အခန်း ၁၈

အခန်း (၁၈) စုယွမ် ဓားထိုးခံရလေပြီ

"ဟုတ်လား..."

ကျန်းလီ စကားပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်ချိန်တွင် မကြာမီကမှ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော နေရာကြီးသည် ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဆူညံပွက်လောရိုက်လာသည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်ပေ၏။

လူတိုင်းသည် သူ့အား တစ်ချက်မျှသာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ စကားဝိုင်းများကိုသာ ဆက်လက်ပြောဆိုနေကြကာ အတန်းခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော သူ့အား ဂရုစိုက်ရန် မကြိုးစားခဲ့ကြချေ။

ကျန်းလီ၏ မျက်နှာသည် ပြာနှမ်းသွားပြီး လက်သီးတစ်ဖက်ကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရာ သွေးကြောများပင် ထင်းထွက်လာကာ လူတိုင်းအား အဆိပ်ပြင်းသော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပေ၏။

လျိုယန်သည် ထူးခြားနေသော လေထုအခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိလိုက်သည်။ ကျန်းလီ၏ဘက်တွင် ရှိနေသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမသည် တင်းမာမှုများကို လျှော့ချလိုသည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ဟားဟားဟား ငါတို့တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မတွေ့ရတာ နှစ်တွေအကြာကြီးရှိပြီဆိုတော့ ပြောစရာတွေ အများကြီးရှိတာ သဘာဝပါပဲ... အတန်းခေါင်းဆောင်ကလည်း အားလုံးကို ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ဖြစ်စေချင်ရုံပါ"

"ငါ အားလုံးအတွက် အရင်ဆုံး ဂုဏ်ပြုသောက်သုံးလိုက်မယ်"

လျိုယန်၏ နှုတ်ခမ်းများ ကွေးတက်သွားပြီး သူမ၏ အပြုံးမှာ အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိလှပေ၏။

၎င်းတို့သည် ကျန်းလီ၏ အမူအကျင့်ကို သဘောမကျသော်လည်း လှပသော လျိုယန်၏ မျက်နှာကိုတော့ ထောက်ထားရပေမည်။

အခိုက်အတန့်မျှ ဖန်ခွက်ချင်း တိုက်ခတ်သံများ လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။ ကျန်းလီသည် ထိုအခွင့်အရေးကိုယူ၍ ထိုင်ချလိုက်ပြီး ပိုင်ချန်အား ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"ချီးး... ပိုင်ချန်... နင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရှာနိုင်ရတာလဲ"

"စုယွမ်... မင်းကရော ဘာလို့ အဲဒီနာရီကို ရောင်းပစ်ရတာလဲ"

"အဲဒီတုန်းက မင်းတို့ရဲ့ အတန်းခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါက နွားတစ်ကောင် မြင်းတစ်ကောင်လို အလုပ်လုပ်ပေးခဲ့တာ... အခုတော့ မင်းတို့က အတိတ်က ပတ်သက်မှုကိုတောင် ထည့်မတွေးကြတော့ဘူးပေါ့"

"လူသုံးဆယ်ရှိတာကို တစ်ယောက်ကမှ ငါ့ကို ပိုက်ဆံမချေးကြဘူး"

"အရင်တုန်းက ငါတို့ကို မိသားစုတွေလို့ ပြောခဲ့ကြပြီးတော့ မိသားစုတွေဖြစ်နေမှတော့ ငါ့အကြွေးတွေကို ဆပ်ဖို့ ကူညီပေးသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ပိုင်ချန်... တကယ်လို့ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့တော့... အချမ်းသာဆုံးဖြစ်နေဖို့ နင့်ကို ဘယ်သူက ပြောလို့လဲ... နင့်ဆီမှာ ယွမ်သုံးသန်းရှိနေဖို့ ဘယ်သူက ပြောလို့လဲ"

ဤသို့ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ကျန်းလီသည် သူ၏ဖန်ခွက်ထဲမှ ဝိုင်ဖြူကို မော့သောက်လိုက်ရာ စပ်ရှားရှား ခံစားမှုက သူ၏ လည်ချောင်းနှင့် မှုန်ဝါးနေသော ဦးနှောက်ကို လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်လေသည်။

စုယွမ်သည် ဤအရာအားလုံးကို သဘာဝကျကျပင် မြင်တွေ့နေခဲ့သည်။ လျစ်လျူရှုခံရပြီးနောက် ကျန်းလီသည် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့်သာ သောက်သုံးနေခဲ့ကာ မကြာမီမှာပင် သူ၏မျက်နှာမှာ နီရဲလာခဲ့ပေ၏။

နာရီဝက်ခန့် စားသောက်ပြီးချိန်တွင် စားပွဲပေါ်ရှိ ဟင်းလျာအများစုမှာ ကုန်သွားခဲ့ချေပြီ။

ဤအခိုက်အတန့်၌ ပိုင်ချန်၏ နံဘေးတွင် ထိုင်နေသော လျိုယန်သည် ဝိုင်ခွက်ကိုမြှောက်ကာ လူတိုင်းကို ပြုံးပြလိုက်ပြီးနောက် စကားဆိုလိုက်၏။

"အားလုံးပဲ... လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး အတန်းဖော်ဟောင်းတွေ အားလုံးကို ငါတကယ်ပဲ လွမ်းနေခဲ့တာ... ဒီအခွင့်အရေးကိုယူပြီး အားလုံးအတွက် ဂုဏ်ပြုသောက်သုံးပါရစေ"

လျိုယန်သည် သူမ၏ ဖန်ခွက်ကို ခေတ္တချထားလိုက်ပြီး ဖွင့်ထားပြီးသား ဝိုင်ပုလင်းတစ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူကာ လူတိုင်း၏ ဖန်ခွက်များထဲသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လိုက်လံငဲ့ထည့်ပေးတော့သည်။

"ချန်ချန်... နင် များများသောက်ရမယ်... ရုပ်ဆိုးတဲ့ ဘဲပေါက်လေးဘဝကနေ ငန်းဖြူလေးတစ်ကောင်အဖြစ်ကို ပြောင်းလဲသွားတာ နင့်ရဲ့ အသွင်ပြောင်းမှုက အကြီးမားဆုံးပဲ"

လျိုယန်သည် အခြားသူများအတွက် ဖန်ခွက်တစ်ဝက်ခန့်သာ ငဲ့ပေးခဲ့သော်လည်း ပိုင်ချန်အတွက်မူ တစ်ခွက်အပြည့် ငဲ့ပေးခဲ့လေသည်။

"ကောင်းပြီ"

ပိုင်ချန်သည် ထိုမျှလောက် များများမသောက်နိုင်သော်လည်း ပွဲဖျက်သူတစ်ဦး မဖြစ်ချင်ခဲ့ချေ။

"စုယွမ်... မင်းလည်း နည်းနည်းပိုသောက်ပါဦး"

လျိုယန်သည် စုယွမ်အတွက် အနည်းငယ် ပိုငဲ့ပေးလိုက်၏။

စုယွမ်က ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ သံသယရှိထားသည့်အတိုင်းပင် လျိုယန်နှင့် ကျန်းလီတို့သည် အပေါင်းအပါများဖြစ်ကြပြီး ဤဝိုင်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ရာ ထည့်ထားခြင်းဖြစ်ရန် အလားအလာ များပေ၏။

ဤမိန်းမသည် လူ့အသွင်ယူထားသော မြွေပွေးတစ်ကောင် အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ကောင်းပြီလေ"

စုယွမ်သည် သောက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝမရှိခဲ့ဘဲ ဟန်ဆောင်ရုံမျှဖြင့် လုံလောက်ပေသည်။

လူတိုင်း ဖန်ခွက်မြှောက်လိုက်သည်ကို မြင်ချိန်တွင် လျိုယန်သည်လည်း သူမ၏ ဖန်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"အားလုံးပဲ... ငါ အရင်ဆုံး သောက်လိုက်မယ်နော်"

ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် လျိုယန်သည် ၎င်းကို မော့သောက်လိုက်လေသည်။

"ကောင်းတယ်... အလှလေးလျိုက တကယ်ကို ပွင့်လင်းတာပဲ"

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ လူတိုင်းက ဖန်ခွက်များကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခတ်လိုက်ကြပြီး အားလုံး သောက်ချလိုက်ကြတော့၏။

သို့သော် စုယွမ်သည် ၎င်းတို့ သတိမထားမိချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ဖန်ခွက်ထဲမှ ဝိုင်များကို သူ၏ လက်မောင်းအင်္ကျီလက်ထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်ပြီး တစ်စက်မျှပင် သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်မသွားခဲ့ချေ။

ပိုင်ချန် သောက်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် စုယွမ်က သူမကို မသိမသာ ပုတ်လိုက်သည်။ ပိုင်ချန်သည် သူ့အား ကြည့်လိုက်ရာ စုယွမ်က သူမကို လျင်မြန်စွာ မျက်စိမှိတ်ပြလိုက်လေ၏။

ပိုင်ချန်သည် ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သော်လည်း စုယွမ်က ဝိုင်ကို အဆက်မပြတ် ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

ဤဝိုင်တွင် ပြဿနာတစ်ခုခု သေချာပေါက် ရှိနေရမည်။

စုယွမ် မည်သို့ သိရှိနေသည်ကို တွေးတောနေရန် ပိုင်ချန်၌ အချိန်မရှိခဲ့ချေ။ သူမသည် အတင်းအကျပ် တည်ငြိမ်အောင်နေကာ ဖန်ခွက်ကို ချထားလိုက်ပေ၏။

"ဟင်... ချန်ချန်... နင် ဘာလို့ မသောက်တာလဲ"

လျိုယန်က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"တကယ်ကို ဆိုးတာပဲ... ငါ ဒီမလာခင် စီဖာဇိုလင် ဆေးသောက်ထားတာကို မေ့သွားလို့"

ပိုင်ချန်က ရယ်မောကာ ပြောဆိုလိုက်၏။ အရက်နာကျခြင်းကို သက်သာစေသော စီဖာဇိုလင်သည် သောက်စားသည့်ပွဲများတွင် အသုံးပြုရန် ကောင်းမွန်သော ဆင်ခြေတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

"ဒါကတော့..."

လျိုယန်သည် စကားခေတ္တရပ်သွားပြီး ကျန်းလီအား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းလီသည် နီရဲနေသော မျက်နှာနှင့် အရက်နံ့များ ထောင်းထောင်းထနေလျက် ဝိုင်ခွက်တစ်ခွက်ကို ကိုင်ကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ပိုင်ချန်ထံသို့ လျှောက်သွားလေ၏။

"အလှလေးပိုင်... နင်က နေမကောင်းတာလည်း မဟုတ်ဘဲနဲ့ ဘာလို့ စီဖာဇိုလင် သောက်ရတာလဲ"

"ဒီတစ်ခွက်က နင့်ရဲ့ အတန်းခေါင်းဆောင်ဖြစ်တဲ့ ငါ့ဆီကနေ တိုက်တာ... ဒီနေ့ ဒီဝိုင်ကို နင် သောက်ကိုသောက်ရမယ်"

ကျန်းလီ၏ လေသံတွင် ပြင်းထန်သော အမိန့်ပေးမှုတစ်ခု ပါဝင်နေပေသည်။ သူသည် လျှောက်သွားကာ ဆေးခတ်ထားသော ဝိုင်ကို ပိုင်ချန်ထံသို့ အတင်းအကျပ် ကမ်းပေးလိုက်၏။

"သောက်စမ်း"

ကျန်းလီက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ လူတိုင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြလေသည်။ ကျန်းလီသည် အရက်အနည်းငယ် သောက်ပြီးနောက် သူကိုယ်သူ ဧကရာဇ်တစ်ပါးဟု အမှန်တကယ် ထင်မှတ်နေခဲ့သည်တကား။

သူက အဘယ်ကြောင့် တစ်စုံတစ်ယောက်အား အတင်းအကျပ် သောက်ခိုင်းနေရသနည်း။

"ကျန်းလီ... မင်း"

ယောကျာ်းလေးတစ်ဦးသည် ကျန်းလီ၏ ရိုင်းစိုင်းသော လုပ်ရပ်ကို တားဆီးရန် ရည်ရွယ်လျက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ချိန်မှာပင် ရုတ်တရက် မူးဝေလာပြီး ခေါင်းမူးနောက်မှုတစ်ခုက သူ့အပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်သွားတော့၏။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ... မင်းမှာ ပြောစရာရှိလို့လား"

"ပိုင်ချန်... ဒီနေ့ ငါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောလိုက်မယ်"

"ဒီအတန်းဖော်တွေ ပြန်လည်ဆုံစည်းပွဲက နင့်အတွက် သီးသန့်လုပ်ထားတာ"

"ချီး... ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရှာနိုင်တဲ့ စောက်ခွေးမက ဒီလောက်တောင် ကပ်စေးနှဲပြီး ငါ့ကို နည်းနည်းလေးတောင် မချေးဘူး"

"ယွမ်သုံးသန်းလေးကို ဘာလို့ ငါ့ကို မချေးနိုင်ရတာလဲ"

ကျန်းလီ၏ အကြည့်များက ရက်စက်နေပေသည်။ သူသည် လက်ထဲရှိ ဖန်ခွက်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ခွဲလိုက်ရာ ဖန်ကွဲစများ လွင့်စင်သွားတော့၏။

"အား"

ပိုင်ချန်သည် ရှင်းလင်းစွာပင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ ကျန်းလီသည် သူမအား ပြန်ပေးဆွဲတော့မည် ဖြစ်ပေ၏။

"နင်က ဒီလောက်တောင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု မရှိမှတော့ ငါ့ဆီ ပိုက်ဆံမြန်မြန်လွှဲပေးစမ်း"

"မြန်မြန်လုပ်"

ကျန်းလီက ရက်စက်စွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြီးမားသော လက်တစ်ဖက်က ပိုင်ချန်၏ လည်ပင်းဆီသို့ လှမ်းလာခဲ့လေသည်။

ပိုင်ချန်သည် ထိတ်လန့်နေသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ သူမ လှည့်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် လျိုယန်က ထိုနေရာ၌ ပြုံးနေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

သူမ၏ မျက်တောင်အိမ်ထဲရှိ လက်ကြီးသည် ပို၍ပို၍ ကြီးမားလာခဲ့သည်။ ပိုင်ချန်သည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာဖြင့် သူမ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်တော့၏။

တွေဝေငေးမောနေသော လူအုပ်ကြီးသည် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှား၍မရတော့ကြောင်း တွေ့ရှိသွားကြပြီး မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားများ တင်းကျပ်သွားကြလေသည်။

ရုတ်တရက် အခြားသော အစွမ်းထက်သည့် လက်တစ်ဖက်က ကျန်းလီ၏ လက်မောင်းကို ရိုက်ချလိုက်ပေ၏။

ပိုင်ချန်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ စုယွမ် ဖြစ်နေကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

မထင်မှတ်ထားသော ဤအပြောင်းအလဲကြောင့် ကျန်းလီသည် ရှင်းလင်းစွာ လန့်ဖြတ်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ မူးယစ်နေမှု အများစုမှာ ချက်ချင်း အမူးပြေသွားတော့၏။

"စုယွမ်... မင်း... ခွေးကောင် မင်းမသောက်ဘူးပေါ့"

ကျန်းလီက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဟားဟား... တစ်ခုခု ရောစပ်ထားတဲ့အရာကို ငါက ဘယ်သောက်ရဲပါ့မလဲ"

"လျိုယန်... မင်းလည်း သဘောတူတယ် မဟုတ်လား"

စုယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

သူ၏ အရပ်အမောင်း ၁.၈ မီတာနှင့် တောင့်တင်းသော ကြွက်သားများ ပေါင်းစပ်မှုက ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

"သောက်ခွေးပဲ"

ကျန်းလီက ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီးနောက် တတိယမြောက် ပန်းအိုးဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားကာ တစ်စုံတစ်ရာကို ရှာဖွေရန် လက်လှမ်းလိုက်လေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် တုံးအမ်းနေသော ဓားမြှောင်တစ်လက်သည် သူ၏ လက်ထဲ၌ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ဓားမြှောင်ကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ပိုင်ချန်၏ ခြေထောက်များသည် ချက်ချင်း အားပျော့သွားတော့သည်။

ဤအခြေအနေတွင် ဓားမြှောင်တစ်လက်က သူ့ကို အသာစီး ရသွားစေခဲ့ပေ၏။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က လေ့ကျင့်မှု မလုပ်ထားခဲ့ပါက သူ့ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

တွေဝေငေးမောနေသော လူအုပ်ကြီးသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း စိုးရိမ်တကြီးဖြင့်သာ စောင့်ကြည့်နေနိုင်ကြတော့သည်။

ကျန်းလီသည် ရှင်းလင်းစွာပင် ရူးသွပ်နေခဲ့ချေပြီ။ ယခုအခါ သူ၏လက်ထဲတွင် ဓားမြှောင် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

လူတိုင်း၏ မျက်နှာများသည် ပြာနှမ်းသွားကြလေ၏။

လုံးဝ ကောင်းမွန်နေသော အတန်းဖော်များ ပြန်လည်ဆုံစည်းပွဲသည် လူသတ်မှု မြင်ကွင်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ တကယ်ပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

"ဒါတွေအားလုံးက မင်းတို့ဘာသာ လုပ်ယူခဲ့တာတွေပဲ"

ကျန်းလီသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ခြေထောက်တစ်ဖက်ဖြင့် နောက်သို့ကန်ကာ စားပွဲကို မှောက်လှန်ပစ်လိုက်သည်။ သူသည် ဓားမြှောင်ကို မြှောက်ကာ စုယွမ်ထံသို့ ရက်စက်စွာ ထိုးစိုက်လိုက်တော့၏။

"စုယွမ်... သွားသေလိုက်စမ်း"

လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်သော အခိုက်အတန့်အတွင်းမှာပင် ကျန်းလီ၏ ဓားမြှောင်သည် စုယွမ်၏ ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်မိသွားခဲ့သည်။ မြင်တွေ့နိုင်သမျှမှာ ဓားရာတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေ၏။

"အား အား အား"

စုယွမ် ဓားထိုးခံရသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ ပိုင်ချန်သည် မျှော်လင့်ချက်များ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကာ လုံးလုံးလျားလျား မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားတော့သည်။