အခန်း ၃၉၂

အခန်း။ ၃၉၂

"ဆိုင်ရှင် ရှင်းပေးပါ"

အရက်ဆိုင်၏ ပြတင်းပေါက်နားတွင် ထိုင်နေသော ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်တောက်ပသည့် အဝတ်အစားနှင့် ချောမောသော လူငယ်လေးတစ်ဦးသည် စားပွဲပေါ်တွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို တင်ထားခဲ့ပြီး ကလေးငယ်တစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဆိုင်မှ ထွက်သွားလိုက်သည်။

အရက်ဆိုင်ပြင်ပတွင်မူ လေပြင်းများ တဝူးဝူးတိုက်ခတ်နေပြီး ဆီးနှင်းမှုန်များမှာ လွင့်ပျံနေသည်။

"မြောက်ပိုင်းကတော့ အအေးဓာတ်က စောစောစီးစီး ရောက်လာတာပဲ"

ချန်ကျီရှင်း သက်ပြင်းချမိသည်။ တောင်ပိုင်းတွင် ဆောင်းဦးလေ၏ အေးစက်မှုကိုသာ ခံစားနေရချိန်၌ မြောက်ပိုင်းမှာမူ ဆီးနှင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီဖြစ်သည်။

ဤနေရာမှာ မြောက်ဘက်လွင်ပြင်သို့ မဝင်ခင် နောက်ဆုံး စစ်ဆေးရေးဂိတ်ဖြစ်သော ဇီချွမ်မြို့ဖြစ်သည်။ ဤမြို့ကို ကျော်လွန်သွားလျှင် နတ်ဆိုးများ၊ ကြမ်းတမ်းသော သားရဲများနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နေကြသည့် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော နတ်ဆိုးကြီးများ ခိုအောင်းရာ မြောက်ဘက်လွင်ပြင်သို့ ရောက်ရှိပြီဖြစ်သည်။

ထို လင်းနို့တစ်သောင်းအကြီးအကဲပင် နက်နဲသော ကောင်းကင်ဘုံမှ ထွက်ပြေးရန် ဤမြောက်ဘက်လွင်ပြင်တွင် ပုန်းခိုနေခဲ့ဖူးသည်။ ပြီးလျှင် မြောက်ဘက်လွင်ပြင်ကို ကျော်သွားလျှင် နတ်ဘုရားများနှင့် နတ်ဆိုးများ၏ သင်္ချိုင်းမြေဟု ခေါ်ဆိုသော မြောက်ဘက်ပင်လယ်သို့ ရောက်ရှိတော့မည်ပင်။

ဇီချွမ်မြို့မှ ထွက်လာသည်နှင့် နေရောင်ခြည် ဖြာကျနေသော တောင်တန်းကြီးများကဲ့သို့ ခမ်းနားထည်ဝါသော မြင်ကွင်းကို တွေ့ရသည်။

တိမ်တိုက်များကို ထိုးဖောက်ထားသော တောင်တန်းများမှာ အဆုံးမရှိ ပျံ့နှံ့နေပြီး မြို့ပြင်တွင် ရပ်နေရုံနှင့်ပင် တောင်ထိပ်တွင် ပျံဝဲနေသော ပေတစ်ရာခန့် ရှည်လျားသည့် အပြာရောင် ငှက်ကြီးကို မြင်နိုင်သည်။

ရှေးဟောင်းမြို့ရိုးမည်းကြီးများတွင် လက်သည်းရာ၊ အကိုက်ခံထားရသော အမာရွတ်များနှင့် ကြီးမားသော သတ္တဝါကြီးများနှင့် တိုက်မိထားသည့် ချိုင့်ခွက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤမြို့ကြီးမှာ မည်မျှများပြားသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရမည်ကို တွေးကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သည်။

"တကယ်ကို မလွယ်ကူခဲ့ပါဘူး"

ချန်ကျီရှင်း သက်ပြင်းချကာ ပြောသည်။

ကလေးငယ်မှာ အညိုရောင် သားမွေးဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားပြီး အသက်ရှူလိုက်တိုင်း ရေငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာကာ ချန်ကျီရှင်းကို စူးစမ်းသော အကြည့်ဖြင့် "ဆရာ ဘာက မလွယ်ကူတာလဲ" ဟု မေးသည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"

ချန်ကျီရှင်း ပြုံးလိုက်သည်။ မကြာမီပင် ဤမြောက်ဘက်လွင်ပြင်မှာ လယ်ယာစိုက်ပျိုးရန် သင့်တော်သော လှပသည့် တောင်တန်း ရေပြင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့မည်ပင်။ အကြောင်းမှာ ဤနေရာတွင် လုပင်းအမည်ရှိ မျက်မမြင် ပညာရှိတစ်ဦး ရောက်လာပြီး မကောင်းဆိုးဝါး သန်းပေါင်းများစွာကို နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းကြာ ဖိနှိပ်ထားရန် သူ့ကိုယ်သူ စတေးပြီး ကတိသစ္စာပြုတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"အော်~~"

ကလေးငယ်မှာ နားလည်သလို ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဆရာပြောတဲ့ ကျင့်စဉ်ကို ရှာဖို့ဆိုတာ ဒီနေရာမှာလား"

"ဟုတ်တယ်"

ချန်ကျီရှင်း ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်အရ ရှီမျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘွားအရိုးစုများမှာ ဤမြောက်ဘက်လွင်ပြင်ထဲတွင် ရှိနေခြင်းပင်။

"သွားကြစို့"

ချန်ကျီရှင်းသည် ကလေးငယ်ကို ချီပိုးလိုက်ပြီး မြောက်ဘက်လွင်ပြင်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

...

...

အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားပြီး သုံးရက်မြောက်နေ့သို့ ရောက်လာသည်။

မြောက်ဘက်လွင်ပြင်တွင် တောင်တန်းများနှင့် နတ်ဆိုးများ အလွန်များပြားသည်။ ထို့ပြင် မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်လာကြသော ရှေးဟောင်း လူမျိုးစုအချို့လည်း ရှိကြသည်။ လူမျိုးစုတိုင်းမှာ သူတို့၏ နယ်မြေကို အပြင်မှ တိုက်ခိုက်မှုများမှ ကာကွယ်ရန် ရုပ်တုတစ်ခုကို အစောင့်အရှောက်နတ်အဖြစ် ကိုးကွယ်ထားကြသည်။

ထိုစဉ် ချန်ကျီရှင်းသည် လူမျိုးစုတစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် ရှိသော အရိုးဖြူ ဖြစ်နေသည့် မိကျောင်းခေါင်းခွံကို စူးစမ်းနေသည်။

"ဒါက မင်းတို့ ကိုးကွယ်တဲ့ အစောင့်အရှောက်နတ်လား"

ချန်ကျီရှင်းက မေးလိုက်သည်။

သူ့ရှေ့တွင် သစ်သားတဲများစွာကို ချိတ်ဆက်ထားသော လူမျိုးစုလေးတစ်ခု ရှိသည်။ သားရေများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အရုပ်များ ဆေးခြယ်ထားသော လူရိုင်းများမှာ ချန်ကျီရှင်းကို ကြောက်လန့်တကြား ငေးကြည့်နေကြသည်။ သူတို့မှာ ချန်ကျီရှင်းထံမှ ပေါက်ဖွားလာသော ဖိအားကြောင့် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်နေကြသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး... ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးရှေ့မှာ အစီရင်ခံပါ့မယ် ဒါက... ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အစောင့်အရှောက်နတ်ပါပဲ"

နှစ်ပေါင်းများစွာ မသန့်ရှင်းဘဲ ရှုပ်ထွေးနေသော မုတ်ဆိတ်နှင့် ဆံပင်ရှိသည့် လူကြီးတစ်ဦးသည် တုတ်ကောက်ကို ကိုင်လျက် လူအုပ်ထဲမှ ထွက်လာသည်။

သူသည် ချန်ကျီရှင်းကို အလွန်အမင်း ရိုသေကြောက်ရွံ့သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ တုန်ရီစွာ ပြောလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော အချိန်အနည်းငယ်က လက်ရှစ်ချောင်းပါ နတ်ဆိုးမျောက်အချို့သည် သူတို့၏ ရွာကို အတင်းအဓမ္မ တိုက်ခိုက်နေကြပြီး သူတို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကိုးကွယ်လာခဲ့သော အစောင့်အရှောက်နတ်ပင် ခုခံရန် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။ ရွာသူရွာသားများမှာ အလွန်ကြောက်လန့်နေချိန်တွင် ချန်ကျီရှင်း ပေါ်လာသည်။

သူသည် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းရုံဖြင့် မြောက်ဘက်လွင်ပြင်၏ အစွန်းတွင် အစွမ်းထက်သည်ဟု သတ်မှတ်ထားသော ထိုနတ်ဆိုးမျောက်များကို သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့သည်။ သူတို့ ကိုးကွယ်နေသော အစောင့်အရှောက်နတ်မှာလည်း နတ်ဆိုးမျောက်များနှင့် ပူးပေါင်းသူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး အလွယ်တကူ သိမ်းယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

"မင်းတို့က များသောအားဖြင့် ဘယ်လို ကိုးကွယ်သလဲ"

ချန်ကျီရှင်းက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးသည်။

"အစီရင်ခံပါ့မယ် လူမျိုးစုတိုင်းမှာ ကိုးကွယ်ပုံ မတူကြပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ လူမျိုးစုအတွက်ဆိုရင်တော့ အပြင်မှာ အမဲလိုက်လို့ ရလာတဲ့ အစားအစာရဲ့ ထက်ဝက်ကို ပေးရပါတယ်။ ပြီးတော့ အစောင့်အရှောက်နတ်ရဲ့ ကာကွယ်မှုကို ရဖို့အတွက် နှစ်တိုင်း နှစ်စဉ် ရွှေရောင် ယောက်ျားလေးငယ်နဲ့ ကျောက်စိမ်းရောင် မိန်းကလေးငယ်စုံတွဲ သုံးတွဲကို ပူဇော်ရပါတယ်" ဟု လူကြီးက ရိုသေစွာ ဖြေသည်။

"လူကို ပူဇော်ရတာလား ဒါ ဘယ်လို အစောင့်အရှောက်နတ်မျိုးလဲ။ ဒါကတော့ တကယ့် နတ်ဆိုးပဲ"

ချန်ကျီရှင်းက နှုတ်ခမ်းမဲ့၍ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင် ကင်းမဲ့နေသော မိကျောင်းခေါင်းခွံကို အမှုန့်ဖြစ်သွားအောင် ဖိချေပစ်လိုက်သည်။

သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ ဤအစောင့်အရှောက်နတ်ဆိုသည်မှာ ရုပ်ခန္ဓာ ပျက်စီးသွားပြီး လူမျိုးစု၏ ပူဇော်ပသမှုများကို စုပ်ယူ၍ အသက်ဆက်နေရသော ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

"အရှင် စကားကို သတိပြုပါ အစောင့်အရှောက်နတ်တွေထဲမှာ အရမ်းစွမ်းအားကြီးတဲ့သူတွေ ရှိပါတယ်"

လူကြီးက အမြန် ပြောလိုက်သည်။

ချန်ကျီရှင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူသည် အစောင့်အရှောက်နတ် လုပ်နေသူများသည် ယခင်ဘဝက ဘာမှ မဟုတ်ခဲ့သူများဟုသာ ယုံကြည်သည်။

ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်လေးက ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းအားကြီးနိုင်မှာလဲ။

"ငါ မေးမယ် ဒီနားမှာ ရှီမျိုးနွယ်စုရှိတယ်ဆိုတာ မင်း သိလား"

ချန်ကျီရှင်း စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။

"ရှီမျိုးနွယ်စုလား"

လူကြီးမှာ အံ့ဩသွားပြီးနောက် "အရှင် ဆိုလိုတာက ကျောက်ရွာကို ပြောတာလား" ဟု ပြန်မေးသည်။

"ဟုတ်တယ် အဲဒီရွာပဲ သူတို့ ဘယ်နားမှာလဲ"

"အရှင် အဲဒီရွာက ကျွန်တော်တို့နဲ့ အတော်ဝေးပါတယ်။ မြောက်ဘက်လွင်ပြင်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးထဲမှာပါ။ အရင်ကတော့ သူတို့နဲ့ ခဏတွေ့ဖူးတယ်။ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင်တော့ ဒီကနေ နောက်ထပ် မိုင်ရာပေါင်းများစွာ ရှေ့ဆက်သွားရမယ်"

လူကြီးက ဦးညွှတ်၍ ဖြေသည်။

"ကျေးဇူးပဲ"

စကားဆုံးသည်နှင့် လူကြီး ပြန်မော့ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ထိုသူမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ရွာသူကြီး အရှင်ဆိုတာ ဘယ်သူများလဲ"

ရွာသားတစ်ဦးက မေးသည်။

"မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့အဝတ်အစားနဲ့ အသက်အရွယ် ပြီးတော့ ကလေးတစ်ယောက်ကို ခေါ်ပြီး ဒီလောက်နက်တဲ့ မြောက်ဘက်လွင်ပြင်ထဲ ရောက်နေတာဆိုတော့ သူက ပြင်ပက ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်"

ရွာသူကြီးက သူ့မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောသည်။ သူ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် "အော် အခုတော့ ငါတို့ရဲ့ အစောင့်အရှောက်နတ်လည်း ပျက်စီးသွားပြီ။ သားရဲတွေကို ဘယ်လို ကာကွယ်မလဲ" ဟု သက်ပြင်းချသည်။

သူ မြည်တမ်းနေစဉ်မှာပင် ဟိန်းသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တောအုပ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး အလွန်တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုမှာ မိုင်တစ်ရာပတ်လည်ရှိ နတ်ဆိုးများနှင့် သားရဲများကို သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

ကျောတွင် အတောင်ပံပါသော မြွေကြီးတစ်ကောင်မှာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း ချွန်ထက်သော ဓားအလင်းတန်းက ၎င်းကို အပိုင်းပိုင်း အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားအောင် ခုတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ရွာသူကြီး၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းမြောက်ခြင်းများ ပြည့်နှက်လာပြီး ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြရန် မြေပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။