အခန်း ၉၂

Chapter 92

ချန်ကျိုးသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်ရောင်းချနေစဉ် အရွယ်အစားနှင့် ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မတူသော မျက်နှာဖုံးစွပ်လူလေးဦးမှာ ချန်ကျိုး၏ ဆိုင်ခန်းအနီးသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

"ငါတို့ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ သူတော်စင်မက ဘယ်တုန်းက ညားသွားကြတာလဲ"

လူပုလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ ဆံပင်ကျစ်ဆံမြီးသေးသေးလေးများ ကျစ်ထားသော အရပ်ပုပုနှင့်အမျိုးသားက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အဲဒါက ဂိုဏ်းချုပ်ကတော်ရဲ့ ညီမအရင်းလေ၊ ဂိုဏ်းချုပ်က ဒီလိုကိစ္စမျိုး လုပ်ရက်ပါ့မလား"

"မင်းက ငါ့ကိုမေးတော့ ငါက ဘယ်သူ့ကို သွားမေးရမှာလဲ"

"သောက်ရူးပဲ၊ ဒီကောင်က ငါတို့ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ဂိုဏ်းချုပ်ကို လူသိရှင်ကြား ကောလဟာလလွှင့်ရဲတယ်၊ ငါက သူ့ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်မယ်"

ထိုသူများထဲမှ အရပ်ရှည်ရှည်ပိန်ပိန်နှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတစ်ဦးမှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး ချန်ကျိုးကို စာရင်းရှင်းရန် ရှေ့သို့တက်လှမ်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အသက်ကြီးရင့်ပုံရပြီး ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပုံရသော နောက်ဆုံးမိစ္ဆာဂိုဏ်းသားက ရှေ့သို့တက်ကာ အရပ်ရှည်ရှည်ပိန် ပိန်နှင့် အမျိုးသား၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး "မင်း အသက်မလိုချင်တော့ဘူးလား၊ ဒါက ဘယ်နေရာလဲ၊ ဝိညာဉ်ဈေးမှာ ပြဿနာရှာပြီး အသက်ရှင်လျက် ပြန်ချင်သေးတာလား" ဟု တားဆီးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဒီကောင်က ငါတို့ဂိုဏ်းကို ဒီလိုစော်ကားနေတာကို ဒီအတိုင်း ကြည့်နေရမှာလား"

"ဘာလို့ အလောတကြီးဖြစ်နေရတာလဲ၊ သူ ဝိညာဉ်ဈေးကနေ ထွက်သွားတဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှ ရှင်းကြတာပေါ့၊ ငါတို့ အရင်ဆုံး အဘိုးအိုရှန့်နဲ့ သွားပူးပေါင်းရအောင်၊ ဒီအချိန်ဆိုရင် သူလည်း ရောက်သင့်နေပြီ"

ချန်ကျိုးကို ရိုက်နှက်ချင်နေသော အရပ်ရှည်ရှည်ပိန်ပိန်နှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် သွားကြိတ်ကာ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ရသည်။ သူ့သတ္တိမှာ ကောင်းကင်လောက် ကြီးမားနေပါစေဦးတော့ ဝိညာဉ်ဈေးတွင်မူ ပြဿနာမရှာရဲချေ။

ချန်ကျိုးသည် ထိုလေးဦး၏ထူးခြားမှုကို စောစီးစွာကတည်းက သတိပြုမိထားသည်။

အထူးသဖြင့် ထိုအရပ်ရှည်ရှည်ပိန်ပိန်နှင့် အမျိုးသားမှာ သူ၏အော်ဟစ်ရောင်းချသံကို ကြားရပြီးနောက် ရှေ့သို့တက်ကာ ပစ္စည်းဝယ်ယူလိုစိတ်များ တဖွဖွဖြစ်ပေါ်နေသည့် ပုံစံမျိုး ရှိနေသည်။

ဤလူများသည် သူ့ဆိုင်ခန်းပေါ်ရှိ ရတနာကောင်းများကို သဘောကျသွားကြခြင်း ဖြစ်နိုင်သလော။

မည်သည့်ပစ္စည်းကို ဝယ်ယူရမည်နည်းဟု တိုင်ပင်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူ့ကိုလည်း ခိုးခိုးကြည့်နေကြသေးသည်။

ကြည့်နေကြတုန်းပင်။

ချန်ကျိုးသည် မျက်လုံးများကို အပေါ်သို့ပင့်ကာ စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် စီးပွားရေးအခွင့်အလမ်း ရောက်ရှိလာပြီဟု ကြိုတင်ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

"ရှောင်ကွေ့ထို၊ အားယန်၊ ငါ့အတွက် အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ အားရပါးရ အော်ပေးကြစမ်း၊ ငါ ချန်ကျိုးကြီး စီးပွားရေးကိစ္စတစ်ခု သွားဆွေးနွေးမလို့"

"စိတ်ချပါဆရာ၊ ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်း၊ ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်း၊ ကျန်းနန် ဝိညာဉ်လက်နက်သွန်းလုပ်ရုံ ပျက်စီးသွားပြီ၊ ကောင်စုတ်တွေ၊ ကောင်စုတ်တွေ၊ ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်က ကာမဂုဏ်တွေ လောင်းကစားတွေနဲ့ အချိန်ကုန်နေတယ်"

ရှောင်ကွေ့ထို၏နုနယ်သောအသံမှာ အားအင်အပြည့် ရှိနေသည်။

အားယန်ပင်လျှင် စတင်အသားကျလာပြီး ပိုမိုချောမွေ့စွာဖြင့် လိုက်လံအော်ဟစ်နေတော့သည်။

ချန်ကျိုးသည် ဆိုင်ခန်းမှ ထွက်ခွာလာပြီး ထိုလူအနည်းငယ်၏ ရှေ့သို့ မတင်မကျပုံစံဖြင့် တိုးကပ်သွားကာ ခေါင်းကို ဘယ်ဘက်သို့စောင်း၍တစ်ခါ၊ ညာဘက်သို့စောင်း၍တစ်ခါ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

မျက်လုံးများကမူ တစ်ဖက်လူ၏ ပိုက်ဆံအိတ်ကို အကဲခတ်နေသည်။

မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားအချို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မျက်လုံးချင်း အချက်ပြလိုက်ကြသည်။

ပထမမိစ္ဆာဂိုဏ်းသားက "သူ ဘာလို့ ရောက်လာတာလဲ၊ ငါတို့အပေါ်မှာ ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ အမှတ်အသားလည်း မရှိပါဘူး" ဟု တွေးတောလိုက်သည်။

ဒုတိယမိစ္ဆာဂိုဏ်းသားက "သူက ငါတို့ကို ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းကလူတွေဆိုတာ ရိပ်မိသွားတာလား" ဟု စိုးရိမ်သွားသည်။

တတိယမိစ္ဆာဂိုဏ်းသားက "စိတ်အေးအေးထား၊ ဝိညာဉ်ဈေးထဲမှာ သူ ပြဿနာမရှာရဲဘူး၊ သူ့ကို ဂရုမစိုက်နဲ့" ဟု ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။

ချန်ကျိုးသည် လက်ဝါးချင်းပွတ်ကာ မျက်နှာဖုံးအောက်မှ ဖော်ရွေသောအပြုံးကို ပြသရင်း "ညီအစ်ကိုတို့၊ ပစ္စည်းလာဝယ်တာလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားအချို့မှာ ဘာမှပြန်မပြောဘဲ နှုတ်ဆိတ်နေကြသည်။

ချန်ကျိုးက ကြည့်လိုက်သောအခါ ဘာကြောင့် အားလုံးက စကားမပြောကြသနည်းဟု တွေးတောမိသည်။

သူသည် မျက်လုံးတစ်ဖက်နိမ့်တစ်ဖက်မြင့်ဖြင့် ထိုလူများကို တစ်ပတ်ပတ်၍ ကြည့်ရှုပြီးနောက် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွား ကာ "ငါ သိပြီ၊ မင်းတို့အားလုံးက လူအတွေ ဖြစ်ရမယ်၊ ဟူး၊ ကောင်းမွန်တဲ့ လူလေးယောက်၊ လက်ခြေအစုံအလင်နဲ့ လူရုပ်လည်း ပေါက်သားပဲ၊ ဘာလို့ လူအတွေ ဖြစ်နေရတာလဲ၊ စိတ်ချစိတ်ချ၊ ငါ ချန်ကျိုးကြီးက မင်းတို့အပေါ် ခွဲခြားဆက်ဆံမှာ မဟုတ်ဘူး၊ လူစွမ်းကောင်းဆိုတာ သတ္တဝါအားလုံးကို တန်းတူပဲ သဘောထားတာ" ဟု ပြောဆိုလိုက်သည်။

ချန်ကျိုးသည် လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ ထိုအရပ်ရှည်ရှည်ပိန်ပိန်နှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းသား၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

"ညီအစ်ကို၊ မင်းတို့ ငါ့ရဲ့ရတနာအစစ်ကြီးတွေကို စိုက်ကြည့်နေတာ ငါ စောစောကတည်းက သတိထားမိတယ်၊ ဘာကို သဘောကျလို့လဲ၊ ငါ့ကိုပြော၊ ငါ ချန်ကျိုးကြီးက မင်းတို့ကို ဈေးအပေါဆုံးနဲ့ ရောင်းပေးမယ်"

[စနစ်စတင်အသက်ဝင်ခြင်း - နှုတ်ပိတ်ဂါထာ]

[စနစ်စတင်အသက်ဝင်ခြင်း - ဝိညာဉ်ထိန်းချုပ်ဂါထာ]

ချန်ကျိုး၏ပခုံးပုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသော မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားသည် သူ့လည်ပင်းကို အလွန်ပြင်းထန်သော ဂါထာတစ်ခုက တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ဆို့ထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟနိုင်တော့ချေ။

ထို့အပြင် သူ့ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံးသည်ပင် မိမိကိုယ်တိုင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မရှိတော့ပေ။

အခြားမိစ္ဆာဂိုဏ်းသားများမှာလည်း ချန်ကျိုးနှင့် လုံးဝမထိတွေ့ရပါဘဲလျက် လည်ပင်းထဲတွင် အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ပိတ်ဆို့သွားကာ အသံမထွက်နိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားကြသည်။

ချန်ကျိုးသည် ထိုလူကို မိမိ၏ဆိုင်ခန်းရှေ့သို့ ဆွဲခေါ်လာပြီး ဆိုင်ခန်းပေါ်မှ တောက်ပနေသော အဆင့်တစ် ခေါင်းလောင်းလေးကို ကောက်ကိုင်ကာ "မင်း ဒါကို ကြိုက်တယ်ဆိုတာ ငါ သိသာတာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချန်ကျိုးသည် ခေါင်းလောင်းကို လှုပ်ခါလိုက်ပြီး "ကြည့်စမ်း၊ လှုပ်လိုက်ရင် ကလောင် ကလောင် နဲ့ မြည်သေးတယ်၊ မင်း တကယ် အမြင်ရှိတာပဲ" ဟု ဆိုသည်။

ထိုမိစ္ဆာဂိုဏ်းသားသည် ချန်ကျိုးကို တွန်းဖယ်ပစ်ချင်သော်လည်း မည်သို့မျှ လှုပ်ရှား၍မရဘဲ ပါးစပ်ကို ဟရုံသာ ဟနိုင်ကာ အသံမှာ လည်ချောင်းဝတွင် ကပ်နေပြီး ထွက်မလာသဖြင့် ပျာယာခတ်ကာ အပေါင်းအဖော်များကို မျက်လုံးဖြင့် အကူအညီတောင်းနေရရှာ သည်။

ကျန်ရှိသော မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားသုံးဦးမှာလည်း မျက်ရည်များပင် ဝဲလာကြသည်။ သူတို့သည်လည်း စကားပြောချင်လှပြီဖြစ်ပြီး ဓားလှံများကိုထုတ်ကာ ချန်ကျိုးကို ခုတ်သတ်ချင်သော်လည်း လှုပ်ရှား၍ပင် မရကြချေ။

မိမိတို့အနေဖြင့် လူစွမ်းကောင်းတစ်ဦးနှင့် တိုးနေပြီဆိုသည်ကို သူတို့ မည်သို့လျှင် သတိမပြုမိဘဲ နေပါမည်နည်း။

ထို့အပြင် ဤလူစွမ်းကောင်းမှာ ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် ရန်ငြိုးရှိပုံရသည်။

လေးဦးသားမှာ ကျန်ရှိသော မျက်လုံးအစုံဖြင့်သာ အချင်းချင်း ဆက်သွယ်နေကြရသည်။

ချန်ကျိုးသည် ရိုးသားစွာဖြင့် မျက်တောင်တဖျတ်ဖျတ်ခတ်ကာ တစ်ဖက်လူ၏ အခြေအနေကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် စောစောက ပစ္စည်းကို သဘောကျပါလျက်နှင့် ဘာကြောင့် မလာရဲသနည်းဆိုသည်မှာ လူအများဖြစ်နေ၍ သနားစရာကောင်းသောကြောင့် ဖြစ်မည်ဟု တွေးတောလိုက်သည်။

ချန်ကျိုးသည် လူအများနှင့် တစ်ခါမျှ မဆက်ဆံဖူးသဖြင့် သူ၏မြင့်မားသော ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးဖြင့်သာ ကောက်ချက်ချလိုက်ရ တော့သည်။

ဤလူက "ဒီဆိုင်က ပစ္စည်းတွေအားလုံးက ရတနာကောင်းတွေပဲ၊ ဝိညာဉ်ဈေးတစ်ခုလုံးမှာ ဒီဆိုင်က ပစ္စည်းတွေက အဖိုးတန်ဆုံးပဲ၊ ငါ ဝယ်ချင်တယ်၊ အများကြီးဝယ်ချင်တယ်၊ မင်းတို့လည်း အများကြီးလိုက်ဝယ်ကြစမ်း" ဟု ပြောနေခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤကဲ့သို့ ကောက်ချက်ချပြီးနောက် ချန်ကျိုးသည် မိမိဘာသာ အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်သွားသည်။

ဤကောင်က လူအဖြစ်နေသော်လည်း အမြင်တော့ ကျယ်သည်ဟု တွေးမိသည်။

ချန်ကျိုးသည် ဆိုင်ခန်းပေါ်ရှိ တောက်ပနေသော ပစ္စည်းများကို ကောက်ကိုင်ကာ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် မိတ်ဆက်ပေးတော့သည်။

"ဒါတွေအားလုံးက ရတနာကောင်းတွေပဲ၊ မင်းတို့ ဒီကလောင်တံကို ကြည့်စမ်း၊ သူက ပန်းချီလည်း ဆွဲလို့ရတယ်၊ စာလည်း ရေးလို့ရတယ်၊ မင်းတို့ ထူးဆန်းတယ်မလား၊ ပြီးတော့ ပြီးတော့၊ ဒီကျောက်တုံးက ကြည့်ရတာ နီစပ်စပ် ဝါစပ်စပ်နဲ့၊ လည်ပင်းမှာ ဆွဲထားရင်၊ အင်း၊ နည်းနည်းတော့ ကြီးတာပေါ့၊ လက်ကောက်လုပ်ရင်လည်း လှတာပဲ”

“ပြီးတော့ ပြီးတော့၊ ဒီဖယောင်းတိုင်အမည်းက သာမန်ဖယောင်းတိုင် မဟုတ်ဘူး၊ သူက ဖယောင်းတိုင်အဖြူထက် ပိုပြီး လင်းထိန်စေတယ်၊ မင်းတို့ ကြည့်လိုက်လေ၊ ဝိညာဉ်ဈေးမှာ ဖယောင်းတိုင်အဖြူတွေပဲ သုံးကြတာ၊ နည်းနည်းမှ မလင်းဘူး၊ အဲဒါတွေက ခေတ်မမှီတော့တဲ့ ပစ္စည်းတွေ"

မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ရှုရင်း ငိုချင်ရက် လက်တို့ ဖြစ်နေကြရသည်။

ဤလူက ဘာတွေလုပ်နေသနည်း။

ချန်ကျိုးက စေတနာအပြည့်ဖြင့် အကြာကြီး ပြောဆိုနေသော်လည်း တစ်ဖက်လူက ဘာတုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိသဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်မရှည်ဖြစ်လာကာ "မင်းတို့က ဘာသဘောလဲ၊ ဘယ်ဟာကို ဝယ်မလဲဆိုတာ တုံ့ပြန်မှုလေးတော့ လုပ်ပါဦး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချန်ကျိုး၏ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်မည်ဟု ဆိုခဲ့သော မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားမှာ ပျာယာခတ်လွန်းသဖြင့် မျက်ရည်များပင် စီးကျလာသည်။

ငါတို့က တုံ့ပြန်ချင်တာပေါ့။ ပြဿနာက မင်းက ငါတို့ကို အခွင့်အရေးပေးလို့လား။

ချန်ကျိုးသည် တစ်ဖက်လူ ငိုယိုနေသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် စိတ်ပျော့သွားသည်။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ ထားလိုက်ပါတော့၊ မင်းတို့အားလုံးက လိုချင်နေကြမှတော့ ငါ ချန်ကျိုးကြီးကပဲ နှမြောတွန့်တိုမနေတော့ဘဲ ဒီရတနာတွေကို မင်းတို့ကိုပဲ ရောင်းပေးလိုက်တော့မယ်"

ချန်ကျိုးသည် ဆိုင်ခန်းပေါ်ရှိ အရောင်အသွေးစုံလင်သော ပစ္စည်းများကို ထိုလူများ၏လက်ထဲသို့ အတင်းအကျပ် ထိုးထည့်ပေး လိုက်ပြီးနောက် သူတို့၏ခါးတွင် ချိတ်ထားသော ပိုက်ဆံအိတ်များကိုလည်း အားနာမှုမရှိဘဲ တိုက်ရိုက်ဖြုတ်ယူလိုက်သည်။

"ကဲ၊ ညီအစ်ကိုလေးယောက်၊ မင်းတို့ သွားလို့ရပြီ၊ သဘောကျရင် နောက်တစ်ခေါက် ပြန်လာခဲ့ဦးနော်"

မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားလေးဦးသည် တစ်ကိုယ်လုံး ပေါ့ပါးသွားကာ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်မှာ လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

လေးဦးသားမှာ အလောတကြီး ထွက်ပြေးကြပြီး အတန်ငယ်ဝေးသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ လည်ချောင်းမှာ ပွင့်လင်းသွားတော့သည်။

"ဟော၊ ငါ၊ ငါ စကားပြောလို့ရပြီ"

"ငါလည်း ရပြီ"

"ဒီလူက ငါတို့နဲ့ မထိတွေ့ဘဲနဲ့ အဝေးကနေ ငါတို့ရဲ့ဝိညာဉ်ကို ပိတ်ဆို့ထားနိုင်တယ်၊ သူ့ရဲ့အဆင့်အတန်းက တကယ်ကို နက်နဲလွန်းတယ်"

"ဒီကောင်က အမှိုက်ပုံကြီးနဲ့ ငါတို့ ခက်ခက်ခဲခဲ ရှာထားတဲ့ ဝိညာဉ်ဒင်္ဂါးတွေကို အကုန်ယူသွားပြီ၊ ဒါက ငါ လေးနှစ်လုံးလုံး စုဆောင်းထားတဲ့ အစုအဆောင်းတွေလေ၊ ငါက အဆင့်ခြောက် ဆန်းချန်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာကို"

"ငါတို့ ဝိညာဉ်ဈေး စီမံခန့်ခွဲရေးရုံးကို သွားတိုင်ရမလား၊ ဒီကောင်က အတင်းအဓမ္မ ရောင်းစားနေတာလေ"

"သူ့ပုံစံကို ကြည့်ရတာ ငါတို့ ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းနဲ့ ရန်ငြိုးရှိပုံရတယ်၊ ဝိညာဉ်ဈေးရဲ့မျက်နှာကို ထောက်လို့သာ ငါတို့ကို မသတ်ဘဲ အပြစ်ပေးရုံတင် ပေးလိုက်တာ၊ ဒီလိုလူစွမ်းကောင်းက နောက်ကွယ်မှာ ဘာတွေ ချန်ထားခဲ့မလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ"

"ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ"

"အမြန်သွားစို့၊ ဝိညာဉ်ဈေးကနေ ထွက်ပြီး လူ့လောကကို ပြန်ရအောင်၊ အဲဒီကောင်နဲ့ ဝေးနိုင်သမျှ ဝေးဝေးမှာ နေတာ အကောင်းဆုံးပဲ"

ဆိုင်ခန်းရှေ့တွင်မူ ပထမဆုံး စီးပွားရေးအဆင်ပြေသွားသော ချန်ကျိုးသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကခုန်နေပြီး ခုနက ရရှိလာသော ဝိညာဉ်ဒင်္ဂါးများကို စီစဉ်နေသည်။

ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ၏ငွေကြေးမှာ မည်းမှောင်နေပြီး တစ်ပြားလျှင် ဝိညာဉ်တစ်ရာနှင့် ညီမျှသည်။

"တစ်ရာ၊ နှစ်ရာ၊ သုံးရာ၊ လေးရာ၊ ငါးရာ၊ ခြောက်ရာ၊ တစ်ထောင့်တစ်ရာ၊ တစ်ထောင့်နှစ်ရာ"

ချန်ကျိုးသည် ပိုက်ဆံများကို ရေတွက်နေစဉ် တစ်စုံတစ်ဦးက မိမိကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် ပိုက်ဆံအိတ်ကို မသိမသာ ဝှက်လိုက်လေသည်။