အခန်း ၉၈၀

အခန်း ၉၈၀ လောင်းကြေး

စုမင်သည် ပေတစ်သိန်း အကွာအဝေးရှိ ပဉ္စမမြောက်မီးဖိုကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် မီးဖိုမှာ ကြေးဝါဖြင့် ပြုလုပ်ထားပုံရပြီး ရှေးကျကာ မူလအစ အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ သွေးလွှာများကို သူ မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

​သွေးစွန်းနေသော အသွင်အပြင်က ဤပစ္စည်းသည် ပဉ္စမမြောက် မဟာလောကမှ ဤနေရာသို့ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ မည်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြောင်း သက်သေခံနေသည့်အလား ပုံပေါက်နေသည်။ ထိုဖြစ်စဉ်သည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေရမည်ဖြစ်ပြီး စုရွှမ်ရီ နှင့် သူ့ဇနီးတို့သည် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှု တစ်ခုပြီးတစ်ခုကို အတင်းအဓမ္မ ဖောက်ထွက်လာခဲ့ပုံ ရသည်။

​ထိုအချိန်မှစ၍ လပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်ခဲ့ပြီး သမိုင်းရေစီးကြောင်း ရှည်ကြီးထဲတွင် အရာများစွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ပဉ္စမမြောက်မီးဖိုပေါ်ရှိ သွေးများသည် အချိန်၏ စွမ်းအားကို ကျော်လွန်ကာ သူ့ဇာတ်လမ်းအား ဆက်လက် ပြောပြနေပြီး ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရသူတိုင်းကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

​ထိုအချိန်တွင် ခရမ်းရောင် မီးတောက်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ပဉ္စမမြောက်မီးဖို ပတ်လည်၌ တိုတောင်းသော ငြိမ်သက်မှု ကာလတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဤငြိမ်သက်မှု ကာလ မည်မျှကြာမည်ကို စုမင် မသိသော်လည်း အခြားသူများ၏ လုပ်ရပ်များအရ ၎င်းသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားမည် ဖြစ်သည်။

​ပေတစ်သိန်း ကျယ်ဝန်းသော နဂါးငွေ့တန်းကို ပထမဆုံး ဖြတ်ကျော်သူမှာ မျက်ခုံးဝါနှင့် လူကြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် အလွန်မြန်ဆန်သဖြင့် ပဉ္စမမြောက်မီးဖိုဆီသို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြေးဝင်သွားသည်။ သူ့ကို ဝန်းရံထားသော အဝါရောင် နဂါးနှစ်ကောင် ဟိန်းဟောက်နေစဉ် သူသည် အနည်းငယ်မျှပင် အရှိန်မလျှော့ခဲ့ပေ။ ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ သူသည် ပဉ္စမမြောက်မီးဖိုနှင့် ထိတွေ့သွားသည်။ သူသည် မီးဖိုပေါ်၌ တင်းကြပ်စွာ တွယ်ကပ်နေပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် တွေ့ရခဲသော နာကျင်မှု အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။ သို့သော်လည်း သူသည် မီးဖိုပေါ်တွင် လက်များကို တင်းကျပ်စွာ တွယ်ကပ်ထားပြီး ဆုပ်ကိုင်ထားမှုအား အနည်းငယ်မျှ လျှော့ချခြင်း မရှိပေ။

​ပဉ္စမမြောက်မီးဖိုမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားသဖြင့် မျက်ခုံးဝါနှင့် လူကြီးသည် ထိုရှေ့တွင် ယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် သေးငယ်နေပုံရသည်။ စုမင် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာပြီး မီးဖိုအနီးသို့ ရောက်လာသောအခါ သူ့မြင်ကွင်းထဲတွင် ၎င်းမှာ ဆက်လက်၍ ကြီးမားလာလေသည်။ ထိုစဉ် မျက်ခုံးဝါနှင့် လူကြီး အနီးတွင် သေးငယ်သော အက်ကွဲကြောင်း တစ်ကြောင်း ရှိနေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

​မီးဖိုအနီးသို့ ဒုတိယမြောက် ရောက်လာသူမှာ ဆရာတော် ကျိလုံ ဖြစ်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ရှည်လျားသော ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခရမ်းရောင် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဝုန်းခနဲ အသံနှင့် မီးဖိုအနီးသို့ ရောက်လာသောအခါ ညာဘက်လက်ကို မီးဖိုပေါ်တွင် တင်းကြပ်စွာ ဖိထားလိုက်သည်။ သူ ချဉ်းကပ်သွားသော နေရာသည်လည်း အက်ကွဲကြောင်း၏ အစွန်းပိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

​မီးဖိုကို သူ ထိလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် စူးရှသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရှင်းလင်းစွာပင် မီးဖို၏ အပူချိန်က ကျိလုံကိုပင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေသည်။ သူ၏ နာကျင်နေသော အမူအရာမှာ မျက်ခုံးဝါနှင့် လူကြီးလောက် မသိသာသော်လည်း သူသည် နာကျင်စရာ တစ်ခုခုကို သည်းခံနေရကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။ ဤအရာ၏ ခက်ခဲမှုအဆင့်ကို သူ သိသလို မျက်ခုံးဝါနှင့် လူကြီးကလည်း သိလေသည်။

​သူတို့နောက်တွင် ဝတ်ရုံဖြူ လူငယ်၊ ကျူးယိုချိုက် နှင့် မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးတို့ လိုက်ပါလာကြသည်။ သူတို့ သုံးဦးသည် မီးဖိုအနီးသို့ တစ်ချိန်တည်းလိုလို ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့ ချဉ်းကပ်သွားသော နေရာသည်လည်း အက်ကွဲကြောင်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ စုမင် လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ သူတို့အားလုံး အက်ကွဲကြောင်းအနီးရှိ မီးဖိုပေါ်တွင် လက်များကို တင်းကြပ်စွာ ဖိထားသည်အား မြင်တွေ့ရသော်လည်း ထို့နောက်တွင် သူတို့သည် စောင့်ဆိုင်းနေသည့်အလား မည်သည့်အရာကိုမျှ ထပ်မလုပ်ကြချေ။

​ထိုနေရာသို့ နောက်ဆုံး ချဉ်းကပ်လာသူမှာ စုမင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ပဉ္စမမြောက်မီးဖို အနီးသို့ ရောက်လာသောအခါ ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ မီးဖိုနံရံများဘေးရှိ အက်ကွဲကြောင်းအား ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ထိုသို့ လုပ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ညာဘက်လက်မှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အစွမ်းထက်သော အပူလှိုင်းကြီးတစ်လှိုင်း စီးဝင်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

​မြင်းနက်ကြီးက စုမင်ကို ပဉ္စမမြောက်မီးဖိုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီးသည်နှင့် နဂါးခေါင်းနှစ်လုံးက ချက်ချင်း ပါးစပ်ကို ဟကာ မီးဖိုအား သွားများဖြင့် ကိုက်ထားလိုက်သည်။ လူတစ်ယောက်၏ လက်ချောင်းများကဲ့သို့ သွားများက မီးဖိုကို ဆုပ်ကိုင်ထားလေသည်။

​စုမင် ရောက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ပဉ္စမမြောက်မီးဖိုကြီး အပြင်းအထန် တုန်ခါသွားသည်။ မီးဖို၏ အပူချိန် မြင့်တက်လာသည်ကို စုမင် ခံစားလိုက်ရသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူ၏ လက်ရှိခန္ဓာကိုယ်က ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိသွားသော်လည်း ယင်းသည် အက်ကွဲကြောင်း အတွင်းမှ ဖျက်ဆီးခြင်း အနက်ရောင် မီးတောက်များ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာသည့် အချိန်လည်း ဖြစ်လေသည်။

​ဖျက်ဆီးခြင်း မီးတောက်များသည် မီးဖိုထဲမှ ပြန့်ထွက်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် ပဉ္စမမြောက်မီးဖိုပေါ်၌ အဆုံးမဲ့ အက်ကွဲကြောင်းများကို စုမင် မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုမီးတောက်များသည် ထိုအက်ကြောင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ် တစ်စင်းလုံးကို တိုက်ခတ်သွားလေသည်။

​ဖျက်ဆီးခြင်း အနက်ရောင် မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် မျက်ခုံးဝါနှင့် လူကြီးက တိုးညှင်းစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လက်ကို လွှတ်လိုက်ကာ သူ့ရှေ့တွင် ကာကွယ်ရန် လက်များအား မြှောက်လိုက်သည်။ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင် လေထုကို တုန်လှုပ်သွားစေသော ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်း တစ်လှိုင်းကို ဖော်ဆောင်လိုက်ပြီး တစ်ချက်တည်းသော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် သူသည် အနက်ရောင် မီးတောက်များ ပန်းထွက်နေသော အက်ကွဲကြောင်း အတွင်းသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

​သူ အထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်နှင့် ဖျက်ဆီးခြင်း အနက်ရောင် မီးတောက်များက သူ့ကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသော်လည်း ထိုထဲတွင် မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်နေသော ဧရာမ မီးလုံးကြီး တစ်လုံးအား မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

​မျက်ခုံးဝါနှင့် လူကြီးမှာ သဘာဝကျစွာပင် ထိုမီးလုံးကြီးထဲတွင် ရှိနေသည်။ သူ့ကို ဝန်းရံထားသော အဝါရောင် နဂါးနှစ်ကောင်သည် လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေပြီး တင်းကျပ်သော ကာကွယ်မှုတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ သူ့အား အဝေးသို့ ပြေးထွက်သွားနိုင်စေသည်။ သူသည် အရိပ်အယောင်မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

​ဆရာတော် ကျိလုံမှာလည်း တစ်ချိန်တည်းလိုလို အပေါ်သို့ ပျံတက်သွားသည်။ အမူအရာကင်းမဲ့သော မျက်နှာဖြင့် သူသည် မီးဖိုကို ဆုပ်ကိုင်ထားရာမှ လွှတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်ရန် နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အနက်ရောင် မီးတောက်များ၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုမီးတောက်များက သူ့ကို တစ်ခဏမျှပင် တွန့်ဆုတ်သွားစေခြင်း မရှိပေ။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူသည် အနက်ရောင် မီးတောက်များထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

​ပဉ္စမမြောက်မီးဖိုထဲတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး မရှိပေ။ အမြင့်ပေ တစ်သောင်းခန့်ရှိသော စင်မြင့်တစ်စင်သာ ရှိသည်။ ဤစင်မြင့်ကို ကြေးဝါဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး ၎င်းထံမှ မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသော အပူရှိန်များ ပြန့်ထွက်နေသည်။ စင်မြင့်၏ ပတ်ပတ်လည် နေရာတိုင်းတွင် လှိမ့်တက်နေသော အဆုံးမဲ့ မီးပင်လယ်ကြီးဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် အဆုံးမဲ့ ဟင်းလင်းပြင် ရှိနေသည်။ ၎င်းက မယုံနိုင်လောက်အောင် သိပ်သည်းသော အပူရှိန်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ထိုနေရာရှိ မီးတောက်များသည် တစ်ခါတစ်ရံ အနီရောင်၊ တစ်ခါတစ်ရံ အပြာရောင်၊ အခြားအချိန်များတွင် ခရမ်းရောင်နှင့် တစ်ခါတစ်ရံတွင် အနက်ရောင် ဖြစ်နေတတ်သည်။ ဤမီးတောက်များ ရောနှောသွားပြီး အရောင်စုံ မီးပင်လယ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့် အချိန်များပင် ရှိလေသည်။

​လှိမ့်တက်နေစဉ် မီးတောက်အချို့က ရုတ်တရက် ဆူပွက်လာပြီး ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မီးပင်လယ်ထဲမှ မျက်ခုံးဝါနှင့် လူကြီး ပြေးထွက်လာသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ကိုယ်လုံးသည် လောင်ကျွမ်းနေသော မီးလုံးကြီး တစ်လုံးနှင့် တူနေသည်။ သူ စင်မြင့်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သောအခါ ခြေဆောင့်လိုက်ရာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မီးတောက်များ ချက်ချင်း ငြိမ်းသွားလေသည်။

​ထိုအခါမှသာ သူက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ သူ ခေါင်းငုံ့ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ့လက်စွပ်အစွန်းများ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်အား သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ့အမူအရာက ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားသည်။ သူ ခေါင်းမော့လိုက်သောအခါ ကြွင်းကျန်နေသေးသော ထိတ်လန့်မှု အမူအရာတစ်ခုက မျက်နှာပေါ်တွင် တစ်ခဏမျှ ပေါ်လာလေသည်။

​'ဖျက်ဆီးခြင်း မီးတောက်တွေက တော်တော် အစွမ်းထက်တာပဲ။ ငါ ဒီကို ရောက်နေတာ ခဏလေးပဲ ရှိသေးတယ်။ ငါ့ရဲ့ လက်စွပ်တွေကိုတောင် လောင်ကျွမ်းသွားပြီ။ ငါ နောက်ထပ် အချိန်နည်းနည်းလောက် ထပ်နေရင် ငါ့အသက်တောင် အန္တရာယ် ရှိနိုင်တယ်'

​'ခရမ်းရောင် မီးတောက်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အနက်ရောင် မီးတောက်တွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာတဲ့ အချိန်က အတားအဆီး အားအနည်းဆုံး အချိန်ဖြစ်နေတာ နှမြောစရာပဲ။ အဲဒီလိုမှမဟုတ်ရင် ခရမ်းရောင် မီးတောက်တွေ ရှိနေတဲ့အချိန်မှာ ဝင်လာနိုင်ခဲ့ရင် သိပ်ကောင်းမှာ'

​သူက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူ သက်ပြင်းချလိုက်စဉ် သူ့အထက်ရှိ မီးပင်လယ်ကြီးက ရုတ်တရက် အပြင်းအထန် ထပ်မံ လှိမ့်တက်လာပြီး ခရမ်းရောင် အရိပ်တစ်ရိပ် ပြေးထွက်လာလေသည်။

​ထိုခရမ်းရောင် အရိပ်မှာ အလွန် မြန်ဆန်သဖြင့် စင်မြင့်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ဆင်းသက်လာသည်။ မီးတောက်များ ငြိမ်းသွားသောအခါ ရှည်လျားသော အလင်းတန်းမှာ ဆရာတော် ကျိလုံ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ စင်မြင့်ပေါ် ခြေချလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားသော ဆံပင်အချို့ ရှိနေလေသည်။

​မျက်ခုံးဝါနှင့် လူကြီးက ကျိလုံကို ကြည့်လိုက်ပြီး ကျိလုံကလည်း သူ့အား ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး အကြည့်ချင်း မလွှဲဖယ်မီ တစ်ခဏမျှ အကြည့်ဆုံသွားကြသည်။ သို့တိုင် သူတို့သည် တစ်ဖက်လူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ယေဘုယျအားဖြင့် ထပ်မံ ခန့်မှန်းလိုက်မိကြသည်။

​"တာအိုရောင်းရင်း ကျိလုံ၊ ကျုပ်က ဟွမ်မေးပါ။ ခင်ဗျားရဲ့ နာမည်ကို ကြားဖူးနေတာ ကြာပြီ။ ဒီနေ့ တွေ့ရတော့လည်း ကောလာဟလတွေ အတိုင်းပါပဲ။ ခင်ဗျားရဲ့ စွမ်းအားက ထူးကဲပါတယ်။ ခင်ဗျားက ကံကြမ္မာ အဆင့်ကနေ ခြေတစ်လှမ်းပဲ ကွာတော့တယ်"

​ဟွမ်မေးက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ဆရာတော် ကျိလုံ ဘက်သို့ လက်သီးဆုပ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

​"တာအိုရောင်းရင်း ဟွမ်မေး၊ ခင်ဗျားလည်း နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်မှာ နာမည်ကြီးတာပါပဲ။ ကျုပ်က ဒီနေရာ အပြင်ဘက်က နဂါးငွေ့တန်းက လာတာဆိုပေမယ့် ခင်ဗျားက ဘိုးဘေးဝိညာဉ်တွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေကို သဘောကျတယ်ဆိုတာ ကျုပ် ကြားဖူးပါတယ်။ ကံကြမ္မာအဆင့် ကို ရောက်ဖို့ ခြေတစ်ဝက်ပဲ လိုတော့တဲ့ ကျုပ်နဲ့ ယှဉ်ရင် ခင်ဗျားက အရှင်သခင်အဆင့် ရဲ့ ပြီးပြည့်စုံခြင်းကို ရောက်ဖို့တောင် နီးစပ်နေလောက်ပြီ"

​ကျိလုံက ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။ သူ ဟွမ်မေး ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သောအခါ သူ့ကျောဘက်ရှိ ဘူးသီးခြောက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဟန်ဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်လည် နှုတ်ဆက်ရန် လက်သီးဆုပ်လိုက်သည်။

​"ဟားဟား... တာအိုရောင်းရင်း ကျိလုံ၊ ခင်ဗျားက အရမ်း ယဉ်ကျေးနေပါပြီ။ ဒီတစ်ကြိမ် ဒီကို လာတာ ဘယ်လို ရတနာမျိုးကို ရည်ရွယ်ထားတာလဲ ဆိုတာ ကျုပ် သိချင်မိတယ်" ဟွမ်မေး က ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

​"ကျုပ် ရယူဖို့ သတ်မှတ်ထားတာ ဘာမှ မရှိပါဘူး။ ကံကြမ္မာ အတိုင်းပါပဲ။ အခုလောလောဆယ် ကျုပ် ပိုသိချင်နေတာက အနက်ရောင် မီးတောက်တွေထဲကနေ ထွက်လာမယ့် တတိယမြောက် လူက ဘယ်သူဖြစ်မလဲ ဆိုတာပဲ" ကျိလုံက အထက်ရှိ မီးပင်လယ်ကို မော့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

​ဟွမ်မေး၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူ့ခေါင်းပေါ်ရှိ မီးတောက်များဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ သူက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။ "အိုး... တာအိုရောင်းရင်း ကျိလုံ၊ ခင်ဗျား လောင်းကြေးလေး ဘာလေး ထပ်ချင်လား"

​"ဘာလောင်းကြေးလဲ" ကျိလုံက အကြည့်လွှဲကာ ဟွမ်မေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ယခင် စကားများသည် လောင်းကြေးကိစ္စကို အစပျိုးနိုင်ရန် တိကျစွာ ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အကြံအစည်ကြီးပြီး အမြော်အမြင်ရှိသော လူများဖြစ်ကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အချင်းချင်း အနည်းငယ် သတိထားနေကြပြီး တစ်ဖက်လူ ယူဆောင်လာမည့် သက်ရောက်မှုနှင့် ခြိမ်းခြောက်မှုများကို ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာဖွေရန် လိုအပ်နေသည်။

​သူတို့အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော အနန္တတန်ခိုးရှင်များသည် တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုရန် ရွေးချယ်နိုင်ပါက မတိုက်ခိုက်ခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်ကြောင်း အမြဲတမ်း သိမြင်ကြသည်။

​"တစ်ကြိမ် အလျော့ပေးစွန့်လွှတ်ရမယ် ဆိုတဲ့အပေါ်မှာ လောင်းကြေးထပ်ကြတာပေါ့" ဟွမ်မေးက ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

​"ရှုံးတဲ့လူက အနိုင်ရတဲ့သူ လိုချင်တဲ့ ရတနာတစ်ခုကို စွန့်လွှတ်ပေးဖို့ ရွေးချယ်ရမယ်ပေါ့ ဟုတ်လား။ ကောင်းပြီလေ" ကျိလုံက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

​"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို ကျုပ် အရင်ရွေးမယ်။ ကျုပ် ရွေးတာက မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးပဲ။ တာအိုရောင်းရင်း ကျိလုံက ဘယ်သူ့ကို ရွေးမလဲဆိုတာ ကျုပ် သိချင်မိတယ်။ သခင်လေး ဝူ ကိုလား" ဟွမ်မေးက ပြုံးလျက် ပြောနေစဉ် သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ချက် တောက်ပသွားသည်။

​ဆရာတော် ကျိလုံမှာ အတွေးထဲ နစ်မြုပ်ကာ အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ "ကျုပ် ရွေးမှာက မြင်းနက်ကြီးကို စီးနေတဲ့ ကျင့်ကြံသူပဲ"

​ဟွမ်မေး၏ အာရုံစိုက်မှုက စူးရှသွားသည်။ သူက မြင်းနက်ကြီးပေါ်မှ လူကို ရွေးမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူ့အမြင်တွင် ထိုလူသည် သူတို့ထဲ၌ အားအနည်းဆုံး ဖြစ်သည်။ မြင်းနက်ကြီးမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသော်လည်း သူ၏ ယခင် စွမ်းဆောင်ရည်အရ သူသည် သူတို့ထဲတွင် အားအနည်းဆုံး ဖြစ်နေဆဲပင်။

​"ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆိုရင် ကျုပ်တို့ ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ လူတွေထဲက ဘယ်သူက တတိယမြောက် ပေါ်လာမလဲ ဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့" ဟွမ်မေးက တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းကိုမော့ကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲရှိ မီးပင်လယ်ကြီးအား ကြည့်လိုက်သည်။ မျက်လုံးထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ချက် တောက်ပသွားပြီးနောက် သူ စတင် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

​ပဉ္စမမြောက်မီးဖို၏ မီးပင်လယ်ထဲတွင် ကျူးယိုချိုက် နှင့် မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးတို့ ရှိနေကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်နေကြသည်။ အနက်ရောင် မီးတောက်များ၏ စွမ်းအားမှာ ယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အနန္တတန်ခိုးရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး မီးတောက်မိစ္ဆာအိုကြီးက မိမိကိုယ်ကို မီးတောက်များ၏ ဧကရာဇ်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော်လည်း သူသည် အစွမ်းထက်သော အန္တရာယ်ရှိနေသည့် ခံစားချက်ကို ခံစားနေရဆဲပင်။

​ဤသည်က သူတို့ကို ပို၍ မြန်ဆန်လာစေရန် တွန်းအားပေးလိုက်သည်။ သူတို့ ဘေးတွင် ဝတ်ရုံဖြူ လူငယ်လေး ရှိနေသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် လူတစ်ယောက်၏ အထက်ပိုင်းတစ်ဝက်ကို ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း အောက်ပိုင်းတစ်ဝက်မှာ ကင်းခြေများကြီး တစ်ကောင်၏ အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး သူသည် အလွန်မြန်ဆန်လှရာ အမြန်နှုန်းမှာ ကျူးယိုချိုက် နှင့် မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးတို့နှင့် တန်းတူညီမျှ ရှိလေသည်။

​သူတို့ နောက်တွင် မကျေမချမ်းဝေ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသော စုမင် ရှိနေသည်။ သက်ရှိအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် အော်ဟစ်နေသော ဆန္ဒတစ်ခုနှင့်အတူ အနက်ရောင် မီးတောက်များသည် အရပ်မျက်နှာ အားလုံးသို့ လောင်ကျွမ်းနေသည်။ မကျေမချမ်းဝေက ၎င်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော်လည်း စုမင်၏ ရင်ထဲတွင် ရွှမ်ရှန်း၊ ယွင်ယို၊ နျန်ယင် နှင့် ဟွာယွီ တို့ထံမှ ထိတ်လန့်မှုများအား ရင်ဆိုင်နေရသည်။

​အနက်ရောင် မီးတောက်များသည် လူများကို စကြာဝဠာ၏ မီးဖိုထဲတွင် ထည့်ထားခံရသည့်အလား ခံစားရစေမည် ဖြစ်သည်။ သူတို့ စိတ်ထဲတွင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ကိုယ်လုံး လောင်ကျွမ်းသွားမည် ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်တွင် သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံများပင် ဤမီးတောက်များထဲတွင် အရည်ပျော်သွားသည့်အလား ရှိနေလေသည်။

​စုမင်၏ ဆံပင်များ လောင်ကျွမ်းနေသည်။ သူ ထိန်းချုပ်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်၏ မျက်ခုံးများမှာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်တွင် သူ ထိန်းချုပ်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရည်ပျော်တော့မည့် ခံစားချက်မျိုးပင် သူ ခံစားနေရသည်။

​"မင်းတို့ လေးယောက်က ပဉ္စမမြောက်မီးဖို အပေါ်မှာ ရည်မှန်းချက်တွေ ထားရဲမှတော့ ဒီကိစ္စအတွက် ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ နည်းလမ်းတွေကို မြန်မြန် ထုတ်သုံးကြစမ်း"

​စုမင်က သူတို့၏ စိတ်ထဲသို့ အသိစိတ် ပို့လွှတ်ကာ ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ရွှမ်ရှန်းနှင့် သူ့အဖွဲ့သည် ဤကိစ္စအတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ စီစဉ်ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ရာ သူတို့ မည်သည့်အရာကိုမျှ ပြင်ဆင်မထားခြင်းဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။