အခန်း ၉၉၀

အခန်း ၉၉၀ စုမင်၏ စိုးရိမ်တုန်လှုပ်မှု

စုမင်သည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူ့ရှေ့မှ အမျိုးသားအား ကြည့်ကာ တောက်ပသော အစိမ်းရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည့် အရွက်သုံးရွက် မြက်ပင်လေးကို ယူရန် ညာလက်အား မြှောက်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုရတနာအား စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုစိတ်ပင် မရှိဘဲ တည်ငြိမ်အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် သိမ်းဆည်းလိုက်၏။

​"လုံဟိုင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို လွှတ်ပေးလိုက်" စုမင်က တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

​မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှမရှိဘဲ ပေတစ်ထောင်မြင့်သော သစ်ပင်ကြီးဖြစ်သည့် ထိုအမျိုးသားသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ့မျက်ခုံးဗဟိုတွင် အက်ကွဲကြောင်း တစ်ကြောင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအထဲရှိ အရာအားလုံးမှာ မှောင်မိုက်နေပြီးနောက် မှောင်မိုက်သော အလင်းလုံးတစ်လုံး ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအရာကမူ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။ ၎င်းသည် အမျိုးသား၏ မျက်ခုံးဗဟိုရှိ အက်ကွဲကြောင်းမှ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် အဖိုးအိုတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

​အဖိုးအို၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်မှာ တုန်ရင်နေပြီး အတွေးများမှာ ခေါင်းထဲ၌ လှိုင်းတံပိုးများကဲ့သို့ ထကြွလာခဲ့သည်။ ထိုခဏ၌ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းလုံး သူ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသမျှ အရာအားလုံးက စိတ်အာရုံထဲတွင် လျှပ်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

​သူသည် ကျန်ရှိသော ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက်လုံး ရုပ်သေးရုပ် တစ်ရုပ်အဖြစ် ရှင်သန်ရတော့မည်ဟု တစ်ချိန်က ထင်မှတ်ခဲ့ဖူးသည်။ အမှန်တကယ်တွင် သူသည် မည်သည့် လွတ်လပ်မှုမျှ မရှိဘဲ ရှင်သန်နေရစဉ် ကိုယ်ပိုင် သေခြင်းတရားကိုပင် သူ မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။ သူသည် အလွန် ရှည်လျားသော အချိန်ကာလကြီးကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ရသည်။ ဤနာကျင်မှုမှာ လူတစ်ယောက်ကို စိတ်ပျက်ပြိုကွဲသွားစေရန် လုံလောက်ပြီး သူ့အတွေ့အကြုံမှာ အီစန်း၏ သီးခြား နယ်မြေတွင် ရှိနေကြသော လူများ ခံစားရသည်နှင့် မတူပေ။ အဆုံးတွင်မူ သူတို့၌ သူတို့နှင့်အတူ ရှိနေသော မှတ်ဉာဏ်များ ရှိကြပြီး သူတို့ရှေ့တွင် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေကြသေးသည်။

​သို့သော် ထိုအဖိုးအိုတွင်မူ မည်သည်မျှ မရှိခဲ့ချေ။ အကယ်၍ သူသာ သာမန်လူသားများ မပိုင်ဆိုင်နိုင်သော စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှု ရှိသည့် ကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်း အရှင်သခင်ဖြစ်သော တန်ခိုးရှင်တစ်ဦး မဟုတ်ခဲ့ပါက ထိုနှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းအတွင်း သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

​"မင်း အပြည့်အဝ မပြီးမြောက်သေးတဲ့ ကတိကို ဖြည့်ဆည်းလိုက်တော့" စုမင်၏ အသံက အဖိုးအို၏ နှလုံးသားထဲရှိ အတွေးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ သူ့နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် စုမင်၏ ရှေ့မှောက်တွင် လွင့်မျောနေပြီး ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူက လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အသက်ရှိုက်စာ နှစ်ကြိမ်ခန့် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် လက်ဝါးထဲတွင် လက်သီး ဆုပ်ကာ စုမင်အား အလေးအနက် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

​"ကျွန်တော် လုံဟိုင်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့ အတွက် ကျေးဇူးဆပ်တဲ့ အနေနဲ့ အရှင့်ကို နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းတိုင်တိုင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ဖို့ အသင့်ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ စကားဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ သစ္စာကတိဖြစ်ပြီး အခု ကျွန်တော် ပြောပြီးပြီဖြစ်တဲ့ အတွက် ကျွန်တော့်ရဲ့ စကားအတိုင်း မုချ ဖြည့်ဆည်းပါ့မယ်" သူ ဦးညွှတ်လိုက်စဉ် မသဲမကွဲ ဖြစ်နေသော ဆက်နွှယ်မှုမှာ ချက်ချင်းပင် ရှင်းလင်းသွားပြီး သူ့နှလုံးသားထဲသို့ စီးဝင်သွားခဲ့သည်။

​ဤဆက်နွှယ်မှုက စုမင်အား ဘိုးဘေးလုံဟိုင်းကို ထိန်းချုပ်ရန် ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်သော်လည်း ၎င်းမှာ သစ္စာကတိတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဘိုးဘေးလုံဟိုင်းသာ ၎င်းကို မဖြည့်ဆည်းခဲ့ပါက သူသည် စကြဝဠာတစ်ခုလုံး၏ ဖိနှိပ်ခြင်းအား ခံရပေမည်။ အဆုံးတွင်မူ ဤသစ္စာကတိကို သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ဖြင့် ကျိန်ဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​အမှန်တကယ်တွင် စုမင်က ဘိုးဘေးလုံဟိုင်ကို ကယ်တင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ရသည့် အဓိကအချက်မှာ သူသည် နံနက်ခင်းတာအိုလောကမှ လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အဆုံးတွင်မူ စုမင်သည် တာအိုခုန်းအား သိမ်းပိုက်ခဲ့ပြီး တာအိုခုန်းထံတွင် စုစည်းနေသော နံနက်ခင်းတာအိုလောက၏ ကံကြမ္မာ အထောက်အပံ့များကိုလည်း သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ရရှိထားခဲ့သည်။ သူသည် ရဲ့ဝမ်ထံတွင် စုစည်းနေသော ကံကြမ္မာ အထောက်အပံ့များကိုလည်း ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သောကြောင့် သူသည် ဤကံကြမ္မာ အထောက်အပံ့အား မိမိကိုယ်ပေါ်တွင် ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

​ထို့ကြောင့် အခြားသော မဟာလောကများမှ လာကြသော တန်ခိုးရှင်များ၏ သစ္စာကတိများတွင် ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သော်လည်း နံနက်ခင်းတာအိုလောကမှ လာသောသူများသည် တစ်လောကလုံး၏ ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုကို ရရှိထားသော သူတစ်ဦးအား ကျိန်ဆိုခဲ့မည်ဆိုပါက ထိုသစ္စာကတိမှာ သဘာဝအတိုင်း အလွယ်တကူ ပြောင်းလဲနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

​စုမင်သည် လုံဟိုင်းအား တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လက်မောင်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဘိုးဘေးလုံဟိုင်း၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်မှာ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ လုံဟိုင်းက မရုန်းကန်ဘဲ သူ့ကိုယ်သူ ရှေ့သို့ ဆွဲခေါ်သွားခြင်းကို ခွင့်ပြုလိုက်၏။ သူသည် စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ထိမိသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားပြီး အထွတ်အထိပ် ရတနာထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ အထဲရှိ သတ္တမမြောက် ဝိညာဉ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

​"ရွှမ်မိသားစုရဲ့ အထွတ်အထိပ်ရတနာပဲ..." ဘိုးဘေးလုံဟိုင်း၏ မျက်လုံးများ စတင် တောက်ပလာစဉ် သူသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားသူများ၏ ဝိညာဉ်များကို ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

​"မင်း ဒီပစ္စည်းကို သိတာလား" စုမင်က သူ့ထံသို့ စိတ်အသိ ပေးပို့လိုက်သည်။

​"ကျွန်တော် အတိတ်တုန်းက ရွှမ်မိသားစုဆီ သွားခဲ့ဖူးပြီး သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးနဲ့လည်း တော်တော်လေး ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့်ပဲ ဒီရတနာအကြောင်းကို သိတာပါ" ဘိုးဘေးလုံဟိုင်း ပြောနေစဉ် စုမင်သည် သူ့ရှေ့မှ ပေတစ်သိန်းမြင့်သော သစ်ပင်ကြီးဖြစ်သည့် အမျိုးသားအား ကြည့်ရန် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

​ထိုအမျိုးသားသည် လေထဲတွင် ရိုသေစွာ ဒူးထောက်နေဆဲပင်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာပေါ်ရှိ စိတ်အားထက်သန်မှုမှာ ယခင်အတိုင်း ကြီးမားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

​စုမင်သည် အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။ "မင်း ဒီဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာကနေ ထွက်သွားလို့ရလား"

​"ကျွန်တော် ထွက်သွားလို့ မရပါဘူး။ အရှင်က ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုရဲ့ အနှစ်သာရ ဗဟိုချက်ထဲကို လှမ်းဝင်ပြီး ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုရဲ့ အရှင်သခင် အစစ်အမှန် ဖြစ်လာမှသာ၊ ပြီးတော့ ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုကို ပြုပြင်ပြီးမှသာ ကျွန်တော်တို့ အပြင်ကို ထွက်သွားနိုင်မှာပါ" အမျိုးသားက ချက်ချင်း ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

​စုမင်သည် ခေတ္တမျှ ထပ်မံ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အမျိုးသားအား ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ၎င်း၏ ရိုသေသော အကြည့်အောက်တွင် စုမင်သည် လှည်ထွက်ကာ ဝေးကွာသော နေရာသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။ ခြေတစ်လှမ်းဖြင့် သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာ၏ ထွက်ပေါက်အနီးသို့ ရောက်ရှိသွားသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် သူ့ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

​သို့သော် သူ ခေါင်းကို ပြန်လှည့်မကြည့်ခဲ့ပေ။ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် သူသည် ထွက်ပေါက်ထဲသို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းဝင်လိုက်ပြီး ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်မသွားမီ ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာ၏ အက်ကွဲကြောင်းထဲသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

​ဤအကြိမ်တွင်မူ စုမင်သည် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင် ဆုံးရှုံးသွားခြင်းကို မည်သည့် ဂရုစိုက်မှုမျှ မပြုခဲ့ပေ။ သူ အက်ကွဲကြောင်းထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်နှင့် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

​သူ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်လိုက်သောအခါ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူများ ဘိုးဘေးထံမှ အသံမှာ သူ့ခေါင်းထဲ၌ ထပ်မံ ပဲ့တင်ထပ်လာပြန်သည်။

​"သူ့ဇနီးရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ထဲက ကလေးငယ်ဟာ ကျိန်စာတိုက်ခံခဲ့ရတယ်"

"​စုရွှမ်ရီဟာ သူပိုင်ဆိုင်သမျှ နတ်ဘုရား စွမ်းရည်တွေ အားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့ပေမယ့် ကျိန်စာ မဆိုးရွားလာအောင်ပဲ လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ သူ အဲဒါကို မဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ဘူး"

"​တစ်နေ့မှာတော့ သူဟာ သူ့ဇနီးကို ခေါ်ပြီး အဲဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာသွားခဲ့တယ်။ သူ ဘယ်ကို သွားခဲ့လဲဆိုတာ ငါတို့ မသိကြဘူး"

"​ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုမှာ အရှင်သခင် နှစ်ယောက်ရှိတယ်။ စုရွှမ်ရီက ဒုတိယမြောက်လူပေါ့။ ဒါပေမဲ့ တကယ်တော့ တတိယမြောက် အရှင်သခင်တစ်ယောက် ရှိသေးတယ်။ အဲဒါကတော့ သူ့ရဲ့ သားပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူကတော့ အခုထိ ရောက်မလာသေးဘူး"

​စုမင်သည် ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းထဲတွင် ရွေ့လျားနေခဲ့သည်။ သူ့အမူအရာမှာ ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း မှိတ်ထားသော မျက်လုံးများက အတွေးများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော နှလုံးသားထဲရှိ ရှုပ်ထွေးသည့် ခံစားချက်များကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ပေတစ်ထောင်မြင့်သော သစ်ပင်ကြီးဖြစ်သည့် အမျိုးသား စောစောက ပြောခဲ့သော စကားများကိုလည်း ဖုံးကွယ်ထားခဲ့၏။

​"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အရှင်သခင်ဟောင်း မီးဖိုကို နောက်ဆုံးအကြိမ် လာတုန်းက သူက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး မီးဖိုထဲက တည်ရှိမှု အားလုံးကို သူ့ရဲ့ ဆန္ဒကို ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ဆက်စောင့်ဖို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးတဲ့နောက် သူ့သားက ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုကို ရောက်လာလိမ့်မယ်တဲ့"

​မျက်နှာပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာများနှင့်အတူ စုမင်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ကုန်ဆုံးသွားသော အချိန်များအား ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဆုံးရှုံးသွားခြင်းကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ သူ့မျက်လုံးများတွင် နားလည်သဘောပေါက်မှုများ ပေါ်လာသော်လည်း ဤနားလည်မှုနှင့်အတူ ပါရှိလာသည့် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များမှာ မည်သူမျှ နားမလည်နိုင်သည့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

​သူသည် စုရွှမ်ရီက သူ့ဇနီးအား ခေါ်ဆောင်ကာ စိတ်ပျက်အားလျော့စွာဖြင့် ပဉ္စမမြောက် မီးဖို၏ စွမ်းအားကို ငှားရမ်းပြီးနောက် ကြီးမားသော မဟာလောကကြီး လေးခု ပူးပေါင်းဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ပဉ္စမမြောက် မဟာလောကကြီးမှ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မသဲမကွဲ မြင်ယောင်နေပုံရသည်။

​နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်ထဲတွင် သူသည် သူ့ဇနီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ကလေးငယ်မှာ ကျိန်စာကြောင့် အဆက်မပြတ် နှိပ်စက်ခံနေရသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး သူ့ဇနီးမှာ တဖြည်းဖြည်း ပိန်လှီကာ အားနည်းလာသည်အား စောင့်ကြည့်ခဲ့ရသဖြင့် သူ့နှလုံးသားမှာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သော်လည်း သူ မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ခဲ့ချေ။ သူသည် သူတတ်နိုင်သမျှ နည်းလမ်းအားလုံးနှင့် သူပိုင်ဆိုင်သမျှ နတ်ဘုရား စွမ်းရည် အားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း သူ့ကလေးငယ် ခံစားနေရသော ကျိန်စာအား မပြယ်ပျောက်စေနိုင်ခဲ့ပေ။

​နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် သူသည် သူ့ဇနီးကို ခေါ်ပြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ သူသည် ကလေးငယ်အပေါ်ရှိ ကျိန်စာများကို ပျောက်ကွယ်သွားစေမည့် နည်းလမ်းတစ်ခုအား ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများအပြင် မျှော်လင့်ချက်များနှင့်အတူ သူသည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်ပြင်ထဲမှ လှမ်းထွက်ခဲ့သည်။

​သို့သော် ထိုဖြစ်စဉ်အတွင်း ရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် နံနက်ခင်းတာအိုလောကကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ တာအိုချန်၏ လောဘဇောနှင့် နံနက်ခင်းတာအိုဂိုဏ်း တစ်ဂိုဏ်းလုံး၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုများကြောင့် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သူ့ဇနီးနှင့် သားဖြစ်သူအတွက် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နှင့် အခြားအရာများကို အဆက်မပြတ် စွန့်လွှတ်ခဲ့ရသော သူသည် အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့ရပြီး သူ့ဇနီးနှင့် သားအား ကာကွယ်ရန်အတွက် သူ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို ထုတ်မသုံးနိုင်ခဲ့ချေ။

​ထိုတိုက်ပွဲအတွင်း သူ့ဇနီး သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများကြားတွင် သူ ရူးသွပ်သွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ကြည့်ကာ စူးရှလှောင်ပြောင်သော ရယ်မောသံများကို ရှည်လျားစွာ ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။ ထိုရယ်မောသံများထဲတွင် မျက်ရည်များ ပါရှိနေသကဲ့သို့ ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးပြီး စကြဝဠာကြီးအား ရိုက်ခွဲပစ်လိုသော ရူးသွပ်မှုများလည်း ပါဝင်နေခဲ့သည်။

​နံနက်ခင်းတာအိုလောကကို အသူရာ အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်မည်ဟု သူ ကြေညာပြီးနောက် သူသည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

​ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ထိုအချိန်တွင် သူသည် ကလေးငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ကျိန်စာများကို ဖယ်ရှားရန် မူလက သူအသုံးပြုလိုခဲ့သော နည်းလမ်းအား စွန့်လွှတ်လိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုအစား သူသည် အခြားလမ်းစဉ် တစ်ခုကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

​သူသည် လမ်းစဉ်တွင် အောင်မြင်မှု ရရှိခဲ့နိုင်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများနှင့်အတူ ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုသို့ အဘယ်ကြောင့် ပြန်လာပြီး ထိုနေရာရှိ သက်ရှိများကို ထိုကဲ့သို့သော စကားများ ပြောကြားခဲ့မည်နည်း။

​သူ့စကားလုံးများက သူသည် သားဖြစ်သူနှင့် ကွဲကွာနေခဲ့ကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေသော်လည်း တစ်နေ့တွင် သူသည် ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ဤနေရာ၌ သူ၏ ခြေရာလက်ရာများအား ရှာဖွေတွေ့ရှိမည်ဟု သူ အသေအချာ ယုံကြည်နေခဲ့သည်။

​စုမင်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ဝမ်းနည်းမှုများမှာ ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များအပြင် ဝေခွဲမရမှုများနှင့် ရောပြွမ်းနေခဲ့သည်။ သူသည် ဖခင် ဟူသော ဝေါဟာရနှင့် စိမ်းသက်နေခဲ့သည်။ သူ ငယ်စဉ်က မျိုးနွယ်စုထဲတွင် ရှိနေစဉ် သူ့အဖော်များ အားလုံး၌ ဖခင်များ ရှိကြသော်လည်း သူ့တွင်မူ မရှိသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူသည် ယခင်က ဝမ်းနည်းခဲ့ဖူးပြီး တစ်ချိန်က အကြီးအကဲကို ၎င်းနှင့်ပတ်သက်၍ မေးမြန်းခဲ့ဖူးသော်လည်း သူ မည်သည့်အခါမျှ အဖြေမရရှိခဲ့ချေ။

​သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ တစ်နေရာရာမှ ကောက်ရလာသော ကလေးတစ်ယောက်ဟု အမြဲ ထင်မှတ်ခဲ့ဖူးသည်။ ဤသည်မှာ သူ ကလေးဘဝတုန်းက စိတ်ထဲရှိခဲ့သော အတွေးတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီတိုင်အောင် သူ့ထံတွင် ပါရှိလာခဲ့သည်။ သူ ၎င်းကို ပြန်လည် တွေးတောမိသောအခါ ထိုစဉ်က သူ့နှလုံးသားထဲရှိ မနာလိုအားကျမှုနှင့် နာကျင်ပူဆွေးမှုများအား ယခုထက်တိုင် အာရုံခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

​သူသည် အခြားလူများတွင် မိခင်နှင့် ဖခင်များ ရှိကြသော်လည်း သူ့တွင်မူ မရှိသည့်အတွက် သူ အားကျခဲ့ရသည်။

​'အရင်တုန်းက သူ တာအိုချန်နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တုန်းမှာ သူ့ဇနီး သေဆုံးသွားခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ သူ ရူးသွပ်သွားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုဆီ ပြန်လာဖို့ အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်။ သူက ဒီစကားတွေကို ပြောဖို့သက်သက်ပဲ ပြန်လာခဲ့တာလား။ ဒါမှမဟုတ် သူက ဒဏ်ရာ ကုသဖို့အတွက် ဒီနေရာကို လာဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာလား' စုမင်သည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အက်ကွဲကြောင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့ထံမှ ပျောက်ကွယ်သွားသော သဘဝသက်တမ်း နှစ်ကာလများအား ကြည့်ကာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

​'တကယ်လို့ သူက ဒီမှာ ဒဏ်ရာ ကုသနေတာဆိုရင် သူက လက်ရှိ ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုထဲမှာ ရှိနေတာ ဖြစ်နိုင်မလား' ထူးဆန်းသော အလင်းတစ်စက စုမင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် တောက်ပလာခဲ့သည်။ ဤအတွင်းစိတ်အတွေးက သူ့အား ကိုယ်ပိုင် ခံစားချက်များကို မထိန်းချုပ်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

​'ဒါမှမဟုတ် ဖြစ်နိုင်တာက…' စုမင် တုန်ရင်သွားခဲ့သည်။ သူ့တွင် အခြားသော ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ဤခန့်မှန်းချက်မှာ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းများက စုပ်ယူသွားခဲ့သော ရှင်သန်ခြင်း အင်အားနှင့် သက်စောင့်အားတို့အပေါ် အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်သည်။

​'အရင်တုန်းက သူ ပြန်လာချိန်မှာ သူ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး။ ဒီအစား သူက အလောင်းတစ်လောင်းကို ပွေ့ပိုက်ထားခဲ့တယ်။ သူ့ဇနီးဖြစ်တဲ့ အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ရဲ့ အလောင်းပဲ'

'​သူက ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုဆီ ပြန်လာပြီး သူ့ဇနီးကို အနှစ်သာရ ဗဟိုချက်မှာ ထားခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုရဲ့ အတွင်းပိုင်း ဖွဲ့စည်းပုံကို ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တယ်။ သူက ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူတွေကို ခေတ်အဆက်ဆက် ကြာရှည်မယ့် အစီအစဉ်တစ်ခုကို အကောင်အထည်ဖော်ခိုင်းခဲ့ပြီး ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုကို မကြာခဏ အသက်သွင်း စတင်စေခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ဒီနယ်မြေထဲက အထွတ်အထိပ် ရတနာတွေကို သုံးပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ တန်ခိုးရှင် အမြောက်အမြားကို ဆွဲဆောင်ခဲ့တယ်'

'​သူက သူတို့ကို အထွတ်အထိပ် ရတနာတွေအတွက် တိုက်ခိုက်ခိုင်းပြီး ဟင်းလင်းပြင် ကမ္ဘာတွေကို ဖြတ်သန်းသွားလာစေတယ်။ သူတို့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ အသက်သက်တမ်းတွေကို ပူဇော်စေခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ သူက အဲဒါကို သုံးပြီး သူ့ဇနီးကို အသက်ပြန်ရှင်အောင် လုပ်ခဲ့တာပဲ' စုမင် တုန်ရင်သွားခဲ့သည်။ ဤအတွင်း စိတ်အတွေးက စိတ်ထဲတွင် မရပ်မနား လည်ပတ်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် စိတ်အာရုံတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။

​'ဒီခန့်မှန်းချက်တွေထဲက ဘယ်အရာက အစစ်အမှန်လဲ' စုမင်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

​အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူသည် အက်ကွဲကြောင်းထဲမှ လှမ်းထွက်ကာ အခြားဟင်းလင်းပြင် ကမ္ဘာတစ်ခုထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သောအခါ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ရှုပ်ထွေးသည့် ခံစားချက်များမှာ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း မျက်လုံးထဲရှိ လမ်းပျောက်နေသော အကြည့်များမှာ ယခုအခါ နှလုံးသားထဲမှ လာသော စိုးရိမ်တုန်လှုပ်မှုများနှင့် ရောပြွမ်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​ဤစိုးရိမ်တုန်လှုပ်မှုမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှု သို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူ ကလေးငယ်ဘဝက သူ့အား ရင်ခွင်ထဲတွင် ပွေ့ပိုက်ထားခဲ့သော အမျိုးသမီးကို သူ သတိရမိသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမသည် အနောက်ငွေ့ရည်တိမ်တိုက် သီးခြား နယ်မြေတွင် ရှိစဉ် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲက နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ တူးဆွထွက်ပေါ်လာသည့် ပုံရိပ်ယောင် အာရုံထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့ဖူးသည်။ ထိုစိမ်းသက်သော်လည်း နွေးထွေးသော ခံစားချက်အပြင် သေဆုံးသွားချိန်တွင်ပင် ကလေးငယ်ကို ကာကွယ်ရန် အတင်းအကျပ် ကြိုးစားမှုမှာ စုမင်၏ ဘဝထဲတွင် စွဲထင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး မည်သည့်အခါမျှ မှေးမှိန်သွားမည်မဟုတ်သော အမှတ်အသားတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

​ထိုစိမ်းသက်မှုနှင့် နွေးထွေးမှုတို့မှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စုမင်၏ နားစည်နားတွင် တိုးညှင်းသော တီးတိုး ရေရွတ်သံ တစ်သံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

​"စု..." စုမင် တုန်ရင်သွားပြီး ခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင် ကမ္ဘာထဲရှိ ကမ္ဘာကြီးကို ကြည့်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ စကြဝဠာကြီးအား စိုက်ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

​"ဒါ… အမေလား..." သူ တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်မိတော့သည်။