အခန်း ၁၃၄၇

အခန်း (၁၃၄၇) သူရဲဘောကြောင်သော ဟောက်မင်

"ငါ သွားမည်။" ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက အသားမည်းမည်းပိန်လှီသော ဘုန်းကြီး၏မာနထောင်လွှားမှုကို သည်းမခံနိုင်ဘဲ ကျယ်လောင်စွာအော်ဟစ်ကာ တိမ်တိုက်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ခုန်တက်သွားသည်။

ယခင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းဂူမှ တပည့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ ဤအရပ်ရှည်ပြီး တောင့်တင်းသော ကျင့်ကြံသူ၏နယ်ပယ်က သိသိသာသာ ပိုမို နက်ရှိုင်းသည်။ သူက မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်ဟု မသတ်မှတ်နိုင်သော်လည်း၊ ခြောက်နှင့်မြောက် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်ရှိ အဓိကကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူက သင်ခန်းစာ ရသွားပုံရသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် သို့မဟုတ် သူ၏ဂိုဏ်းအမည်ကိုပင် ထုတ်မပြောခဲ့ပေ။

တိမ်တိုက်များပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ သူက တိုက်ခိုက်ရေးနှင့် ကာကွယ်ရေးမှော်ရတနာလက်နက် အမျိုးမျိုးကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက်၊ ပြိုင်ဘက်ကို လေးနက်စွာစိုက်ကြည့်ကာ အားနည်းချက် တစ်ခုကိုစောင့်ဆိုင်းပြီး လှုပ်ရှားရန်အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ရန် အသင့်ပြင်ထား၏။

သို့သော် ဘုန်းကြီးက ယခင်ကကဲ့သို့ သူ၏ဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာနေဆဲဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရလျှင် သူကရှင်းပြ၍မရနိုင်အောင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။

ပြိုင်ဘက်က အားနည်းချက်များ ပြည့်နှက်နေကြောင်း ရှင်းလင်းနေသော်လည်း၊ မည်သို့ တိုက်ခိုက်ရမည်ကို မသေချာသလိုခံစားရစေသည်။

"ဇီဝေ့နတ်ဘုရားနန်းတော်၊ ငါ့အတွက် ဖိနှိပ်စမ်း။"

အရပ်ရှည်ပြီး တောင့်တင်းသော ကျင့်ကြံသူ၏ မျက်နှာတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များပေါ်လာပြီး၊ သူ၏အင်္ကျီလက်စကို ဝှေ့ယမ်းကာ ခရမ်းရောင် မြူခိုးများဖုံးလွှမ်းနေသော ကြီးမားလှသည့် ခန်းမဆောင်ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုကိုဆင့်ခေါ်လိုက်၏။ ထိုအရာက အသားမည်းမည်းပိန်လှီသော ပုံရိပ်ကို အတွင်းတွင် လုံးဝပိတ်လှောင်ရန် ရည်ရွယ်လျက် ခမ်းနားသောစွမ်းအားဖြင့် ရိုက်ချလာသည်။

ဤသည်မှာ မသေမျိုးများက ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အသုံးပြုလေ့ရှိသော အတွေ့ရအများဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်ပြီး၊ မည်သူကမျှ အပြစ်ရှာ၍ မရနိုင်ပေ။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ရွှမ်ထျန်းတောင်မှ ဘုန်းကြီးက သူ၏လက်မောင်းများကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားကာအောက်သို့ ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး၊ နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ဇီဝေ့ နတ်ဘုရား နန်းတော်ကို သူ၏ပိန်လှီသော ပခုံးများဖြင့် အံ့မခန်းပင်ထောက်မလိုက်သည်။

ဘုန်း..

ဘုန်းကြီးက ရှေ့သို့ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်ရာ၊ သူ၏အောက်ရှိ အဝါရောင်တိမ်တိုက်က လှုပ်ခတ်ကာပြန့်ထွက်သွားပါသည်။

သူက ဧရာမခန်းမဆောင်ကြီးကိုပခုံးပေါ်တွင် ထမ်းထားလျက်ဖြည်းညှင်းစွာ လမ်းလျှောက်နေရာမှ မြန်ဆန်သောအရှိန်သို့ ပြောင်းလဲသွားရာ၊ ပြင်းထန်သောတုန်ခါမှုများကြောင့် ဇီဝေ့နတ်ဘုရား နန်းတော် ကိုယ်တိုင်ပင် စတင်ပြိုကျလာခဲ့၏။

အရပ်ရှည်ပြီးတောင့်တင်းသော ကျင့်ကြံသူက ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကို သူ၏မျက်လုံးအိမ်များထဲတွင် ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရရာ၊ ရင်တုန်သွားပြီး လက်များကို အသည်းအသန်လှုပ်ရှားလျက်ကာကွယ်ရန် ကာကွယ်ရေးမှော်ရတနာလက်နက်သုံးခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါ်ယူလိုက်၏။

ဘုန်းကြီး၏ပိန်ချိုင့်နေသော မျက်နှာက အမူအရာ ကင်းမဲ့နေသော်လည်း၊ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် မသိမသာမြင်ရသောလှောင်ပြောင်သည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူက ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားရာ တုန်လှုပ်မှုများ ရပ်တန့်သွားသည်။

သူ၏လက်မောင်းများ ဖောင်းကြွလာကာ ခန်းမဆောင်၏အပျက်အစီးများဖြင့် ရုတ်တရက်ပစ်ပေါက်လိုက်ရာ၊ အလင်းမျက်နှာပြင်ကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဆုတ်ဖြဲသွားပြီး၊ ကြေးဝါခေါင်းလောင်းကိုချိုးဖျက်ကာ နောက်ဆုံးတွင်အောက်ဘက်ရှိ သေးငယ်သော ပုံရိပ်ကို ရိုက်ခတ်သွားပြီး သူ့ကို ပေတစ်သောင်းကျော် အကွာသို့ လွင့်ထွက်သွားစေသည်။

မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းမှ တပည့်များစွာက နန်းတော်၏အပျက်အစီးများကို ရှောင်ရှားရန် အလျင်စလိုထလိုက်ကြသဖြင့် သူတို့ကိုလန့်ဖျပ်နေသော ငှက်များအလား သနားစရာကောင်းအောင် ဖြစ်သွားစေခဲ့၏။

"နောက်တစ်ယောက် လာခဲ့ပါ။" အသားမည်းမည်း ပိန်လှီသော ဘုန်းကြီးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကျေနပ်နေသည့် အရိပ်အယောင်မရှိဘဲ သူ၏လက်များကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခါလိုက်ပြီး အရှေ့ဘက်ကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"..."

ဂူ ၇၂ ခုမှ ရွှေမသေမျိုးများ၏အကြည့်များက ဤနေရာသို့ စုဆုံလာကြပါသည်။

မျိုးဆက်ခွဲအသီးသီးမှ ဦးဆောင်တပည့်များကလည်း ဘုန်းကြီးကို မှိုင်းညို့စွာစိုက်ကြည့်နေကြသော်လည်း အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ မည်သူကမျှ ထမလာကြပေ။

လီရှန်းက လှုပ်ရှားလိုသော်လည်းစူးရှသော အကြည့်တစ်ချက်ကြောင့် တားဆီးခံလိုက်ရ၏။

သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ၏ဆရာကို ကြည့်လိုက်သည်။

အစစ်အမှန်အရှင် ရွှမ်ဝေ့က ခေါင်းခါလိုက်၏။ သူက ရှန်းယီကိုများစွာ သဘောကျပြီး သူ မသေမျိုး ဧကရာဇ်ဖြစ်လာပါက ကောင်းမည်ဟုပင် ထင်ခဲ့သော်လည်း မဟာကပ်ဘေးကြီးနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် သူ၏ကိုယ်ပိုင် တပည့်များကို လုံးဝ စွန့်ပစ်၍မရနိုင်ဘဲ ၎င်းအနေဖြင့်မျှော်လင့်ချက်အချို့အတွက် တိုက်ခိုက်ရမည်ဖြစ်သည်။

လီရှန်း၏ ပြိုင်ဘက်က ဗောဓိဂိုဏ်းမှ ထို ကောင်းကင်ပါရမီရှင်များသာဖြစ်သင့်သည်။

အချိန်မတိုင်မီ လှုပ်ရှားခြင်းက သူ၏အခြေအနေကိုသာ ဖော်ထုတ်ပြသလိုရှိမည်ဖြစ်သည်။

"ဒါက..." ဘုန်းကြီး၏ရန်စမှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကျန်ရှိနေသော မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် အလိုအလျောက်နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူတို့ကို အရှေ့ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် အောင်ပွဲများဆီသို့ အမြဲဦးဆောင်ခဲ့သော စီနီယာ ညီအစ်ကို မောင်နှမများ အုပ်စုက ယခုအခါ တိုက်ခိုက်ရန် ဆန္ဒမရှိကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ဤသည်မှာ ဂိုဏ်းနှစ်ခုကြား တာအိုဓမ္မဆွေးနွေးပွဲ ဖြစ်ပြီး ၎င်းက ရပ်တန့်သွားမည် မဟုတ်ဘဲ၊ အစီအစဉ်အတိုင်း သူတို့ကိုစင်မြင့်ပေါ်သို့ အချိန်တန်လျှင် ရောက်သွားပါလိမ့်မည်။

အောင်ပွဲခံနေချိန်တွင် မသေမျိုးများက စိတ်လှုပ်ရှားကာ စိတ်အားထက်သန်ခဲ့ကြ၏။

သို့သော် ယခုအခါ ထိုတပည့် နှစ်ဦး၏အဖြစ်ဆိုးကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူတို့သေဆုံးမည် မဟုတ်သော်လည်း၊ သူတို့သက်သာလာချိန်တွင် ယုံကြည်မှုစွမ်းအင်များနှင့် ပတ်သက်၍ကြီးကြီးမားမား လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာပါသည်။

မသေမျိုးများ၏နှလုံးသားထဲမှ လောဘများက တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားပြီး၊ အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့်အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ခမ်းနားသောတောင်ထွတ်ကြီး လေးခု၏အထက်တွင်...

ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓက အောက်ဘက်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာကြည့်ကာ ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်၏။

သူ ယခင်ကတွေးတောခဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ လောဘကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာသော တိုက်ခိုက်မှုများက အရေးမပါပေ။

မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းမှ ထိုတိုက်ရိုက်တပည့်များက ရွှမ်ထျန်းတောင်မှ တပည့်များကို မအနိုင်ယူနိုင်ဟု ခံစားနေကြသည်လော။ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူတို့က လောင်းကြေးထပ်ရန်မရဲဝံ့ခြင်းသာဖြစ်ပေ၏။

ဤယှဉ်ပြိုင်မှု၏ရလဒ်က မဟာကပ်ဘေး၏အလွန် အနာဂတ်ကို ဆုံးဖြတ်မည်ဖြစ်ပြီး အရာများစွာ ပါဝင်ပတ်သက်နေသဖြင့် မည်သည့်အမှားကိုမျှ သည်းခံမည် မဟုတ်ပေ။

လူတိုင်းက အခြားသူများကိုသာအရင်ဆုံး စမ်းသပ်ခိုင်းလိုကြ၏။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်၊ ဗောဓိဂိုဏ်းမှ တပည့်များက မကြာသေးမီကမှ အသေအပျောက်များပြားခဲ့ပြီး နောက်ဆုတ်ရန်နေရာမရှိသည့် အခြေအနေသို့ တွန်းပို့ခံခဲ့ရသည်။ ယုံကြည်မှုစွမ်းအင်များက သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် နေရာယူထားဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ သူတို့က ကလဲ့စားချေမှုနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာဟူသောအတွေးများဖြင့် ပို၍ကြီးစိုးနေကြသည်။

"စီနီယာအစ်ကို။ကျေးဇူးပြုပြီး အလင်းပြပေးပါ။"

စင်မြင့်ပေါ်သို့ အတင်းအကျပ်တက်ရောက်ခဲ့ရသော မသေမျိုးဂိုဏ်းမှ တပည့်က အဝါရောင် တိမ်တိုက်ပေါ်သို့ခြေချလိုက်စဉ် သူ၏အသံမှာ သိသိသာသာ တိုးညှင်းသွားသည်။

သူ၏ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က ယခင်အရပ်ရှည်ပြီး တောင့်တင်းသောကျင့်ကြံသူလောက်ပင် မမြင့်မားပေ။

သူ၏ခွန်အားက ဆုတ်လျော့နေသည့်အခြေအနေတွင်ရှိနေကာ သူ၏အရှိန်အဟုန်ကိုပါ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရာ သူ၏ကံကြမ္မာကကြိုတင် သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်နေသည်။

သူက ဝင်္ကပါတစ်ခုကို အားကိုးကာအနေရခက်စွာဖြင့်ခဏတာမျှသာ ဆုတ်ခွာနိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ရွှမ်ထျန်းတောင်မှ ဘုန်းကြီးက သူ၏ကုတ်‌ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်၏။ ဤမျှကြီးမားသော ကွာဟချက် ရှိနေသော်လည်း၊ ဘုန်းကြီးက ကျင့်ကြံသူ၏ရင်ဘတ်ကို ရိုက်ချလိုက်ကာ သူ၏တာအိုအသီးအပွင့် အများစုကို ချေမွပစ်လိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို၊ ချမ်းသာပေးပါ.." ငိုကြွေးသံနှင့်အတူမသေမျိုးဂိုဏ်းမှ တပည့်က နောက်သို့လွင့်ထွက်သွားပြီး အဝါရောင်တိမ်တိုက်ပေါ်မှ လိမ့်ဆင်းသွားသည်။

ဤရက်စက်သောမြင်ကွင်းက စောင့်ကြည့်နေသော နှစ်ဖက်စလုံးကို ချက်ချင်းလှုံ့ဆော်သွားစေသည်။

မသေမျိုးဂိုဏ်းမှ တပည့်များ၏မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကြပြီး၊ ဘုန်းကြီးများ၏မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများပြည့်လျှံနေခဲ့၏။

ရှေ့ထွက်လာသော တပည့်များတစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်ပို၍ပင် စွမ်းဆောင်များညံ့ဖျင်းလာကြပြီး၊ အားလုံးပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရရှိခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သွားကြ၏။

နောက်ဆုံးတွင် အစစ်အမှန်အရှင် ဟောက်မင် အလှည့်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သူ၏ဂိုဏ်းကို မထုတ်ဖော်ခဲ့သော်လည်း၊ သူက ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်ကိုကျော်၍ ခိုင်ယွမ် စီရင်စု၏ထက်ဝက်နီးပါးကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ခြင်းက သူ၏စွမ်းရည်ကို ပြသနေပါသည်။

အစစ်အမှန်အရှင် ဟောက်မင်က ထိုတိုက်ရိုက် တပည့်များမှလွဲ၍ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းတွင် အခြေခံအခိုင်မာဆုံးကျင့်ကြံသူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူက လုံးဝမသေချာမရေရာဖြစ်နေပုံရပြီး တိမ်တိုက်များဆီသို့ ချဉ်းကပ်ရာတွင် အဆက်မပြတ်တုံ့ဆိုင်းနေကာ သူ၏မျက်နှာက ပြာနှမ်းနေပေသည်။

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော်အရှုံးပေးပါတယ်။" အချိန်အတော်ကြာတုံ့ဆိုင်းပြီးနောက်၊ အစစ်အမှန်အရှင် ဟောက်မင်က ကြီးမားလှသောစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားကို ခံစားခဲ့ရပုံပေါ်သည်။

သူက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီးစကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ဂူ ၇၂ခုမှ ရွှေမသေမျိုးများအားလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေ၏။