အခန်း ၂

အခန်း (၂) အခွန် ယွမ် ၆ သန်း ပေးဆောင်ခြင်း၊ လီခိုင်၏ ညစ်ညမ်းသော လျှို့ဝှက်ချက်များ

​မကြာမီမှာပင် စုယွမ်သည် ထီဆိုင်ပေါက်ဝသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး သူ၏ စိတ်နှလုံးသားထဲတွင် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်လောက်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေပေ၏။

ဤယွမ်သန်းသုံးဆယ်ဖြင့် သူသည် သူဌေးစာရင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပေမည်။ သေချာပေါက် ဤသည်မှာ သာမန်လူများကို ရည်ရွယ်ပြောဆိုခြင်းပင်။

ယွမ်သန်းသုံးဆယ်ဆိုသော ကြီးမားသည့်ပမာဏသည် လူတစ်ယောက်အတွက် ကျေနပ်ဖွယ်ဘဝကို ဖြတ်သန်းရန် လုံလောက်ရုံသာမက သုံးမကုန်သည့် ငွေကြေးများပင် ဖြစ်နိုင်ပေ၏။

ဤအချိန်တွင် စုယွမ်၏ အသက်ရှူနှုန်း တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားရာ သူသည် စိုးရိမ်ပူပန်နေပုံမပေါ်စေရန် သူ၏အဝတ်အစားများကို လျင်မြန်စွာ သပ်ရပ်အောင် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ထီဆိုင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင် ဆိုင်ကို ဧရိယာသုံးခု ခွဲခြားထားသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ်ခုမှာ ဘောလုံးရောင်စုံထီဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ခုမှာ စူပါထီဖြစ်ကာ တတိယဧရိယာမှာ ခြစ်ကတ်ထီများ ဖြစ်ကြ၏။

ယခုအခါတွင် စုယွမ်သည် လူတိုင်းအား သူ၏ဆုကြီးကို လုယူမည့်သူများအဖြစ် မြင်ယောင်နေမိသဖြင့် စူပါထီ ဧရိယာဆီသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်လိုက်သည်။

"သူဌေး... အသစ်ထွက်တဲ့ စူပါထီ လက်မှတ်နည်းနည်းလောက် ပေးပါ..."

စုယွမ်သည် ယခင်က ထီမထိုးဖူးသဖြင့် နားလည်တတ်ကျွမ်းသူအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေရပေ၏။

သူဌေးက စုယွမ်အား မော့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းပြန်ငုံ့ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... တစ်စောင်ကို နှစ်ယွမ်... ဘယ်နှစောင် ဝယ်မလို့လဲ..."

ဘောလုံးရောင်စုံထီနှင့် အလားတူထီများတွင် ဆတိုးများရှိကြောင်း သူ ကြားဖူးသော်လည်း ဤထီအမျိုးအစားသစ်သည် ပေါက်နိုင်ခြေမြင့်မားသဖြင့် ထိုသို့မရှိချေ။

"သူဌေး... ကျွန်တော် စူပါထီပဲ ဝယ်မယ်... ယွမ်နှစ်ဆယ်ဖိုး... အဲဒါကို ဆတိုးလုပ်လို့ ရမလား..."

စုယွမ်က စမ်းသပ်သည့်သဘောဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"လူအသစ်လား... စူပါထီအသစ်က ဘောလုံးရောင်စုံထီ ဒါမှမဟုတ် လော့တိုထီကြီးတွေနဲ့ မတူဘူး... အဲဒါက ပေါက်နိုင်ခြေ အရမ်းမြင့်တဲ့ မော်ဒယ်သစ်ဖြစ်လို့ ဆတိုးတာတို့ ထပ်ပေါင်းတာတို့ မရှိဘူး..."

"ဂဏန်းတစ်လုံး ပြောပါ... ငါ ထုတ်ပေးမယ်..." ဟု သူဌေးက အပြုံးလေးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ..."

စုယွမ်က မဆိုင်းမတွဘဲ သူ၏ရှေ့မှ ဂဏန်းတွဲများကို ထိုဂဏန်းများကပင် သေချာပေါက် ပေါက်မဲဖြစ်နေသည့်အလား တစ်ထိုင်တည်း ရွတ်ဆိုလိုက်၏။

"စကင်ဖတ်ပြီးပြီ..."

စုယွမ်က ထီလက်မှတ်ကို ယူလိုက်ပြီး မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ယနေ့ည ထီဖွင့်မည့်အချိန်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းကာ သေချာစွာ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ကျန်ရှိသော ယွမ်ရှစ်ကျပ်ဖြင့် ဇိမ်ကျကျ အစားအစာတစ်ခုကိုပင် ဝယ်ယူနိုင်သေးသည်။

ခေါက်ဆွဲခြောက်တစ်ခွက်နှင့် ဝက်အူချောင်းနှစ်ချောင်းပင်။

ဤမျှ ဇိမ်ကျကျ စားသောက်မှုမျိုးမှာ လူအများစုအတွက် စိတ်ကူးယဉ်၍ပင် မရနိုင်ဘဲ ဤတစ်ကြိမ်သာ ဖြစ်ပေါ်လာမည် ဖြစ်ပေ၏။

စုယွမ်သည် သူ၏ အငှားအခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ထီလက်မှတ် ဝယ်ယူပြီးနောက် ထိုနေ့တွင် အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ မလုပ်ဆောင်တော့ဘဲ ထီဖွင့်မည့်အချိန်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့၏။

ယွမ်သန်းသုံးဆယ်ဆိုသော ဤစီမံကိန်းကြီးအတွက် စုယွမ်သည် တစ်စက္ကန့်မျှပင် အချိန်မဆွဲနိုင်ဘဲ ပေါက်မဲဂဏန်းများ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ပေါ်ထွက်လာမည်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

၀၆...၀၇...၀၉...၁၂...၁၅...၃၂...၀၇...

ဂဏန်းများကို တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ကြေညာလိုက်ချိန်တွင် စုယွမ်၏ တွယ်ချိတ်နေသော နှလုံးသားသည် နောက်ဆုံး၌ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့၏။ အလွန်ကျယ်လောင်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားခြင်းပင်။

"သန်းသုံးဆယ်... အိုး... သန်းသုံးဆယ်..."

"အပြည့်အဝ သန်းသုံးဆယ်..."

ဤယွမ်သန်းသုံးဆယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး ငွေကြေးပူပန်မှုကင်းသော ဘဝကို ဖြတ်သန်းရမည်ဟု တွေးတောမိလိုက်သည်။

ထိုလူများ၏ မျက်နှာများကို ကြည့်စရာ မလိုတော့သဖြင့် စုယွမ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှု လှိုင်းတံပိုးတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤအချိန်တွင် စားပွဲပေါ်ရှိ ဖုန်းသည် ထပ်မံမြည်လာရာ စုယွမ်က ဘေးသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တက္ကသိုလ် အတိုင်ပင်ခံအရာရှိ လီခိုင်ထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ဖြစ်နေပေ၏။

စုယွမ်သည် ချက်ချင်းပင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ဤလီခိုင်သည် အတိုင်ပင်ခံအရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ဆရာတစ်ဦး၏ အခန်းကဏ္ဍကို အနည်းငယ်မျှပင် မဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ဘဲ သူ၏လုပ်ပိုင်ခွင့်အတွင်း ကျောင်းသားများကို အခက်တွေ့စေရန်သာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သူ ဖြစ်၏။

တစ်ကြိမ်တွင် အတန်းထဲမှ ကျောင်းသားတစ်ဦးသည် ပါဆယ်အစားအစာများကို ခိုးယူခဲ့ကြောင်း တစ်စုံတစ်ဦးက တိုင်ကြားခဲ့ရာ လီခိုင်သည် အဖြစ်မှန်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးသည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် လူတိုင်းကို ဖုန်းဖွင့်ခိုင်းကာ သူ့အား ကြည့်ရှုစစ်ဆေးခွင့် ပေးရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခဲ့သည်။

ထိုသို့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုကို သူက သဘာဝကျသည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ဒေါသကြီးသော စုယွမ်ကမူ သည်းမခံနိုင်ဘဲ သူနှင့် ချက်ချင်း စကားများခဲ့ပေ၏။

ထို့နောက်တွင် ဤလီခိုင်သည် ပါဆယ်ခိုးသူမှာ စုယွမ်ဖြစ်ကြောင်း တိုက်ရိုက် ကြေညာခဲ့လေသည်။

အကယ်၍ အခန်းဖော်အချို့က စောင့်ကြည့်ကင်မရာမှတ်တမ်းများကို သွားရောက်စစ်ဆေးရန် အလွန်အမင်း အားထုတ်ကြိုးပမ်းခဲ့ခြင်း မရှိပါက စုယွမ်သည် အမှန်တကယ်ပင် သူခိုးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမည် ဖြစ်ပေ၏။

တကယ့်သူခိုးကို နောက်ဆုံးတွင် ဖမ်းမိချိန်၌ လီခိုင်သည် တောင်းပန်စကား တစ်ခွန်းမျှ မဆိုခဲ့ဘဲ အလွယ်တကူပင် ပြောဆိုခဲ့သည်။

"အိုး... မှားယွင်းတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်လေးတခုပ်မဟုတ်ဘူးလား... ဘာဖြစ်လဲ... ဘာတွေများ အရေးကြီးနေလို့လဲ... မင်းက နည်းနည်းလောက် သဘောထားကြီးလို့ မရဘူးလား..."

ဤစကားကြောင့် စုယွမ်မှာ ထိုအချိန်က အလွန်ဒေါသထွက်ခဲ့ပြီး သူ့ကို ရိုက်နှက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

စုယွမ်၏ ဘွဲ့ရအတန်းမှ မည်သူမျှ လီခိုင်ကို ရန်သူတစ်ဦးအဖြစ် မသတ်မှတ်သူ မရှိဟု ဆိုနိုင်ပေ၏။

ယခုအခါ ဤကောင်က ဖုန်းခေါ်လာရာ အကြောင်းရင်းကို သူ မသိချေ။

စုယွမ်သည် သူ့ကို မကြောက်တော့ချေ။ ယင်းအစား သူ မည်သို့သော ပြဿနာမျိုး ဖန်တီးချင်နေသည်ကို ကြည့်လိုသဖြင့် ဖုန်းကို ကိုင်လိုက်သည်။

"ဟလို... ဘာလို့ ဖုန်းကိုင်တာ ဒီလောက် ကြာနေရတာလဲ... မင်း ဘွဲ့ရတာ ရက်ပိုင်းပဲ ရှိသေးတယ်... မင်းက ငါ့ကို ဆရာတစ်ယောက်လို သဘောမထားတော့ဘူးလား... ဆရာတွေကို လေးစားမှု မရှိဘူးလား.." လီခိုင်၏ အသံသည် တစ်ဖက်တွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေ၏။

စုယွမ်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ အတိတ်က သူသည် ပညာရေးအတွက် နှစ်အနည်းငယ်မျှ သည်းခံခဲ့သော်လည်း ယခု ယွမ်သန်းသုံးဆယ် ပိုင်ဆိုင်တော့မည့်အချိန်တွင် သူကဲ့သို့သော လူယုတ်မာတစ်ဦးကို အဘယ်ကြောင့် ဆက်လက်သည်းခံနေရမည်နည်း။

မင်းကိုယ်မင်း ဟုတ်လှပြီ ထင်နေတာလား...

"ပြောစရာရှိတာ ပြော... ပိုစကားတွေ လာမပြောနဲ့... မျက်နှာကို အမြဲတမ်း မှုန်ကုပ်ပြီး လမ်းလျှောက်နေတော့ မင်းကိုယ်မင်း အမြင့်မြတ်ဆုံး အင်ပါယာကြီးလို့ ထင်နေလား..." စုယွမ်က သူ့ကို အလိုမလိုက်တော့ဘဲ နှုတ်ဖြင့် ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

"ဘာကွ.." ဖုန်းထဲမှ အံ့အားသင့်ဖွယ် အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေပေ၏။

ဤကောင်လေး ဒီနေ့ ယမ်းမှုန့်များ စားထားသည်မှာ သေချာပေသည်။ သူ၏ အတိုင်ပင်ခံအရာရှိကို ဤသို့ ပြောဆိုရဲသည်လော။

ယခုမှ ဘွဲ့ရခါစ အဆင့်နိမ့် ကျောင်းသားတစ်ဦးက ဤမျှ သတ္တိမျိုး မည်သည့်နေရာမှ ရလာသနည်း။

"စုယွမ်... မင်း သေချင်နေတာလား... ယုံချင်ယုံ မယုံချင်နေ မင်းကို ဘွဲ့ရခွင့် မပေး..." စကားတစ်ဝက်တွင် လီခိုင် ရပ်တန့်သွားသည်။ စုယွမ် ဘွဲ့ရသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သတိရသွားရာ ဤအချိန်တွင် စုယွမ်အား နောက်ဆုံးအကြိမ် အခက်မတွေ့စေခဲ့မိခြင်းကို သူ အမှန်တကယ် နောင်တရသွားပေ၏။

".. မင်းနဲ့ ငါ ငြင်းခုံမနေတော့ဘူး... မင်း အလုပ်ရှာတာ ဘယ်လိုနေလဲ... တက္ကသိုလ်က အလုပ်အကိုင်ရရှိမှုနှုန်းကို ပြုစုဖို့ လိုတယ်... မင်းက အစတည်းက သုံးပွင့်ဆိုင် သဘောတူညီချက်ကို လက်မှတ်မထိုးခဲ့ဘူး... အခု မင်းရဲ့ အလုပ်အကိုင် စာချုပ်ကို ငါ့ဆီ မြန်မြန်ပို့... မဟုတ်ရင် ငါ အပြစ်ပေးခံရလိမ့်မယ်... နားလည်လား..." လီခိုင်က စိတ်မရှည်စွာ တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား အပြစ်ပေးခံရမယ် ဟုတ်လား... အရမ်းကောင်းတာပေါ့..."

"ခင်ဗျားရဲ့ ပန်းရောင်အတွင်းခံလေးတောင် ပါသွားတဲ့အထိ ဒဏ်ရိုက်ခံရပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

"ထားပါတော့... ကျွန်တော့်အခြေအနေက ဘာလဲ... ခင်ဗျားရာထူးက ဘာလဲ... ခင်ဗျားမှာ ဒီနေရာကနေ ကျွန်တော့်ကို အမိန့်ပေးပိုင်ခွင့် ရှိလို့လား... ထွက်သွားစမ်းပါ... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သင်းကွပ်နေစရာ မလိုပါဘူး..."

စုယွမ်သည် စကားပိုမပြောတော့ဘဲ ဖုန်းကို တိုက်ရိုက် ချလိုက်ရာ တစ်ဖက်ရှိ လီခိုင်မှာ ကသောင်းကနင်း ဖြစ်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

" မနက်ဖြန်ကျရင် သတင်းအချက်အလက်စနစ်က အဲဒီအဘိုးကြီးရဲ့ ညစ်ညမ်းတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တချို့ကို ပေးနိုင်ရင် ကောင်းမှာပဲ..."

"ဒါဆို ငါ့ရဲ့ ဒီလေးနှစ်စာအတွက် ကလဲ့စားချေလို့ ရပြီ..." စုယွမ်က သူ့ဘာသာ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ယွမ်သန်းသုံးဆယ် ဆုကြီး ပေါက်ခြင်း၏ ဝမ်းမြောက်မှုထဲသို့ တစ်ဖန် နစ်မြုပ်သွားပြန်သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် စုယွမ်သည် ထီဆုငွေ ထုတ်ယူမည့်နေရာသို့ မနက်စောစော ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ပြည်နယ် လူမှုကူညီရေး ထီစင်တာ။

ထီလက်မှတ်ပေါ်တွင် ခဲတံဖြင့် သူ၏အမည်ကို ကြိုတင်ရေးသားထားပြီး သူ၏အတွင်းစိတ် လှုပ်ရှားမှုကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်ကာ စုယွမ်သည် တည်ငြိမ်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် ဝင်ရောက်သွား၏။

လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ ဆက်တိုက် လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် စုယွမ်သည် ပထမပိုင်းကို အလွန်ချောမွေ့စွာ ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။

ဒုတိယပိုင်းအဖြစ် စက်မှုနှင့် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးဘဏ်သို့ ချက်လက်မှတ် သွားရောက်ထုတ်ယူရာတွင် ဆုငွေမှာ ယွမ်သန်းသုံးဆယ်ဖြစ်ပြီး အခွန်မှာ ယွမ်ခြောက်သန်း ဖြစ်ပေ၏။

စုယွမ်မှာ ယွမ်ခြောက်သန်းဟူသော စကားကြောင့် အသက်ရှူမှားသွားခဲ့ရသည်။

များပြားသော်လည်း ဤငွေကို သူ ဆန္ဒအလျောက် ပေးချေခဲ့၏။

သန်းနှစ်ဆယ့်လေးဆယ် ဆိုသည်မှာလည်း ကြီးမားသော ပမာဏ ဖြစ်နေဆဲပင်။

ချက်လက်မှတ်ကို ထုတ်ယူပြီးနောက် စုယွမ်သည် ငွေအားလုံးကို သူ၏ ဘဏ်ကတ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ယွမ်သန်းနှစ်ဆယ်ကျော်ရှိသဖြင့် ဘဏ်ဝန်ထမ်းများက သူ့ကို ခြားနားသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ရှုလာကြသည်ဟု ဆိုရပေမည်။ သူတို့အားလုံးက သူ့ကို ဝန်ဆောင်မှုပေးချင်ကြပြီး စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ထို့ပြင် သူသည် အထူး VIP ကတ်တစ်ခုကိုပင် ရရှိခဲ့သေးသည်။

"မစ္စတာစူး... ကျွန်တော်တို့ ဒီနေရာမှာ အင်တာဗျူးလေး လုပ်နေလို့ပါ... ခင်ဗျား ဘယ်လောက် လှူဒါန်းဖို့ စီစဉ်ထားပါသလဲ..." သတင်းထောက်တစ်ဦးက ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အပြုံးဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အိုး... ကျွန်တော့်မှာ လောလောဆယ် လှူဒါန်းဖို့ အစီအစဉ် မရှိသေးပါဘူး... တကယ်လို့ လှူဒါန်းဖြစ်ရင်တောင် ကျွန်တော့်ဘာသာပဲ လုပ်မှာမို့လို့ တတိယလူကို ဒုက္ခပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး..." စုယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ လှူဒါန်းခြင်းက ကောင်းမွန်သော်လည်း မည်သူ့ထံ လှူဒါန်းသည်က အလွန်အရေးကြီးပေ၏။

လှူဒါန်းရန် ငြင်းဆိုပြီးနောက် စုယွမ်သည် အင်တာဗျူးကိုလည်း ငြင်းဆိုကာ အငှားယာဉ်တစ်စီးကို တား၍ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် စုယွမ်သည် အလွန်ကောင်းမွန်သော စိတ်အခြေအနေတွင် ရှိနေပြီး အငှားယာဉ်ပေါ်၌ တိတ်တဆိတ် ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ရဲ့ သတင်းအချက်အလက်ကို စတင်လိုက်ပါ..."

"သတင်းအချက်အလက် (၁) - ယနေ့ ကျန်းချန်တွင် မိုးရွာနိုင်ခြေ သုညရာခိုင်နှုန်းဖြစ်ပြီး မိုးလေဝသခန့်မှန်းချက်၏ မိုးရွာနိုင်ခြေ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းနှင့် လုံးလုံးလျားလျား ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေပါသည်။ အကြောင်းရင်းမှာ မိုးလေဝသဗျူရိုမှ ဝန်ထမ်းများက မိုးလေဝသမြေပုံကို အထင်မှား ဖတ်ရှုမိခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။"

စုယွမ်သည် အပြင်ဘက်ရှိ ရာသီဥတုကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အမှန်တကယ်ပင် နေသာသော နေ့တစ်နေ့ ဖြစ်နေသဖြင့် 'တစ်နိုင်ငံလုံး၏ ရာသီဥတုက ကျန်းချန်ကို ကြည့်ရပြီး ကျန်းချန်၏ ရာသီဥတုက ခန့်မှန်းချက်အပေါ် လုံးလုံးလျားလျား မှီခိုနေရသည်' ဟူသော စကားကို အတည်ပြုလိုက်သကဲ့သို့ ရှိပေ၏။

"သတင်းအချက်အလက် (၂) - ယနေ့ ကျန်းချန်အနီးတွင် လေလွင့်ကြောင် အရေအတွက် သိသိသာသာ လျော့ကျသွားရသည့် အကြောင်းရင်းကို စုံစမ်းစစ်ဆေးမည် ဖြစ်ပါသည်။ တိရစ္ဆာန်ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သူ တစ်ဦးသည် လေလွင့်ကြောင်များကို ဆက်တိုက် ပြန်ပေးဆွဲကာ ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်နေခဲ့ပါသည်။ ဤဖြစ်ရပ်သည် အွန်လိုင်းပေါ်တွင် ကြီးမားသော ဆွေးနွေးငြင်းခုံမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေပါလိမ့်မည်။"

"လေလွင့်ကြောင်တွေ ဟုတ်လား... အဲဒါက ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး..." စုယွမ်သည် ဤသတင်းအချက်အလက် နှစ်ခုကို အသုံးမဝင်ဘဲ စိတ်မဝင်စားစရာကောင်းသည်ဟု ထင်မြင်ကာ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"သတင်းအချက်အလက် (၃) - ကျန်းချန် ဆရာအတတ်သင်တက္ကသိုလ်မှ အတိုင်ပင်ခံအရာရှိ လီခိုင်သည် သူ၏ ပညာအရည်အချင်းကို လိမ်လည်ဖန်တီးထားပြီး အတိုင်ပင်ခံအရာရှိအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် အဆက်အသွယ်များမှတစ်ဆင့် တက္ကသိုလ်သို့ ဝင်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ သူ တာဝန်ထမ်းဆောင်စဉ်အတွင်း ကျောင်းသားများကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ခြိမ်းခြောက်သွေးဆောင်ခဲ့ပါသည်။ သူ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုများကြောင့် ကျောင်းသားများစွာသည် စိတ်ကျရောဂါနှင့် ပြင်းထန်သော မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်လိုစိတ်များ ခံစားခဲ့ရပါသည်။ မကြာသေးမီက လီခိုင်သည် အမျိုးသမီးကျောင်းသူတစ်ဦး၏ ဘွဲ့လက်မှတ်ကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး သူ၏ တိရစ္ဆာန်ဆန်သော ဆန္ဒများကို ဖြည့်ဆည်းရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ခြိမ်းခြောက်ရန် အသုံးပြုခဲ့ပါသည်။"

"အောက်ပါတို့မှာ သီးခြား သတင်းအချက်အလက် PPT ဖြစ်ပါသည်။"

ဤသတင်းအချက်အလက်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ စုယွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပေ၏။

ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရာလမ်း ရှိသော်လည်း မင်း မလျှောက်လှမ်းဘူး။ ငရဲသို့ သွားရာ တံခါး မရှိသော်လည်း မင်း ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီ။

မနေ့ကမှ ဤလူယုတ်မာကို မည်သို့ သင်ခန်းစာပေးရမည်ကို သူ တွေးတောနေခဲ့ပြီး ယနေ့တွင် သူ၏ ရာဇဝတ်မှု အထောက်အထားများကို ရရှိခဲ့လေပြီ။

ဤအရာများကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် မင်း ယခင်ကကဲ့သို့ မောက်မာနေနိုင်ဦးမည်လော။

"ချီး... ဒီသတင်းအချက်အလက်က လီခိုင်... မင်းကို ချောက်နက်ကြီးထဲ ဆွဲချမယ့် ဝိညာဉ်နုတ်ကြိုးပဲ..."

"ကားဆရာ... ကားလှည့်ပါ... ကျန်းချန်တက္ကသိုလ်ကို သွားမယ်..." စုယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။