အခန်း ၆၈၉

အခန်း (၆၈၉)။

ရွှီဝူယီကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို ဟုန်ယွိအနေဖြင့် သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမနှင့် မူလတာအို သခင်တို့ကို အသုံးပြုခဲ့လျှင်ပင် သတ်ဖြတ်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်သေးချေ။ အစစ်မှန် စွမ်းအား သက်သက်ဖြင့် သူ့ကို ဖိနှိပ်ဖြိုခွဲထားနိုင်ရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤအချက်ကို ဟုန်ယွိကိုယ်တိုင်လည်း အလွန် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရှိနားလည်ထားသည်။

သို့သော်လည်း ရွှီဝူယီသည် ကောင်းကင်အပြင်ပနယ်မြေ ခေါင်းဆောင်၏ အတော်ဆုံး သားတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူ့တွင် အံ့မခန်း အင်မော်တယ်လက်နက်များ အသေအချာ ရှိနေသင့်သည်။ ‘သခင်လေးရှူ’ ပင်လျှင် ‘ဧကရာဇ်ဖန်၏ အချိန်ဓား’၊ ‘ပျက်သုဉ်းခြင်း နတ်ဘုရား’ နှင့် ‘ကျောက်စိမ်းနက်အဆောင်’ တို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည် မဟုတ်ပါလား။ ရွှီဝူယီ၏ အောင်မြင်မှုများက သခင်လေးရှူထက် ပိုမိုမြင့်မားသည်မှာ ထင်ရှားသဖြင့်၊ သူသည်လည်း သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ၏ တိုက်ခိုက်မှုအချို့ကို အချိန်အတော်ကြာ ခုခံထားနိုင်မည့် တုနှိုင်းမဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားမည်မှာ သေချာလှ သည်။

သို့သော်လည်း ရွှီဝူယီတွင် မည်သည့် နတ်ဘုရားလက်နက်မျှ မရှိသလို တစ်ခုတလေမျှ အသုံးမပြုခဲ့ခြင်းက ဟုန်ယွိကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ရုပ်ခန္ဓာ ကိုယ်ကိုသာ ယုံကြည်အားကိုးခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်သာ ‘တစ်ဖက်ကမ်း’ သို့ ကူးခတ်မည့် သင်္ဘော၊ တံတားနှင့် ‘မဟာတာအို’ ဖြစ်သည်ဟု သူက အခိုင်အမာ ယုံကြည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် မည်သည့် နတ်ဘုရားလက်နက်ကိုမဆို ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ အသုံးမပြုခဲ့ချေ။ အားနည်းချက်ရှိနေသည့် အခြေအနေတွင်ပင် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အင်အားအပေါ် အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်မှု ရှိနေခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော အစွန်းရောက် ခေါင်းမာမှုမျိုးမှာ ဟုန်ယွိအတွက် မယုံနိုင်စရာပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ထားရှိသည့် ထိုအကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်မှုကြောင့်ပင် သူသည် ဤမျှ မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

၎င်းမှာ ‘အသွင်မျိုးစုံပြောင်းလဲခြင်း’ အဆင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ရွှီဝူယီ၏ အာရုံခံစားမှု ထက်မြက်မှုနှင့် ပြတ်သားမှုတို့က ဟုန်ယွိကို ပို၍ပင် လေးစားသွားစေသည်။ ခေါင်းမာလှသော်လည်း အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်အေးဆေးသူ... အခြေအနေအရ လိုက်လျောညီထွေ ပြောင်းလဲတတ်သူများသည် အကြောက်စရာ အကောင်းဆုံးသော တည်ရှိမှုများပင် ဖြစ်သည်။

စစ်ဘက်ရေးရာဝန်ကြီးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ရွှီဝူယီသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် တန်ဖိုးထားမှု၊ မာန ထောင်လွှားမှု၊ ချုပ်တည်းမှု... စသည့် ခံစားချက်အားလုံးကို လုံးဝ ချေဖျက်ပစ်ထားခဲ့ပြီးပြီ။ သူ၏ စစ်မှန်သော ‘မိမိကိုယ်တိုင်’ ကို ရှာဖွေမှု၊ ကြည်လင်သော ကောင်းကင်ယံမှ တိမ်တိုက်များနှင့် ပုလင်းထဲမှ ရေစက်များကဲ့သို့ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးမှုတို့သာ သူ၏ စိတ်ထဲ တွင် ကျန်ရှိတော့သည်။

“ဟုန်ရွှန်ကျိ၊ ယန်ဖန်နဲ့ မုန့်ရှန်းကျီတို့လို ရန်သူမျိုးပဲ...”

ဟုန်ယွိ၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဆန္ဒသည် မြက်ခင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော်လည်း ရွှီဝူယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရှာမတွေ့တော့ချေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် နတ်ဘုရားစိတ်ဆန္ဒကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းကာ ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

အစွမ်းထက်သော စစ်ဘက်ရေးရာဝန်ကြီးမှာပင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်တွင် အားနည်းချက် ရှိနေသေးသည်။ သို့သော် ရွှီဝူယီတွင်မူ မရှိချေ။ အနာဂတ်တွင် ဤပုဂ္ဂိုလ်မှာ ဟုန်ရွှန်ကျိ၊ ယန်ဖန်နှင့် မုန့်ရှန်းကျီတို့ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရန်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာလိမ့် မည်ဟု ဟုန်ယွိ ခံစားလိုက်ရသည်။

“ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြိုးကြာငှက်လို လေ့ကျင့်တယ်၊ ထင်းရှူးပင်တစ်ထောင်အောက်ရှိ ကျမ်းစာနှစ်စောင်၊ ငါလာခဲ့သည်မှာ တာအိုကို ရှာဖွေရန်ဖြစ်ပြီး ပြောစရာစကား ဘာမျှ မကျန်တော့၊ ပြာလွင်သော ကောင်းကင်ယံမှ တိမ်တိုက်များ၊ ပုလင်းထဲမှ ရေစင်များ။’ ‘ထင်းရှူးနှင့် ကြိုးကြာ ထာဝရအသက်’ ဟာ တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ပညာရပ်တစ်ခုပဲ။ ဒီတိုက်ကွက်ဟာ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးမူနဲ့ နက်နဲမှုကို အပြည့်အဝ ဖော်ဆောင်နေတာပဲ။ ဒီရွှီဝူယီဆိုတဲ့လူဟာ လွတ်လပ်တဲ့ နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါး၊ စွဲလမ်းကြီးတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ဦးနဲ့ အတားအဆီးမဲ့တဲ့ ဈာန်ရပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးတို့ ပေါင်းစပ်ထားသ လိုပဲ။ အခြေအနေကတော့ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုပြီး ပြင်းထန်လာနေပြီ။

ဟုန်ယွိသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက်လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် မြက်ခင်းပြင်ကြီးမှ ပျောက်ကွယ် သွားတော့သည်။

သူသည် ‘အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်’ နှင့် ‘ခုန်း’ တို့ကို လိုက်လံ မရှာဖွေတော့ချေ။

သူတို့မှာ ရွှီဝူယီ၏ လက်ခံမှုကို ရရှိထားပြီး မိတ်ဆွေများ ဖြစ်သွားခဲ့ကြပြီ။ သူတို့သည် မဟာမိတ်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားပြီး ဖြစ်သဖြင့်၊ အနာဂတ်တွင် ‘ယွန်မင်’ နိုင်ငံသည် ကောင်းကင်အပြင်မနယ်မြေမှ တိုက်ခိုက်လာမည့် ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာပြင် ဖြစ်လာရန် များပေသည်။ ဤသည်မှာ ဟုန်ယွိအနေဖြင့် အသေအချာ စီစဉ်ရမည့် အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ရွှီဝူယီ၏ ရုပ်သွင်မှာ ‘ချန်ပီယံမြို့စား’ နှင့် လုံးဝ ရုပ်ခြင်းတူသော်လည်း၊ သူက ချန်ပီယံ မြို့စား၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို သိမ်းပိုက်ပြီး ပြဿနာရှာမည်ကိုမူ ဟုန်ယွိ မစိုးရိမ်ချေ။

ရွှီဝူယီနှင့် ချန်ပီယံမြို့စားတို့မှာ လုံးဝ မတူညီသော လူစားမျိုးများ ဖြစ်ကြသည်။ သူသည် ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ် ပြင်းပြမှုမရှိသလို၊ မည်သည့် လှည့်ကွက် ပရိယာယ်များကိုမျှလည်း အသုံးချလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သိုင်းပညာအပေါ်တွင် နှစ်မြှုပ်ထားခြင်းကလွဲ၍ သူ၏ နှလုံးသားမှာ အလွန် ဖြောင့်မတ်လှသည်။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူသည် ‘ခုန်း’ နှင့် ‘အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်’ တို့နှင့် ပေါင်းကာ ဟုန်ယွိကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခဲ့လိမ့်မည်။

အရေးနိမ့်နေချိန်မှာပင် သူသည် အကူအညီများ ခေါ်ယူခြင်း သို့မဟုတ် နတ်ဘုရား လက်နက်များ အသုံးပြုခြင်း မရှိဘဲ သူ၏ အနှစ်သာရစွမ်းအင်နှင့် သွေးသားရင်းမြစ်ကိုသာ အသုံးချ၍ လွတ်မြောက်အောင် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ဤအချက်တစ်ခုတည်းကပင် ရွှီဝူယီ၏ သဘာဝကို ဖော်ပြနေပေသည်။

...

ဟုန်ယွိသည် ‘နတ်ဘုရားလေ’ နိုင်ငံသို့ မပြန်ဘဲ ကျိုးယီအကယ်ဒမီသို့သာ ပြန်လာခဲ့ပြီး တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ခွန်အားကို မြှင့်တင်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ရွှီဝူယီနှင့် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ဟုန်ယွိအနေဖြင့် သိမြင်အသစ် များစွာရရှိခဲ့ပြီး ‘ကိုးကြိမ် မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး’ ကို ကျော်လွှားနိုင်ရန် ပိုမို ယုံကြည်ချက် ရှိလာသည်။

ကိုးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်လွှားခြင်းနှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ‘အသွင်မျိုးစုံ ပြောင်းလဲခြင်း’ အဆင့်သို့ ရောက်အောင် လေ့ကျင့်ခြင်း... ဤနှစ်ခုမှာ အစွန်းရောက် အဆင့်နှစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ရှေးယခင်ကတည်းက ‘ပညာရှင်သူတော်စင်တစ်ရာ’ ထဲတွင်ပင် ထိုအောင်မြင်မှုမျိုးကို ရရှိခဲ့သူမှာ အလွန်နည်းပါးလှသည်။

သူ ကျိုးယီသင်တန်းကျောင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ယွမ်ရှန်းရှန်းကို မတွေ့ရတော့ချေ။ သူမ မည်သည့်နေရာသို့ သွားသည်ကို မသိရသော်လည်း၊ သူမ၏ ကျင့်ကြံမှု အောင်မြင်သွား သဖြင့် တစ်စုံတစ်ရာကို သွားရောက် လုပ်ဆောင်နေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့အနားတွင် ကပ်တွယ်နေခဲ့သော ဤတုနှိုင်းမဲ့ အမျိုးသမီး အပေါ်တွင် ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲတွင် မရေရာသော ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ မည်သည့် ခံစားချက်မျိုးလဲဆိုသည်ကို သူကိုယ်တိုင်လည်း မပြောတတ်ချေ။

ထိုခံစားချက်မှာ တည်ငြိမ်နေသလိုလို၊ သံယောဇဉ်ရှိနေသလိုလိုနှင့် သံယောဇဉ်မဲ့နေ သလိုလိုပင်... ဟုန်ယွိသည် ‘မုန့်ရှန်းကျီ’ ၏ ပင်ကိုယ်စိတ်ထားမျိုးကို တစ်စေ့တစ်စောင်း ထိတွေ့မိလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

“သံယောဇဉ် အမျှင်တန်းက ရှည်လျားသလို၊ ကံကြမ္မာကလည်း ရှည်လျားလှတယ်။ လောကီလူသားတွေရဲ့ အချစ်ဆိုတာ တကယ်ကို ရှင်းပြရ ခက်ခဲလှပါဘိ” ဟုန်ယွိက ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ သက်ပြင်းရှည်ကြီးကို ချလိုက်သည်။

ဒင်ဒေါင်၊ ဒင်ဒေါင်၊

ရုတ်တရက် စောင်းသံတစ်သံက လေထဲတွင် ပျံ့လွင့်လာသည်။ တေးဂီတသံစဉ်များမှာ ပျော်ရွှင်စွာ ကခုန်နေကြပြီး ပြောင်းလဲခြင်းမျှော်စင် တစ်ခုလုံးကို ပတ်ချာဝိုင်းနေကြသည်။ ဤစောင်းသံမှာ မည်သည့်နေရာက ထွက်ပေါ်လာမှန်း မသိရသော်လည်း၊ ရှင်းပြ၍မရ သော လွတ်လပ်မှုကို ခံစားရသည်။ စောင်းသံမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ သံစဉ်မျိုးမဟုတ်ဘဲ ကဗျာလင်္ကာ၊ စာပေ၊ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ဂီတတို့၏ သံစဉ်မျိုး ဖြစ်နေသည်။

“ဒါက သဘာဝရဲ့ အသံပဲ... ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီး၊ မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်”

ဟုန်ယွိသည် စောင်းသံကို နားထောင်ရင်း၊ စကားပြောလိုက်လျှင် ထိုအသံကို ပျက်စီးသွား မည်ကို စိုးရိမ်သကဲ့သို့ အချိန်အတော်ကြာ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး သံစဉ် လေး လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားချိန်မှသာ သူက ခပ်တိုးတိုး စကားပြောလိုက်သည်။

ဤမျှ သာယာလှသော စောင်းသံမျိုးကို ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးတစ်ပါးသာ တီးခတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

“သခင်လေးဟုန်က ကျွန်မကို မှတ်မိနေဦးမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး”

နောက်ထပ် ဂီတသံစဉ်အချို့ လွင့်ပျံလာပြီးနောက် ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးသည် ဟုန်ယွိ၏ ရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမသည် စောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ရှေးကျ ကာ ပြည့်စုံလှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးအဖြစ် ဟုန်ယွိရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

“နတ်သမီးရဲ့ ပုံတူပန်းချီ ဆွဲပေးဖို့ သုံးနှစ်ပြည့် ကတိအတွက် ရောက်လာတာလား။” ဟုန်ယွိက အသာအယာ ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တာပေါ့ရှင်။ သခင်လေးဟုန်ရဲ့ ကတိက တစ်လောကလုံးမှာ နာမည်ကြီးတာပဲ။ သခင်လေးဟုန်က ဘယ်တော့မှ ကတိမပျက်ဘူးဆိုတာ ကျွန်မ သိပါတယ်။ သုံးနှစ်ပြည့် ကတိကလည်း ပြည့်ပြီဆိုတော့ သခင်လေးဟုန်က ကျွန်မအတွက် ပုံတူပန်းချီကား ဆွဲပေးရမှာပေါ့”

ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးက စောင်းကို ချလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမက လက်ကို အသာအယာ ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်ဖက်ရည်အစုံနှင့် အမွှေးနံ့သာတိုင် မီးရှို့သည့် ခွက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမသည် စကားလက်ဆုံ အကြာကြီး ပြောလိုပုံရသည်။

ပြောင်းလဲခြင်းမျှော်စင်၏ ကြမ်းပြင်မှာ ကောင်းကင်ယံကဲ့သို့ အစိမ်းနုရောင် ရှိပြီး၊ ထိုင်လိုက်သည့်အခါ အလွန်ပင် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်နေသည်။ ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံး ‘သန့်စင်သောယန် ကျောက်စိမ်း’ ဖြစ်ပြီး၊ အကြိမ်ပေါင်း ထောင်ချီကာ သန့်စင်ကာ အဆင့်မြှင့်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ‘ထျန်းမိုမိသားစုမှ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များ’ ၏ အကောင်းဆုံး ပစ္စည်းတစ်ခုပင်။

လက်ဖက်ရည်နံ့နှင့် အမွှေးနံ့သာနံ့တို့မှာ ဖြည်းညင်းစွာ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဒါဆိုရင်တော့ နတ်သမီးအတွက် ပုံတူပန်းချီကားတစ်ချပ် ကျွန်တော် ဆွဲပေးပါ့မယ်” ဟုန်ယွိက စုတ်တံနှင့် စက္ကူကို ယူရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ကောင်ကင်သံစဉ် နတ်သမီးက ပြောလိုက်သည် “သခင်လေးဟုန်... အဲဒီလောက်ကြီး အလျင်လိုဖို့ မလိုပါဘူး...”

“အော်...” ဟုန်ယွိက ကောင်ကင်သံစဉ် နတ်သမီး၏ အသံကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ “ကောင်ကင်သံစဉ် နတ်သမီး... နတ်သမီးက ဒီနေ့ ကျွန်တော်နဲ့ စကားအကြာကြီး ပြောချင်ပုံရတယ်နော်။”

“ဟုတ်တာပေါ့ရှင်။ တစ်လောကလုံးမှာ နာမည်ကျော်ကြားတဲ့ ‘သူတော်စင်ယွိ’ ဆီကနေ လမ်းညွှန်မှုအချို့ မရဘဲနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ကျွန်မ ပြန်နိုင်မှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ သခင်လေးဟုန်က ကျွန်မကို ငြင်းမှာမဟုတ်ဘူးလို့တော့ ထင်ပါတယ်” ကောင်ကင်သံစဉ် နတ်သမီးက စောင်းကြိုးကို အသာအယာ ခတ်လိုက်ရာ လှပသော ဂီတနုတ်အမှတ်များ ထပ်မံ ထွက်ပေါ် လာပြီး နားထဲတွင် ဝဲပျံနေသည်။

“ဒီသံစဉ်က ကျွန်မကိုယ်တိုင် ရေဖွဲ့ဖန်တီးထားတဲ့ ‘လူ့လောက အနန္တ’ ဆိုတဲ့ သံစဉ်ပါ။ သခင်လေးဟုန် ဘယ်လို ထင်ပါလဲ။”

စောင်းသံမှာ တတစ်ခဏမျှ မြည်ဟီးသွားပြီးနောက် မပြတ်တမ်း ဆက်လက် ထွက်ပေါ်နေ သည်။ ‘လူ့လောက အနန္တ’ သံစဉ်ကို ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးက တီးခတ်လိုက်သည့် အခါ၊ ဟုန်ယွိ၏ မျက်စိရှေ့တွင် လောကီလူသားတို့၏ ရုန်းကန်လှုပ်ရှားမှုများ၊ ပြင်းထန်သော စိတ်ခံစားမှုလှိုင်းလုံးများ၊ အဆုံးမရှိသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် မူးယစ်ရီ ဝေဖွယ်ရာများ၊ လူသားတို့၏ ဘဝပုံစံမျိုးစုံတို့မှာ ထိုသံစဉ်အတွင်း၌ ထင်ထင်ရှားရှား ပေါ်လွင်နေသည်။

“ရုန်းကန်လှုပ်ရှားနေတဲ့ လူ့လောကကြီးဟာ တခဏတာပါပဲ၊ အဆုံးမရှိတဲ့ ကပ်ဘေးတွေ ကတော့ ကောင်းကင်ယံမှာ ပျံ့နှံ့လို့...” စောင်းသံများအကြား ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီး သည် သူမ၏ အသံကို ဖွင့်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ သီဆိုလိုက်သည်။

ဒင်ဒေါင်

အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားသည်ကို မသိလိုက်ဘဲ ဂီတသံစဉ်မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

“နတ်သမီးရဲ့ စောင်းသံက တာအိုကို ဖော်ဆောင်နိုင်တဲ့ နယ်ပယ်ကို ရောက်နေပြီပဲ။ ‘ဂီတ’ ဆိုတဲ့ စာလုံးတစ်လုံးတည်းအပေါ်မှာတင် ပညာရှင် သူတော်စင်အပေါင်းတို့ရဲ့ ဖန်တီးမှုတွေ ကို ယှဉ်နိုင်ပြီး ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ နယ်ပယ်ကို တိုက်ရိုက် ညွှန်ပြနေတယ်။ တကယ်ကို အံ့မခန်း နယ်ပယ်ပါပဲ” ဟုန်ယွိက သက်ပြင်းချကာ ချီးကျူးလိုက်သည်။

“ကျွန်မက ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ နယ်ပယ်နဲ့ ဘယ်လောက်အထိ ဝေးသေးတယ်လို့ သခင်လေးဟုန် ထင်လဲ။ ကျွန်မရဲ့ အမေကတော့ ဖန်ဆင်းရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူမက လမ်းမှားကို ရွေးခဲ့ပြီး ကျားဆီကနေ အရေခွံကို တောင်းနေခဲ့မိ တယ်။ သူမဟာ သူတစ်ပါးရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံနေရမှန်း သူမကိုယ်တိုင်တောင် မသိခဲ့ဘူး။ ဟူး...”

ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီး၏ အမေမှာ ‘တာအိုဘိုးဘေး ယွန်ယင်ကျိ’ ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ဖန်ဆင်းရှင် နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ‘သခင်လေးရှူ’ နှင့် ပူးပေါင်းနေပြီး ဟုန်ယွိ၏ ခါးသီးသော ရန်သူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်နေသည်။

“ဟင်၊ ကြည့်ရတာ ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးက အများကြီး သိထားပုံရတယ်နော်။ သခင်လေးရှူဟာ ကောင်းကင်အပြင်မနယ်မြေရဲ့ ဗဟိုကမ္ဘာက လူတစ်ယောက်ဆိုတာကို လည်း နတ်သမီး သိထားပုံရတယ်” ဟုန်ယွိက ပြောလိုက်သည်။

ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ခြောက်ကြိမ်ကို ကျော်ဖြတ်ထားသော ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမတွင် များစွာသော အတွေ့အကြုံများ ရှိပြီး၊ သူမသည် ‘သူတော်စင် ခုနစ်ပါး’ ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော ကျိန့်ချိကျိက ‘ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ဂီတ’ စွမ်းအင် များကို ‘ဝိညာဉ်သန္ဓေသား’ အဖြစ် အထူး ကျင့်ကြံထားသူလည်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် သဘာဝ၏ ကောင်းချီးပေးမှုကို ခံထားရသူဖြစ်သဖြင့်၊ ယွမ်ရှန်းရှန်းထက်ပင် ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ ဖြစ်လာရန် အခွင့်အရေး ပိုများနေပေသည်။

ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးသည် ကျိန့်ချိကျိ၏ စာပေနှင့် ဉာဏ်ပညာ စွမ်းအင်များကို ဆက်ခံရရှိထားသူဟု ပြောနိုင်ပေသည်။

ဟုန်ယွိကဲ့သို့ပင် ကျိန့်ချိကျိသည်လည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်က ‘ပညာရှင် သူတော်စင် တစ်ရာ’ တို့၏ ချီးကျူးမှုကို ရရှိခဲ့သော ‘သူတော်စင်ငယ်’ တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။

“ဟုတ်ပါတယ်၊ သူတို့တွေ ပင်လယ်ရပ်ခြားမှာ နိုင်ငံတစ်ခု တည်ထောင်လိုက်ပြီဆိုတာကို လည်း ကျွန်မ သိထားပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ အမေနဲ့ လျန်ယွန်ကျိတို့ဟာ ဖန်ဆင်းရှင်တွေ ဖြစ်လာကြပြီး နတ်ဘုရားဘိုးဘေးတောင်ကို အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည် တည်ဆောက်ခဲ့ကြ တယ်။ သခင်လေးရှူရဲ့ အကူအညီနဲ့ သူတို့ဟာ ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားမိုးကြိုးရေကန်ကို ကျင့်ကြံခဲ့ကြပြီး မူလနဝမချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ကြတယ်။ သူတို့ဟာ လူဦးရေ သန်း ၄၀ ကျော်ကို အဲဒီနေရာဆီ ရွှေ့ပြောင်းပေးခဲ့ကြတယ်။ အခုဆိုရင် သူတို့ဟာ ယွန်မင်နိုင်ငံထက် မနိမ့်ကျတဲ့ မဟာနိုင်ငံကြီးတစ်ခုကို တည်ထောင်ထားပြီးပြီ။ နောက်ထပ် တစ်နှစ် ဒါမှမဟုတ် နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ သူတို့ လောကကြီးကို သိမ်းပိုက်နိုင်သွား မှာ ကျွန်မ စိုးရိမ်မိတယ်” ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးက ခေါင်းငုံ့ကာ သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

“အော်... ကျွန်တော်က ပင်လယ်ရပ်ခြားက နိုင်ငံပေါင်း တစ်ရာကို စည်းလုံးဖို့ ပြင်နေတာ၊ သူတို့က အရင်ဦးအောင် နိုင်ငံတစ်ခု တည်ထောင်လိုက်ကြပြီပေါ့။ အဲဒါ ဘယ်တိုက်ကြီး ပေါ်မှာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိချင်မိတယ်” ဟုန်ယွိက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက် သည်။ သခင်လေးရှူ ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ ချေ။

ဤအရာအားလုံးမှာ မုန့်ရှန်းကျီက သူ့ကို ဟန့်တားထားခဲ့သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ပင်လယ်ရပ်ခြားတွင် လူသူမနေထိုင်သော တိုက်ကြီးများစွာ ရှိပြီး တောရိုင်းကန္တာရနယ်မြေ တစ်ခုတည်း ရှိသည်မဟုတ်ချေ။

“အရှေ့ပင်လယ်ရဲ့ အဆုံးမှာ၊ မိုင်ပေါင်း ငါးသိန်းအကွာမှာ တည်ရှိတဲ့ ကျွန်းတိုက်ကြီးတစ်ခု ရှိပါတယ်။ အဲဒါက ‘ပါ့’ ရဲ့ ဂူဗိမာန်နဲ့ ဆက်သွယ်နေတယ်” ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးက စောင်းကြိုးများကို ထပ်မံ ခတ်လိုက်ပြန်သည်။

“သခင်လေးဟုန်... အခုဆိုရင် သခင်လေးမှာ ရန်သူတွေ အများကြီး ရှိနေပြီ။ ယွန်မင်နိုင်ငံ မှာ ‘အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်’ ရှိတယ်၊ သခင်လေးရှူ၊ ကျွန်မအမေ၊ လျန်ယွန်ကျိ၊ ဟုန်ရွှမ်ကျိ၊ ယန်ဖန်၊ ခုန်း၊ ရှောင်ရှိူက်... ပြီးတော့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ နံပါတ်တစ်လို့ သတ်မှတ် ထားတဲ့ မုန့်ရှန်းကျီတောင် ပါသေးတယ်။ သခင်လေးရဲ့ အနားမှာတော့ ဖန်ဆင်းရှင် တစ်ပါး မှ မရှိသေးဘူး။ လူနှစ်ယောက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ယှဉ်တိုက်ဖို့တောင် သခင်လေး အတွက် ခက်ခဲမှာကို ကျွန်မ စိုးရိမ်မိတယ်”

“ဒီရန်သူတွေတင်မကဘူး၊ ကောင်းကင်အပြင်ပနယ်မြေမှာလည်း ပညာရှင်တွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်” ဟုန်ယွိ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားသည်။ “အခုလေးတင် ကျွန်တော် ယွန်မင်ကိုသွားပြီး အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်ကိုသတ်ဖို့ ကြိုးစားတုန်း ကောင်းကင် အပြင်ပနယ်မြေက တုနှိုင်းမဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက်နဲ့ တိုးခဲ့သေးတယ်။ တကယ်လို့ သူသာ ကျွန်တော့်ဘေးက လူတွေကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ကာကွယ်ပေးနိုင် မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားအရတော့ အဲဒီလို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုမျိုး တွေကို သူ စိတ်ဝင်စားမှာ မဟုတ်ပါဘူး”

“အော်... အစ်ကိုဟုန်ကတောင် ချီးကျူးရတဲ့သူဆိုရင်တော့ အဲဒီလူဟာ တကယ့်ကို ထိပ်တန်းပညာရှင် ဖြစ်ရမယ်” ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးက အနည်းငယ် ထိတ်လန့် သွားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါ ဟုန်ယွိက သူမကို ရွှီဝူယီ အကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။

ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ “ကောင်းကင်အပြင်ပနယ်မြေရဲ့ ဗဟိုကမ္ဘာမှာ ဒီလိုလူမျိုး ရှိနေတာလား။ ဒါတင်မကသေး ဘူး... အပ်စိုက်အမှတ် တစ်ခုပွင့်၊ အပ်စိုက်မှတ်ငယ် တစ်ရာနဲ့ ဆက်သွယ်နိုင်တဲ့ အထွက်အထိပ် လူသားအင်မော်တယ်အဆင့်ရဲ့ အထက်မှာ ‘သိုင်းဆန္ဒကို အထည်ကိုယ် ဒြပ်အသွင် စုစည်းခြင်း’၊ ‘သွေးတစ်စက်မှ ပြန်လည် မွေးဖွားခြင်း’နဲ့ တခြား နယ်ပယ်တွေ အများကြီး ရှိနေပါသေးလား။ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်က တကယ်ကို ရှည်လျားလွန်းပါ လား...”

ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီး၏ အမူအရာမှာ ရန်သူမဟုတ်ဘဲ မိတ်ဆွေတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် ဟုန်ယွိကလည်း အချို့သော အချက်အလက်များကို ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ပြောပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဟုန်ယွိသည် မည်မျှ အစွမ်းထက်နေပြီနည်း။ သူသည် လူတစ်ယောက်၏ စိတ်နေစိတ်ထားကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်သလို ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်းဖြင့် အနာဂတ်ကိုလည်း တွက်ချက်နိုင်သည်။ တစ်စုံတစ်ဦးသည် မိတ်ဆွေလား၊ ရန်သူလား ဆိုသည်ကို သူ အခြေခံ အားဖြင့် သိမြင်နိုင်ပေသည်။

“ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်က ရှည်လျားတာပေါ့” ဟုန်ယွိက ပြုံးလိုက်သည်။ “မိုးကြိုးကပ်ဘေး ခြောက်ကြိမ်ကနေ ဖန်ဆင်းရှင်တစ်ပါး ဖြစ်ဖို့ဆိုတာ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းပဲ ကွာသလို ထင်ရ ပေမဲ့၊ အဲဒါက တကယ့်ကို ဝေးကွာပြီး ခက်ခဲလှတယ်။ မိုးကြိုးကပ်ဘေး တစ်ကြိမ်ကနေ ခြောက်ကြိမ်အထိ ကျင့်ကြံရတာထက် ဆယ်ဆလောက် ပိုခက်ခဲတယ်။ နတ်သမီးက နတ်သမီးအဖေ ကျိန့်ချိကျိဆီက ဉာဏ်ပညာကို ဆက်ခံထားပြီး မူလနဝမချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေမှာရှိတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားလို့သာ မိုးကြိုးကပ်ဘေး ခြောက်ကြိမ်အထိ အောင်မြင်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ဖန်ဆင်းရှင် နယ်ပယ်ကို ရောက်ဖို့ကတော့ အများကြီး ခက်ခဲနေဦးမှာပဲ”

“အဲဒါကို ကျွန်မ သိပါတယ်” ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးက သူမ၏ စောင်းကြိုးများကို မရည်ရွယ်ဘဲ ခတ်လိုက်ပြန်သည်။ “ဒါပေမဲ့ ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင်... သခင်လေးက ကျွန်မကို ကူညီပေးနိုင်မလား။ သခင်လေးက မိုးကြိုးကပ်ဘေး ရှစ်ကြိမ်ကို ကျော်ဖြတ်ထားပြီး၊ စိတ်ဝိညာဉ်ကို နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်အောင် ကျင့်ကြံထားတယ်၊ ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်းကို လည်း ပြုစုခဲ့ပြီး သူတော်စင်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ၊ ပြီးတော့ သခင်လေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း အသွင်မျိုးစုံပြောင်းလဲခြင်း အဆင့်ကို ရောက်နေပြီဆိုတော့... ကျွန်မကို အဲဒီအနှစ်သာရ တွေကို နားလည်အောင် ကူညီပေးလို့ ရမလား။”

“ကျွန်တော့်ရဲ့ကြီးမားဆုံး ဆန္ဒက ဒီလောကမှာရှိတဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့သူတွေအားလုံးကို နဂါးတွေလို၊ သူတော်စင်တွေလို ဖြစ်စေချင်တာပါ။ မကြာခင်မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ တာအို ကျင့်စဉ်တွေကို တစ်လောကလုံးကို ကြေညာပြီး လူတိုင်းကို သင်ကြားပေးမှာပါ။ ကျွန်တော်က ဤမဟာကမ္ဘာလောကကြီးကို စစ်မှန်တဲ့ အင်မော်တယ်ကမ္ဘာ ဖြစ်အောင် လုပ်ချင်တာ။ အဲဒီမှာ လူတိုင်းက လွတ်လပ်ပေါ့ပါးမယ်၊ တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး ကျူးကျော် စော်ကားတာ မရှိဘဲ တာအိုတရားတွေကို ဆွေးနွေးမယ်၊ စာပေနဲ့ ကဗျာတွေကို ဖတ်ကြ မယ်... ဒါကြောင့် နတ်သမီးအနေနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အသိတရားတွေကို လေ့လာချင်တယ် ဆိုတာ မသင့်တော်တာ မရှိပါဘူး” ဟုန်ယွိက စောင်းကြိုးခတ်နေသော ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီး၏ လက်ချောင်းကလေးများကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“သခင်လေးရဲ့ စိတ်ထားက တကယ်ကို မြင့်မြတ်လှပါတယ်” ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီး က ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်ခုံးကြားတွင် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေဟန်မျိုး မပေါ်ချေ။ ထို့ပြင် သူမတွင် အခြားသော ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ရှိနေပုံရသည်။ “တကယ်လို့ ကျွန်မသာ ဖန်ဆင်းရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင်၊ သခင်လေးကို ပြင်ပရန်သူတွေ တိုက်ခိုက်တဲ့နေရာမှာ သေချာပေါက် ကူညီပေးမှာပါ”

“နတ်သမီးအနေနဲ့ ယန်နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ပညာရပ်တွေကို နားလည်သွားရင် တောင် ဖန်ဆင်းရှင် နယ်ပယ်ကို ရောက်ဖို့က ခက်ခဲနေပါသေးတယ်” ဟုန်ယွိက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပါသည်။

“အဲဒါက လုံးဝကြီးမျိုးတော့ မဟုတ်ပါဘူး” ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးက ရုတ်တရက် တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “အစ်ကိုဟုန်... ကျွန်မရဲ့ သဘာဝအသံ အစစ်မှန် စွမ်းအင်မှာ ထူးခြားတဲ့ သဘာဝတစ်ခု ရှိနေတာကို သိလား။ တကယ်လို့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျွန်မနဲ့အတူ တူနှစ်ဖော်ကျင့်ကြံခြင်းကို ပြုလုပ်ပြီး စိတ်ဆန္ဒနှစ်ခု ကို ယင်နဲ့ယန်အဖြစ် ပေါင်းစပ်လိုက်မယ်ဆိုရင်၊ သူတို့ရဲ့ တာအိုကျင့်စဉ်တွေမှာ ကြီးမားတဲ့ တိုးတက်မှုတွေ ရရှိပြီး ယင်နဲ့ယန်ရဲ့ အနှစ်သာရကို နားလည်သွားလိမ့်မယ်။ ကျွန်မလည်း အံ့မခန်း နယ်ပယ်တစ်ခုကို ရောက်ရှိသွားနိုင်မှာ။ အစ်ကိုဟုန်... ကျွန်မကို ကူညီပေးနိုင်မ လား။ ကျွန်မကို ဖန်ဆင်းရှင် တစ်ပါး ဖြစ်လာအောင် ကူညီပေးမလား။ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးအကြားမှာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာနဲ့ အတူတူ ရပ်တည်ကြမလား။”

“ဘာ...”

ဟုန်ယွိ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားပြီး ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးကို စိုက်ကြည့် လိုက်သည်။ သူမ၏ တည်ငြိမ်လှသော မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ရင်း သူက လက်ချောင်း များကို အသာအယာ ခေါက်လိုက်လေသည်။