အခန်း ၈၃

အခန်း (၈၃) ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု၏ သခင်လေး ကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ လောက၌ ပြိုင်ဘက်ကင်း

ဤအချိန်တွင် ပါရမီရှင်အားလုံးက သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်က လူများကို အထူးသတိထားနေကြသည်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဒီလူတွေက နန်းတော်သခင်၏ အမွေအနှစ်အတွက် ဘယ်လောက်အထိ ရူးသွပ်သွားနိုင်မလဲဆိုတာ သူတို့အားလုံး သိကြသောကြောင့်ပင်။

လူအုပ်ကြားထဲတွင် လူအတော်များများက ရှုချွမ်းဆီသို့ အကြည့်များ ရောက်ရှိနေကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှိနေသော ပါရမီရှင်များထဲတွင် ရှုချွမ်းက အမှတ်အများဆုံး ရရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ရှုချွမ်းသည် လက်ရှိတွင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား သိပ်မရှိတော့လောက်အောင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

သူတို့သာ ရှုချွမ်းကို လုယက်နိုင်မည်ဆိုလျှင် ပထမနေရာကို ရရှိရန် သေချာသလောက် ရှိနေသည်။

ထို့ကြောင့် လူအများအပြားက ရှုချွမ်းကို စောင့်ကြည့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုဟာ အန္တရာယ်ထဲတွင် ရှိနေတတ်ပြီး နန်းတော်သခင်၏ အမွေအနှစ်နှင့် ယှဉ်လျှင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား သိပ်မရှိတော့သည့် ရှုချွမ်းတစ်ယောက်မှာ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် သိပ်ပြီး အရေးမကြီးတော့သည့်ပုံမျိုး ထင်မှတ်နေကြသည်။

ပြီးတော့ ဒီအချိန်မှာပဲ

တစ်ယောက်ယောက်က အရင်ဆုံး လှုပ်ရှားရန် စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

တောက်ပသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများဖြင့် ဝန်းရံထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ရှုချွမ်းဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုသူက ရှုချွမ်း၏ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရှုချွမ်းသည် ဤပုံရိပ်ကို ယခင်က မြင်ဖူးသည်။ အင်္ကျီမဝတ်ဘဲ ကြွက်သားများ ပြည့်နှက်နေသော လူငယ်လေးဖြစ်ပြီး သူ၏ မူလချီကို အသုံးပြုတိုင်း နီရဲသော ရုန်းစာလုံးများ ထုတ်လွှတ်လေ့ရှိသူ ဖြစ်သည်။

ရှုချွမ်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး ဒီလူ၏ အချက်အလက်များက သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာတော့သည်။

အမည် - ဝမ်တန်

နယ်ပယ် - နိဗ္ဗာနနယ်ပယ် အဆင့်၇

ပါရမီ - ပြိုင်ဘက်ကင်း ဘုရင်

ကံကြမ္မာ - ဧကရာဇ်အရှင် ပါရမီ (ရွှေရောင်)၊ မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းအား (ခရမ်းရောင်)၊ စစ်သည်တော်တိုတမ် (အနီရောင်)

နတ်ဘုရားစွမ်းရည် - သားရဲသွေးဆူပွက်ခြင်း၊ တိုတမ်နိုးထခြင်း

ဘဝဇာတ်ညွှန်း - "သိုင်းပညာဖြင့် ကောင်းကင်ကို ဆုတ်ဖြဲ ခြင်း" ဝတ္ထုထဲက ဇာတ်ပို့ဇာတ်ကောင်

ဘဝလမ်းကြောင်း - အရှေ့ပိုင်းနယ်မြေရှိ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုတစ်ခုဖြစ်သော သားရဲနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်၏ သခင်လေး ဝမ်တန်သည် မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းအားနှင့် ဧကရာဇ်အရှင် ပါရမီ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

သူသည် မွေးဖွားချိန်တွင် သားရဲနတ်ဘုရားတိုတမ်များ၏ စွမ်းအားကို နိုးထစေခဲ့ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရုန်းစာလုံးများသည် သားရဲနတ်ဘုရား တိုတမ်များ ဖြစ်ကြသည်။

ရွှေရောင်ရှေးဟောင်းနန်းတော်တွင် ယန်ရှန်း၏ ကျင့်ကြံမှုနိမ့်ကျနေသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ရှန်း၏ အမှတ်များကို လုယူရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ယန်ရှန်း၏ ဓားအောက်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

...

သူ့၏ အချက်အလက်များကို ဖတ်ပြီးနောက် ရှုချွမ်း ခဏမျှ စကားမပြောနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားသည်။

မူလလမ်းကြောင်းအရ ဆိုလျှင် ဤလူက ယန်ရှန်းကို သွားရောက်ပတ်သက်ပြီး အမှတ်လုရန် ကြိုးစားရင်း ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့် အသတ်ခံရမည့်သူ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် အခုတော့ ယန်ရှန်းက အောင်မြင်စွာ ထင်ပေါ်မလာသေးဘဲ သူ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေမှုကို မြင်သောအခါ ဝမ်တန်က သူ့ကိုပဲ ဦးတည်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒီလူက တကယ့်ကို သန်မာ သူကို ကြောက်ပြီး အားနည်းသူကို အနိုင်ကျင့်တတ်သည့် သူမျိုးပင်။

"မင်းရဲ့ အမှတ်တွေအားလုံး ငါ့ကိုပေးလိုက်၊ မင်းအသက်ကို ငါချမ်းသာပေးမယ်"

ဝမ်တန်က စုမြောင်ရင်၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် လဲလျောင်းနေသည့် ရှုချွမ်းကို ငုံ့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဒီလို သဘောထားမျိုးက ရှုချွမ်းကို အလွန်စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။

သူ့မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

"ငါက ဘာလို့ ပေးရမှာလဲ"

သူက ဝမ်တန်ကို စိုက်ကြည့်ပြီး တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

မဟာယန်ကျင့်စဉ်ကို ခဏတာ လည်ပတ်ပြီးနောက် သူ၏ မူလ ချီက ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းမှ ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်အထိ ပြန်လည်ပြည့်ဝ လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ့ထက် အဆင့်ခြောက်ဆင့်မျှ မြင့်မားသော ဝမ်တန်ကို ရင်ဆိုင်ရသည့်တိုင် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အလျင်းမရှိပေ။

သူ အားအင်ပြန်မပြည့်သေးလျှင်တောင် သူ့ရှေ့က လူကို ကြောက်နေမည်မဟုတ်ပေ။

ဘယ်သူ့မှာကော ဝှက်ဖဲမရှိဘဲ နေပါ့မလဲ။

သူ့ထံတွင် အားအင်များ ချက်ချင်းပြန်လည်ပြည့်ဝ စေသည့် ဆေးပြားများ ရှိနေသေးသည်ကို အခြားလူများ မသိကြပေ။

သူ၏ မူလ ချီများ ကုန်ဆုံးသွားသည်ကို ထားလိုက်ဦး၊ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများရလျှင်တောင် ချက်ချင်း ပြန်ကောင်းလာနိုင်သည်။

"အမှတ်တွေပေးရင် မင်းအသက်ကို ချမ်းသာပေးရုံတင်မကဘူး၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ရတနာတွေနဲ့ပါ လျော်ကြေးပြန်ပေးနိုင်သေးတယ်"

"မင်းအတွက် ဘာက ပိုကောင်းမလဲဆိုတာ မင်းသိလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ရှုချွမ်းက သူပြောသည့်အတိုင်း ချက်ချင်းမလုပ်သည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်တန် အနည်းငယ် စိတ်မရှည်ဖြစ်သွားသော်လည်း သူ့ခံစားချက်ကို လျင်မြန်စွာ ထိန်းချုပ်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

သူ့လေသံက တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ရှုချွမ်းက သူ့ကို အမှတ်များ လွှဲပေးလိုက်ရခြင်းက ဂုဏ်ယူစရာဖြစ်ပြီး သူက ရှုချွမ်းကို ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးရတနာ ပြန်ပေးခြင်းက ကြီးမားသော ပေးကမ်းမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု သဘောသက်ရောက်နေသည်။

ပြီးတော့ တကယ်တမ်းလည်း ဝမ်တန်က ထိုသို့ပဲ တွေးတောနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အရှေ့ပိုင်းနယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် တစ်ခုတည်းသော ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် သားရဲနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုမှာ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီသော အမွေအနှစ် ရှိပြီး အလွန်အစွမ်းထက်ကာ မြင့်မြတ်နယ်မြေအများစုထက် အားနည်းခြင်း မရှိပေ။

ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု၏ သခင်လေး တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ အဆင့်အတန်းက မြင့်မားလှပြီး နှိုင်းယှဉ်၍မရသော အခြေအနေမျိုး ရှိရာ မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ တိုက်ရိုက် တပည့်တစ်ဦးဖြစ်သည့် ရှုချွမ်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။

သူ့ကို အမှတ်များပေးရန်နှင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးရတနာများဖြင့် ပြန်လည်လျော်ကြေးပေးမည်ဟု ပြောခြင်းကပင် အကြီးမားဆုံးသော ကရုဏာဖြစ်နေပြီဟု သူ ယူဆထားသည်။

သို့သော်လည်း ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ရှုချွမ်းမှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ရယ်ပင် ရယ်မိသွားတော့သည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ရတနာလား။

ဤရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု၏ သခင်လေး မှာ ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုး ပြောနိုင်ရန်အတွက် ဦးနှောက်တွင် တစ်ခုခု ချို့ယွင်းနေသလားဟုပင် သူ သံသယဝင်မိသွားသည်။

အမှတ်အများဆုံးရသည့် ပထမနေရာအတွက် ဆုလာဘ်က နန်းတော်သခင်၏ အမွေအနှစ် ဖြစ်သည်။ ထိုအရာက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးရတနာ အချို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ ရနိုင်ပါမည်လော။

"ဒီလို အရူး က ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ၊ အိမ်ပြန်ပြီး မင်းဦးနှောက်ကို အရင် သွားစစ်ဆေးလိုက်ဦး"

"မင်းအမေ မင်းကို မွေးတုန်းက ဦးနှောက်မပါခဲ့လို့ ဒီလို စကားမျိုးတွေ ပြောနေတာလား"

ရှုချွမ်းက ထိုလူ၏ ရိုင်းစိုင်းမှုကို လုံးဝ အလို မလိုက်ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ဆဲဆိုပစ်လိုက်သည်။

"မင်းက ငါ့ကို ဆဲရဲတယ်ပေါ့"

ရှုချွမ်း၏ ဆဲဆိုသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဝမ်တန်၏ မျက်နှာက ချက်ချင်းဆိုသလို မီးသွေးခဲကဲ့သို့ မည်းမှောင်သွားသည်။

သူ့တစ်သက်တွင် ဤကဲ့သို့ ဆဲဆိုခြင်းကို မခံဖူးရုံသာမက ဤမျှ ရိုင်းစိုင်းသော စကားလုံးမျိုးကိုလည်း မကြားဖူးခဲ့ပေ။

သူ ရှုချွမ်းကို စကားအများကြီး ပြောနေခြင်းမှာ ထိုက်ယိ မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ မျက်နှာကို ထောက်ထားခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် အခုတော့ ရှုချွမ်းက သူ့ကို ငြင်းပယ်ရုံတင်မကဘဲ ပြန်လည်ဆဲဆိုခဲ့သည်။

"မင်း သေချင်နေတာပဲ"

ဝမ်တန်က ချက်ချင်းပင် ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်း ထွက်သွားပြီး သူ့မျက်လုံးများက စူးရှသွားသည်။

ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါများက သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ရှိ ရုန်းစာလုံးများက ချက်ချင်း တောက်ပလာကာ ရှုချွမ်းဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

သူသည် ရှုချွမ်း၏ ဦးခေါင်းကို အသုံးပြု၍ သူ၏ အရှက်ရမှုကို ဆေးကြောပစ်ချင်နေသည်။

ရှုချွမ်းကလည်း ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါများ ပြသလိုက်သည်။

သူက စုမြောင်ရင်၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ထရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခေါင်းကို အသာအယာ ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဂျူနီယာညီမလေး မြောင်ရင်၊ အဝေးကြီးကို ခဏ‌လောက် ဖယ်နေလိုက်ဦး၊ ဒီလူ့ရဲ့ သွေးတွေ မင်းအပေါ် စင်သွားမှာ စိုးလို့ပါ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အစ်ကိုရှု၊ ဂရုစိုက်ပါနော်"

စုမြောင်ရင်က မျက်နှာလေး နီမြန်းလျက်နှင့် ဘေးဘက်သို့ လိမ္မာပါးနပ်စွာ ဆုတ်ခွာပေးလိုက်သည်။

သူမသည် ရှုချွမ်းအပေါ်တွင် အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်မှု ရှိပြီး ရှုချွမ်း ဘာပြောပြော သူမ လိုက်နာမည် ဖြစ်သည်။

"သေစမ်း"

ရှုချွမ်းက သူ့ရှေ့မှောက်တွင်ပင် ဤကဲ့သို့ ချစ်ခင်ပြနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ ဝမ်တန်က ပို၍ပင် ဒေါသချောင်းချောင်း ထွက်သွားသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရုန်းစာလုံးများက သွေးကဲ့သို့ ရဲရဲနီလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး၏ သွေးနှင့်ချီ များက မီးတောင်ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ အပြည့်အဝ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူသည် လက်သီးတစ်ချက်တည်းနှင့် ရှုချွမ်း၏ ဦးခေါင်းကို အမှုန့်ခြေပစ်ချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုမှသာ သူ့နှလုံးသားထဲက အမုန်းတရားများကို ဖြေဖျောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ရှုချွမ်းကတော့ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မလုပ်ဘဲ ထိုနေရာတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေဆဲပင်။

ဝမ်တန်၏ အော်ရာ ကြောင့် ကြောက်လန့်ပြီး ဆွံ့အသွားသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က ပါရမီရှင်များက ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ကြသည်။

အစောပိုင်းက အလွန်အစွမ်းထက်ခဲ့သည့် ရှုချွမ်းက ယခုအခါ ဤမျှ သနားစရာကောင်းသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်မထားခဲ့ကြပေ။

သို့သော်လည်း ဝမ်တန်၏ လက်သီးက ရှုချွမ်း၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ ရောက်ရှိရန် လက်မအနည်းငယ်အလိုမှာပင်

ရှုချွမ်းက လက်သီးတစ်ချက် ပြန်လည် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

သူသည် ဝမ်တန် အကျွမ်းကျင်ဆုံးဖြစ်သည့် လက်သီးချင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုဖြင့်ပင် ထိုလူကို သတ်ဖြတ်ပစ်ချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ လက်သီးကို ထိုးလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ရာ တစ်ခုက သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ဖြစ်သွားသည်။

သူ့လက်သီးပေါ်တွင် 'မဟာနေမင်းအစစ်အမှန်မီးတောက်' များ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အလွန်မြင့်မားသော အပူချိန်များကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။

ဘုန်း

ထိုကဲ့သို့ ကြောက်စရာကောင်းလှသော စွမ်းအားများက လှိုင်းတံပိုးကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်တန်ကို တိုက်ရိုက် ဝါးမြိုသွားတော့သည်။

"ဘာ"

ဝမ်တန်၏ အမူအရာက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ အစောပိုင်းက အားအင်ကုန်ခမ်းနေသည်ဟု ထင်ရသော ရှုချွမ်းက ဤမျှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ပေ။

ခဏတာအတွင်း သူ့စိတ်ထဲ၌ မသက်မသာ ခံစားချက်တစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်။

ဒါပေမယ့် လက်သီးက ထိုးလိုက်ပြီးသား ဖြစ်နေသဖြင့် ပြန်ရုပ်သိမ်း၍ မရတော့ပေ။

"သူ ဟန်ဆောင်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်"

ဝမ်တန်က သူ့စိတ်ကို ပြန်လည် တည်ငြိမ်အောင် အားပေးလိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ပိုမိုပြင်းထန်သော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဘုန်း

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင်

လက်သီးနှစ်ခု ထိပ်တိုက် တိုက်မိသွားပြီး တောက်ပလှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအလင်းတန်းများကြားတွင် ဝမ်တန်၏ လက်သီးမှာ ရှုချွမ်း၏ လက်သီးကြောင့် တိုက်ရိုက် အမှုန့်ချေ ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

"အား"

ကောင်းကင်ယံကို တုန်ခါစေသော နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံကြီးတစ်ခု ဝမ်တန်၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ့လက်သီးတစ်ခုလုံး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူ ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရခင်မှာပင် သူ့မျက်လုံးများကို ပြူးကျသွားစေမည့် နောက်ထပ်မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ့လက်သီးကို ချေမှုန်းပြီးနောက် ရှုချွမ်း၏ လက်သီးက အရှိန်လျော့မသွားဘဲ သူ့လက်မောင်း၊ ထို့နောက် ရင်ဘတ်ကိုပါ ဆက်လက် ရိုက်ခွဲကာ သူ၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာခဲ့သည်။

"ငါ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ..."

သေခြင်းတရား၏ အော်ရာ ကို ခံစားလိုက်ရသည့်အခါမှသာ ဝမ်တန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ကြောက်ရွံ့သွားပြီး အသနားခံရန် စကားစလိုက်မိသည်။

သို့သော်လည်း

သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ရှုချွမ်း၏ လက်သီးက သူ့ဦးခေါင်းဆီသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဘုန်း

ဝမ်တန်၏ ဦးခေါင်းမှာ ရှုချွမ်း၏ လက်သီးအောက်တွင် လုံးဝ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ဦးနှောက်အစိတ်အပိုင်းများ ဘေးပတ်ပတ်လည်သို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ခေါင်းပြတ်ကြီးနှင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဦးနှောက်၏ ထိန်းချုပ်မှု မရှိတော့သဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လဲကျသွားခဲ့သည်။

ဤသို့ဖြင့် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုတစ်ခု၏ သခင်လေး တစ်ဦးသည် ရွှေရောင်ရှေးဟောင်းနန်းတော်ထဲတွင် ကျဆုံးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

"သူ... ဒီလိုပဲ သေသွားတာလား"

အဝေးက ပါရမီရှင်များသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ထိတ်လန့် အံ့ဩကုန်ကြသည်။

ဝမ်တန်သည် နိဗ္ဗာနနယ်ပယ် အဆင့်၇တွင် ရှိနေသူဖြစ်ပါလျက်နှင့် ရှုချွမ်း၏ လက်သီးတစ်ချက်ကိုပင် တောင့်ခံနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဒါက သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ မမျှော်လင့်ထားတဲ့အရာပင်။