အခန်း ၃၉၆

အခန်း။ ၃၉၆

ကျောက်ရွာ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ကြီးမားလှသော အနက်ရောင် ကြေးနီအိုးကြီးတစ်လုံးကို မီးဖိုပေါ်တွင် တင်ထားသည်။ ရှီဖေးဖုန်းက နောက်ဆုံးပါဝင်ပစ္စည်းကို ထည့်လိုက်သည်နှင့် အိုးကြီးမှာ ရုတ်တရက် ပွက်ပွက်ဆူလာသည်။

နတ်ဘုရားများ ရွတ်ဖတ်သံနှင့် ဆင်တူသော တေးသံသာများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ကျောက်ရွာသားများမှာ အံ့အားသင့်လျက် ငေးကြည့်နေကြသည်။

ဘုန်း

ရုတ်တရက် အိုးနံရံများမှာ တောက်ပလာပြီး တောင်တန်းကြီးများ၊ နေနှင့်လ၊ ရှေးဟောင်း ဘိုးဘေးတို့၏ ကောင်းကင်ကို ကိုးကွယ်နေသည့် ရုပ်ပုံများ ပေါ်လာသည်။

ရှေးခေတ်ကာလသို့ ပြန်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေပြီး အိုးပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော နဂါးချီနှင့် ပီရှူးတို့မှာလည်း အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ပင်။

အိုးထဲမှ မြူခိုးရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။ မွှေးကြိုင်လှသော ဆေးရည်နံ့မှာ ရွာတစ်ရွာလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ရွာသားများမှာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ချီစွမ်းအင်များ ပြည့်ဝလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

မြူခိုးများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ အိုးထဲတွင် ချော်ရည်ကဲ့သို့ ရွှေရောင်အရည်များ စီးဆင်းနေသည်။

"ဒါ... ဒါက တကယ့်ကို အဖိုးတန် ရတနာပဲ"

ရှီဖေးဖုန်းမှာ မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ငေးကြည့်နေသည်။ ဤအရည်ထဲတွင် ဆွမ်နီ၊ မြွေနဂါးနှင့် ဘီအန်းကဲ့သို့သော ရှေးဟောင်း ဘုရင်သားရဲတို့၏ အနှစ်သာရ သွေးများ ပါဝင်နေသည်။ ဤမျှ ဇိမ်ကျလှသော အိုးတစ်လုံးကို ရရှိဖို့ရန် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းမျိုးနွယ်စု သို့မဟုတ် ရှေးဟောင်း သန့်ရှင်းသော မြေပြင်များမှလွဲ၍ မည်သူမျှ မလုပ်နိုင်ပေ။

ကျန်ရှိနေသည့် ကလေးငယ်များမှာ မနာလိုစွာ ကြည့်နေကြသည်။

"ကလေးငယ်လေးအထဲကို ဝင်တော့"

ချန်ကျီရှင်းက ကလေးငယ်လေး၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးကာ တံတွေးယိုနေသည့် ကျောက်ရွာမှ ကလေးငယ်များကို ကြည့်၍ ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုက ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ပြင်ဆင်ထားတယ်။ ကလေးငယ်လေးအားလုံးသုံးမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူထွက်လာရင် မင်းတို့လည်း တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ခွဲဝေယူကြရမယ်"

ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ကလေးငယ်များမှာ ဝမ်းသာအားရ ခုန်ပေါက်ကြသည်။

"အစ်ကိုကြီး အစ်ကိုကြီးက အကောင်းဆုံးပဲ"

ရှီဖေးဖုန်းက တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန်ပြင်သော်လည်း ချန်ကျီရှင်း၏ ပြုံးနေသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ ဘာမျှမပြောတော့ဘဲ ပြုံးသာ ပြလိုက်သည်။

မကြာမီပင် ကလေးငယ်လေးမှာ အိုးထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။ ရွှေရောင်အရည်များမှာ ပွက်ပွက်ဆူလာပြီး ကလေးငယ်လေး၏ အသားအရေအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားသည်။ ကြီးမားလှသော ကံဇာတာတစ်ခု စတင်တော့မည်ပင်။ ချန်ကျီရှင်းက ဘေးမှ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ထင်းရှူးပင်ရှေ့တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။

"ဟွန့် ငါ ကလေးငယ်လေးကို သင်ပေးတာ မင်းကြောင့် မဟုတ်ဘူး။ သူ့မှာ စိတ်ရင်းရှိလို့ သင်ပေးတာ"

ထင်းရှူးပင်က နှာခေါင်းရှုံ့၍ ပြောသည်။

"ကျွန်တော် သိပါတယ်"

ချန်ကျီရှင်းက ရယ်မောလျက် ပြောသည်။ ထို့နောက် ခဏစဉ်းစားပြီး "အကြီးအကဲလီ ကျွန်တော် မေးချင်တာ တစ်ခုရှိတယ်။ မေးသင့် မမေးသင့်တော့ မသိဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မင်း မေးသင့် မမေးသင့် မသိရင် မမေးနဲ့"

ထင်းရှူးပင်၏ အသံမှာ မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် ပုံစံပေါက်နေသည်။ ထင်းရှူးပင်သည် ချန်ကျီရှင်းကို အတော်လေး စိတ်ကွက်နေပုံ ရသည်။

"ဟားဟား အကြီးအကဲက တကယ်ပဲ စိတ်ကွက်တတ်တာပဲ"

ချန်ကျီရှင်းက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ အပြာရောင်ဖီးနစ်ဆီက ကြားရတာတော့ အကြီးအကဲက ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးခုအထက်က မိုးကြိုးတွေကို ခေါ်ဆောင်လာတာလို့ သိရတယ်။ အကြီးအကဲက ဘယ်ကမ္ဘာကနေ လာခဲ့တာလဲဆိုတာ ပြောပြလို့ ရမလား"

ထင်းရှူးပင်မှာ ထိုမေးခွန်းကို ကြားသောအခါ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ အတိတ်ကို အမှတ်ရသွားဟန်ဖြင့် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထို့နောက် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောသည်။

"ငါ ဒီကမ္ဘာက လာတာ မဟုတ်တာ မှန်ပါတယ်။ ငါ လာတဲ့ ကမ္ဘာအကြောင်းကိုတော့ ပြောဖို့ ခက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းနယ်မြေကို ရောက်ရင်တော့ နားလည်လာပါလိမ့်မယ်"

"ဒါဆိုရင် ဒီကမ္ဘာက မဟုတ်ဘူးပေါ့..."

ချန်ကျီရှင်းသည် ခေါင်းကိုငုံ့လိုက်ပြီး အတွေးများဖြင့် နစ်မွန်းနေသည်။

အပြာရောင်ဖီးနစ်ဓား၏ ပြောပြချက်အရ ဤထင်းရှူးပင်ကြီးသည် ဤလောကထဲသို့ ကျဆင်းလာစဉ်က အကြွင်းအကျန်စွမ်းအားသက်သက်ဖြင့်ပင် မာရ်နတ်မျိုးနွယ်စုမှ သက်တမ်းရှည် မဟာမာရ်နတ်ဧကရာဇ်တစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤထင်းရှူးပင်ကြီး၏ အထွတ်အထိပ်ကာလက စွမ်းအားမှာ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းအဆင့်ထက်ပင် မြင့်မားနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းအဆင့်ထက် ကျော်လွန်သော ကျင့်စဉ်လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။

"အရှေ့အလယ်ပိုင်းဒေသမှာ ရှိသမျှ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းနယ်ပယ်က ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေက မဟာနတ်ဘုရားလမ်းကြောင်း သုံးခုကလွဲရင် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာက ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားရတာလဲ... ဒါက ထင်းရှူးပင်ကြီး လာခဲ့တဲ့ ကမ္ဘာနဲ့ ပတ်သက်နေတာလား"

"ပြီးတော့ ရှေးခေတ်ကာလက အလွန်ကြီးကျယ်ခမ်းနားခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားအင်ပါယာကြီးကရော ဘာကြောင့် တစ်ညတည်းနဲ့ ပြိုလဲသွားရတာလဲ"

"ဒီအချက်တွေအားလုံးက ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး"

ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်လုံးများတွင် မရေရာမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ နိဗ္ဗာနအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် အရှေ့အလယ်ပိုင်းဒေသသည် လျှို့ဝှက်ချက်များဖြင့် ထုပ်ပိုးထားသည့်အလား သူ အမြဲခံစားနေရသည်။

"မင်း ဘာတွေကို တွေးနေလဲဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တချို့ကိစ္စတွေကိုတော့ သိပ်ပြီး သိချင်မနေပါနဲ့ဦး။ အနည်းဆုံး မင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကို ရောက်တဲ့အထိ စောင့်ပါ"

ထင်းရှူးပင်ကြီးက ချန်ကျီရှင်းကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

ချန်ကျီရှင်းက ပြုံး၍ "အကြီးအကဲ ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကို ဘယ်လို ကျော်ဖြတ်ရမလဲဆိုတာ သိချင်မိပါတယ်" ဟု မေးသည်။

"မင်းက အခု နိဗ္ဗာနအဆင့် ခြောက်မှာပဲ ရှိသေးတာ။ ဘာလို့ အထွတ်အထိပ်အဆင့်အကြောင်း ကြိုပူပန်နေရတာလဲ"

ထင်းရှူးပင်က ငေးကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

ချန်ကျီရှင်းက ရယ်မော၍ "အကြီးအကဲ ပြောပြထားရင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားလို့ ရတာပေါ့" ဟု ပြောသည်။

သူ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ နောက်ထပ် နှစ်နှစ်အတွင်းတွင် သူသည် အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။

"ကောင်းပြီ ငါ ပြောပြမယ်။ လူသားတို့ရဲ့ နယ်ပယ်ကိုးခုက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်စပ်နေကြတယ်"

"ဥပမာအားဖြင့် စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်အဆင့်မှာ ဝိညာဉ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစပ်ပြီး မဟာတာအိုအစေ့ကို ငွေ့ရည်ဖွဲ့နိုင်တယ်။ နိဗ္ဗာနအဆင့်မှာဆိုရင် နိဗ္ဗာနစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး မသေနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ သွေးမှတစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားနိုင်တယ်။ ဒါက ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းအဆင့်ရဲ့ တစ်ဝက်ကို ရောက်နေတာနဲ့ အတူတူပဲ"

"အထွတ်အထိပ်အဆင့်ဆိုတာကတော့... အချိန်ကာလရဲ့ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ခြင်းပဲ"

ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်လုံးများတွင် တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ "အချိန်ရဲ့ စွမ်းအားလား"

သူ မေးခွန်းဆက်ထုတ်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်

"ဂိုဏ်းချုပ်"

ရွာအဝင်ဝတွင် တာဝန်ကျနေသော အမှောင်တပ်ဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာသည်။

"ဘာကိစ္စလဲ"

ချန်ကျီရှင်းက မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးလိုက်သည်။

ထိုသူက အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီးနောက် အလွန်အလေးအနက်ရှိသော မျက်နှာဖြင့် "ဂိုဏ်းချုပ် မိသားစုဆီကနေ သတင်းရောက်လာပါတယ်။ တတိယမြောက် တောင်ထိပ်သခင်နဲ့ ဇနီးသည်တို့ရဲ့ တည်နေရာအကြောင်း သတင်းရရှိထားပါတယ်" ဟု လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောသည်။

ချက်ချင်းပင် ချန်ကျီရှင်းမှာ ထိုင်နေရာမှ ခုန်ထလိုက်ပြီး "ဘာပြောလိုက်တယ်" ဟု အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ် တတိယမြောက် တောင်ထိပ်သခင်နဲ့ ဇနီးသည်တို့ရဲ့ သတင်းကို သိရှိသူတွေက ဇီဝေတောင်ပေါ်မှာ စောင့်ဆိုင်းနေကြပါတယ်"

ထိုသူက ထပ်လောင်းပြောသည်။

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ချန်ကျီရှင်းသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မဆိုင်းမတွဘဲ ကျောက်ရွာမှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားတော့သည်။