အခန်း ၇၀၄

အခန်း ၇၀၄ - ၃ နှစ်အကြာ သားရဲသောင်းချီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၊ လူသားမျိုးနွယ် လူဦးရေ သန်း ၁၀၀ ကျော်လွန်သွားခြင်း

"သခင်လေး... ဟို မီးနဂါးပေါက်လေး ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။"

သောင်းပြောင်းဖန်ဆင်း ဆေးဖိုလေးက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

မီးနဂါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ တားမြစ်အစီအရင်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီးနောက်တွင် မီးနဂါးငယ်လေးမှာ အရိပ်အယောင်ပင် မကျန်တော့ဘဲ ဘယ်နေရာမှာ သွားရောက်ပုန်းအောင်းနေမှန်းမသိအောင် ပျောက်ကွယ်သွားကြောင်း ၎င်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ဤနေရာက မီးနဂါး၏ ပိုင်နက်နယ်မြေ ဖြစ်သောကြောင့်၊ ၎င်းသာ ပုန်းကွယ်ချင်ပါက လွယ်ကူသော ကိစ္စတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"သူ့ဘာသာ ပုန်းသွားတာလေ။"

"ဒါပေမယ့် ပြဿနာမရှိပါဘူး။"

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အခုချိန်ကစပြီး မီးနဂါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ငါတို့ရဲ့ ပိုင်နက်နယ်မြေ ဖြစ်လာတော့မှာပဲ။"

ကျန်းဖန်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။

မီးနဂါးငယ်လေး ဂျင်၏ တည်နေရာကို သဘာဝကျကျပင် သူ အာရုံခံမိနေသည်။ ၎င်းမှာ မြေအောက် အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် သွားရောက်ပုန်းအောင်းနေဟန် တူသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မြေအောက်တွင် နယ်မြေကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းနေသော ကျယ်ပြောလှသည့် ချော်ရည်မြစ်ကြီးတစ်မြစ် ရှိနေပြီး၊ မီးနဂါးများ ကြီးထွားလာရန်အတွက် အလွန် သင့်လျော်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ၊ ပို၍ အရေးကြီးသော အချက်က ၎င်းသည် သူ့၏ ထိန်းချုပ်မှုကို မခံလိုသောကြောင့် ထွက်ပြေးရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါက ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ ယခင်ကလည်း ကွန်ဖန်ငယ်လေး မင်ကို လွတ်လပ်စွာ သွားလာခွင့် ပြုထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

အချိန်တန်လာသည်နှင့်အမျှ ဤစစ်မှန်သော ဝိညာဉ်သားရဲ နှစ်ကောင်ကို အဆုံးတွင် သူ အောင်မြင်စွာ သိမ်းသွင်းနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။

"ဒါဆိုရင် မူလအဆောင်ဂိုဏ်းမှာ နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကမ္ဘာ တစ်ခု တိုးလာပြီပေါ့။"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ၊ မူလအဆောင် စုတ်တံလေးမှာ ဝမ်းသာလုံးဆို့သွားလေသည်။

ရှေးဟောင်းခေတ်ကာလများတုန်းကဆိုလျှင်၊ မူလအဆောင်ဂိုဏ်းသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ နှစ်ခုမက ထိုထက်ပို၍ပင် ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်မှာ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ မူလအဆောင်ဂိုဏ်းမှာ များစွာ ကျဆင်းယုတ်လျော့သွားခဲ့ပြီး၊ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးကို ယခုမှ စတင်နေရဆဲ ဖြစ်သည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကမ္ဘာ နှစ်ခုကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းက ဂိုဏ်းအတွက် အလွန် အကျိုးရှိစေမည်မှာ ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိချေ။

'ပါးနပ်တဲ့ ယုန်မှာ တွင်းသုံးတွင်း ရှိတယ်' ဆိုတဲ့ စကားလိုမျိုးပေါ့။ အကယ်၍ သားရဲသောင်းချီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ ကြီးကြီးမားမား ပြဿနာ တစ်ခုခု ဖြစ်လာခဲ့ရင်တောင်၊ မီးနဂါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို အရန်အခြေစိုက်စခန်းအနေနဲ့ အသုံးပြုလို့ ရနိုင်တယ်လေ။

"မှန်တယ်။ ဒီနေရာကို မူလအဆောင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းခွဲတစ်ခု အနေနဲ့ အသုံးပြုလို့ ရတယ်။"

"ဒါပေမယ့် သားရဲသောင်းချီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ဂိုဏ်းရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် အချိန်အကြာကြီး လုံလောက်နေပါသေးတယ်။"

"လောလောဆယ်တော့၊ ဒီနေရာကို အရန်အခြေစိုက်စခန်း အဖြစ်ပဲ သတ်မှတ်ထားလိုက်ကြစို့။"

"သားရဲသောင်းချီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို အပြည့်အဝ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ပြီးသွားမှပဲ၊ မီးနဂါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ ကိစ္စတွေကို ငါတို့ စဉ်းစားကြတာပေါ့။"

ကျန်းဖန်က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အကယ်၍ သူသာ ယခု ချက်ချင်း မီးနဂါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ချင်လျှင်တောင်၊ ဖြစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ မူလအဆောင်ဂိုဏ်းတွင် လူအင်အား ထိုမျှလောက် အများကြီး မရှိသေးပေ။

"မီးနဂါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ရှေးဟောင်းခေတ်ကာလကနေ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကမ္ဘာတစ်ခုပဲ။"

"ဒဏ္ဍာရီလာ စစ်မှန်တဲ့ ဝိညာဉ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလို့တောင် ပြောလို့ရတယ်။"

"ဒီနေရာမှာ ရတနာတွေ ဘယ်လောက်တောင် ပုန်းကွယ်နေမလဲ၊ လျှို့ဝှက်ရတနာတွေ ဘယ်လောက်တောင် မြှုပ်နှံထားမလဲ ဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ။"

သောင်းပြောင်းဖန်ဆင်း ဆေးဖိုလေးက မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အချိန်တွေ ဒီလောက်တောင် ကြာသွားခဲ့ပြီဆိုတော့၊ ရတနာတွေ အများကြီး ကျန်ချင်မှ ကျန်တော့မှာပါ။"

"အရင်ကတော့ ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေကမ္ဘာက ဝိညာဉ်ဆေးပင် မြောက်မြားစွာကို ပျိုးထောင်ပေးထားခဲ့တယ်။"

"ဒါပေမယ့် မိစ္ဆာချီတွေက မီးနဂါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို တိုက်ခတ်လွှမ်းမိုးသွားတဲ့အခါ၊ အဲဒီဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကို တိုက်စားသွားခဲ့တယ်။"

"ဒါက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကို ညစ်ညမ်းသွားစေခဲ့တာပဲ။"

"အခုချိန်မှာတော့၊ မီးနဂါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ပျိုးထောင်ပေးထားတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေဟာ အများအားဖြင့် ပျက်စီးသွားခဲ့ရပါပြီ။"

မိစ္ဆာတုန်လှုပ် ခေါင်းလောင်းလေးက လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

မိစ္ဆာချီ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုများကို ၎င်း ကောင်းကောင်း သိရှိထားသည်။ ၎င်းမှာ မိစ္ဆာများထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အပျက်သဘောဆောင်သည့် စွမ်းအင်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ လောကရှိ အရာခပ်သိမ်းအပေါ် ပြင်းထန်သော တိုက်စားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ မိစ္ဆာချီ၏ တိုက်စားမှုကို ခံရသော မည်သည့်အရာမဆို အခြေခံအားဖြင့် အသုံးမဝင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာရှိ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များမှာ လက်တွေ့တွင် ပျက်စီးကုန်ပြီဟု ၎င်း ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

"အဲဒီ ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ မိစ္ဆာတွေ၊ သူတို့က ကျင့်ကြံခြင်းလောကရဲ့ ကင်ဆာရောဂါဆိုးတွေပဲ။"

သောင်းပြောင်းဖန်ဆင်း ဆေးဖိုလေးက နှမြောစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဤမျှများပြားလှသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျက်စီးသွားရသည်မှာ တကယ်ကို အတိုင်းအဆမသိ နှမြောစရာကောင်းလှသည်။ ဤမျှများပြားသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ကြီးထွားလာရန် အချိန်မည်မျှ ကြာမြင့်ခဲ့မည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

"ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ မိစ္ဆာချီကြောင့် တိုက်စားခံရတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေနဲ့ မိစ္ဆာအလောင်းတွေကို ငါ့ရဲ့ ရတနာ မျှော်စင်ထဲကို ထည့်ထားလို့ ရပါတယ်။"

"ဒီအရာတွေ အားလုံးကို မြေဩဇာကောင်းတဲ့ မြေဆီလွှာအဖြစ် ငါ သန့်စင်ပေးနိုင်ပါတယ်။"

သေသပ်လှပသော ရတနာ မျှော်စင်လေးက ပြုံးယောင်ယောင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

၎င်းအတွက်မူ၊ ဤအရာအားလုံးမှာ ကြီးမားလှသော အားဖြည့်ဆေးများဖြစ်ပြီး၊ ပိုများလေ ပိုကောင်းလေဖြစ်သည်။ ဤစွမ်းအင်သည် ၎င်း၏ အနှစ်သာရကိုလည်း လျင်မြန်စွာ အားကောင်းလာစေပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားများကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရရှိစေရန် ကူညီပေးနိုင်ပေသည်။

"တကယ်ပဲ... မီးနဂါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ရတနာတွေ မကျန်တော့ဘူးဆိုရင်တောင်..."

"ဒီမြေကမ္ဘာကြီး တစ်ခုတည်းကတင် အဆုံးအစမဲ့တဲ့ တန်ဖိုးတွေ ပါဝင်နေတယ်။"

"ငါတို့တွေ ဆေးဥယျာဉ်တွေ ဖော်ထုတ်လို့ ရတယ်။"

ကျန်းဖန်က သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

သူသည် မီးနဂါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် ခေတ္တမျှနေထိုင်ပြီး ကျင့်ကြံရန် စီစဉ်ထားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နဂါးနက် ပင်လယ်ဒေသတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် ကျန်ရှိနေသေးသော အခွင့်အရေးများစွာ ရှိနေနိုင်သေးသည်ဟု သူ ခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင်၊ ဤနေရာမှာ ပဉ္စမအဆင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကမ္ဘာ ဖြစ်ပြီး၊ ပဉ္စမအဆင့် အထက်တန်းစား ဝိညာဉ်ကြော တစ်ခုလည်း ပါဝင်နေသည်။ သူ့လို ယွမ်ယင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ကျင့်ကြံရန်အတွက် အလွန် သင့်လျော်ပေသည်။

…

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ကျောက်မိသားစုမှ ကျင့်ကြံသူများစွာသည်လည်း မီးနဂါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာခဲ့ကြသည်။

တပြိုင်နက်တည်းမှာပင် မီးနဂါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ လုံးဝ ပိတ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး မကြာမီကာလအတွင်း ပြန်လည်ပွင့်လာမည့် အခွင့်အရေး မရှိတော့ကြောင်းကိုပါ တွေ့ရှိသွားကြသည်။ ဤသည်မှာ ကျောက်မိသားစုအတွက် စိတ်ကူး၍ပင်မရနိုင်သော ဆုံးရှုံးမှုကြီးပင် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ မီးနဂါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေဆိုသည်မှာ အဆုံးအစမရှိသော ရတနာသိုက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင်မူ မမျှော်လင့်ထားသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခုကြောင့် ဝင်ရောက်ခွင့် အခွင့်အရေးကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းမှာ ကျောက်မိသားစုအပေါ် ကျရောက်လာသော ကြီးမားလှသည့် ထိုးနှက်ချက်ကြီးပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ဟူး... ဒီမီးနဂါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပွင့်လာတာက ဒီလိုအဖြစ်အပျက်တွေနဲ့ အဆုံးသတ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ။"

"ငါတို့ ရတနာတွေ နည်းနည်းပဲ ရလိုက်ရုံတင်မကဘူး၊ အထဲက မိစ္ဆာတွေကိုပါ လွှတ်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားပြီ။"

"ဒီအတိုင်းသာ ဆက်ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင်၊ ရှေးဟောင်းခေတ်ကာလက အဲဒီမိစ္ဆာတွေ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားနိုင်တယ်။"

"အဲဒီအခါကျရင် နဂါးနက် ပင်လယ်ဒေသမှာ ရေတွက်လို့မရတဲ့ အသက်ပေါင်းများစွာ ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်၊ လုံးဝ ကပ်ဘေးဆိုးကြီးပဲ။"

ကျောက်မိသားစု အကြီးအကဲတစ်ဦးက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

မီးနဂါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ခရီးစဉ်အတွင်း ဤမျှ ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အခြေအနေမျိုး ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ သူတို့၏ စိတ်ကူးယဉ်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေခဲ့လေပြီ။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ အဲဒီမိစ္ဆာတွေ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်။"

"အခု မီးနဂါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ပိတ်သွားပြီဆိုတော့၊ ဒါက အဲဒီမိစ္ဆာတွေကို ပြန်ပြီး ပိတ်လှောင်ထားလိုက်သလို ဖြစ်သွားတယ်။"

"ထပ်ပြီး ပြန်မပွင့်လာမချင်းတော့၊ အဲဒီမိစ္ဆာတွေ အပြင်ထွက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"လောလောဆယ် ကာလတိုအတွင်းမှာတော့ နဂါးမည်း ပင်လယ်ဒေသအတွက် ပြဿနာ သိပ်မကြီးမားလှပါဘူး။"

နောက်ထပ် ကျောက်မိသားစု အကြီးအကဲချုပ် တစ်ဦးက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အခြေအနေသည် ပြန်လည်ကုစား၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဆိုးရွားခြင်းမရှိနိုင်ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ ထိုမိစ္ဆာများသည် မီးနဂါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာခြင်း မရှိသေးသလို၊ ကပ်ဘေးဆိုးကြီး တစ်ခုကိုလည်း မဖန်တီးနိုင်ကြသေးပေ။

………..