အခန်း ၁၀၈
Vol. 11 Ch. 108
Chapter 108
ဟွမ်ရှောင်မော့သည် ပြတင်းပေါက်ခုံပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ပြတင်းပေါက်ပြင်ပရှိ လူ့မျက်နှာကို ကြည့်၍ သွားဖြဲပြကာ သတိပေးလိုက်သည်။
ပြတင်းပေါက်ပြင်ပရှိ အမျိုးသားမှာ လန့်ဖျန့်သွားရပြီး
"ချင်ရှန်း ဆေးရုံအုပ်ကြီး ရှိပါသလား"
တံခါးဝရှိ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းက လီဆေးရုံအုပ်ကြီးသည် ဤအခန်းငယ်လေးထဲတွင် ရှိသည်ဟုသာ ပြောခဲ့သည်။ ဤမျှ သေးငယ်သော အခန်းထဲတွင် လူအများအပြား ပြည့်နှက်နေသဖြင့် မည်သူက လီချင်ရှန်း ဖြစ်သည်ကို မခွဲခြားနိုင်ချေ။
ဤလူအချို့၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုနှင့် အရှိန်အဝါကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သာမန်လူများနှင့် မတူကြချေ။
လီချင်ရှန်းသည် အခန်းငယ်လေးထဲမှ ထွက်ခွာကာ တံခါးဝတွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး
"ငါက လီချင်ရှန်းပါ၊ မင်းက ဘယ်သူလဲ"
"လီဆေးရုံအုပ်ကြီး မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်တော်လည်း မျိုးရိုး လီ ပါပဲ၊ ကျွန်တော့်ကို ရှောင်လီလို့ ခေါ်နိုင်ပါတယ်၊ ဒီလိုပါ၊ ကျွန်တော်က ကျင်းဟိုင် ရုပ်မြင်သံကြားစခန်းရဲ့ ထိပ်သီးကျင့်ကြံသူပြိုင်ပွဲ အစီအစဉ်အဖွဲ့က ဒုတိယဒါရိုက်တာ လီခယ် ဖြစ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် ဆရာကြီးချန်ကို လာရှာတာပါ"
လီခယ်သည် လီချင်ရှန်းထံသို့ လိပ်စာကတ်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
"ထိပ်သီးကျင့်ကြံသူပြိုင်ပွဲ ဟုတ်လား"
လီချင်ရှန်းသည် မဝံ့မရဲဖြင့် လိပ်စာကတ်ကို လက်ခံလိုက်သည်။
ကျင့်ကြံသူတို့၏ထိပ်သီး ဆိုသည်မှာ ကျင်းဟိုင် ရုပ်မြင်သံကြားစခန်းနှင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ စခန်းတို့ ပူးပေါင်းထုတ်လုပ်ထားသော ဖျော်ဖြေရေးအစီအစဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြန်လည်နိုးထလာကတည်းက ဤဖျော်ဖြေရေးအစီအစဉ်၏ ရေပန်းစားမှုမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်လာခဲ့ရာ တစ်နိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာဖြင့် ကြည့်လျှင်ပင် အလွန်ပင် ကျော်ကြားလှသော အစီအစဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ပြည်သူများထဲမှ စွမ်းအားကြီးမားသော ကျင့်ကြံသူအမြောက်အမြားကို ရွေးချယ်ကာ ကျင့်ကြံသူများစခန်း၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု စိန်ခေါ်ပွဲသို့ တက်ရောက်စေခြင်း ဖြစ်သည်။
မည်သူက ဝိညာဉ်မိစ္ဆာများကို အများဆုံး နှိမ်နင်းနိုင်သလဲ။မည်သူက အင်အားအကောင်းဆုံး ဝိညာဉ်မိစ္ဆာကို ဖမ်းဆီးနိုင်သလဲ။ ထိုသူသည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်အရ မြောက်မြားစွာသော ဆုလာဘ်များကို ရရှိမည် ဖြစ်သည်။
ဤအစီအစဉ်သည် ပြည်သူများအကြား အလွန်ရေပန်းစားလှပြီး စွမ်းအားကြီးမားသော ကျင့်ကြံသူအမြောက်အမြား ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးသည်။
လီခယ်က ပြောသည်။
"ချင်ရှန်းဆေးရုံအုပ်ကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ အစီအစဉ်အဖွဲ့က ဆရာကြီးချန်ရဲ့လုပ်ဆောင်ချက်အချို့ကို သိရှိရပြီး ဆရာကြီးချန်ဟာ ကျွန်တော်တို့ ထိပ်သီးကျင့်ကြံသူပြိုင်ပွဲ အစီအစဉ်ရဲ့ ကျင့်ကြံသူ ရွေးချယ်မှု သတ်မှတ်ချက်တွေနဲ့ အထူးပင် ကိုက်ညီတယ်လို့ တညီတညွတ်တည်း ယူဆကြပါတယ်၊ ဒါကြောင့် ဆရာကြီးချန်ကို ထိပ်သီးကျင့်ကြံသူပြိုင်ပွဲ ရိုက်ကူးမယ့် နောက်တစ်ပိုင်းမှာ ပါဝင်ဖို့ တကူးတက ဖိတ်ကြားတာပါ"
လီချင်ရှန်းသည် အခန်းငယ်လေးဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်မိပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။
ဤကိစ္စသည် ကောင်းမွန်သောအရာ ဖြစ်သော်လည်း ဤကောင်းမွန်သောအရာသည်လည်း လူအပေါ်တွင် မူတည်ပေသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချန်ကျိုးသည် ပြင်းထန်သော စိတ်ရောဂါဝေဒနာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေသဖြင့် ထိပ်သီးကျင့်ကြံသူပြိုင်ပွဲ ကဲ့သို့သော အစီအစဉ်တွင် လူသိရှင်ကြား အလွန်အမင်း ထုတ်ဖော်ပြသခြင်းသည် ကောင်းမွန်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
လီချင်ရှန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒီကိစ္စက၊ ချန်ကျိုးရဲ့ အခြေအနေကိုလည်း မင်းသိပါတယ်၊ သူက ဒီလိုအစီအစဉ်မျိုးမှာ ပါဝင်ဖို့ သိပ်မသင့်တော်ဘူး"
လီခယ်သည် မချိပြုံး ပြုံးလိုက်ရင်း
"ချင်ရှန်းဆေးရုံအုပ်ကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ ဆရာကြီးချန်ကို ဖိတ်ကြားတာက ဆရာကြီးချန်ရဲ့ အင်တာနက်ပေါ်က ရေပန်းစားမှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလို့ပါ၊ မင်း ကြည့်ပေးလို့ ရမလား"
လီခယ်နှင့် လီချင်ရှန်းတို့ စကားပြောဆိုနေစဉ် ချန်ကျိုး၏အခန်းငယ်လေးထဲတွင်မူ လူတိုင်းသည် ချန်ကျိုးထံသို့ မျက်လုံးများ စုပြုံ၍ ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ထိပ်သီးကျင့်ကြံသူပြိုင်ပွဲ အစီအစဉ်အဖွဲ့က ချန်ကျိုးကို ဖိတ်ကြားရန် ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားကြချေ၊ ဤကိစ္စသည် အမှန်တကယ်ပင် ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲလှသည်။
အဓိကအချက်မှာ ချန်ကျိုး၏သဘောထားအပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေသည်။
"သုန်းသုန်းယောင်၊ မင်း ကျင့်ကြံသူတို့၏ထိပ်သီး မှာ ပါဝင်ချင်လား"
ကျိုးအိုက်ကော်သည် ချန်ကျိုး၏မျက်နှာအမူအရာကို အကဲခတ်ရင်း သတိကြီးစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
ချန်ကျိုးသည် ပြန်လည်ဖြေကြားခြင်းမရှိဘဲ ဟဲဟဲဟူ၍သာ တုံးအစွာ ရယ်မောနေသည်။
သူ့ ဦးနှောက်ထဲတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ သူသည် အာထရာမန်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ တစ်နိုင်ငံလုံးရှိ ပြည်သူများ၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လျက် အဆက်မပြတ် ပုံစံပြောင်းလဲကာ ဂြိုဟ်၏ အစွမ်းအထက်ဆုံးသော စစ်သည်တော်၏ ခန့်ညားထည်ဝါသော ပုံရိပ်ကို ပြသနေချေသည်။
မိုက်မဲလှသော ကမ္ဘာမြေသားများ။
သူ့အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။
သူ့အတွက် ရူးသွပ်နေကြသည်။
သူ့အတွက် အော်ဟစ်အားပေးနေကြသည်။
"မိုက်မဲလိုက်တာ၊ တကယ်ကို မိုက်မဲလွန်းတယ်"
ချန်ကျိုးသည် မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေလျက် ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
"သုန်းသုန်းယောင်"
ကျိုးအိုက်ကော်သည် ချန်ကျိုး မိမိ၏ကမ္ဘာထဲတွင် နစ်မြောနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် ထပ်မံခေါ်ယူလိုက်ပြန်သည်။
ချန်ကျိုးသည် စိတ်ကူးယဉ်မှုထဲမှ သတိပြန်လည်လာကာ ချောင်းတစ်ချက် ဟန်ဆောင်ဆိုးလိုက်ရင်း
"ဒီချန်ကျိုးကြီးက ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကနေ အောင်ပွဲခံပြီး ပြန်လာတာဆိုတော့ သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ဖို့ လိုအပ်နေတာပဲ၊ အခုလက်ရှိမှာ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်တွေကို ပြသဖို့ အခွင့်အရေးမရှိတာကို စိတ်ညစ်နေတုန်း ရှိသေးတယ်၊ အခွင့်အရေးက အလိုလို တံခါးလာခေါက်လိမ့်မယ်လို့ မထင်မှတ်ထားဘူး၊ ကြည့်ရတာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အလိုတော်ပဲ ဖြစ်ရမယ်"
ဘာ သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်းလဲ။
ဘာ အခွင့်အရေးလဲ။
ဘာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အလိုတော်လဲ။
မင်းက ရုပ်မြင်သံကြားထဲမှာ ပါဝင်ပြီး ကြွားဝါချင်ရုံတင်ပဲ မဟုတ်လား။
အပြောအဆိုကတော့ ဟန်ပါပါပဲ၊ မင်းကိုတော့ တကယ်မနိုင်ဘူး။
ချန်ကျိုးသည် ထရပ်လိုက်ပြီး ရုပ်မြင်သံကြားတွင် ပါဝင်မည့် ကိစ္စကို သဘောတူရန် အပြင်သို့ ထွက်ခွာချင်နေသည်။
ဟွမ်ရှောင်မော့သည် ထိုအခြေအနေကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် ချန်ကျိုးကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။
"ချန်ကျိုး၊ မင်း မလောပါနဲ့ဦး၊ ငါ မင်းအတွက် အရင်သွားမေးပေးမယ်"
"ဒီလိုကိစ္စသေးသေးလေးကို ဒီချန်ကျိုးကြီးက ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လျှောက်သွားရုံတင်ပဲဥစ္စာ"
"ချန်ကျိုး၊ မင်းရဲ့ အဆင့်အတန်းက အရင်လိုမဟုတ်တော့ဘူး၊ မင်းက အဆင့်အတန်းရှိတဲ့လူပဲ၊ သူများ တွေ့ချင်တိုင်း ဘယ်လိုလုပ် အလွယ်တကူ အတွေ့ခံလို့ ရမလဲ"
ဟွမ်ရှောင်မော့သည် အကောင်းဆုံးသော အချက်ကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။
ချန်ကျိုးသည် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ကြောင်စုတ်လေး ပြောတာ မှန်ပေသည်။ သူက အဆင့်အတန်းရှိတဲ့လူပဲ။ သူတစ်ပါး တွေ့ချင်တိုင်း ဘယ်လိုလုပ် အလွယ်တကူ အတွေ့ခံလို့ ရမလဲ။
သို့သော် သူ ရုပ်မြင်သံကြားထဲတွင် ပါဝင်ချင်နေသည်။
ဟွမ်ရှောင်မော့သည် လက်သည်းလေးများဖြင့် ချန်ကျိုး၏ လက်ချောင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ရင်း
"စိတ်ချပါ၊ ငါ့ကိုပဲ လွှဲထားလိုက်"
ဟွမ်ရှောင်မော့သည် အဝတ်ဗီရိုရှေ့တွင် အထုပ်အပိုးများကို ရှာဖွေကာ မနေ့ညက ဝတ်ဆင်ခဲ့သော စတိုင်ကျလှသည့် ဝတ်စုံလေးကို ပြန်လည်ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဖောင်းပွနေပြီး အတွင်းရှိ တီရှပ်မှာ အလွန်ကြီးမားနေသဖြင့် အပြင်ဘက်ရှိ ဝတ်စုံလေးမှာ တွန့်ကြေနေချေသည်။
ဟွမ်ရှောင်မော့သည် အခန်းငယ်လေးထဲမှ ထွက်ခွာကာ လီချင်ရှန်း၏ ပုခုံးပေါ်သို့ ဖျတ်ခနဲ ခုန်တက်လိုက်ပြီး လီခယ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ မျိုးရိုးက လီ မဟုတ်လား၊ မင်္ဂလာပါ၊ ငါက ချန်ကျိုးရဲ့ မန်နေဂျာ ဖြစ်ပါတယ်၊ ငါ့ရဲ့ နာမည်က ဟွမ်၊ အမည်က၊ ရှောင်မော့ ဖြစ်ပါတယ်၊ မင်း ငါ့ကို မစ္စတာဟွမ်လို့ ခေါ်နိုင်ပါတယ်"
ဟွမ်ရှောင်မော့သည် မိမိ၏နာမည်ကို တိုးတိုးလေး ပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက် မိတ်ဆွေဖွဲ့သည့်အနေဖြင့် လက်သည်းတစ်ဖက်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ထိုဒုတိယဒါရိုက်တာ လီခယ်သည် စကားပြောတတ်သော ဟွမ်ရှောင်မော့ကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားခဲ့ သည်။ စကားပြောတတ်သော မြွေပါငယ်ကို ရှာဖွေရန် အလွန်ခဲယဉ်းလှသည်။ အထူးသဖြင့် လူသားများအပေါ် ဤမျှ ကြင်နာတတ် သော မြွေပါငယ်မျိုးကို ရှာဖွေရန် ပိုမိုခဲယဉ်းပေသည်။
အကယ်၍ ချန်ကျိုးနှင့် ဟွမ်ရှောင်မော့တို့ အတူတူ အစီအစဉ်တွင် ပါဝင်ပါက ပရိသတ်များ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို သေချာပေါက် ဆွဲဆောင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
"မင်္ဂလာပါ၊ မင်္ဂလာပါ၊ မစ္စတာဟွမ်"
ထိုဒုတိယဒါရိုက်တာသည် လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို ကမ်းပေးကာ ဟွမ်ရှောင်မော့နှင့် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်ရာ အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးပျူငှာလှသည်။
ဟွမ်ရှောင်မော့က မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ချန်ကျိုးရဲ့ မန်နေဂျာတစ်ဦးအနေနဲ့ ငါ မေးမြန်းချင်တာက၊ အစီအစဉ်မှာပါဝင်မယ့် သက်ဆိုင်ရာ စရိတ်စက ကိစ္စပဲဖြစ်တယ်"
"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အစီအစဉ်ကတော့၊ အဆင့်ငါးဆယ်အတွင်း ဝင်ရင် ယွမ်တစ်သိန်း ရရှိမှာ ဖြစ်ပြီး၊ အဆင့်နှစ်ဆယ်အတွင်း ဝင်ရင် ယွမ်သုံးသိန်း ရရှိမှာ ဖြစ်ပါတယ်၊ အဆင့်တစ်ဆယ်အတွင်း ဝင်ရင် ယွမ်ငါးသိန်း ရရှိနိုင်ပြီး၊ တတိယဆု ရရှိရင် ယွမ်တစ်သန်းခွဲ၊ ဒုတိယဆု ရရှိရင် ယွမ်သုံးသန်း၊ ပထမဆု ရရှိရင် ယွမ်ငါးသန်း ရရှိမှာ ဖြစ်ပါတယ်၊ ဒါ့အပြင် ကျင့်ကြံသူများစခန်းမှာ သက်ဆိုင်ရာ သရဖူအဆင့် ကျင့်ကြံသူအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခြင်းကိုလည်း ခံရမှာ ဖြစ်ပါတယ်"
ဟွမ်ရှောင်မော့က ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ရင်း
"မင်းတို့ အစီအစဉ်ရဲ့ ဆုလာဘ်တွေက အရမ်းများပြားပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါက ချန်ကျိုးရဲ့ မန်နေဂျာတစ်ဦးအနေနဲ့ စဉ်းစားရမှာက ဆုလာဘ်တွေ ရရှိဖို့တင် မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါ စဉ်းစားရမှာက ချန်ကျိုးရဲ့ ရီးစရိတ်စက အမျိုးမျိုးကို ငါတို့ဘက်က ကျခံရမှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းတို့ အစီအစဉ်ဘက်က ကျခံပေးမှာလား"
ယွမ်ငါးသန်းဆိုသည်မှာ ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုသာ။ ဤဆွဲဆောင်မှု ရှိနေခြင်းကြောင့် ကျင့်ကြံသူအမြောက်အမြားကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပထမဆုမှာ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိပြီး။ ကျင့်ကြံသူ တစ်ထောင်ထဲတွင် ပိုက်ဆံရရှိနိုင်သူမှာ ငါးဆယ်ဦးသာ ရှိသဖြင့် ကျင့်ကြံသူအများစုသည် ဤအစီအစဉ်တွင် ပါဝင်ခြင်းအားဖြင့် ပိုက်ဆံလည်း ကုန်ကျရသလို သူတစ်ပါးအတွက်လည်း နင်းခြေစရာ အုတ်ခဲများ ဖြစ်သွားရသည်။
အတိုချုပ်ပြောရလျှင် အစီအစဉ်အဖွဲ့သည် ဆွဲဆောင်မှုကို အသုံးချကာ အခမဲ့ အမြတ်ထုတ်ချင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
အစီအစဉ်အဖွဲ့၏ လက်ရှိ ရေပန်းစားမှုနှုန်းထားအရ ၎င်းတို့သည် ကျင့်ကြံသူများ၏ လှုပ်ရှားမှု စရိတ်စကများကို မထုတ်ပေးနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိချေ။
"အဲ၊ ဒါက၊ အရင်က ကျင့်ကြံသူတွေထဲမှာ ဒီလိုမျိုး သာဓကမရှိခဲ့ဖူးဘူး"
လီခယ်က ပြောလိုက်သည်။
ဟွမ်ရှောင်မော့သည် ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် လက်သည်းများကို ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီး လီခယ်အား ဦးညွှတ်လိုက်ရင်း
"ဒါဆိုရင်တော့ စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ငါတို့ဘက်က မင်းတို့ အစီအစဉ်ရဲ့ ဖိတ်ကြားချက်ကို ငြင်းပယ်ရုံပဲ ရှိတော့တယ်"
ပြောပြီးသည်နှင့် နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ အခန်းငယ်လေးထဲသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။
ချန်ကျိုးသည် အခန်းငယ်လေးထဲတွင် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို ကြားလိုက်ရသည်။ ရုပ်မြင်သံကြားထဲတွင် ပါဝင်ပြီး ကြွားဝါရမည့် အခွင့်အရေးကောင်းကြီးကို ဟွမ်ရှောင်မော့က ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ မဟုတ်ပါလား။
သူ ရုပ်မြင်သံကြားထဲ ပါချင်သည်။ သူ ရုပ်မြင်သံကြားထဲ ပါဝင်ချင်သည်။
သို့သော် ဘောလုံးလေးနှင့် အခြားသူများ ရှိနေသဖြင့် ချန်ကျိုးသည် ဒေါသကို မထုတ်ဖော်ရဲချေ။
ဟွမ်ရှောင်မော့သည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ချန်ကျိုးအား နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။
"ချန်ကျိုး၊ မင်း တည်ငြိမ်စမ်းပါ၊ စိတ်ချပါ၊ မင်း ရုပ်မြင်သံကြားထဲ ပါဝင်ရမှာက သေချာပေါက်ပဲ"
အခန်းပြင်ပရှိ လီခယ်နှင့် လီချင်ရှန်းတို့သည် စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားကြသည်။
“ဘာ သေချာပေါက်လဲ၊ လူတောင် ထွက်သွားပြီဥစ္စာ”
ဟွမ်ရှောင်မော့သည် ချန်ကျိုး၏ကုတင်ပေါ်တွင် ရပ်တန့်လျက် လည်ပင်းကို ဆန့်၍ လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်း
"သူ ဖုန်းဆက်တော့မယ်"
လူတိုင်း၏မျက်လုံးများသည် အခန်းပြင်ပသို့ လှည့်လည်သွားသော လီခယ်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လျှောက်လှမ်းပြီးနောက် လီခယ်သည် ဖုန်းကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ဟွမ်ရှောင်မော့ ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ဖုန်းဆက်နေချေပြီ။
ဤဖုန်းခေါ်ဆိုမှုသည် မကြာမီမှာပင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး ခဏမျှ ကြာပြီးနောက် လီခယ်သည် နောက်သို့ ပြန်လှည့်လာခဲ့ပြန်သည်။
ဟွမ်ရှောင်မော့သည် ချန်ကျိုးအား ပြတင်းပေါက်ပြင်ပသို့ မကြည့်ရန် တမင်တကာ တားမြစ်လိုက်သည်။
လီခယ်သည် ချန်ကျိုး၏အခန်းငယ်လေးပြင်ပတွင် ရပ်တန့်ကာ တံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။
ဟွမ်ရှောင်မော့သည် တံခါးကို ဖွင့်ကာ ထွက်ခွာသွားပြီး ပြတင်းပေါက်ခုံပေါ်သို့ ခုန်တက်၍ စကားပြောဆိုလိုက်သည်။
"မစ္စတာဟွမ်၊ ဒီလိုပါ၊ ကျွန်တော် ဌာနက အထက်လူကြီးတွေနဲ့တိုင်ပင်ပြီးပါပြီ၊ ကျွန်တော်တို့ သွားလာရေး စရိတ်စကတွေကို ကျခံပေးနိုင်ပါတယ်၊ မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား"
"မဖြစ်ဘူး၊ အကယ်၍ မင်းတို့ အစီအစဉ်ဘက်က စိတ်ရင်းရှိတယ်ဆိုရင် ငါတို့ဘက်က တောင်းဆိုတဲ့ ကုန်ကျစရိတ်အားလုံးကို ကျခံပေးရမယ်"
ဤဟွမ်ရှောင်မော့သည် ဦးနှောက်မကြီးမားသော်လည်း တုံ့ပြန်မှုကမူ အလွန်ပင်မြန်ဆန်လှသည်။
လီခယ်သည် ခက်ခဲဟန် ဆောင်လိုက်ရင်း
"ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်တော် ဌာနရဲ့ကိုယ်စား ဆုံးဖြတ်ပေးလိုက်ပါ့မယ်၊ ဆရာကြီးချန်ရဲ့ ကုန်ကျတဲ့ ကုန်ကျစရိတ်အားလုံးကို ကျခံပေးပါမယ်"
"ဒါဆိုရင်တော့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု အောင်မြင်ပါစေ"
"ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု အောင်မြင်ပါစေ၊ ဒါနဲ့၊ ကျွန်တော် ဆရာကြီးချန်နဲ့ ကိုယ်တိုင်တွေ့ဆုံလို့ ရမလား"
"ဆရာကြီးချန်က အခုအချိန်မှာ ပိုပြီးအရေးကြီးတဲ့ ဧည့်သည်တွေနဲ့ တွေ့ဆုံနေတာမို့လို့ ဒီနေ့တော့ အဆင်မပြေလောက်ဘူး"
အခန်းထဲရှိ လူများကို လီခယ်မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤလူအချို့မှာ ရင်းနှီးနေသော်လည်း ဦးနှောက်ထဲတွင် မမှတ်မိချေ။ ဤချန်ကျိုးသည် အမှန်တကယ်ပင် အလုပ်များနေသည့် ပုံစံမျိုးဖြစ်သည်။ အင်တာနက်ပေါ်တွင် ဤမျှ ရေပန်းစားနေခြင်းမှာ မဆန်းတော့ချေ။
"ဒါဆိုရင်တော့ မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး၊ ကျွန်တော် ပြန်ရောက်ရင် စာချုပ်တစ်ခု ပြင်ဆင်ပြီး အမြန်ဆုံး ပို့ပေးပါ့မယ်"
"ကောင်းပါပြီ၊ ကောင်းကောင်းသွားပါ၊ လိုက်မပို့တော့ပါဘူး"
"အော်၊ ကောင်းပါပြီ၊ ကောင်းပါပြီ"
လီခယ်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် မသိလိုက်ဘဲ ခါးကို ညွှတ်ကာ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်ခွာသွားပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။
သွေးကျောက်သည် လေထုထဲရှိ ပါးလွှာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူကာ သန့်စင်ပေးနိုင်ပြီး ပိုင်ရှင် ကျင့်ကြံရာတွင် အသုံးပြုရန် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သည်။
ဤအရာသည် ဟွမ်ရှောင်မော့အား အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေသည်။ ချန်ကျိုးသည် ဝိညာဉ်စျေးသို့ သွားသည့် တစ်ခေါက်တွင်ပင် မိမိအတွက် လက်ဆောင်ယူလာပေးရန် သတိရနေခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းကိုယ်တိုင်မူ အိမ်တွင်နေရင်း ပိုက်ဆံများကို လျှောက်သုံး မိကာ ချန်ကျိုးအတွက် အသုံးဝင်မည့်ပစ္စည်းအချို့ကိုပင် ဝယ်မပေးနိုင်ခဲ့ချေ။ ၎င်းအနေဖြင့် မလုပ်သင့်သောအရာ ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ချန်ကျိုးအတွက် ပိုက်ဆံအများအပြားကို သေချာပေါက်ရှာဖွေပေးမည်ဖြစ်ပြီး ချန်ကျိုး မမြင်ဖူးသေးသော ပစ္စည်းအများ အပြားကို ဝယ်ယူပေးမည်ဟု သစ္စာဆိုလိုက်တော့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဝူပေါ်ထုံ တစ်ယောက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ချန်ကျိုးသည် ဝူပေါ်ထုံနှင့် အလွန်အမင်း ရင်းနှီးခြင်းမရှိချေ။ ထို့ပြင် ဝူပေါ်ထုံသည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး မဟုတ်သဖြင့် ချန်ကျိုးထံမှ ကိုယ်စောင့်အဆောင်အချို့ကိုသာ တောင်းခံခဲ့သည်။ လက်ဆောင် ပစ္စည်းများကို ထောက်ရှု၍ ချန်ကျိုးသည် လက်တန်းဖြင့် အဆောင်အချို့ကို ရေးဆွဲကာ ဝူပေါ်ထုံအား လက်ဆောင်ပေးလိုက်သည်။
အခန်းငယ်လေးထဲတွင် ပျော်ရွှင်စရာကောင်းလှသည်။ လူတိုင်းသည် မိမိတို့လိုချင်သော အရာများကို ရရှိကြသဖြင့် မျက်နှာပေါ် တွင် ပျော်ရွှင်သောအပြုံးများ ပွင့်လန်းနေကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် အခန်းပြင်ပသို့ အမျိုးသားတစ်ဦး ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူသည် အခန်းငယ်လေး၏ပြတင်းပေါက်တွင် ကပ်၍ အထဲသို့ လှမ်းကြည့်နေကာ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်ပုံစံ ဖြစ်နေတော့သည်။