အခန်း ၁၃၄၄

အခန်း (၁၃၄၄) ဧကရာဇ် ၂ ပါး

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အခြားတိုက်ကြီးနှစ်ခုမှ ရောက်ရှိလာသော ဘုန်းကြီးများပင် အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ချိန်တွင် တူညီသော ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

"..."

မဟာလွတ်လပ်ခြင်း ကြာပန်း ပုတီးစေ့ဗောဓိသတ္တ က သူ၏ဆရာကို ကြည်ညိုလေးစားစွာ စိုက်ကြည့်နေပုံရသော်လည်း၊ သူ အမှန်တကယ် လိုချင်သည်မှာ လအနည်းငယ်ကြာမည့် အချိန်မဟုတ်ဘဲ ဆရာဖြစ်သူထံမှ ရပ်တည်ချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူက လောက၏ဗုဒ္ဓကိုးပါး အနက် တစ်ပါးဖြစ်ပြီး၊ မြေးတပည့်ဖြစ်သူမှာ အစစ်အမှန်အရှင်ရွှမ်ဝေ့၏လက်ဝါးချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် သေလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ရရာ ဤအခြေအနေက ရှင်းလင်းချက် တစ်ခုနှင့် ထိုက်တန်သည် မဟုတ်လော။

ထို့အပြင် ယှဉ်ပြိုင်မှုကို အရှေ့ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် ကျင်းပမည်ဖြစ်ပြီး၊ မြောင်ယင်မှာ အရှေ့ပိုင်းတိုက်ကြီး၏အလေးစားရဆုံးသော တပည့်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ရာ၊ သူ့ကိုမည်သို့ ရှုံးနိမ့်ခွင့်ပြုနိုင်မည်နည်း။

သူ၏တပည့်၏ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးရုံသာမက၊ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏လူငယ်မျိုးဆက်ကို ကျော်လွန်နိုင်ရန် လုံလောက်သော အခြေခံကို ပေးရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဤနေရာရှိ မသေမျိုးများ၏ ကျောရိုးကိုတရားမျှတမှုဖြင့် ပွင့်လင်းမြင်သာစွာနှင့် မှန်ကန်စွာချိုးဖျက်နိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

"ဘာလို့ သုံးလစောင့်နေရမှာလဲ။"

ရွှင်ပျော် ဗုဒ္ဓက လက်ကို အနည်းငယ် ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းက မြေဘုန်းကြီး မြောင်ယင်၏တစ်ကိုယ်လုံးလွှမ်းခြုံသွားသည်။

ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ပြန့်ကျဲသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ အသက်မရှိသလောက်ဖြစ်နေသော မြောင်ယင်က ချက်ချင်း အားအင်ပြည့်ဝလာပြီး မတ်တပ်ရပ်လာကာ၊ သူ၏တစ်ချိန်က ပြိုကွဲနေသော အသီးအပွင့်က ပိုမိုတည်ငြိမ်လာပါသည်။ သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး၊ အစစ်အမှန် ယဗုဒ္ဓကို အားပါးတရ အကြိမ်အနည်းငယ်ဦးချလိုက်၏။

"တပည့်က အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ယုံကြည်မှုကို စိတ်ပျက်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

ရွှင်ပျော်ဗုဒ္ဓက တုံ့ပြန်ခြင်းမရှိဘဲ၊ ညင်သာစွာသာ ပြုံးလိုက်သည်။

သို့သော် ဤလုပ်ရပ်ကိုယ်တိုင်ကပင် ဘုန်းကြီးများအတွက်များစွာသော အရိပ်အမြွက်များကို ပေးစွမ်းနေသည်။ ၎င်းက ဆွေးနွေးပွဲတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်လျှင်ပင်၊ ဤနေရာက ဗောဓိဂိုဏ်း၏အခြေခံဖြစ်သော အရှေ့ပိုင်းတိုက်ကြီး၏နယ်မြေဖြစ်ပြီး၊ ပစ္စုပ္ပန် ဗုဒ္ဓက ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားသဖြင့် ရှုံးနိမ့်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

မြောင်ယင်က ခေါင်းမော့လိုက်ရာ အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓသည် ကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်ကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူက အံများကိုကြိတ်လိုက်သည်။

ဂူ ၇၂ ခုမှ ရွှေမသေမျိုးများ ကျောထောက်နောက်ခံပေးထားသော အစစ်အမှန်အရှင်ထိုက်ရွှီက ယခုအခါ အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓ၏ အရှေ့တွင် ယှဉ်ပြိုင်ဆွေးနွေးငြင်းခုံမည်ဖြစ်ပြီး၊ အကြီးအကဲများ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခွင့် မရှိသဖြင့်၊ ဤအရှက်ရမှုကို ပြင်းထန်စွာပြန်လည် ရယူရမည်ဖြစ်ကာ၊ ထိုက်ရွှီကိုပြင်းထန်စွာ အရှက်ခွဲပြီး အစစ်အမှန်အရှင်ရွှမ်ဝေ့ကို သူ၏ကျိုးပဲ့နေသောသွားများကို မြိုချအောင် ယလုပ်ရမည်။

စောင့်သာကြည့်နေလိုက်ပါ။

...

နေ့ရက်များက လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွား၏။

ဂူ ၇၂ ခုမှ ရွှေမသေမျိုးများက နန်ဖျင်စီရင်စုတွင် စုဝေးကြပြီး ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းရှိ မသေမျိုးသုံးပါးရုပ်တုများကို ကိုးကွယ်ပူဇော်ကြသည်။

"စီနီယာအစ်ကို ရွှမ်ဝေ့၊ ဘယ်လောက်ကြာဦးမလဲ။"

ဂိုဏ်းနှစ်ခုကြားယှဉ်ပြိုင်မှုက ရှောင်လွှဲ၍မရသော အခြေအနေ ဖြစ်လာသည်နှင့်အမျှ၊ လင်းရွှီကျစ် က ရွှေမသေမျိုးများ အကြားတွင် သေချာပေါက် အစိုးရိမ်ဆုံးဖြစ်လာ၏။ ရှန်းယီ၏လုပ်ရပ်များကြောင့် လင်းရွှီမျိုးဆက်က ဆွေးနွေးပွဲများတွင် ပစ်မှတ်ထားခံရမည်ကို မည်သူမဆို ခန့်မှန်းနိုင်ပါသည်။

ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ယခုအချိန်က ရှန်းယီနှင့် ငြင်းခုန်ရန် အချိန်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိထားပြီး၊ ဦးစားပေးမှာ သူ့ကို ကျောထောက်နောက်ခံပေးရန် လုံလောက်သောအလေးချိန်ရှိသူ တစ်ဦးကို ရှာဖွေပြီး၊ ဗောဓိဂိုဏ်း၏ နှောင့်ယှက်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ဖြစ်သည်။

"မကြာတော့ပါဘူး။"

အစစ်အမှန်အရှင် ရွှမ်ဝေ့က ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ သူကိုင်ထားသော အမွှေးတိုင်လေးကို အမွှေးတိုင်ခွက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် မသေမျိုးသုံးပါးရုပ်တုအောက်တွင် အလင်းတန်းများက ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်ရပ်မှ ရုတ်တရက် စုစည်းလာပြီး၊ တစ်ချိန်က တိတ်ဆိတ်နေသော ခန်းမဆောင်အတွင်းတွင် မသေမျိုး တေးသွားများပဲ့တင်ထပ်လာကာ၊ သားရဲများနှင့် ငှက်ရာချီ၏အရိပ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကောင်းကင်အလင်းရောင်က သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ကျယ်ဝန်းသော နန်ဖျင်စီရင်စု မြို့တော်ကို အလင်းနှင့်အမှောင်ကြား တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်သွားစေသည်။

စီးဆင်းနေသော အလင်းတန်းများက လူသားပုံစံအဖြစ် လုံးဝစုစည်းသွားသည်။ အပြာရွှေရောင် ခမ်းနားသောဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပလ္လင်ပေါ်မှ ပိန်သွယ်သော မျက်နှာဖြင့် သြဇာအာဏာအရှိန်အဝါများနှင့် ဧကရာဇ် သရဖူများကို ဆောင်းထားသည့် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦးကိုတွေ့ရ၏။

သူက မသေမျိုးသုံးပါး၏ အောက်တည့်တည့်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပါသည်။

သူ၏ဘေးတွင် ကလေးအစေခံ နှစ်ဦးရှိပြီး၊ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်ထက်ကြီးမားသော ယပ်တောင်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ အောက်ဘက်ရှိ မသေမျိုးများဆီသို့ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

ပိန်သွယ်သော လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက သူ၏ မျက်လုံးများကိုဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ရွှေမသေမျိုးများစွာက တညီတညွတ်တည်း အရိုအသေ ယပေးလိုက်ကြသည်။ "အရှေ့ဘက်အစွန်း ယဧကရာဇ် ကို ကျုပ်တို့ ဖူးမြော်ပါတယ်။"

"..."

အရှေ့ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်က မသေမျိုးများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးသာတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ယအကြည့်ကို ရှန်းယီ အပေါ်တွင် ရပ်တန့်လိုက်၏။

သူက အဓိပ္ပာယ်ပါပါအပိုတစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုလူငယ်လေးက ယခုအခါ အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် မိမိ၏ အရေးပါမှုမရှိခြင်းကို သဘောပေါက်သွားပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ပထမအဆင့်ဧကရာဇ် တစ်ပါး၏ အကူအညီကို လိုအပ်လာသည့်အခါ သူ၏အတိတ်က မာနထောင်လွှားမှုအတွက် အနည်းငယ်နောင်တရနေသလားဆိုသည်ကို သိချင်နေသည်။

"ဒါက ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းရဲ့ ထိပ်တန်း တပည့်ပါ။"

အစစ်အမှန်အရှင် ရွှမ်ဝေ့ က ဧကရာဇ်၏အကြည့်ကို သတိပြုမိပြီး ညင်သာစွာ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

နောက်ဆုံး ကပ်ဘေးက ဤမျှကြမ်းတမ်းသော ယှဉ်ပြိုင်မှုအဖြစ်သို့ ရိုးရှင်းသွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ မမျှော်လင့်ထားသော်လည်း၊ ယိုယောင်တို့ သုံးဦးကို တစ်ယောက်တည်းဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့ဖူးသော အစစ်အမှန်အရှင်ထိုက်ရွှီက အနာဂတ်တွင် ဗောဓိဂိုဏ်းအပေါ် ဖိအားပေးရန် မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏ အကြီးမားဆုံးသော မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်လာခဲ့သည်မှာ သေချာပါသည်။

"ဧကရာဇ်ရောက်လာပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ စိတ်အေးရပါပြီ။"

လင်းရွှီကျစ်ပ အလျင်စလို အတင်းအကျပ်ပြုံးကာ ကြားဖြတ် ပြောလိုက်၏။ "သူက ကျွန်တော်ရဲ့လင်းရွှီမျိုးဆက်က တပည့်ပါ၊ ဒီခရီးစဉ်မှာ ပြဿနာကြီးကြီးမားမားဖြစ်စေခဲ့လို့ ဧကရာဇ်ရဲ့ သနားကြင်နာတဲ့ စောင့်ရှောက်မှုကို မျှော်လင့်ပါတယ်။"

"ဟက်။"

လင်းရွှီကျစ်က ရှန်းယီ၏ အောင်မြင်မှုများကို အသုံးပြု၍ ဂုဏ်သတင်းရယူရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း မည်သည့်တာဝန်ယူမှုကိုမျှ မယူလိုဘဲ၊ အလွန်အမင်းဟန်ဆောင်ပြနေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ချီယွင်ကျစ်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

"ဒီ ဧကရာဇ်တစ်ပါးတည်း ရောက်လာတာ မဟုတ်ပါဘူး။"

အရှေ့ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်က လက်ကို မြှောက်ကာ အားလုံးကိုမတ်တပ်ရပ်ရန် အချက်ပြလိုက်ပြီးနောက်ခန်းမဆောင်အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ဧကရာဇ် တစ်ပါးအနေဖြင့် မြင့်မြတ်သော်လည်း ဤနေရာမှာ အရှေ့ပိုင်း ဍုမေဏုဖြစ်နေသေးရာ၊ သတိထားမှုအနေဖြင့် သူ့ကိုအဖော်ပြုရန် အခြား လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးကို သူ ဖိတ်ကြားခဲ့ပါသည်။

"ဒီမှာ နောက်ထပ်ဧကရာဇ်တစ်ပါး ရှိနေသေးတာလား။"

အစစ်အမှန်အရှင်ရွှမ်ဝေ့၏ အမူအရာက အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သူပင်လျှင် အနည်းငယ်မျှ အာရုံခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။

အားလုံးက ခန်းမဆောင်အပြင်ဘက်သို့ အတူတကွ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။

အဝင်ဝတွင် သာမန်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ကျောက်လှေကားထစ်များပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေပြီး၊ မည်သည့် ပြေပြစ်သော ဟန်ပန်မျှမရှိဘဲ သာမန်အမျိုးသမီး တစ်ဦးကဲ့သို့သာ ဝတ်ဆင်ထားသည်။

သို့သော် ရေတံခွန်အလားကျဆင်းနေသော နက်မှောင်သောဆံပင်များအောက်တွင်၊ သူမ၏ ဖြူဝင်းသော ဘေးတိုက်မျက်နှာပြင်တစ်ဝက်မှာ အသက်ရှူမှားလောက်အောင် လှပနေပါသည်။

သူမက လေလွင့်ခွေးတစ်ကောင်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်နေပြီး၊ သူမ၏လက်ချောင်းထိပ်များဖြင့် သတ္တဝါလေးကို ပျော်ရွှင်စွာကျီစယ်နေ၏။

သူမဆီသို့ ဦးတည်နေသော အကြည့်များစွာကို သတိပြုမိမှသာ၊ သူမကဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းလှည့်ကာ မည်သည့်လှိုင်းဂယက်မျှမရှိဘဲ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။

"ဟိုထူဧကရီကို ကျွန်တော်တို့ ဖူးမြော်ပါတယ်။"

ရောက်လာသူမှာ ကပ်ဘေးကိုစိတ်ဝင်စားမှု မရှိသော ဤဧကရီဖြစ်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားရာ မသေမျိုးများလုံးဝ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ခဏတာမျှ အားလုံးအနည်းငယ် အနေရခက်သွားကြ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဟိုထူဧကရီက ဂရုမစိုက်စွာခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏အကြည့်ကို ခွေးဆီသို့ ပြန်လည် အာရုံစိုက်လိုက်ကာ သူမ၏မျက်လုံးများတွင် နူးညံ့မှု အချို့ကို နောက်တစ်ကြိမ်ပြသလိုက်သည်။

မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်း တပည့် အပါအဝင် မူလဖရိုဖရဲတာ့လော်ရွှေမသေမျိုး အုပ်စုတစ်ခုလုံးကို ပေါင်းစည်းထားလျှင်ပင်၊ လေလွင့်ခွေးတစ်ကောင်လောက်ပင် မထိုက်တန်ဘူးဟု သဘောထားနေသည့်အလားပင်။

"အဟမ်း။"

အစစ်အမှန်အရှင် ရွှမ်ဝေ့ က အနေရခက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

အရှေ့ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်က ဤဧကရီကို အဘယ်ကြောင့် ဖိတ်ကြားခဲ့ကြောင်းကို သူ ခန့်မှန်းနိုင်ပါသည်။ဤကိစ္စရပ်များတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်စေလိုပြီး အခြားဧကရာဇ်များကို အကျိုးအမြတ်ခွဲမပေးလိုရာတွေးတောကြည့်လျှင် ဟိုထူဧကရီတစ်ဦးတည်းသာ သင့်လျော်နိုင်သည်။

သို့သော် နတ်ဘုရားမင်းဆက်ကို ဖန်တီးရာတွင် ကူညီပေးခဲ့သော သခင်မက သူတည်ထောင်ခဲ့ဖူးသည့် အရာတစ်ခုကိုခွဲဝေရန် တွေးတောလိုက်သောအခါ၊ထူးဆန်းသော ခံစားမှုတစ်ခုက နက်ရှိုင်းလာခဲ့၏။

"ဧကရာဇ်နှစ်ပါးစလုံး ဒီမှာရှိနေပြီဆိုတော့ တပည့်တော်က အရှေ့ပိုင်း ဍုမေဏု ကို သွားပြီး အကြောင်းကြားလိုက်ပါမယ်။"

ဆက်မနေလိုသဖြင့် အစစ်အမှန်အရှင် ရွှမ်ဝေ့ က ခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်သို့ မသေမျိုး အုပ်စုကို တိုက်ရိုက် ဦးဆောင်သွားပါသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အရှေ့ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ် က တည်ငြိမ်စွာခေါ်လိုက်၏။ "ကျေးဇူးပြုပြီး ကျန်နေခဲ့လိုက်ပါ။"

မသေမျိုးများ၏ခြေလှမ်းများ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး အချင်းချင်းကြည့်လိုက်ကြကာ၊ ဧကရာဇ်က ဂျူနီယာတစ်ဦးကို ခေါ်လိုက်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားကြသည်။

"..."

ရှန်းယီက ဖြည်းညှင်းစွာလှည့်ကာ ပလ္လင်ပေါ်ရှိ ဧကရာဇ်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်၏။

လင်းရွှီကျစ်က ခေတ္တမျှတုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပါသည်။

'ဒါက ဧကရာဇ်က ကူညီဖို့ အစီအစဉ်ရှိပြီး၊ အဲဒီ လူရှုပ်လေးကို အခြေခံတချို့ထပ်ပေါင်းထည့်ပေးမလို့များလား။'

အကယ်၍ အခြားတစ်ယောက်ယောက်က ဤကဲ့သို့ပြုမူခဲ့ပါက၊ လင်းရွှီကျစ်က သေချာပေါက် မကျေမနပ် ဖြစ်မည်ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအခါ ရှန်းယီအပေါ် ကြင်နာမှုပြသသူ မည်သူမဆို ဤတပည့်ကိုခိုးယူကာ လင်းရွှီ မျိုးဆက်၏အမွှေးတိုင်များကို လုယူရန်ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ခံစားရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထို့အတူ ထိုလူရှုပ်လေး၏ ပုန်ကန်တတ်သော သဘာဝက လင်းရွှီကျစ်ကို ပို၍ပင် ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့စေသည်။

ရှန်းယီဒုက္ခရောက်မည်ကို သူ မလိုလားသလို၊ သိပ်ပြီးကောင်းစားသွားမည်ကိုလည်း သူ မလိုလားပေ။ သို့သော် ဧကရာဇ်သာဖြစ်ပါက ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဧကရာဇ်က ရှန်းယီကို သဘောကျသော်လည်း မျက်နှာကို ထောက်ထား၍ သူ၏အကျိုးအမြတ်များကို သေချာပေါက်လျစ်လျူရှုမည် မဟုတ်ပေ။

အစစ်အမှန်အရှင်ရွှမ်ဝေ့က ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏အင်္ကျီလက်စကို ဝှေ့ယမ်းကာ မသေမျိုးများကို အပြင်သို့ စောင့်ရှောက်ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ဤကဲ့သို့သောကိစ္စရပ်များကို မျက်မြင်သက်သေ မရှိဘဲလုပ်ဆောင်ခြင်းက ပိုကောင်းပါသည်။ မဟုတ်ပါက၊ ဧကရာဇ်က ဂိုဏ်းနှစ်ခု၏ဆွေးနွေးပွဲတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်သည်ဟု ပြောဆိုပါက ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေပါလိမ့်မည်။

မကြာမီ လူများပြည့်ကျပ်နေသော ခန်းမဆောင်ကြီးသည် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် အရာရာက မသေမျိုးများထင်ထားသကဲ့သို့ မဟုတ်ခဲ့ပေ။

အရှေ့ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်က အောက်ဘက်ရှိ ရှန်းယီကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်၏။ "မသေမျိုးတွေက အရှေ့ပိုင်းတိုက်ကြီးမှာ စုဝေးနေကြတယ်၊ ငါ သေသေချာချာစောင့်ကြည့်လိုက်တော့ အများကြီးပျောက်ဆုံးနေတာကို သတိထားမိတယ်။ အများစုက စွမ်းရည်မရှိတာကြောင့် သေဆုံးဒဏ်ရာရကြတာဖြစ်နိုင်ပေမယ့်၊ ငါ့ရဲ့ကိုယ်စားပြုကတော့ ဒီအမျိုးအစားထဲမှာ မပါဝင်သင့်ဘူး။"

"ချီရှန်းဒီမှာမရှိတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်းမှာ ဘာအတွေးတွေ ရှိလဲ။"

ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးမှုကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း ရှန်းယီ၏အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိဘဲ၊ခေါင်းခါလျက် ရိုးရှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

"တပည့် မသိပါဘူး။"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ အရှေ့ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်၏ အကြည့်က အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ခဏအကြာတွင် ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ကာ ဆက်လက် မမေးမြန်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ "ငါ့ရဲ့အရင်စကားတွေအတိုင်းပါပဲ၊ ဧကရာဇ်စံအိမ်တော်ရဲ့ တံခါးက မင်းအတွက် အမြဲပွင့်နေပါတယ်။"

စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ပိန်သွယ်သောပုံရိပ်က ပလ္လင်ပေါ်မှ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပါသည်။

ရှန်းယီက ခန်းမဆောင်မှ ထွက်ခွာရန် လှည့်လိုက်၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏အနောက်မှ နူးညံ့သော အမျိုးသမီးအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"နင်လိမ်နေတာ သိသိကြီးနဲ့၊ပြီးတော့ သူက နင် လိမ်နေတာကိုသိတယ်ဆိုတာကို သိလျက်နဲ့တောင်၊ နင်ဘာကြောင့် ခေါင်းကိုက်တဲ့ အရိပ်အယောင်တောင် မပြရတာလဲ။"