အခန်း ၁၂

အခန်း (၁၂) အမျိုးသားရတနာဂိုဏ်း၏ နာကြည်းမှု

"အသစ်''

"အသစ်စက်စက်ကြီး"

"အခုလုပ်ထားလိုပဲ"

ဆရာဖန်သည် ထိုစကားစုသုံးခုကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုနေခဲ့သည်။ သူ၏ အရှေ့ရှိ အဘိုးအိုသည် ဒေါသကြောင့် သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသော်လည်း ထိုစကားများကို ချေပနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

"မင်း တစ်နေကုန် အကဲဖြတ်ပေးနေတာ အရာအားလုံးက အသစ်တွေချည်းပဲလား ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ အဟောင်းတွေဆိုလို့ ဘာမှ မကျန်တော့ဘူးလား"

"ငါ မယုံနိုင်ဘူး ဘယ်သူ့ပစ္စည်းတွေက အဟောင်းဖြစ်မလဲဆိုတာကို ကြည့်ဖို့ ငါ ဒီမှာပဲ ဆက်နေမယ်"

အဘိုးအိုသည် စကားပြောဆိုပြီးနောက် ဆရာဖန်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေလိုက်လေသည်။

"ဒါဆိုလည်း သဘောပါပဲ"

ဆရာဖန်သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြုံးလိုက်၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စုယွမ်သည် သေတ္တာတစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ကာ လျှောက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထင်ဟပ်နေပေသည်။

"ဆရာဖန် လာပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ရှေးဟောင်းဒင်္ဂါးပြားတွေကို ကြည့်ပေးပါဦး"

"ကျွန်တော် အထဲကနေ တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းတစ်ခု တွေ့လာခဲ့လို့"

စုယွမ်က စားပွဲပေါ်သို့ ဒင်္ဂါးပြားသေတ္တာကို ချထားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟား ငါတောင် ဒီအရွယ်ရောက်တဲ့အထိ တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်း မရှာနိုင်တာကို မင်းလို လူငယ်လေးက ရှာတွေ့နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"

"ပြီးတော့ လူငယ်လေး ဒီဆရာဖန်ဆိုတာက နာမည်နဲ့ မလိုက်အောင် အရည်အချင်းမရှိတဲ့သူကွ ငါ့ရဲ့ ယွမ်ခေတ်က အပြာနဲ့အဖြူရောင် ကြွေထည်ကို ခေတ်သစ်က လုပ်ထားတဲ့ အတုပါလို့ သူက အတင်းပြောနေတာ သူ့ကို ဘာမှ အကဲဖြတ်ခိုင်းမနေဖို့ မင်းကို ငါ အကြံပေးချင်တယ်"

အဘိုးအိုသည် စုယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဆရာဖန်အား လှည့်ကြည့်လိုက်လေ၏။ ယနေ့တွင် သူသည် ဆရာဖန်ကို စိန်ခေါ်ရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားပုံရသည်။

"ရပါတယ် ကျွန်တော် ဆရာဖန်ကို ယုံကြည်ပါတယ်"

စုယွမ်သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး သေတ္တာကို ရှေ့သို့ တွန်းပို့လိုက်ပေသည်။

"ဟားဟား မင်းရဲ့ ယုံကြည်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိတ်ဆွေလေး"

ဆရာဖန်သည် အဘိုးအိုကဲ့သို့သော လူမျိုးများနှင့် အသားကျနေပြီဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေ၏။ သူက သေတ္တာကို သူ၏ အနီးသို့ ဆွဲယူလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေ ဒီဒင်္ဂါးပြားသေတ္တာကို ဘယ်လောက်ပေးခဲ့ရလဲ"

ဆရာဖန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ယွမ် တစ်ထောင်ပါ"

စုယွမ်သည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ဈေးနှုန်းကို ပြောပြလိုက်၏။

"ဟင် ဒါက ခုလေးတင် သူဌေးကျောက်ဆီကနေ အမှိုက်ပုံကြီး ဝယ်သွားတဲ့ လူငယ်လေး မဟုတ်လား မင်း လိမ်ခံလိုက်ရပြီ ဒီပစ္စည်းတွေရဲ့ အရင်းက ယွမ် လေးငါးရာလောက်ပဲ ရှိတာ မင်းက ယွမ် တစ်ထောင်တောင် သုံးခဲ့တယ်ဆိုတော့ သိသိသာသာကို ရှုံးသွားပြီပေါ့"

စုယွမ် ဝယ်ယူခဲ့သည်ကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ပရိသတ်တစ်ဦးက ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အင်း ညီလေး ငါ ကြည့်ရသလောက်တော့ မင်းရဲ့ ဒီပစ္စည်းတွေက အဟောင်းတွေ ဆိုပေမဲ့ တန်ဖိုးတော့ မရှိဘူး ဒီမိတ်ဆွေ ပြောသလိုပဲ ဒီသေတ္တာက ယွမ် တစ်ထောင် လုံးဝ မတန်ဘူး"

"အင်း အနည်းဆုံးတော့ မင်း လုံးဝကြီး လိမ်မခံလိုက်ရပါဘူး ယွမ် ရာဂဏန်းလောက် အကုန်အကျခံပြီး သင်ခန်းစာတစ်ခု ရလိုက်တာလည်း မဆိုးပါဘူး"

ဆရာဖန်သည် သေတ္တာကို နောက်သို့ ပြန်တွန်းပေးရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ ပြောသားပဲ လူငယ်လေး ရှေးဟောင်းပစ္စည်းလောကက အခြေအနေ တော်တော်ရှုပ်ထွေးတယ်လို့ မင်းလို လူငယ်လေးတစ်ယောက် နားလည်နိုင်မယ့် အရာမျိုး မဟုတ်ဘူး"

အမျိုးသားရတနာဂိုဏ်းက အဘိုးကြီး သည်လည်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ များစွာ ကျေနပ်သွားပုံရ၏။

"ဆရာဖန် ဆရာက အကြမ်းဖျင်းပဲ ကြည့်လိုက်တာလေ သေချာ ဂရုတစိုက် မကြည့်ရသေးဘူး မဟုတ်လား"

"ဒီလိုလုပ်ပါ"

ဤသေတ္တာသည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန် လှည့်စားနိုင်စွမ်းရှိကြောင်း စုယွမ် သိရှိထားပေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက လူများစွာသည် ၎င်းကို နားလည်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ကြမည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် စုယွမ်သည် သေတ္တာထဲမှ အရာအားလုံးကို သွန်ချလိုက်ရာ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ သေးငယ်ပြီး တူညီသော ဒင်္ဂါးပြားများ ဖြစ်ကြလေသည်။

ထို့နောက် သူသည် သေတ္တာအတွင်းသို့ ကြည့်လိုက်ရာ သေချာပေါက်ပင် သေတ္တာ၏ အောက်ခြေတွင် အခြေအနေ အလွန်ကောင်းမွန်သော ကြေးဒင်္ဂါးပြားကြီးတစ်ခု ကပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

လူများစွာ၏ အကြည့်များအောက်တွင် စုယွမ်သည် ထိုဒင်္ဂါးပြားကို ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်ပေသည်။

"ဆရာဖန် ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီဒင်္ဂါးပြားကို သေချာ အာရုံစိုက်ပြီး ကြည့်ပေးပါဦး"

စုယွမ်သည် ထိုဒင်္ဂါးပြားကို ဆရာဖန်၏ အရှေ့သို့ ချထားပေးလိုက်သည်။

"ချီး နည်းနည်း ပိုကြီးတဲ့ ရှေးဟောင်းဒင်္ဂါးပြားလေးတစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား အများဆုံး ယွမ် တစ်ရာ နှစ်ရာပေါ့ မင်း ယွမ် ရာဂဏန်းလောက် ရှုံးသွားသေးတာပဲ"

အမျိုးသားရတနာဂိုဏ်းက အဘိုးကြီး သည် လှောင်ပြောင်လိုက်လေ၏။

"နေပါဦး"

ဆရာဖန်သည် သူ၏ ကောက်ချက်ကို ချပေးရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ထိုဒင်္ဂါးပြားကို ဂရုတစိုက် အကဲဖြတ်လိုက်သည်။

"ဒါက"

ဆရာဖန်သည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူသည် ထိုဒင်္ဂါးပြားကို လက်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ယူလိုက်ပြီး အဝတ်စတစ်ခုဖြင့် ဖုန်မှုန့်များကို ညင်သာစွာ သုတ်သင်လိုက်ကာ စေ့စပ်သေချာစွာ စူးစမ်းစစ်ဆေးလိုက်တော့သည်။

ဆရာဖန်၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အမျိုးသားရတနာဂိုဏ်းက အဘိုးကြီး ၏ နှလုံးသားမှာ တစ်ချက် ခုန်သွားပြီး မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် ခံစားလိုက်ရပေသည်။

ဆရာဖန် ဤမျှလောက် တည်ကြည်လေးနက်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရခဲသဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသူများ ပိုမိုများပြားစွာ စုရုံးရောက်ရှိလာကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အတိတ်တွင် လာရောက်လေ့ရှိသူ အများစုမှာ အမျိုးသားရတနာဂိုဏ်း မှ လူများသာ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

စုယွမ်ကမူ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ယုံကြည်မှုရှိသော အမူအရာတစ်ခု ထင်ဟပ်နေလေ၏။

သုံးမိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် လူတစ်ယောက်က မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ သတိထားကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဆရာဖန် ဒီဒင်္ဂါးပြားမှာ ထူးခြားတာ တစ်ခုခုများ ရှိနေလို့လား"

ဤသည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဆရာဖန်သည် သူ၏ လက်ဖဝါးထဲရှိ ဒင်္ဂါးပြားကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီးနောက် လေးလံစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တည်ကြည်လေးနက်မှုများ ပြည့်နှက်နေပေ၏။

"မိတ်ဆွေ မင်း ဒါကို ယွမ် တစ်ထောင်နဲ့ တကယ် ဝယ်ခဲ့တာလား"

ဆရာဖန်၏ မျက်နှာအမူအရာတွင် မယုံကြည်နိုင်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေလေသည်။

ဤမိခင်ဒင်္ဂါးပြားမှာ အလွန် ရှားပါးပြီး ဈေးကွက်ပေါက်ဈေး ယွမ် ၅၀၀,၀၀၀ ရှိကာ အကယ်၍ လေလံတင်ရောင်းချမည်ဆိုပါက ဈေးနှုန်းမှာ ပို၍ပင် မြင့်မားနိုင်ပေသည်။

ဤလူငယ်လေးက တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းကို အမှန်တကယ်ပင် ရှာတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ဤခေတ်ကာလတွင် ဤမျှလောက် ကြီးမားလှသော တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းကို ရှာတွေ့ရန်မှာ သူသည် လူ့လောကသို့ ဆင်းသက်လာသော ကံကောင်းခြင်း ကြယ်ပွင့်တစ်ပွင့် အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

"ဟုတ်တယ်ဗျ ယွမ် တစ်ထောင် အပြည့် ပေးခဲ့ရတာ ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆရာဖန် ဒီဒင်္ဂါးပြားက ယွမ် တစ်ထောင် မတန်လို့လား"

စုယွမ်က ပြုံးလျက် မေးလိုက်လေသည်။

ဆရာဖန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အားကျမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်ရာ လူတိုင်းက အကဲဖြတ်မှု ရလဒ်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ရှေးအဟောင်းပဲ"

"ရှေးအဟောင်းပစ္စည်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ သိနိုင်တဲ့ အမြင့်ဆုံးအဆင့် စုဆောင်းစရာ ပစ္စည်းပဲ"

ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဘေးပတ်လည်ရှိ စောင့်ကြည့်နေသူများမှာ ချက်ချင်းပင် အသက်ရှူမှားသွားကြလေတော့သည်။

ဤလူငယ်လေးသည် ၎င်းကို ယွမ် တစ်ထောင်ဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့ကြောင်း သူတို့ ခုလေးတင် ကြားခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။

သူက တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းကို တကယ်ပဲ ရှာတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဒါက ဘယ်လောက်တန်လို့လဲ"

ထိုပစ္စည်းမှာ သူ၏အပိုင်ဖြစ်နေသည့်အလား အမျိုးသားရတနာဂိုဏ်းက အဘိုးကြီး သည် မစောင့်ဆိုင်းနိုင်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

"အရင်ဆုံး ပြောရမယ်ဆိုရင် ဒီရတနာက တန်ဖိုး တစ်ထောင်ရှိတဲ့ ရှန်းဖုန်းတုံပေါက် တစ်ပြားပဲ"

"ဘာက ကွာခြားသွားစေလဲဆိုတော့ ဒါက မိခင်ဒင်္ဂါးပြား ဖြစ်နေတာပဲ ဒါက အရမ်းကို တွေ့ရခဲတယ်"

"မူလ ခန့်မှန်းဈေးကတော့ ယွမ် ၅၀၀,၀၀၀ ပဲ"

"တကယ်လို့ စုဆောင်းသူနဲ့သာ တွေ့မယ်ဆိုရင် ဈေးက ဒီထက်တောင် ပိုများနိုင်သေးတယ်"

"ဒါ့အပြင် ဒီဒင်္ဂါးပြားရဲ့ အခြေအနေက အတော်လေးကို ကောင်းမွန်လွန်းတယ် အရင်တုန်းက ငါ တွေ့ဖူးတာတွေက ဒီလောက်အထိ မကောင်းဘူး"

"အရမ်းကို ရှားပါးလှတဲ့ စုဆောင်းစရာ ပစ္စည်းလို့တောင် ပြောလို့ရတယ်"

"ညီလေး ယွမ် တစ်ထောင်နဲ့ ယွမ် ၅၀၀,၀၀၀ ရဖို့ဆိုတာ တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ အမြတ်ကြီးပဲကွ"

ဆရာဖန်သည် ဒင်္ဂါးပြားကို ဂရုတစိုက် ကိုင်တွယ်ကြည့်ရှုနေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ လေးစားအားကျမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေ၏။

"ယွမ် ငါးသိန်း ဘုရားရေ"

အမျိုးသားရတနာဂိုဏ်းက အဘိုးကြီး သည် ဤအမှန်တရားကို ယုံကြည်ချင်ပုံမရကြောင်း သိသာထင်ရှားနေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားလေသည်။

သူက ဘာကြောင့် တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းကို မရှာတွေ့နိုင်ဘဲ ဤလူငယ်လေးကတော့ ဤမျှလောက် ကြီးမားသော ပစ္စည်းကို ရှာတွေ့နိုင်ရသနည်း။

ဘာကြောင့်များလဲ။

ဤမျှ ငယ်ရွယ်သူတစ်ယောက်က ဘာကြောင့် ဤမျှလောက် ကြီးမားသော တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းကို ရှာတွေ့နိုင်ရသနည်း။

အမျိုးသားရတနာဂိုဏ်းက အဘိုးကြီး သည် နာကြည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး စုယွမ်အား ပြင်းထန်သော မနာလိုမှုများဖြင့် ကြည့်လိုက်ပေ၏။

ရုတ်တရက် ဆရာဖန်ကို ကြည့်နေစဉ် သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရုတ်ခြည်း သဘောပေါက်သွားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားသည့်အလား အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

"ငါ နားလည်ပြီ"

"ငါ နားလည်သွားပြီ"

"ဆရာဖန် မင်းကို ငါ အရမ်းယုံကြည်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ မင်းက လူလိမ်တစ်ယောက် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

"ဒါက သိသိသာသာကို အသစ်ကြီးပဲ ဒါပေမဲ့ မင်းနဲ့ ဒီလူငယ်လေးက ပူးပေါင်းပြီး ဒါကို ရှေးအဟောင်းပစ္စည်းပါလို့ ပြောနေကြတာ ပြီးတော့ ဒီမှာရှိတဲ့ လူတိုင်းကို ဝယ်ဖို့ လှည့်စားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ် ငါ တကယ်ကို မယုံနိုင်ဘူး ငါတောင် တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်း ရှာမတွေ့တာကို သူ့လို ကလေးတစ်ယောက်က ရှာတွေ့နိုင်မယ်တဲ့လား"

"ဆရာဖန် မင်းရဲ့ အရှက်မရှိတဲ့ အပြုအမူအတွက် မင်း မရှက်ဘူးလား"

အဘိုးအိုသည် အရာအားလုံးကို ထိုးထွင်းသိမြင်သွားသည့်အလား ဖြစ်နေပေသည်။ သူသည် ဆရာဖန်၏ အကဲဖြတ်မှု စွမ်းရည်ကို မယုံကြည်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ စုယွမ်က တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်း ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့သည့်အပေါ် ရိုးရှင်းစွာ မနာလိုဖြစ်နေခြင်းသာ ဖြစ်၏။

စုယွမ်သည်လည်း ဆွံ့အသွားရပြီး ဆရာဖန်၏ နေ့စဉ်အလုပ်များမှာ မည်မျှအထိ ကူကယ်ရာမဲ့နေမည်ကို စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်တော့ချေ။

ဤအဘိုးအိုကလည်း အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့နေသော်လည်း အခြားသူများကို သံသယဝင်ရန် အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်နေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

သူသည် အလွန်ပင် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု ကင်းမဲ့လှပေ၏။

"ဆရာဖန် ဆရာက ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေ လုပ်လို့မရဘူးလေ ဒါက ဆရာ့ရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ပျက်စီးစေလိမ့်မယ်"

"ဟုတ်တယ်လေ ဆရာဖန် ဆရာက နာမည်ကြီးတဲ့ အကဲဖြတ်သူ တစ်ယောက်ပဲ ဒီလို ယုတ်မာတဲ့ အလုပ်တွေကို ဆရာ လုပ်လို့မရဘူး"

"ဆရာဖန် ကျွန်တော့်ကို တည့်တည့်သာ ဖြေပါ ဒါက အစစ်လား ပြီးတော့ ဒီလူငယ်လေးက ဆရာ ငှားထားတဲ့ လူလိမ်တစ်ယောက် တကယ်ပဲ ဟုတ်နေလို့လား"

အဘိုးအို၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အခြားသူများအားလုံးသည်လည်း အနည်းငယ် သံသယဝင်လာကြသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များမှာ အမှန်တကယ်ပင် ရှားပါးလှသည် မဟုတ်ချေ။

သူတို့သည် အခွင့်အရေးသမားများပင် ဖြစ်ကြပေ၏။

ဆရာဖန် ရှင်းပြရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လူတစ်ယောက် ထွက်လာသည်ကို သူ ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အကြံဉာဏ်တစ်ခု ရုတ်ခြည်း ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

"ကောင်းပါပြီ အားလုံးက ကျွန်တော့်ကို မယုံကြည်ကြမှတော့ ခင်ဗျားတို့ကို ယုံကြည်လာအောင် လုပ်ပေးနိုင်မယ့် သူတစ်ယောက် ရှိပါတယ်"

ဆရာဖန်က စကားပြောဆိုပြီးနောက် အလျင်အမြန် ထရပ်ကာ ဆံပင်ဖြူအဘိုးအိုတစ်ဦးထံသို့ အလျင်စလို သွားရောက်ပြီး သူ၏ လမ်းကို ပိတ်ရပ်လိုက်၏။

"ဆရာဦးလေး ကျွန်တော့်ဆီမှာ အကဲဖြတ်ပေးဖို့ လိုအပ်နေတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခု ရှိလို့ပါ"

သူ၏ အရှေ့ရှိ အဘိုးအိုအား ကြည့်ကာ ဆရာဖန်က ရိုသေလေးစားစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ပရော်ဖက်ဆာဝမ်ပဲ"

လူတစ်ယောက်က ပရော်ဖက်ဆာဝမ် (အဘိုးဝမ်) ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို မှတ်မိသွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်လေ၏။

စုယွမ်သည်လည်း ထိုအဘိုးအိုကို မှတ်မိသွားပေသည်။ သူသည် ခုလေးတင် အလိမ်မခံရစေရန် သူ့ကို အကြံပေးခဲ့သူပင် ဖြစ်ချေ၏။

သူက ဆရာဖန်၏ ဆရာဦးလေး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

"ဘာတွေများ ဒီလောက်တောင် အရေးကြီးနေရတာလဲ"

ပရော်ဖက်ဆာဝမ်က စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီလူငယ်လေးက တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့လို့ပါ ကျေးဇူးပြုပြီး လူတိုင်း ယုံကြည်သွားအောင် တစ်ချက်လောက် ကြည့်ပေးပါဦး"

ဆရာဖန်သည် ပရော်ဖက်ဆာဝမ်အား စားပွဲဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေ၏။

"မင်းကိုး ဟားဟားဟား ငါလို အဘိုးကြီးက အဲဒီအထဲမှာ အမှိုက်တွေချည်းပဲလို့ မင်းကို ခုလေးတင် သတိပေးခဲ့တာလေ ဘာလို့ အခု ဖန်ကောင်လေးကို ဒီလောက်တောင် တွေဝေသွားစေရတာလဲ"

"အဲဒီအထဲမှာ ရှိသမျှ အားလုံးက သံတိုသံစတွေ မဟုတ်ဘူးလား"

ပရော်ဖက်ဆာဝမ် စကားပြော၍ မပြီးဆုံးမီမှာပင် ဆရာဖန် ကမ်းပေးလိုက်သော ဒင်္ဂါးပြားကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် ပြူးကျယ်သွားတော့၏။