အခန်း ၂၇
Vol. 3 Ch. 27
အခန်း (၂၇) ချန်ကျီ၏ အစီအစဉ် စတင်အကောင်အထည်ဖော်ခြင်း
ချန်ကျီက ကျောက်လင်းအာ ချက်ပြုတ်ပေးထားသည့် ထမင်းဟင်းများကို စားသောက်ပြီးခါစတွင်ပင် ကိုယ်ပွား ချန်ဖန်က သူ့ကို လှမ်း၍ ခေါ်နေ သည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
"အာ... ကိုယ်ပွား ချန်ဖန်နဲ့ ငါနဲ့ကြားမှာ စိတ်ချင်းဆက်နွှယ်မှု ရှိနေပြီပဲ။ ငါ ထမင်းစားပြီးတာနဲ့ စားပွဲသိမ်းဖို့ အချိန်ကိုက် ပြန်လာရမှန်း သိနေတယ်ပေါ့"
ချန်ကျီက အတွေးတစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ကိုယ်ပွား ချန်ဖန်က အနန္တ နေရာလွတ်ထဲမှ အပြင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။
"သခင်... သတင်းကြီးတစ်ခု ရလာပါတယ်"
"အင်း... မလောပါနဲ့၊ အရင်ဆုံး ဒါတွေကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပါဦး"
"ဗျာ..."
ချန်ဖန်က ချန်ကျီ စားသောက်ပြီးခါစ စားပွဲဝိုင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ စားပွဲပေါ်တွင် ချန်ကျီ စားကြွင်းစားကျန်များ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ချန်ဖန် စိတ်ထဲတွင် ညည်းတွားလိုက်မိ၏။ ချန်ကျီက ထမင်းစားပြီးတိုင်း ပန်းကန်ဆေးရန် သူ့ကို သေချာပေါက် ပြန်ခေါ်လေ့ရှိရာ ယနေ့တွင်လည်း အချိန်ကိုက်ကြီး တိုးတော့သည်။
ကျောက်လင်းအာကမူ ချန်ကျီ၏ ပြုမူပုံ စတိုင်ကို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် မအောင့်နိုင်ဘဲ ပါးစပ်ကလေးကို လက်ဖြင့်အုပ်ကာ တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်မိသည်။
ချန်ဖန်လည်း မတတ်နိုင်တော့ဘဲ အရင်ဆုံး ပန်းကန် များကို သွားရောက် ဆေးကြောလိုက်ရသဖြင့် လတ်တလော စုံစမ်းရရှိလာသည့် သတင်းကြီးကိုလည်း ခေတ္တမျှ ဘေးဖယ်ထားလိုက်ရတော့သည်။
မကြာမီတွင်ပင် ချန်ဖန်က ပန်းကန်များ ဆေးကြောပြီးသွားသဖြင့် ချန်ကျီ လှဲလျောင်းနေသည့် ပက်လက်ကုလားထိုင် ဘေးသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။
"သခင်..."
"ကဲ... ဘာသတင်းကြီးလဲ ပြောပါဦး"
"ယဲ့မိသားစုက ဆိုင်ရှင် ထုံရဲ့ လုပ်ငန်းတွေအားလုံးကို သိမ်းပိုက်လိုက်ပါပြီ"
"အင်း... ဒါကလည်း ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားပြီးသား ကိစ္စပဲလေ။ ဆိုင်ရှင် ထုံနဲ့ ယဲ့မိသားစုက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တဲ့ ဆက်ဆံရေးမျိုး ရှိတာဆိုတော့ ဆိုင်ရှင် ထုံ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့အခါ ယဲ့မိသားစုက ထွက်လာပြီး သူ့လုပ်ငန်းတွေကို သိမ်းပိုက်တာက သဘာဝကျပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ဘာများ သတင်းကြီးလို့လဲ..." ချန်ကျီက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"သခင်... ကျွန်တော် ပြောလို့မပြီးသေးပါဘူး"
ကိုယ်ပွား ချန်ဖန် ဤသို့ ပြောလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ ချန်ကျီက သူ့ကို မကျေနပ်သလို တစ်ချက် စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်မိ၏။
ကိုယ်ပွား ချန်ဖန်က ဆက်ပြောပြသည်။ "အစကတော့ ဆိုင်ရှင် ထုံရဲ့ လုပ်ငန်းတွေအတွက် ဝမ်နန်မြို့ထဲက အခြား မိသားစုအချို့က ဝင်ရောက်လုယူခဲ့ကြတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ယဲ့မိသားစုက ဝင်ပါလာတာနဲ့ တခြားမိသားစုတွေအားလုံးက တိုက်ရိုက် လက်လျှော့သွားခဲ့ကြတယ်၊ မြို့တော်သခင်အိမ်တော်ကတောင် ယဲ့မိသားစုရဲ့ ပြုမူပုံကို နှုတ်ဆိတ်ပြီး ခွင့်ပြုပေးထားပါတယ်"
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါမှပင် ချန်ကျီ စိတ်ဝင်စားသွားပြီး "ယဲ့မိသားစုရဲ့ အင်အားက ဒီလောက်အထိ ကြီးမားနေပြီဆိုတော့ တခြားမိသားစုတွေက မယှဉ်နိုင်တာ သဘာဝကျပေမဲ့... မြို့တော်သခင်အိမ်တော်ရဲ့ သဘောထားကတော့ နည်းနည်း ထူးဆန်းနေတယ်။ တာ့ချန်မင်းဆက်က ဘယ်တုန်းကများ ကျင့်ကြံသူတွေကို ဒီလို သောင်းကျန်းခွင့် ပေးခဲ့လို့လဲ... ကြည့်ရတာ ဒီမြို့တော်သခင်မှာလည်း တစ်ခုခု ပြဿနာရှိနေပုံပဲ"
"ကဲ... ဟုတ်ပြီ၊ ဒီသတင်းကို ငါ သိပြီ။ မင်း ဆက်ပြီး သွားထောက်လှမ်းချေ"
"အမိန့်အတိုင်းပါ" ကိုယ်ပွား ချန်ဖန်က အိမ်တော်မှ ထွက်သွားခဲ့သည်။
"လင်းအာ... ယဲ့မိသားစုက လှုပ်ရှားမှု စတင်နေပြီဆိုတော့ သံနက် မိုင်းတွင်းဘက်မှာလည်း သူတို့ မကြာခင် လက်စသတ်တော့မယ် ထင်တယ်။ ဆိုင်ရှင် ထုံရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ မိုင်းတွင်းဘက်မှာ သူ့လူတွေ ရှိနေသေးတယ်၊ ယဲ့မိသားစုက အဲဒီလူတွေကိုပါ ရှင်းလင်းပစ်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း ဘာမှ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ကျောက်ယွမ် မိုင်းတွင်းထဲ ရောနှောဝင်ရောက်ဖို့ကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေဘူး၊ ငါတို့ရဲ့ အဲဒီ အစီအစဉ်ကို စတင်လို့ရပြီ"
"သခင်... အခု ကျွန်မတို့ဆီမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တော်တော်များများ လိုအပ်နေသေးတယ်၊ တကယ်လို့ ကိုယ်ပွား လုံလုံလောက်လောက် မရှိရင် အဲဒီအစီအစဉ်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်"
"အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မရှိရင် တကယ်ပဲ အဆင်မပြေဘူး။ နောက်ထပ် ကိုယ်ပွားတစ်ခု ဝယ်ဖို့အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄၀၀ တောင် လိုတာ၊ နောက်ထပ် ကိုယ်ပွားတွေ ထပ်တိုးဖို့ဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင် လိုဦးမလဲ မသိဘူး။ တကယ်လို့ ကိုယ်ပွားတွေ အများကြီး ထပ်မရနိုင်ရင်တော့ လောလောဆယ် ကျောက်ယွမ် တစ်ယောက်တည်းပဲ ပင်ပန်းခံရတော့မှာပေါ့"
မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ကွာဝေးသော နေရာရှိ ကျောက်ယွမ်က နှာခေါင်းထဲက ယားယံလာသဖြင့် နှာချေချင်စိတ် ပေါက်သွားခဲ့ရသည်။
"လာ... ငါတို့ ဆေးပင်တွေ ဘယ်လို ကြီးထွားနေလဲ သွားကြည့်ရအောင်။ နောက်ထပ် ရက်ပိုင်းလောက်ဆိုရင် ဆေးပင် တစ်သုတ် ရင့်မှည့်တော့မယ် ထင်တယ်"
ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ချန်ကျီက သူ၏ အသိစိတ်ဖြင့် ကျောက်လင်းအာကို ခေါ်ဆောင်ကာ အနန္တ နေရာလွတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။
အနန္တ နေရာလွတ်ထဲသို့ ရောက်ရောက်ချင်းပင် ချန်ကျီက ဆေးစိုက်ခင်း၏ မြင်ကွင်းကြောင့် ဆွံ့အ မှင်တက်သွားခဲ့ရတော့သည်။
"ဒီဆေးပင်တွေက ရင့်မှည့်ဖို့ နောက်ထပ် ရက်ပိုင်းလောက် လိုသေးတာ မဟုတ်ဘူးလား"
ဆေးစိုက်ခင်းအတွင်းရှိ ဆေးပင်များက အနည်းဆုံး သက်တမ်း ၁၀ နှစ်ခန့် ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ချန်ကျီ သိသိသာသာ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ မှတ်မိသလောက် နောက်ဆုံးစိုက်ထားသည့် ဆေးပင်မှာ စိုက်ပျိုးသည်ပင် လေးရက်မပြည့်သေးချေ၊ သို့သော် အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက်ကြီး ရင့်မှည့်သွားရသနည်း။ "ဒါဆိုရင်..."
ချန်ကျီ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ "ဒါက အနန္တ နေရာလွတ် အဆင့်တက်သွားတာဟာ ဆေးစိုက်ခင်း အရေအတွက် တိုးပွားလာရုံတင် မဟုတ်ဘဲ စိုက်ခင်းရဲ့ အချိန် မြန် မှုကိုပါ တိုးမြှင့်ပေးလိုက်တာလား..."
"လင်းအာ... မြန်မြန်၊ အဲဒီ ရင့်မှည့်နေတဲ့ ဆေးပင်တွေကို အကုန် သွားရိတ်သိမ်းလိုက်၊ အဲဒီ သက်တမ်း ၃၀ ရှိတဲ့ ဆေးပင် အနည်းငယ်ကိုပါ ရိတ်သိမ်းလိုက်တော့။ မျိုးစေ့တွေ ချန်ထားဖို့ မမေ့နဲ့၊ ပြီးရင် ပြန်စိုက်လိုက်"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်"
ကျောက်လင်းအာက ပြန်ဖြေ ပြီးနောက် ဆေးပင်များကို စတင် ခူးဆွတ်တော့သည်။
ချန်ကျီကမူ ထိုနေရာ၌ပင် ရပ်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲမှ တွက်ချက်မှုအရ ယခုတစ်ကြိမ် စိုက်ခင်း၏ အချိန် မြန် မှုက နှစ်ဆ ဖြစ်သွားခဲ့ခြေပြီ။ ယခင်က အဆ ၅၀၀ ရှိခဲ့ရာမှ ယခုအခါ အဆ ၁၀၀၀ အထိ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
"ဒီအနန္တ နေရာလွတ်ကို အမှတ် ၁၀၀၀ ပေးပြီး အဆင့်မြှင့်လိုက်ရတာ... လုံးဝ မရှုံးဘူးပဲ"
"တကယ့်ကို အိပ်ချင်နေတုန်း ခေါင်း အုံး ပေးလိုက်သလိုပါပဲ၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လိုအပ်နေတဲ့အချိန်မှာ ဆေးပင်တွေက ကွက်တိ ရင့်မှည့်ပေးတယ်" ချန်ကျီ စိတ်ထဲတွင် အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားပြီး သူ၏ အစီအစဉ်ကို အချိန်စော၍ လုပ်ဆောင်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
မကြာမီပင် ကျောက်လင်းအာက ရင့်မှည့်နေသော ဆေးပင်အားလုံးကို ခူးဆွတ်ပြီးသွားကာ ဆေးမျိုးစေ့အသစ်များကိုလည်း ပြန်လည်စိုက်ပျိုးပြီးစီးသွားခဲ့သည်။
သက်တမ်း ၁၀ နှစ်ရှိ ဆေးပင် ၁၅ ပင်နှင့် သက်တမ်း ၃၀ ရှိ ဆေးပင် ၅ ပင် ရရှိခဲ့သည်။
ချန်ကျီက ဆေးပင်များကို ယူဆောင်ကာ ကျောက်လင်းအာနှင့်အတူ အနန္တစျေးဆိုင် သို့ တိုက်ရိုက် သွားရောက်လိုက်၏။
"ဒီဆေးပင်တွေကို အကုန် ရောင်းမယ်"
ချန်ကျီ ယူဆောင်လာသည့် ဆေးပင်များ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် ဝတ်စုံစိမ်းနှင့် အမျိုးသမီးက စကားပြောလာ၏။ "သက်တမ်း ၁၀ နှစ်ရှိ ဆေးပင် ၁၅ ပင်အတွက် စုစုပေါင်း အမှတ် ၆၀၀ ၊ သက်တမ်း ၃၀ ရှိ ဆေးပင် ၅ ပင်အတွက် စုစုပေါင်း စနစ်မှတ် ၁၀၀၀ "
ဤဈေးနှုန်းကို ချန်ကျီ အလွန် သဘောကျသွားပြီး ဆက်ပြောသည်။ "ဒါနဲ့... ဒီဓားမြှောင်တိုလေးကိုပါ တစ်ပါတည်း ရောင်းမယ်"
"အဝါရောင် အဆင့် အဆင့်နိမ့် ဓားမြှောင်တို တစ်လက်အတွက် အမှတ် ၅၀ "
"အင်း... မဆိုးဘူး၊ အမှတ် ၁၆၅၀ ထပ်ရပြန်ပြီ။ အရင်တစ်ခေါက်က ကျန်ခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေနဲ့ ပေါင်းလိုက်ရင် နှစ်ထောင်ကျော်လောက် ရှိပြီဆိုတော့ ကိုယ်ပွား သုံးခု ဝယ်ယူဖို့အတွက် ပြဿနာမရှိတော့ဘူး"
"အခုတော့... ကျောက်ယွမ် ဘက်က အခြေအနေကိုပဲ စောင့်ရတော့မယ်"
နောက်ထပ် တစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီးနောက် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ကွာဝေးသော နေရာရှိ ကျောက်ယွမ်ကိုလည်း နောက်ဆုံးတွင် ရန်သူများ စတင်တွေ့ရှိသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
လူရိပ်အချို့က ကျောက်ယွမ် ရှိနေသည့် နေရာသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်လာကြရာ အဆိုပါလူများမှာ သံနက် မိုင်းတွင်းရှိ ယဲ့မိသားစု၏ အစောင့်များပင် ဖြစ်ကြသည်။
"မင်းက ဘယ်သူလဲ... ဒီနေရာမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ"
"ကျွန်တော်က ဒီအတိုင်း ဖြတ်သွားဖြတ်လာ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပါ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ ကုန်ခမ်းသွားလို့ ဒီနေရာမှာ ခေတ္တ နားနေတာပါ၊ အခုပဲ ထွက်သွားပါ့မယ်" ကျောက်ယွမ်က အားကိုးရာမဲ့ဟန်ဖြင့် ဟန်ဆောင်ပြောလိုက်သည်။
သူ့ရှေ့သို့ ရောက်လာသည့် လူသုံးယောက်စလုံးမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၇ ရှိသည့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြောင်း ကျောက်ယွမ် သိရှိလိုက်သည်။ ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က သူ့ထက် မြင့်မားသော်လည်း တကယ့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကမူ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
သို့သော်လည်း ချန်ကျီ၏ အမိန့်အရ ကျောက်ယွမ်က လက်တုံ့ပြန် တိုက်ခိုက်ရန် လုံးဝ မတွေးတောခဲ့ပေ။
ယဲ့မိသားစု၏ အစောင့် သုံးယောက်က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မျက်စိမှိတ်ပြကာ အချက်ပြ သတင်းပို့လိုက်ကြသည်။ ဤသံနက် မိုင်းတွင်းက သူတို့ ယဲ့မိသားစု၏ လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်ရာ အကယ်၍ ပေါက်ကြားသွားပါက မိသားစုအတွက် မသေးငယ်သည့် ဒုက္ခများ သယ်ဆောင်လာနိုင်ပေသည်။
မကြာမီပင် ၎င်းတို့ သုံးယောက်စလုံး စိတ်ထဲ၌ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ကြတော့သည်။
လူတစ်ဦးက လှမ်း၍ အော်ပြောလိုက်၏။ "နေဦး... မင်း ဒီနေရာကို ရောက်လာမှတော့ မင်းကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်ဖို့ အကြောင်းမရှိဘူး။ မင်းကိုယ်မင်းပဲ အပြစ်တင်လိုက်ပါ၊ နေရာမှားပြီး ရောက်လာတာကိုး"
ကျောက်ယွမ်က ကင်းစောင့် သုံးယောက်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က ဒီအတိုင်း လမ်းကြုံလို့ ဖြတ်လာတာပါ၊ ဘာကိုမှလည်း မမြင်ခဲ့ပါဘူး၊ ခင်ဗျားတို့ကို နှောင့်ယှက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်လည်း မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့က ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်တာကို အားကိုးပြီး ကျွန်တော့်ကို သတ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့... အဲလောက် မလွယ်ကူဘူးနော်"
ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ကျောက်ယွမ်က ခုခံမည့် ဟန်ပန် ပြင်လိုက်၏။ ကောင်းကင်ကိုးခု နဂါးဟိန်းလှံသိုင်းကိုမူ သဘာဝကျကျ အသုံးမပြုဝံ့ချေ၊ မဟုတ်လျှင် ဇာတ်လမ်းဆင်ထားသည်မှာ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။
အစောင့်တစ်ဦးက လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ပြီး "မထင်ရဘူးပဲ၊ မင်းက မာနလေး ဘာလေး ရှိသားပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က မင်းကို သတ်မယ်လို့ မပြောပါဘူး၊ လောလောဆယ် မင်းကို လွှတ်မပေးနိုင်ရုံတင်ပါ၊ မင်းက ငါတို့အတွက် အသုံးဝင်သေးတယ်"
"ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ..." ကျောက်ယွမ်က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ဒီအတိုင်း စကား အတိုင်းပဲလေ၊ မင်းက ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၃ နဲ့... ငါတို့ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၇ သုံးယောက်ရဲ့ လက်ထဲကနေ လွတ် နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိမယ်လို့ ထင်နေတာလား"
ကျောက်ယွမ်က ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး "အခွင့်အရေး မရှိရင်တောင်... ငါ အစွမ်းကုန် ခုခံရမှာပဲ"
"ကဲပါ... မင်းနဲ့ စကားအရှည်ကြီး ပြောမနေတော့ဘူး။ လမ်းနှစ်လမ်း ရှိတယ်၊ မင်းဘာသာမင်း ရွေးလိုက်တော့"
"ပထမလမ်းက... အေးအေးဆေးဆေး အဖမ်းခံပြီး ငါတို့နဲ့ လိုက်ခဲ့၊ ငါတို့အတွက် ဆယ်နှစ်တိတိ မိုင်းတွင်းထဲမှာ အလုပ်လုပ်ပေးရင် မင်းကို လွတ်လပ်ခွင့် ပေးမယ်"
"ဒုတိယလမ်းကတော့... ငါတို့ မင်းကို သေအောင် ရိုက်နှက်ပြီး မိုင်းတွင်းထဲ ပစ်ထည့်မယ်၊ ပြီးရင် တစ်သက်လုံး မိုင်းတွင်းထဲမှာပဲ အလုပ်လုပ်ရမယ်။ မင်းဘာသာမင်း ရွေးချယ်လိုက်တော့"
"ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော့်ကို အကျပ်ကိုင်တာပဲ ငါ ဘယ်လမ်းကိုမှ မရွေးဘူး" ပြောပြီးသည်နှင့် ကျောက်ယွမ်က တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်လိုက်တော့သည်။
အစောင့် သုံးယောက်ကလည်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ကျောက်ယွမ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်...
၎င်းတို့က တိုက်ခိုက်မှုများကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ကျောက်ယွမ်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်နှက် လဲကျသွားစေခဲ့သည်။
ကျောက်ယွမ်က ထိုတိုက်ခိုက်မှု သုံးခုကို ခံလိုက်ရသော်လည်း မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မရှိချေ၊ အကြောင်းမူကား သူက ကိုယ်ပွားတစ်ခုသာ ဖြစ်သဖြင့် နာကျင်မှုကို မသိရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ချန်ကျီ၏ ညွှန်ကြားချက်အရ သူက သတိလစ် မေ့မြောသွားသည့်ဟန် ဆောင်လိုက်ရပေသည်။
ချက်ချင်းပင် သတိလစ်သွားသည့် ကျောက်ယွမ်ကို ကြည့်ကာ အစောင့်က လှောင်ပြောင် သရော်လိုက်၏။
"ခုနက မင်းကို ရွေးခိုင်းတုန်းက မရွေးဘူး၊ အခုတော့ ငါတို့ကပဲ မင်းအတွက် ရွေးပေးလိုက်ရပြီ"
"ဟားဟား... မင်း ဒီမိုင်းတွင်းထဲမှာပဲ တစ်သက်လုံး သာသာယာယာနဲ့ မိုင်းတွင်း တူးနေလိုက်တော့..."