အခန်း ၁၃၄၅

အခန်း (၁၃၄၅) မဟာကပ်ဘေးကြီး၏ အဆုံးသတ်

"..."

ရှန်းယီ၏ခြေလှမ်းများက အနည်းငယ်တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး၊ ခန်းမဆောင်အပြင်ဘက်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေသော အမျိုးသမီးဆီသို့ သူ၏အကြည့်ကို ပြောင်းလိုက်သည်။

သူမက ဤလောကတွင် အလေးစားရဆုံးသော သခင်မဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပြီး၊ ဧကရာဇ်ခြောက်ပါးအနက်တစ်ပါးဖြစ်ရုံသာမက၊ ဤနှိုင်းယှဉ်ချက်အရ ငြိမ်းချမ်းသောခေတ်ကာလကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျဖန်တီးခဲ့သူလည်း ဖြစ်သည်။

ရှန်းယီက အခြား မသေမျိုးများ၏အကဲဖြတ်မှုများကိုယုံကြည်ပြီး ဟိုထူ ဧကရီက ဤကပ်ဘေးကို စိတ်ဝင်စားမှုမရှိနိုင်ဟုထင်မြင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူမကို မိမိ၏ကိုယ်ပိုင်အုပ်စုဝင်တစ်ဦးအဖြစ် မှတ်ယူလောက်အောင် မိုက်မဲသောအတွေးမျိုး မရှိခဲ့ပေ။

အကြောင်းပြချက်မှာ အလွန် ရိုးရှင်းလှသည်။

သေမျိုးလောက၏သက်ရှိ သတ္တဝါများအတွက် လူသားဧကရာဇ် ရှာဖွေနေသော လမ်းကြောင်းတွင်၊ မသေမျိုးများအတွက်နေရာရှိမည် မဟုတ်ပေ။ နှင်ထုတ်ခံရမည့် ထိုမသေမျိုးများထဲတွင် သူ၏အရှေ့မှ သခင်မကဲ့သို့သော လေးစားရသည့် ပုဂ္ဂိုလ်များပင် ပါဝင်နေပါသည်။

ဟိုထူ ဧကရီက သေမျိုးလောကအပေါ် အနည်းငယ်သောမျက်နှာသာပေးမှု ရှိနိုင်သော်လည်း၊ ဧကရီတစ်ပါးအဖြစ် သူမ၏ ရပ်တည်ချက်က သေမျိုးလောက၏ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ရပ်တည်ရန် ဖန်တီးထားပြီးဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ရှန်းယီက လိုအပ်သည်ထက်ပို၍ သူမနှင့် ပတ်သက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့သော်လည်း၊ မမျှော်လင့်ဘဲတစ်ဖက်လူက အရင်စတင်ကာ စကားပြောလာခဲ့၏။

"ဟင်။"

ဟိုထူ ဧကရီကလည်း မဝေးလှသောနေရာမှ လူငယ်လေးကို စေ့စေ့စပ်စပ် အကဲခတ်နေပါသည်။

ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းကို မပြုလုပ်ပါက ဧကရီတစ်ပါး ဖြစ်လျှင်ပင် အခြားသူများ၏စိတ်ထဲသို့ ဖောက်ထွင်း မမြင်နိုင်ပေ။ သူမက သေမျိုးလောကနှင့် ပိုမိုရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး၊ ဤမသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်း တပည့်ထံတွင် သေမျိုးများနှင့် ရင်းနှီးမှုအငွေ့အသက်မှာ အနည်းငယ်ပြင်းထန်လွန်းနေခဲ့၏။

သူမကိုစိတ်ဝင်စားစေခဲ့သောအရာမှာ၊ ဤလူငယ်လေးက တာအိုဓမ္မဆွေးနွေးပွဲတွင် မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းအားကိုယ်စားပြုတော့မည်ဖြစ်ပြီး ဤကဲ့သို့သောအချိန်မျိုးတွင် အရှေ့ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ် က သူ့ကိုအနှောင့်အယှက်ပေးမည် မဟုတ်ကြောင်း သိထားခြင်းကြောင့် မဟုတ်သလို၊ မသေမျိုး ဧကရာဇ်၏နေရာကို လွယ်ကူစွာဆုပ်ကိုင်နိုင်မည်ဟုမာနထောင်လွှားစွာယူဆပြီး ဧကရာဇ် တစ်ပါးကို အထင်သေးနေခြင်းကြောင့်လည်း မဟုတ်ပေ။

၎င်းမှာ ရှင်းပြ၍မရနိုင်သော ဖြောင့်မတ်ပွင့်လင်းမှု ခံစားချက်တစ်ခုကြောင့်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ လူတစ်ယောက်က ရိုးသားဖြောင့်မတ်နေလျှင်၊ ကောက်ကွေ့နေသောအရိပ်များကို အဘယ်ကြောင့်ကြောက်ရွံ့နေမည်နည်း။

ထို့ပြင် လိမ်လည်ပြောဆိုထားလျှင်လည်း၊ လူတစ်ယောက်၏စိတ်နှလုံးက မည်သို့များဤမျှ တည်ငြိမ်နေနိုင်မည်နည်း။ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေ၏။

"တပည့် သိပ်နားမလည်ပါဘူး။"

"ဒါပေမယ့် ဘာလို့အပြစ်ရှိစိတ်မခံစားရတာလဲလို့ မေးမယ်ဆိုရင်တော့၊ တပည့် ဘာအမှားမှ မလုပ်ထားလို့ပဲ ဖြစ်မှာပါ။"

ဟိုထူ ဧကရီ၏ အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်၊ ရှန်းယီက ခေတ္တမျှတွေးတောလိုက်ပြီးနောက် တိုးညှင်းသောအသံဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက ဂျူနီယာတစ်ဦးအနေဖြင့် အရိုအသေပေးကာ၊ လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်၍ နှုတ်ဆက်ပြီးခန်းမဆောင်ကြီးမှ ထွက်ခွာရန် လှည့်ထွက်သွားခဲ့၏။

"ဘာအမှားမှ မလုပ်ထားဘူး..."

ဟိုထူ ဧကရီက ထိုစကားလုံးများကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင်တွေးတောလိုက်ပြီး၊ ရုတ်တရက်အလွန် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်သည်။

မမှားယွင်းသော်လည်း လိမ်လည်ပြောဆိုရန် လိုအပ်နေခြင်းက၊အပြစ်ရှိသူမှာ ဤနယ်ပယ် လောက၏လေးစားရသော ဖခင်၊ ဧကရာဇ် ခြောက်ပါးအနက် တစ်ပါးဖြစ်သည့် အရှေ့ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်ပင် ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေပြီး၊ သူ့ကို မှားယွင်းသည်ဟုတစ်စုံတစ်ယောက်က ထင်မြင်ရန်ရဲဝံ့နေခြင်းဖြစ်သည်။

"အရှေ့ဘက်အစွန်းက ဘာကို မှားယွင်းခဲ့တယ်လို့ နင်ထင်လဲ။"

ဟိုထူ ဧကရီက လေလွင့်ခွေး၏ခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး လွှတ်ပေးလိုက်၏။ စွမ်းအားပြသရန် ရည်ရွယ်ထားသည့် ကောင်းကင်အလင်းရောင် အပြောင်းအလဲများက၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သတ္တဝါငယ်လေးများကို ကြောက်လန့်စေခြင်းမှလွဲ၍ အခြားရည်ရွယ်ချက်မရှိပါဘူး။

သခင်မ၏အနောက်တွင်၊ ပြေပြစ်သောပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ရောက်လာသူမှာ ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်နှာရှိကာ၊ ပထမဦးစွာ တပည့်တစ်ဦးအနေဖြင့် အရိုအသေ ပေးလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏နာကြည်းမှုကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုသည်။ "သူ သေချာပေါက် မှားယွင်းခဲ့ပါတယ်။ ဒီမဟာကပ်ဘေးကြီးမှာ ဆရာ သောကရောက်ခဲ့ရတာကို သေသေချာချာသိနေလျက်နဲ့တောင်၊ တရားမျှတမှုအတွက်လို့ အကြောင်းပြပြီး ဆရာ့ကိုအတင်းအကျပ်ဆွဲခေါ်လာခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒါကအကြံအစည်တွေနဲ့ အပြည့်ပါပဲ။"

ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသမီးကို ရှီမုဟု ခေါ်ပြီး၊ ဟိုထူဧကရီ၏ တစ်ဦးတည်းသော တပည့် ဖြစ်ပါသည်။

"ငါ ဆိုလိုတာက အဲဒါမဟုတ်ပါဘူး။"

ဟိုထူဧကရီက ညင်သာစွာရယ်မောလိုက်ပြီး၊ သူမ၏လက်ပေါ်မှ ကပ်နေသောအမွေးအမျှင်များကို ခါချလိုက်၏။ "ထားလိုက်ပါတော့။"

ဂိုဏ်းနှစ်ခုက မဟာကပ်ဘေးကြီးကို သဘောတူညီခဲ့သည့် နေ့မှစ၍၊ သူမက မသေမျိုးသုံးပါး နှင့် မပျော်မရွှင်စွာဖြင့်လမ်းခွဲခဲ့ပြီးနောက် ဧကရာဇ်စံအိမ်တော် သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ငြိမ်းချမ်းမှုကို ရှာဖွေသည်ဟုဆိုသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူဖြစ်ပျက်လာမည့် အရာများကို သူမ မမြင်တွေ့လိုခြင်းသာဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကိုပြောင်းလဲရန် စွမ်းအားမဲ့နေသဖြင့် ပုန်းအောင်းကာ လောက၏ကိစ္စရပ်များ အားလုံးကို ရှောင်ရှားနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ယခု သူမအပြင်ထွက်လာရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းမှာ အရှေ့ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်၏ ဟန်ဆောင် နှစ်သိမ့်စကားများကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊သေမျိုး လောက၏လက်ရှိ အခြေအနေကို မမြင်တွေ့ဘဲ မနေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲလောကကြီးက ပြင်းထန်စွာ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်နေသော်လည်း၊ သူမ စိတ်ကူးထားသည်ထက် အနည်းငယ်ပို၍ ကောင်းမွန်နေပါသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သတင်းအစုံအလင်ကို သူမ ကြားသိခဲ့ရပြီး၊ ဤအခြေအနေက လမ်းစဉ်သုံးသွယ်၏ထိပ်တန်း တပည့်က ယုံကြည်မှုစွမ်းအင်များကို ယှဉ်ပြိုင်လုယူရန်ရည်ရွယ်လျက် စည်းမျဉ်းများကို အရင်ဆုံး ချိုးဖောက်ခဲ့ရာမှ၊ မရည်ရွယ်ဘဲ သာမန်ပြည်သူများအတွက် အသက်ရှူပေါက်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

အစပိုင်းတွင် ဟိုထူ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ၊ အခြေအနေအနည်းငယ်သက်သာရာ မရမီတွင် သေမျိုးသတ္တဝါများ၏အနည်းဆုံး ခုနစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းခန့် သေဆုံးရမည်ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအချိန်ရောက်လျှင် နတ်ဘုရားမင်းဆက်က ကစားပွဲထဲမှ ထွက်သွားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ကျန်ရှိနေမည့်အရာမှာ ဂိုဏ်းနှစ်ခုကြား ပဋိပက္ခသာဖြစ်လိမ့်မည်။

ယခု ကြည့်ရသည်မှာ အနည်းဆုံးခုနစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းကို ကယ်တင်ထားနိုင်ဆဲဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းက ဂိုဏ်းနှစ်ခုကို ဤမဟာကပ်ဘေးကြီး အဆုံးသတ်ရန် အလျင်စလိုဆုံးဖြတ်စေခဲ့ရာ၊ သတ္တဝါအားလုံးအတွက် အမှန်တကယ်ပင် ကံကောင်းခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအကြောင်းပြချက်ကြောင့်ပင် ဟိုထူက ရှန်းယီကို နောက်ထပ်တစ်ချက်အကဲခတ်ကြည့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူငယ်လေးက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းလော သို့မဟုတ် မရည်ရွယ်ဘဲ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းလောဆိုသည်ကို သူမ သိချင်ခဲ့၏။

အရှေ့ဘက်အစွန်းဧကရာဇ် မှားယွင်းသည်ဟု သွယ်ဝိုက်၍ဆိုလိုသော လူငယ်လေး၏ပုန်ကန်တတ်သော စကားအပေါ်တွင်သာ အခြေခံကြည့်လျှင်၊ ပထမဖြစ်နိုင်ခြေက အနည်းငယ် ပိုများနေပုံ ရသည်။

ဟိုထူက ဝမ်းမြောက်သင့်သော်လည်း၊ အနည်းငယ် တွေးတောပြီးနောက် သူ့ကိုထိန်းသိမ်းထားရန် မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။

ယုတ္တိဗေဒအရ၊ ဤကဲ့သို့သော တပည့်မျိုးက မသေမျိုးဧကရာဇ်၏ ရာထူးသို့ တက်လှမ်းသွားပါက သေမျိုးလောကအပေါ် အခြားသူများထက် အနည်းငယ် ပို၍သနားကရုဏာ ထားလောက်မည်။

သို့သော် အမှန်တကယ်တွင်၊ သူမ၏အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်၌ ၎င်းကိုကောင်းစွာ နားလည်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ရာထူးမတက်မီ မည်သည့်စိတ်နေသဘောထား သို့မဟုတ် ရည်ရွယ်ချက်များရှိခဲ့ပါစေ၊ ထိုပလ္လင်ပေါ်တွင်ထိုင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ စကားတစ်ခွန်းနှင့် လုပ်ရပ်တိုင်းက မိမိ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်ရှိတော့မည် မဟုတ်ဘဲ၊ မဟာဂိုဏ်းကြီး၏ သဘောထားအပေါ်တွင်သာ လုံးဝမူတည်နေမည်ဖြစ်ရာ၊ အလွန်အမင်းရက်စက်ယုတ်မာမှု သို့မဟုတ် မေတ္တာကရုဏာကြီးမားမှုကြားတွင် မည်သည့် ကွာခြားချက်မျှမရှိတော့ပေ။

"ဆရာက ဒီမသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းရဲ့ထိပ်တန်း တပည့်က တာအိုဓမ္မဆွေးနွေးပွဲမှာ ကြီးမားတဲ့ အောင်ပွဲကိုရရှိနိုင်မယ်လို့ ထင်ပါသလား။"

ရှီမုက လူငယ်လေး ထွက်ခွာသွားသော လမ်းကြောင်းဆီသို့ လှမ်းကြည့်ကာ၊ အနည်းငယ် သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။

"နင်ကရော ဘယ်လိုထင်လဲ။" ဟိုထူ ဧကရီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လမ်းလျှောက်သွားသည်။

"တပည့်ထင်တာကတော့... အခွင့်အရေး အလွန် နည်းပါးပါတယ်။" ရှီမု က အလျင်စလိုလိုက်သွားပြီး၊ လေးနက်စွာတွေးတောလျက် ပြောသည်။

"သူက အခုအရမ်းထင်ပေါ်လွန်းနေတယ်၊ ဗောဓိဂိုဏ်းက လူတိုင်း သူ့ကိုမုန်းတီးနေမှာ သေချာတယ်။ပြီးတော့ သူ့ကို အနိုင်ယူတဲ့သူဘယ်သူမဆို ဗောဓိဂိုဏ်းရဲ့ ထိပ်တန်း တပည့် အဖြစ်ကို သေချာပေါက် ခုန်တက်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီ ဘုန်းကြီးတွေက သဘာဝအရကိုအကာအကွယ်ပေးတတ်တဲ့အကျင့်ရှိတာနဲ့ ပေါင်းလိုက်ရင်၊ လျှို့ဝှက်ညစ်ပတ်တဲ့ နည်းဗျူဟာတွေ သေချာပေါက်ရှိလာနိုင်လို့၊ ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ အနိုင်ရဖို့ဆိုတာ အရမ်းခက်ခဲပါတယ်။"

ဤနေရာတွင်၊ ဧကရီက လူငယ်များကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျမေးခွန်းထုတ်လေ့ သိပ်မရှိကြောင်း ရှီမုက ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး သူမ၏လေသံကို လျင်မြန်စွာပြောင်းလဲလိုက်သည်။ "ဒါကတော့ တပည့်တော်ရဲ့ အသေးအဖွဲ အမြင်သက်သက်ပါပဲ။ ဆရာ ဘယ်လိုမြင်လဲ ဆိုတာတော့ တပည့်တော် မသိပါဘူး။"

"..."

ဟိုထူက နန်ဖျင်စီရင်စုမြို့တော် ကို ဖြတ်၍ အေးအေးလူလူ လမ်းလျှောက်သွားပါသည်။ မြို့တော်က ၎င်း၏သဘာဝအရ ညစ်ပတ်ပြီး ဆူညံနေပုံပေါ်သော်လည်း၊ အေးစက်ပြီးလူသူကင်းမဲ့သော ဧကရာဇ်စံအိမ်တော်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာ ပိုမိုစိတ်အေးချမ်းသာမှုရှိစေကြောင်း သူမ တွေ့ရှိရ၏။