အခန်း ၃၀၀

အပိုင်း ၃၀၀

စီးပွားရေးလောကက ဖျော်ဖြေရေးလောကထက် သာ၍ အကဲဆတ်ပုံရသည်။ အချို့သော လူများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် စကားတစ်ခွန်း သို့မဟုတ် သေးငယ်သော အပြုအမူတစ်ခုကပင် အချက်အလက်များစွာ ဖြစ်နေတတ်သည်။

လင်းဖန်၏ မျက်နှာအမူအရာနှင့် အပြုအမူများအရ ၎င်းတို့သည် မည်သည့် စင်မြင့်ကြောက်စိတ်မျှ မရှိဘဲ၊ မာနထောင်လွှားခြင်းလည်းမရှိ နှိမ့်ချလွန်းခြင်းလည်းမရှိသည့် တည်ငြိမ်သော သဘောထားကိုသာ မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ လူအများစုမှာ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို မရရှိနိုင်ကြပေ။

ကျန်းဖူဝေသည် ကျင်းလင်မြို့၏ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး သူ၏ တင်းကြပ်ပြတ်သားမှုကြောင့် ကျော်ကြားသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းတို့သည် ကျန်းဖူဝေ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တည်ကြည်အလေးအနက်ရှိသော အသွင်အပြင်ကို မမြင်တွေ့ခဲ့ကြရပေ။ ထိုအစား သူသည် သူငယ်ချင်းဟောင်းတစ်ဦးနှင့် စကားပြောဆိုနေသည့်အတိုင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။

မကြာခင်ကတင် ၎င်းတို့အားလုံးသည် စကားပြောဆိုရန် မိမိတို့ဘာသာ စတင်ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသော်လည်း လျစ်လျူရှုခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ မျှော်လင့်မထားဘဲ ယခုအခါ ကျန်းဖူဝေသည် ထိုလူငယ်နှစ်ဦးကို စကားပြောရန် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စတင်လုပ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အရည်အချင်းရှိပြီး လှပချောမောသူများ ဖြစ်ပုံရသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ညစာစားပွဲမျိုးတွင် ချောမောသော အမျိုးသားများနှင့် လှပသော အမျိုးသမီးများ အလွန်အမင်း များပြားလှသည်။ သာမန်လူငယ်များက ကျန်းဖူဝေကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက်ဆက်သွယ် စကားပြောဆိုခိုင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်မှတ်ထားကြပေ။

"မစ္စတာ ကျန်း၊ အဲဒီလူနှစ်ယောက်က ဘယ်သူတွေလဲ။ အတွင်းရေးမှူး ကျန်းနဲ့ သိနေတဲ့ပုံပဲ။" ကျန်းယွဲ့၏ ဘေးနားရှိ ဝတ်စုံပြည့် ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အဲဒီလှပတဲ့ အမျိုးသမီးကတော့ CEO ကျန်းဖန်ရဲ့ လက်ထောက် မိုရှင်းယာ ပါ။ အမျိုးသားကတော့ သူ့ရဲ့ ရုပ်ရည်အရ ကြည့်ရရင် သူ့ရဲ့ ရည်းစား ဖြစ်လိမ့်မယ်။" ကျန်းယွဲ့က ပြောလိုက်သည်။

သူသည် လုံထန်လုပ်ငန်းစုမှ လူအချို့နှင့် ဆုံတွေ့ဖူးပြီး ကျန်ဖန်နှင့်လည်း တစ်ကြိမ် ဆုံတွေ့ဖူးသည်။ သို့သော်လည်း လင်းဖန်သည် သူ့အတွက် အလွန် စိမ်းသက်နေပြီး တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

"သူ့ရဲ့ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အဆင့်အတန်းက ဘာလဲ။"

ယခုအခါ ၎င်းတို့အားလုံးသည် လင်းဖန်၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူသည် အဘယ်ကြောင့် ကျန်းဖူဝေနှင့် ဤမျှ တည်ငြိမ်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောဆိုနိုင်ရခြင်းကို သိရှိလိုနေကြသည်။

လင်းဖန်နှင့် စကားပြောဆိုနေသော ကျန်းဖူဝေသည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားခဲ့သည်။

- "ဒါနဲ့စကားမစပ်၊ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ဒီကိုလာရတဲ့ နောက်ထပ် လူပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်။ ကျွန်တော့်သမီးလေးက ချန်ယဲ့ရဲ့ ပရိသတ် ဖြစ်နေလို့လေ။ သူလည်း ဒီပရဟိတဂါလာပွဲကို လာမယ်လို့ ကြားတယ်။ ဒါကြောင့် သူ့ဆီကနေ အမှတ်တရ လက်မှတ်ရေးထိုးထားတဲ့ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံ လောက် တောင်းချင်လို့ပါ။ ဆောရီးပါပဲ၊ နောက်မှ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့။"

"ကောင်းပါပြီ။" လင်းဖန်က တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ကျန်းဖူဝေ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် လူအနည်းငယ်သာ အာရုံစိုက်ခဲ့ကြသည့် ထောင့်တစ်နေရာတွင် လူများ သာ၍ များပြားလာခဲ့သည်။

လင်းယွဲ့သည် သူမ၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ လူများကို ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး ဖျော်ရည်ကို လှမ်းယူကာ မတ်တပ်ရပ်၍ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

လင်းဖန်နှင့် မိုရှင်းယာတို့သည်လည်း ခေါင်းမော့၍ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ရှုလိုက်ကြပြီးနောက် လက်ချင်းချိတ်ကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အာရုံစိုက်မှု၏ ဗဟိုချက်မ မဖြစ်လိုကြပေ။ ၎င်းက တိရစ္ဆာန်ရုံထဲက မျောက်များကို ကြည့်နေရသည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အခြားလူများအားလုံး၏ မျက်လုံးများသည် လင်းဖန်နှင့် မော့ရှင်းယာတို့ထံတွင်သာ ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စုစမ်းလိုစိတ်၊ တုံ့ဆိုင်းမှုနှင့် မနာလို အားကျမှုတို့ ရှိနေခဲ့ကြသည်။

၎င်းတို့အားလုံးသည် လင်းဖန်၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကို ခန့်မှန်းနေကြသော်လည်း သူ့ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြသဖြင့် အသေအချာ မပြောနိုင်ကြပေ။

လင်းဖန်နှင့် မိုရှင်းယာတို့သည် ပတ်ပတ်လည် လျှောက်သွားခဲ့ကြပြီးနောက် ထိုင်ရန် အခြားသော လူသူကင်းဝေးသည့် ထောင့်တစ်နေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကာ ပါတီပွဲ တရားဝင် စတင်မည့်အချိန်ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။ မကြာမီအချိန်မှာပင် ဆော်ဩသူ လျိုချင်းယင်၏ အသံသည် ညစာစားပွဲ ခမ်းမတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

"အမျိုးသမီးများနှင့် အမျိုးသားများအားလုံး ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ပံ့ပိုးကူညီမှုတွေအတွက် ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်။ ပရဟိတပါတီပွဲ စတင်ပါတော့မယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒုတိယခမ်းမကို သွားရောက်ပြီး မိမိတို့နေရာမှာ အခြေချပေးကြပါ ခင်ဗျာ။"

ဒုတိယမြင်ကွင်းတွင် အရှေ့ဘက်၌ ကြီးမားသော စင်မြင့်တစ်ခု ရှိနေသည်။ လျှပ်တပြက် မီးမောင်းများ၊ စခရင်ပေါ်မှ လှုပ်ရှားနေသော ရုပ်ပုံများနှင့်အတူ တက်ကြွသော ဂီတသံစဉ်တို့က ပါတီပွဲ၏ အငွေ့အသက်ကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖန်တီးပေးနေခဲ့သည်။ စင်မြင့်၏ အရှေ့ဘက်တွင် စားပွဲများ စိပ်စိပ်ရီရီ စီစဉ်ထားရှိသည်။ ကြည်လင်တောက်ပနေသော ဖန်ခွက်များသည် မီးရောင်အောက်တွင် ကြယ်ပွင့်ကဲ့သို့သော အလင်းရောင်ကို ပြန်ဟပ်နေခဲ့သည်။

လှပစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော စားပွဲထိုးအမျိုးသမီး အမြောက်အမြားသည် ပတ်ပတ်လည်တွင် ကူးလူးဖြတ်သန်းနေကြပြီး ဧည့်သည်များကို ၎င်းတို့၏ ထိုင်ခုံများဆီသို့ လမ်းညွှန်ပေးနေကြသည်။

လင်းဖန်နှင့် မိုရှင်းယာတို့ ခမ်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် စားပွဲထိုးများ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ၎င်းတို့၏ ထိုင်ခုံများဆီသို့ လမ်းလျှောက်သွားခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့ ထိုင်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် -

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အခြားသူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

မိုရှင်းယာ၏ အမူအရာ သဘောထားမှာ အလွန်ထူးကဲလှသဖြင့် သူမက အချို့သော နာမည်ကျော် အမျိုးသမီးကြယ်ပွင့်များထက်ပင် သာ၍ ကောင်းမွန်နေခဲ့သည်။ စားပွဲပေါ်တွင် ကုမ္ပဏီများ၏ စီအီးအိုများနှင့် အမျိုးသမီး အနည်းငယ် ရှိနေခဲ့သည်။

ထိုလူအချို့သည် မိုရှင်းယာကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် မနာလိုမှုနှင့် မနာလိုဝန်တိုမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။

၎င်းတို့ထဲမှ အချို့မှာ ကုမ္ပဏီကို ကိုယ်စားပြု၍ လာရောက်ကြခြင်းဖြစ်ပြီး လှပစွာ ပြင်ဆင်ဝတ်ဆင်ထားကြကာ ညစာစားပွဲတွင် ချမ်းသာသော အကြီးအကဲများ၏ သတိပြုမိခြင်းကို ခံရရန် မျှော်လင့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်၊ ထို့မှသာ ချမ်းသာသော မိသားစုအတွင်းသို့ လက်ထပ်ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး အဆင့်အတန်း မြင့်မားကာ ဒေါင်းကဲ့သို့ အလှဆင်နိုင်မည် ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယခုအခါ မိုရှင်းယာ ထိုင်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းတို့အပေါ်တွင် မူလက ရှိနေခဲ့သော အာရုံစိုက်မှု မျက်လုံးအားလုံးမှာ လွှဲပြောင်းသွားခဲ့ရသည်။ မော့ရှင်းယာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ၎င်းတို့မှာ ဒေသခံ တောကြက်များနှင့် သာ၍ တူညီနေပြီး မည်သို့မျှ အဆင့်အတန်းချင်း မတူညီနိုင်ကြပေ။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်က ဘယ်ကုမ္ပဏီကလဲ။" မိုရှင်းယာ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေသော အလှပြင်လွန်းထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"လုံထန်လုပ်ငန်းစုပါ။" မိုရှင်းယာက ယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"လုံထန်လုပ်ငန်းစု ဟုတ်လား.လုံထန်လုပ်ငန်းစုက လူတွေက ဘာလို့ ဒီမှာ လာထိုင်နေရတာလဲ။ မင်းတို့က ဟန်ဆောင်နေတာလား။" ထိုင်လိုက်စဉ်က ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပုံရသော အမျိုးသားတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုပြောလိုက်တာလဲ။" လင်းဖန်က ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

"လုံထန်လုပ်ငန်းစုက တရုတ်နိုင်ငံမှာ ထိပ်တန်း လုပ်ငန်းတစ်ခုပဲ၊ ဈေးကွက်တန်ဖိုးက တစ်ထရီလီယံကျော် ရှိတယ်။ ဒီပရဟိတညချမ်းပွဲက လုံထန်လုပ်ငန်းစုရဲ့ ကျန်းဖန်ကို ဖိတ်ကြားခဲ့တယ်လို့ကြားသိရတယ်။ ပြည်တွင်း စီးပွားရေးလောကမှယ ကျန်ဖန်၏ အဆင့်အတန်းအရဆိုလျှင် သူ၏ ထိုင်ခုံကို အကောင်းဆုံး စားပွဲတစ်ခုတွင် စီစဉ်ပေးထားရမည် ဖြစ်ပြီး ကုမ္ပဏီကြီးများ၏ ပရက်စီဒင့်များနှင့် ဒါရိုက်တာများနှင့်အတူ ထိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ကျန်ဖန် လာရောက်နိုင်ခြင်းမရှိတာက မင်းတို့ကို လွှတ်လိုက်တာဆိုရင် ထိုင်ခုံနေရာတွေကို ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပြီ ထင်ပါရဲ့။" ထိုအမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလိုကိစ္စမျိုး ရှိလို့လား။" လင်းဖန်သည် သူ၏ ဘေးနားရှိ မိုရှင်းယာကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကြီးမားတဲ့ ပါတီပွဲတွေအတွက် ထိုင်ခုံနေရာတွေကို သေချာစွာ ဒီဇိုင်းဆွဲပြီး စီစဉ်ထားတတ်တာပါ။ ဥပမာအားဖြင့် အနုပညာရှင် နယ်ပယ်မှာဆိုရင် စူပါ ထိပ်တန်း ကြယ်ပွင့်တွေက ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ရှေ့ဆုံးတန်း နေရာမှာ ထိုင်ရပြီး၊ အဲဒီနောက်မှာမှ အခြားသော ထိပ်တန်း ကြယ်ပွင့်တွေ ထိုင်ရတာပါ။ ၁၈ တန်းလောက်က လူတွေကတော့ ထောင့်တစ်နေရာမှာပဲ ထိုင်နိုင်ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ စီးပွားရေး နယ်ပယ်မှာလည်း ဒီအတိုင်းပဲ နေမှာပါ။" မိုရှင်းယာက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

သူမသည် ကျန်ဖန်နှင့်အတူ အချို့သော ကော့တေးပါတီပွဲများသို့ သွားရောက်ဖူးသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အကြောင်းအရာများကို အနည်းငယ် သိရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ရောက်ရှိနေကြသော ဧည့်သည်များ၏ အစီအစဉ်နှင့် ထိုင်ခုံနေရာများအပေါ်တွင် အလွန် စေ့စပ်သေချာလှသည်။

ကောင်းမွန်သော ထိုင်ခုံနေရာဆိုသည်မှာ မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းက မမြင်နိုင်သော ဂုဏ်သိက္ခာဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ကြည့်ရတာ ငါတို့ရဲ့ ဒီက အဆင့်အတန်းကတော့ အောက်ခြေတန်းတွေပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။" လင်းဖန်သည် ပွဲခင်းကို ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး အသာအယာ ပြုံးလိုက်ကာ သစ်သီးလင်ပန်းထဲက သစ်သီးများကို ယူ၍ မိုရှင်းယာ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ချထားပေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး၊ ဘယ်နေရာမှာ ထိုင်ထိုင် အရေးမကြီးပါဘူး။ ဒါက ပရဟိတညချမ်းပွဲပဲဥစ္စာ၊ အဲဒါကို စိတ်ပူနေစရာ မလိုပါဘူး။" လင်းဖန်က ပြောလိုက်သည်။

လင်းဖန်က ဂရုမစိုက်သည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် မိုရှင်းယာသည်လည်း ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ သူ့ဘေးတွင် တိတ်တဆိတ်သာ ထိုင်နေခဲ့သည်။ မကြာမီအချိန်မှာပင် ထိုင်ခုံနေရာ၌ လှုပ်လှုပ်ရွရွ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ လူတိုင်း၏ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုသံများကြားတွင် ကျန်းဖူဝေသည် လင်းဖန် ရှိနေသည့် စားပွဲဆီသို့ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

"ညီအစ်ကို လင်းဖန်၊ မင်းကို ရှာရတာ တကယ်ပဲ ခက်ခဲသွားတယ်။"

ကျန်းဖူဝေသည် လင်းဖန်ကို ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး ခါးခါးသီးသီး ပြုံးလိုက်သည်။

- "မင်း ဒီမှာ ရှိနေမှန်း သိဖို့အတွက် စားပွဲထိုးတွေကိုတောင် သီးသန့် မေးမြန်းခဲ့ရတယ်။ မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ နောက်ဘက်မှာ လာထိုင်နေရတာလဲ။"

ကျန်းဖူဝေကို သိရှိကြသူများသည် ကျန်းဖူဝေ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို တိုးတိုးတိတ်တိတ်ဖြင့် ပတ်ပတ်လည်သို့ ဖြန့်ဝေပြောဆိုလိုက်ကြပြီ ဖြစ်သည်။ ကျင်းလင်မြို့၏ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်က ဤနေရာသို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်ရာ လူအများစု၏ မျက်လုံးများသည် လင်းဖန်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြပြီး သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို စူးစမ်းလိုစိတ် ပြင်းပြနေခဲ့ကြသည်။

"ညီအစ်ကို လင်းဖန်" ဟု ကြားသိလိုက်ရသူများသည် အသက်ရှူပင် မှားသွားခဲ့ကြသည်။

ကျန်းဖူဝေသည် ကျင်းလင်မြို့တွင် သူ၏ တည်ကြည်ပြတ်သားမှုကြောင့် အမြဲတမ်း ကျော်ကြားသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျင်းလင်မြို့၏ သံမဏိမျက်နှာပိုင်ရှင် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ လူငယ်တစ်ဦးကို ညီအစ်ကိုဟု ခေါ်ဆိုနေခြင်းမှာ သာမန်လူများ မည်သို့မျှ ရရှိနိုင်မည့် အရာမဟုတ်ပေ။

ဤလူငယ်သည် ကျန်းဖူဝေ၏ အလွန်အမင်း တန်ဖိုးထားခြင်းကို ခံရသူ ဖြစ်ရမည်။

လင်းဖန်နှင့် စားပွဲတစ်လုံးတည်းတွင် အတူထိုင်နေကြသူများမှာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားခဲ့ကြပြီး အသက်ပင် မရှူရဲကြတော့ပေ။

လုံထန်လုပ်ငန်းစု၏ ကိုယ်စားလှယ်က ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်နှင့် ဤမျှ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မည်သည့်အချိန်ကစ၍ စကားပြောဆိုနိုင်သွားခဲ့ရသနည်း။

"ကျွန်တော့်မှာ ဘာအဆင့်အတန်းနဲ့ ရာထူးမှ မရှိပါဘူး၊ ဒါကြောင့် ဒီနေရာမှာပဲ သတ်မှတ်ခြင်း ခံလိုက်ရတာပါ။" လင်းဖန်က ပခုံးတွန့်ပြလျက် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းဖူဝေသည် သူ၏ ပုံစံကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် လင်းဖန်၏ ဘေးနားတွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ငါလည်း ဒီမှာပဲ ထိုင်မယ်၊ မင်း စိတ်ထဲ ရှိလား။"

"သိန်းသောင်းမက ကြိုဆိုပါတယ် ခင်ဗျာ။" လင်းဖန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဤကဲ့သို့သော ညစာစားပွဲမျိုးက တကယ် ပျင်းစရာကောင်းတယ်၊ ငါကတော့ စကားပြောဖို့ လူတစ်ယောက်ယောက်ကိုပဲ ရှာချင်တာပါ။ အခြားလူတွေက ငါ့ကို စကားပြောရင် အားလုံးက မြှောက်ပင့်ပြောဆိုနေကြတာမို့ အလွန် ပျင်းစရာကောင်းပါတယ်။"

"တကယ်ပဲ ပျင်းစရာကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာတော့ လက်ထောက်တစ်ယောက် အတူတူ ရှိနေပါတယ်။" လင်းဖန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"အတွင်းရေးမှူး ကျန်းအနေနဲ့ ဤကဲ့သို့သော ရလဒ်မျိုး ရှိလာမယ်ဆိုတာ သိရဲ့သားနဲ့ ဘာလို့ ဒီကို လာခဲ့တာလဲ။"

"ငါက ကောင်းမှုကုသိုလ်အချို့ လုပ်ဆောင်ဖို့ လာတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ အများကြီးတော့ မလှူဒါန်းနိုင်ပါဘူး စျေးနှုန်းမြှင့်တင်ပေးဖို့ လာတာ မင်းတို့ စီးပွားရေးသမားတွေကပဲ ဒီညရဲ့ အဓိက ဇာတ်ဆောင်တွေ ဖြစ်ပါတယ်"

"အတွင်းရေးမှူး ကျန်း၊ ဒီည ကျွန်တော့်ကို စောင့်ကြည့်နေတာလား။" လင်းဖန်က ခါးခါးသီးသီး ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့။"

ကျန်းဖူဝေသည် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ရယ်မောလိုက်ရာ အခြားသူများသည် ဤမြင်ကွင်းကို မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ကြည့်ရှုနေခဲ့ကြသည်။

ကျင်းလင်မြို့၏ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်က ဤမျှအထိ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောခြင်းမှာ တစ်ခါမျှ မရှိဖူးသေးပေ။

ရေတွက်မရနိုင်သော လူအမြောက်အမြားသည် လင်းဖန်နှင့် မိုရှင်းယာတို့၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ခန့်မှန်းနေကြသော်လည်း၊ မိုရှင်းယာသည် ကျန်းဖန်၏ လက်ထောက်ဖြစ်ကြောင်းကိုသာ ၎င်းတို့အားလုံး သိရှိကြပြီး လင်းဖန်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းတို့ မည်သည့်အရာမျှ မသိရှိကြချေ။

.................................................................