အခန်း ၉၈၉
Vol. 71 Ch. 989
အခန်း ၉၈၉ သူ... မသေသေးဘူးလား
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စုမင် ထိန်းချုပ်ထားသော အထွတ်အထိပ် ရတနာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ရှိနေကြသော ရွှမ်ရှန်း၊ ယွမ်ယို၊ နျန်ယင်နှင့် ဟွာယွီတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုများကို ခံစားလိုက်ကြရသည်။ စုမင်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော သူတို့ကို အသက်ရှူကျပ်စေမည့် အငွေ့အသက် တစ်ခုအား သူတို့ မသဲမကွဲ အာရုံခံစားမိလိုက်ကြသည်။
ဤအငွေ့အသက်ကြောင့် သူတို့၏ နှလုံးသားနှင့် စိတ်အသိတို့မှာ ကြီးမားစွာ ကန့်သတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး တောင်တန်းတစ်သောင်း သူတို့ ခေါင်းပေါ်သို့ ကျလာသကဲ့သို့ပင် သူတို့၏ ခေါင်းထဲတွင် အတွေးတစ်ခုခု ပေါ်လာစေရန်ပင် ခက်ခဲသွားစေသည်။
ဤသို့ ခံစားရခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ်တွင် ပဉ္စမမြောက် မီးဖို၏ အပြင်ဘက်၌ မီးပင်လယ်ကြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီးနောက် ကမ္ဘာကြီးထဲရှိ လေဆင်နှာမောင်းထဲတွင် မကျေမချမ်းဝေအား စုမင် ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ဆောင်နေစဉ်ကလည်း သူတို့ ဤကဲ့သို့ပင် ခံစားခဲ့ရဖူးသည်။
သို့သော် ထိုစဉ်က ခံစားချက်မှာ ယခု သူတို့ ခံစားနေရသည်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် များစွာ အားနည်းပေသည်။ ယခုအချိန်တွင် စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြန့်နှံ့ထွက်ပေါ်လာသော ရူးသွပ်မှု၊ ကြီးစိုးမှု၊ ရိုင်းစိုင်းမှုနှင့် အဆုံးမဲ့သော မလိုမုန်းထားမှုများကြောင့် ရွှမ်ရှန်း၊ ယွမ်ယို၊ နျန်ယင်နှင့် ဟွာယွီတို့၏ စိတ်အသိများမှာ တုန်ခါသွားရသည်။ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များမှာ ကြီးမားစွာ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်။
အမှန်တကယ်တွင် သူတို့အထဲ၌ ပျောက်ကွယ်သွားရန် ငြင်းဆန်နေသော ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။ အကယ်၍ စုမင်သာ သူတို့ကို ဖျက်ဆီးလိုပါက သူတို့တွင် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် မည်သည့် နည်းလမ်းမျှ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် ချက်ချင်း ဝါးမြိုခံလိုက်ရပေမည်။
ဤသည်မှာ သူတို့၏ မွေးရာပါ ရန်သူတော်နှင့် ကြုံတွေ့ရသကဲ့သို့ စွမ်းအားမဲ့သွားသည့် ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပြီး သူတို့သည် စုမင် ရှေ့မှောက်တွင် ပုရွက်ဆိတ်များ ဖြစ်သွားကာ သူကမူ ပုရွက်ဆိတ်များကို ဝါးမြို အသက်ရှင်သည့် စကြဝဠာကြီး တစ်ခုအလား ဖြစ်နေသည်။
ရွှီဟွေ ခံစားရမှုမှာ ရွှမ်ရှန်း၊ ယွမ်ယို၊ နျန်ယင်နှင့် ဟွာယွီတို့ ခံစားရသည်ထက် အနည်းငယ် အားနည်းသော်လည်း သူမသည်လည်း အလားတူပင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်မလာခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူမ အထဲ၌ ကြီးမားသော နာခံလိုစိတ် လှိုင်းတံပိုးကြီး တစ်လှိုင်းသာ ရှိနေခဲ့သည်။
ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် တစ်စက်လေးမျှပင် ပေါ်မလာနိုင်တော့သည့် အတိုင်းအတာအထိ စွမ်းအားကြီးမားသော တန်ခိုးရှင် တစ်ဦးအား နာခံလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှိနေသော ရွှီဟွေ နှလုံးသား၏ အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် စုမင် ထိန်းချုပ်ထားသော အထွတ်အထိပ် ရတနာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ရှိနေသော သူတို့သာလျှင် ၎င်းအား အာရုံခံနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုအချိန်၌ ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာထဲတွင် အခြားသူ တစ်ဦးဦးသာ ရှိနေမည် ဆိုပါက စုမင်သည် လေဟာပြင်ထဲတွင် ရပ်နေစဉ် သူ့ဆံပင်များ လွင့်ပျံနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြန့်နှံ့ထွက်ပေါ်လာသော အငွေ့အသက်နှင့် ကြီးမားသည့် ဖိအားများကြောင့် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အဆုံးမဲ့သော ပုံပျက်ရှုံ့တွမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရပေမည်။ ထိုပုံပျက်ရှုံ့တွမှုများသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖြတ်သန်း ပြန့်နှံ့သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးအား ပြည့်နှက်သွားစေသည်။
ဤအရာအားလုံး သစ်ပင်၏ မျက်လုံးများထဲသို့ ကျရောက်သွားသောအခါ သူသည် လုံးဝ ကွဲပြားသော အရာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် ယခင်က တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးသော တုန်လှုပ်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုတို့ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ့မျက်လုံးထဲတွင် စုမင်ကို ဝန်းရံထားသော အဆုံးမဲ့ ပုံပျက်ရှုံ့တွမှုများကြား၌ ဧရာမ အရိပ်ကြီး တစ်ရိပ် ရှိနေသည်။ ထိုအရိပ်ကြီးသည် သစ်ပင်တစ်ပင်နှင့် တူပြီး ထိုသစ်ပင်သည် စကြဝဠာထဲရှိ အရာအားလုံးထက် သာလွန်ကြောင်း ကြေညာနေသည့်အလား ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှု၊ မာနကြီးမှုနှင့် ရူးသွပ်မှုတို့ကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာကို ပြည့်နှက်နေသော မလိုမုန်းထားမှုများနှင့် ပတ်သက်၍မူ သစ်ပင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ၎င်းမှာ အဆုံးမရှိသော သစ်ကိုင်းများအဖြစ် မြင်နေရသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးမှာ ထိုဧရာမ သစ်ပင်ကြီးဖြင့် အစားထိုး ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် သူ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။
ဤအရာအားလုံးကြောင့် ပေတစ်ထောင် မြင့်သော သစ်ပင်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရင်သွားရသည်။ သူသည် ပြင်းထန်စွာ ယိမ်းထိုးသွားသည်။ မုန်တိုင်းတစ်ချက် ဝင်ရောက် မွှေနှောက်သွားသည့်အလား သူ့နှလုံးသားထဲတွင် ဧရာမ လှိုင်းတံပိုးကြီး တစ်လှိုင်း ထကြွလာခဲ့သည်။ ယင်းက မယုံကြည်နိုင်မှုကြောင့် သူ့စိတ်အသိကို ပြိုကွဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။
သူသည် စကြဝဠာထဲရှိ သစ်ပင်အားလုံး၏ ဘိုးဘေး ဖြစ်သည်ဟု အမြဲ ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူ သံသယ ကင်းစွာ ယုံကြည်ထားသော အရာဖြစ်သော်လည်း သူ့နှလုံးသား နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် အကယ်၍ စကြဝဠာထဲ၌ သူ့ထက် သာလွန်သော သစ်ပင်တစ်ပင် ရှိခဲ့မည်ဆိုပါက ထိုအရာမှာ သူ အဖြစ်ချင်ဆုံးသော တည်ရှိမှု တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ထိုအရာကမူ...
ဒဏ္ဍာရီလာ သစ်ပင်အားလုံး၏ စစ်မှန်သော ဘိုးဘေး ထို့ပြင် သူ့ကို အညှောက်လေးဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သော တစ်ခုတည်းသော တည်ရှိမှုပင် ဖြစ်သည်။
"အီစန်း" ပေတစ်ထောင် မြင့်သော သစ်ပင်ကြီးထံမှ တုန်လှုပ်နေသော အသံမှာ အရပ်မျက်နှာ အားလုံးသို့ ချက်ချင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယိမ်းထိုးသွားပြီး ထိပ်ဖျားရှိ သစ်ရွက်များမှာ အောက်သို့ လွင့်ကျလာစဉ် သူသည် မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းအား တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။
"မင်းက သေးငယ်တဲ့ အညှောက်လေး တစ်ခု သက်သက်ပဲ။ ငါ့ရှေ့မှာ သစ်ပင်တွေရဲ့ ဘိုးဘေးလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်လိုများ ခေါ်ရဲတာလဲ" စုမင်၏ မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ တောက်ပနေသည်။ သူ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ရာ ကမ္ဘာကြီးမှာ ဟိန်းဟောက်သွားပြီး သူ၏ အငွေ့အသက်သည် သစ်ပင်အပေါ်သို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ဖိကျလာခဲ့သည်။
ယင်းသည် ရိုးရှင်းသော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းသာ ဖြစ်သော်လည်း ပေတစ်ထောင် မြင့်သော သစ်ပင်ကြီး အတွက်မူ ဤသည်မှာ စကြဝဠာ တစ်ခုလုံးကို နေရာယူထားသော ဧရာမ သစ်ပင်ကြီးက သူ့အား ဟိန်းဟောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုဟိန်းဟောက်သံသည် ကြောက်ရွံ့မှုများနှင့်အတူ သူ့ဝိညာဉ်အပေါ်သို့ ဖိနှိပ်မှု တစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
"မင်းကများ ရာရာစစ"
စုမင် ရှေ့သို့ နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။ သူ ညာလက်ကို မြှောက်ကာ သစ်ပင်အား ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ၎င်းနှင့်အတူ မိစ္ဆာ သုံးပါး ကွပ်မျက်ခြင်း၏ စွမ်းအားများ လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူ သစ်ပင်အား ခုတ်ချလိုက်သောအခါ သစ်ပင်အောက်ရှိ မြေကြီးမှာ တုန်ရင်ကာ ပြိုကျ ပျက်စီးသွားပြီး နတ္ထိ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဤသစ်ပင်ကို သစ်ပင်၏ ကံကြမ္မာ နိယာမများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်ပြီး စုမင်၏ မိစ္ဆာ သုံးပါး ကွပ်မျက်ခြင်းမှ ခုတ်ချက် တစ်ချက်က ကောင်းကင် ဖြတ်သန်းသူ ဘိုးဘေး၏ ကံကြမ္မာကို ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့လျှင် အညှောက်လေး၏ ကံကြမ္မာ နိယာမများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မြေကြီးမှာ မပြိုကျဘဲ နေမည် မဟုတ်ပေ။ သူ့တိုက်ကွက်သည် လူတစ်ဦးထံမှ မြစ်ဖျားခံလာခြင်း မဟုတ်သော ကံကြမ္မာ ပုံစံအားလုံးအတွက် အဓိက ရန်သူတော်ပင် ဖြစ်သည်။
"ငါ့ကို အရိုအသေ မပေးဘဲ ဘယ်လို နေရဲတာလဲ"
စုမင် ရှေ့သို့ တတိယမြောက် ခြေလှမ်းကို လှမ်းလိုက်သည်။ ထိုသို့ လှမ်းလိုက်စဉ် သူသည် မိစ္ဆာ သုံးပါး ကွပ်မျက်ခြင်း၏ တတိယမြောက် ခုတ်ချက်အား အသုံးပြုလိုက်ရာ ပေတစ်ထောင် မြင့်သော အညှောက်လေး ပတ်လည်ရှိ နယ်မြေမှာ ချက်ချင်းပင် နတ္ထိ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤသည်မှာ စုမင်က မြေကြီးပေါ်ရှိ ကံကြမ္မာ နိယာမ အားလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ယင်းက သစ်ပင်အား ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာမှ ခွဲထွက်သွားစေကာ ကံကြမ္မာ အဆင့်နှင့် သက်ဆိုင်သော စွမ်းရည်ကို ဆက်လက် အသုံးမပြုနိုင်တော့ရန် ဖန်တီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ပေတစ်ထောင် မြင့်သော သစ်ပင်ကြီးမှာ တုန်ရင်သွားပြီး သစ်ရွက်အားလုံးနီးပါး ကြွေကျသွားသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။ ဤသည်မှာ စုမင်က သူ့အား အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်လိုက်ချိန်တွင် သူ့ကံကြမ္မာ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ သူ့စွမ်းအားအပေါ် ဖိနှိပ်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ အလားတူ သက်ရှိများ ဖြစ်သည့် သစ်ပင်များထံမှ ဖိနှိပ်မှုကို အခြေခံ၍ သူ့ဝိညာဉ်နှင့် အငွေ့အသက်တို့အပေါ် ဖိနှိပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ အခြား တန်ခိုးရှင် တစ်ဦးသာ ဆိုပါက သူတို့၏ စွမ်းအားသည် ဤသစ်ပင်ထက် ကြီးမားမှသာ သစ်ပင်အား ဖိနှိပ်ရန် ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုနိုင်ပေမည်။ အကယ်၍ သူတို့တွင် သစ်ပင်ထက် ပိုမို မြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် မရှိပါက တူညီသော ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်တွင် ရှိနေလျှင်ပင် ၎င်းအား တုန်ရင်သွားသည်အထိ ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း လုံးဝ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် စုမင်မှာမူ ကွဲပြားသည်။ သူသည် သစ်ပင်၏ စွမ်းအားကို ဖိနှိပ်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အီစန်း ကိုယ်ပွား၏ အငွေ့အသက်၊ သက်ရှိ ပုံစံ အဆင့်အတန်းနှင့် သစ်ပင်အားလုံး၏ ဘိုးဘေးအဖြစ် ရှိနေသော စွမ်းအားတို့အား အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်ပြီး ယင်းက စကြဝဠာထဲရှိ သစ်ပင်အားလုံးကို တုန်ရင်စေကာ သူ့အား နာခံစေမည် ဖြစ်သည်။
စုမင်၏ အီစန်း ကိုယ်ပွားနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ပေတစ်သိန်း မြင့်သော သစ်ပင်ကြီးမှာ သေးငယ်သော အညှောက်လေး တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
သစ်ပင် တုန်ရင်နေစဉ် စုမင်သည် ခြေသုံးလှမ်းဖြင့် ၎င်းထံ နီးကပ်သွားခဲ့ပြီး ပေတစ်သိန်း မြင့်သော သစ်ပင်ကြီးသည် ခုခံမှု ပုံစံအားလုံးကို လက်လျှော့လိုက်သည်။ သူ လက်လျှော့ရပေမည်။ ကံကြမ္မာ နိယာမ အားလုံးမှာ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့ဝိညာဉ်အပေါ် ဖိနှိပ်မှုက သူ့အား ရုန်းကန်ရန်နှင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် မတတ်နိုင်တော့အောင် ဖြစ်စေခဲ့ပြီး အီစန်းကဲ့သို့ ဒဏ္ဍာရီလာ တည်ရှိမှု တစ်ခုအပေါ် သူ့နှလုံးသားထဲတွင် ကိန်းအောင်းနေသော လေးစားမှုတို့က သူ့စိတ်အသိကို ပြိုကွဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။
သစ်ပင်များ၏ စစ်မှန်သော ဘိုးဘေးအပြင် သူ အဖြစ်ချင်ဆုံးသော တည်ရှိမှု ဖြစ်သည့် အီစန်းနှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
ဤသည်မှာ ကြောင်တစ်ကောင်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကျားတစ်ကောင် ဖြစ်သွားပြီဟု ထင်မှတ်ထားသော်လည်း တကယ့် ကျားအစစ်နှင့် ကြုံတွေ့ရသောအခါ ကြီးမားသော တုန်လှုပ်မှုကြောင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် အားလုံး ပျောက်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ပင်။
"သစ်ပင်မိစ္ဆာ တာလော့က… ဘိုးဘေး အီစန်းကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
ပေတစ်ထောင် မြင့်သော သစ်ပင်ကြီးမှ သစ်ရွက်များ အားလုံး ကြွေကျသွားသည်။ သစ်ပင်၏ ထိပ်ဖျားတွင် အရွက်သုံးရွက်ပါသော မြက်ပင်လေး တစ်ပင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အစိမ်းရောင် အလင်းတစ်ချက် တောက်ပသွားသည်နှင့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပေတစ်ထောင် မြင့်သော သစ်ပင်မှ သစ်ကိုင်းများမှာ လိမ်ကောက်သွားပြီး အောက်ဘက်သို့ စောင်းကျသွားသည်။ ပင်စည်ထဲမှလည်း အနီရောင် သစ်ကိုင်း တစ်ကိုင်း လျင်မြန်စွာ တွားသွား ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုသစ်ကိုင်းမှာ ဆန့်ထွက်သွားပြီး အပေါ်တွင် အနီရောင် သစ်ရွက်တစ်ရွက် လျင်မြန်စွာ ပေါက်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သစ်ပင်မိစ္ဆာ တစ်ကောင်အတွက် အမြင့်မားဆုံး အရိုအသေပေးသည့် ပုံစံဟု ဆိုနိုင်သည်။
သစ်ရွက်များ ကြွေကျခြင်းမှာ သစ်ပင်က မိမိကိုယ်မိမိ ပျပ်ဝပ်ကာ လုံးဝ နာခံကြောင်း ပြသခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ပင်စည် ကွေးညွတ်သွားခြင်းမှာ အပြိုင်အဆိုင်မရှိသော လေးစားမှုကို ကိုယ်စားပြုပြီး ဆန့်ထွက်လာသော အနီရောင် သစ်ကိုင်းမှာ သစ်ပင်၏ ဝိညာဉ် ပေါ်ထွက်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သစ်ကိုင်းမှ ပေါက်လာသော အနီရောင် သစ်ရွက်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ထိုအရာက သစ်ပင် ဝိညာဉ်၏ စစ်မှန်သော ပုံစံပင် ဖြစ်သည်။
သူသည် ဝိညာဉ်အား ထုတ်ယူလာခဲ့ပြီး စုမင် ရှေ့မှောက်တွင် အနီရောင် သစ်ရွက်ကိုပင် မြှောက်တင်ပေးခဲ့သည်။ အဝေးမှကြည့်လျှင် အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤသစ်ပင်ကို လူတစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်မည်ဆိုပါက ယင်းသည် စုမင် ရှေ့မှောက်တွင် အရိုအသေပေးလျက် ဒူးထောက်နေသော အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် တူပြီး သူသည် ခေါင်းငုံ့ထားစဉ် ညာလက်အား မြှောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့လက်ဖဝါးမှာ အထက်သို့ မျက်နှာမူနေပြီး ဤသည်မှာ ထူးဆန်းသော အခမ်းအနား တစ်ခုဖြစ်ကာ သူက တစ်စုံတစ်ခုကို စောင့်ဆိုင်းနေသည့်အလားပင်။
စုမင်၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။ သူသည် သစ်ပင်၏ နာခံမှုကို အာရုံခံနိုင်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အီစန်း၏ ဖိနှိပ်ခံရခြင်း ပြယုဂ်ပင် ဖြစ်သည်။ သူ နီးကပ်လာသောအခါ အီစန်း ကိုယ်ပွားထံမှ စိတ်ဆန္ဒနှင့် အီစန်း၏ ဝိညာဉ်ထဲတွင် တည်ရှိနေသော ရှေးဟောင်း မှတ်ဉာဏ်များက ပေတစ်ထောင် မြင့်သော သစ်ပင်ကြီးသည် ဤအခမ်းအနားဖြင့် မည်သည့်အရာကို စောင့်ဆိုင်းနေကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်သွားစေခဲ့သည်။
သူ ညာလက်ကို မြှောက်ကာ အနီရောင် သစ်ရွက်ပေါ်တွင် ညင်သာစွာ တင်လိုက်သည်။
သူ ထိတွေ့လိုက်သည့် အခိုက်တွင် စုမင်သည် သစ်ပင်၏ ဝိညာဉ်ကို အာရုံခံမိလိုက်ပြီး သစ်ပင်၏ ဝိညာဉ်သည်လည်း စုမင်ထံမှ သန့်စင်သော အီစန်း အငွေ့အသက်အား အာရုံခံမိလိုက်သည်။ သူသည် သူ့အမူအရာကို ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားစေသော အငွေ့အသက်အောက်၌ ဖုံးကွယ်နေသည့် စွမ်းအားလှိုင်း တစ်လှိုင်းကိုလည်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ဤလှိုင်းကပင် ပေတစ်ထောင် မြင့်သော သစ်ပင်ကြီးကို ထပ်မံ တုန်ရင်သွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ပင်စည်ကို လျင်မြန်စွာ မတ်လိုက်ပြီး စုမင်အား ကြည့်လိုက်သောအခါ ယခင်က သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ပြသခဲ့သည်ထက် သာလွန်သော ကြီးမားသည့် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် တုန်လှုပ်မှု လှိုင်းတံပိုးကြီး တစ်လုံး ရှိနေခဲ့သည်။
"အရှင်… အရှင်က…" ပေတစ်ထောင် မြင့်သော သစ်ပင်ကြီး တုန်ရင်နေစဉ် ပင်စည်မှာ လျင်မြန်စွာ လိမ်ကောက်သွားပြီး စုမင် ရှေ့မှောက်တွင် မရပ်မနား ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူသည် အမျိုးသား တစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး စုမင်အား အလွန်အမင်း ရိုသေစွာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်အား မြှောက်ကာ အရွက်သုံးရွက်ပါသော မြက်ပင်ကို ယူဆောင်၍ သူ့အား လေးစားစွာ လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်သည်။
"သစ်ပင်မိစ္ဆာ တာလော့ဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်ဟာ ဒီရတနာကို ခေတ်အဆက်ဆက် ကာကွယ်လာခဲ့ပြီး အရှင့်ရဲ့ ရောက်ရှိလာမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့တာပါ။ နောက်ဆုံးတော့ အရှင် ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ။ ကျွန်တော်က ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုရဲ့ အရှင်သခင်ဟောင်း ဆန္ဒကို နာခံပါ့မယ်။ အရှင့်ရဲ့ ဆန္ဒက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အသက်ရှင်သန်မှုအတွက် တွန်းအား ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်"
စုမင်၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင်တစ်ချက် တောက်ပသွားပြီး သူ့ရှေ့တွင် အညှောက်လေးမှ ဖွဲ့စည်းထားသော အမျိုးသားအား အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်း ဘာသတိထားမိလိုက်လို့လဲ" စုမင်က တိုးညှင်းစွာ မေးလိုက်သည်။
"အရှင်က ဘိုးဘေး အီစန်း ဖြစ်ပေမယ့် ဘိုးဘေး အီစန်းလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ အရှင်က… ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုရဲ့ အရှင်သခင်ပါ"
အမျိုးသား၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာသော်လည်း စိတ်အားထက်သန်မှုများလည်း ရှိနေသည်။ သူ့အကြည့်မှာ စုမင်ထံမှ စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် သူ ရူးသွပ်သွားနိုင်သည့်အလား ထင်မှတ်ရစေသည်။
သူ ပြောလိုက်သော စကားများက စုမင်၏ မျက်လုံးထဲရှိ တောက်ပသော အလင်းရောင်ကို ပိုမို တောက်ပလာစေခဲ့သည်။
သူသည် ထိုအတွက် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း ခေါင်းကို မော့ကာ အထက်သို့ ကြည့်လိုက်ဆဲပင်။ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ ဘိုးဘေးထံမှ စကားလုံးများမှာ သူ့စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။
စုရွှမ်ရီသည် ပဉ္စမမြောက် မီးဖို၏ ယခင် အရှင်သခင် ဖြစ်ပြီး သူ၏ ကျိန်စာသင့်နေသော သားဖြစ်သူသာလျှင် ပဉ္စမမြောက် မီးဖို၏ အရှင်သခင်သစ် ဖြစ်လာရန် အခွင့်အရေး ရှိပေမည်။
စုမင် လေထုကို အချိန်အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီးနောက် နှလုံးသားထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း မကြာမီ သူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်နှင့် မျက်လုံးများ စူးရှသွားသည်။ အမျိုးသား၏ စကားများကို သေချာစွာ တွေးတောလိုက်သည်နှင့် သူ့မျက်လုံးများတွင် ပြင်းထန်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
"မင်း ငါ့ကို စောင့်နေခဲ့တာ နောက်ဆုံးတော့ ငါ ရောက်လာခဲ့ပြီလို့ ခုလေးတင် ပြောလိုက်တာလား"
"ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုထဲက သက်ရှိအားလုံးဟာ အရှင့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့တာပါ။ အရှင်သခင်ဟောင်းရဲ့ မျိုးဆက်က ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုရဲ့ အရှင်သခင်သစ် ဖြစ်လာဖို့အတွက်ပါ" အမျိုးသားသည် ခေါင်းမော့ကာ စုမင်အား ပြင်းပြသော စိတ်အားထက်သန်မှုများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
"ငါ လာမယ်လို့ မင်းကို ဘယ်သူပြောတာလဲ" စုမင် တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သော်လည်း ထိုတည်ငြိမ်သော အသံထဲတွင် ခေါင်းထဲ၌ ယခင်က တစ်ခါမျှ မပေါ်ဖူးသော အတွေးတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ ဤအတွေးက သူ့အသက်ရှူနှုန်းအား မြန်ဆန်သွားစေပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အရာအားလုံးကို သူ နားလည်သွားပုံရသည်။
"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အရှင်သခင်ဟောင်း မီးဖိုကို နောက်ဆုံးအကြိမ် လာတုန်းက သူက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး မီးဖိုထဲက တည်ရှိမှု အားလုံးကို သူ့ရဲ့ ဆန္ဒကို ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ဆက်စောင့်ဖို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးတဲ့နောက် သူ့ကလေးက ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုကို ရောက်လာလိမ့်မယ်တဲ့"
စုမင်၏ ခေါင်းထဲတွင် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ရင်သွားပြီး မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားသည်။
'သူ… မသေသေးဘူးလား' သူ့ကို အသက်ရှူ မြန်ဆန်သွားစေသော ထိုအတွေးမှာ ခေါင်းထဲ၌ ပေါက်ကွဲသံကြီး မြည်ဟည်းသွားသောအခါ ထိုစကားလုံးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး စိတ်ထဲတွင် မရပ်မနား ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။