အခန်း ၆၇၂

အခန်း (၆၇၂)။

ငါးလပိုင်းမှ ခုနစ်လပိုင်းအထိ၊ တော်ဝင်ချန်မင်းဆက်၏ နန်းတွင်းမငြိမ်မသက်မှုကို ဧကရာဇ် ယန်ဖန်က အရာရှိ တစ်ရာကျော်ကို ဖမ်းဆီးပြီး၊ ဘုရင်ခံ ဆယ်ဦးကျော်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို စစ်ဆေးသိမ်းယူကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် နှိမ်နင်းလိုက်ခြင်းဖြင့် နောက်ဆုံး ၌ ငြိမ်သက်သွားစေခဲ့သည်။

လီရှန်ကွမ်၏ ကြေညာချက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သော နန်းတွင်းပြောင်းလဲမှုကြီးမှာလည်း အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအထဲတွင် အကျိုးအမြတ် အများဆုံးရရှိသူများမှာ ယခုနှစ်၏ အသစ်စက်စက် ကျွမ့်ယွမ် (လင်ဖန်းယွမ်)၊ ဒုတိယဆုရှင် (ယွမ်ရှင်းလန်) နှင့် တတိယဆုရှင် ယဲ့ထောင်တို့ ဖြစ်ကြ သည်။ ဧကရာဇ်သည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ခြွင်းချက်အနေဖြင့် သူတို့ကို အရေးပါသော ရာထူးများ ပေးအပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤအခွင့်အရေးသာ မရှိခဲ့ပါက ဤသုံးဦးမှာ မြို့စား ဘုရင်ခံများအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန် လွယ်ကူမည် မဟုတ်ပေ။

ဟုန်ရွှန်ကျိနှင့် ကျောက်မိသားစုတို့မှာလည်း ဤအခြေအနေကို အသုံးချကာ အကျိုး အမြတ် ရရှိခဲ့ကြပြီး၊ လစ်လပ်သွားသော ရာထူးနေရာများတွင် သူတို့၏ တပည့်များကို အစားထိုး ဖြည့်တင်းလိုက်ကြသည်။

နန်းတွင်း၏ ပြင်းထန်သော ဤအခြေအနေများကြားတွင် ဟုန်ရွှန်ကျိမှာ နောက်ဆုံးတွင် အောင်နိုင်သူဟု ထင်ရသော်လည်း ဟုန်ယွိကမူ သူ ရှုံးနိမ့်သွားပြီဟု သိထားသည်။ ပထမအချက်မှာ၊ ကြေညာချက်သည် လောကတစ်ခွင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး အနာဂတ်တွင် လည်း ယင်းကို ပြန်လည်အသုံးချခံရနိုင်သည့် အလားအလာ ရှိနေခြင်းပင်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် ဖျက်မရသော အစွန်းအထင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။ ဒုတိယ အချက်မှာ၊ နန်းတွင်းအခြေအနေမှာ အတင်းအကျပ် နှိမ်နင်းခံလိုက်ရသော်လည်း မကျေနပ်မှု မျိုးစေ့များမှာ စိုက်ပျိုးပြီးသား ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။ ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပထမဆုံးအကြိမ် စိန်ခေါ်ခံလိုက်ရခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ပထမအကြိမ် ရှိလာခဲ့လျှင် ဒုတိယအကြိမ်နှင့် တတိယအကြိမ်များလည်း ရှိလာပေဦးမည်။

အရာရာတိုင်းမှာ အစပိုင်းတွင် ခက်ခဲတတ်စမြဲ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ လီရှန်ကွမ်က စတင် လိုက်ပြီဖြစ်၍ အနာဂတ်တွင် အခြေအနေများ ပိုမိုရှုပ်ထွေးလာသည်နှင့်အမျှ ဟုန်ရွှန်ကျိ သည် အမြဲတမ်း တိုက်ခိုက်ခံနေရလိမ့်မည်ဟု ဟုန်ယွိ ယုံကြည်ထားသည်။

ဟုန်ရွှန်ကျိက သူနှင့် မတူပေ။ သူသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းဟူသော အမည်နာမကို ချက်ချင်း လက်ကိုင်ထားနိုင်သဖြင့် မည်သူမျှ သူ့ကို တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

“ကျွမ့်ယွမ် လင်းဖန်းယွမ်နဲ့ ဒုတိယဆုရှင် ယွမ်ရှင်းလန်... သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။ ငါ သူတို့ကို သေသေချာချာ စုံစမ်းရမယ်။ တကယ်လို့ ယန်ဖန်က သူတို့ကို အရေးပါတဲ့ ရာထူး တွေ ပေးထားတယ်ဆိုရင် အနာဂတ်မှာ သူတို့ကို ဟုန်ရွှန်ကျိအတွက် ဒိုင်းအဖြစ် သုံးဖို့ မွေးမြူထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။”

မင်းသားယုနှင့် အတန်ကြာ ဆွေးနွေးပြီးနောက် မင်းသားယုမှာ အစီအစဉ်များ ပြုလုပ်ရန် ပြန်သွားခဲ့သည်။

ဟုန်ယွိသည် ညရောက်သည်အထိ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး အမှောင်ထုထဲသို့ ရောဝင်ကာ သဲလွန်စမကျန် ပျောက်ကွယ် သွားတော့သည်။

… …

ထိုနည်းတူစွာပင်၊ မှောင်မိုက်သော ညတစ်ည၌ တော်ဝင်ချန်မင်းဆက်၏ ထျန်ပြည်နယ်မှ မိုင်ပေါင်း သိန်းနှင့်ချီ ဝေးကွာသော တောရိုင်းကန္တာရနယ်မြေ အစွန်အဖျားရှိ မြေကွက်လပ် တစ်ခုပေါ်တွင် လူပေါင်းများစွာသည် နေ့ညမပြတ် အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။

ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးများဖြင့် မြို့ကြီးများနှင့် နန်းတော်များကို တည်ဆောက်နေကြ သည်။ အေးစက်ပြီး ပြင်းထန်သော လေပြင်းများကြောင့် လဲကျသွားသော သစ်ပင်များကို ပင် အသုံးပြုကာ အိမ်များကို ဆောက်လုပ်နေကြလေသည်။

ဤတိုက်ကြီးပေါ်တွင် လူသန်းပေါင်းများစွာသည် မြေရိုင်းများ ဖော်ထုတ်ခြင်းနှင့် အဆောက်အအုံများ တည်ဆောက်ခြင်းတို့၌ ကြိုးစားပမ်းစား လုပ်ကိုင်နေကြသည်။

အလုပ်သမားအချို့မှာ ရှင်တန်သိုင်းသခင်များပင် ဖြစ်ကြသည်။

အချို့သော အလုပ်သမားများမှာမူ တာအိုကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ထို့အပြင် အလွန်အစွမ်းထက်သော ‘ခေါင်းပေါင်းဝါစစ်သည်’ များနှင့် ‘ခွန်အားကြီး နတ်ဘုရား စိန်မျောက်ဝံကြီး’ များမှာလည်း ပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်နေကြသည်။

ဤကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်များ အိမ်ဆောက်ခြင်းနှင့် မြေရိုင်းဖော်ထုတ်ခြင်းတို့ လုပ်ဆောင်လျှင် မည်မျှ မြန်ဆန်လိမ့်မည်နည်း။ စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။ အထူးသဖြင့် ‘စိန်မျောက်ဝံကြီး’ တစ်ကောင်မှာ အလွန် ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး ထူးခြားသော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင် ထားကြသည်။ သူ အလုပ်လုပ်လျှင် သာမန် ကျန်းမာသန်စွမ်းသော အလုပ်သမား နှစ်ရာ၊ သုံးရာနှင့် ညီမျှသည်။

ဤတိုက်ကြီးပေါ်တွင် ထိုကဲ့သို့သော မျောက်ဝံကြီးပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ ရှိနေသည်။

“တည်ဆောက်ရေးက ဒီလောက် မြန်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လတုန်း က ဒီနေရာက မြေရိုင်းကြီးပဲ ရှိသေးတာ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါတို့ မိုင်တစ်ထောင်စာ မြေတွေကို ဖော်ထုတ်ပြီးပြီ၊ မြို့ပေါင်း ဆယ်မြို့ကျော်ကိုလည်း တည်ဆောက်ပြီးပြီ။ လူသန်းပေါင်းများစွာ နေထိုင်ဖို့ လုံလောက်နေပြီ။ နောက်ထပ် တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်လောက် တည်ဆောက်ရေး ဆက်လုပ်သွားမယ်ဆိုရင် ဒီတိုက်ကြီးက တကယ့်ကို နိုင်ငံတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မှာပဲ။ နတ်ဘုရားလေပြည်နိုင်ငံနဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ နိုင်ငံပေါ့။ မူလနဝမချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေကနေ ပြောင်းရွှေ့လာသူတွေက တကယ်ကို အင်အားစုစည်းနိုင်တာပဲ”

သခင်လေးရှူသည် တောင်ထိပ်ပေါ်၌ ရပ်ရင်း တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ မြေပြန့်လွင်ပြင်၌ နေ့ည မပြတ် အလုပ်ရှုပ်နေကြသော မြင်ကွင်းကို ငုံ့ကြည့်ကာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက် သည်။

သူ၏ဘေးတွင် ထန်ဟိုင်လုံ၊ ဖန်းယွမ်နှင့် လီဖေးယွီတို့ ရှိနေကြသည်။

“သခင်လေးရှူရဲ့ အကူအညီကြောင့်သာ ဒီနိုင်ငံကို တည်ဆောက်နိုင်တာပါ”

ထန်ဟိုင်လုံက ပြုံးလိုက်သည်။ သူတို့ သုံးဦးစလုံးမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာသည့် ပုံစံမျိုး ရှိနေကြပါသည်။

“ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း တော်ဝင်ချန်မင်းဆက်ရဲ့ နန်းတွင်းအခြေအနေက အများကြီး ပြောင်းလဲသွားတယ်” သခင်လေးရှူက အမှတ်မထင် ပြောလိုက်သည်။

“နန်းတွင်းအပြောင်းအလဲတွေက အပြည့်အဝ ဖြစ်နေတာ။ လီရှန်ကွမ် ရာထူးက နုတ်ထွက် ပြီး ပညာရှင်တွေကို ဟုန်ရွှန်ကျိကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြေညာချက် ထုတ်ပြန်လိုက်တယ်။ နှစ်လ အတွင်းမှာ အရာရှိတစ်ရာကျော် အဖမ်းခံရပြီး ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ သိမ်းခံရတယ်။ ဘုရင်ခံ ဆယ်ဦးကျော်လည်း ရာထူးက ဖြုတ်ခံရတယ်။ ဒါက တကယ်တော့ ဟုန်ရွှန်ကျိနဲ့ ဟုန်ယွိ တို့ရဲ့ တိုက်ပွဲပဲ... အဲဒီသားအဖနှစ်ယောက် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကိုက်နေတုန်း ငါတို့က အေးအေးဆေးဆေး တည်ဆောက်ရေး လုပ်နေနိုင်တာပေါ့”

ဖန်းယွမ်က လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ပြီး “ငါတို့ တည်ဆောက်ရေး လုပ်ငန်းပြီးသွားရင် စစ်ရေး ကိစ္စတွေကို စီစဉ်မယ်၊ ပင်လယ်လေးစင်းကို စုစည်းပြီး အင်အားကြီးတဲ့ အင်ပါယာတစ်ခု တည်ဆောက်မယ်၊ ပြီးရင် အလယ်ပိုင်းကောင်းကင်နိုင်ငံကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်မယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ထျန်ပြည်နယ်က မျိုးနွယ်စုကြီးတွေကလည်း တုံ့ပြန်ကြလိမ့်မယ်။ တစ်နေ့မှာ ချန်မင်းဆက် ပြိုလဲသွားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ကတော့ ဟိုနားဒီနား နန်းတွင်းမှာပဲ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် တိုက်ခိုက်နေကြတုန်း။ တကယ်ကို အမြင်ကျဉ်းကြတာပဲ။”

“ဟုတ်တယ်။ တာအိုဘိုးဘေး နှစ်ဦးစလုံးလည်း သူတို့ရဲ့ ခွန်အားတွေကို အပြည့်အဝ ပြန်ရ ပြီးတော့ တကယ့် ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ တွေ ဖြစ်လာကြပြီ။ သခင်လေးရှူလို ပြင်ပအကူအညီနဲ့ ဆိုရင် ငါတို့တွေ ချန်မင်းဆက်ရဲ့ အဆင့်မြင့် အင်အားစုတွေကို တကယ် တိုက်နိုင်ပြီ။ ဒါတင်မကဘဲ ချန်မင်းဆက်က လူတွေက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် တိုက်ခိုက်နေကြ တုန်းပဲ။ ငါတို့က သူတို့ရဲ့ မဟာရန်သူတော်ကြီးတွေ ဖြစ်လာမှာလား။” ထန်ဟိုင်လုံက ကျေနပ်စွာ ပြောသည်။

“ငါတို့ရဲ့ အင်အားက ချန်မင်းဆက်နဲ့ ယှဉ်ရင် ကွာဟချက် ရှိနေသေးတယ်။ မူလနဝမ ချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေက လူအားလုံး ဒီတိုက်ကြီးကို ပြောင်းလာရင်တောင် လူဦးရေ သန်းအနည်းငယ်ပဲ ရှိဦးမှာ။ နတ်ဘုရားလေပြည်နိုင်ငံမှာတောင် လူဦးရေ သန်း တစ်ရာ ရှိတယ်။ ဒေသတစ်ခုကို တကယ့်ကို စိုးမိုးပြီး ပင်လယ်လေးစင်းကို စုစည်းဖို့ဆိုရင် မင်းတို့ သုံးယောက်စလုံး ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ တွေ ဖြစ်လာဖို့ လိုတယ်” သခင်လေးရှူက ခေါင်းခါရင်း ပြောသည်။

“ငါတို့ ဖန်ဆင်းရှင်တွေ ဖြစ်လာဖို့ဆိုတာ အချိန်ပိုင်းကိစ္စပါ။ အခု ‘နတ်ဘုရား ဘိုးဘေး တောင်’ ကို ကျင့်ကြံဖို့ သွားကြစို့” ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ထန်ဟိုင်လုံ၊ ဖန်းယွမ်နှင့် လီဖေးယွီ တို့မှာ အလင်းတန်း သုံးခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝေးကွာသော နတ်ဘုရား ဘိုးဘေး တောင်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။

ထိုသုံးဦးမှာ နက်ရှိုင်းသော ပညာရပ်များကို လေ့လာပြီး နေ့ညမပြတ် ကျင့်ကြံနေကြသည် မှာ သိသာလှသည်။

“မင်းတို့ နှစ်ယောက်လည်း ထွက်လာခဲ့ကြတော့” ထန်ဟိုင်လုံ၊ ဖန်းယွမ်နှင့် လီဖေးယွီတို့ ထွက်သွားပြီးနောက် သခင်လေးရှူက ရုတ်တရက် ဆိုလိုက်သည် “သခင်လေးလင်း... သခင်လေးယွမ်...”

“ဟားဟား၊ သခင်လေးရှူက ငါတို့ ‘ဗဟိုကမ္ဘာ’ ရဲ့ နံပါတ်တစ် သခင်လေး ဖြစ်တာနဲ့ ညီအောင် လုပ်နိုင်တာပဲ။ ဒီမဟာကမ္ဘာလောကထဲမှာ နိုင်ငံတစ်ခုကိုတောင် စတင် တည်ထောင်နေပြီပဲ။”

ရယ်မောသံနှင့်အတူ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ အလင်းတန်းနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လူနှစ်ဦး ပေါ်လာသည်။ သူတို့မှာ အသစ်စက်စက် ကျွမ့်ယွမ် လင်ဖန်းယွမ်နှင့် ဒုတိယဆုရှင် ယွမ်ရှင်းလန်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

လင်ဖန်းယွမ် ပေါ်လာသည်နှင့် ပြုံးလိုက်ပြီး သခင်လေးရှူနှင့် အလွန်ရင်းနှီးပုံရပြီး ပေါ့ပါး စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

“မင်းတို့ နှစ်ယောက်လည်း မဆိုးပါဘူး။ ကျယ်ပြောလှတဲ့ မဟာကမ္ဘာလောကထဲ ရောက် တာ မကြာသေးပေမဲ့ ပြည်နယ်နှစ်ခုရဲ့ ဘုရင်ခံတွေ ဖြစ်နေပြီပဲ။ ရွှမ်ပြည်နယ်နဲ့ ကျိုးပြည်နယ်က အလယ်ပိုင်းကောင်းကင်နိုင်ငံနဲ့ တောင်ပိုင်းပြည်နယ်တွေလောက် မကြီးပေမယ့် ဘုရင်ခံဖြစ်လာဖို့ဆိုတာ အကန့်အသတ်ရှိတယ်လေ” သခင်လေးရှူက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။

“ငါလင်ဖန်းယွမ်ကတော့ ဒီလို ရာထူးအသေးအဖွဲလေးကို ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ ဒီကမ္ဘာကို လာပြီး နန်းတွင်းစာမေးပွဲ ဖြေတာက ပျော်ချင်ရုံသက်သက်ပါပဲ”

“ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ချန်မင်းဆက်ရဲ့ တကယ့် အင်အားအချို့ကို ငါ စုံစမ်းပြီးပြီ၊ ဒါပေမဲ့ မလုံလောက်သေးဘူးထင်တယ်။ ဟုန်ရွှန်ကျိက အထွက်အထိပ် လူသားအင်မော်တယ် တစ်ဦးပဲ ရှိသေးတယ်၊ ဧကရာဇ် ယန်ဖန်ကလည်း ဖန်ဆင်းရှင်အဆင့်ကို အခုမှ ရောက်ကာ စ လူတစ်ယောက်ပဲ။ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး မဆိုးဘူးဆိုပေမယ့် ဒီမဟာကမ္ဘာလောကရဲ့ အုပ်စိုးရှင်တွေ ဖြစ်ဖို့တော့ အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်” ယွမ်ရှင်းလန်က တိုးတိုးလေး ပြောသည် “လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီက ဖန်ဆင်းရှင်တွေ နေရာတိုင်းမှာ ရှိပြီး ပညာရှင် သူတော်စင်ပေါင်းစုံ ထွန်းကားခဲ့တဲ့ ခေတ်နဲ့တော့ အများကြီး ကွာသွားပြီ။ ငါတို့အတွက် ဒီကမ္ဘာကို သိမ်းပိုက်ဖို့ မခက်ပါဘူး။ ဘာလို့ ဒီလောက် ခက်ခဲအောင် လုပ်နေမှာလဲ။ ထိပ်ပိုင်းက လူတွေကို တိုက်ရိုက် သတ်လိုက်ရင် အောက်ကလူတွေက အလိုလို အညံ့ခံလာ မှာပဲ။”

“မင်းက ‘သိမ်းငှက်အုပ်စု’ က၊ ငါကတော့ ‘ငြိမ်းချမ်းရေးအုပ်စု’ ကပဲ။ ငါတို့က လမ်းစဉ်ချင်း မတူကြဘူး၊ ဒါကြောင့် အတူတူ အလုပ်လုပ်လို့ မရဘူး” သခင်လေးရှူက လက်ညှိုး တစ်ချောင်း ထောင်ကာ ခါယမ်းပြလိုက်သည်။ “ဧကရာဇ် ယန်ဖန်က မင်းတို့ရဲ့ နောက်ကြောင်းကို မသိလောက်အောင် အမြင်ကျဉ်းတယ်လို့ ထင်နေတာလား။ မင်းတို့က ‘အရုဏ်ဦးကြယ်ဂြိုလ်’ ရဲ့ တပည့်နှစ်ယောက်ကို သတ်ပြီး သူတို့အယောင်ဆောင်ထားတာ လေ။ အဲဒီဂြိုဟ်ရဲ့ ရှောင်ရှိူက်က ယန်ဖန်နဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ထားတာ။ မင်းတို့ သတိထားရ မယ်”

“ငါတို့ သတိထားမှာပါ။ ဧကရာဇ် ယန်ဖန်က ငါတို့ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိသွားရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ။ ငါတို့ အချိန်မရွေး ထွက်ပြေးလို့ ရတာပဲကို” ယွမ်ရှင်းလန်က အလွန် တည်ငြိမ် သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။

“ကြားရသလောက်တော့ သခင်လေးရှူက မကြာသေးခင်ကမှ ဟုန်ယွိနဲ့ တိုက်ရင်း အရှုံးကြီး ရှုံးသွားတယ်ဆို။ ဟုတ်လား။” လင်ဖန်းယွမ်က မျက်တောင်တခတ်ခတ်နှင့် နှာခေါင်းကို ပွတ်ကာ မဲ့ရွဲ့ရင်း မေးလိုက်သည်။

“ဘာလဲ၊ မင်းက ဟုန်ယွိနဲ့ တိုက်ချင်လို့လား။ မင်းတို့နှစ်ယောက် ပေါင်းရင်တောင် ငါ့ကို မနိုင်တာ။ ဒီလိုလူတွေက ဟုန်ယွိနဲ့ တိုက်ချင်တယ် ဟုတ်လား။ ဟုန်ယွိက မင်းတို့ဆီ ပြဿနာလာရှာမှာကိုပဲ စိုးရိမ်ရမှာပါ” သခင်လေးရှူက ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးရင်း ပြန်ပြော လိုက်သည်။

“ဟုန်ယွိက သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမဆိုတဲ့ မှော်ရတနာရှိလို့ သန်မာနေတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဆင့်မြင့် လူကြီးပိုင်းတွေကတော့ ခေါင်းဆောင်တို့ ဇနီးမောင်နှံရဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေး လမ်းစဉ် ပေါ်လစီအပေါ် အတော်လေး မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြတယ်။ ခေါင်းဆောင်ကလည်း အင်မော်တယ် အင်မော်တယ်ဘုရင်ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ သွားနေရတော့ လူကိုယ်တိုင် မလာနိုင် ဘူး။ ဒါက မတတ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း ‘စစ်ဘက်ရေးရာဝန်ကြီး’ ကိုယ်တိုင် ရောက်လာလိမ့်မယ်။ ဟုန်ယွိက ငါတို့ဆီ ပြဿနာလာမရှာခင်မှာပဲ စစ်ဘက်ရေးရာ ဝန်ကြီးက သူ့ကို အရင်သွားရှာလိမ့်မယ်” လင်ဖန်းယွမ်က ဘာကိုမှ မကြောက်သည့်ပုံစံဖြင့် ပြောသည်။

“စစ်ဘက်ရေးရာဝန်ကြီးလား”

ထိုအမည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သခင်လေးရှူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားပါသည်။ ဤအမည်က သူ့ကို မည်မျှအထိ ထိတ်လန့်သွားစေသနည်းဆိုလျှင် သူ၏ ကိုယ်နေဟန် ထားကိုပင် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ချေ။

“မှန်တယ်၊ ငါပဲ၊ သခင်လေးရှူ...”

ထိုအချိန်တွင် သခင်လေးရှူ၏ ရှေ့မှ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ကြီးမား သော လှိုင်းဂယက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုလှိုင်းဂယက်အလယ်မှ တောက်ပသော အနီရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အရပ်မြင့်မြင့် လူတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာ သည်။

“သခင်လေးရှူ၊ ငါကိုယ်တိုင် ရောက်လာပြီ။ ခေါင်းဆောင်ကတော်ရော ဘယ်မှာလဲ။ ခေါင်းဆောင်ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလည်း ဒီကမ္ဘာကြီးထဲကို ဆင်းသက်လာ တယ်လို့ ငါကြားတယ်။ သူက ‘အနန္တဘိုးဘေးသခင်’ ကိုတောင် ဝါးမြိုပြီး ‘ရွှေရောင် အင်မော်တယ် ကမ္ဘာဦးစိတ်ဝိညာဉ်’ တစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့တယ်ဆို။ ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အစွမ်းနဲ့ ဆိုရင် ဒီနေရာမှာ အင်မော်တယ် ကျောက်စာတိုင်တစ်ခုကို ရထားပြီးလောက်ပြီ မဟုတ် လား။”

စစ်ဘက်ရေးရဝန်ကြီးက ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ စဉ်ဆက်မပြတ် ကူးလူးပျံသန်းနေပြီး သူ၏ အစွမ်းထက်သော စွမ်းရည်များကို ပြသနေသည်။

“ကျွန်တော် ခေါင်းဆောင်အကြောင်း မသိပါဘူး။ ခေါင်းဆောင်ကတော်ရော ဒီမှာ ရှိနေလို့ လား။” သခင်လေးရှူက မျက်လုံးတစ်ချက် ဝေ့ကြည့်ကာ လိမ်ညာလိုက်သည်။ စစ်ဘက် ရေးရာ ဝန်ကြီးသည် ဗဟိုကမ္ဘာ၏ ထိပ်တန်းပညာရှင် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားသည်။

“ဟွန်း” စစ်ဘက်ရေးရာဝန်ကြီးက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရာ သခင်လေးရှူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်သွားစေသည်။

“သခင်လေးရှူ၊ ငါ့ကို လိမ်ဖို့ မကြိုးစားနဲ့။ ငါလည်း ဒီကမ္ဘာထဲကို ရောက်နေတာ ကြာပါပြီ။ ခေါင်းဆောင် မလုပ်နိုင်တာနဲ့ ငါကရော မလုပ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား။ အဲဒီ အင်မော်တယ် ကျောက်စာတိုင်က ဟုန်ယွိရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေတာ မဟုတ်လား။”

“မင်း ငါ့ကို ပြန်ဖြေစရာ မလိုဘူး။ ငါ ဒီမဟာကမ္ဘာလောကကို လာတာ အဲဒီ ကျောက်စာ တိုင်ကို ရယူဖို့ပဲ။ သခင်လေးရှူ... မင်းရော၊ ခေါင်းဆောင်ရော၊ ခေါင်းဆောင်ကတော်ပါ သိထားဖို့က မင်းတို့ မလုပ်နိုင်တဲ့ အရာတွေကို ငါ လုပ်ပြနိုင်တယ်ဆိုတာပဲ။ ဒီနေ့ ငါ ဟုန်ယွိကို သတ်ပြီး ကျောက်စာတိုင်ကို အရယူမယ်။”

စစ်ဘက်ရေးရာဝန်ကြီးသည် သခင်လေးရှူ၏ စကားကိုပင် မစောင့်တော့ပေ။

“ခင်ဗျား ပေါ့ပေါ့ဆဆ မလုပ်မိစေနဲ့နော်၊ အဲဒီ ဟုန်ယွိက...” သခင်လေးရှူက သတိပေးလိုက်သည်။

“အဲဒီ ဟုန်ယွိမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ရတနာရှိတယ် မဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ ငါ သိထားတာက သူ့မိန်းမ အဲဒီငွေငါးမန်းလေး ချန်ယင်းရှာနဲ့ သူ့တပည့်တွေဟာ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံမှာ ရှိနေကြတယ်။ သူတို့က အခု ပင်လယ်ပြင်ကို စုစည်းဖို့ ကြိုးစားနေတာ။ ငါက မင်းတို့လို စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ မရှိဘူး။ အဲဒီလူတွေ အကုန်ဖမ်းပြီး ဟုန်ယွိကို ကျောက်စာတိုင်နဲ့ လာလဲခိုင်းမယ်။ ပြီးရင် သူ့ကို အန္တရာယ်ရှိတဲ့ နေရာကို မျှားခေါ်မယ်။ သူ သေချာပေါက် လာမှာပဲ။” စစ်ဘက်ရေးရာဝန်ကြီးက လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင်လည်း ခင်ဗျား အောင်မြင်ပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းပေးရတော့မှာပဲ” သခင်လေးရှူ က အံ့အားသင့်သွားပြီးမှ သက်ပြင်းချကာ ဆိုလိုက်သည်။

“ဒီလူတွေကို ရှင်းပြီးရင် မင်းလည်း စိုးမိုးအုပ်ချုပ်ရေးကို ဆက်လုပ်နိုင်မှာပေါ့။ တစ်ချက် ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ်ပဲ...” ဟင်းလင်းပြင်မှာ ဂယက်ထသွားပြီး စစ်ဘက်ရေးရာဝန်ကြီး၏ ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

...

နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံ၊ မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းအတွင်း၌…..

မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ကျယ်ပြောလှသော မက်မွန်တောအုပ်ကြီးတစ်ခု ရှိလေသည်။ နေရာ အနှံ့တွင် မက်မွန်ပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ နွေလယ်ခေါင် အချိန်ဖြစ်သော်လည်း မက်မွန်ပန်းများမှာမူ အားပြိုင်စွာ ပွင့်လန်းနေကြဆဲပင်။ ဤတောအုပ်သည် မက်မွန် နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်သော ‘မက်မွန်နတ်ဘုရားလွင်ပြင်’ ပင် ဖြစ်တော့သည်။

အဆုံးအစမဲ့သော ထိုမက်မွန်တောအုပ်ကြီးမှာ အစီအရင်များစွာဖြင့် တည်ဆောက်ထား ခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ကြိမ်တစ်ခါ ဝင်ရောက်မိသည်နှင့် အလွယ်တကူ ပြန်ထွက်နိုင်ရန် မလွယ်ကူပေ။

မက်မွန်တောအုပ်၏ ဗဟိုချက်တည့်တည့်တွင် နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံ၏ နန်းတော်နှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ခမ်းနားထည်ဝါသည့် နန်းတော်ကြီးတစ်ခု တည်ရှိနေသည်။ ဤသည်မှာ မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ဗဟိုဌာနချုပ်ဖြစ်သော ‘မက်မွန်နတ်ဘုရားနန်းတော်’ ပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုအချိန်တွင် နန်းတော်၏ အမြင့်ဆုံးအထပ်၌ ချန်ယင်းရှာ၊ လော်ယွန်၊ နဂါးသမီးတော်၊ မြေခွေးမလေးသုံးဦး၊ ရွှေပင့်ကူနှင့် ကျီရှန်းထျန်တို့ အားလုံး စုဝေးနေကြသည်။ သူတို့သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေကြပြီး သူတို့၏ ရှေ့တွင် စိမ်းလန်းသော မက်မွန်ပန်းဝိုင် တစ်ခွက်စီ ရှိနေ၏။

ဤအမျိုးသမီးများမှာ ဝိုင်သောက်နေကြသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းမှာမူ တာအိုကျင့်စဉ်များကို အပြန်အလှန် ဖလှယ်ရင်း ကျင့်ကြံနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“နတ်ဘုရားမိုးကြိုးပညာက တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲဟာ။ ငါ နှလုံးသားကျမ်းစာကို နားလည်သွားပြီး လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီး သိခဲ့ရတယ်” ကျီရှန်းထျန်းက ချန်ယင်းရှာ ကို ပြောလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ ကျီရှန်း ယဇ်ပူဇော်ခြင်း ပညာကလည်း ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတွေရဲ့ တကယ့် အမွေအနှစ်စစ်စစ်ပဲ” ချန်ယင်းရှာက သူ၏ ငွေရောင်မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“ငါ မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာကတည်းက ငါတို့တွေ ဒါကို ခဏခဏ လေ့လာခဲ့ကြလို့ အများကြီး အကျိုးရှိခဲ့ပြီ။ အစ်မကြီး ရှန်းရှန်း ပြန်သွားတာ နှမြောစရာပဲ” လော်ယွန်ကလည်း မျက်လုံးများဖွင့်ကာ ဝင်ပြောလေသည်။

“အားလုံး ကျင့်ကြံနေတာကို ရပ်လိုက်ကြတော့... အပိုတွေ လုပ်မနေကြနဲ့တော့။”

ထိုအချိန်တွင် ပြင်းထန်လှသော စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုက ထိုနေရာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။ ပထမဆုံးအနေဖြင့် ရွှေပင့်ကူနှင့် မြေခွေးမလေးများမှာ ထိုရိုတ်ခတ်ဒဏ်ကို မခံနိုင်ဘဲ အဝေးသို့ လွင့်ထွက်သွားကြလေသည်။