အခန်း ၉၈၇
Vol. 71 Ch. 987
အခန်း ၉၈၇ ယခု
ဘိုးဘေး လုံဟိုင်း၏ အစိမ်းရောင် နဂါးသည် မီးတောက်များထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးအနီးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ အဘိုးအိုသည် ရက်စက်စွာ ရယ်မောလိုက်ရင်း ညာလက်ကို မြှောက်ကာ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ပါးစပ်ကို ဟလိုက်သောအခါ လတ်ဆတ်သော အနက်ရောင် သွေးတစ်ပွက်ကို အန်ချလိုက်သည်။
ထိုသွေးထဲတွင် လောင်ကျွမ်းစေတတ်သော အပူစွမ်းအားနှင့် ထူးဆန်းသည့် သက်ရှိတစ်ကောင်၏ စွမ်းအား ပါဝင်နေပုံရသည်။ ၎င်းသည် အစိမ်းရောင် နဂါးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး တိုက်မိသည့်အခိုက်တွင် ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်မလာပေ။ ယင်းအစား အနက်ရောင် သွေးသည် အစိမ်းရောင် နဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ နဂါး၏ အရေပြားပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အဖုအပိမ့်များ ပေါ်လာသည်။ ထိုအဖုအပိမ့်များ ပေါက်ကွဲသွားပြီး အမည်းကွက်များ ပါရှိသော လူ့မျက်နှာများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုမျက်နှာများသည် စောစောက မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေး မျိုချခဲ့သော နေကပ်ဘေး အဆင့် တန်ခိုးရှင် သုံးယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်နှင့် တူညီနေသည်။ ၎င်းတို့သည် ပြန့်နှံ့သွားပြီး အစိမ်းရောင် နဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။
"မင်းက အခြေခံ မရှိတော့တဲ့ သစ်ပင်တစ်ပင် သက်သက်ပဲ။ မင်းက ငါ့ကို ဘယ်လိုများ ရင်ဆိုင်ရဲတာလဲ"
မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေး ရက်စက်စွာ ရယ်မောလိုက်စဉ် သူသည် ပြေးဝင်သွားမည့်ပုံ ပေါ်နေသော်လည်း ရှေ့တည့်တည့်တွင် သစ်ရွက် သုံးထောင်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော စစ်ပုဆိန်ကြီးက ဝုန်းခနဲ မြည်ကာ နီးကပ်လာသည်။ စစ်ပုဆိန်ကြီး ခုတ်ချလိုက်သောအခါ မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးသည် ရှောင်တိမ်းရန် မကြိုးစားဘဲ ပါးစပ်ကို ကျယ်ကျယ်ဟကာ သွေးတစ်ပွက်အား ထပ်မံ အန်ချလိုက်သည်။ ထိုအနက်ရောင် သွေးသည် လေထဲတွင် လောင်ကျွမ်းသွားပြီး နောက်ထပ် လူမျက်နှာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ထိုလူသည်လည်း နေကပ်ဘေး အဆင့် တန်ခိုးရှင် သုံးယောက်ထဲမှ တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ရက်စက်သော အမူအရာဖြင့် သူသည် သစ်ရွက် သုံးထောင်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော စစ်ပုဆိန်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ လူ့မျက်နှာ ပျက်စီးသွားသော်လည်း စစ်ပုဆိန်သည်လည်း ၎င်းနှင့်အတူ ကြေမွသွားသည်။
ခဏတာမျှ မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးသည် အတိုင်းအဆမရှိ တောက်ပလင်းလက်သွားသည်။ သူ၏ နည်းဗျူဟာမှာ အံ့မခန်း အောင်မြင်ခဲ့သည်။ သူသည် ပထမဆုံး သစ်ပင်၏ အစီအစဉ်တွင် ကျော့ကွင်းမိသွားဟန် ဆောင်ကာ နေကပ်ဘေး အဆင့် တန်ခိုးရှင် သုံးယောက်ကို မျိုချခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ၎င်းတို့နှင့် ပေါင်းစပ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ စွမ်းအားများကို စုစည်းကာ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် သူသည် မြေကြီးနှင့် ကောင်းကင်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် မီးရှို့ပစ်ခဲ့သည်။ မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးသည် ယခင်က ညာလက်ဖြင့် မြေကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ခဲ့သည်အား စုမင် မှတ်မိနေပြီး ဤသည်မှာ သူ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးကို အလွန် လျင်မြန်စွာ မီးရှို့နိုင်ခဲ့ခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
သိသာထင်ရှားစွာပင် မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးသည် အစကတည်းက ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှုများ လုပ်ဆောင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး စုမင်ပင်လျှင် သူ့ကို သတိထားခဲ့ရသည်။ သူသည် အဘိုးအို၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ကြိုတင် မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။
ကမ္ဘာကြီးကို ချက်ချင်း မီးရှို့လိုက်ခြင်းဖြင့် မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးသည် သစ်ပင်၏ အခြေခံအား တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။ ထိုအရာကြောင့် တိုက်ပွဲတွင် အသာစီး ရယူနိုင်ခဲ့သည်။
မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးသည် ဤအကြောင်းအား တွေးတောရန် အချိန်တိုလေးသာ အသုံးပြုခဲ့ပြီး လက်တွေ့ အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့ရာ ဤအရာအားလုံးကို ဖြစ်ပျက်စေခဲ့သည်။ ၎င်းကို အခြေခံ၍ တန်ခိုးရှင် ဖြစ်လာသူများသည် မည်မျှ တွက်ချက်နိုင်စွမ်းရှိပြီး ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်ကြောင်း၊ သူတို့၏ အကြံအစည်များမှာ မည်မျှ လျင်မြန်ကြောင်း တွေ့မြင်နိုင်သည်။ ယင်းမှာ သာမန်လူ တစ်ယောက် ယှဉ်ပြိုင် တွေးတောနိုင်သည့် အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။
အကယ်၍ အရာရာသည် ဤအတိုင်းသာ ဆက်လက် ဖြစ်ပျက်နေမည်ဆိုပါက မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးသည် ဤနေရာရှိ ရတနာအား ရရှိရန်သာမက လုံဟိုင်းကိုပါ မျိုချနိုင်မည့် အခွင့်အရေး အလွန် မြင့်မားနေသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် စုမင်သည် ထွက်လာရန် ရွေးချယ်မည် မဟုတ်ပေ။ သူ စောင့်ဆိုင်းရန်သာ ရွေးချယ်မည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး ပေါ်မလာပါက ရတနာကို လက်လျှော့လိုက်ရန် သူ ပြဿနာ မရှိပေ။
သစ်ရွက် သုံးထောင် ပျက်စီးသွားချိန်တွင် မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးသည် ရက်စက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သစ်ပင်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ သူသည် အလွန် လျင်မြန်သဖြင့် နီးကပ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားချိန်တွင် သူ၏ သူငယ်အိမ်များ ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သစ်ပင်၏ ပင်စည်ပေါ်ရှိ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှု သို့မဟုတ် ဒေါသထွက်မှုများကို မတွေ့ရဘဲ ထိုအစား လှောင်ပြောင်မှုများသာ ရှိနေခြင်းကြောင့်ပင်။
ထိုသည်က အခြားသူများကို မိမိအောက် နိမ့်ကျသည်ဟု ယူဆသူများ၏ အထင်အမြင်သေးမှု ဖြစ်ပြီး မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးအား မိမိကိုယ်မိမိ အထင်ကြီးလွန်းနေသည်ဟု လှောင်ပြောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုနိမိတ်ကြောင့် အဘိုးအို၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့နှလုံးသားမှာ ကျယ်လောင်စွာ ခုန်ပေါက်သွားသည်။
"မင်းက ဒါကို လုပ်တဲ့ ပထမဆုံး လူ မဟုတ်ဘူး။ အတိတ်က လုံဟိုင်းလို့ ခေါ်တဲ့ တန်ခိုးရှင်ကလည်း ငါ့ကို သတ်ဖို့ ဒီနည်းလမ်းကို သုံးချင်ခဲ့တာပဲ။ သူ အောင်မြင်ဖို့ နီးစပ်ခဲ့ပေမဲ့ သူ့နောက်မှာ ဘယ်သူမှ မအောင်မြင်နိုင်တော့ဘူး" သစ်ပင်အတွင်းမှ မြည်ဟည်းသံတစ်သံ လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
"သက်ရှိ အားလုံးမှာ ကံကြမ္မာ ရှိတယ်။ ဒီကံကြမ္မာက အလွန် စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းပြီး ကံကြမ္မာကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သူတွေကလွဲရင် ဘယ်သူမှ မထိတွေ့နိုင်ဘူး..." ရှေးဟောင်း လေထုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အသံတစ်သံ သစ်ပင်ဆီမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ့စကားလုံးများ လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည့်အခိုက်တွင် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ကမ္ဘာကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
ထိုစွမ်းအားနှင့် စကားလုံးများကြောင့် မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေး၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်သည့် အမူအရာများ ပေါ်လာပြီး ဖုံးကွယ်၍မရသော ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှု လှိုင်းတံပိုး တစ်ချက်က မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လွင်လာသည်။
"ကံကြမ္မာ အဆင့်လား။ မင်းက ကံကြမ္မာ အဆင့်မှာ ရှိနေတာလား။ ဒါက အရန်ရတနာ ရှိတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာ မဟုတ်ဘဲ အထွတ်အထိပ် ရတနာ ရှိတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာများ ဖြစ်နေမလား"
မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေး၏ အမူအရာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ နားလည်မှုအရ အရန်ရတနာများ ရှိသော ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာများရှိ အစွမ်းအထက်ဆုံး ကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်များပင် အရှင်သခင် အဆင့်တွင်သာ ရှိကြသည်။ အထွတ်အထိပ် ရတနာများ ရှိသော ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာများမှ ကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်များသာလျှင် ကံကြမ္မာ အဆင့်ရှိ အစွမ်းထက်သည့် သက်ရှိများ ဖြစ်နိုင်သည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူ့မျက်စိရှေ့ရှိ အရာအားလုံးမှာ ကြိုတင် သိရှိနိုင်စွမ်း မရှိသော အရာများ ဖြစ်သည်။ အဆင့် တစ်ဆင့် ကွာဟသွားရုံမျှဖြင့် သူ၏ ယခင် လုပ်ဆောင်ချက် အားလုံးကို ဟာသတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။
စုမင်၏ နှလုံးသားလည်း တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း သူ့မျက်လုံးများ လျင်မြန်စွာ အရောင်လက်သွားသည်။ သူ အသိဆုံး ကံကြမ္မာ အဆင့်ရှိ တန်ခိုးရှင်မှာ ကောင်းကင် ဖြတ်သန်းသူများ၏ ဘိုးဘေး ဖြစ်သည်။ ထိုသူသည် မိမိကိုယ်မိမိ ကံကြမ္မာ အဆင့်နှင့် ခြေလှမ်းဝက် အကွာသို့ ရောက်ရှိစေရန် ရတနာတစ်ခုကို အားကိုးခဲ့ရသည်။
စုမင်၏ မျက်လုံးများတွင် မသိမသာ အလင်းရောင် တစ်ချက် တောက်ပသွားစဉ် သူသည် သစ်ပင်အထက်တွင် လွင့်မျောနေသော အရွက်သုံးရွက် မြက်ပင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြင်းပြသော လိုချင်တပ်မက်မှု အသွင်အပြင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
'သစ်ပင်ကိုယ်တိုင်က ကံကြမ္မာ အဆင့်ကို ရောက်မနေဘူးဆိုရင် ဒါဟာ ဒီရတနာရဲ့ အစွမ်းသက်ရောက်မှုပဲ ဖြစ်ရမယ်။ သစ်ပင်ရဲ့ အမှန်တကယ် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကတော့... အင်း မိစ္ဆာသုံးပါး ကွပ်မျက်ခြင်း နဲ့ ခုတ်ပိုင်းလို့ ရမရ ဆိုတဲ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့မယ်။ တကယ်လို့ ခုတ်ပိုင်းလို့ ရတယ်ဆိုရင် ဒီရတနာက အရေးပါတဲ့ အခန်းကဏ္ဍက ပါဝင်နေတယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ'
စုမင် မျက်လုံးကို မှေးလိုက်သည်။ သူ့အကြည့်သည် ယခု လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးနေသော မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးအပေါ် ကျရောက်သွားပြီး သူ တိုက်ခိုက်ပါက သူ့အတွက် အကျိုးအရှိဆုံး ဖြစ်မည့် အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေး လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်သွားသည်။ ကံကြမ္မာ အဆင့်ရှိ တန်ခိုးရှင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူ့စွမ်းအားဖြင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိကြောင်း သူ သိသည်။ သူ့နှလုံးသား ထိတ်လန့်နေစဉ် ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် ပါဝင်နေသော ထူးဆန်းသည့် စွမ်းအားကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ ဤစွမ်းအားသည် သူ့ကို ဝန်းရံထားပြီး အာရုံခံနိုင်စွမ်းအား နှောင့်ယှက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
သူ သိထားသလောက် ဤစွမ်းအားသည် အရင်းအမြစ် တစ်ခုတည်းမှသာ လာနိုင်သည်။ ယင်းက ကံကြမ္မာပင်။
"ကောင်းကင်လိုပဲ မြေကြီးမှာလည်း ကံကြမ္မာ ရှိတယ်"
ရှေးဟောင်း အသံက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် မီးလောင်ကျွမ်းမှုကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားသော မြေကြီး ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။ မြေကြီးသည် သစ်ပင်၏ အမြစ်များကို ဖုံးအုပ်သွားပြီး ယခင်က မည်သည်မျှ မရှိသော ကောင်းကင်တွင် အစိမ်းရောင် အလင်းများ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသည်။ အရာအားလုံး ယခင်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။
"မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာ အဆုံးသတ်ရလိမ့်မယ်"
သစ်ပင် ပင်စည်ပေါ်ရှိ မျက်နှာက ထိုစကားများကို အေးစက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည့်အခိုက်တွင် မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးက စူးရှသော နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ကိုယ်လုံးမှ မီးတောက် အမြောက်အမြား ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ဧရိယာထဲတွင် ခရမ်းရောင် မီးတောက်များ လှိုင်းထကာ လူးလွန့်နေစဉ် သစ်ပင်ဆီမှ အသံမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
"မီးတောက်က မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာပဲ။ ဒီကံကြမ္မာကို ဒီကနေစပြီး မျိုချလိုက်မယ်"
ထိုစကားများ ပြောလိုက်သည်နှင့် မီးပင်လယ်ကြီးမှာ အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်နှံ့နေခြင်းမှ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။ ထိုအစား မီးပင်လယ်သည် မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လောင်ကျွမ်းရန် နောက်သို့ ပြန်လည် လူးလွန့်သွားသည်။
ဘိုးဘေး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိအောင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သည့် အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ သူ လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်သွားစဉ် လက်များဖြင့် လက်ဟန်တစ်ကွက် ဖော်ကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။ ရိုက်ချက် တစ်ချက်တိုင်းတွင် အနက်ရောင် သွေးတစ်ပွက်ကို အန်ချကာ ပိုမို လျင်မြန်လာသည်။
"မင်းက ငါ့ရဲ့ ဒုတိယ ကလေး ဖြစ်လာရမယ်။ အဲဒါက မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာပဲ"
သစ်ပင်ဆီမှ အသံ လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသောအခါ မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးသည် စူးရှသော နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွားသည်။ ပြန်လည် ခုခံရန် ခက်ခဲသော စွမ်းအားတစ်ခုက မမြင်ရသော ပုံစံဖြင့် အရပ်မျက်နှာ အားလုံးမှ သူ့ဆီသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ ၎င်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး သူ့အား ရှေ့ဆက်မသွားနိုင်အောင် လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ ထိုအစား ခန္ဓာကိုယ်မှာ သူ့ဆန္ဒမပါဘဲ နောက်သို့ ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရသည်။
သူ သစ်ပင်အနီးသို့ ရောက်သွားပြီး သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော အကိုင်းအခက် တစ်ကိုင်းက ပင်စည်ထဲမှ တွားသွား ထွက်လာသည်။ သစ်ကိုင်းသည် အဘိုးအို မီးတောက်မိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်ကာ လုံဟိုင်းကဲ့သို့ ရုပ်သေးရုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုသည့်အလား သူ့ထံ နီးကပ်လာသည်။
လုံဟိုင်းသည် ဂရုမစိုက်သည့် အမူအရာဖြင့် ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။ သူသည် ထိုအစိမ်းရောင် နဂါးကိုသာ လွှတ်ပေးခဲ့ပြီး တခြား မည်သည်မျှ မလုပ်ခဲ့ပေ။ သစ်ပင်၏ စိတ်ဆန္ဒက ဤမီးတောက်မိစ္ဆာကို ကိုင်တွယ်ရန် ကိုယ်တိုင် အရေးယူဖို့ လိုအပ်သည်ဟု ယုံကြည်နေကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။
စုမင် စောင့်ဆိုင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးတွင် ဤနည်းလမ်းများသာ ရှိသည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။ အကယ်၍ ဤသည်မှာ အမှန်ဖြစ်ပါက စုမင် မတိုက်ခိုက်လျှင်ပင် သူ သေချာပေါက် သေဆုံးရမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် အကယ်၍ မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးတွင် အခြား နည်းလမ်းများ ရှိနေသေးပါက စုမင်သည် သူ့ကို အဆုံးသတ် တိုက်ခိုက်မှု ပြုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်မည် ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုသူသည် အဝါရောင် မျက်ခုံးနှင့် လူ၏ စကားများကြောင့် သူ့ကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် ပြသခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ စုမင်သည် သတ်ဖြတ်လိုသည့် စိတ်ကို အာရုံခံနိုင်ပြီး သဘာဝအရ ဘိုးဘေးအပေါ် မည်သည့် သနားညှာတာမှုမျှ မခံစားရပေ။
အချိန်တန်သောအခါ စုမင်သည် ကိုယ်တိုင် လွတ်မြောက်နိုင်မည်ဟု အတော်လေး ယုံကြည်ချက် ရှိသည်။ ဤယုံကြည်ချက်မှာ ပေတစ်ထောင် မြင့်သော သစ်ပင်သည် မီးတောက်မိစ္ဆာအား သတ်ပစ်မည့်အစား မြေကြီးကို ဖန်တီးပြီး သူ့အမြစ်များအား ဖုံးအုပ်ရန် ကံကြမ္မာကို ထိန်းချုပ်သည့် စွမ်းအား အသုံးပြုခဲ့ခြင်းမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤကိစ္စသည် သေးငယ်ပုံရသော်လည်း အကယ်၍ သစ်ပင်သည် ကိုယ်ပိုင် ကံကြမ္မာကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပါက သဘာဝအရ သူ့အခြေခံအား လိုအပ်မည် မဟုတ်ပေ။ အီစန်းကဲ့သို့ပင် အဆင့်မြင့် သက်ရှိတစ်ခု အဖြစ် တည်ရှိနေခြင်းကြောင့် ၎င်းကို အာဟာရ ပေးစွမ်းရန် မြေကြီး မလိုဘဲ နဂါးငွေ့တန်း အတွင်း လှည့်လည်သွားလာနိုင်သည်။
မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မမြင်ရသော စွမ်းအား၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံရပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် သစ်ပင်ဆီသို့ ဆက်တိုက် ချဉ်းကပ်သွားချိန်တွင် အနီရောင် အကိုင်းအခက်သည် သူနှင့် ပေတစ်ထောင်ပင် မဝေးတော့သည့် အကွာအဝေးသို့ နီးကပ်လာသည်အား သူ မြင်လိုက်ရသည်။
ထို့နောက် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ပြတ်သားသော အကြည့်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ညာလက်ကို မြှောက်ပြီး မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ရိုက်ချလိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် အနက်ရောင် သွေးများကို မအန်ချဘဲ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုအခိုက်အတန့်အတွင်း သူသည် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာသည်။
ဤသည်မှာ သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ထိုအစား ခန္ဓာကိုယ် ကြီးထွားလာသည်နှင့် အရေပြားပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော မှော်သင်္ကေတများ ပေါ်လာသည်။ ဤသင်္ကေတများသည် ဖားလောင်းများနှင့် တူသည်။ ၎င်းတို့ ပေါ်လာသည်နှင့် သူတို့သည် အသက်ရှင်နေသကဲ့သို့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် စတင် ကူးခတ်သွားကြသည်။ ဘိုးဘေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အစွမ်းထက်သော ဖိအားတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
တစ်ချိန်တည်းပင် ပဉ္စမမြောက် မီးဖို၏ အပြင်ဘက်နှင့် မီးတောက်မိစ္ဆာများ နေထိုင်ရာ ဂြိုဟ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော မီးတောက်မိစ္ဆာများ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ ညှိုးနွမ်းသွားစဉ် သွေးများ အန်လာကြပြီး သူတို့ထဲမှ အချို့သည် ချက်ချင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ သွေးအိုင် တစ်အိုင် ချန်ထားခဲ့ပြီး ပြာအဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားကြသည်။ အချိန်တိုအတွင်း မီးတောက်မိစ္ဆာ အများစု သေဆုံးသွားကြသည်။
ဤသည်မှာ မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးက သူ့မျိုးနွယ်စု၏ နတ်ဘုရား စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ အစွမ်းထက်ဆုံး ဖြစ်နိုင်မည့် အခိုက်အတန့် တစ်ခုနှင့် လဲလှယ်ရန်အတွက် သူ့လူများ၏ အသက်များကို တိတ်တဆိတ် စုပ်ယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း
ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံများက ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ ဤနေရာနှင့် ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာ အနည်းငယ် ကွာဝေးသော နေရာတွင် လူတစ်ယောက် ရှိနေလျှင်ပင် ၎င်းကို ကြားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့၌ ဘိုးဘေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အနက်ရောင် သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။ ထိုသွေးများသည် မရပ်မနား ပြန့်နှံ့သွားပြီး အနက်ရောင် သွေးမြူခိုး အလွှာတစ်လွှာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းထဲတွင် ဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် တိုက်စားနိုင်သော အစွမ်းထက်သည့် တိုက်စားခြင်း စွမ်းအား ပါဝင်သည်။ ကံကြမ္မာ၏ တည်ရှိမှု အပါအဝင် စွမ်းအား ပုံစံအားလုံးသည် ထိုသွေးမြူခိုးထဲတွင် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် အတင်းအကျပ် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည်။
ပေတစ်ထောင် မြင့်သော သစ်ပင်ကြီးသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ပင်စည်ပေါ်ရှိ မျက်နှာသည် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို လက်မခံနိုင်ကြောင်း ပြသနေသော်လည်း သစ်ပင် ကိုယ်တိုင်က မလှုပ်ရှားနိုင်ပေ။ သွေးမြူခိုးများ လူးလွန့်သွားစဉ် ၎င်းသည် သစ်ပင်၏ ကံကြမ္မာ စွမ်းအားကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး ရုပ်သေးရုပ် လုံဟိုင်းနှင့် ၎င်း၏ ဆက်သွယ်မှုကိုပါ ခဏတာ ဖြတ်တောက်သွားစေသည်။
သစ်ပင်သည် မီးတောက်မိစ္ဆာ ထွက်ပြေးသွားသည်ကို အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။
မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးသည် သူ၏ မူလ အရွယ်အစားထက် အဆရာပေါင်းများစွာ ကြီးထွားလာသည်နှင့် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကံကြမ္မာ စွမ်းအားက ဖန်တီးထားသော အချည်အနှောင်များမှ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့သည်။ စူးရှသော အော်ဟစ်သံနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မကျေနပ်မှု ပမာဏတို့နှင့်အတူ သူ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။
သူ၏ စွမ်းအားမှာ လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းနေသည်။ ဤသည်မှာ သူ ယခင် နတ်ဘုရား စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း၏ ရလဒ် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အကယ်၍ သူ ဤနေရာမှ ထွက်ပြေးနိုင်ပြီး အားလုံးနှင့် အဆက်အသွယ်ဖြတ်ကာ ရက်အနည်းငယ် ကုသနိုင်မည့် နေရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့ပါက သူ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာနိုင်သည်။
သို့သော် သူ ထွက်ပြေးသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် စုမင်၏ မျက်လုံးများ၌ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါ်လာသည်။
'အခုပဲ'