူမ၏ စိတ်အာရုံမှသည် တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားရော့သည်။

ဤသည်ကား ချင်ယွမ်ဖုန်း ကောင်းကင်ဘုံ သန့်စင်ခြင်း ပညာရပ်ကို အောင်မြင်ပြီးနောက် ရရှိခဲ့သော ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုက်ကွက်များအနက် အပြင်းထန်ဆုံးဖြစ်သည့် ကောင်းကင်ဘုံ သန့်စင်ခြင်း နတ်ဘုရားလက်ဝါး ပညာရပ်ပင်။

ယင်းက ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အစွမ်းထက်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အမှတ်တစ်ခုတည်း၌ စုစည်းစေပြီး ရန်သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ကာ ကြီးမားသော ဝိညာဉ်ပျက်စီးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ဤတိုက်ကွက်ကို မည်သို့မျှ ကာကွယ်ရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ညှိုးသည် ရန်သူ၏ ဦးခေါင်းနှင့် ထိစပ်နေရန် လိုအပ်ပေသည်။

ထို့ပြင် ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ စွမ်းအားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် လွဲချော်ရသည်ဟူ၍ မရှိတော့ပေ။

သို့သော် ဤလှုပ်ရှားမှုသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အားလုံးကို ကုန်ခမ်းစေနိုင်သဖြင့် အရေးကြီးသော အကျပ်အတည်း အခြေအနေမျိုး၌သာ အသုံးပြုရချေသည်။

သူက ကောင်းကင်ဘုံ သန့်စင်ခြင်း နတ်ဘုရားလက်ဝါးကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည့်အခါ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် သဘာဝအတိုင်း ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားသဖြင့် ပိတ်လှောင်ခြင်း ခံထားရသော အကြီးအကဲများသည် မိမိတို့ ကိုယ်ခန္ဓာ လွတ်မြောက်သွားကြောင်း ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ကြရသည်။

သို့သော် အရာအားလုံးက နောက်ကျသွားခဲ့ချေပြီ။ မိုးကြိုးမီးလျှံ ဗုံးသီးသည် ၎င်းတို့၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင်တင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး စူးရှလှသော အလင်းတန်းများက ၎င်းတို့အား ဝါးမြိုကာ တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ပြာမှုန်အဖြစ်သို့ အမှုန့်ခြေပစ်လိုက်ချေသည်။

လောကမြေပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားစေလောက်သော ပြင်းထန်သည့် ပေါက်ကွဲမှုကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး စူးရှတောက်ပသော အလင်းရောင်များသည် ချီဖုန်းချောက်ကမ္ဘာ၏ ထောင့်စွန်းတိုင်းကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

ထိုပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ဧရာမ မီးလုံးကြီးတစ်လုံး ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ယင်း၏အပေါ်တွင် ရွှေရောင်မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေချေရာ ယင်းနှင့် ထိတွေ့မိသမျှသော အရာရာတိုင်းသည် ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ရေငွေ့ပျံကာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားရတော့သည်။

“ဝုန်း”

ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို တုန်ဟိန်းသွားစေသည့် နားကွဲလုမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီးက ထပ်မံထွက်ပေါ်လာချေသည်။

မြေပြင်သည် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထူထပ်သော မီးခိုးလုံးများနှင့် မီးတောက်မီးလျှံများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲတောက်လောင်သွားပြီး မီးခိုးလုံးကြီးသည် မိုးကောင်းကင်ဆီသို့ ထိုးတက်သွားကာ ထိုမီးခိုးတိုင်ကြီး၏ ထိပ်ဖျားတွင် ဧရာမ မှိုပွင့်သဏ္ဌာန် တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လျက် ချီဖုန်းချောက်ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားချေသည်။

ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားကြသူများသည် သဘာဝဘေးဒဏ်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော ထိုပေါက်ကွဲမှုကြီးကို လှည့်ကြည့်မိကြရာ ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်လွန်းသဖြင့် အချိန်အတော်ကြာအောင် စကားပင် မဆိုနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေကြရော့သည်။

ကျိုးထုံသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်ခဲ့သော်လည်း ပေါက်ကွဲမှု၏ နောက်ဆက်တွဲ စွမ်းအင်ရိုက်ခတ်မှုဒဏ်ကို ခံလိုက်ရသေးသဖြင့် ထိုက်ချင်းနှင့်အတူ လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားကာ ချိုင့်ဝှမ်း၏ ပြင်ပသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားရချေသည်။

“ဒါ… သူရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် လက်နက်လား” ကျိုးထုံသည် မိမိ၏ နောက်ကွယ်မှ ဖြစ်ပေါ်နေသော ထူးခြားဆန်းပြားသည့် သဘာဝဖြစ်စဉ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်မိသည်။

မုန့်ချီလော့နှင့် ကူရှီချိူးတို့သည် မြူနှင်းဂိုဏ်းမှ အခြားတပည့်များနှင့်အတူ အလွန်လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်ခဲ့ကြသဖြင့် ချီဖုန်းချောက်ကမ္ဘာ၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်သော်လည်း ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းမှ တိုက်ခတ်လာသော ပြင်းထန်လှသည့် လေမုန်တိုင်းကိုမူ အတိုင်းသား ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

ချိုင့်ဝှမ်း၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီရှိ ကျောက်နံရံများသည် ပေါက်ကွဲမှု၏ ရိုက်ခတ်မှုဒဏ်ကြောင့် အက်ကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး အပေါ်ယံမှ ကျောက်ခဲမစင်များသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လျှောကျ ပျက်စီးနေချေသည်။

ပေါက်ကွဲမှု စတင်ဖြစ်ပွားသည့် အချိန်၌ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဖုမိုချိုးကို ပေါက်ကွဲမှု၏ အလယ်ဗဟိုထဲသို့ ကန်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ချိုင့်ဝှမ်း၏ အပြင်ဘက်သို့ အသက်လုကာ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။

သို့သော်ငြားလည်း သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ပေါက်ကွဲမှု၏ နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုဒဏ်ကို ခံလိုက်ရဆဲ ဖြစ်သဖြင့် လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားရော့သည်။

မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ဝေးကွာသော အရပ်ဒေသများတွင် ရှိနေကြသည့် လူသားများသည်ပင် ဤပေါက်ကွဲသံကြီးကို ကြားရုံမျှမက ချီဖုန်းချောက်ကမ္ဘာ၏ အထက်ကောင်းကင်ယံ၌ လင်းထိန်သွားသော ကြီးမားလှသည့် အဖြူရောင် အလင်းတန်းကြီးကိုလည်း မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။

မီးခိုးများနှင့် မီးတောက်များ လွင့်ပြယ်သွားသည့်အခါ ချင်ဝူယန်း၏ ဆရာဖြစ်သူ ဖုမိုချိုး အပါအဝင် မြူနှင်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲများ၏ ဆံပင်တစ်ပင်မျှပင် ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ ကွယ်ပျောက်သွားချေပြီ။

ပေါက်ကွဲမှုကြီး လင်းထိန်သွားသည့် ခဏ၌ ချင်ဝူယန်းတွင် ထွက်ပြေးရန် အင်အား မရှိတော့သော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ နီမြန်းသော အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမတစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

ထိုအချက်ကြောင့်ပင် သူမသည် ပြင်းထန်လှသော အပူရှိန်ဒဏ်ကြောင့် မျက်နှာတစ်ခြမ်းလုံး လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့ရသော်လည်း ဤပေါက်ကွဲမှုကြီးအတွင်းမှ တစ်ဦးတည်းသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ဖြစ်လာခဲ့ချေသည်။

“ချင်ယွမ်ဖုန်း… နင့်ကို ငါ မဖြစ်ဖြစ်အောင် သတ်မယ်…” ချင်ဝူယန်း၏ နာကျည်းစက်ဆုပ်ဖွယ် အသံသည် ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း၌ ပဲ့တင်ထပ်၍ ကျန်ရစ်လေသည်။

သို့ရာတွင် ထိုအချိန်၌ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် တိုက်ရိုက် လွင့်စင်သွားခဲ့ရပြီး ချီဖုန်းချောက်ကမ္ဘာ၏ အပြင်ဘက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်နေခဲ့ချေပြီ။

“သီသီလေးပဲ… ဒီတစ်ချက်က အစွမ်းထက်လွန်းတယ်။ အကယ်၍ ငါသာ မတော်တဆ ပိတ်မိသွားခဲ့ရင် ဧကန်မုချ အသက်ပျောက်သွားမှာ သေချာတယ်”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

၎င်းသည် မိမိကိုယ်တိုင် ထုတ်ဖော်လိုက်သော တိုက်ကွက် ဖြစ်သော်လည်း ယင်း၏ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားကို ပြန်လည်တွေးတောမိတိုင်း သူ၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလွန်အမင်း မောပန်းနွမ်းနယ်နေချေပြီ။ ဤတိုက်ပွဲသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် အကြွင်းအကျန် အားလုံးကို ကုန်ခမ်းသွားစေရုံမျှမက သူ၏ ခွန်အားများကိုလည်း အစွမ်းကုန် လျော့ပါးသွားစေခဲ့ကာ ရှေ့တွင် ဖုမိုချိုးကို တိုက်ခိုက်စဉ်ကပင် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အားလုံးကိုလည်း အသုံးပြုပစ်ခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်ချေသည်။