အခန်း ၉၁

အခန်း (၉၁) သန်မာ သော အရှင်၊ လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို ဖြတ်တောက်ခြင်း

"ထွက်သွားမလို့လား"

"ငါ့ရဲ့ ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေက မင်းတို့ စိတ်ကြိုက် ဝင်ချင်တိုင်းဝင်၊ ထွက်ချင်တိုင်းထွက်လို့ရတဲ့ နေရာတစ်ခုလို့ မှတ်နေတာလား"

သူတို့က မျက်နှာသာအချင်းချင်း ဆွဲဖြဲပြီး လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကိုပင် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ နောက်ထပ် ပြောနေစရာ စကားမရှိတော့ပေ။

ဒီနေ့တွင် ထျန်းယန်ဂိုဏ်းမှ တစ်ယောက်ယောက် သေချာပေါက် ကျဆုံးရမည် ဖြစ်သည်။

မဟုတ်လျှင် သူ၏မျက်နှာကို မည်သည့်နေရာတွင် ထားရတော့မည်နည်း။

ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ဧကရာဇ်အရှင်တစ်ပိုင်းတစ်ပါးအနေဖြင့် သူ၏သိက္ခာကို အခြားသူများက ဤမျှလွယ်ကူစွာ နင်းခြေသွားခွင့် မပြုနိုင်ပေ။

"ရွှမ်လင်... မင်း ဘာလိုချင်လို့လဲ"

လင်ဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာက ဖြူဖျော့နေတော့သည်။

ရှုံးနိမ့်ကြောင်း ဝန်ခံလိုက်သည့်တိုင်အောင် ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ အရှင်က သူ့ကို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့မိပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏အစောပိုင်းက စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ဆောင်မိခဲ့သည့် အပြုအမူအတွက် အလွန်အမင်း နောင်တရမိသွားသည်။

ဘာကြောင့် သူက ဤကပ်ဘေးနတ်ဘုရားကို သွားရောက်နှိုးဆွမိပါလိမ့်။

"ငါ ဘာလိုချင်လဲ ဟုတ်လား"

"မင်းတို့ ထျန်းယန်ဂိုဏ်းက အဆက်မပြတ် ရန်လိုပြီး ပြဿနာရှာနေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား၊ အခုမှ လှည့်ပြီး ငါဘာလိုချင်လဲလို့ မေးနေတာလား"

"ဒီနေ့ မင်းတို့ ပြန်ချင်တယ်ဆိုရင် မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ညာဘက်လက်တစ်ဖက်နဲ့အတူ အဆင့်မြင့် ယွမ်ကျောက်တုံးတစ်သန်းကို ထားခဲ့လိုက်၊ ဒါဆိုရင် မင်းတို့ ဘယ်အချိန်မဆို ထွက်သွားနိုင်တယ်"

ရွှမ်လင်က သူ၏တောင်းဆိုချက်များကို ပြတ်သားစွာ ဖော်ပြရင်း လင်ဖုန်းကို ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေမည့် မေးခွန်းတစ်ခု ပြောလိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"မင်း အိပ်မက်မက်နေတာလား"

လင်ဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာက သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားခဲ့ပြီး ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ အရှင်ကို အော်ဟစ်ဆဲဆိုရင်း အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်လာခဲ့သည်။

သူက ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ညာဘက်လက်မပါလျှင် ဓားကို ဘယ်လိုကိုင်နိုင်မှာလဲ။

သူတို့က သူ့ကို ဘယ်လက်သန် ဓားသူ‌တော်စင်တစ်ယောက် ဖြစ်သွားစေချင်တာလား။

ထို့အပြင် အဆင့်မြင့် ယွင်ကျောက်တုံးတစ်သန်းဆိုသည်မှာ သူ၏ထျန်းယန်ဂိုဏ်းအတွက် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်နီးပါး စုဆောင်းထားခဲ့ရသော ပမာဏ ဖြစ်သည်။

ရွှမ်လင်က ၎င်းကို အလွယ်တကူ လိုချင်နေသည်။

ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

"ဘာလဲ... မလုပ်ချင်ဘူးလား"

ရွှမ်လင်က မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်ပြီး "ကောင်းပြီ... ငါ လက်သီးမသုံးခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာနေပြီ၊ ဒီနေ့ကတော့ တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် နေ့ကောင်းရက်သာပဲ"

"ကောင်းကင်ဘုရင်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ကို လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ရင်း သတ်ပစ်လိုက်ဖို့ လုံလောက်တာပေါ့"

ရွှမ်လင်က ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

"မင်း..."

လင်ဖုန်း တွန့်ဆုတ်သွားရသည်။

သူက ရွှမ်လင်၏ အခြေအနေများကို လက်မခံနိုင်သော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှမ်လင်ကို အနိုင်ယူရန် ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ပေ။

၎င်းက လမ်းပိတ်နေသကဲ့သို့ ထွက်ပေါက်မရှိသည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်နေသည်။

"မင်း အရမ်းလွန်နေပြီ"

"ထျန်းယန်ဂိုဏ်းသားတို့... ငါ့အမိန့်ကို နားထောင်၊ အတင်းဖောက်ထွက်ကြမယ်"

လင်ဖုန်းက မခံမရပ်နိုင်တော့ဘဲ ထွက်ပေါက်ကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်၍ ထွက်ပြေးရန် ကြံစည်လိုက်သည်။

ဒါကို မြင်သောအခါ အနီးနားရှိ တောင်ထိပ်သခင်များက သူ့ကို သွားရောက်ရပ်တန့်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ အရှင်က သူတို့ကို တားဆီးထားလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏လက်ဖဝါးကို အောက်သို့ ဖိချလိုက်ရာ ဧရာမလက်ဝါးကြီးတစ်ချက်က ကောင်းကင်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ထျန်းယန်ဂိုဏ်းချုပ်၏ လက်အောက်ခံများဆီသို့ ဖိနှိပ်ချပစ်လိုက်သည်။

ဘုန်း

"အား..."

လက်ဝါးကြီးက လက်ချောင်းငါးချောင်းတောင်တန်းကြီးကဲ့သို့ ဖိချလိုက်သောအခါ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ထျန်းယန်ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများမှာ မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ဖိညှပ်ထားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

သူတို့၏ ပါးစပ်များဆီမှ ဝေဒနာခံစားနေရသော အော်ဟစ်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

အစမှအဆုံးအထိ ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ အရှင်က ဤအရာအားလုံးကို တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ကျားတစ်ကောင်က သူ၏နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါ ကို မပြလျှင် သူတို့က တကယ်ပဲ နေမကောင်းဖြစ်နေသည့် ကြောင်တစ်ကောင်ဟု ထင်မှတ်နေကြတာလား။

ဘယ်ကလာမှန်းမသိသည့် လူတွေကအစ သူ၏အိမ်တံခါးဝအထိ လာရောက်အနိုင်ကျင့်ဝံ့နေကြသည်။

"ရွှမ်လင်... မင်းနဲ့ ငါ သေချာပေါက် အသေအကြေ တိုက်ခိုက်ကြသေးတာပေါ့"

သူ့ရဲ့အကြီးအကဲများ၏ ဝမ်းနည်းဖွယ် အခြေအနေကို မြင်သောအခါ လင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်း နီရဲသွားပြီး သွားကိုကြိတ်ကာ စကားလုံးများကို ထွက်ပေါ်စေလိုက်သည်။

ရွှမ်လင်က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "လာလေ... မင်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ခွန်အားကို ပြပြီး ငါ့ကို ဖျော်ဖြေပေးစမ်းပါ"

သူ၏လေသံက လှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး လင်ဖုန်းကို လုံးဝ ငုံ့ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့ စော်ကားခံရခြင်းကြောင့် လင်ဖုန်းက တားမြစ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် ကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး ကျင့်ကြံမှုကို အချိန်တိုအတွင်း မြှင့်တင်လိုက်သည်။

သူက ဧကရာဇ်အရှင်တစ်ပိုင်းနယ်ပယ်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်တော့မည့် အစွန်းအဖျားသို့ ရောက်ရှိသွားပုံရသည်။

ခွန်အားများ တိုးပွားလာခြင်းကြောင့် သူ၏ယုံကြည်မှုအချို့ ပြန်လည်ရရှိလာခဲ့သည်။

သူက သူ၏ဓားရှည်လက်နက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ အရှင်ထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

"သေစမ်း"

သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ကွက်ကို ထိန်းချုပ်ထားသည့် ဓားချက်တစ်ခုက ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ကမ္ဘာမြေကို တုန်ခါစေသော နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါ သည် အကန့်အသတ်မရှိသော စွမ်းအားလှုပ်ခတ်မှု များနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ အရှင်ထံသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

သို့သော် ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ အရှင်ကမူ လက်နှစ်ဖက်ကို ကျောနောက်မှာ ထားရှိရင်း ဤဓားချက်၏ရှေ့တွင် မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ မပြုလုပ်ဘဲ ရပ်နေခဲ့သည်။

လင်ဖုန်းက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်သွားသည်။

"ရွှမ်လင်... မင်းရဲ့ မာနထောင်လွှားမှုအတွက် ပေးဆပ်လိုက်စမ်း"

သူ့မျက်လုံးများက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မုန်းတီးမှုကြောင့် သူ့မျက်နှာက ခက်ထန်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုဓားချက်က ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ အရှင်၏အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည့်အခါ သူ၏အဝတ်အစားပင် စုတ်ပြဲမသွားခဲ့ပေ။

ဤရုတ်တရက် ပြောင်းလဲမှုကြောင့် လင်ဖုန်းတစ်ယောက် ချက်ချင်းပင် ဆွံ့အမှင်တက်သွားရတော့သည်။

သူ မှားမြင်မိသွားသလားဟုပင် တွေးတောမိလိုက်သည်။

ဒါပေမယ့် တကယ်တော့ သူသည် ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ အရှင်၏ အကာအကွယ် ကိုတောင် မချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ဘဲ ဒဏ်ရာရအောင်လုပ်ဖို့ဆိုသည်မှာ ဝေးစွပင်။

"ဒါပဲလား... အားနည်းလိုက်တာ"

"မင်း လှုပ်ရှားပြီးပြီဆိုတော့ ငါ့အလှည့်ရောက်ပြီ"

ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ အရှင်က ဤစာကြောင်းနှစ်ကြောင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်ပြီး သူ၏အေးစက်လှသော စကားလုံးများထဲတွင် အကန့်အသတ်မဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက်များ ရောနှောနေသည်။

နောက်အခိုက်အတန့်တွင်

ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ အရှင်က လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။

ဧရာမလက်သီးကြီးတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး အရှင်၏ လက်သီးအထက်တွင် စုစည်းလာခဲ့သည်။

ဤဧရာမလက်သီးကြီးက လောကကြီးကို မထီမဲ့မြင်ပြုပြီး အရာအားလုံးကို ချေမှုန်းဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည့် စွမ်းအားကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

ချက်ချင်းပင်

ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ အရှင်၏ လက်သီးက လှုပ်ရှားသွားပြီး လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ထိုးလိုက်တော့သည်။

"ဂျိန်း..."

နေ့ခင်းကြောင်တောင် အချိန်ကြီးမှာပင် ကောင်းကင်ယံထက်၌ မိုးကြိုးပစ်သံများ ဆူညံသွားခဲ့သည်။

ဤကြောက်စရာကောင်းသော လက်သီးချက်က လင်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်း ထိမှန်သွားခဲ့သည်။

တောက်ပလှသော အလင်းရောင်များက မီးရှူးမီးပန်းများကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် မြေကြီးတုန်ဟည်းမတတ် အသံကြီးတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားမုန်တိုင်းတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကို အဆက်မပြတ် ပြိုကွဲပျက်စီးစေကာ အတွင်းပိုင်းမှ ဟင်းလင်းပြင်လေပြင်းများ တဟူးဟူး တိုက်ခတ်လာစေသည်။

ဤစွမ်းအားရိုက်ခတ်မှုက ကြည့်ရှုသူများကို ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်သွားစေခဲ့ပြီး တောင်ထိပ်သခင်များကလည်း ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ တပည့်များကို ကာကွယ်ရန် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားခဲ့ကြရသည်။

"ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားတိုက်ကွက်လဲ၊ ဒါက ဧကရာဇ်အရှင်တစ်ပိုင်း နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုလား၊ တကယ်ကို တုန်လှုပ်စရာပဲ"

"မြင့်မြတ်နယ်မြေအရှင်က တကယ်ကို အရှိန်အဝါ ကြီးတယ်၊ ငါလည်း အနာဂတ်မှာ ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေအရှင်လို ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဖြစ်လာရမယ်"

ကြည့်ရှုသူအားလုံးက ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ အရှင်ကို ထိတ်လန့်တကြား ငေးကြည့်နေကြသည်။

အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ဆံပင်ဖြူဖွေးနေသော ပုံရိပ်တစ်ခု ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။

၎င်းက လင်ဖုန်းပင် ဖြစ်သည်

ဤအချိန်တွင် သူ၏အဝတ်အစားများက စုတ်ပြဲနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ဒဏ်ရာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

သူသည် တစ်ဝက်မက အိုမင်းရင့်ရော်သွားခဲ့ပြီး ဆံပင်များ ဖြူဖွေးကာ မျက်နှာတွင်လည်း အရေးအကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

သူသည် စောနက ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ အရှင်၏ လက်သီးချက်ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

သူ အသက်ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

အသက်ရှင်သန်နိုင်ရန်အတွက် သူသည် ထျန်းယန်ဂိုဏ်း၏ တားမြစ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုခဲ့ရပြီး ထိုကျင့်စဉ်ကြောင့်သာ ဤလက်သီးချက်မှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပေးဆပ်လိုက်ရသည့် တန်ဖိုးမှာမူ သူ၏သက်တမ်း နှစ်ပေါင်းငါးထောင်တိတိ လျော့နည်းသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်းငါးထောင်

ကောင်းကင်ဘုရင်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်အနေဖြင့်ပင် သူ နှစ်ပေါင်းငါးထောင်ဆိုသည့် သက်တမ်းကို ဘယ်လောက်အထိ အသက်ရှင်နိုင်ဦးမည်နည်း။

ဒါက သူ့ကို အကြီးအကျယ် နှလုံးနာကျင်စေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် အရေးကြီးဆုံးအရာမှာ ထွက်ပြေးရန်ဖြစ်သည်။

သူ ထွက်ပြေးရမည်၊ ထိုမှသာ နောင်တွင် လက်စားချေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် သူ နောက်ထပ် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ပေ။

သူ၏နောက်မှ လွန်းပျံယာဉ်ပုံသဏ္ဌာန် ရတနာတစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး တိတ်တဆိတ် အသက်သွင်းလိုက်သည်။

အဖြူရောင်အလင်းတစ်ချက် လက်သွားပြီး လင်ဖုန်းက ဤဟင်းလင်းပြင်လွတ်မြောက်ရေး လွန်းပျံယာဉ်၏ အကူအညီဖြင့် ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားတာလား"

သဘာဝကျစွာပင် ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ အရှင်က သူ့ကို ဤအတိုင်း လွယ်လွယ်ကူကူ ထွက်ပြေးခွင့်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။

သူက နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက် ထပ်မံထိုးလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ရှုချွမ်းကလည်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

သူသည် နတ်ဘုရားသတ်ဓားကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ရွှမ်လျဲ့ထံမှ စွမ်းအားအချို့ကို ချေးငှားလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကမ္ဘာမြေကို တုန်ခါစေမည့် ဧရာမဓားကြီးတစ်လက်က ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး ထွက်ပြေးရန် ပြင်နေသော ဂိုဏ်းချုပ်လင်ဖုန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။

လက်သီးချက်တစ်ခုနှင့် ဓားချက်တစ်ခုက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကပ်လျက် ရောက်ရှိသွားပြီး သူ့ကို ချက်ချင်း ထိမှန်သွားခဲ့သည်။

"ဖူး... အား..."

ဂိုဏ်းချုပ်လင်ဖုန်းက လတ်ဆတ်သော သွေးတစ်လုပ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး သူ၏လက်မောင်းမှာ ဓားချက်ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်မှပင် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရသည်။

ပြင်းထန်လှသော ဝေဒနာနှင့် သေခြင်းတရား၏ ခြိမ်းခြောက်မှုတို့က သူ့ကို အသည်းအသန် ဖြစ်သွားစေသည်။

သူက ဟင်းလင်းပြင်လွတ်မြောက်ရေး လွန်းပျံယာဉ်ကို အသက်သွင်းရန် သူ၏သက်တမ်းကို နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ထပ်မံအသုံးပြုလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ နယ်နိမိတ်အတွင်းမှ အောင်မြင်စွာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဧရာမလက်ဝါးကြီးအောက်တွင် ဖိညှပ်ခံထားရသော ထျန်းယန်ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများက ဤမြင်ကွင်းကို စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ကြည့်နေခဲ့ကြရသည်။

သူတို့၏ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ ရှုံးနိမ့်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့သည့်အပြင် မထွက်ပြေးမီမှာပင် ရှုချွမ်း၏ လက်ချက်ဖြင့် လက်မောင်းတစ်ဖက်ပါ ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ယခုအခါ သူတို့သည် အခြားသူများ စိတ်ကြိုက် စီမံခြင်းကို ခံရမည့် စွန့်ပစ်ခံ နယ်ရုပ်များ ဖြစ်သွားကြရပြီ။

"နှမြောစရာပဲ... သူ လွတ်သွားတယ်"

ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ အရှင်က နှမြောတသစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤဂိုဏ်းချုပ်လင်ဖုန်း၏ ခွန်အားက သိပ်မပြောပလောက်သော်လည်း သူ၏ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခြင်းနှင့် ကိုယ်ပိုင်အသက်ဘေးမှ ကာကွယ်ခြင်း သိုင်းပညာ များကမူ အလွန်ထူးချွန်လှသည်။

သို့သော်လည်း သူက စောနက ဓားချက်ကို ခုတ်ပိုင်းခဲ့သည့် ရှုချွမ်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ချီးမွမ်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"မဆိုးဘူး... မဆိုးဘူး၊ အဆုံးသတ်မှာ မင်းရဲ့ ဓားချက်က အဲဒီကောင်ရဲ့ လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို ဖြတ်တောက်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝမထင်ထားခဲ့ဘူး"

"အားနည်းသူက သန်မာ သူကို ကျော်လွှားနိုင်တာပဲ၊ တကယ့်ကို ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ တပည့်ပီသပေတယ်"

သူက ရှုချွမ်း၏ နောက်ဆုံးဓားချက်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်မှာတင် ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုး ရှိနေသည်ဆိုလျှင် သူ၏အနာဂတ်ကို မည်သို့မျှ တိုင်းတာ၍ ရနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ အရှင်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ပြီး အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "ဒီကိစ္စ ပြီးသွားပြီ၊ လူစုခွဲကြတော့"

"ဒီထျန်းယန်ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲတွေကိုတော့ စမ်းသပ်ခြင်းမျှော်စင် ထဲမှာ သွားပိတ်လှောင်ထားလိုက်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ အရှင်က မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

တောင်ထိပ်သခင်များလည်း ထွက်သွားကြပြီး ရှုချွမ်းသည် စစ်တုလင်း၏ နောက်သို့လိုက်ကာ ကျန်းယန်တောင်ထိပ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသော တပည့်များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ရှုချွမ်း ထွက်သွားသည့် လမ်းကြောင်းဆီသို့ သေချာ စိုက်ကြည့်နေမိကြသည်။

ရှုချွမ်း၏ နောက်ဆုံးဓားချက်တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် သူတို့အားလုံးက ရှုချွမ်း၏ "တိုက်ရိုက်တပည့်" အဆင့်အတန်းကို လုံးဝ အသိအမှတ်ပြုသွားကြပြီး မည်သူမျှ မကျေမနပ် ဖြစ်မနေခဲ့ကြတော့ပေ။

ရှုချွမ်း၏ ဂုဏ်သတင်းသည်လည်း ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေတော့သည်။