အခန်း ၈၈

Chapter 88

လာကြစမ်း။

“မုန်တိုင်းဒဏ်က ပိုလို့တောင် ပြင်းထန်လာပါစေဦး”

“မင်းတို့ရဲ့ လက်သီးဆုပ်သေးသေးလေးတွေနဲ့ ငါကျိုးလင်ရဲ့ မပျက်စီးနိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်ကို ထုနှက်ကြစမ်း”

ချန်ကျိုးသည် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်ကာ ရန်သူက စတင်တိုက်ခိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပထမဆုံးအကြိမ်မှာတင် အသေအကြေ တိုက်ခိုက်ရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသည်။

စောင့်ဆိုင်းခြင်း။

သည်းခံကာ စောင့်ဆိုင်းခြင်း။

ထာဝရ စောင့်ဆိုင်းခြင်း။

တစ်ဖက်တွင် သရဲများစွာ ရှိနေသော်လည်း တစ်ကောင်မှပင် မဆင်မခြင် လှုပ်ရှားရဲခြင်း မရှိကြချေ။

"ဝိညာဉ်အစုတ်အပဲ့တွေ၊ ငါစောစောက တံခါးကို အကြာကြီး ခေါက်နေတာကို မင်းတို့က ဘာလို့ တံခါးမဖွင့်ပေးတာလဲ"

ချန်ကျိုးက မထင်မဲ့မြင်ပြုသော မျက်နှာပေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိချေ။

ချန်ကျိုး မသိသည်မှာ ဝိညာဉ်ကမ္ဘာမှ သရဲများသည် ယခုအချိန်တွင် ချန်ကျိုးကို ကြည့်ပြီး ကြောင်အမ်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

လပြည့်ည သန်းခေါင်ယံအချိန်သို့ မရောက်သေးဘဲ ဝိညာဉ်တံခါးက ပွင့်သွားသည်။

ထို့ပြင် လူသားကမ္ဘာဘက်မှ ပွင့်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

လူသားတစ်ယောက် အထဲသို့ ဝင်လာသည်။

ဒါက နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း မတွေ့ဖူးသည့် ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်း ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်တံခါးဝ။ ဝိညာဉ်တံခါးဝ။

သရဲများသာ ဝင်ထွက်နိုင်ခဲ့ပြီး လူသားတစ်ယောက်က ဘယ်အချိန်ကစလို့ စိတ်ကြိုက် ဝင်ထွက်နိုင်သွားသနည်း။

သူက ဝိညာဉ်လွင့်စင်သွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား။

ခဏမျှအတွင်း သရဲအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ"

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည့် သစ်သားခြောက်ကဲ့သို့သော သရဲမိစ္ဆာသည် တံခါးဝရှိ သာမန်လူသားကို အေးစက်စွာ ကြည့်ပြီး သစ်ခေါက်ကဲ့သို့ ခြောက်သွေ့သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ငါက ချန်ကျိုးပဲ၊ ဂြိုဟ်ပေါ်မှာ အစွမ်းအက်ဆုံး စစ်သည်တော် သုန်းသုန်းယောင်ပေါ့"

ချန်ကျိုးက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောလိုက်သည်။

သစ်သားခြောက် သရဲမိစ္ဆာသည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

တစ်ဖက်လူ၏ မည်သည့်အငွေ့အသက်ကိုမျှ မခံစားရသလို မည်သည့်အင်အား ဖိနှိပ်မှုကိုမျှလည်း မခံစားရချေ။

သူက ဘယ်လိုလုပ် ဒီကို ရောက်လာတာလဲ။

သူက တံခါးဝမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ။

သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ဝတ်ထားတာက ဘာအဝတ်အစားလဲ။

ပြောပုံဆိုပုံက သောက်ရူးကြီးအတိုင်းပဲ။

ဒါက လူသားတွေ ငါတို့ကို အကွက်ဆင်ဖို့ လုပ်ထားတဲ့ လှည့်ကွက်အသစ်တော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်။

ဒီလို အကောင်မျိုးကို စားဖို့တောင် စိတ်မပါဘူး။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တိုက်ခိုက်ကြစို့၊ သူက လမ်းပိတ်နေတာကိုး။

ခေါင်းဆောင် သရဲမိစ္ဆာသည် သစ်သားခြောက်ကဲ့သို့ လက်မောင်းကို မြှောက်လိုက်သည်။

ရှေ့ဆုံးမှ သရဲအချို့သည် နက်မှောင်သော မီးတောက်များကို တောက်လောင်စေကာ အရှိန်အဝါ ပြင်းထန်လာသည်။

[စနစ် : သရဲများ၏ အင်အားအချက်အလက်ကို မှတ်သားပေးထားသည်၊ Host သတိပြုပြီး ကြည့်ပါ၊ ထားလိုက်ပါတော့၊ မကြည့်ပါနဲ့တော့၊ စတိုက်တော့]

ချန်ကျိုး၏ မျက်လုံးထဲတွင် သရဲများ၏ ဦးခေါင်းအထက်၌ တစ်ဖက်လူ၏ အင်အားအဆင့်များ အသီးသီး ပေါ်လာပြီး အများစုမှာ အဆင့်လေးနှင့် အဆင့်ငါးများ ဖြစ်ကာ ရှေ့ဆုံးမှ တစ်ကောင်သာ အဆင့်ခြောက် သရဲမိစ္ဆာအဆင့် ဖြစ်သည်။

"ဝိညာဉ်အရူးတွေ၊ မင်းတို့ နောက်ဆုံးတော့ မအောင့်အီးနိုင်တော့ဘဲ စပြီး တိုက်ခိုက်တော့မလို့လား"

ချန်ကျိုးသည် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ကျောနောက်မှ ဓားနှစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ဤဓားနှစ်လက်ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားရသည်မှာ တစ်နေရာရာတွင် ထူးဆန်းနေသလို ခံစားရသည်။

ချန်ကျိုးသည် လျိုပန်ချန်း၏ ပျံလွှားဓားနှစ်လက်မှာ ယင်ယန်ဓားနှစ်လက် ဖြစ်ပြီး ဓားနှစ်လက်က တစ်လက်က ယင်၊ တစ်လက်က ယန်၊ တစ်လက်က ဘယ်၊ တစ်လက်က ညာ ဖြစ်သည်ကို လုံးဝ မသိချေ။

ယန်က ဘယ်၊ ယင်က ညာ ဖြစ်သည်။

ယခုမူ ချန်ကျိုးသည် ယန်ကို ညာဘက်၊ ယင်ကို ဘယ်ဘက်ကိုင်ကာ ပြောင်းပြန်ကိုင်ထားသဖြင့် ထိုခံစားချက်က ဖိနပ်တစ်စုံကို ခြေထောက်ပြောင်းပြန် စီးထားရသလို ထူးဆန်းနေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂရုမစိုက်တော့ချေ၊ ချန်ကျိုးသည် ထိုင်ပြီး အသေခံမည့်လူ မဟုတ်ပါချေ။ ရန်သူက တိုက်ခိုက်လာလျှင် သူက ပြန်မတိုက်ပါက ကြောက်နေသလို ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ချန်ကျိုးသည် သရဲများထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

[အိမ်ရှင်၏ ခုခံအား မြှင့်တင်မှု၊ အဆင့်ခုနစ် သရဲဘုရင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ]

[Host ၏ အရှိန်အဝါ မြှင့်တင်မှု၊ စစ်သေနာပတိ အရှိန်အဝါ]

[Host ၏ ခံနိုင်ရည် မြှင့်တင်မှု၊ အကန့်အသတ်မရှိ]

[Host ၏ တိုက်ခိုက်မှု မြှင့်တင်မှု၊ ကောင်းကင်မိုးကြိုးကျင့်စဉ်]

ပြေးဝင်နေသော ချန်ကျိုး၏ ပီကာချူးဝတ်စုံနှင့် ညှပ်ဖိနပ်အကြီးစားတို့သည် သရဲဘုရင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သရဲအငွေ့အသက်နှင့် မတူသော ရွှေရောင်အရှိန်အဝါများ ဖြာထွက်လာကာ မိုးကြိုးများပင် လက်လက်ထနေသည်ကို မရေမရာ မြင်တွေ့ရသည်။

လက်ထဲတွင် ပြောင်းပြန်ကိုင်ထားသော ယင်ယန်ဓားနှစ်လက်သည် သခင်၏ အငွေ့အသက်နှင့် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အသက်ရှိသကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာသည်။

ဝိညာဉ်ကမ္ဘာဘက်တွင်မူ ခေါင်းဆောင် သရဲမိစ္ဆာ၏ မျက်သူငယ်သည် ကျုံ့သွားကာ စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှသော ပြေးလွှားချိန်အတွင်း ထိုအရူးကဲ့သို့သော လူသားအင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်သည် အဆင့်ခုနစ် သရဲဘုရင်အဆင့်အထိ ရုတ်တရက် မြင့်တက်သွားသည်။

သရဲမိစ္ဆာ၏ ခြောက်သွေ့သော မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်သွားပြီး ချန်ကျိုးကို လက်ညှိုးထိုးကာ တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ ဘုရင်က လူသားမျိုးနွယ်နဲ့ သဘောတူညီချက် ရှိတယ်၊ သရဲဘုရင်အဆင့် အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တွေက ဝိညာဉ်တံခါးဝ တိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ခွင့်မရှိဘူး၊ မင်းက ချိုးဖောက်ရဲတယ်ပေါ့"

"ချိုးဖောက်တာ မင်းအဘွား ခြေထောက်ပဲ"

ချန်ကျိုးသည် ဝုန်းခနဲ ခုန်တက်လိုက်ရာ စနစ်၏ ကူညီမှုဖြင့် နှစ်မီတာခန့် မြင့်အောင် ခုန်တက်သွားပြီး ဓားနှစ်လက်ကို မြှောက်ကာ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။

"ငါက ဂြိုဟ်ပေါ်မှာ အမြင့်မြတ်ဆုံး ကြီးမြတ်တဲ့ အရှိန်အဝါနဲ့ ကမ္ဘာပေါ်က ဆိုးယုတ်တဲ့ အင်အားစုအားလုံးကို ရှင်းလင်းမယ်၊ အာထရာမန်း ကော့စမို"

သရဲမိစ္ဆာသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မန္တန်ရွတ်ကာ နက်မှောင်သော ကြာပန်းတစ်ပွင့်ကို ဖန်တီးပြီး ချန်ကျိုး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ချန်ကျိုး၏ ပျံလွှားဓားမှ လျှပ်စီးကြောင်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ရှေ့ဆုံးမှ သရဲမိစ္ဆာကို သုံးပိုင်းပြတ်အောင် အလွယ်တကူ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ကာ ဓားရာနှစ်ခုသည် ကျောက်ပြားခင်းထားသော လမ်းမကြီးကို ဖြတ်သန်းပြီး ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားသည်။

အက်ကွဲသွားသော ကျောက်ပြားကြားမှ မိုးကြိုးအလင်းနှစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဓားရာဖြတ်သန်းသွားသော နေရာရှိ သရဲများသည် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပြိုကွဲသွားသည်။

"ဟိဟိဟိ၊ မိုက်တယ်၊ လေလွင့်ဝိညာဥ်လေး၊ မျက်စောင်းလေး၊ ကြောင်ကြီး၊ ငါတို့ အတူတူ သူတို့ကို နှိပ်စက်ကြစို့"

လေလွင့်ဝိညာဥ်လေးနှင့် အားယန်တို့သည် ချန်ကျိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဆင့်မြင့်သရဲများကို နှိပ်စက်သည့် အုပ်စုထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။

ကြောင်ကြီးသည်လည်း ယခင်ကဲ့သို့ ရဲရင့်သော အရှိန်အဝါကို ပြန်လည်ရရှိကာ ချန်ကျိုး၏ နောက်မှ ကျယ်လောင်စွာ ဟောက်ရင်း လိုက်ပါလာသည်။

ချန်ကျိုးက စိတ်ကြိုက် ခုတ်ပိုင်းနေပြီး သရဲလေးတို့အုပ်စုက နောက်မှနေ၍ အချောသတ်ကာ တစ်ဖက်လူ၏ ယင်အငွေ့အသက်ကို စုပ်ယူနေကြသည်။ နှစ်တစ်ထောင် ကျားဝိညာဉ်သည်လည်း သတ္တိများ တိုးပွားလာပြီး ဝိညာဉ်ကမ္ဘာမှ သရဲများကို အငန်းမရ ဝါးမြိုတော့သည်။

သရဲများသည် ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ဒီရေကျသကဲ့သို့ ဖရိုဖရဲ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

သူတို့သည် စောစောက သရဲမိစ္ဆာကြီးကို ဤလူသားအင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်က ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်လိုက်သည်ကို အထင်အရှား မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူတို့ဆိုလျှင် ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။

ဉာဏ်များသော သရဲစစ်သူကြီးအချို့သည် သရဲမိစ္ဆာ အသတ်ခံရကတည်းက ခြေထောက်နှစ်ချောင်း ပိုမမြန်မှာကို စိုးရိမ်ပြီး အမြန် ဆုတ်ခွာသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

လူသားကမ္ဘာ၊ ကျင်းဟိုင်မြို့။

လျိုပန်ချန်းနှင့် လော့ယွီမင်တို့ကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံသူများသည် ဝိညာဉ်တံခါးပြင်ပတွင် စောင့်ဆိုင်းနေပြီး လက်ကောက်ဝတ်မှ နာရီကို ခဏခဏ ကြည့်နေကြသည်။

လျိုပန်ချန်းက ထူးဆန်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"သန်းခေါင်ယံ အချိန်ကျော်သွားပြီ၊ အခြားမြို့တွေက ဝိညာဉ်တံခါးတွေ အကုန်ပွင့်ကုန်ပြီ၊ ကျင်းဟိုင်မြို့ အပြင်ဘက်က ဝိညာဉ်တံခါးလည်း ပွင့်ပြီ၊ ဘာလို့ ငါတို့ ဒီနေရာက ဝိညာဉ်တံခါးက အခုထိ ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိသေးတာလဲ"

လော့ယွီမင်က စိတ်အေးလက်အေး မျက်နှာပေးဖြင့် ပြောသည်။

"ဆရာကြီးချန် အထဲဝင်သွားတာလေ၊ ဒါဆို အထဲက သရဲတွေကို အကုန်ရှင်းပစ်လိုက်ပြီ နေမှာပေါ့၊ သရဲမှ မရှိတော့တာ၊ သဘာဝအတိုင်း တံခါးပွင့်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလေ"

လျိုပန်ချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"မင်းပြောတဲ့ ဆရာကြီးချန်က ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာပါစေ၊ သောင်းနဲ့ချီတဲ့ သရဲတွေကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ၊ အဆင့်ခုနစ် အထွတ်အထိပ် ရောက်နေတဲ့သူတောင် ဒါကို လုပ်နိုင်မယ်မထင်ဘူး၊ ငါတို့ ဌာနချုပ်ကို အရင် သတင်းပို့ရအောင်၊ အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူတွေ ပိုပြီး လာရောက်စောင့်ကြပ်ဖို့ တောင်းဆိုပြီး အဆိုးဆုံးအတွက် ပြင်ဆင်ထားရမယ်"

လော့ယွီမင်က စဉ်းစားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ"

သူက ချန်ကျိုးအပေါ် ယုံကြည်ချက် ရှိသော်လည်း အဆိုးဆုံးအတွက် ပြင်ဆင်ထားခြင်းက အမြဲတမ်း မမှားနိုင်ချေ။

ထိုအချိန်တွင် လော့ယွီမင်၏ ဖုန်းမြည်သံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လီချင်ရှန်းက ထပ်မံ ဖုန်းဆက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဌာနမှူးလော့၊ ဘယ်လိုလဲ၊ ဝိညာဉ်တံခါး ပွင့်ပြီလား၊ ငါ့ဘက်မှာ သရဲအော်သံ တစ်ချက်မှ မကြားရဘူး၊ ကြောက်စရာကြီးဗျာ"

"သရဲအော်သံတောင် မကြားရတာကို မင်းက ဘာလို့ ကြောက်နေတာလဲ၊ ဝိညာဉ်တံခါး မပွင့်ဘူး၊ ချန်ကျိုး အထဲဝင်သွားတယ်၊ စိတ်အေးအေးထားစမ်းပါ"

"ဒါဆိုရင် ကောင်းတာပေါ့၊ ဒါဆိုရင် ကောင်းတာပေါ့၊ ဘာ"

လီချင်ရှန်းက ရုတ်တရက် အော်လိုက်သည်။

"ဆရာကြီးချန် အထဲဝင်သွားတယ် ဟုတ်လား"

"မင်း အားယားနေရင် မင်းတို့ ဆေးရုံက သရဲတွေနဲ့ သွားချကွာ၊ ငါ ဖုန်းချလိုက်တော့မယ်"

"ဒါဆို ဆရာကြီးချန်က ပြန်လာဦးမှာလား"

ဖုန်းကို လော့ယွီမင်က ချပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံး စကားတစ်ခွန်းကိုမူ လော့ယွီမင် ကြားလိုက်ရသည်။

သူက ချန်ကျိုး ပြန်လာမလား၊ မလာဘူးလားဆိုတာကို ဘာလို့ မစဉ်းစားမိတာလဲ၊ မတော်လို့ ပြန်မလာရင် သူ့ရဲ့ ဒီအင်အားတွေကို ဘယ်သူ့ဆီမှာ သွားပြီး မြှင့်တင်ရတော့မှာလဲ။

ဝိညာဉ်တံခါး ပွင့်စဉ်က လော့ယွီမင် မပျာယာခဲ့ချေ။

ဝိညာဉ်တံခါး မပွင့်သောအခါတွင်လည်း လော့ယွီမင် မပျာယာခဲ့ချေ။

ယခုမူ သူ အနည်းငယ် ပျာယာသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်ကျိုးက သူတို့ကို ပစ်ထားပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာဘဲ နေလို့မရချေ။

ဝိညာဉ်ကမ္ဘာအတွင်း ချန်ကျိုးသည် ပျော်ရွှင်စွာ သတ်ဖြတ်နေပြီး ဓားအလင်းများနှင့်အတူ မိုးကြိုးများ ရောနှောနေကာ သရဲများသည် အနည်းငယ်မျှ ထိမိရုံဖြင့် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ဓားနှစ်လက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ရာ မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်ချေ။

စိတ်ထဲရှိ စနစ်က အချက်ပေးသံများကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်နေသည်။

[လေလွင့်ဝိညာဥ်လေး၏ အင်အား မြင့်တက်လာမှု၊ အဆင့်သုံး အငြိုးကြီးတစ္ဆေ နှောင်းပိုင်းအဆင့်]

[နှစ်တစ်ထောင် ကျားဝိညာဉ်၏ အင်အား မြင့်တက်လာမှု၊ အဆင့်သုံး အငြိုးကြီးတစ္ဆေ ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်]

[လေလွင့်ဝိညာဥ်လေး၏ အင်အား မြင့်တက်လာမှု၊ အဆင့်သုံး အငြိုးကြီးတစ္ဆေ ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်]

[နှစ်တစ်ထောင် ကျားဝိညာဉ်၏ အင်အား ကျော်ဖြတ်မှု၊ အဆင့်လေး ကြမ်းကြုတ်သောသရဲ အစောပိုင်းအဆင့်]

[သရဲမ အားယန်၏အင်အား မြင့်တက်လာမှု၊ အဆင့်သုံး အငြိုးကြီးတစ္ဆေ အလယ်အလတ်အဆင့်]

[လေလွင့်ဝိညာဥ်လေးက အင်အားရဲ့ အကန့်အသတ်ကို ရောက်ရှိသွားပြီ၊ အဆင့်လေး ကြမ်းကြုတ်သောသရဲ နောက်ပိုင်းအဆင့်၊ အင်အား ထပ်မံ မမြင့်တက်တော့ပါ]

[နှစ်တစ်ထောင် ကျားဝိညာဉ်က အင်အားရဲ့ အကန့်အသတ်ကို ရောက်ရှိသွားပြီ၊ အဆင့်ငါး သရဲစစ်သူကြီး အစောပိုင်းအဆင့်၊ အင်အား ထပ်မံ မမြင့်တက်တော့ပါ]

[သရဲမ အားယန်က အင်အားရဲ့ အကန့်အသတ်ကို ရောက်ရှိသွားပြီ၊ အဆင့်သုံး အငြိုးကြီးတစ္ဆေ ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်၊ အင်အား ထပ်မံ မမြင့်တက်တော့ပါ]

ချန်ကျိုး၏ သရဲများသည် အချိန်တိုအတွင်း ကျော်ဖြတ်နိုင်သော အင်အား အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ ခံနိုင်ရည်က အကန့်အသတ် ရှိသောကြောင့် အင်အား ထပ်မံ မမြင့်တက်တော့ချေ။

တိုက်ပွဲအတွင်း ချန်ကျိုး၏ထူးဆန်းသော ရယ်သံများ ရောနှောနေသည်။

"ဟဲဟဲ၊ ဝိညာဉ်အစုတ်အပဲ့တွေ၊ ငါ့အဘိုးစွန်းရဲ့ တုတ်ချက်ကို မြည်းစမ်းကြည့်စမ်း"

"ဟေ့ ဟေ့ ဟေ့၊ ငါထိုးပြီ၊ ငါထိုးပြီ"

"သတ္တိကြောင်တဲ့ကောင်တွေ၊ လိပ်လို ပုန်းမနေနဲ့"