အခန်း ၉၈၅
Vol. 71 Ch. 985
အခန်း ၉၈၅ သစ်ပင်၏ ဘိုးဘေး
"စု..."
ထိုရင်းနှီးသယောင် ရှိသော်လည်း မရင်းနှီးသော အသံ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ၎င်းသည် စုမင်ကိုသာ ခေါ်ဆိုရန် ရည်ရွယ်ပုံရသည်။ ထိုခေါ်သံထဲတွင် စုမင် ဖော်ပြရန် ခက်ခဲသော ခံစားချက်တစ်ခု ပါရှိသည်။ ထိုအသံထဲတွင် စုမင်အပေါ် မကောင်းသော စိတ်အယောင်မျှပင် မရှိကြောင်း သူ ခံစားမိလိုက်သည်။
ထိုအသံမှာ စုမင်၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေသည့် နွေးထွေးမှုအား ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ထိုနွေးထွေးမှုမှာ သူ အချိန်အကြာကြီး ရှာဖွေနေခဲ့သည့် ခံစားချက်မျိုးဖြစ်ပြီး သူ့အနားတွင် ထာဝရ ရှိစေချင်မိသည်။
သို့သော်လည်း ထိုအသံကြောင့် ထိပ်ပြောင် ကြိုးကြာတွင် ယခင်က တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးလောက်အောင် ပြင်းထန်သော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဟု စုမင် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
ထိုအသံ နှစ်သံစလုံးမှာ ထိပ်ပြောင် ကြိုးကြာထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်သံမှာ စုမင် ယခင်ကတည်းက ရင်းနှီးနေသည့် ထိပ်ပြောင် ကြိုးကြာ၏ အသံဖြစ်ပြီး နောက်တစ်သံမှာမူ ရိုင်းစိုင်းကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အခြားသူများထက် သာလွန်သည်ဟု ယူဆသူများ၏ ထောင်လွှားစူးရှသော အသံဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အသံများမှာ အတူတူပင် ဖြစ်သော်လည်း စုမင် ရင်းနှီးသည့် ကြိုးကြာနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေသည်။
ကုန်းမော့။ ဤအမည်ကို စုမင် ကြားဖူးသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ပေ။ ကြိုးကြာသည် သူ့မှတ်ဉာဏ်များ မဆုံးရှုံးမီကတည်းက ကုန်းမော့ဟု လူသိများခဲ့ကြောင်း သူ သိထားသည်။
ကြိုးကြာ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ဝိညာဉ်နှစ်ခု လွှမ်းမိုးရန် တိုက်ပွဲဝင်နေသကဲ့သို့ အော်ဟစ်လိုက်သော စကားလုံးများကို ကြားရချိန်တွင် စုမင်၏ စိတ်ထဲ၌ ကျယ်လောင်စွာ ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ အထူးသဖြင့် သူတော်စင်ပုန်ကန်သူ စခန်းအကြောင်း ပြောလိုက်သည့်အခါတွင် ပို၍ပင် ထင်ရှားသည်။
သူသည် တစ်စုံတစ်ခု ကွဲအက်သွားသကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားသည်။
အီစန်းက ကြိုးကြာကို မြင်သည့်အခါ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်ပြီး သစ္စာဖောက်ဟု အဘယ်ကြောင့် ခေါ်ခဲ့သည်ကို သူ နားလည်သွားသည်။ ပျက်စီးခြင်း အဘိုးအိုကလည်း သုံးပါးပေါင်းစပ် ကန္တာရ စကြဝဠာထဲမှ မဟုတ်ဘဲ အမှောင်အရုဏ်ဦးရှိ စကြဝဠာပေါင်း ၁၈၀ ထဲမှ စခန်းတစ်ခုခုကို ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။
သူ စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်များစွာက ပျက်စီးခြင်း အဘိုးအိုသည် ရှေးဟောင်း သင်္ဘောတစ်စင်းဖြင့် သုံးပါးပေါင်းစပ် ကန္တာရ စကြဝဠာသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် သူသည် သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ ထိုထဲတွင် သက်ရှိ ကိုးမျိုးနှင့် မျိုးနွယ်စု လေးစု ပါရှိပြီး သူတို့အား ထာဝရသက်တမ်းကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။
ထိုသီချင်းထဲတွင် အီစန်း နှင့် ထိပ်ပြောင် ကြိုးကြာတို့လည်း ပါရှိခဲ့သည်။
သို့သော် ပျက်စီးခြင်း အဘိုးအိုပင် ကြိုးကြာ၏ အမှန်တကယ် ပုံစံကို မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် သုံးပါးပေါင်းစပ် ကန္တာရ စကြဝဠာထဲမှ မဟုတ်ပေ။ သူသည် ကုန်းမော့ဖြစ်ပြီး သူတော်စင်ပုန်ကန်သူ စကြဝဠာပေါင်း ၁၈၀ ထဲမှ စခန်းတစ်ခန်းအား ပိုင်ဆိုင်သည်။
ထို့ကြောင့်ပင် အီစန်းက သူ့ကို သစ္စာဖောက်ဟု ခေါ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ပျက်စီးခြင်း အဘိုးအို၏ သေဆုံးမှုနှင့် တခြားသော နက်နဲသည့် လျှို့ဝှက်ချက်များတွင် သူသည် သစ္စာဖောက်ဖြစ်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။
'ကောင်းကင်ဘုံ၏ မူလအစ သုံးပါးပေါင်းစပ် ကန္တာရ စကြဝဠာကို ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ မူလအစလို့ ခေါ်တာလား။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဒါဟာ စကြဝဠာတစ်ခုဖြစ်ပြီး အမှောင်အရုဏ်ဦးနဲ့ သူတော်စင်ပုန်ကန်သူတို့က ဒါကို လုယူဖို့ တိုက်ခိုက်နေကြလို့ပဲ။ တကယ်လို့ အမှောင်အရုဏ်ဦးက စကြဝဠာတစ်ခု လျော့သွားရင် သူတော်စင် ပုန်ကန်သူတို့က အရင်ဦးအောင် တိုက်ခိုက်နိုင်မယ်။ ဒါမှမဟုတ် တစ်ယောက်ယောက်က ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ မူလအစကို အရင်ထိန်းချုပ်နိုင်ရင် စစ်ပွဲကို စတင်နိုင်မယ်'
'ဒါကြောင့် သုံးပါးပေါင်းစပ် ကန္တာရ စကြဝဠာကို လုယူဖို့ အမှောင်အရုဏ်ဦးနဲ့ သူတော်စင်ပုန်ကန်သူ နှစ်ဖက်စလုံးက သူတို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို သုံးခဲ့ကြတယ်။ အမှောင်အရုဏ်ဦးက ပျက်စီးခြင်း အဘိုးအိုကို စေလွှတ်ခဲ့ပြီး သူတော်စင်ပုန်ကန်သူက ကုန်းမော့ကို ဖန်တီးခဲ့တယ်'
'ဒီအချက်တွေအရ ကြည့်ရင် အမှောင်အရုဏ်ဦးရော သူတော်စင်ပုန်ကန်သူပါ သုံးပါးပေါင်းစပ် ကန္တာရ စကြဝဠာကို အလွယ်တကူ တိုက်ခိုက်လို့ မရခဲ့တာ သိသာတယ်။ ဒီနောက်ကွယ်မှာ တားမြစ်ချက် တစ်ခုခု ရှိရမယ်'
'နောက်ပြီး ရှေးဟောင်း နိုင်ငံကြီး သုံးနိုင်ငံထဲက တစ်နိုင်ငံဖြစ်တဲ့ ရှေးဟောင်းဝေ ပျောက်ကွယ်သွားတာလည်း ဒီအရာတွေနဲ့ တစ်စုံတစ်ရာ ဆက်စပ်မှု ရှိရမယ်'
စုမင်၏ နှလုံးသားမှာ ဟိန်းဟောက်နေသည်။ ဤအကြောင်းအရာများ အားလုံးသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ပြန့်ကျဲနေသော အရိပ်အယောင်များသာ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ကြိုးကြာ၏ ပြောင်းလဲမှုနှင့် ဝိညာဉ်နှစ်ခု၏ တိုက်ပွဲကြောင့် စုမင် အားလုံးကို နားလည်သွားခဲ့သည်။
'ကုန်းမော့ဟာ အီစန်းရဲ့ အမြင်မှာ သစ္စာဖောက် ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နှစ်တွေအတွင်း ကုန်းမော့ဟာ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ပါ ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်။ မှတ်ဉာဏ်တွေတောင် ပြန့်ကျဲသွားခဲ့ပေမဲ့ သူ မသေခဲ့ဘူး။ ကုန်းမော့ပြောသလိုပဲ ကြိုးကြာ ပေါ်လာခဲ့သင့်တာ မဟုတ်ဘူး။ ကုန်းမော့ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒက အိပ်မောကျသွားပြီး ကြိုးကြာရဲ့ စိတ်ဆန္ဒက မွေးဖွားလာတာပဲ'
'ကြိုးကြာမှာ ဘာတာဝန်မှ မရှိဘူး။ သူက သလင်းကျောက်တွေကိုပဲ စွဲလမ်းတယ်။ သူက ပေါ့ပျက်ပျက်နဲ့ ရှက်စရာကောင်းပေမဲ့ သူက ငါ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းပဲ'
'ပြီးတော့ ငါဟာ အသက် ပျက်စီးခြင်း မျိုးစေ့ရဲ့ အပိုင်းအစကို ရခဲ့တယ်။ ငါ သူ့ရဲ့ အမွေကို ဖွင့်နိုင်ခဲ့ပြီး ဒါကိုကြည့်ရင် ငါဟာ ပျက်စီးခြင်း အဘိုးအိုရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်ပဲ။ ငါဟာ အမှောင်အရုဏ်ဦး စခန်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်လာပြီး သုံးပါးပေါင်းစပ် ကန္တာရ စကြဝဠာရဲ့ သံတမန် ဖြစ်လာတယ်'
'ဒါဆို... ရှောင်ဟုန်က ငါ့ကို မျိုးစေ့ အပိုင်းအစ ပေးခဲ့တာကော။ ရှောင်ဟုန်က တကယ်ပဲ မီးမျောက် တစ်ကောင်လား ဒါမှမဟုတ်...' စုမင်၏ အသက်ရှူနှုန်း မြန်ဆန်လာသည်။ ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုသို့ ဤခရီးစဉ်က သူ့ကို စဉ်းစားစရာများစွာ ပေးခဲ့သည်။
'ပြီးတော့ မာန်တွေရဲ့ အထွတ်အထိပ် ရတနာဖြစ်တဲ့ နတ္ထိဆေးမီးဖို။ ငါ တစ်ခါက မျိုးစေ့ အပိုင်းအစက နတ္ထိဆေးမီးဖိုရဲ့ အပိုင်းအစလို့ သံသယဝင်ခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါ ထပ်ရှုပ်ကုန်ပြီ။ ဒီမှာ ဘယ်လို လျှို့ဝှက်ချက်မျိုးတွေ ရှိနေတာလဲ။ ယင်မရဏ နယ်မြေဆိုတာ ဘာလဲ။ နတ္ထိဆေးမီးဖိုနဲ့ မျိုးစေ့က ဘာဆက်စပ်မှုရှိလဲ။ ပြီးတော့ တာအိုချန်နဲ့ကော ဘာဆက်စပ်မှုရှိလဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နတ္ထိဆေးမီးဖိုက တစ်ချိန်က တာအိုချန် ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တာလေ'
အတွေးပေါင်းစုံမှာ စုမင်၏ စိတ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။
သူ နားလည်သည့်အရာများ ရှိသလို သူ့ခေါင်းထဲတွင် တခြားအတွေးများလည်း ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့ ရောထွေးသွားသောအခါ သူ့မျက်စိရှေ့တွင် အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်ထားသော ဧရာမ ပိုက်ကွန်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။
"စု..."
ထိုအသံ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ကြိုးကြာ၏ အမူအရာမှာ ပို၍ ရုန်းကန်လာရသည်။ သူ့မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုသည့် စိတ်နှင့် ရူးသွပ်မှုများ ပေါ်လာသည်။ စုမင်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ အောက်ရှိ မကျေမချမ်းဝေ ရှေ့သို့ အားကုန် ပြေးဝင်သွားသည်။ စုမင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်မျှပင် မကြည့်နိုင်တော့ပေ။ ကြိုးကြာအတွင်းမှ ကုန်းမော့ နိုးထလာခြင်းမှာ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသော အသံနှင့် ဆက်စပ်နေကြောင်း သူ သိသည်။
ထိုအသံက ကြိုးကြာ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ကုန်းမော့၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို နှိုးဆွလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ကုန်းမော့ နိုးထလာပြီး ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာအား ဖျက်ဆီးကာ ကုန်းမော့အဖြစ် ပြန်ဖြစ်လာရန် ကြိုးစားနေသည်။
ဤအရာမှာ တခြားသူများ ကူညီရန် ခက်ခဲသည်။ အဓိကအချက်မှာ ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ ကိုယ်တိုင် ပြန်တိုက်ထုတ်နိုင်မည်လော ဆိုသည်ပင်။ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းမှာ ထိုအသံနှင့် ဝေးရာသို့ သွားရန်ပင်။
စုမင်သည် အသံကို ပျောက်ကွယ်သွားအောင် မလုပ်နိုင်သော်လည်း ဟင်းလင်းပြင် ကမ္ဘာများကြား ရွေ့လျားပြီးနောက် အသံမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးသွားသည်။ သူတို့ ရှေ့ဆက်သွားလေလေ အသံမှာ ပိုတိုးသွားလေလေ ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားမည် ဖြစ်သည်။
မကျေမချမ်းဝေမှာ အလွန်လျင်မြန်သဖြင့် ထွက်ပေါက်ကို ချက်ချင်း ရှာတွေ့သွားသည်။ သူတို့ ဟင်းလင်းပြင် ကမ္ဘာများစွာကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အသံမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ထိုအချိန်တွင် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်ကျသွားသည်။ သူ့မျက်နှာတွင် ပင်ပန်းမှုများ ပေါ်လာပြီး မေ့မြောသွားတော့သည်။
စုမင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ယခင် ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာ အလုံး ၂၀ ကျော်တွင် ရတနာ တစ်စုံတစ်ရာ မတွေ့ရပေ။ ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ မေ့မြောသွားပြီး စုမင် နောက်ထပ် ဟင်းလင်းပြင် ကမ္ဘာတစ်လုံးသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် သူ့မျက်လုံးများ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။
ဤကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်မှာ အစိမ်းရောင် အလင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ မြေပြင်မှာ အပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အဝေးတွင် ပေထောင်ပေါင်းများစွာ မြင့်သော သစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သစ်ပင်၏ ထိပ်ဖျားတွင် အရွက်သုံးရွက်ပါသော မြက်ပင်တစ်ပင် ရှိသည်။ မြက်ပင်သည် အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေသဖြင့် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး အစိမ်းရောင် သန်းနေသည်။
'အရန်ရတနာ'
စုမင်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ ဤနေရာသည် အဓိက ရတနာ ရှိသည့် နေရာမဟုတ်သော်လည်း ရတနာ မယူဆောင်သွားရသေးသည့် နေရာဖြစ်သည်။
ရွှမ်ရှန်းတို့ အုပ်စုလည်း ထိုမြက်ပင်ကို မြင်သောအခါ လောဘစိတ်များ ပေါ်လာကြသည်။
ရတနာ တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်သည့်တိုင် ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုထဲတွင် ရှိနေသည်ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ ထူးခြားသည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ရမည်။
စုမင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထား စောင့်ကြည့်လိုက်သည်။ ရတနာများ ရှိသည့်နေရာတွင် ကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်များ ရှိစမြဲဖြစ်သော်လည်း နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် လွှမ်းခြုံကြည့်ရာ အရိပ်အယောင်မျှပင် မတွေ့ရပေ။
သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး မကျေမချမ်းဝေကို သစ်ပင်ဆီသို့ သွားခိုင်းလိုက်သည်။ သစ်ပင်နှင့် ပေ ၁,၀၀၀ ခန့် အကွာသို့ ရောက်ချိန်တွင် စုမင်၏ နှလုံးသား တုန်လှုပ်သွားသည်။
ရွှမ်ရှန်း၊ ယွင်ယို၊ နျန်ယင်နှင့် ဟွာယွီတို့၏ နှလုံးသားများလည်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ရွှီဟွေပင်လျှင် အလွန်အလေးအနက် ဖြစ်သွားသည်။
သစ်ပင်အောက်တွင် လူလေးဦး ထိုင်နေသည်ကို စုမင် တွေ့လိုက်ရသည်။
သူတို့သည် သေဆုံးမနေကြပေ။ သူတို့၏ ရင်ဘတ်များမှာ အသက်ရှူသံနှင့်အတူ အပေါ်အောက် လှုပ်ရှားနေသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ပွင့်လျက်ရှိပြီး သစ်ပင်ကိုသာ မလှုပ်မယှက် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
သူတို့ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိုင်းမှိုင်းမှုနှင့် ရုန်းကန်နေရသည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။ သူတို့ ထိုင်နေသည်မှာ မည်မျှ ကြာပြီမှန်း မသိရပေ။
သူတို့၏ ဝတ်ရုံများမှာ စုတ်ပြတ်နေပြီး မျက်နှာများမှာ ဖြူဖျော့နေသည်။ သူတို့၏ ဖိအားကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သုံးယောက်မှာ နေကပ်ဘေး အဆင့်ဖြစ်ပြီး တစ်ယောက်မှာ ကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်း အရှင်သခင် အဆင့် ဖြစ်သည်။
ဤမြင်ကွင်းကြောင့် စုမင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။
"ဘိုးဘေး လုံဟိုင်း" ရွှီဟွေ၏ အသံထဲတွင် မယုံနိုင်စရာများ ပါဝင်နေသည်။ "အဲဒီ ကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်း အရှင်သခင် အဆင့် တန်ခိုးရှင်က နံနက်ခင်း တာအို လောကက ဘိုးဘေး လုံဟိုင်းပဲ။ သူဟာ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ နယ်မြေကို စောင့်ကြည့်ဖို့ တာဝန်ယူထားတာ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းက သူ ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုထဲကို ဝင်သွားပြီး ပြန်မထွက်လာတော့ဘူး။ သူ သေဆုံးသွားပြီလို့ အတည်ပြုထားတာ"
"ဒါပေမဲ့... ဒါပေမဲ့ အခု သူ အသက်ရှင်နေတယ်"
စုမင်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ ဤနေရာတွင် သစ်ပင်မှလွဲ၍ တခြား မည်သည့် ဝိညာဉ်မှ မရှိကြောင်း သူ သေချာသွားသည်။
အကယ်၍ ဝိညာဉ်များ မရှိလျှင် ရတနာကို စောင့်ရှောက်နေသည်မှာ ဤသစ်ပင်သာ ဖြစ်ရမည်။
ဤသစ်ပင်ကပင် နေကပ်ဘေး အဆင့် သုံးယောက်နှင့် ဘိုးဘေး လုံဟိုင်းကို ဖမ်းဆီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
'သစ်ပင်...' စုမင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
'ငါပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အီစန်း ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ပဲ။ သူက သစ်ပင်အားလုံးရဲ့ ဘိုးဘေးပဲ'
စုမင်၏ မျက်လုံးများတွင် တောက်ပသော အလင်းရောင် ပေါ်လာစဉ် နောက်ဘက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
'နောက်ဆုံးတော့ ငါနဲ့ တူညီတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာထဲကို တစ်ယောက်ယောက် ရောက်လာပြီ...'
စုမင် မျက်လုံးကို မှေးလိုက်သည်။ သူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းလိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီး ပုန်းကွယ်လိုက်သည်။ အဝေးရှိ ဟင်းလင်းပြင် ပုံပျက်သွားပြီး ကျောကုန်းကိုင်းနေသော အဘိုးအိုကြီးတစ်ယောက် ထွက်လာသည်။
သူက မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးပင် ဖြစ်သည်။