အခန်း ၁

အခန်း (၁) ယွမ် သန်းသုံးဆယ် ဆုကြီး

ကျန်းချန်မြို့ရှိ သာမန်ရုံးခန်း အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ အတွင်းဘက်၌။

"အခြေခံလစာက ၂၅၀၀ တောင်ရှိတယ်... စွမ်းဆောင်ရည်ကလည်း အမြင့်ဆုံးပဲ... လှပတဲ့ နားရက်ကလည်းတစ်ရက်ရှိတယ်... မသင်မနေရမရှိဘူး။ အချိန်ပိုဆင်းစရာလည်းမလိုဘူး။ ရှစ်နာရီ အလုပ်လုပ်ရမယ်... ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်သဘောဆန္ဒအလျောက် အချိန်ပိုဆင်းခွင့်တွေကိုတော့ နေ့တိုင်း ပေးထားတယ်..."

မုတ်ဆိတ်မွေးအပြည့်နှင့် မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်း ဝန်ထမ်းခေါ်ယူရေး မန်နေဂျာသည် စုယွမ်အား နှာဘူးကျသော အပြုံးဖြင့် အကဲခတ်ကြည့်ရှုလိုက်၏။

"တောင်းပန်ပါတယ်... အချိန်ပိုကြေးရော ရှိပါသေးလား..."

စုယွမ်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားပြီး စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ကျောင်းမှ ယခုမှ ဘွဲ့ရခါစဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ရည်မှန်းချက်များသည် ကောင်းကင်တမျှ မြင့်မားနေသော်လည်း ကံကြမ္မာကမူ စက္ကူတစ်ရွက်ပမာ ပါးလွှာနေပေ၏။ ယခုအချိန်၌ အလုပ်ကောင်းတစ်ခု ရှာဖွေရန်မှာလည်း လုံးလုံးလျားလျား ခက်ခဲလွန်းလှသည်။

"ဟားဟားဟား မင်းကတော့ နောက်နေပြီ... ငါတို့ကုမ္ပဏီက ကိုယ့်သဘောဆန္ဒအရ အချိန်ပိုဆင်းခိုင်းတာ... မသင်မနေရ မဟုတ်ဘူး... ဒါကြောင့် အချိန်ပိုကြေး မရှိတာကတော့ သေချာတာပေါ့..."

ဝန်ထမ်းခေါ်ယူရေး မန်နေဂျာသည် ယဉ်ကျေးစွာ ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း အလုပ်ရှာဖွေသူ စုယွမ်အပေါ်တွင် ရှင်းလင်းစွာ အထင်သေးနေပေ၏။

ငွေရှာရန် အခွင့်အရေးပေးသည်ကိုပင် လုံလောက်စွာ ကောင်းမွန်နေပြီဖြစ်ရာ အလွန်အကျွံ ရွေးချယ်မနေသင့်ချေ။

လက်ရှိ စီးပွားရေး အခြေအနေက ဆိုးရွားနေသည်။ သူဌေးပင်လျှင် ဘန်တလေကားအသစ်တစ်စီး ဝယ်ယူနိုင်စွမ်း မရှိတော့သော်လည်း သင့်အား လစာပေးနေဆဲပင်။ ဤသည်ကိုပင် မကျေနပ်သေးဘူးလား။

အကယ်၍ သင့်အနေဖြင့် ဤအလုပ်ကို မလိုချင်ပါက လိုချင်သူများ အများအပြား ရှိနေပေသည်။

"ကောင်းပါပြီ... ကျွန်တော် စဉ်းစားကြည့်ပါဦးမယ်..."

စုယွမ်သည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ကုမ္ပဏီများစွာတွင် အလုပ်အင်တာဗျူး ဖြေဆိုခဲ့ပြီး အများစုမှာ ဖောက်သည်ဝန်ဆောင်မှု သို့မဟုတ် အရောင်းပိုင်းအတွက် ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏စိတ်များ အလွန်ပင်ပန်းနေခဲ့၏။ ထို့အပြင် ဝန်ထမ်းခေါ်ယူရေး မန်နေဂျာ၏ အကြည့်များမှာ တစ်စုံတစ်ရာ ထူးဆန်းနေသည်ဟု သူ အမြဲတစေ ခံစားနေရသည်။

"အင်း... စုယွမ် မဟုတ်လား... မင်းက တော်တော်လေး ရုပ်ဖြောင့်တာပဲ... တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ ငါ့မှာ ဝါသနာလေးတစ်ခု ရှိတယ်... မင်းသိတယ်မလား..."

ဝန်ထမ်းခေါ်ယူရေး မန်နေဂျာက စုယွမ်အား နှာဘူးကျကျ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဆိုးယုတ်သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေပေ၏။

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် မန်နေဂျာသည် စုယွမ်၏ လက်ကို ကိုင်တွယ်ရန် လှမ်းလိုက်သည်။

"အား..."

စုယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ရီသွားပြီး သူ၏နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်သွား၏။ သူ၏ကျောပြင် ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် အိတ်ကို အမြန်ဆွဲယူကာ အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

အောက်ထပ်သို့ ရောက်သွားချိန်တွင် စုယွမ်၏ စိတ်နှလုံးသားသည် ထိတ်လန့်နေဆဲပင်။ သူ၏ဘဝတွင် ဤသို့သော အဖြစ်အပျက်မျိုးကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးချေ။

"ဒါက ကျန်းချန် မဟုတ်ဘူးလား... ငါက ထျန်းဖူမြို့ကို ရောက်သွားတာလို့တောင် ထင်လိုက်မိတယ်..."

စုယွမ်သည် လျင်မြန်စွာ ခုန်ပေါက်နေသော သူ၏နှလုံးသားကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူသာ တစ်စက္ကန့်မျှ နောက်ကျပြီးမှ ထွက်လာခဲ့ပါက သူ၏အပြစ်ကင်းစင်မှုသည် ညစ်နွမ်းသွားရပေတော့မည်။

ဖုန်းထဲမှ မက်ဆေ့ခ်ျကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် စုယွမ်၏ စိတ်နှလုံးသားများ ပူပန်သောက ရောက်သွားရပေ၏။

ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် သူသည် အိမ်သို့ မက်ဆေ့ခ်ျတစ်စောင် ပို့လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အလုပ်ရပါပြီ... လစာနဲ့ ခံစားခွင့်တွေက အရမ်းကောင်းတယ်... စိတ်မပူကြနဲ့နော်..."

မက်ဆေ့ခ်ျ ပို့ပြီးချိန်တွင် စုယွမ်၏ စိတ်နှလုံးသားထဲ၌ ခံစားချက်များ ရောထွေးနေကာ သူ၏ အမြင်အာရုံများသည် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့်အလား ဝေဝါးနေပြီး လုံးလုံးလျားလျား တွေဝေငေးမောသွားရသည်။

ဘွဲ့ရပြီးချိန်တွင် အလုပ်ကောင်းတစ်ခု ရှာတွေ့နိုင်မည်ဟု သူ အစပိုင်းက ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း အပြင်လောကသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်မှသာ ဤအရာသည် မည်မျှ ခက်ခဲကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့၏။

သူ၏ ဖုန်းထဲတွင် ယွမ်နှစ်ထောင် ရှိနေသေးသော်လည်း ကျန်းချန်ရှိ ကုန်ကျစရိတ်များမှာ မြင့်မားလှပြီး သေချာစွာ ခြိုးခြံသုံးစွဲလျှင်ပင် ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။

သို့တိုင် မိသားစုထံမှ ငွေတောင်းခံရန် အလွန်ရှက်ရွံ့နေခဲ့ပြီး ပိုက်ဆံအိတ် အလွတ်ဖြစ်နေသော အခြေအနေကို သူ သည်းခံနေရပေသည်။

ဖိအားများက ကြီးမားလွန်းလှ၏။

သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် စုယွမ်သည် ဖုန်းကိုဖွင့်ကာ သူ၏ လက်ကျန်ငွေကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ကြည့်လိုက်မိချိန်တွင် သူ၏ လက်ကျန်ငွေသည် ယွမ်နှစ်ဆယ်သာ ရှိတော့ပေ၏။

ဤမနက်က ယွမ်တစ်ရာ ရှိမနေခဲ့ဘူးလော။ ယွမ်ရှစ်ဆယ်က မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်သွားသနည်း။ ဖြတ်ခံလိုက်ရခြင်းလော။

စုယွမ်က အလျင်အမြန် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ အမှန်တကယ်ပင် မက်ဆေ့ခ်ျအချို့ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူ သတိမထားမိချိန်တွင် အလိုအလျောက် သက်တမ်းတိုးသော မန်ဘာဝင် အက်ပလီကေးရှင်း အချို့သည် အလိုအလျောက် သက်တမ်းတိုးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

စုယွမ်သည် ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျသွားသည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဟူး... တကယ်လို့ စနစ်တစ်ခုနဲ့သာ ချိတ်ဆက်နိုင်မယ်ဆိုရင် ငါ ဒီလောက် စိတ်ပျက်နေစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့..."

စုယွမ်က ပူပြင်းသော နေမင်းကြီးကို ကြည့်ရင်း ညည်းတွားလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် စုယွမ်၏ မျက်လုံးများ ဝေဝါးသွားပြီး မူးဝေလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ သတိပြန်လည်လာချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးရှေ့၌ အပြာနုရောင် မျက်နှာပြင်တစ်ခု ပေါ်လာပေ၏။

"ဒင်... သတင်းအချက်အလက်စနစ်နဲ့ ချိတ်ဆက်နိုင်ခဲ့တဲ့ အပိုင်ရှင်ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်..."

"စနစ်က ပိုင်ရှင်ကို နေ့စဉ် သက်ဆိုင်ရာ သတင်းအချက်အလက်တွေ ပေးအပ်သွားပါမယ်..."

"နေ့စဉ် သတင်းအချက်အလက်ကို ကျပန်း တွန်းပို့ပေးပါမယ်... ခုနစ်ရက်ကြာ ထိန်းသိမ်းထားပါက အပတ်စဉ် သတင်းအချက်အလက်တစ်ခု ရရှိမှာဖြစ်ပြီး ရက်သုံးဆယ်ကြာ ထိန်းသိမ်းထားပါက လစဉ် သတင်းအချက်အလက်တစ်ခု ရရှိမှာ ဖြစ်ပါတယ်... ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ ရက်အရေအတွက် များလေလေ သတင်းအချက်အလက် အဆင့်က မြင့်မားလေလေ ဖြစ်ပါတယ်..."

စုယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ရီသွားပြီး သူ၏ လက်ထဲမှ အိတ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားလေ၏။

ဘုရားရေ သူက အမှတ်တမဲ့ တွေးလိုက်ရုံမျှဖြင့် စနစ်တစ်ခုနှင့် အမှန်တကယ် ချိတ်ဆက်မိသွားခဲ့ပြီ။

ယခုအချိန်တွင် မည်သည့်အလုပ်ကို ရှာဖွေစရာ လိုတော့မည်နည်း။ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်၏ မျက်နှာအမူအရာကိုမှ ဂရုစိုက်နေရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားက ပေးသနားသော အရာပင်။

"ဒင်... ပထမဆုံးအကြိမ် ချိတ်ဆက်မှုဖြစ်တဲ့အတွက် ပထမနေ့ရဲ့ သတင်းအချက်အလက်ထဲမှာ ကံကောင်းခြင်း သတင်းအချက်အလက်တစ်ခု ပါဝင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်..."

"ပိုင်ရှင်အနေနဲ့ သတင်းအချက်အလက်ကို အချိန်မရွေး စတင်အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်..."

စုယွမ်သည် မြေပြင်ပေါ်မှ အိတ်ကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ယနေ့ရဲ့ သတင်းအချက်အလက်ကို စတင်လိုက်ပါ..."

"သတင်းအချက်အလက် (၁) ဟွာလင်စူပါမားကတ်က ကြက်ဥ အခမဲ့ဝေငှတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခု ပြုလုပ်ပါလိမ့်မယ်... မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေ အဲဒီကို စုရုံးရောက်ရှိလာကြပါလိမ့်မယ်... သက်ကြီးရွယ်အိုတွေ မရောက်ခင် သွားရောက်မယ်ဆိုရင် ကြက်ဥလုံးသုံးဆယ် ရရှိနိုင်ပါတယ်..."

"ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ်..."

"အဲဒီ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေက ပုံမှန်ဆို လမ်းလျှောက်ဖို့တောင် ရုန်းကန်နေရပေမဲ့ အခမဲ့ကြက်ဥအကြောင်း ကြားတာနဲ့ စူပါမားကတ်ကို ဒေဝါလီခံရလုနီးပါး ဖြစ်အောင် လုပ်ကြလိမ့်မယ်..."

သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကြက်ဥများ၏ အရေးပါမှုသည် ရွှေတောင် ငွေတောင်ကြီးများကဲ့သို့ ဖြစ်နေမည်ကို စုယွမ် လုံးလုံးလျားလျား သံသယမရှိချေ။

သို့သော် ကြက်ဥ သုံးဆယ်မှာမူ သူစောင့်ဆိုင်းနိုင်ပေသေးသည်။

ကြက်ဥများသည် သူ၏ လက်တလော ဆာလောင်ငတ်မွတ်မှုကို မပြေပျောက်စေနိုင်ချေ။

"သတင်းအချက်အလက် (၂) ဈေးကွက်နဲ့ အခြားပြဿနာတွေကြောင့် ဝက်သားဈေးက မကြာခင်မှာ အပြင်းအထန် မြင့်တက်လာပြီး အမဲသားနဲ့ သိုးသားဈေးထက်တောင် ကျော်လွန်သွားနိုင်ကာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တည်ရှိနေပါလိမ့်မယ်..."

"ဘာ... ဝက်သားဈေးက အမဲသားနဲ့ သိုးသားဈေး အဆင့်အထိ တက်သွားတော့မလို့လား..."

"အခု ကြက်သားတောင် မဝယ်စားနိုင်တာ ဝက်သားဆို ဝေလာဝေးပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ ငါက အခု ဝက်သားတစ်သုတ် မှာထားလိုက်မယ်ဆိုရင် နောက်ကျရင် အမြတ်ကြီး စားရမှာ မဟုတ်ဘူးလား..."

စုယွမ်က တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ဖုန်းထဲမှ ယွမ်နှစ်ဆယ်ကို ကြည့်ကာ ဤလက်တွေ့မကျသော အကြံအစည်ကို လက်လျှော့လိုက်သည်။

ယွမ်နှစ်ဆယ်ဆိုသည်မှာ လက်ရှိ ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးအရ အများဆုံးမှ တစ်ပေါင်ခွဲခန့်သာ ဝယ်ယူနိုင်ပေမည်။

"သတင်းအချက်အလက် (၃) ကျန်းယန် အထည်အလိပ်စက်ရုံက သူဌေးဟာ ဝန်ထမ်း ၂၀၀ ရဲ့ လုပ်အားခ စုစုပေါင်း ယွမ် ၃,၂၀၀,၀၀၀ ကို ပေးဖို့ အကြွေးတင်နေပါတယ်... ဝန်ထမ်းတွေက အကြိမ်ကြိမ် တောင်းဆိုခဲ့ပေမဲ့ မအောင်မြင်ခဲ့ပါဘူး... ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက သူဌေးဟာ မကြာသေးမီက ဘန်တလေကားအသစ်တစ်စီး ဝယ်ယူခဲ့တာကို သိရှိသွားတဲ့အတွက် နာကြည်းသွားပြီး ရဲတင်းတဲ့ လုပ်ရပ်တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်..."

"ဟူး... ဒါက ငါ တားဆီးနိုင်တဲ့ ကိစ္စမဟုတ်သလို ငါက ဘာလို့ တားဆီးပေးရမှာလဲ..."

"ဒီလို မည်းညစ်တဲ့ နှလုံးသားရှိတဲ့ လူယုတ်မာတွေက ယွမ်သန်းပေါင်းများစွာတန်တဲ့ ဘန်တလေကားကို ဝယ်ဖို့ ပိုက်ဆံရှိပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ဝန်ထမ်းတွေကို လစာပေးဖို့တော့ ဆန္ဒမရှိကြဘူး... ပြီးတော့ စီးပွားရေးမကောင်းလို့ပါလို့တောင် အကြောင်းပြသေးတယ်..."

"တကယ်လို့ စီးပွားရေးမကောင်းရင် အဲဒီလို ဘန်တလေကားကို ဝယ်နိုင်ပါ့မလား..."

"ဒီလို မည်းညစ်တဲ့ နှလုံးသားရှိတဲ့ သူဌေးတွေက တစ်ယောက်မကျန် အနှေးနဲ့အမြန် သူတို့နဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ ပြစ်ဒဏ်ကို ခံရလိမ့်မယ်..."

ဤသတင်းကို မြင်ချိန်တွင် စုယွမ်သည် သက်ပြင်းများစွာ ချလိုက်သော်လည်း ၎င်းသည် သူ၏အတွက် လက်တွေ့ကျသော အသုံးဝင်မှု မရှိခဲ့ချေ။

အကယ်၍ သူဌေးအား ကြိုတင်အသိပေးခြင်းက အကျိုးကျေးဇူးအချို့ ရရှိနိုင်လျှင်ပင် စုယွမ်သည် သူ၏လိပ်ပြာသန့်မှုကို မေ့ပျောက်သွားမည် မဟုတ်ချေ။

ထိုဝန်ထမ်းအတွက် သနားစရာ ကောင်းရုံသာ ဖြစ်ပေ၏။

သတင်းအချက်အလက် သုံးခုရှိသော်လည်း တစ်ခုမှ ခိုင်မာသော အသုံးဝင်မှု မရှိခြင်းက စုယွမ်အား အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

စကားမစပ် ကံကောင်းခြင်း သတင်းအချက်အလက် ပါရမည် မဟုတ်လော။ သူ့ကို ညတွင်းချင်း ချမ်းသာသွားစေနိုင်မည့် တစ်ခုခု ရှိမနေနိုင်ဘူးလော။

"သတင်းအချက်အလက် (၄) (ကံကောင်းခြင်း သတင်းအချက်အလက်) လူမှုကူညီရေး ထီလုပ်ငန်းက စူပါထီဆိုတဲ့ ထီအမျိုးအစားသစ်ကို စတင်မိတ်ဆက်လိုက်ပါတယ်... ပေါက်မဲဂဏန်းများ - ၀၆ ၀၇ ၀၉ ၁၂ ၁၅ ၃၂ ၀၇... ထီတစ်စောင်ကို ပထမဆု ယွမ် ၅,၀၀၀,၀၀၀ ဖြစ်ပြီး လက်ကျန် ထီ ၆ စောင်ရှိတာကြောင့် စုစုပေါင်း ဆုကြေးငွေ ယွမ် ၃၀,၀၀၀,၀၀၀ ဖြစ်ပါတယ်..."

"ဘုရားရေ..."

ဤသတင်းအချက်အလက်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ စုယွမ် လုံးလုံးလျားလျား အံ့အားသင့်သွားရပေ၏။

ယွမ် သန်းသုံးဆယ် ဆုကြီးဆိုသော ဤကြီးမားလှသည့် ကံကောင်းခြင်းကြီးသည် သူ၏အပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့လေပြီ။

ဤသည်မှာ မည်သို့သော ကောင်းကင်ကို အန်တုနိုင်သည့် သတင်းအချက်အလက်မျိုးနည်း။ သူ့ကို ငါးဆားနယ်ဘဝမှ အသက်ရှင်နေသော ငါးတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲပေးလိုက်လေ၏။

တုန်လှုပ်သွားချိန်မှာပင် စုယွမ်သည် သူ၏ ဖုန်းလမ်းညွှန်ကို အလျင်အမြန်ဖွင့်ကာ အနီးဆုံး လူမှုကူညီရေး ထီဆိုင်ကို ရှာဖွေစစ်ဆေးလိုက်သည်။

ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းပါးလှသော်လည်း ဤအရာအား အခြားသူများ လုယူသွားခြင်းကို သူ လုံးလုံးလျားလျား ခွင့်မပြုနိုင်ချေ။

ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များကို စောစောလုပ်နိုင်လေ ပိုကောင်းလေပင်။ ကြန့်ကြာနေပါက ရှုပ်ထွေးမှုများဆီသို့ ဦးတည်သွားစေလိမ့်မည်။

"ကောင်းတယ်... ဖြောင့်ဖြောင့်သွားရင် မီတာ ၆၀၀ ဆိုတော့ ပြေးသွားရင် နှစ်မိနစ်လောက်ပဲ ကြာလိမ့်မယ်..."

ပူပြင်းသော နေမင်းကြီး၏အောက်တွင် ဝတ်စုံပြည့်ဝတ်ဆင်ထားပြီး အိတ်တစ်လုံးကိုင်ဆောင်ထားသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် လေပြေတစ်ခုနှယ် ပြေးလွှားသွားတော့၏။