← Chapters

အခန်း ၁၆

Vol. 2 Ch. 16

အခန်း ၁၆

Vol. 2 Ch. 16

အခန်း (၁၆) ကျန်းလီ၏ အာဏာပြမှု၊ ခွင့်ပြုချက်

ညနေပိုင်းအချိန်တွင် စုယွမ်သည် ကုန်စုံဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ ဝင်ရောက်သွားကာ ဟိုဟိုဒီဒီ လိုက်လံကြည့်ရှုပြီးနောက် ဓားမြှောင်တစ်လက်ကို တွေ့ရှိခဲ့လေ၏။

ထိုဓားမြှောင်ကား ပလတ်စတစ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အသွားကို အတွင်းသို့ ခေါက်သိမ်းနိုင်သောကြောင့် သာမန်ဓားမြှောင်များနှင့် ကွဲပြားခြားနားနေခဲ့ပေသည်။ အလွန်ဆုံးအနေဖြင့် ၎င်းသည် အနည်းငယ်မျှသာ ထက်မြက်ပြီး ယေဘုယျအားဖြင့် လူများကို ကြီးမားသော ထိခိုက်အန္တရာယ်မျိုး ဖြစ်စေနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သတင်းအချက်အလက်များအရ ကျန်းလီသည် ပိုင်ချန်အား ဓားမြှောင်ဖြင့် ခြိမ်းခြောက်ကာ ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းဆီးထားကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။

စုယွမ်သည် ဓားမြှောင်ကိုဖွင့်ကာ သူ၏လက်မောင်းကို လှီးဖြတ်ကြည့်ပြီး ထိုးစိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း မည်သည့်ဒဏ်ရာမျှ မရရှိခဲ့ချေ။

ဤသည်မှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှပေ၏။ စုယွမ်သည် ထိုဓားမြှောင်ကို ငွေပြားဆယ်ပြားဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့ပြီးနောက် အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ အိမ်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် သူ၏ဖုန်းထဲသို့ မက်ဆေ့ခ်ျတစ်စောင် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ တက္ကသိုလ်ကျောင်းအုပ်ကြီးထံမှ ဖြစ်ပေ၏။ လီခိုင်၏ ကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ ရလဒ်ထွက်ပေါ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း စုယွမ် ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

"စုယွမ်... လီခိုင်နဲ့ လီအာဟယ်တို့ကို ပြစ်မှုများစွာအတွက် တရားဝင် စုံစမ်းစစ်ဆေးနေပြီး ရက်အနည်းငယ်အတွင်း တရားရုံးကို ရောက်တော့မယ်... သူတို့ကို ထောင်ဒဏ် ဆယ်နှစ်ကနေ ဆယ့်ငါးနှစ်အထိ ချမှတ်ခံရနိုင်တယ်လို့ ငါတို့ မျှော်လင့်ထားတယ်..."

"လီယောင်းရဲ့ အခြေအနေအတွက်လည်း ငါတို့ အရမ်း စိတ်မကောင်းဖြစ်ရတယ်... သူ့ကို လျော်ကြေးပေးပြီး နှစ်သိမ့်ပေးခဲ့ပါတယ်... ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းပုံနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်းဘယ်လိုထင်လဲ..."

စုယွမ်သည် ဖတ်ရှုပြီးချိန်တွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ဆယ်နှစ်ဆိုသည်မှာ လုံးလုံးလျားလျား လက်ခံနိုင်ဖွယ် ရှိပေသည်။

အစပိုင်း၌ သူတို့ကို ခုနစ်နှစ် သို့မဟုတ် ရှစ်နှစ်ခန့်သာ ချမှတ်ခံရမည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ဤရလဒ်သည် မထင်မှတ်ထားသော အရာပင် ဖြစ်သည်။

လီခိုင် နောက်ဆုံးလုပ်ဆောင်ခဲ့သော လုပ်ရပ်က သူ၏ ပြစ်မှုကို ပိုမိုကြီးလေးသွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ချေရှိ၏။

"ကောင်းပါပြီ ကျောင်းအုပ်ကြီး... ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ... လီခိုင်လို လူမျိုးတွေ ထပ်မပေါ်လာအောင် အနာဂတ်မှာ ကျောင်းက ဒီအခြေခံ အကြံပေးအရာရှိတွေကို သေချာ အကဲဖြတ်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ပါတယ်..."

"အဲဒီ မှတ်တမ်းတွေနဲ့ ဗီဒီယိုတွေကို ကျွန်တော် အင်တာနက်ပေါ် တင်မှာမဟုတ်ပါဘူး... ဒါကြောင့် ကျောင်းအုပ်ကြီး စိတ်ချလက်ချ နေလို့ရပါတယ်..."

"ကျောင်းအုပ်ကြီး - ကျောင်းက စီမံခန့်ခွဲမှုကို ပိုမိုအားကောင်းအောင် လုပ်ဆောင်သွားပါမယ်... ကျောင်းအုပ်ကြီး တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီဖြစ်ရပ်အတွက် ငါ့မှာ ငြင်းဆန်လို့မရတဲ့ တာဝန်ရှိပါတယ်... ပြီးတော့ မင်းရဲ့ နားလည်ပေးမှုအတွက်လည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ထို့နောက် လီယောင်းကလည်း စုယွမ်ထံသို့ ကျေးဇူးတင်စကားဆိုကာ မက်ဆေ့ခ်ျတစ်စောင် ပို့လာခဲ့သည်။ သူမသည် ဘွဲ့လက်မှတ်နှင့် လျော်ကြေးငွေ အများအပြားကို ရရှိခဲ့ပေ၏။ ဤအရာများနှင့်အတူ သူမသည် ငွေရှာကာ သူ့အား ထမင်းတစ်နပ် ကျွေးချင်ခဲ့သော်လည်း စုယွမ်က လုံးလုံးလျားလျား ငြင်းဆန်ခဲ့လေသည်။

ဤကိစ္စများကို ပြောဆိုပြီးချိန်တွင် စုယွမ်သည် အိပ်ရာဝင်ခဲ့သည်။ မနက်ဖြန် ကိစ္စများအတွက် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် သူ၌ လုံလောက်သော ခွန်အားများ ရှိနေရန် လိုအပ်ပေ၏။ နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်း၏ ပထမဆုံး နေရောင်ခြည်နှင့်အတူ စုယွမ် နိုးထလာခဲ့သည်။

ချမ်းသာလာပြီးနောက် သူ၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် ခွန်အားများ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့ကြောင်းကို စုယွမ် ဝန်ခံရပေမည်။

ညနေပိုင်းရောက်ရန် အချိန်ကျန်ရှိနေသေးသောကြောင့် စုယွမ်သည် အားယားမနေခဲ့ချေ။ သူသည် နံနက်စာဝယ်ရန် အောက်ထပ်သို့ ဆင်းသွားပြီးနောက် ယနေ့အတွက် သတင်းအချက်အလက်များကို ဖတ်ရှုရန် အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

"ဒီနေ့ သတင်းအချက်အလက် သုံးခု ရှိပါတယ်..."

"သတင်းအချက်အလက် သုံးခုတည်းလား... နည်းနည်းတော့ နည်းနေတယ်..."

စုယွမ်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီး တန်ဖိုးရှိသော သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုရရှိရန် မျှော်လင့်လျက် စတင်စစ်ဆေးလိုက်လေ၏။

"သတင်းအချက်အလက် (၁) လူကြိုက်များတဲ့ နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ သရေစာဖြစ်တဲ့ ကစီဓာတ် ဝက်အူချောင်းတွေရဲ့ အကြောင်းကို ဖော်ထုတ်လိုက်ပါတယ်... ယုတ်မာတဲ့ ထုတ်လုပ်သူတွေက ကြက်ရိုးအနှစ်ကို အသုံးပြုပြီး ထုတ်လုပ်ထားတာဖြစ်လို့ ရေရှည်စားသုံးရင် ကျန်းမာရေးကို ထိခိုက်စေနိုင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ တချို့ စေတနာထားတဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေကတော့ ထုတ်လုပ်ရာမှာ အစားအသောက် ဘေးကင်းလုံခြုံရေး စံနှုန်းတွေကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် လိုက်နာကြပါတယ်..."

"ကစီဓာတ် ဝက်အူချောင်းလား... ဘုရားရေ... အဲဒါက အရင်တုန်းက ငါ အကြိုက်ဆုံး သရေစာပဲလေ..."

စုယွမ်သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ ရည်းစားဟောင်းက ရုတ်တရက် သာမန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ စိတ်ပျက်မှုကို ခံစားလိုက်ရပေသည်။

သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ ယခင်က စားသုံးခဲ့သော အမှတ်တံဆိပ်များအားလုံးသည် စံချိန်စံညွှန်းမီပြီး ကြက်ရိုးအနှစ်များ ပါဝင်ခြင်း မရှိသောကြောင့် စုယွမ်၏ စိတ်ခံစားချက်ကို အနည်းငယ် ကောင်းမွန်သွားစေခဲ့သည်။

"သတင်းအချက်အလက် (၂) ရှောင်မီ SU7 ကားကို မကြာခင် မိတ်ဆက်တော့မှာဖြစ်ပြီး လူအများအပြား ဝယ်ယူကြမယ်လို့ ခန့်မှန်းရတဲ့အတွက် ဝယ်ယူမှု အလုအယက် ဖြစ်ပေါ်လာပါလိမ့်မယ်..."

ဤသတင်းအချက်အလက်မှာ အသစ်အဆန်း မဟုတ်ပေ။ စုယွမ်အနေဖြင့် ကားဝယ်ရန် တွေးတောထားသော်လည်း သူနှင့် သင့်လျော်မည့် ကားတစ်စီးကို သေချာစွာ စဉ်းစားရွေးချယ်ရန် လိုအပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤသတင်းအချက်အလက် နှစ်ခုသည် စုယွမ်အတွက် အသုံးမဝင်ချေ။ ယခုအခါ ယနေ့အတွက် နောက်ဆုံး သတင်းအချက်အလက်ကို သူ ကြည့်ရှုရပေတော့မည်။

"သတင်းအချက်အလက် (၃) ဖုန်းယွန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းစုနဲ့ ချန်ခွန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းစုရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌတွေ ဒီနေ့ တွေ့ဆုံခဲ့ကြပါတယ်... နှစ်ဖက် ညှိနှိုင်းမှုက အရမ်းကို အဆင်မပြေဖြစ်ခဲ့ပါတယ်... ချန်ခွန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းစု ဥက္ကဋ္ဌက ဖုန်းယွန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းစုကို သုံးနှစ်အတွင်း ချေမှုန်းပစ်မယ်လို့ ကျိန်ဆိုခဲ့ပါတယ်... ဖုန်းယွန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းစုက လက်ရှိမှာ သင့်လျော်တဲ့ ထုတ်လုပ်ရေး နေရာတစ်ခု အရေးပေါ် လိုအပ်နေပြီး လက်ရှိ နေရာတွေကို လိုက်လံစစ်ဆေးနေပါတယ်..."

"ဒီသတင်းအချက်အလက်က တော်တော်လေး အသုံးဝင်တာပဲ..."

"စီးပွားရေးဖွံ့ဖြိုးမှုဇုန်က မြေလွတ်မြေရိုင်းက ဖုန်းယွန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းစုအတွက် အသင့်တော်ဆုံးဖြစ်ပုံရတယ်... ပြီးတော့ သူတို့ အဲဒီကို သေချာပေါက် သွားရောက် စစ်ဆေးကြလိမ့်မယ်..."

"ပြီးတော့ ငါလုပ်ရမှာက ဖုန်းယွန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းစု မရခင် အဲဒီမြေလွတ်မြေရိုင်းကို အသုံးပြုခွင့် ရရှိဖို့ပဲ..."

စုယွမ်သည် ဖြည်းညင်းစွာ တွေးတောလိုက်၏။ သတင်းအချက်အလက်ထဲတွင် ဖော်ပြထားသော မြေနေရာသည် အမှန်တကယ်ပင် ခွေးများပင် မသွားသည့် နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး မှတ်သားစရာ မည်သည့်အရာမျှ မရှိချေ။

သူ၏ လက်ရှိ ရန်ပုံငွေသည် ထိုနေရာကို ဝယ်ယူရန် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။

ဖုန်းယွန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းစု လာရောက်ညှိနှိုင်းချိန်တွင် အမြတ်ငွေ အနည်းဆုံး နှစ်ဆ သို့မဟုတ် သုံးဆခန့် ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ပိုင်ချန်အား သူမ၏ မိဘများနှင့် အသိအမှတ်ပြုနိုင်ရန် ကူညီပေးရမည့် ကိစ္စကို အမြန်ဆုံး လုပ်ဆောင်ရပေမည်။

ပထမအချက်အနေဖြင့် ပိုင်ချန် ကိုယ်တိုင်က သူမ၏ မိဘများကို အသိအမှတ်ပြုလိုသော ဆန္ဒရှိနေပြီး ၎င်းသည် သူမအတွက် ကောင်းမွန်သော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်၏။

ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် ဤအရာက သူ့အတွက် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများ ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်ပေသည်။

၎င်းသည် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပြီး ကိုက်ညီမှုရှိသောကြောင့် အဘယ်ကြောင့် မလုပ်ဘဲ နေမည်နည်း။

သေချာစွာ စဉ်းစားပြီးချိန်တွင် စုယွမ်သည် နေ့လယ်ခင်း တစ်ခုလုံး ဂိမ်းကစားနေခဲ့လေသည်။

အချိန်သည် တောမြည်းတစ်ကောင်အလား မွန်းလွဲပိုင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားတော့၏။

အတန်းဖော်များ ပြန်လည်ဆုံစည်းပွဲ မတိုင်မီ နာရီအနည်းငယ်သာ လိုတော့သည်။

"အားလုံးပဲ... ဒီညနေ ခြောက်နာရီရောက်ရင် အဲဒီမှာ တွေ့ကြမယ်... ကျန်းချန် ဟိုင်ထျန်းဟိုတယ် အခန်းအမှတ် ၃၃၃ နော်... အခန်းတစ်ခန်းမှာ စားပွဲသုံးလုံး ပါဝင်ပြီး လူသုံးဆယ်လောက်ရှိတဲ့ ငါတို့ ပြန်လည်ဆုံစည်းပွဲအတွက် လုံလောက်ပါတယ်..."

"အတန်းခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်အနေနဲ့ အားလုံးပဲ ပျော်ရွှင်စရာ အချိန်လေးတွေကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြပါစေလို့ ကြိုတင် ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်..."

"ဒါ့အပြင် နေရာပြင်ဆင်မှုလေး နည်းနည်းပါးပါး ကူညီပေးဖို့ အတန်းဖော် တစ်ယောက် နှစ်ယောက်လောက်ကို အကူအညီ တောင်းချင်ပါတယ်..."

"စိတ်ဝင်စားတဲ့သူတွေ စာရင်းပေးကြပါ... အရင်လာတဲ့သူ အရင်ရမယ်နော်..."

ကျန်းလီသည် သူ့အား ကူညီမည့်သူများကို အဓိကရှာဖွေရန် မက်ဆေ့ခ်ျအရှည်ကြီး တစ်စောင် ပို့လိုက်သည်။

သို့သော် မိနစ်ဝက်ခန့် ကြာပြီးချိန်တွင် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ သူ့အား ပြန်လည်မဖြေကြားခဲ့ချေ။

ကူညီပေးရခြင်းသည် ကျေးဇူးတင်ခံရမည်မဟုတ်သော အလုပ်ဖြစ်ပြီး သူက လူများကို စာရင်းပေးရန်နှင့် အရင်လာသူ အရင်ရမည်ဟုပင် ပြောဆိုထားသေး၏။

မသိသောသူများအနေဖြင့် ၎င်းကို ဆုကြီးတစ်ခုဟုပင် ထင်မှတ်သွားကြပေလိမ့်မည်။

မည်သူမျှ ပြန်လည်မဖြေကြားသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျန်းလီသည် လုံးလုံးလျားလျား ရှက်ရွံ့သွားရပေ၏။ သူသည် တစ်ချိန်က အခြားသူများထက် သာလွန်သော အတန်းခေါင်းဆောင် ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဤအောက်တန်းကျသော လူများက သူ့စကားကို အမှန်တကယ် နားမထောင်ခဲ့ကြချေ။

ဤလူများ အတန်းခေါင်းဆောင် မဖြစ်နိုင်ခြင်းမှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် သူ့ကဲ့သို့ သာလွန်သော လူတစ်ယောက်၏ အဆင့်သို့ ဘယ်သောအခါမှ ရောက်ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"ကျန်းလီ - ဘာလဲ... မင်းတို့အားလုံး ငါပြောတာကို လျစ်လျူရှုနေကြတာလား... ငါက မင်းတို့ကို အကူအညီတောင်းနေတာ... သေဖို့ သွားခိုင်းနေတာ မဟုတ်ဘူး... ဆင်ခြေပေးနေစရာ လိုလို့လား..."

"ကျန်းလီ - ငါက မင်းတို့ရဲ့ အတန်းခေါင်းဆောင် တစ်နှစ်လုပ်ခဲ့တာဆိုတော့ ငါက မင်းတို့ရဲ့ တစ်သက်တာ အတန်းခေါင်းဆောင်ပဲ... အခု မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်မှ ငါ့ကို အတန်းခေါင်းဆောင်အဖြစ် အလေးမထားကြတော့ဘူးလား..."

"ကျန်းလီ - မြန်မြန်လုပ်ကြလေ..."

ကျန်းလီသည် သူကိုယ်သူ အလွန် ဩဇာတိက္ကမရှိသည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း တစ်မိနစ်ကြာပြီးနောက်တွင်လည်း မည်သူမျှ ပြန်လည်မဖြေကြားခဲ့ချေ။

စုယွမ်မှာ ရယ်မောလုနီးပါး ဖြစ်သွားရ၏။ သူ၏ဘဝတွင် ဤကဲ့သို့သော အနေရခက်သည့် မြင်ကွင်းမျိုးကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးချေ။

ဤကျန်းလီသည် အတန်းခေါင်းဆောင်ဆိုသော ရာထူးကို တကယ်ပဲ အလေးအနက်ထားလွန်းနေပေသည်။

"စုယွမ် - တခြားလူတွေအားလုံး အလုပ်များနေကြတယ်ထင်တယ်... ငါ ဒီနေ့ ဘာမှလုပ်စရာမရှိလို့ စောစောလေး သွားလိုက်မယ်လေ..."

စုယွမ် စောစောသွားရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ စားသောက်ဆိုင်၏ အပြင်အဆင်ကို နားလည်ရန်နှင့် ကျန်းလီ အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ထားသော ဓားကို စောစောစီးစီး ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အလွန် အရေးကြီးပေ၏။

"ကျန်းလီ - ခွင့်ပြုတယ်..."

ထိုစကားလုံးများမှာ အလွန်ပင် အနေရခက်စေခဲ့သည်။

မသိသောသူများအနေဖြင့် သူသည် ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ဟုပင် ထင်မှတ်သွားကြပေလိမ့်မည်။

သူ့ကို ကူညီရန်အတွက်ပင် သူ၏ ခွင့်ပြုချက် လိုအပ်နေပေ၏။

အတန်းဖော်များစွာသည် စုယွမ်ထံသို့ မက်ဆေ့ခ်ျများ ပေးပို့ခဲ့ကြပြီး အားလုံးက ကျန်းလီအကြောင်း ပြောဆိုနေကြသည်။ အချို့သော အတန်းဖော်များက စုယွမ်အနေဖြင့် သူ့ကို လုံးလုံးလျားလျား ဂရုမစိုက်သင့်ကြောင်းနှင့် သူသည် သက်တန့်ပေးလျှင် အီးပေါက်ပြီး ကြက်ခြံပေးလျှင် ဥဥမည့် လူစားမျိုးဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့ကြ၏။

ရိုးရှင်းစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားပြီးနောက် စုယွမ်သည် သူ၏ ပလတ်စတစ် အသွင်းအထုတ်လုပ်နိုင်သော ဓားမြှောင်ကိုယူကာ ဟိုင်ထျန်းဟိုတယ်ဆီသို့ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

All Chapters