အခန်း ၄၀၀

အခန်း။ ၄၀၀

ချန်ထျန်းလျန်၏ နားများ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီးနောက် သူသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

"ရွှမ်းရွှမ်း... မင်း တစ်ခုခု ကြားလိုက်လား"

ယင်းရွှမ်းရွှမ်းမှာ ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ရေခဲပြင်ပေါ်မှ ချက်ချင်း ထရပ်ကာ ရေခဲနံရံတွင် နားကပ်၍ နားထောင်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... တကယ်ပဲ အသံကြားရတယ် လူတွေ အများကြီးပဲ"

"ဘာ"

ချန်ထျန်းလျန်၏ စိတ်ဓာတ်များမှာ တစ်ခဏချင်းပင် ပြန်လည် နိုးကြားလာသည်။

သူသည် ရေခဲပြင်ပေါ်မှ ခုန်ထလိုက်ပြီး ရယ်မောလျက် "ငါ့အသက်ရှင်ရကျိုးနပ်ပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ပြီး မိသားစုတပ်ဖွဲ့ကို ခေါ်လာတာ ဖြစ်ရမယ်"

"စောင့်ပါဦး"

ယင်းရွှမ်းရွှမ်းက ချန်ထျန်းလျန်၏ ဝမ်းသာမှုကို ဟန့်တားလိုက်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ရေခဲနံရံပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်သည်။ တစ်ခဏချင်းပင် သူမ၏ ဦးခေါင်းထက်မှ ကြည်လင်သော ဖြူဖွေးသည့် ဆံပင်များမှာ လေမရှိဘဲ လွင့်ဝဲလာသည်။

သူမ၏ လက်ချောင်းများမှတစ်ဆင့် ရေခဲပွင့်အကြောင်းတရားများမှာ ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်နှံ့သွားသည်။ ချန်ထျန်းလျန်က သူမကို မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည်။

ခဏအကြာတွင် ယင်းရွှမ်းရွှမ်းက မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သွားသည်။

"သူတို့အားလုံးဟာ စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်အဆင့် ပညာရှင်တွေချည်းပဲ တစ်ယောက်စီတိုင်းကလည်း စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်အဆင့် ကိုးကို ရောက်နေကြတာ ငါးဆယ်ထက်မနည်းဘူး"

"ဒါ့အပြင် အာရုံခံလို့မရတဲ့ အရှိန်အဝါ လေးခု ရှိသေးတယ်။ သူတို့က အနည်းဆုံး နိဗ္ဗာနအဆင့်ကို ရောက်နေကြတာ ဖြစ်ရမယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချန်ထျန်းလျန်မှာ အံ့အားသင့်လွန်း၍ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားသည်။

"ငါးဆယ်... စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်အဆင့် ကိုး ပညာရှင်တွေလား ပြီးတော့ နိဗ္ဗာနအဆင့် ပညာရှင် လေးယောက်လား"

ထို့နောက် ချန်ထျန်းလျန်မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိဟန်ဖြင့် ခေါင်းငုံ့ကာ "ဒါဆိုရင်တော့ ငါတို့ မိသားစု မဟုတ်လောက်ဘူး။ အရှေ့အလယ်ပိုင်းဒေသမှာ ဒီလောက် အင်အားကြီးတဲ့ တပ်ဖွဲ့မျိုး ဘယ်ကနေ ပေါ်လာတာလဲ မဟာနတ်ဘုရားလမ်းကြောင်းက လူတွေများ ရေခဲပြင် လွင်ပြင်ကို လာကြတာလား" ဟု စိတ်ပျက်စွာ မေးသည်။

ယင်းရွှမ်းရွှမ်းက သူမကို နူးညံ့စွာ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"ဘယ်သူပဲ လာလာ ဒါက နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

ထိုအခါ ချန်ထျန်းလျန်မှာ ပြန်လည်ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်သားပဲ"

...

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်ကျီရှင်းက မိသားစု ပညာရှင်များကို ဦးဆောင်ကာ ရေခဲပြင် လွင်ပြင်ဆီသို့ ချီတက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အရှေ့အလယ်ပိုင်းဒေသ တစ်ခုလုံး ထပ်မံ၍ တုန်လှုပ်သွားသည်။

အခြားသော အင်အားစုများမှာ ချန်ကျီရှင်း၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်မှာကို စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေကြသည်။ သို့သော် ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စု၏ စစ်သင်္ဘောကြီး ရေခဲပြင် လွင်ပြင်အောက်တွင် ရပ်တန့်သွားမှသာ သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းချနိုင်ကြသည်။

ရေခဲပြင် လွင်ပြင်၏ အောက်ခြေတွင် ဧရာမ အနက်ရောင် စစ်သင်္ဘောကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်မှ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာသည်။ သင်္ဘောတံခါး ပွင့်သွားပြီးနောက် အနက်ရောင်နှင့် ရွှေရောင် နဂါးသစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လှေကားကြီးမှာ မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။

နှင်းမုန်တိုင်းများကြားတွင် အမွှေးပွဝတ်ရုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော ပညာရှင်များက လှေကားဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော ဆံပင်များနှင့် ရုပ်ရည်သန့်ပြန့်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး လှေကားမှ ဆင်းလာသည်။ ချန်ကျီရှင်းသည် ရေခဲပြင် လွင်ပြင်ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။

ဤနေရာတွင် ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်များ လုံးဝ မရှိဘဲ အရာအားလုံးမှာ ရေခဲနေသကဲ့သို့ပင်။

"ဂိုဏ်းချုပ် ဒီနေရာက ရေခဲပြင် လွင်ပြင်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ ဝင်တိုက်ကြမလား"

နယ်သာလန် အကြီးအကဲက တိုးတိုးလေး မေးသည်။

"မလောပါနဲ့"

ချန်ကျီရှင်းက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ချန်ကျီရှင်းပါ။ ရေခဲပြင် လွင်ပြင်ကို လာရောက် လည်ပတ်တာပါ။ အမြန်ဆုံး ထွက်လာပြီး ကြိုဆိုပါတော့လား"

ထိုစကားလုံးများမှာ ကောင်းကင်ဘုံမှ မိုးကြိုးသံများပမာ ရေခဲပြင် လွင်ပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် ရေခဲပြင် လွင်ပြင်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး နှင်းတောင်များ ပြိုကျကုန်သည်။

ရေခဲထောင်အတွင်းတွင် ယခင်က တင်းမာနေသော ယင်းရွှမ်းရွှမ်းနှင့် ချန်ထျန်းလျန်တို့မှာ အံ့ဩတကြီးဖြင့် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"ကျီအာ"

...

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရေခဲပြင် လွင်ပြင်၏ တောင်ထိပ်တွင် ရှေးဟောင်းကျောက်နန်းတော်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။

ထိုနန်းတော်မှာ မည်မျှကြာမြင့်အောင် တည်ရှိနေမှန်း မည်သူမျှ မသိရှိကြပေ။ နန်းတော်ပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သင်္ကေတများမှာလည်း မှိန်ဖျော့သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်ကျီရှင်း၏ စကားသံကြောင့် နန်းတော်ကြီးတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

"မောက်မာလိုက်တာ"

"ယဉ်ကျေးမှုမဲ့လိုက်တာ"

ကျောက်နန်းတော်အတွင်းမှ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျောက်ဆောင်များနှင့် ပြုလုပ်ထားသော ခန်းမအတွင်းတွင် ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုဝင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေကြသည်။

သူတို့မှာ ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော အသားအရေ၊ ချွန်ထက်သော လက်သည်းများနှင့် ဖြူဖျော့နေသော မျက်လုံးများ ရှိကြသည်။ သူတို့သည် ရေခဲပြင် လွင်ပြင်တွင် နေထိုင်သည့် ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးများ ဖြစ်ကြသည်။

ဖြူဖွေးသော ဆံပင်များနှင့် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေသည့် ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးမိဖုရားကြီးမှာ ရေခဲပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ သူမမှာ နှစ်ပေါင်းသန်းနှင့်ချီ၍ အသက်ရှင်သန်ခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖယောင်းတိုင် အရည်ပျော်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"မောက်မာလိုက်တာ လူသားလေးတစ်ယောက်က ငါတို့ ရေခဲပြင် လွင်ပြင်ကို ကျူးကျော်ရဲတယ်ပေါ့"

"အဖေကလည်း မယဉ်ကျေးသလို သားက ပိုတောင်ဆိုးနေပါလား"

"မိဖုရားကြီး ကျွန်တော့်ကို ခွင့်ပြုပါ။ ချန်ကျီရှင်းရဲ့ ခေါင်းကို ဖြတ်ယူခဲ့ပါ့မယ်"

ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးများမှာ တယောက်ပြီးတယောက် စိန်ခေါ်စကားများ ဆိုကြသည်။ မိဖုရားကြီးမှာမူ တည်ငြိမ်နေပြီး ခေါင်းညိတ်၍ "ကောင်းပြီ" ဟု တစ်ခွန်းတည်း ပြောလိုက်သည်။

...

...

ရေခဲပြင် လွင်ပြင်၏ အောက်ခြေတွင်။

"ဘယ်သူက ခွေးလို အော်ဟစ်နေတာလဲ"

တောင်ထိပ်မှ ဆီးနှင်းမုန်တိုင်းများ ကြမ်းတမ်းစွာ တိုးဝင်လာပြီးနောက် ရုပ်ရည်သန့်ပြန့်သော ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးများ ဖြစ်လာကြသည်။

သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ အသက်အရွယ် အသင့်အတင့် ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း အလွန်ပင် ရုပ်ရည်ချောမောသည်။

သူတို့ကို ကြည့်ပြီးနောက် နယ်သာလန် အကြီးအကဲတို့မှာ ချန်ကျီရှင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

တတိယမြောက် တောင်ထိပ်သခင်က ဒီလောက်တောင် ချောတာ။ အခု ဂိုဏ်းချုပ်ကလည်း ချောမောတာပေါ့။ ဒါကတော့ မိဘမျိုးရိုးဆီက အမွေဆက်ခံတာပဲ။

"ကျွန်တော်က ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုက ရှူယင်ပါ။ ဂိုဏ်းချုပ်ချန်နဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ ရောက်လာတာပါ။ ဘာကိစ္စများ ရှိလို့ ရေခဲပြင် လွင်ပြင်ကို ကြွလာရတာပါလဲ"

ရှူယင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

"ငါ့မိဘတွေ ဘယ်မှာလဲ"

ချန်ကျီရှင်းက စကားရှည်မနေဘဲ အေးစက်စက် မေးလိုက်သည်။

"ဒီမှာ ခင်ဗျားမိဘတွေ မရှိပါဘူး။ ဒီနေရာမှာ ရှိတာကတော့ လွင်ပြင်ရဲ့ သားသမီးတွေပဲ ရှိပါတယ်။ ခင်ဗျား လိပ်စာမှားနေပြီ ထင်တယ်"

ရှူယင်က ပြောသည်။

"ဟုတ်ပြီ... မရှိဘူးပေါ့လေ"

ချန်ကျီရှင်းက အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်သည်။ မိဘနှစ်ပါးကို ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာ ပိတ်လှောင်ထားခဲ့သည်ကို တွေးမိတိုင်း သူ၏ ရင်ထဲတွင် မီးလောင်သလို ခံစားရသည်။

သူသည် ချက်ချင်းပင် ရေခဲပြင် လွင်ပြင်ပေါ်သို့ တက်ရောက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။

"ချွမ်း…"

ရှေးဟောင်းဓားကြီးတစ်လက် ချန်ကျီရှင်း၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူ့ပတ်လည်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်သွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေသည်။ ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ပေါ်လာသည်။

"ဒီနေ့ ငါရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောမယ်။ မင်းတို့ ငါ့မိဘတွေကို အပ်မလား ဒါမှမဟုတ် ငါ အတင်းအဓမ္မ ယူရမလား"

"မင်းတို့ သဘောနဲ့ အပ်မယ်ဆိုရင် သွေးမြေကျစရာ မလိုဘူး"

"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ တားဆီးမယ်ဆိုရင်တော့... ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး သွေးချောင်းစီးသွားမယ်ဆိုရင်တောင် ငါ့မိဘတွေကို ငါ ပြန်ခေါ်သွားမှာပဲ"