အခန်း ၆၈၇

အခန်း (၆၈၇)။

‘လောကီကြိတ်ဆုံ’ ဆိုသည်မှာ ‘ခုန်း’ ၏ အမြင့်ဆုံး ပညာရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ လက်နှစ်ဖက် မှ ထွက်ပေါ်လာသော သိုင်းဆန္ဒတို့သည် အစစ်အမှန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ကြိတ်ဆုံသဖွယ် အသုံးချကာ ရန်သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာနှင့် စိတ်ဝိညာဉ် ကိုပါ အမှုန့်ဖြစ်သွားအောင် ကြိတ်ခြေ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည့် နည်းလမ်းမျိုး ဖြစ်သည်။ ဤသိုင်းပညာကို တတ်မြောက်ရန်အတွက် သိုင်းပညာ ဗဟုသုတ အလွန်နက်ရှိုင်းရမည့် အပြင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ သဘောတရားကိုလည်း ဂဃနဏ နားလည်ထားရမည် ဖြစ်သည်။ အထွက်အထိပ် လူသားအင်မော်တယ်အဆင့်ရှိ ပညာရှင်တစ်ဦးပင်လျှင် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ အထူးတလည် လေ့ကျင့်သော်လည်း အောင်မြင်မှု ရချင်မှ ရနိုင်ပေ လိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ဟုန်ယွိကမူ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုပညာ၏ အနှစ်သာရကို နားလည်သည်။

သူ၏ ပါရမီနှင့် စွမ်းအားစုဆောင်းမှုမှာ မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်လောက်အောင် ကြွယ်ဝနေ လေပြီ။ အထူးသဖြင့် စစ်ဘက်ရေးရာဝန်ကြီး၏ သိုင်းတာအိုမှတ်ဉာဏ်များကို သူ လေ့လာ ခဲ့ပြီးနောက် ဗဟိုကမ္ဘာ၏ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ သိုင်းတာအို အတွေ့အကြုံများကို သူ ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ခဲ့သည်။ သူ မသိသော ပညာဟူ၍ လောကတွင် မရှိသလောက်ပင်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူ၏ တာအိုကျင့်စဉ်မှာ အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ‘ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း’ ကို အသုံးပြုကာ တွက်ချက်နေစရာပင် မလိုတော့ဘဲ သူမြင်ဖူးသမျှ အခြားသူတို့၏ သိုင်းပညာနှင့် တာအိုပညာရပ်များကို ချက်ချင်း အသုံးချ နိုင်လာသည်။ သူ၏ရှေ့တွင် မည်သည့်သိုင်းပညာမှ လျှို့ဝှက်ချက်အဖြစ် မတည်ရှိနိုင်တော့ ချေ။ ဤအဆင့်မှာ ယန်နတ်ဘုရားအဆင့်နှင့် အလွန်ပင် နီးစပ်နေပြီဖြစ်သည်။

အသစ်စက်စက် လေ့လာထားသော သိုင်းပညာများကို သူ၏ နည်းလမ်းများ ပိုမို ပြည့်စုံလာ စေရန်အတွက် ‘စွမ်းအင်ဘုရင်’ ရွှီဝူယီ အပေါ်တွင် လက်တွေ့ စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက် သည်။ ၎င်းမှာ အဟောင်းကို အခြေခံကာ အသစ်ကို တီထွင်ဖန်တီးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

‘စွမ်းအင်ဘုရင်’ ရွှီဝူယီမှာ တကယ့်ကို ထိုက်တန်သော ပြိုင်ဘက်ကောင်း တစ်ယောက်ပင်။

ဟုန်ယွိသည် ဤဗဟိုကမ္ဘာမှ ပညာရှင်၏ အစွမ်းကို ခံစားမိနေသည်။ ဤတိုက်ပွဲသည် သူ့အတွက် အတွေ့အကြုံများစွာ ပေးစွမ်းနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကို ဟင်းလင်းပြင် အား ချေဖျက်ကာ ယန်နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် လမ်းခင်းပေးလိမ့်မည်ဟု သူ သိထားသည်။

ယခုအခါ ဟုန်ယွိသည် သူ မည်မျှပင် အင်အားကြီးမားနေပါစေ၊ ရွှီဝူယီ ပြောသကဲ့သို့ သူ၏ ကျင့်စဉ်မှာ ကိုယ်တိုင်ကျင့်ကြံမှုထက် ပြင်ပစွမ်းအားများကို အားကိုးနေရကြောင်းကိုပါ သဘောပေါက်လာသည်။ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမနှင့် ‘အသွင်မျိုးစုံပြောင်းလဲနိုင်သော နတ်ဘုရားကျောက်တုံး ဝိညာဉ်သန္ဓေသား’ တို့မှာ ပြင်ပအထောက်အပံ့များသာ ဖြစ်ကြ သည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ နောင်အနာဂတ် အောင်မြင်မှုများအတွက် အဟန့်အတားအချို့ ဖြစ်လာ နိုင်သည်မှာ အမှန်ပင်။

သို့သော် ရွှီဝူယီနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ပြီး သူ တစ်လှမ်းချင်း စုဆောင်းလာခဲ့သော စွမ်းအင် များကို ခံစားလိုက်ရခြင်းမှာ ဟုန်ယွိ၏ အားနည်းချက်များကို ပြန်လည် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင် ရန် လုံလောက်ပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံးသော နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိစေနိုင်ပေသည်။

ဟုန်ယွိသည် ရွှီဝူယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကြီးမားသော စွမ်းရည်များကိုလည်း မြင်တွေ့ နေရသည်။ ၎င်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ချေဖျက်၍ နောက်ဆုံးခြေလှမ်းကို တက်လှမ်းနိုင်မည့် အလားအလာပင်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှီဝူယီသည်လည်း သူ့ထံမှ ပညာယူလို၍ တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ဟုန်ယွိ နားလည်လိုက်သည်။ အားကောင်းသော ပြိုင်ဘက်နှင့် တိုက်ခိုက် ခြင်းဖြင့် နောက်ဆုံး အောင်မြင်မှုကို ရယူလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိသည် မဟာကမ္ဘာလောကတွင် အလျင်မြန်ဆုံး ထွက်ပေါ်လာသော ပါရမီရှင် ဖြစ်သည်။

ရွှီဝူယီသည်လည်း ဗဟိုကမ္ဘာတွင် အလျင်မြန်ဆုံး ထွက်ပေါ်လာသော ပါရမီရှင် ဖြစ်သည်။

ပါရမီ၊ တာအိုစိတ်ဓာတ် ခိုင်မာမှုနှင့် ဝီရိယရှိရှိ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတို့တွင် ရွှီဝူယီမှာ သူ့ထက် မနိမ့်ကျကြောင်း ဟုန်ယွိ ခံစားမိသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ မျက်နှာသာ ပေးမှုကို ခံရသော အနှိုင်းမဲ့ ပါရမီရှင် တစ်ဦးပင်။

ချန်ပီယံမြို့စားဆိုသည်မှာ အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားဘုရင်က ရွှီဝူယီ၏ မူလရုပ်သွင်ကို အခြေခံကာ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် မောက်မာပြီး အရာရာကို ပိုင်ဆိုင်လို သော ရုပ်သေးရုပ်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ အစစ်အမှန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်သောအခါ သူ၏ အပေါ်ယံဆန်မှုမှာ ချက်ချင်း ပေါ်လွင်သွားတော့သည်။ သူသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံသဏ္ဌာန် ကိုသာ ရရှိထားပြီး စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အနှစ်သာရမှာမူ လုံးဝ မပါပေ။

“မိဘနဲ့ တွေ့ရင် မိဘကို သတ်မယ်၊ ဆွေမျိုးနဲ့ တွေ့ရင် ဆွေမျိုးကို သတ်မယ်။ လွတ်လပ်ပြီး အနှောင်အဖွဲ့ကင်းတဲ့ ‘မိမိ’ ကို တည်ဆောက်ဖို့ အားလုံးကို သတ်ဖြတ်မယ်” ဤစကားလုံး များမှာ အရာအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ကာ အပေါ်ယံ အခွံများကြားမှ အနှစ်သာရကို မြင်တွေ့နိုင်ရန် ပြတ်သားသော စိတ်ဓာတ်ကို ဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ “ရုပ်တရား သည် သုညတ (အချည်းနှီး) သာ ဖြစ်၏” ဟူသော မူလအဓိပ္ပာယ်နှင့် အလွန်နီးစပ်လှ သည်။ မိဘ၊ ဆွေမျိုး၊ ချစ်ခြင်း၊ မေတ္တာ၊ တရားမျှတမှု၊ ရန်သူ၊ မကောင်းမှု စသည်တို့မှာ လှပသည်ဖြစ်စေ၊ အရုပ်ဆိုးသည်ဖြစ်စေ အားလုံးမှာ အတုအယောင်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ‘အမှန်တရား’ ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်းမှာ အမှားများကို သတ်ဖြတ်ကာ ‘စစ်မှန်သော မိမိကိုယ်ကိုယ်’ ကို ရှာဖွေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော နယ်ပယ်မျိုးမှာ သဘာဝအတိုင်း အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှ၏။

ကောင်းကင်ယံသည် သူ၏ မြင့်မားမှုနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်၊ ကမ္ဘာမြေသည် သူ၏ ထူထဲမှုနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်၊ တောင်တန်းများသည် သူ၏ ခံ့ညားမှုနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သလို၊ ရေပြင်သည် လည်း သူ၏ ရှည်လျားကျယ်ပြောမှုနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ။

ရွှီဝူယီ၏ ပင်ကိုစိတ်နေစိတ်ထားကို မြင်တွေ့ရခြင်းက ဟုန်ယွိကို အသိတရားများစွာ ရရှိစေသည်။ သူသည် လန်းဆန်းမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး “အင်း... ဒီလိုမျိုး မိမိကိုယ်ကိုယ် ဗဟိုပြုပြီး ကျင့်ကြံလို့လည်း ရတာပဲလား။” ဟုပင် သူ တွေးလိုက်မိသည်။

...

ဧရာမ ‘လောကီကြိတ်ဆုံ’ ဖိနှိပ်ချလိုက်သောအခါ စွမ်းအင်နှစ်ခု၏ သိုင်းဆန္ဒနှင့် သွေးစွမ်းအင်တို့မှာ လုံးဝ ကြိတ်ခြေခံလိုက်ရ၏။ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်တို့ အဆက်မပြတ် ကြိတ်ခြေခံနေရသဖြင့် တဝုန်းဝုန်း အသံများ ထွက်ပေါ် နေသည်။

သို့သော်လည်း ရွှီဝူယီမှာမူ အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိချေ။ သူ၏ တံတောင်ဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုမှာ ဟုန်ယွိ၏ နှလုံးဆီသို့ ဦးတည်နေသော်လည်း ဟုန်ယွိက ရှောင်တိမ်းလိုက် သည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လိမ်တွန့်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံမှ ပုံရိပ်ယောင်များမှာ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားကာ အပေါ်နှင့် အောက်သို့ လက်သီးချက်များ ဆင့်တိုက်ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ဤလက်သီးနှစ်ချက်မှာ လိမ်တွန့်လှည့်ပတ်သွားပြီး ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့ မုန်တိုင်းများကို သယ်ဆောင်လာသည်။ လက်သီးချက်တို့သည် ‘လောကီကြိတ်ဆုံ’ ကို ထိမှန်သွားစဉ် ကြိတ်ဆုံ၏ စွမ်းအားများမှာ ချေဖျက်သွားရသည်။

ဝူး… ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအင်မြစ်ကြီး ပြတ်တောက်သွားကာ အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်ကုန်သည်။ ‘လောကီကြိတ်ဆုံ’ သည် လုံးဝ ပြိုလဲသွားခဲ့ပြီ။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦး လက်ရည်ယှဉ်လိုက်ကြသည်။ ရလဒ်မှာ သရေပင် ဖြစ်၏။

ရွှီဝူယီ၏ တံတောင်ချက်ကို ဟုန်ယွိက ဖြေရှင်းလိုက်နိုင်ပြီး၊ ဟုန်ယွိ၏ ကြိတ်ဆုံကိုလည်း ရွှီဝူယီက ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ ‘အသွင်မျိုးစုံပြောင်းလဲခြင်း’ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြသည့် ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် အနိုင်အရှုံးကို အလွယ်တကူ ဆုံးဖြတ်ရန် မလွယ်ကူပေ။

‘အသွင်မျိုးစုံပြောင်းလဲခြင်း’အဆင့် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်နယ်ပယ်တွင် ရန်သူက သတ်ဖြတ်ရန် ခက်ခဲရုံတင်မက၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်သတ်ဖြတ်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

ဒုန်း

ရွှီဝူယီ၏ လက်သီးချက်နှစ်ချက်ကြောင့် ကြိတ်ဆုံကြီး ပျက်စီးသွားသောအခါ ဟုန်ယွိသည် သူ၏သွေးစွမ်းအင်များ တုန်လှုပ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ဝေခွဲမနေဘဲ အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ စွမ်းအင်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည် ထိန်းညှိကာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ကြိုးကြာငှက်၏ ဟစ်အော်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ထင်းရှူးပင်များ လှုပ်ခတ်နေသကဲ့သို့ အသံများ ပျံ့လွင့်လာသည်။ ရွှီဝူယီသည် ဟုန်ယွိကို အသက်ရှူချိန်ပင် မပေးဘဲ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ငါဟာ ထင်းရှူးပင် တစ်ထောင်အောက်မှာ ကျမ်းစာနှစ်စောင်နဲ့ တာအိုကိုရှာဖွေရင်း ကြိုးကြာငှက်လို ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံတယ်။ တာအိုအကြောင်း လာမေးတဲ့အခါ ငါ့မှာ ဘာမှ ပြောစရာမရှိဘူး၊ တိမ်တိုက်တွေက ပြာလွင်တဲ့ ကောင်းကင်မှာ ရှိနေပြီး ရေတွေက တော့ အိုးထဲမှာပဲ ရှိနေတာပေါ့။ ဒီကွက်ကို ခံစားကြည့်စမ်း...... ‘ထင်းရှူးနှင့် ကြိုးကြာ ထာဝရအသက်။”

ရွှီဝူယီသည် ပျက်ဆီးသွားသော ကြိတ်ဆုံထဲမှ ရုန်းထွက်လာပြီး သူ၏ ရုပ်သွင်မှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပါသည်။ သူသည် ကြိုးကြာငှက်နှင့် တူသလိုလို၊ ထင်းရှူးပင်နှင့် တူသလိုလို ဖြစ်နေပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယိမ်းနွဲ့စွာ ကခုန်နေကာ သစ်ကိုင်းပေါင်းများစွာ လှုပ်ခတ်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။ ထင်းရှူးတောအုပ်ကြီးအတွင်း နတ်ဘုရားကြိုးကြာများ လွတ်လပ်စွာ ပျံသန်းနေသည့် မြင်ကွင်းမှာ တကယ့်ကို အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော နယ်ပယ် တစ်ခုကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ပုံရိပ်ယောင်မဟုတ်သလို စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုတည်းလည်း မဟုတ်ဘဲ ရွှီဝူယီ၏ သွေးသားများက ထင်းရှူးနှင့် ကြိုးကြာကမ္ဘာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

‘အသွင်မျိုးစုံပြောင်းလဲခြင်း’ ဆိုသည်မှာ အတုအယောင်မဟုတ်ဘဲ အစစ်မှန် ‘မိမိ ကိုယ်တိုင်’ ပင် ဖြစ်သည်။

ရွှီဝူယီ၏ လျင်မြန်လှသော တိုက်ကွက်ကြောင့် ဟုန်ယွိသည် သူ၏ မျက်ခုံးကြားရှိ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ၏ အစစ်မှန် စွမ်းအင်ကိုပင် အသုံးချရန် အချိန်မရချေ။ သူသည် သူ၏ အသွင်ပြောင်းလဲနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ အားကိုးပြီး ခုခံလိုက်ရသည်။

ဤကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်၏ လှုပ်ရှားမှု အမြန်နှုန်းမှာ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ၏ စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို လျင်မြန်လှပေသည်။

ထို့ကြောင့် ရွှီဝူယီ၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် မည်သည့် နတ်ဘုရားလက်နက်မျှ ထိရောက်မှု မရှိနိုင်ပေ။ အလွန် မြန်လွန်းလှသည်။ သင်၏ စိတ်က စွမ်းအင်ကို ထုတ်ယူရန် စဉ်းစားနေသည့် အချိန်မှာပင် သူ၏ လက်သီးအောက်တွင် အသက်ပျောက်နေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် မည်သို့ တိုက်ခိုက်နိုင်မည်နည်း။

“ဗုဒ္ဓလက်ဝါး၊ ‘ပါရမီတံဆိပ်တော်’”

ရွှီဝူယီ၏ ‘ထင်းရှူးနှင့် ကြိုးကြာ ထာဝရအသက် တိုက်ကွက်ကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် ဟုန်ယွိ ၏ လက်ဟန်များမှာ စဉ်းစားနေစရာ မလိုဘဲ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် သူ၏နောက်ကျောနှင့် ဘေးနှစ်ဖက်မှ လက်မောင်း ရှစ်ချောင်း ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသပြီး၊ မူလလက်နှစ်ဖက်နှင့်ပေါင်းလျှင် စုစုပေါင်း လက်မောင်း ဆယ်ခု၊ ငါးစုံ ဖြစ်သွားသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ် ပြောင်းလဲမှုနှင့်အတူ ဟုန်ယွိသည် လက်ဆယ်ချောင်းပါ ဗုဒ္ဓအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

လက်ဆယ်ချောင်း ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ဗုဒ္ဓတံဆိပ်တော် ဆယ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ လက်တစ်ဖက်ချင်းစီ လှုပ်ရှားလိုက်ရာ တံဆိပ်တော်ဆယ်ခုမှာ တစ်ခုတည်းအဖြစ် စုစည်း သွားပြီး ‘ထင်းရှူးနှင့် ကြိုးကြာ ထာဝရအသက်’ တိုက်ကွက်ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

လက်ဝါးရိပ်များမှာ တောင်တန်းကြီးများကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး၊ တောင်များကို ပြိုလဲစေပြီး ပင်လယ်များကို တိမ်းစောင်းသွားစေနိုင်သည်။

စွမ်းအင်များမှာ အဆက်မပြတ် ထိပ်တိုက်တွေ့ကာ ပေါက်ကွဲနေသည်။ တခဏအတွင်းမှာ ပင် ဟုန်ယွိ၏ လက်ဝါးနှင့် ရွှီဝူယီ၏ လက်ဝါးတို့သည် အကြိမ်ပေါင်း ထောင်ချီ အပြင်းထန် ထိတွေ့မိကြသည်။ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်ဖက်က တောင့်မခံနိုင်လျှင် ချက်ချင်းပင် သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။

ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယခုအခါ ပြီးပြည့်စုံသော ‘အသွင်မျိုးစုံပြောင်းလဲခြင်း’ အဆင့်သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဗုဒ္ဓလက်ဝါး၏ အစစ်မှန် စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ဧကရာဇ်ယွမ်၏ သိုင်းပညာနှင့် ဤ ယန်နတ်ဘုရားအဆင့် ပညာရှင်ကြီး ဖန်တီးခဲ့သော ဗုဒ္ဓလက်ဝါး၏ စွမ်းအားကို အမှန်တကယ် နားလည်သွားခဲ့သည်။

“ဒါကြောင့်လည်း ဗုဒ္ဓဆင်းတုတော်တွေမှာ ခေါင်းသုံးလုံးနဲ့ လက်မောင်းခြောက်ခု ရှိနေတာ ကိုး။ ငါ အခုမှ သိတော့တယ်။ အရင်ကတော့ အဲဒါက တစ်ခုခုကို ကိုယ်စားပြုတယ်လို့ပဲ ထင်ခဲ့တာ။ တကယ်တော့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသွင်မျိုးစုံပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံ ပြီး ဗုဒ္ဓတစ်ပါး ဖြစ်လာတဲ့အခါမှာပဲ အဲဒီပညာရပ်ကို အမှန်တကယ် အသုံးချနိုင်တာကိုး”

ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

သူသည် ‘လက်ဆယ်ချောင်းပါဗုဒ္ဓ’ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲ၍ ဗုဒ္ဓလက်ဝါးကို ထုတ်ဖော်လိုက် သောအခါ မည်မျှအထိ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးပြီး အားရကျေနပ်စရာ ကောင်းသည်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိပါချေ။

...

“ရှေးဟောင်း သူတော်စင်ဧကရာဇ်ယွမ်ရဲ့ သိုင်းပညာ၊ ဗုဒ္ဓလက်ဝါး... ကောင်းတယ်၊ တကယ့်ကို ကောင်းတယ်။”

ထင်းရှူးနှင့် ကြိုးကြာငှက် ပုံရိပ်မှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး ဗုဒ္ဓလက်ဝါးနှင့် ထိတွေ့ သောအခါ မီးခိုးများနှင့် တိမ်တိုက်များကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရွှီဝူယီ၏ ပုံစံအတိုင်း ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ သူသည် အရှိန်အဝါမသတ်ဘဲ ထပ်မံ တိုက်ခိုက် လာပြီး၊ သူ၏ အားကောင်းသော အတွေးစများကို သူ၏ လက်သီးပညာရပ်များတွင် ထည့်သွင်းထားသည်။

သူ စကားမပြောပေ။ အသံထက် မြန်သော တိုက်ပွဲတွင် စကားလုံးများမှာ အသုံးမဝင်ပေ။ သူ၏စိတ်သဘောမှာ သူ၏ သိုင်းဆန္ဒအတွင်း၌ ပါဝင်နေပြီး မီးပွင့်သွားသည့် လျှပ်တပြက် အတွင်းမှာပင် သူ၏အတွေးများမှာ ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထင်ဟပ်လာသဖြင့် ဟုန်ယွိသည် သူ၏ အတွေးများကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့အတူပင် ဟုန်ယွိ၏ အတွေးများမှာလည်း သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ရွှီဝူယီသည် ဗုဒ္ဓလက်ဝါးကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ပြီးနောက် ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လာသည်။ သူ တိုက်ခိုက်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ခြေထောက်နှစ်ဖက်မှာ မြောက်တက်လာပြီး ကတ်ကြေး တစ်ခုသဖွယ် ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ ‘ဂျိန်း’ ခနဲ အသံနှင့်အတူ လေထုတစ်ခုလုံးမှာ သံတုံးခဲ ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ နှစ်ပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားသည့်နှယ် ခံစားရသည်။

ကတ်ကြေးကိုက်တိုက်ကွက် ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ဟုန်ယွိသည် သူ၏ခါးမှာ နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားတော့မည့်အတိုင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ခါး၊ ပခုံးနှင့် တင်ပါးတို့ကို လိမ်တွန့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလိုအလျောက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ရုတ်တရက် သူသည် ဓားတစ်စင်းသဖွယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှေ့သို့ သုံးချက် ဆင့်ပိုင်းလိုက်သည်။ ထိုဓားချက် သုံးချက်မှာ ‘ကောင်းကင်ဘုံဆန္ဒ’၊ ‘စကြဝဠာ’ နှင့် ‘အချိန်’တို့၏ စစ်မှန်သော သဘောတရားကို ဖော်ဆောင်နေပါသည်။

ဤသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဓားအဖြစ် အသုံးချကာ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်း၏ ဓားချက်သုံးခုကို အတုယူ တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒုန်း….၊ ဒုန်း….၊ ဒုန်း….၊

ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဓားတစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရွှီဝူယီ၏ ကတ်ကြေးကိုက် တိုက်ကွက်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့သွားသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ခန္ဓာကိုယ်ချင်း တိုက်ခိုက်နေကြ ခြင်း ဖြစ်သည်။ သုံးချက်ဆင့် တိုက်ခိုက်မှု၊ သိုင်းဆန္ဒနှင့် ခန္ဓာကိုယ်၏ စွမ်းအားတို့မှာ လုံးဝ ထိပ်တိုက်တွေ့သွားကြသည်။ သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းကို တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဆုံးဖြတ်ရ တော့မည်။

ဤသည်မှာ စွမ်းရည်ချင်း သက်သက် ယှဉ်ပြိုင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒီလူရဲ့ ‘အသွင်မျိုးစုံပြောင်းလဲခြင်း’ အဆင့်က တကယ့်ကို သန့်စင်လွန်းတယ်။ သူက ဒီနယ်ပယ်ကို ငါ့ထက် အများကြီး စောစော ရောက်ခဲ့ပုံပဲ။ သူက အဲဒါကို ငါ့ထက် ပိုပြီး ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် အသုံးချနိုင်တယ်။”

ရွှီဝူယီနှင့် တိုက်ခိုက်နေစဉ် ဟုန်ယွိသည် ရွှီဝူယီ၏ အသွင်ပြောင်းပညာရပ်များမှာ သူ၏ ပညာရပ်များထက် ပိုမို ဆန်းကြယ်နေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ရွှီဝူယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မရေမတွက်နိုင်သော ကံကောင်းမှုများနှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်မှုများကြောင့် အလွန်ပင် အစွမ်းထက်နေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ဘုန်း….။

သူတို့နှစ်ဦး တစ်ဖန် ပြန်လည် ကွဲထွက်သွားကြပြန်သည်။

“ကောင်းကင်ဘုံအောက်က တောင်တန်းလွတ်မြောက်ခြင်း ဟေက်စ်ဇာဂရမ်”

ဟုန်ယွိသည် နောက်သို့ဆုတ်ကာ သူ၏ သိုင်းလမ်းစဉ်မှတစ်ဆင့် ‘ရှောင်တိမ်းခြင်း’ ဟေက်စ်ဇာဂရမ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဟင်းလင်းပြင် အထပ်ထပ်ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ရံဖန်ရံခါ လင်းလက်တောက်ပကာ ခုန်ပျံပြေးလွှားနေ၏။ သူသည် မျောက်ဝံတစ်ကောင်၊ မြင်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်လှသလို နဂါးတစ်ကောင်၊ ဆင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အားမာန်ပါလှသည်။ ရေနှင့်မီး၊ မြားနှင့် အမြောက်ကဲ့သို့ပင် အစစ်အမှန်နှင့် အတုအယောင်တို့ ရောထွေးနေ၏။

“ဟင်၊ အာရုံတွေကို သတ်ဖြတ်၊ ခန္ဓာကို ဖျက်ဆီးပြီး အစစ်မှန် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖော်ထုတ် စမ်း”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှီဝူယီသည် ဟုန်ယွိက ‘ရှောင်တိမ်းခြင်း’ ဟေက်စ်ဇာဂရမ်ကို အသုံးပြုကာ သူ့ရှေ့မှ အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူသည် အနည်းငယ်မျှ မတုန်လှုပ်သလို ရပ်တန့်ခြင်းလည်း မရှိချေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ပြင်းထန်သော သိုင်းဆန္ဒတစ်ခုက ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ် အစစ်ဆီသို့ ချက်ချင်းပင် ဦးတည်သွားတော့သည်။

ရွှီဝူယီ၏ နယ်ပယ်မှာ စစ်မှန်သော မိမိကိုယ်ကိုယ်ကို ခံစားသိမြင်နိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ သူသည် ‘ရှောင်တိမ်းခြင်း’ ဟေက်စ်ဇာဂရမ်ကိုပင် ထိုးဖောက် မြင်နိုင်နေ၏။ နောက်ထပ်ခြေလှမ်းမှာ ‘ဟင်းလင်းပြင် ဖျက်ဆီးခြင်း’ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိ ကာ စစ်မှန်သော မိမိကိုယ်ကိုယ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ရွှီဝူယီက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ၊ ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ သူ၏မျက်ခုံးကြားရှိ ‘အထက်ပိုင်း စွမ်းအင်အနှစ်သာရ’ သန္ဓေသားအပ်စိုက်မှတ်အတွင်း သိမ်းဆည်းထားသော သူတော်စင် ပေါင်းစုံခန်းမ၏ အစစ်မှန် စွမ်းအင်များမှာ လှုပ်ခတ်လာပြီး ပေါက်ဖွားထွက်ပေါ်လာတော့ မည့်အလား ရှိနေသည်။

...

လက်ရည်ယှဉ် တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း ဟုန်ယွိသည် သူ၏ နတ်ဘုရားကျောက်တုံး ဝိညာဉ်သန္ဓေသား တစ်ခုတည်းဖြင့် စွမ်းအင်ဘုရင် ရွှီဝူယီကို အနိုင်မယူနိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ အရှုံးမပေးရဘဲ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

သူ၏ ထိုက်ကျိ မူလစိတ်ဝိညာဉ်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် တိုက်ပွဲအတွင်း ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစည်းထားသဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် သွေးသားများ အပြန်အလှန် ပြောင်းလဲနိုင်ကာ သူ့စွမ်းအားကို အဆမတန် တိုးမြင့်နိုင်စေသည်။ သို့သော် ယခုအခါ ထိုစိတ်ဝိညာဉ်မှာ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ အတွင်းသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်ပြီး အစွမ်းထက်သော အစီအရင် များကို စတင် အသက်သွင်းတော့မည် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ အသက်သွင်းခြင်းမှာ ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးကန်အထက်တွင် ရှိနေသော အစောင့်အရှောက် မူလတာအိုသခင်ကိုလည်း ထွက်ပေါ်လာစေမည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

အသွင်မျိုးစုံပြောင်းလဲနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်၊ နတ်ဘုရားလက်နက်များ၏ ဘုရင်ဖြစ်သော သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ၊ မိုးကြိုးရေကန်၏ အစောင့်အရှောက်ဖြစ်သည့် စစ်ဘက်ရေးရာ ဝန်ကြီးထက်ပင် ပိုမို အင်အားကြီးမားသော မူလတာအိုသခင်တို့သည် စွမ်းအင်ဘုရင် ရွှီဝူယီကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် အတူတကွ ပျံထွက်လာကြတော့မည်။

ဤသည်မှာ ဟုန်ယွိ၏ ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်ပင် ဖြစ်ပြီး အခွင့်အရေး အနည်းငယ် ကိုလည်း သူ ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ ရွှီဝူယီမှာ လျင်မြန်လွန်းလှသဖြင့် ဟုန်ယွိအနေဖြင့် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် အချိန်မရခဲ့ချေ။ ယခု ‘ရှောင်တိမ်းခြင်း’ ဟေက်စ်ဇာဂရမ်ကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်းမှာ သူ့အတွက် စက္ကန့်ပိုင်းမျှ အချိန်ရရန် လုံလောက်ပေသည်။

ရွှီဝူယီမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လွန်းသည်။ သူသည် ကောင်းကင်အပြင်ပနယ်မြေတွင် ခေါင်းဆောင်ပြီးလျှင် ဒုတိယမြောက် အစွမ်းထက်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ကြောင်း ဟုန်ယွိ အတတ် ပြောနိုင်သည်။ ထို့ပြင် သူ၏ အလားအလာမှာ ခေါင်းဆောင်ထက်ပင် ပိုမို ကြီးမားနေပြီး မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖျက်ဆီး၍ စစ်မှန်သော မိမိကိုယ်ကိုယ်ကို ရှာတွေ့နိုင်ပေမည်။

ဤသည်မှာ မဟာကမ္ဘာလောကအတွက် အလွန်တရာကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်၏။

ရွှီဝူယီမှာ ယဉ်ကျေးပျူငှာသော်လည်း၊ သူ့ကို သတ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးသာရလျှင် သူသည် တွေဝေနေမည်မဟုတ်ကြောင်း ဟုန်ယွိ ကောင်းကောင်းသိသည်။

ဟုန်ယွိသည် သိုင်းလမ်းစဉ်ပေါ်တွင် ဤလူ၏ ဇွဲနပဲ၊ အထီးကျန်မှုနှင့် သီးသန့်ဖြစ်မှုတို့ကို လေးစားမိသော်လည်း၊ သူ၏ သတ်ဖြတ်လို စိတ်မှာမူ အနည်းငယ်မျှ လျော့နည်းသွားမည် မဟုတ်ချေ။

အပြန်အလှန် လေးစားခြင်းမှာ တစ်ပိုင်း၊ သတ်ဖြတ်ရမည်မှာ တစ်ပိုင်း ဖြစ်သည်။ စံနမူနာ နှင့် လက်တွေ့မှာ ဘယ်သောအခါမှ ပဋိပက္ခမဖြစ်ချေ။

ရွှီဝူယီသည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။

...

“ညီနောင်ယွိ... မင်း နတ်ဘုရားလက်နက်ကို သုံးတော့မလို့လား။ ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ မင်းကို အဲဒီလက်နက်ကို သုံးခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး”

ရုတ်တရက် ရွှီဝူယီက ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထပ်မံ လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ အတွေးများမှာ သူ၏ လက်သီးပညာရပ်အတွင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သူက ဟုန်ယွိ၏ ပုံရိပ်ဆီသို့ ထပ်မံ၍ ထိုးနှက်လိုက်ပြန်သည်။

ဤလက်သီးချက်မှာ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းရည်များကို ဖော်ထုတ်ပြလိုက် ခြင်းပင်။

အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားမှ ထက်ရှသော သိုင်းဆန္ဒများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အပ်စိုက်မှတ် တိုင်းဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို ဟုန်ယွိ ချက်ချင်းပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ အပ်စိုက်မှတ် အများအပြားမှာ ဤစွမ်းအင်များကြောင့် ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့် အလား ဖြစ်နေသည်။

သူသာ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမကို အတင်းအကျပ် ထုတ်ယူရန် ကြိုးစားလိုက်ပါက၊ အလွန်ပင် ခိုင်ခံ့လှသော ‘အထက်ပိုင်းစွမ်းအင်အနှစ်သာရ’ သန္ဓေသားအပ်စိုက်မှတ်၏ ဟင်းလင်းပြင်မှာ အက်ကွဲသွားပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားမည် ဖြစ်ကြောင်း သူ ခံစားမိသည်။

“ဒီလောက်အထိ ပြင်းထန်နေတာလား။ ငါ နတ်ဘုရားလက်နက်ကို သုံးဖို့တောင် အချိန်မရ တော့ဘူး။ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ မုန့်ရှန်းကျီလို ‘ထာဝရနိုင်ငံတော်’ ကို ထည့်သွင်းပြီး ကျင့်ကြံ မထားမိတာ နှမြောစရာပဲ၊ မဟုတ်ရင်တော့...”

“ဟွန်း”

ဟုန်ယွိက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်တော့သည်။