အခန်း ၈၇

အခန်း (၈၇) ဧကရာဇ်၏ ပုံရိပ်နှင့် အမွေအနှစ်၏ အစ

"ဘယ်ကို ပြေးမလို့လဲ"

ထိုထူးခြားသော အော်ရာ ၏ သဲလွန်စ ကို ဖမ်းမိပြီးနောက် ရှုချွမ်းက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မဟာယန် ကျင့်စဉ်ကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ လည်ပတ်စေကာ သူ၏အတွင်းစွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ဘုန်း

ပြင်းထန်သော ဖိအားတစ်ခုက ထိုအော်ရာ ရှိရာဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

"မင်း ဘယ်ကို ပြေးနိုင်မလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

ထိုအော်ရာ က ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ ရှုချွမ်းက ခေါင်းခါပြီး လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် ထက်မြသော အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မဟာယန်ကျင့်စဉ်၏ လည်ပတ်မှုအရှိန်က နောက်ထပ်အဆင့်တစ်ခုအထိ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ ရှုချွမ်း၏ စွမ်းအင်များသည် ထိုထူးခြားသော ချီကြိုး လေးနှင့် ချိတ်ဆက်မိ သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တိုးညင်းသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ နန်းတော်ကြီးအတွင်း၌ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု စတင်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

နန်းတော်အတွင်း၌ နန်းတော်သခင်၏ အမွေအနှစ်ကို ရှာဖွေနေဆဲဖြစ်သော ဟွေ့ယွမ်နှင့် ချွေ့ကျန်းတို့သည် အလင်းတန်းတစ်ခုဖြင့် ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားပြီးနောက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

သူတို့ ပြန်လည်ပေါ်လာသည့်အချိန်တွင် စမ်းသပ်ကွင်း၏ ဝင်ပေါက်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ မျက်နှာအမူအရာများက ခဏတာအတွင်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

"အော်မီတော်ဖော်.... ဪ... ဒီကိုယ်တော် ကတော့ ဒီအမွေအနှစ်နဲ့ ရေစက်မပါဘူးလို့ ထင်ရတာပဲ"

ကိုယ်တော် ဟွေ့ယွမ်က သက်ပြင်းချပြီးနောက် ခေါင်းခါ၍ ထိုနေရာမှ ထွက်သွားခဲ့သည်။

"ဂျူနီယာညီလေးရှုက တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ"

ချွေ့ကျန်းက မနာလိုသလို အမူအရာမျိုး ပြသခဲ့သော်လည်း ထိုမျှသာ ဖြစ်သည်။

သူက သဘာဝအတိုင်း သဘောထားကြီးပြီး အကောင်းမြင်တတ်သူဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများကို အလေးအနက်မထားပေ။ နန်းတော်သခင်၏ အမွေအနှစ်ကို မရရှိခဲ့ခြင်းက သူ၏ကံတရားကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး အခြားသူများကို အပြစ်တင်၍မရပေ။

ထို့အပြင် သူသည် မူလကပင် နန်းတော်သခင်၏ အမွေအနှစ်အတွက် ယှဉ်ပြိုင်ရန် အခွင့်အရေး မရှိခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ရှုချွမ်း၏ တိုက်ရိုက်လွှမ်းမိုးမှုကြောင့်သာ သူသည် ဤနန်းတော်ဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် နန်းတော်သခင်၏ အမွေအနှစ်ကို မရရှိခဲ့သော်လည်း အခြားအစွမ်းထက်သော အမွေအနှစ်များစွာကို ရရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

အားလုံးကို ခြုံငုံသုံးသပ်ကြည့်လျှင် သူသည် အမြတ်ထွက်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ့တွင် မနာလိုမှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှ မရှိပေ။

သူက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူ၏ချီစွမ်းအားများကို ချိန်ညှိကာ ထိုနေရာမှ ထွက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ကျန်ရှိသော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အခြားအခွင့်အလမ်းများကို ပိုမိုရှာဖွေရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ချွေ့ကျန်းနှင့် ဟွေ့ယွမ်တို့ တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်သို့ထွက်သွားကြပြီးနောက် ခမ်းနားလှသော နန်းတော်ကြီးတစ်ခုလုံးသည် တစ်မျိုးတစ်ဖုံ အသွင်အပြင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ယခင်က ရှိနေခဲ့သော အလင်းလုံးများနှင့် အမှတ်အသားများအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရှုချွမ်းမှလွဲ၍ ခမ်းနားသော နန်းတော်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင် အခြားမည်သည့်အရာမျှ မရှိတော့ပေ။

နန်းတော်ကြီး၏ အထက်ဗဟိုတွင် ရုပ်တုတစ်ခုသာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုရုပ်တုသည် ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မျက်ခုံးမွှေးနှင့် ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ တောက်ပသော မျက်လုံးများရှိသည့် ချောမောသော အမျိုးသားတစ်ဦးကို ပုံဖော်ထားပြီး ငြင်းဆန်၍မရနိုင်သော ဆွဲဆောင်မှုများကို ထုတ်ဖော်ပြသနေသည်။

ဘာကြောင့်မှန်းမသိသော်လည်း ဤရုပ်တုက ရှုချွမ်းအတွက် အလွန်ပြင်းထန်သော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

သူက အလျင်အမြန် ထရပ်ပြီး ရုပ်တုဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ရုပ်တုဆီသို့ မချဉ်းကပ်နိုင်သေးမီမှာပင် အံ့မခန်းစရာကောင်းသော သိုင်းတာအိုတစ်ခုက သူ့ကို ဝန်းရံလာပြီး လေးလံစွာ ဖိသိပ်ထားလိုက်တော့သည်။

"ဒီလောက်တောင် အားကောင်းတာပဲလား"

ရှုချွမ်း၏ မျက်ခွံများ တွန့်လိမ်သွားပြီး သူ့အမူအရာက တည်ကြည်သွားသည်။

ဤဖိအားက သူ ယခင်က ခံစားခဲ့ရဖူးသမျှ ဖိအားများထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုပြင်းထန်နေပြီး တောင်ကြီးတစ်လုံးက သူ့ကို ဖိထားသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

နိဗ္ဗာနနယ်ပယ်ရှိ သာမန်သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးသာဆိုလျှင် ဤဖိအားကြောင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကြေမွသွားနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း ရှူချွမ်းတွင် နေ သူတော်စင်ခန္ဓာကိုယ်၏ အစွမ်းထက်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ၎င်းသည် အပြောင်းအလဲများစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသောကြောင့် ဤဖိအားကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သည်။

"ငါ့အတွက် မတ်တပ်ရပ်စမ်း"

ရှုချွမ်းက အော်လိုက်ပြီး နီရဲလှသော နေမင်းအစစ်အမှန်မီး‌တောက်များက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ နေသူတော်စင်ခန္ဓာကိုယ်က လုံးဝအသက်ဝင်လာပြီး သူသည် အကန့်အသတ်မရှိသော ဖိအားကို အပြည့်အဝ တောင့်ခံကာ ကွေးညွတ်နေသော သူ၏ကျောပြင်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ဤအခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ရှုချွမ်းက ထိတ်လန့်သွားခြင်း မရှိဘဲ ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။

ဖိအားတွေ ပိုမိုပြင်းထန်လေလေ နန်းတော်သခင်၏ အမွေအနှစ်က ပိုမိုအားကောင်းလေလေ ဖြစ်ရမည်။

ဒါက နန်းတော်သခင်က ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ချမှတ်ထားသည့် စမ်းသပ်မှုလေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သူ ဤနေရာတွင် လဲပြိုကျသွား၍ မဖြစ်ပေ။

"ဒီအမွေအနှစ်ကို ငါဒီနေ့ သေချာပေါက် အရယူရမယ်"

ရှုချွမ်းက သူ့ကိုယ်သူ အကန့်အသတ်အထိ တွန်းအားပေးပြီးနောက် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဘုန်း

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟိန်းသံနှင့်အတူ ရှုချွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော တုန်ခါမှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ဤစွမ်းအားအတက်အကျက တည့်တည့်တက်သွားပြီး ဖိအားများကို တိုက်ရိုက် ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ရှုချွမ်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပေါ့ပါးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်လဲကျသွားသည်။

ဤတိုတောင်းလှသော အခိုက်အတန့်လေးအတွင်း အသုံးပြုလိုက်ရသည့် စွမ်းအားက ယခင်က သားရဲပေါင်း သောင်းနှင့်ချီကို ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ခဲ့စဉ်ကထက်ပင် ပိုမိုများပြားလှသည်။

ရှုချွမ်းက အသက်ကို အပြင်းအထန် လုရှူနေရသည်။

"ဟားဟား... လူငယ်လေး၊ မင်းက နည်းနည်း အားနည်းနေသေးတာပဲ"

ရုတ်တရက်

ရုပ်တုထံမှ လှောင်ပြောင်ကျီစယ်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှုချွမ်း၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

"ဘယ်သူလဲ၊ ထွက်လာစမ်း"

ရှုချွမ်းသည် ပေါ့ဆခြင်းမရှိဘဲ လျင်မြန်စွာ ထရပ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါက မင်းရှေ့တည့်တည့်မှာပဲ ရှိနေတာပါ"

စကားပြောသံအဆုံးတွင် ရုပ်တုအတွင်းမှ မှုန်ဝါးဝါး ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဆံပင်ဖြူနေသော အဘိုးအိုတစ်ဦးက ရှုချွမ်းကို အလွန်ကျေနပ်ဟန်ဖြင့် ပြုံးပြနေသည်။

ရှုချွမ်းက သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုအဘိုးအိုသည် ရုပ်တုနှင့် ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းမှ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ဆင်တူနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသော်လည်း ရုပ်တုထက်စာလျှင် အများကြီး အသက်ကြီးရင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"အကြီးအကဲက နန်းတော်သခင်လား"

ရှုချွမ်းက သတိထားပြီး မေးလိုက်သည်။

အကယ်၍ သူ့ရှေ့ကလူက တကယ်ပဲ နန်းတော်သခင် ဖြစ်နေခဲ့လျှင် သူ၏လက်ရှိနယ်ပယ်နှင့် ထိုလူကို သွားရောက်ရန်စ၍ မရနိုင်ပေ။

"ဟုတ်တယ်၊ ငါက နန်းတော်သခင်ပဲ၊ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ၊ ကြောက်နေပြီလား"

နန်းတော်သခင်၏ ပုံရိပ်က စကားပြောရသည်မှာ အလွန်လွယ်ကူပြီး ဆိုးသွမ်းသော ကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပြုမူနေသဖြင့် ရှုချွမ်း၏ တင်းမာနေသော နှလုံးသားက ပြေလျော့သွားခဲ့သည်။

"အကြီးအကဲ... အကြီးအကဲရဲ့ နာမည်ကို ကျွန်တော် သိခွင့်ရမလား"

ရှုချွမ်းက မေးလိုက်သည်။

"ငါ့နာမည်က နန်ချန်းယု ပါ၊ မင်း ငါ့ကို အဘိုးကြီးလို့လည်း ခေါ်လို့ရပါတယ်"

နန်ချန်းယုက သူ၏နာမည်ကို ပြောလိုက်သည့်အခါ သူ၏အသံက အလွန်တရာ ခမ်းနားထည်ဝါလာသည်။

"လက်ရှိ ငါက ကျန်ရှိနေတဲ့ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး မကြာခင်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မှာ"

"အပိုစကားတွေ မပြောရအောင်၊ မင်းက ငါ့ရဲ့စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ပြီးပြီ၊ ဒါကြောင့် မင်းက ငါ့ရဲ့ အရာအားလုံးကို အမွေဆက်ခံရမယ်"

နန်ချန်းယုက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် ဝိညာဉ် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှုချွမ်း၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားတော့သည်။

ရှုချွမ်းသည် သူ၏အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှသော စွမ်းအားတစ်ခု ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းက သူ့ကို ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေပြီး နန်ချန်းယုက သူ့ကို ခန္ဓာကိုယ်လုယူရန် ကြိုးစားနေသည်ဟု ထင်မှတ်သွားစေသည်။

သူ တစ်စုံတစ်ခု ပြုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် နန်ချန်းယု၏ အသံက သူ၏အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲမှ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကောင်လေး... ဘာကို စောင့်နေတာလဲ၊ အသင့်ပြင်ထားစမ်း"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူ၏အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းသည် မီးခိုးများနှင့် ကျိုးနေသော ခြေလက်များ ချော်ထွက်နေသော နေရာ ထဲတွင် ပေါလောမျောနေကာ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော စစ်မြေပြင်တစ်ခုဖြစ်သည် ။

ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဍာန်ရှိသည့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဝင်များ၊ တောင်ပံပါသော သတ္တဝါများနှင့် အစွမ်းထက်သော လူသားသိုင်းပညာရှင်များ ရှိနေကြသည်။

သို့သော်လည်း ခြွင်းချက်မရှိဘဲ သူတို့အားလုံး သေဆုံးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

မြင်ကွင်းက စစ်မြေပြင်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရွေ့လျားသွားပြီး နန်ချန်းယု၏ ပုံရိပ်သည် အမည်မသိမျိုးနွယ်ခြားသတ္တဝါ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံထားရသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"နန်ချန်းယု... မင်း ထွက်ပြေးလို့မရတော့ဘူး၊ သော့ကိုသာ အပ်လိုက်စမ်း၊ မင်းကို မနာကျင်ဘဲနဲ့ မြန်မြန် သေခွင့်ပေးမယ်"

ကြောက်မက်ဖွယ် မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ အေးစက်လှသော အသံတစ်ခုက ရှုချွမ်း၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"ဟမ့်... မျိုးနွယ်ခြားသတ္တဝါတွေ၊ တခြားလူတွေကို လူအင်အားနဲ့ ဝိုင်းထားတာကလွဲလို့ မင်းတို့ တခြားဘာလုပ်နိုင်သေးလဲ"

"ဒီနေ့ ငါသေရင်တောင် မင်းတို့ကို အောင်မြင်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

မျိုးနွယ်ခြား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၏ ဝိုင်းရံမှုကို လျစ်လျူရှု၍ စကားဆိုပြီးနောက် နန်ချန်းယု၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လျင်မြန်စွာ ဖောင်းပွကျယ်ပြန့်လာသည်။

"မကောင်းဘူး... သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးတော့မယ်၊ မြန်မြန် ဆုတ်ခွာကြ"

အေးစက်သောအသံပိုင်ရှင်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

နန်ချန်းယုသည် သူ့အသက်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးရန် ရွေးချယ်ကာ ဤမျှအထိ ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ဘုန်း

မျိုးနွယ်စုခြားများ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးနိုင်ခြင်းမရှိမီမှာပင် နန်ချန်းယု၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ကမ္ဘာပျက်မီးရှူးမီးပန်းများကဲ့သို့ တောက်ပစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ပေါက်ကွဲမှုအပြီးတွင် နန်ချန်းယု သေဆုံးသွားခဲ့သလို မျိုးနွယ်စုခြား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာလည်း ပေါက်ကွဲမှုအတွင်း သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။

ပေါက်ကွဲမှုနောက်ဆက်တွဲများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ထိုနေရာမှ ပျံသန်းထွက်လာပြီး ရွှမ်ထျန်းတိုက်ကြီးပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ၎င်းသည် အဆုံးမဲ့ပင်လယ် သားရဲကြီးဖြစ်သော ရွှမလ လိပ်ကြီး၏ ကျောပေါ်သို့ ကျရောက်ကာ ရွှေရောင်ရှေးဟောင်းနန်းတော်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ရွှေရောင်ရှေးဟောင်းနန်းတော်၏ မူလအစပင် ဖြစ်သည်။

မြင်ကွင်းများ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် များပြားလှသော သတင်းအချက်အလက်များသည် ရှုချွမ်း၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

၎င်းက သူ့ကို ချက်ချင်းပင် ခေါင်းကိုက်ဝေဒနာ ပြင်းထန်စွာ ခံစားရစေသည်။

ဤအချက်အလက်များအားလုံးက နန်ချန်းယု၏ အမွေအနှစ်များဖြစ်ပြီး ရှုချွမ်း၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ တစ်ခါတည်း ထည့်သွင်းပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ ပြန်လည်သက်သာလာစေရန် အချိန်အတော်ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းလိုက်ရသည်။

သူ့စိတ်ထဲရှိ အမွေအနှစ်အကြောင်းအရာ အများစုမှာ ချိပ်ပိတ် ထားခြင်း ခံရပြီး သူ၏ခွန်အား တိုးတက်လာမှသာ ယင်းတို့ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ရှုချွမ်း ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

ဒါက နန်ချန်းယုက သူ့အတွက် အကာအကွယ်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် အဆင့်၄ ဧကရာဇ်အရှင်တစ်ပါးဖြစ်သော နန်ချန်းယု၏ အမွေအနှစ်မှတစ်ဆင့် ထိုကျင့်စဉ်နယ်ပယ်များကိုလည်း သိရှိခဲ့ရသည်။

ဒါက ရှုချွမ်း၏ မျက်လုံးများကို တောက်ပသွားစေခဲ့သည့် အနာဂတ်အတွက် လမ်းပြမြေပုံအသစ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ သူ ဘာကြောင့် ထိုထူးခြားသော အော်ရာ ကို ခံစားမိနိုင်ခဲ့သလဲဆိုသည်ကိုလည်း နောက်ဆုံးတွင် သူ သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မဟာယန်ကျင့်စဉ်နှင့် နေမင်းနတ်ဘုရားလက်သီးကျင့်စဉ် နှစ်ခုစလုံးမှာ ဤနန်းတော်သခင်၏ အမွေအနှစ်မှ ဆင်းသက်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုကျင့်စဉ်များထဲမှ တစ်ခုခုကို ကျင့်ကြံထားသရွေ့ သူတို့သည် ထိုအော်ရာ ၏ သဲလွန်စ ကို အာရုံခံမိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤအမွေအနှစ်မှတစ်ဆင့် သူသည် ရွှေရောင်ရှေးဟောင်းနန်းတော်တစ်ခုလုံးကိုလည်း ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရရှိခဲ့သည်။

ယခုမှစ၍ ရွှေရောင်ရှေးဟောင်းနန်းတော်တစ်ခုလုံးသည် သူတစ်ဦးတည်းသာ ပိုင်ဆိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ဤရွှေရောင်ရှေးဟောင်းနန်းတော်သည် ဧကရာဇ်လက်နက်ဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ခုခံမှာ နှစ်မျိုးလုံးတွင် အသုံးပြုနိုင်သဖြင့် အလွန်အစွမ်းထက်လှသည်။

ဤသို့ဆိုလျှင် ရှုချွမ်းအနေဖြင့် အနာဂတ်အန္တရာယ်များအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်နေစရာ လိုအပ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။