အခန်း ၈
Vol. 1 Ch. 8
အခန်း (၈) တစ်ဝက်စီ ခွဲယူတာက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ရဲ့လား
"မင်္ဂလာပါ အားလုံးပဲ... ကျွန်မက မစ္စတာစူးရဲ့ ရည်းစားဟောင်းပါ... ဒီမနက်တင် ကျွန်မတို့ တွေ့ခဲ့ကြတာ... ပြီးတော့ သူက နံပါတ် ၆၆၆ ဖြစ်ပြီး သူ့ထက် တစ်လှမ်းစောတဲ့ ကျွန်မက နံပါတ် ၆၆၅ ပါ..."
ဝမ်ယန်က စုယွမ်၏ နာရီကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒါက ဘာဆိုင်လို့လဲ... သူက နာရီပေါက်တာလေ... ခင်ဗျားနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ..."
လူအုပ်ထဲမှ တစ်ဦးက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။
"ဟုတ်တယ်လေ... မင်းက နံပါတ် ၆၆၆ မှ မဟုတ်တာ... မင်းက မနာလိုဖြစ်ပြီး နာရီကို လိုချင်နေတာလား..."
အခြားတစ်ဦးက ထပ်လောင်းပြောလိုက်သည်။
"မဟုတ်ပါဘူး... မဟုတ်ပါဘူး... အားလုံးက အထင်လွဲနေကြပြီ... ကျွန်မမှာ အဲဒီလို အတွေးမျိုး မရှိပါဘူး... တကယ်လို့ စုယွမ်နဲ့ ကျွန်မသာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မသိခဲ့ကြရင် ကိစ္စမရှိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက သူ့ရဲ့ ရည်းစားဟောင်းလေ... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် စုယွမ်က ကျွန်မကို အမြဲတမ်း သဘောကျခဲ့တာ... ဒီနေ့ သူ ကျွန်မနောက်ကို လိုက်လာခဲ့လို့ ဒီလို မထင်မှတ်ထားတဲ့ အံ့သြစရာလေးကို သူ ရသွားတာပေါ့... တခြားစကားနဲ့ ပြောရရင် တကယ်လို့ ကျွန်မသာ မရှိခဲ့ရင် သူ ဒီနေ့ ဒီနာရီကို ရမှာမဟုတ်ဘူး... အဲဒီလိုဆိုမှတော့ ဒီနာရီရဲ့ ဝေစုတစ်ခုကို ကျွန်မ ရသင့်တယ်လို့ ခံစားရတယ်... ဒါက ယွမ် ၈၀၀,၀၀၀ တန်တယ်ဆိုတော့ ကျွန်မက ၄၀၀,၀၀၀ ပဲ ယူပါ့မယ်... စုယွမ်... ကျွန်မဆီကို ၄၀၀,၀၀၀ လွှဲပေးလိုက်..."
ဝမ်ယန်က လုံးဝ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည့်အလား ပြောလိုက်ရာ လူအုပ်ကြီးမှာ ဆွံ့အသွားကြလေသည်။
အဲဒီလိုမျိုး တွက်လို့ရသလား။ အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် သူ ငါ့နောက်ကို လိုက်လာသည်ဟုလည်း ငါ ပြော၍ရနိုင်ပေသည်။
မင်းက သူ မင်းနောက်ကို လိုက်လာသည်ဟု ပြောရုံဖြင့် အမှန်တကယ် ဖြစ်လာမည်လော။
ထို့အပြင် နာရီက သူ့အပိုင်ဖြစ်သည်။ စကားပြောရုံမျှဖြင့် ၄၀၀,၀၀၀ တောင်းဆိုမည်လော။ ဤသည်မှာ လူတစ်ယောက် တွေးတောမည့် အရာမျိုးလော။
"နင်က အရူးနေတာလား..."
စုယွမ် အတော်လေး စိတ်ပျက်သွားမိ၏။ မူလက ဝမ်ယန်ကို ရှောင်ရှားရန် သူ ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း နာရီရပြီးနောက် သူမက ဤမျှလောက် ကျိုးကြောင်းမဆီလျော်သော တောင်းဆိုမှုမျိုး ပြုလုပ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။
တော်တော်လေး စကားပြောဆိုပုံ ကြမ်းတမ်းလှပေ၏။ ဤနှစ်ယောက် အချင်းချင်း သိကြသည်ဟု မပြောခဲ့ဘူးလော။
ယခုကြည့်ရသည်မှာ အချင်းချင်း သိနေကြလျှင်တောင်မှ ပြန်လည်သင့်မြတ်၍မရနိုင်သော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်ပုံရသည်။
"ဟဲဟဲ... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တကယ် ဂုဏ်ယူဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ... သူ နာရီရသွားတာကို မြင်တော့ မင်းနောက် လိုက်လာတယ်လို့ ပြောတယ်ပေါ့... မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် အရှက်မရှိရတာလဲ..."
"ဟုတ်တယ်လေ... ပါးစပ်ဖွင့်တာနဲ့ ၄၀၀,၀၀၀ တောင်းနေတာပဲ... မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်သူလို့ ထင်နေတာလဲ... သူက မင်းကို ဘာလို့ ၄၀၀,၀၀၀ ပေးရမှာလဲ..."
"မင်းပြောတဲ့စကားအရဆိုရင် မင်းက ငါ့နောက်ကို လိုက်လာတယ်လို့ ငါလည်း ပြောလို့ရတာပေါ့... မင်းကရော ငါ့ကို ၂၀၀,၀၀၀ ပေးသင့်လား..."
"မင်းက လူနဲ့တော့ တူပေမဲ့ မင်းရဲ့ ဦးနှောက်က ဝက်တစ်ကောင်လိုပဲ..."
စောင့်ကြည့်နေသူများသည် ဝမ်ယန်၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူမအား စတင်၍ လှောင်ပြောင်လာကြလေသည်။ ဤသည်မှာ သူ့ကံကောင်းမှုဖြစ်ပြီး သူမနှင့် ဘာများဆိုင်နေမည်နည်း။
၄၀၀,၀၀၀ တဲ့လား။ သူမကိုယ်သူမ ပြန်ကြည့်ပြီး ၄၀၀,၀၀၀ နှင့် တန်မတန် ဆန်းစစ်သင့်ပေ၏။
"ရှင်တို့အားလုံးနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ..."
ဝမ်ယန်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် နီရဲသွားသည်။ သူမ အလွန်အမင်း ရှက်ရွံ့သွားမိ၏။ သူမ၏ တောင်းဆိုမှုက ကျိုးကြောင်းမဆီလျော် ဖြစ်နေသလော။
စုယွမ်က အဘယ်ကြောင့် သူမအား ကျိန်ဆဲရသနည်း။ ထိုမျှလောက် ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းပင်။
သူ့တွင် ဇိမ်ခံအိမ်တစ်လုံး ရှိနေပြီးဖြစ်ရာ ဤနာရီအတွက် အဘယ်ကြောင့် သူမနှင့် လုချင်နေသေးသနည်း။ သူ အလွန် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်လွန်းလှသည်။
"စုယွမ်... ပြောစမ်း... တကယ်လို့ နင်သာ ငါ့နောက်ကို မလိုက်ခဲ့ရင် ဒီနာရီကို ရပါ့မလား... ပြီးတော့ ယွီထျန်းရှားမှာ နင့်အတွက် ယွမ်သန်းပေါင်းများစွာတန်တဲ့ အိမ်တစ်လုံး ရှိနေပြီလေ... ဒါတောင် နာရီတစ်လုံးကို ဖက်တွယ်ထားတုန်းပဲ... နင်က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်တောင် သေးသိမ်တဲ့သူလား... ငါတို့ တွဲနေတုန်းက ငါ ဖောက်ပြန်ခဲ့တာလေးပဲ မဟုတ်ဘူးလား... နင်က တကယ်ပဲ အဲဒီကိစ္စကို အခုထိ စွဲလမ်းနေရတာလား... ပေး ၄၀၀,၀၀၀ "
ဝမ်ယန်က သူမ၏ လုပ်ရပ်များအတွက် လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ မှန်ကန်နေသည့်အလား ပြောလိုက်ရာ သူမ၏ စကားများကြောင့် စောင့်ကြည့်နေသူများမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် အသက်ရှူမှားသွားကြလေသည်။
အလွန် အရှက်မရှိလွန်းလှပေ၏။
ဤမျှလောက် အရှက်မဲ့သောသူမျိုးကို သူတို့ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးကြချေ။
စုယွမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူမက သူ့ကို အလွန်အကျွံ ဖိအားပေးနေလေပြီ။
"နင့်ကို အရူးလို့ ခေါ်ခဲ့မိတာ ငါ မှားသွားတယ်... အခုတော့ နင်က တကယ့် အရူးမကြီးဆိုတာ ငါ သိသွားပြီ..."
စုယွမ်က စကားပြောဆိုပြီးနောက် ပတက်ဖိလစ် ဆိုင်ဝန်ထမ်းမလေးကို ကြည့်လိုက်၏။
"မင်္ဂလာပါ... ဒီမှာ လုံခြုံရေး ရှိတယ်မလား..."
စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကြားတွင် ဆိုင်ဝန်ထမ်းမလေးမှာ မေ့လျော့နေခဲ့သည်။ စုယွမ် သတိပေးလိုက်ပြီးနောက် သူမက လုံခြုံရေးနှစ်ဦးကို အလျင်အမြန် ခေါ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့က စကားမပြတ် ပြောဆိုနေသော ဝမ်ယန်ကို တစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှ ဆွဲထုတ်သွားကြလေတော့သည်။
"စုယွမ်... နှလုံးသားမရှိတဲ့ကောင်... နင့်မှာ ယွမ်သန်းပေါင်းများစွာတန်တဲ့ အိမ်ကြီး ရှိနေပြီပဲဟာကို ဘာလို့ ငါနဲ့ ဒီနာရီကို လုနေရတာလဲ... အား... အား... အား... ငါ ကျေနပ်မှာ မဟုတ်ဘူး..."
ဝမ်ယန်၏ အသံ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ အာရုံစိုက်မှုသည် စုယွမ်ထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ဤလူငယ်လေးသည် ချမ်းသာသောသူတစ်ယောက်နှင့် မတူသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ယွီထျန်းရှားရှိ ယွမ်သန်းပေါင်းများစွာတန်သော အိမ်ခြံမြေတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားချေ၏။
ဤအချက်တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် ကျန်းချန်မြို့ခံ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ကျော်လွန်သွားရန် လုံလောက်နေပေသည်။
လူများစွာသည် စုယွမ်အား မနာလိုမှုများနှင့် အားကျမှုများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဤမျှ ငယ်ရွယ်သောအရွယ်ဖြင့် ယွမ်သန်းပေါင်းများစွာတန်သော အိမ်တစ်လုံးကို ဝယ်ယူနိုင်စွမ်းရှိခြင်းမှာ ငယ်ရွယ်စဉ်မှာပင် အောင်မြင်နေသူဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။
ယခုအခါတွင် သူသည် ယွမ် ၈၀၀,၀၀၀ တန်ဖိုးရှိသော ပတက်ဖိလစ် နာရီတစ်လုံးကိုလည်း လက်ခံရရှိခဲ့လေပြီ။
ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ် ကံတရားက မျက်နှာသာပေးလာလျှင် တားဆီး၍မရနိုင်ဆိုသည့် စကားမှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။
ဝမ်ယန်နှင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သော အနှောင့်အယှက်လေး ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် စုယွမ်သည် ခြေလှမ်းပြင်ကာ အပြင်သို့ ထွက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ ပတက်ဖိလစ် ဆိုင်အပေါက်ဝတွင် လူများ ပြည့်နှက်နေဆဲဖြစ်ရာ စုယွမ်သည် အပြင်ရောက်ရန် အားအင်များစွာ စိုက်ထုတ်ခဲ့ရပေ၏။
သတင်းထောက် နှစ်ဦးက စုယွမ်၏နောက်မှ တောက်လျှောက်လိုက်ကာ မေးခွန်းများကို ဆက်တိုက်မေးမြန်းနေသဖြင့် သူ့ကို အလွန်အမင်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။
"လူကြီးမင်း... ပတက်ဖိလစ် Lucky Star နာရီပေါက်တဲ့အပေါ်မှာ ဘယ်လိုများ ခံစားရလဲရှင့်..."
သတင်းထောက်တစ်ဦးက မေးလိုက်၏။
"လူကြီးမင်း... ရှင်က ဆိုင်ထဲကို ဝင်တဲ့ ၆၆၆ ယောက်မြောက် ဖောက်သည် အတိအကျ ဖြစ်တယ်လို့ ကြားပါတယ်... အဲဒီလို အချိန်ကိုက်ဖို့အတွက် နည်းလမ်းတချို့များ ရှိနေလို့လား..."
အခြားတစ်ဦးက ထပ်မေးလိုက်သည်။
"လူကြီးမင်း... ခုနလေးတင် အသေးအဖွဲ ပြဿနာလေးတစ်ခု ဖြစ်သွားတယ်လို့ ကြားပါတယ်... အဲဒါက ဘာကိစ္စလဲရှင့်..."
"လူကြီးမင်း... အခု ရှင့်ကို လက်ဆောင်ပေးလိုက်တဲ့ ပတက်ဖိလစ် Lucky Star အကန့်အသတ်ထုတ် နာရီက ယွမ် ၈၀၀,၀၀၀ ဈေးသတ်မှတ်ထားပေမဲ့ လက်ရှိ ပေါက်ဈေးကတော့ ၁.၂ သန်းအထိ တက်နေပါပြီ... ဒီနာရီကို ဘယ်လို စီစဉ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားလဲရှင့်..."
သတင်းထောက်များ၏ အဆက်မပြတ် မေးခွန်းများကြောင့် စုယွမ် ခေါင်းကိုက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
သို့သော် နောက်ဆုံးမေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် စုယွမ်သည် ရုတ်တရက် စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့၏။
"ဒီနာရီက ဈေးကွက်ပေါက်ဈေး ၁.၂ သန်းတောင် ရှိတယ်ပေါ့လေ... ချီးး... ဒါက အမြတ်ကြီး စားရမှာပဲ..."သူ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။
"ငါ ဘာလုပ်မလဲဆိုတာ မင်းတို့ စိတ်ပူနေစရာ မလိုပါဘူး..."
စုယွမ်က ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ သွက်လက်မှုများကို အသုံးပြုကာ သတင်းထောက် နှစ်ဦးကို ရှောင်ထွက်လာခဲ့သည်။
ဤနာရီသည် စုယွမ်အတွက် မလိုအပ်ပေ။ ၎င်းကို ငွေသားအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်းကသာ ပို၍ ယုံကြည်စိတ်ချရပေ၏။
ထို့ကြောင့် စုယွမ်သည် မိုဘိုင်း အက်ပလီကေးရှင်း တစ်ခုကိုဖွင့်ကာ ဇိမ်ခံပစ္စည်း အဟောင်းဆိုင် အချို့ကို ရှာဖွေကြည့်ရှုလိုက်သည်။
သုံးသပ်ချက်ကောင်းများရရှိထားသော ဆိုင်အချို့ကို ရှာတွေ့ပြီးနောက် စုယွမ်သည် ၎င်းတို့ထံ မက်ဆေ့ခ်ျပို့၍ စုံစမ်းမေးမြန်းလိုက်သည်။
စုစုပေါင်း ဆိုင်လေးဆိုင်က နာရီမော်ဒယ်အချက်အလက်ကို ကြားပြီးနောက် ယွမ် ၁ သန်းဖြင့် ဈေးဖြတ်ပေးခဲ့ကြ၏။
အခြားဆိုင်တစ်ဆိုင်ကမူ ယွမ် ၁.၁ သန်းဖြင့် ဈေးဖြတ်ပေးခဲ့သည်။
မဆိုင်းမတွပင် စုယွမ်သည် ပိုမိုမြင့်မားသော ဈေးနှုန်းဖြင့် ဝယ်ယူမည့် ဆိုင်သို့ ရောင်းချရန် ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။
ဖုန်းဖြင့် ဆက်သွယ်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ကော်ဖီဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင် တွေ့ဆုံရန် သဘောတူလိုက်ကြသည်။
သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုမှာ ယွမ်သန်း ၂၀ ကျော် ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း ယွမ်ဆယ်ဂဏန်းခန့်ကျသင့်သော ကော်ဖီနှစ်ခွက်ကို မှာယူရသည့်အတွက် စုယွမ်သည် နှမြောတသ ဖြစ်နေဆဲပင်။
တကယ်တော့ ဤအရာမှာ ထိုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ခါးသက်ပြီး သောက်ရခက်ပေ၏။ ကြိုက်နှစ်သက်သူများက အသေအလဲ ကြိုက်နှစ်သက်ကြပြီး မကြိုက်သူများကမူ အသေအလဲ မုန်းတီးကြလေသည်။
စုယွမ်သည် ဝယ်သူရောက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း ကော်ဖီကို ဖြည်းညင်းစွာ အရသာခံသောက်နေခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် စုယွမ်သည် လူငယ်အမျိုးသမီးတစ်ဦး တံခါးဝမှ ဝင်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ သူမသည် အရပ် ၁.၆၈ မီတာခန့်ရှိပြီး အချိုးအစားကျလှကာ လှပပြီး အလွန်တင့်တယ်သော ရုပ်ရည်သွင်ပြင် ရှိပေသည်။
အမျိုးသမီးက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် စုယွမ်သည် သူ၏ နေရာကို ညွှန်ပြရန် လက်ပြလိုက်သည်။
မကြာမီမှာပင် ထိုအမျိုးသမီးက လျှောက်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ အိတ်ကို ချထားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်စုံတစ်ခုကို အမှတ်ရသွားသည့်အလား စုယွမ်အား ကြည့်လိုက်လေ၏။
"ရှင်က... စုယွမ် လား..."
အမျိုးသမီး၏ လေသံတွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေပေသည်။