အခန်း ၉၈၃

အခန်း ၉၈၃ လမ်းခွဲခြင်း

စူးရှသော အော်ဟစ်သံများ တရစပ် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နိုးထလာကြသော မီးဝိညာဉ်များက စင်မြင့်ဆီသို့ အံ့ဩဖွယ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အလောတကြီး ပြေးလာကြသည်။

​ဆူညံသံများကြောင့် မီးဝိညာဉ်များ ပိုမိုများပြားစွာ နိုးထလာကြပြီး သူတို့၏ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများက မီးဖိုတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။ ကျူးကျော်သူများ အားလုံး မသေဆုံးမချင်း ဤအသံများ ရပ်တန့်တော့မည် မဟုတ်သကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်သည်။

​သူတို့ အော်ဟစ်နေရင်းပင် စင်မြင့်ဆီသို့ အလောတကြီး ပြေးဝင်လာကြသည်။ သူတို့နှင့်အတူ ပါလာသော ပူပြင်းသည့် လှိုင်းလုံးကြီးများမှာလည်း စိုးရိမ်ရသည့် အခြေအနေအထိ လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာသည်။

​ထိုအချိန်တွင် မျက်ခုံးဝါနှင့် လူကြီးက အလင်းဖန်သားပြင် တစ်ချပ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်သွားသည်။ သူ့အရှိန်မှာ အလွန်မြန်လွန်းသဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ ဆရာတော် ကျိလုံသည်လည်း အချိန်ကိုက် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး အခြား အလင်းဖန်သားပြင် တစ်ချပ်ထဲသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းဝင်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

​ဝတ်ရုံဖြူ လူငယ်၊ ကျူးယိုချိုက်နှင့် မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးတို့မှာမူ အသီးသီး ခွဲထွက်သွားကြပြီး မတူညီသော အလင်းဖန်သားပြင်များဆီသို့ အလောတကြီး ပြေးဝင်သွားကြသည်။ မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးက သူ့လမ်းကြောင်းအတိုင်း သွားရင်း စုမင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ချက် ဖြတ်သန်းသွားပြီး စိတ်ထဲ၌ မသိနိုင်သော အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

​သို့သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် မီးဝိညာဉ်များစွာက သူတို့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာနေသဖြင့် သူ စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။ အနီးဆုံး အလင်း ဖန်သားပြင်ဆီသို့သာ သွားနိုင်ပြီး ချက်ချင်းပင် ထိုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

​စုမင်လည်း လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းဖြင့် သူသည် မကျေမချမ်းဝေ၏ ကျောပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ၎င်း၏ အရှိန်မှာ စုမင်ကိုယ်တိုင်ထက် သာလွန်သဖြင့် ထိုအချိန်တွင် မကျေမချမ်းဝေ၏ စွမ်းအားကို ငှားရမ်းခြင်းသည် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်သည်။

​မကျေမချမ်းဝေသည် အထက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှ စူးရှသော အသံများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ကြီးမားသော ဖိအားကို ခံစားမိလိုက်သည်။ ရွေ့လျားမှု တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် လျှပ်စီးကြောင်းကဲ့သို့ အခြား အလင်းဖန်သားပြင် တစ်ချပ်ဆီသို့ အားကုန် ခုန်ဝင်သွားသည်။

​၎င်းသည် စုမင်၏ စိတ်ကူးယဉ်မှု ဟုတ်မဟုတ် သူ မသိသော်လည်း မကျေမချမ်းဝေပေါ်သို့ မတက်မီက မီးဝိညာဉ်များက အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ သူတို့ဆီသို့ စီးဝင်လာနေပုံရသည်။ သူတို့၏ စူးရှသော အသံများက နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသော်လည်း သူတို့က စုမင်ကို အာရုံစိုက်နေပုံ မရပေ။ သို့သော် သူ မကျေမချမ်းဝေပေါ် ရောက်သွားသည့်အခိုက်တွင် သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် သူတို့ဆီသို့ တိုးဝင်လာကြသည်။

​စုမင်တွင် အလွန်အကျွံ စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။ အလွန်မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် မကျေမချမ်းဝေသည် အလင်းဖန်သားပြင်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး သူတို့နှစ်ဦးလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

​စင်မြင့်ပေါ်တွင် မီးဝိညာဉ် အများအပြားက ကျူးကျော်သူများ ဝင်ရောက်သွားသော အလင်းဖန်သားပြင်များ အားလုံးထဲသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။ ထိုသို့ ဖြစ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စင်မြင့်ပတ်လည်ရှိ အလင်းဖန်သားပြင် ကိုးချပ်စလုံး စတင်လည်ပတ်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းတို့ထံမှ တောက်ပနေသော အလင်းရောင်သည် ပေတစ်သိန်း အထိ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဤသို့ လည်ပတ်နေခြင်းကြောင့် ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုသည် အလုပ်လုပ်နေသည့်အလား ထင်ရသည်။

​စုမင် အလင်းဖန်သားပြင်ထဲမှ ထွက်လာသည့် ချက်ချင်းပင် နတ်ဘုရားအာရုံကို ဖြန့်ကျက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်အား လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။ အောက်ရှိ မကျေမချမ်းဝေသည် ရပ်တန့်မသွားဘဲ ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ပြေးလွှားသွားသည်။

​သူတို့ အထက်တွင် ပြာလဲ့လဲ့ ကောင်းကင် ရှိသည်။ မြေပြင်မှာ အစိမ်းရောင်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အန္တရာယ် တစ်စုံတစ်ရာ ရှိပုံမပေါ်ဘဲ အရာအားလုံး ငြိမ်းချမ်းနေပုံ ရသည်။ စုမင်သည် နတ်ဘုရားအာရုံကို အဝေးကြီးအထိ ဖြန့်ကျက်ကြည့်သော်လည်း အန္တရာယ် တစ်စုံတစ်ရာအား သတိမပြုမိပေ။

​သို့သော်လည်း သူသည် သတိကို လုံးဝ လျှော့မထားပေ။ ဤနေရာသည် ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုထဲရှိ များပြားသော ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သောကြောင့် ဤနေရာတွင် အန္တရာယ် မရှိရန်က မဖြစ်နိုင်ပေ။

​ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားရင်း သူ့စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းစုံ ပေါ်လာသည်။ မျက်ခုံးဝါနှင့် လူကြီး ပြောခဲ့သော ဝိညာဉ် ဖြတ်သန်းခြင်း စင်မြင့်မှာ အဘယ်အရာ ဖြစ်သည်ကို စုမင် သိသည်။ သူတို့ အုပ်စု မတိုင်ခင်က ရပ်တည်ခဲ့သည့် စင်မြင့်သည် ထိုအရာများထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

​ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူများ၏ ဘိုးဘေးက စုမင်အား ပေးခဲ့သော ကျောက်စိမ်းပြားထဲတွင် ဤဝိညာဉ် ဖြတ်သန်းခြင်း စင်မြင့်များနှင့် ပတ်သက်သည့် မိတ်ဆက်စကား ပါရှိသည်။ ထိုအရာကို မူလက ထိုအမည်ဖြင့် မခေါ်ဝေါ်ခဲ့ဘဲ မီးဖိုထဲသို့ နောက်မှ ရောက်လာသူများကသာ ဤအမည်အား တီထွင်ခေါ်ဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လူအများစုက ဤအမည်ဖြင့်သာ သိရှိလာကြသည်။

​၎င်း၏ အမှန်တကယ် အသုံးပြုပုံနှင့် ပတ်သက်သည့် ဗဟုသုတမှာ သမိုင်းကြောင်းထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူများက သိကောင်း သိနိုင်သော်လည်း ကျောက်စိမ်းပြားထဲတွင် ထည့်သွင်းဖော်ပြထားခြင်း မရှိပေ။ လက်ရှိတွင် စင်မြင့်များသည် ၎င်းတို့ တည်ရှိရာ နေရာကြောင့် အသုံးဝင်နေခြင်းဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့် ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုကို စိန်ခေါ်သူ အားလုံးအတွက် အလွန်အရေးကြီးသည်။

​အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုရှိ များပြားသော ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာများကို အတွင်းပိုင်းနှင့် အပြင်ပိုင်း ဟူ၍ ခွဲခြားမည်ဆိုပါက မီးဖိုအား လုံးဝန်းသော အလုံးကြီး တစ်လုံးအဖြစ် သဘောထားနိုင်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာများမှာ နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေသည်။ ပင်မနှင့် အရန် ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာများ ရှိပြီး အတွင်းနှင့် အပြင်ပိုင်းကို ပိုင်းခြားထားသော နယ်နိမိတ် သုံးခု ရှိသည်။ ဤနယ်နိမိတ် သုံးခုကို စက်ဝိုင်းပုံစံ ဖြစ်ပေါ်နေသော စင်မြင့်များစွာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုတစ်ခုလုံးကို ဒေသ လေးခုအဖြစ် ပိုင်းခြားထားသည်။

​အထွတ်အထိပ် ရတနာများ ရှိသည့် ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာသည် အတွင်းဆုံး အလွှာတွင်သာ ရှိရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်သော်လည်း အတွင်းဆုံး ဒေသများတွင် အထွတ်အထိပ် ရတနာများ ရှိသည့် ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာများ အသေအချာ ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။

​မျက်ခုံးဝါနှင့် လူကြီးက ခုနက ပထမဆုံး နယ်နိမိတ်အကြောင်း ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ စကားနောက်ကွယ်ရှိ အဓိပ္ပာယ်မှာ သူတို့အားလုံး ခရီးစဉ်တွင် အောင်မြင်ပါက ထိုနေရာတွင် စုစည်းကြပြီး ဒုတိယနှင့် တတိယ နယ်နိမိတ်ကြားရှိ ပဉ္စမမြောက် မီးဖို၏ ဟင်းလင်းပြင် ကမ္ဘာများထဲသို့ ခြေချရန် ဖြစ်သည်။

​စုမင် လိုချင်သည့် ပဉ္စမမြောက် ကျောက်တုံးသည် မီးဖို၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ရှိနေပြီး ၎င်းသည် တတိယ နယ်နိမိတ်၏ အတွင်းပိုင်းတွင်သာ ပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။ ဤပဉ္စမမြောက် ကျောက်တုံး၏ အခန်းကဏ္ဍမှာ ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုထဲရှိ အချို့သောအရာများကို ဖိနှိပ်ထားရန် ဖြစ်သည်။

​၎င်းသည် အစွမ်းထက်သော အထွတ်အထိပ် ရတနာ အချို့ကို ဖိနှိပ်ထားရန် တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

​စုမင်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ မကျေမချမ်းဝေ ရှေ့သို့ အားကုန် ပြေးဝင်သွားစဉ် သူသည် နတ်ဘုရားအာရုံကို အပြင်ဘက်သို့ ဆက်လက် ဖြန့်ကျက်ပြီး ထွက်ပေါက်အား ရှာဖွေနေသည်။ ကမ္ဘာ့ဧရိယာမှာ အလွန် မကြီးသဖြင့် ၎င်းသည် အရန်ရတနာတစ်ခု ပါဝင်သော ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာများထဲမှ တစ်လုံးဖြစ်ကြောင်း သူ ပြောနိုင်သော်လည်း ကောင်းကင်ယံတွင် ရတနာ၏ အလင်းရောင် မရှိပေ။ ထင်ရှားသည်မှာ ဤနေရာရှိ အရန်ရတနာကို လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက အခြားသူတစ်ဦးဦးက ယူဆောင်သွားပြီး ဖြစ်သည်။

​ဤသို့သော နေရာမျိုးမှာ အန္တရာယ်အရှိဆုံးဖြစ်သည်။ ရတနာက ကျန်ရှိနေပါက ပိုကောင်းဦးမည်။ လူတစ်ယောက်သည် ရတနာကို ရရှိရန် ပြတ်ပြတ်သားသား မကြိုးစားသရွေ့ ထိုနေရာရှိ ကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်များသည် တိုက်ခိုက်ရန် ဦးဆောင်မှု မယူတတ်ကြပေ။

​သို့သော်လည်း ရတနာအား ကြာမြင့်စွာကတည်းက ယူဆောင်သွားခဲ့သည့် နေရာများတွင်မူ ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာသူ အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပစ်ကြသည်။

​စုမင် သတိရှိနေသည်။ ရှေ့သို့ ရွေ့လျားစဉ် သူ၏ နောက်ဘက်ရှိ ဧရိယာကို စောင့်ကြည့်ရန် မမေ့ပေ။ အသက်ရှိုက်စာ ဆယ်ကြိမ်အတွင်း သူ့အမူအရာ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ မီးဝိညာဉ် သုံးကောင်သည် သူ ရောက်ရှိနေသည့် ဧရိယာထဲသို့ ပြေးဝင်လာပြီး သူ့ကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေကြောင်း သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။

​သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဤမီးဝိညာဉ် သုံးကောင်မှာ အထူးတလည် အစွမ်းမထက်ကြပေ။ ထိုထဲမှ နှစ်ကောင်သည် နေကပ်ဘေး အဆင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ရှိပြီး နောက်ဆုံး တစ်ကောင်မှာ အနည်းငယ် ပိုအားနည်းသည်။ သူသည် လကပ်ဘေး အဆင့်နှင့် ညီမျှသော ဖိအားကိုသာ ပိုင်ဆိုင်သည်။

​သူတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက စုမင်သည် ဤငြိမ်းချမ်းနေပုံရသည့် ကမ္ဘာတွင် မည်သို့သော ကြမ်းကြုတ်သည့် ဝိညာဉ်များ ရှိနေသည်ကို ပို၍ စိုးရိမ်နေသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ လုပ်ဆောင်ရမည့် အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ နောက်မှ လိုက်လာသည့် မီးဝိညာဉ်များကို မောင်းထုတ်ရန် မဟုတ်ဘဲ ဤနေရာမှ တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် ထွက်ခွာသွားရန် ဖြစ်သည်။

​သူ့မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ စုမင် အောက်ရှိ မကျေမချမ်းဝေသည် သူ့အတွေးများကို သိရှိနိုင်သည်။ ၎င်းသည် ပို၍ပင် မြန်ဆန်လာပြီး စုမင်သည် ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းအတွက် စိတ်လှုပ်ရှားနေဆဲ ဖြစ်သော ရွှမ်ရှန်းနှင့် သူ့အုပ်စု ထို့အပြင် ရွှီဟွေတို့ထံသို့ စိတ်ဝိညာဉ် အသိပေးချက်တစ်ခု ပေးပို့လိုက်သည်။

​မကြာမီ ရွှမ်ရှန်း၊ ယွင်ယို၊ နျန်ယင်၊ ဟွာယွီနှင့် ရွှီဟွေတို့၏ စိတ်အာရုံများ စုစည်းလာပြီး စုမင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် လျင်မြန်စွာ ဖြန့်ကျက်သွားရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို သူတို့၏ စိတ်အာရုံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

​'ဘယ်မှာလဲ' စုမင်၏ မျက်လုံးများ အာရုံစိုက်သွားပြီး အဝေးရှိ ဒေသတစ်ခုတွင် ဟင်းလင်းပြင်က အနည်းငယ် ပုံပျက်နေသည်ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထိုပုံပျက်မှုမှာ တည်ငြိမ်နေသော ရေပြင်ပေါ်ရှိ ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထင်ရှားသည်မှာ ထိုနေရာတွင် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းစွမ်းအား တစ်ခုခု ရှိနေသည်။

​'ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ ဘိုးဘေး ပြောခဲ့တဲ့အတိုင်းပဲ။ ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာ တစ်လုံးဆီ ဝင်ပေါက်ရှိရင် ထွက်ပေါက် ရှိကိုရှိရမယ်။ ဒါက ဘယ်တော့မှ မပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ အမှန်တရားပဲ...'

​စုမင် အောက်ရှိ မကျေမချမ်းဝေသည် ပိုမိုမြန်ဆန်လာပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်တော့သည့် အဝိုင်းပုံစံ လမ်းကြောင်း တစ်ကြောင်း အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ပြန်ပေါ်လာသည့်အခါ ပုံပျက်နေသော နေရာဘေးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ခြေလှမ်းဝင်မည့် ဆဲဆဲတွင် စုမင်၏ မျက်လုံးအိမ်များ ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

​'တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ။ ဒီဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာက နည်းနည်း ရိုးရှင်းလွန်းနေတယ်...'

​တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ စုမင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူ့ညာလက်ကို မြှောက်ကာ ယွင်ယို၏ စိတ်အာရုံ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုအား စေလွှတ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ပဓာန ဝိညာဉ်အဖြစ် သူ၏ စွမ်းရည်ဖြစ်ပြီး ယွင်ယို ငြင်းဆန်၍ မရပေ။

​ထိုစိတ်အာရုံမှာ ပုံပျက်နေသည့် ဒေသထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း မကြာမီ စုမင်၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယွင်ယို၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံကို စိတ်ထဲတွင် ကြားလိုက်ရသည်။

​သူ့စိတ်အာရုံမှာ ဝါးမြိုခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

​စုမင် ချက်ချင်းပင် နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်သော်လည်း ထိုသို့ ပြုလုပ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ပုံပျက်နေသည့် ဒေသမှ ပြင်းထန်သော ရေလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းမှာ ဟောင်းလောင်းဖြစ်နေသော ပါးစပ်ကြီး တစ်ပေါက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနက်ရောင် အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး စုမင်ကို တစ်ခါတည်း ဝါးမြိုရန် ပါးစပ်ကြီးအား ဟလိုက်သည်။

​တစ်ချိန်တည်းပင် မူလက အလွတ်ဖြစ်နေသော ပတ်ဝန်းကျင် ဟင်းလင်းပြင်တွင် ပုံပျက်မှု ဆယ်ချီခန့် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ပထမတစ်ခုကဲ့သို့ ဟနေသော ပါးစပ်များ ဆယ်ချီခန့် ပုံစံဖော်လာပြီး ပုပ်စော်နံသည့် လေတိုက်ခတ်သံများနှင့်အတူ စုမင်ဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။

​ပြာလဲ့နေသော ကောင်းကင်မှာလည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မှုန်ဝါးသွားသည်။ အားလုံးကို ထိတ်လန့်စေမည့် ကြီးမားသော အက်ကြောင်းကြီးတစ်ကြောင်း အထက်တွင် ပေါ်လာသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က လှမ်းကြည့်လိုက်ပါက ထိုအရာသည် အက်ကြောင်းမဟုတ်ဘဲ မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟနေသည့် ပါးစပ်ကြီးတစ်ပေါက် ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။

​မကျေမချမ်းဝေ၏ အရှိန်ဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အဝေးသို့ ရောက်သွားပြီး ပါးစပ်ကြီးများ၏ ဝါးမြိုခြင်းမှ လွတ်မြောက်သွားသည်။ သို့သော် ကောင်းကင်ယံတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် ပါးစပ်ကြီးကိုမူ ရှောင်တိမ်း၍ မရခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် အထက်နှင့် အောက်မှ သူတို့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

​စုမင် လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ကောင်းကင်ကြီးတစ်ခုလုံး သူ့ပေါ်သို့ ပြိုကျလာသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။ ပါးစပ်ကြီးသည် မြေပြင်ကို ဝါးမြိုပစ်ရန် ကြိုးစားနေသည့် အလားပင်။

​သူ့အမူအရာမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် ကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်များ၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို မြင်လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ ပိုးလောက်လန်းများကဲ့သို့ အရောင်ကြည်လင်နေသော ကြမ်းကြုတ်သည့် သားရဲများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့က မကြီးသော်လည်း ဦးခေါင်းခွံများမှာ ခန္ဓာကိုယ်ထက် ရာပေါင်းများစွာ ကြီးမားနေသည်။ သူတို့ ပါးစပ်ဟလိုက်သောအခါ ကြောက်စရာကောင်းသော မြင်ကွင်းပင် ဖြစ်သည်။

​သူတို့ပတ်လည်တွင် ဆယ်ချီခန့်သာ ရှိကောင်းရှိနိုင်သော်လည်း တစ်ကောင်စီတိုင်းသည် နေကပ်ဘေး အဆင့် ရှိသူများ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ရူးသွပ်မှုနှင့် မကျေနပ်ချက် လှိုင်းလုံးများမှာလည်း သူတို့ထံမှ လာနေသည်။ အထူးသဖြင့် ကောင်းကင်ကို အစားထိုးလိုက်သော ကြမ်းကြုတ်သည့် သားရဲမှာ ပို၍ပင် ဆိုးရွားသည်။ ၎င်းထံမှ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာသော ဖိအားမှာ အရှင်သခင် အဆင့်ရှိ တန်ခိုးရှင်များ၏ တည်ရှိမှုပင် ဖြစ်သည်။

​ကြမ်းကြုတ်သည့် ဝိညာဉ် ဆယ်ချီခန့်မှာ စုမင် ရှေ့တွင် ရှိနေပြီး အထက်တွင် ကောင်းကင် တစ်ပြင်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ပါးစပ်ကြီး ရှိနေသည်။ သူ့နောက်တွင် မီးဝိညာဉ် သုံးကောင်က သူ့ဆီသို့ အလောတကြီး ပြေးဝင်လာနေသည်။ ဤမီးဝိညာဉ် သုံးကောင်မှာ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး မရှိကြပေ။ သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် အလွန်ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် စိတ်သာ ရှိနေသဖြင့် မြေပြင်တစ်ပြင်တည်းသာ လုံခြုံမှု ရှိပုံရသည်။

​စုမင် မြေပြင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ နေရာတစ်နေရာသည် ပို၍ လုံခြုံပုံရလေလေ အန္တရာယ် အရှိဆုံး ဖြစ်နိုင်ခြေ များလေလေပင်။ ဤအရာမှာ စောစောက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

​သူသည် လေထဲတွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်ကာ မကြာမီ ပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။ အိစန်း၏ တည်ရှိမှုမှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ အထွတ်အထိပ် ရတနာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသောအခါ စုမင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် တောက်ပသော အလင်းရောင်များ လင်းလက်လာသည်။ သူ နောက်မဆုတ်တော့ဘဲ ရှေ့သို့ တိုးဝင်ကာ ရှေ့ရှိ ကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်များဆီသို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။

​သူ့ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ရှေ့ရှိ နေရာကို အလောတကြီး ရိုက်ချလိုက်သည်။

​သူ့လက်ဖဝါး ထိမိသည့် အခိုက်အတန့်တွင် နေ၊ လနှင့် ကြယ်တာရာများမှာ စုမင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် လင်းလက်သွားသည်။ သူ့လက်ဖဝါးမှာ ရှေ့တွင် ကြီးမားသော ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုပုံရိပ်ယောင်မှာ လျင်မြန်စွာ ချဲ့ထွင်လာပြီး ပေထောင်ပေါင်းများစွာ ကြီးမားသည့် လက်ဖဝါးတစ်ဖက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကျယ်လောင်သော အသံများနှင့်အတူ ကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်များနှင့် ဝင်တိုက်မိပြီး ပေါက်ကွဲသံများမှာ ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းသွားသည်။ အဝေးမှ ကြည့်လျှင် ဤကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်များ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားသည်ကို မြင်နိုင်ပြီး စုမင်အတွက် လမ်းကြောင်းတစ်ကြောင်း ပွင့်သွားသည်။

​သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ မကျေမချမ်းဝေနှင့်အတူ စုမင်သည် ကျောပေါ်မှ ဆင်းကာ ကောင်းကင်မှ လှိုင်းလုံးကြီးများနှင့်အတူ ကျဆင်းလာသော ပါးစပ်ကြီးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းပင် မကျေမချမ်းဝေသည် ခေါင်းမော့ကာ ကောင်းကင်ရှိ ပါးစပ်ကြီးကို စိုက်ကြည့်ပြီး တုန်လှုပ်ဖွယ် ဟိန်းဟောက်သံအား ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

​သူ ဟိန်းဟောက်လိုက်သောအခါ အဆုံးမဲ့ အနက်ရောင် မီးတောက်များမှာ သူ့ခွာများမှ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ထိုမီးတောက်များတွင် အဆုံးမဲ့ မကျေနပ်ချက်များ ပါဝင်နေပြီး အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ပြည့်နှက်သွားကာ ကြီးမားသော အနက်ရောင် မီးလုံးကြီးအဖြစ် ဖွဲ့စည်းလျက် မကျေမချမ်းဝေအား ဖုံးအုပ်ကာ ကောင်းကင်ရှိ ပါးစပ်ကြီးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

​စုမင်နှင့် မကျေမချမ်းဝေတို့သည် အရပ်နှစ်ဖက်မှ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားကြသည်။ အသက်ရှိုက်စာ အနည်းငယ် အတွင်း ပါးစပ်ကြီးထဲသို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဝင်ရောက်တိုက်မိသွားကြသည်။ ပေါက်ကွဲသံများနှင့် ဟိန်းဟောက်သံများမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ကောင်းကင်တစ်ပြင်လုံး နောက်ပြန် လှိမ့်တက်သွားသည်။ ကြီးမားသော ကြမ်းကြုတ်သည့် ဝိညာဉ်မှာ စုမင်နှင့် မကျေမချမ်းဝေ ပူးပေါင်းလိုက်သောအခါ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တော့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ၎င်းသည် နောက်သို့ တရစပ် ဆုတ်ခွာသွားပြီး အစစ်အမှန် ကောင်းကင်ကြီး ပေါ်လာတော့သည်။

​ကောင်းကင်ကြီးမှာ အက်ကြောင်းများစွာဖြင့် အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်နေသည်။ စုမင်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ အက်ကြောင်း တစ်ကြောင်းဆီသို့ အားကုန် ပြေးဝင်သွားသည်။ မကျေမချမ်းဝေမှာ ပို၍ပင် မြန်ဆန်သည်။ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်ရင်း စုမင်နှင့် ဆုံမိသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အက်ကြောင်း တစ်ကြောင်းထဲသို့ ပြေးဝင်ကာ အရာရာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။