အခန်း ၆၈၈

အခန်း (၆၈၈)။

“အတွင်းပိုင်း ချေဖျက်ခြင်းပညာရပ်”

စွမ်းအင်ဘုရင် ရွှီဝူယီ၏ လက်သီးချက်သည် ဟုန်ယွိ၏ အပ်စိုက်မှတ်များအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး အပ်စိုက်မှတ်တွေကို ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားအောင် ဖျက်ဆီးတော့သည်။ ဤသည်မှာ ဟုန်ယွိကိုယ်တိုင် ကောင်းကင်အပြင်ဘက်နယ်မြေ၊ ခေါင်းဆောင်၏ ‘ရွှေရောင်အင်မော်တယ် ကမ္ဘာဦးစိတ်ဝိညာဉ်’ နှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က အသုံးပြုခဲ့ဖူးသော တုနှိုင်းမဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မျိုး ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤနတ်ဘုရားတန်ခိုးစွမ်းအားမှာ ရွှီဝူယီ၏ လက်ထဲတွင် ပိုမို အစွမ်းထက် နေသည်။ ကောင်းကင်အပြင်ပနယ်မြေ၏ ခေါင်းဆောင်မှာ ရွှီဝူယီ၏ ခမည်းတော်ဖြစ်သော် လည်း၊ သူသည် ဟုန်ယွိနှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က စိတ်ဆန္ဒ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အနှိုင်းမဲ့ဘိုးဘေးသခင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးချထားသဖြင့် သူသည် အထွက်အထိပ် လူသားအင်မော်တယ်အဆင့်သာ ရှိပြီး သူ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို မထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းမှာ ရွှီဝူယီ၏ ‘အသွင်မျိုးစုံပြောင်းလဲခြင်း’ နတ်ဘုရား တန်ခိုးစွမ်းအားကို မမီသည်မှာ သဘာဝကျပေသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ‘အသွင်ပြောင်းမျိုးစုံပြောင်းလဲခြင်း’ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိ နေကြသူများ ဖြစ်သည်။ ရွှီဝူယီသည် ဟုန်ယွိ၏ ရှောင်တိမ်ခြင်းဟေက်စ်ဇာဂရမ် ပညာရပ် ကို ခံစားသိရှိပြီး အတွင်းပိုင်း ချေဖျက်ခြင်းပညာရပ်ကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း၊ ဟုန်ယွိ၏ အတွေးစများက သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမကို အသက်သွင်းလိုက်နိုင်ခြင်း မရှိအောင်သာ ဟန့်တားနိုင်ခဲ့သည်။ ဟုန်ယွိ၏ အပ်စိုက်မှတ်များကိုမူ တကယ်တမ်း ပေါက်ကွဲအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။

ဟုန်ယွိသည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သူ၏ ထိုက်ကျိ မူလစိတ်ဝိညာဉ်သည် အနှစ်သာရ စွမ်းအင်လုံးပေါင်း ၁,၁၉၃ လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အပ်စိုက်အမှတ် အသီးသီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ဆူပူလှုပ်ရှားနေသော အပ်စိုက်အမှတ်အားလုံးကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်ပါသည်။

သို့သော်လည်း သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ၏ အစစ်မှန် စွမ်းအားမှာ အသက်သွင်းနိုင်ရန် အနည်းငယ်သာ လိုတော့သော်လည်း အသက်မသွင်းနိုင်ခဲ့ချေ။

ထိုအခါမှသာ ဟုန်ယွိသည် ရွှီဝူယီ၏ အရှိန်ဟုန်မှာ အလွန်အမင်း မြန်လွန်းနေကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ မြန်လိုက်ပါဘိ။ မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားမှု အရှိန်ဟုန်မှာ ဟုန်ယွိ၏ အတွေးစ အရှိန်ကိုပင် ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ။

သူသည် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ အပ်စိုက်အမှတ်များကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်သည့် တစ်ခဏ မှာပင်၊ ဧရာမ လက်သီးချက်ကြီးတစ်ခုက လေထုကို ထိုးခွဲကာ ရောက်ရှိလာပြန်သည်။

၎င်းမှာ ရွှီဝူယီ၏ လက်သီးချက်ပင် ဖြစ်၏။ ဟုန်ယွိမှာ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရတော့သဖြင့် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နတ်ဘုရားတန်ခိုးစွမ်းအားကိုသာ သုံးပြီး ခုခံလိုက်ရသည်။

ဒုန်း…

ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး မဟာဝိညာဉ် ကောင်းကင်ခွဲတူဖြင့် ရွှီဝူယီ၏ လက်သီးကို ခုခံလိုက်သည်။ သူ၏ အပ်စိုက်အမှတ်များမှာ ထပ်မံ၍ တုန်ခါသွားပြန်သဖြင့် ထိုက်ကျိ မူလစိတ်ဝိညာဉ်ကို သုံးကာ ပြန်လည် ထိန်းညှိလိုက်ရသည်။ သူ၏ အတွေးစများ ကို အခြားနေရာသို့ ခွဲထုတ်ရန် အခွင့်အရေး လုံးဝ မရချေ။

“ကောင်းတယ်”

လက်သီးချက်အတွင်းမှ အတွေးစများက ရွှီဝူယီ၏ အားရကျေနပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သံကို ဖော်ပြနေသည်။ သူ၏ စွမ်းအင်များ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လာပြန်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပုံရိပ်ယောင်ပေါင်း ထောင်ချီအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ပုံရိပ်တစ်ခုချင်း စီက မတူညီသော သိုင်းပညာတစ်ခုစီကို အသုံးပြုနေကြသည်။ ၎င်းမှာ စစ်သည်တော် ထောင်သောင်းချီသော မဟာစစ်တပ်ကြီးက ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်နေသကဲ့သို့ပင်။

ဤသည်မှာ ရွှီဝူယီ၏ အမြင့်ဆုံး နတ်ဘုရားတန်ခိုးစွမ်းရည် တစ်ခုဖြစ်သော စစ်သည်တော် တစ်ထောင် သတ်ဖြတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ လူတစ်ယောက်က လူတစ်ထောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မတူညီသော သိုင်းပညာရပ် တစ်ထောင်၊ မတူညီသော စွမ်းအင်ကျင့်စဉ် တစ်ထောင်တို့သည် အတူတကွ စုရုံးကာ ရန်သူကို လုံးဝ အပြတ်အသတ် ချေမှုန်းရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

ဟုန်ယွိမှာ စဉ်းစားနေရန်ပင် အချိန်မရချေ။ ရုတ်တရက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားပြီး သူသည်လည်း ပုံရိပ်ယောင်ပေါင်း ထောင်ချီအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထိုပညာရပ်ကိုပင် ပြန်လည် အသုံးပြုလိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့သော သိုင်းပညာရပ်မျိုးမှာ စစ်ဘက်ရေးရာ ဝန်ကြီး၏ မှတ်ဉာဏ်များထဲတွင် အဆင့်အမြင့်ဆုံး စစ်ရေးသိုင်းပညာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျွမ်းကျင်သူ မဟုတ်ပါက၊ စွမ်းအင်ဖောက်ပြန်ခြင်းတို့ ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။ သို့သော်လည်း ဤပညာရှင် နှစ်ဦး၏ လက်ထဲတွင်မူ ထိုပညာရပ်၏ အစွမ်းမှာ အဆမတန် မြင့်မားနေခဲ့သည်။

...

“အစွန်းရောက် ရှစ်ပါး နတ်ဘုရား”

နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီးနောက် ရွှီဝူယီသည် သူ၏ စွမ်းအင်များကို ပြန်လည်ထိန်းညှိနေ ရန်ပင် မစောင့်ဘဲ ရှေ့သို့ ထပ်မံ ခုန်ဝင်လာပြန်သည်။ သူ၏ အတွေးစများနှင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ လှိုင်းထသွားပြီး ဦးခေါင်းရှစ်လုံး၊ လက်မောင်းရှစ်ခုရှိသော နတ်ဘုရား ရုပ်ခန္ဓာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ လက်မောင်းရှစ်ခုမှာ အစွန်းရောက် ခံစားချက် ရှစ်မျိုးကို ကိုယ်စားပြုနေသည် - ဝမ်းသာခြင်း၊ အမျက်ထွက်ခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်း၊ ပျော်ရွှင်ခြင်း၊ ကြေကွဲခြင်း၊ ခါးသီးခြင်း၊ စိုးရိမ်ခြင်းနှင့် တုန်လှုပ်ခြင်း တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုခံစားချက် ရှစ်မျိုးနှင့်အတူ ဗုဒ္ဓလက်ဝါး၏ နက်နဲမှုများကို ပေါင်းစပ်ကာ ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မုန်တိုင်းသဖွယ် တရစပ် တိုက်ခိုက်တော့သည်။ ၎င်း၏ အရှိန်အဝါမှာ တားဆီး၍ မရနိုင်ဘဲ စကြဝဠာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် ဟုန်ယွိသည် တရစပ် တိုက်ခိုက်မှုများအောက်တွင် ပိတ်မိသွားသည်။ သို့သော် သူသည် အနည်းငယ်မျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိချေ။ ရုတ်တရက် သူ၏ လက်မောင်း ကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ အခြားလက်မောင်း ခုနစ်ခု ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ မူလ လက်နှစ်ဖက်နှင့် ပေါင်းလိုက်သောအခါ စုစုပေါင်း လက်ကိုးဖက် ဖြစ်သွားသည်။

ဤလက်ကိုးဖက်ဖြင့် ဖန်တီးလိုက်သော တံဆိပ်တော်များမှာ ဗုဒ္ဓလက်ဝါး မဟုတ်ဘဲ မဟာ လေဟာနယ် လက်ဝါးတံဆိပ်ပင် ဖြစ်သည်။ ဟုန်ယွိသည် အသက်မဲ့ အနာဂတ်ကျမ်း စစ်စစ်ကို မရရှိခဲ့သော်လည်း၊ ချန်ဧကရာဇ်ယန်ဖန်က ဤမဟာတံဆိပ်တော် ကိုးမျိုးကို အသုံးပြုသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

“လေဟာနယ် တံဆိပ်တော်များ...” လက်သီးတံဆိပ်တော် ကိုးခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ တံဆိပ်တော်များသည် အမှတ်တစ်ခုတည်းတွင် စုစည်းသွားပြီး ‘မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်း တံဆိပ်တော်’ အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရွှီဝူယီ၏ အစွန်းရောက် ခံစားချက် ရှစ်မျိုးကို ထိုးဖောက်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုတံဆိပ်တော်မှာ ရွှီဝူယီ၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ ပြန်လည် ဦးတည်သွားသည်။

အစစ်မှန် ‘လေဟာနယ် မဟာလက်ဝါး’ ကို အင်မော်တယ်မူလဝိညာဉ် ရှိသူမှသာ ထုတ်ဖော်နိုင်သော်လည်း၊ ယခုအခါ ဟုန်ယွိ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်တိုင်က ၎င်းကို အသုံးပြုနေ သဖြင့် ပို၍ပင် ‘စစ်မှန်’ နေပေသည်။ ၎င်းမှာ ‘စစ်မှန်ခြင်း’၊ ‘အချည်းနှီးဖြစ်ခြင်း’ နှင့် ‘ခန့်ညားထည်ဝါခြင်း’ တို့ ပေါင်းစပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ခင်ဗျားကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပဲ ရွှီဝူယီ... ခင်ဗျားဆီက ‘စစ်မှန်ခြင်း’ အစိတ်အပိုင်းကို ငါ မမြင်ခဲ့ရဘူးဆိုရင်၊ ဒီ ‘မဟာလေဟာနယ် လက်ဝါး’ ရဲ့ အနှစ်သာရကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အပြည့်အဝ နားလည်နိုင်မှာလဲ။” ဟုန်ယွိက အတွေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဟင်းလင်းပြင် မြူခိုး”

ရွှီဝူယီက ပြန်မဖြေချေ။ သူက နောက်ထပ် အမြင့်ဆုံး ပညာတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြန် သည်။ ရုတ်တရက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယိမ်းနွဲ့သွားပြီး နှင်းစက်နှင့် လျှပ်စီးကဲ့သို့၊ အိပ်မက်နှင့် ပုံရိပ်ယောင်ကဲ့သို့ ဖမ်းဆုပ်၍ မရနိုင်တော့ချေ။

ဤတစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဟုန်ယွိ၏ မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်းတံဆိပ်တော်မှာ ဟင်းလင်းပြင် ထဲသို့သာ ကျရောက်သွားပြီး ရွှီဝူယီ၏ ပုံစံအစစ်ကို မထိမှန်ခဲ့ဘဲ ဘာမှမရှိသော နေရာကို သာ ထိမှန်သွားသည်။ ဤလူ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ သူ၏အမည်ကဲ့သို့ပင် ‘ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ အမှတ်တစ်ခု’ ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ထိုအမှတ်မှာ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်သလို၊ မည်သူမျှလည်း ရှာမတွေ့နိုင်ချေ။ ၎င်းမှာ ‘ရှောင်တိမ်းခြင်းတစ်ခု’ ၊ ‘ပျောက်ကွယ်ခြင်းတစ်ခု’၊ ‘ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု’ ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ဟုန်ယွိ၏ ရှောင်တိမ်ခြင်း ဟေက်စ်ဇာဂရမ်နှင့် အခြေခံသဘောတရား ချင်း ကွဲပြားသော်လည်း ရလဒ်ကတော့ အတူတူပင်။

“ကျုပ်ရဲ့ပုန်းကွယ်တဲ့ ပညာရပ်မျိုး ခင်ဗျားမှာလည်း ရှိနေတာပေါ့”

သူ၏တိုက်စစ် လွဲချော်သွားပြီးနောက် ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ ပိုမို တက်ကြွလာသည်။ သူသည် ဘာမျှ စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ နောက်သို့လှည့်ကာ အကြိမ်အနည်းငယ် ခုန်လိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ပုန်းကွယ်နေသော အမှတ်တစ်ခုဆီသို့ လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက် သည်။

ဒုန်း

ဟင်းလင်းပြင် အမှတ်ကလေးမှာ ကွဲအက်သွားပြီး ရွှီဝူယီ၏ လက်သီးနှင့် ဟုန်ယွိ၏ လက်သီးတို့ ထိပ်တိုက် တိုးသွားကြသည်။

ရွှီဝူယီသည် ဟုန်ယွိ၏ ရှောင်တိမ်းခြင်းဟေက်စ်ဇာဂရမ်ကို ခံစားသိရှိနိုင်သကဲ့သို့၊ ဟုန်ယွိ သည်လည်း သူ၏ ‘လွတ်မြောက်ခြင်းတစ်ခု’ နှင့် ‘ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခု’ တို့ကို သဘာဝ ကျကျ ခံစားသိရှိနိုင်သည်။ သူတို့၏ သိုင်းပညာအဆင့်တွင် ‘ဟင်းလင်းပြင်ကို ချေဖျက်ဖို့’ ဆိုသည်မှာ လက်ဖြင့် တို့လိုက်ရုံဖြင့် ဆုတ်ဖြဲနိုင်သော စက္ကူလွှာလေးတစ်ခုကဲ့သို့သာ ဖြစ်နေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ဤသေရေးရှင်ရေး အခြေအနေတွင် အသိတရားသစ်များ ရရှိရန်နှင့် နောက်တစ်ဆင့်သို့ တိုးတက်ရန်အတွက် ဤတိုက်ပွဲကို အသုံးချလိုကြသည်။

ရွှီဝူယီက သူ့ကို သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမကိုပင် အသုံးချရန် အချိန်မပေးနိုင်အောင်၊ သို့မဟုတ် မူလတာအိုသခင်ကို ခေါ်ယူရန်ပင် အခွင့်အရေး မရအောင် ဖိအားပေးနိုင်လိမ့် မည်ဟု ဟုန်ယွိ မထင်ထားခဲ့ချေ။

သူတို့၏ လက်သီးချင်း ထပ်မံ ထိပ်တိုက်တွေ့သွားပြန်ပြီး စွမ်းအားများ ပြန့်နှံ့သွားသည်။ ဟင်းလင်းပြင် အလွှာပေါင်း မည်မျှ ပျက်စီးသွားပြီး၊ ထိုပေါက်ကွဲမှု၏ နောက်ဆက်တွဲ ဒဏ်ကြောင့် သက်ရှိပေါင်း မည်မျှ သေဆုံးသွားသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ။

...

“ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရှာဖွေခြင်း၊ ရှေးဟောင်း ကမ္ဘရီယန်ချောက်နက်၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၊ အတိုင်းအဆမဲ့ သက်တမ်း၊, မသေမျိုး စစ်အလံ”

ထိုအမှတ်သို့ ရောက်သောအခါ၊ ဟုန်ယွိအနေဖြင့် သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ၏ အစစ်မှန် စွမ်းအင်ကို ဆင့်ခေါ်ယူရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားသမျှ ရွှီဝူယီ၏ မိုးကြိုးထစ်ချုန်းသဖွယ် ပြင်းထန်သော သိုင်းကွက်များကြောင့် ပြတ်တောက်နေခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အပြည့်အဝ ဒေါသထွက်လာပြီး သူ၏ အစွမ်းရှိသမျှကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

ဟုန်ယွိ ဒေါသထွက်လာသော်လည်း ၎င်းမှာ သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားသည့် ဒေါသမျိုး မဟုတ်ချေ။ အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်နေပြီး သေခြင်းရှင်ခြင်းကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်ထားသည့် ဒေါသမျိုး ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ဘုရင်တစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်ရန် ကြံစည်နေသော လုပ်ကြံ သတ်ဖြတ်သူတစ်ဦး၏ ဒေါသမျိုးပင်။

လက်သီးနှစ်ဖက် ထိပ်တိုက်တွေ့သောအခါ၊ ဟုန်ယွိ၏ လက်ဝဲလက်က ‘ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ရှာဖွေခြင်းပညာ’ ကို သုံးလိုက်ပြီး၊ လက်ယာလက်က ‘ကမ္ဘရီယန် အမှောင်ကမ္ဘာ နတ်ဘုရားလက်သည်း’ ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲဖြဲလိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားအားလုံး တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရွှီဝူယီ၏ လက်ဝဲနှင့် လက်ယာလက်တို့မှာလည်း လိမ်တွန့်သွားပြီး မှော်သင်္ကေတများကို ရေးဆွဲလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ကံကြမ္မာကပ်ဘေး နတ်ဘုရားလက်သီး၏ ‘သေခြင်းရှင်ခြင်း ကပ်ဘေးဒုက္ခ’ ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် ကောင်းကင်ဘုံသေမင်းဘီး၏ အငွေ့အသက် အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။

ဤ ‘သေခြင်းရှင်ခြင်း ကပ်ဘေးဒုက္ခ’ သည် စွမ်းအားများကို လိမ်တွန့်စေပြီး ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝ ပုံပျက်သွားအောင် လုပ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

သို့သော်လည်း ဟုန်ယွိ၏ လက်များမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး နှစ်ပိုင်းကွဲသွားသည်။ ၎င်းမှာ ယင်နှင့်ယန် ပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အမျိုးသားက ‘အတိုင်းအဆမဲ့ထာဝရ’ ကို သုံးလိုက်ပြီး အမျိုးသမီးက ‘ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး’ ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ဒုန်း

ဤတိုက်ကွက်နှစ်ခုကြောင့် ယင်နှင့်ယန်မှာ လုံးဝ ဖရိုဖရဲ ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့ပြီ။ အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်တို့မှာလည်း ခွဲခြား၍ မရတော့ဘဲ၊ ကြီးမားလှသော ပေါက်ကွဲမှုအရှိန်က ရွှီဝူယီ၏ လက်များကို တန်ပြန် လွင့်စင်သွားစေသည်။

ထိုတိုက်ကွက်နှစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားသည့် အချိန်မှာပင် ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားပြီး၊ စစ်ဘက်ရေးရာဝန်ကြီး၏ စွမ်းအင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မသေမျိုး စစ်အလံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ မသေမျိုးစစ်အလံမှာ ရွှီဝူယီဆီသို့ ဝေ့ယမ်း သွားပြီး သူ့ကို လုံးဝ ပတ်ချာဝိုင်းလိုက်တော့သည်။

ဓား၊ လှံ၊ ပုဆိန်၊ ချိတ်၊ စစ်ရထားနှင့် ဘီးတို့သည်လည်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှီဝူယီ၏ သိုင်းဆန္ဒ၊ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် သွေးသားခန္ဓာကိုယ်တို့ကို ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

ဟုန်ယွိ၏ တရစပ် တိုက်ခိုက်မှုများမှာ မိုးကြိုးထက် အဆပေါင်းတစ်ရာ၊ လျှပ်စီးထက် ဆယ်ဆ ပိုမို လျင်မြန်လှသည်။ မည်သည့် သတိပေးချက်မှ မရှိဘဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ကြီးမားသော ဉာဏ်ပညာနှင့် သတ္တိတို့၏ ဆွဲဆောင်မှုကို ထင်ရှားစွာ ပြသနေ သည်။

“ကံကြမ္မာ၊ ကမ္ဘာဦးစွမ်းအင်၊ ကပ်ဘေးကံတရား။”

ရွှီဝူယီ၏ လက်များမှာ မုန်တိုင်းတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဂျင်တစ်ခုကဲ့ သို့ လည်ပတ်နေသည်။ သူသည် ဧရာမ လေဆင်နှာမောင်းကြီး တစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေပြီး မိုင်ပေါင်းများစွာအတွင်းရှိ လေထုကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားစေသည်။ ရုတ်တရက် သူသည် လက်သီးဖြင့် သုံးချက် ဆင့်ထိုးလိုက်သည်။

ပထမလက်သီးက ‘ကံကြမ္မာ’ ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ‘ကံကြမ္မာ’ ၏ ဆန္ဒသည် အလယ်ဗဟို တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဒုတိယလက်သီးက ‘ကမ္ဘာဦးစွမ်းအင်’ ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ တတိယလက်သီးကမူ ‘ကပ်ဘေးကံတရား’ ပင် ဖြစ်သည်။

ဤလက်သီးသုံးချက်မှာ အစဉ်လိုက်ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်သီးသုံးချက်၏ စိတ်ဆန္ဒသုံးခု ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဟုန်ယွိသည် ရှေးယခင်နှင့် ယခုခေတ်ကို ဆက်သွယ်ပေးသော၊ အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ်၊ ဟင်းလင်းပြင်၊ သက်ရှိများနှင့် ဒြပ်ပစ္စည်း အားလုံးကို ချိတ်ဆက်ပေးသော တာအိုတစ်ခုကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဟုန်ယွိ... ဒါဟာ ငါ့ရဲ့စိတ်ဆန္ဒ၊ ငါ့ရဲ့သွေးနဲ့ ငါ့ရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို သုံးပြီးတော့ ဘာလမ်းမှမရှိ တဲ့ အခြေအနေမှာ ‘တစ်ဖက်ကမ်း’ ကို သွားဖို့ ဖောက်လုပ်ထားတဲ့ လမ်းပဲ။ ဒုက္ခပင်လယ်ကို ခွဲထုတ်မယ်။ ကျယ်ပြန့်တဲ့ လမ်းမကြီးကို ဖွင့်လှစ်မယ်”

ကျယ်ပြန့်လှသော လမ်းမကြီးတစ်ခုမှာ ဟုန်ယွိ၏ ‘တစ်ဖက်ကမ်းကူး ရွှေရောင် ပါရမီ တံတား’ ကဲ့သို့ ‘မသေမျိုး စစ်အလံ’ ကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။ ရွှီဝူယီ သည် အတွင်းမှ ရုန်းထွက်လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် မသေမျိုး စစ်အလံကို ဖောက်ထွက်ကာ လွတ်မြောက်ခဲ့သော်လည်း၊ ဤတိုက်ကွက်ကြောင့် သူ၏ စွမ်းအားများစွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ငြိမ်သက်သွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံခန့် ရပ်တန့်သွား သည်။

ထိုခဏမှာပင် ဟုန်ယွိ၏ အတွေးစများသည် သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ တစ်ခုလုံးသို့ ချက်ချင်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

သူ၏ ထိုက်ကျိ မူလစိတ်ဝိညာဉ်သည် သူ၏ မျက်ခုံးကြားရှိ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ၏ ထူထပ်လှသော အစီအရင် အခင်းအကျင်းများနှင့် အပြည့်အဝ ဆက်သွယ်သွားသည်။ သူ၏ စိတ်သည် အစီအရင်များနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်နွယ်နေ၏။ စစ်မှန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများမှာ ဒီရေကဲ့သို့ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခြေလက်နှင့် အရိုးများဆီသို့ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။ အရေပြား၊ ကြွက်သား၊ အကြောနှင့် အကြောအမှတ် တိုင်းဆီသို့ ရောက်ရှိ သွားသည်။

ဟုန်ယွိ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ဖောင်းကြွသထက်၊ ဖောင်းကြွလာပြီး၊ ထပ်မံ၍ ဖောင်းကြွလာ ပြန်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ဆန္ဒသည် မူလတာအိုသခင်နှင့် ဆက်သွယ်လိုက် သည်။ ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်၏ အစောင့်အရှောက် စစ်ဘက်ရေးရာဝန်ကြီး၏ သွေးသား၊ မူလဝိညာဉ်နှင့် ထိုက်ကျိမိုးကြိုးရေကန်၏ စွမ်းအင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဤကိုယ်ပွား သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ပွင့်လာပြီး မိုးကြိုးရေကန်အတွင်းမှ ပျံထွက်လာကာ ဟုန်ယွိ၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ဝဲပျံနေ၏။

မူလတာအိုသခင် ထွက်ပေါ်လာသည့် တစ်ခဏမှာပင် သူသည် ရွှီဝူယီကို မြင်လိုက်သည်နှင့် သူ၏လက်ချောင်းများမှာ ကြီးထွားလာပြီး လှမ်း၍ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ သူ၏ နည်းစနစ် များ ပြောင်းလဲသွားသည်နှင့် စစ်ပွဲ၏ ရှုပ်ထွေးလှသော မြင်ကွင်းပေါင်းများစွာမှာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ချက်ချင်း ကျရောက်လာတော့သည်။

ထို့နောက် ဟုန်ယွိသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူ၏ အစစ်မှန် စွမ်းအင်လေးမျိုးဖြစ်သည့် ကိုယ်ကျင့်တရားစွမ်းအင်၊ သူတော်စင်အပေါင်း၊ ဟင်းလင်းပြင်နှင့် ထာဝရစွမ်းအင်တို့ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပါသည်။ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ၏ စွမ်းအားကို အသက်သွင်းပြီးနောက်၊ သူသည် ကမ္ဘာလောကကို အမှန်တကယ် စတင် စိုးမိုးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုဆိုလျှင် သူသည် ‘မုန့်ရှန်းကျီ’နှင့် တွေ့ဆုံလျှင်ပင် အမှန်တကယ် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိပြီ ဟု ဟုန်ယွိ ယုံကြည်မှု ရှိနေပြီ။

...

တစ်ခုက နှစ်ခုကို ဖြစ်စေတယ်၊ နှစ်ခုက သုံးခုကို ဖြစ်စေတယ်၊ သုံးခုကတော့ အရာ ခပ်သိမ်းကို ဖြစ်စေတယ်၊ ကြီးကျယ်တဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုပဲ။ ရွှီဝူယီ”

ဟုန်ယွိက နောက်ဆုံးတွင် သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမနှင့် ဆက်သွယ်ကာ ‘သူတော်စင် အပေါင်းတံခါး’ ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားမှာ အဆမတန် မြင့်တက်လာခြင်း၊ မူလတာအိုသခင် ထွက်ပေါ်လာပြီး စစ်ပွဲ၏ အရှိန်အဝါများဖြင့် ဖိအားပေးလာခြင်းတို့ကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ရွှီဝူယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ယိမ်းနွဲ့သွားပြီး မရေမတွက်နိုင် သော ကိုယ်ပွားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ၊ ကိုယ်ပွားတစ်ခုချင်းစီက မတူညီသော ရှောင်တိမ်ခြင်း နည်းစနစ်များကို တစ်ပြိုင်နက် ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။

“ဟုန်ယွိ... ငါ့မှာ ဘာနတ်ဘုရားလက်နက်မှ မရှိဘူး။ ငါ့ဘဝမှာ ဘယ်နတ်ဘုရားလက်နက် ကိုမှ မသုံးခဲ့ဖူးဘူး။ ငါက သိုင်းလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံဖို့ပဲ အာရုံစိုက်ခဲ့တာ။ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ အကောင်းဆုံး နတ်ဘုရားလက်နက်ပဲ။”

“နတ်ဘုရားလက်နက်တွေကို သန့်စင်နေမယ့်အစား၊ ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်တာက ပိုမကောင်းဘူးလား”

“တကယ်တော့ အလွန်အဆင့်မြင့်တဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်တွေဆိုတာတောင် လူသားရဲ့ ပုံစံကို အခြေခံပြီး ကျင့်ကြံရတာပဲ။”

“နတ်ဘုရားလက်နက်တွေကို ကျင့်ကြံတာဟာ နောက်ဆုံးမှာ လူသားနဲ့ ထပ်တူကျတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ရဖို့အတွက်ပဲလေ။ အဲဒါဟာ အခြေခံကို မေ့လျော့နေတာပဲ။ ‘ဖန်ဆင်းခြင်း သင်္ဘော’လား။ ‘ထာဝရနိုင်ငံတော်’လား။ အဲဒါတွေအားလုံးဟာ လမ်းမှားကို လျှောက်နေ ကြတာပဲ”

“စကြဝဠာဆိုတာ ကြီးမားတဲ့ ဒုက္ခပင်လယ်ကြီးပဲ။ ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်က သင်္ဘောပဲ၊ တံတားပဲ၊ တာအိုပဲ။”

“မင်းကတော့ လမ်းမှားကို လျှောက်နေခဲ့ပြီ။ မင်းရဲ့အမြင့်ဆုံး အောင်မြင်မှုဟာ ငါ့ကို ဘယ်တော့မှ မမီနိုင်ဘူး။ ဒီနေ့ တိုက်ပွဲကတော့ တကယ်ကို ကျေနပ်စရာ ကောင်းပါတယ်။ အနှိုင်အရှုံးကိုတော့ အနာဂတ်မှာပဲ ဆုံးဖြတ်ကြတာပေါ့”

မရေမတွက်နိုင်သော ရွှီဝူယီ၏ ကိုယ်ပွားများထံမှ မရေမတွက်နိုင်သော အတွေးစများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အတွေးစတိုင်းမှာ ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲသို့ တိကျစွာ ရောက်ရှိလာသည်။

ဒုန်း… ဒုန်း… ဒုန်း… ဒုန်း…

ဟုန်ယွိ၏ အစစ်မှန် စွမ်းအင်များ ဝေ့ယမ်းတိုက်ခိုက်မှုနှင့် မူလတာအိုသခင်၏ ဖမ်းဆုပ်မှု အောက်တွင်၊ ရွှီဝူယီ၏ ကိုယ်ပွားများစွာမှာ အတွေးစများ ထွက်ပေါ်လာသည့် တစ်ခဏမှာ ပင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ဘာမျှမရှိ အချည်းနှီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သို့သော်လည်း ပိုမိုများပြားသော ‘ဟင်းလင်းပြင် ကိုယ်ပွားများ’ မှာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့ အပြားသို့ လွတ်မြောက်သွားကြပြီး မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မကျန်အောင် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

ဟုန်ယွိသည် သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမကို အသက်သွင်းကာ နတ်ဘုရားလက်နက်များ၏ ဘုရင်ကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း၊ ရွှီဝူယီမှာ အရိပ်အယောင်မကျန် တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာ သွားခဲ့သည်။ ဟုန်ယွိအနေဖြင့် သူ့ကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်မည့် နည်းလမ်း မရှိခဲ့ချေ။ သို့သော် ဟုန်ယွိတွင် နတ်ဘုရားလက်နက်များ၏ ဘုရင် ရှိနေသဖြင့် သူ့အနေဖြင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အင်အားတစ်ခုတည်းဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်းကိုလည်း ရွှီဝူယီ သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဒီလူက တကယ်ပဲ ဘာနတ်ဘုရားလက်နက်မှ မသုံးဘူးလား... သူက သိုင်းလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံဖို့ပဲ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ထားတာပဲ။ ဒီလို စိတ်နှစ်ထားမှုမျိုးက တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်...” ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ လိုက်လံရှာဖွေရန် ပုံရိပ်ယောင်ပေါင်း ထောင်ချီအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် သူ၏ စိတ်သည် မြက်ခင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ရွှီဝူယီ၏ အရိပ်ကိုပင် မမီခဲ့ချေ။

နတ္ထိ ဘာမျှမရှိခြင်း။

ရွှီဝူယီသည် သူ၏ ဤ ‘တစ်ခု’ ဆိုသည်မှာ တည်ရှိနေသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ ဘာမျှမရှိခြင်း နတ္ထိသဘောတရားသာ ဖြစ်ပေတော့သည်။