← Chapters

အခန်း ၉၄

Vol. 10 Ch. 94

အခန်း ၉၄

Vol. 10 Ch. 94

အခန်း (၉၄) သတင်းဆိုး ရောက်လာခြင်း၊ လူသတ်ချင်စိတ် က လွှမ်းမိုးနေခြင်း

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂျူနီယာညီလေး"

"ငါ့ကို အဲဒီနေရာအထိ လမ်းပြခေါ်သွားပေးဖို့လည်း လိုတယ်၊ ဒီဆေးလုံးက မင်းအတွက် ဆုလာဘ်ပါပဲ"

ရှုချွမ်းက ကင်းလှည့်တပည့်ကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောပြီးနောက် သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ မူလချီကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် "ယွမ်မြှင့်တင်ဆေးလုံး" တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ပေးအပ်လိုက်သည်။

"ဟင့်အင်း... မဖြစ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော် ဒါကို လက်မခံဝံ့ပါဘူး"

ကင်းလှည့်တပည့်က ချက်ချင်းပင် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရှုချွမ်း ပေးလာသော ဆေးလုံးကို ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

ဤယွမ်မြှင့်တင်ဆေးလုံးမှာ သူ့လို သေမျိုးအဆင့်‌ကျော်လွန်ခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်၉ တွင် ရှိနေသည့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်အတွက် အလွန်ပင် တန်ဖိုးကြီးမားလှသည်။

၎င်းကို စားသုံးပြီးနောက်တွင် အခြေခံအားဖြင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားနယ်ပယ်သို့ အောင်မြင်စွာ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဟု အာမခံချက် ပေးနိုင်ပေသည်။

အပြင်လောကတွင်ဆိုလျှင် ဤဆေးလုံးတစ်လုံးကို အဆင့်နိမ့် ယွမ်ကျောက်တုံး ငါးထောင်ခန့်ဖြင့် ဝယ်ယူရသည်။

သူတော်စင် ရှုက ကျေးဇူးတင်လက်ဆောင်အဖြစ် ဤမျှ အရေးကြီးသော ပစ္စည်းမျိုးကို ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့မိပေ။

ထို့ကြောင့် သူ အမှန်တကယ်ပင် လက်မခံရဲဘဲ ဖြစ်နေသည်။

"ယူလိုက်ပါ... ဆေးလုံးတစ်လုံးသာပဲ၊ ကြည့်စမ်း... မင်းက ငါ့ဆီ သတင်းစကား လာပို့ဖို့အတွက် ဟင်းလင်းပြင်လွတ်မြောက်ခြင်း အဆောင် ကိုတောင် အလဟဿ ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်တာ မဟုတ်လား"

ရှုချွမ်းက ပြုံး၍ ယွမ်မြှင့်တင်ဆေးလုံးကို ကင်းလှည့်တပည့်၏ လက်ထဲသို့ အတင်းထည့်ပေးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ကင်းလှည့်တပည့်မှာ ကျေးဇူးတင်စိတ်များဖြင့် လွှမ်းမိုးသွားပြီး သူ၏ဝမ်းမြောက်မှုကို အထပ်ထပ်အခါခါ ဖော်ပြနေတော့သည်။

"ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် သူတော်စင် ရှု"

ရှုချွမ်းက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

သူ့ထံတွင် ဤကဲ့သို့သော ဆေးလုံးများစွာ ရှိနေသေးသည်။

၎င်းတို့အားလုံးမှာ မကြာသေးမီက သူလုယူခဲ့သည့် သိုလှောင်လက်စွပ်မျ ထဲမှ ရရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ကို ဒီအတိုင်း သိမ်းထားမည့်အစား ဤကဲ့သို့ ကျေးဇူးတင်လက်ဆောင်အဖြစ် အသုံးပြုလိုက်ခြင်းက အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ... သွားကြစို့"

ရှုချွမ်းက သတိပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သူတော်စင် ရှု... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ"

ကင်းလှည့်တပည့်က နောက်ဆုံးတွင် အသိဝင်လာပြီး လျင်မြန်စွာ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

မကြာမီ

ထိုနှစ်ယောက်က မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ တောင်တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

"သူတော်စင်... ကျွန်တော့်မှာ တာဝန်တွေ ရှိသေးတာမို့ ခွင့်ပြုပါဦး"

ကင်းလှည့်တပည့်က ပြောပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

"ကျေးဇူးပဲ ဂျူနီယာညီလေး"

ရှုချွမ်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက သူတောင်းစားဘက်သို့ လှည့်၍ ကြည့်လိုက်သည်။

【 အမည် - ကော် ဆန်း 】

【 ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ် - ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်အဆင့် ၁ 】

【 ပါရမီ - လုံးဝ အသုံးမကျ】

【 ကံကြမ္မာ - မွဲပြာကျမည့်ကံ (အဖြူ‌)၊ လောင်းကစားတိုင်း ရှုံးမည့်ကံ (အဖြူ) 】

【 ဘဝဇာတ်ညွှန်း - မရှိပါ 】

【 ဘဝလမ်းကြောင်း - မူလက ချမ်းသာသော မိသားစုမှ သခင်လေးတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် မိသားစု ပျက်စီးသွားသဖြင့် သူတောင်းစား ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထက်မြက်သော ဉာဏ်ရည် ရှိသဖြင့် ၎င်းကို အသုံးချကာ ငွေကြေးများစွာ ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ကံကြမ္မာနှစ်ခုကြောင့် ရှာသမျှ ပြန်လည် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ 】

【 အခွင့်အရေး - ရှုချွမ်းထံသို့ သတင်းစကား ပေးပို့ခဲ့ပြီး အဆင့်နိမ့် ယွမ်ကျောက်တုံး တစ်ရာကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ရရှိခဲ့သည်။ 】

...

"မင်းက သူတော်စင် ရှုချွမ်း မဟုတ်လား"

ကော် ဆန်းက ရောက်ရှိလာသူကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားပြီး ပြုံးစိစိမျက်နှာဖြင့် အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

"မင်းရဲ့ ချောမောတဲ့ ရုပ်ရည်ကို မြင်ကတည်းက မင်းဟာ သူတော်စင် ဖြစ်ရမယ်ဆိုတာ ငါ ချက်ချင်း သိလိုက်တယ်"

ကော် ဆန်းက လူမှုပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကျင်လည်နေရသူပီပီ စကားပြောဆို ဆက်ဆံရာတွင် အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်လှသည်။

"ကောင်းပြီ... ဘာကိစ္စလဲဆိုတာ အမြန်ဆုံး ပြောစမ်းပါ၊ အကယ်၍ ဒါက ငါ့အတွက် တကယ်ပဲ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စဆိုရင် မင်းအတွက် ဆုလာဘ်ကို ငါ တွန့်တိုနေမှာ မဟုတ်ဘူး"

ရှုချွမ်းက သူတောင်းစားကို အနည်းငယ် ပြုံး၍ ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သူတော်စင် ရှု"

ရှုချွမ်း၏ ကတိစကားကို ကြားရသောအခါ ကော် ဆန်းသည် ဤအရောင်းအဝယ် အဆင်ပြေသွားပြီဟု တွေးကာ အလွန်ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူက အလျင်အလိုပင် ပြောလိုက်သည် "သူတော်စင် ရှု... မင်း အခုထိ မသိသေးဘူးမလား၊ မင်းရဲ့ မိသားစုမှာ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ပြီ"

"ဘာ..."

ဒါကို ကြားလိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ရှုချွမ်း၏ မျက်နှာအမူအရာက ချက်ချင်း တင်းမာသွားခဲ့သည်။

"ပြောစမ်း... ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

ရှုချွမ်းက လေးနက်တည်ကြည်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် မကောင်းသော အငွေ့အသက်များကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကော် ဆန်းလည်း ဆိုင်းတွဲမနေရဲတော့ဘဲ အကြောင်းအရာ အသေးစိတ်အားလုံးကို ချက်ချင်းပင် ဖွင့်ဟပြောဆိုလိုက်တော့သည်။

အကြောင်းရင်းမှာ ဝူမိသားစုက ရှုချွမ်း သူ၏မိဘများအတွက် ချန်ထားခဲ့သော ဆားသန့်စင်နည်း ကို သဘောကျပြီး ၎င်းကို အတင်းအဓမ္မ လုယူချင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှုချွမ်း၏ မိဘများက ငြင်းဆန်ခဲ့ကြသဖြင့် ထိုမိသားစုက ယုတ်မာသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုကာ ရှုချွမ်း၏ မိဘများကို သတ်ဖြတ်ရန် လူလွှတ်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့ ဤမျှအထိ ရဲတင်းစော်ကားဝံ့ရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ ရှုချွမ်းတစ်ယောက် အဆင့်နိမ့်တပည့်အဖြစ် အဆင့်လျှော့ချခံရတော့မည်ဟူသော သတင်းကို ကြားသိခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ရှုမိသားစု၏ ဆားသန့်စင်နည်းကို မက်မောနေခဲ့ကြသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ ထိုနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးလှသော ဆားပွင့်များမှာ သူတို့အတွက် စစ်မှန်သော ငွေတုံးငွေခဲများ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ယခင်က ရှုချွမ်းက ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အပြင်စည်းတပည့်တစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့သဖြင့် သူတို့ လုံးဝ မလှုပ်ရှားဝံ့ခဲ့ကြပေ။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထိုသတင်းကို ကြားရသောအခါ သူတို့ မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ လှုပ်ရှားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့က ရှုချွမ်း၏ မိဘများကို သတ်ဖြတ်ပြီး ဆားသန့်စင်နည်းကို လုယူသွားခဲ့ကြသည်။

နောက်ထပ် အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာမူ ထိုမိသားစုထဲသို့ အဆင့်မြင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ရောက်ရှိနေခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပြီး ထိုအစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်၏ နောက်ခံအကာအကွယ်ကြောင့် သူတို့ ဤမျှအထိ အသိတရားမဲ့စွာ လုပ်ဆောင်ဝံ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုကျွမ်းကျင်သူသည် ရှုချွမ်း၏ ညီမဖြစ်သူ "ရှုရှင်းလီ " ကို တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တွေ့ရှိသွားခဲ့ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ရမ္မက်ဇောများ ထကြွလာကာ ရှုရှင်းလီကို မယားငယ်အဖြစ် သိမ်းပိုက်ရန် ကြံစည်ခဲ့သည်။

ရှုချွမ်း၏ မိဘများက သဘာဝကျစွာ ငြင်းဆန်ခဲ့ကြရာ ၎င်းကလည်း မိဘများကို သတ်ဖြတ်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

ရှုချွမ်း၏ မိဘများကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ထိုမိသားစုသည် ရှုရှင်းလီကိုပါ အတင်းအဓမ္မ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ကြသည်။

"ဒါက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ ကိစ္စအားလုံးပါပဲ"

ကော် ဆန်းက ဇာတ်ကြောင်းအားလုံးကို တစ်ဆက်တည်းနှင့် အကုန်ပြောပြလိုက်သည်။

ပြောပြီးနောက် သူက မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ရှုချွမ်းကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ဒါကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှုချွမ်း၏ မျက်နှာက ချက်ချင်းပင် မှောင်မိုက်သွားခဲ့ပြီး ယခုအခါ ပေါက်ကွဲလုနီးပါး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"သူတို့က ငါ့မိဘတွေကို သတ်ပြီး ငါ့ညီမကို ဖမ်းခေါ်သွားကြတယ် ဟုတ်လား"

"ဝူမိသားစု... မီးလျှံတောင်ကြား... ငါ ရှုချွမ်း မင်းတို့ကို အမြစ်ပြတ်အောင် မဖျက်ဆီးနိုင်သရွေ့ ငါ့စိတ်က အေးချမ်းမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အတိုင်းအဆမရှိလှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များက ရှုချွမ်း၏ နှလုံးသားထဲမှ ဟုန်းဟုန်းတောက် ပွင့်အံလာခဲ့သည်။

ရှုချွမ်း၏ မျက်ဝန်းထောင့်ဆီမှ သွေးမျက်ရည်တစ်စက် စီးကျလာခဲ့ရသည်။

သူက ထိုမိသားစုနှင့် နောက်ကွယ်မှ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ အဆင့်အတန်းကို ကော် ဆန်းထံမှ သိရှိလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

သူကိုယ်တိုင် သွားရောက်ပြီး မိဘများနှင့် ညီမဖြစ်သူအတွက် ကလဲ့စားချေရမည်

"ဒါ မင်းအတွက် ဆုလာဘ်ပဲ... သေချာသိမ်းထားလိုက်"

ရှုချွမ်းက သူ၏နှလုံးသားထဲမှ မုန်းတီးမှုနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို အတတ်နိုင်ဆုံး ဖိနှိပ်ထားရင်း အဆင့်နိမ့် ယွမ်ကျောက်တုံးတစ်ရာ ပါရှိသည့် သိုလှောင်အိတ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ကော်ဆန်းထံသို့ ပေးအပ်လိုက်ပြီး သူ၏ကတိကို တည်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ ကော် ဆန်းသာ သူ့ထံ သတင်းလာမပို့လျှင် သူ ဤအကြောင်းကို သိရှိရန် မည်မျှအထိ ကြန့်ကြာသွားဦးမည်ကို မသိနိုင်ပေ

"ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် အရှင်... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သူတော်စင်"

ကော် ဆန်းက သိုလှောင်အိတ်ကို လှမ်းယူကာ ထပ်လဲလဲ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုပြီးနောက် ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ တောင်တံခါးဝမှ အမြန်ဆုံး လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

သူက အကဲခတ်ကောင်းသူပီပီ ရှုချွမ်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဖိနှိပ်ထားသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို ရိပ်မိသောကြောင့် ဤနေရာတွင် ကြာကြာမနေဝံ့တော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှုချွမ်းကမူ ချက်ချင်းပင် လှည့်၍ ကျန်းယန်တောင်ထိပ်သို့ ပျံသန်းပြန်လာခဲ့သည်။

ဤကိစ္စကို သူ၏ဆရာဖြစ်သူ စစ်တုလင်းထံသို့ အစီရင်ခံရန် လိုအပ်သည်။

"ဆရာ... တပည့်ဖြစ်သူ တွေ့ခွင့် တောင်းပါတယ်"

ရှုချွမ်းက ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်၍ ဆိုလိုက်သည်။

"ဝင်ခဲ့ပါ"

ခန်းမတံခါးကြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်ဟသွားပြီး စစ်တုလင်း၏ လေသံက အတွင်းပိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှုချွမ်း အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်သွားပြီး သူ၏မျက်ဝန်းမှ သွေးမျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ကာ စစ်တုလင်း၏ ရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အကြောင်းအရာ အကျဉ်းချုပ်ကို တိုက်ရိုက် လျှောက်တင်လိုက်တော့သည်။

အကြောင်းစုံကို သိရှိလိုက်ရသောအခါ စစ်တုလင်းသည်လည်း အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားခဲ့ရသည်။

ရှုချွမ်းသည် သူ၏တစ်ဦးတည်းသော တိုက်ရိုက်တပည့် ဖြစ်သည့်အတိုင်း စစ်တုလင်းက ရှုချွမ်း၏ မိသားစုအပေါ်တွင်လည်း ကြင်နာမှုများ သံယောဇဉ်များ ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"တပည့်... ဆရာ အခုပဲ အစီအစဉ်ဆွဲလိုက်မယ်၊ တစ်ရက်အတွင်းမှာ အဲဒီလူသတ်သမားတွေကို သေချာပေါက် သတ်ပစ်စေရမယ်"

"ဆရာ့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒါပေမယ့် မလိုပါဘူး"

ရှုချွမ်းက ပြတ်သားပြီး ခက်ထန်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခေါက်တော့... ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် သွားရောက် လှုပ်ရှားပါရစေ"

သူကိုယ်တိုင် သူ၏ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်ချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်

ဝူမိသားစုနှင့် မီးလျှံတောင်ကြားမှ လူများ၏ သွေးကို အသုံးပြု၍ သူ၏မုန်းတီးမှုနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို ငြှိမ်းသတ်ရမည် ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံရှိ မိဘများ၏ ဝိညာဉ်ကို နှစ်သိမ့်ကာ ညီမဖြစ်သူ ရှုရှင်းလီ ခံစားခဲ့ရသော အရှက်ရမှုများကို ဆေးကြောရမည် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီလေ"

"ဒါ ဆရာ့ရဲ့ ပေါ့ဆမှုကြောင့်လည်း ပါပါတယ်၊ ဒီတစ်ခေါက်တော့ မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ သွားရောက် ဖြေရှင်းလိုက်ပါ"

ရှုချွမ်း၏ စကားများကို ကြားရသောအခါ စစ်တုလင်း ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့်လည်း..."

"မင်းက အခု မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ သူတော်စင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ အပြင်ကိုသွားတဲ့အခါ အရမ်းကြီး သာမန်လူလို သွားလို့မဖြစ်ဘူး"

"ဒီလိုလုပ်... မင်း တောင်အောက်ကိုဆင်းပြီး 'ဟုန်တု ' အကြီးအကဲကို သွားရှာလိုက်၊ ဒီခရီးစဉ်မှာ မင်းနဲ့အတူ လိုက်ပါ စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ သူ့ကို လွှတ်လိုက်မယ်၊ သူက ကမ္မနယ်ပယ် အဆင့်၈ မှာ ရှိတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်တာမို့ မင်းရဲ့ လုံခြုံရေးကို စိတ်ချရတယ်"

"ပြီးတော့... ငါ့ရဲ့ လွန်းပျံယာဉ်ရထားလုံးကိုလည်း မင်းကို ပေးလိုက်မယ်၊ ငါလည်း အဲဒါကို ဘာမှ သုံးနေတာ မဟုတ်ဘူး"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ကောင်းကင်ဆင့် လက်နက်တစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ရထားလုံးကို ထုတ်ယူကာ ရှုချွမ်းအား ပေးအပ်လိုက်သည်။

"မှတ်ထားပါ... သူတော်စင် အလောင်းအလျာ တစ်ယောက်ရဲ့ ခန့်ညားထည်ဝါမှု အရှိန်အဝါ အပြည့်အဝကို ပြသလိုက်စမ်း၊ ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ သူတော်စင် အလောင်းအလျာရဲ့ ဆွေမျိုးတွေကို ဘယ်သူကမှ လွယ်လွယ်နဲ့ လာရောက် အနိုင်ကျင့်လို့မရဘူးဆိုတာ အဲဒီလူတွေကို သိအောင် လုပ်ပြလိုက်စမ်း"

စစ်တုလင်းက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အရာအားလုံးကို စီစဉ်ပေးလိုက်တော့သည်။

"ဆရာကို ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်"

ရှုချွမ်းက ရိုသေစွာ ဦးညွှတ် ကျေးဇူးတင်လိုက်သည်။

ဤခရီးစဉ်အတွက် စစ်တုလင်းက သူ၏လုံခြုံရေးကို စောင့်ရှောက်ရန် ကမ္မနယ်ပယ် အဆင့်၈ တွင် ရှိသည့် အကြီးအကဲတစ်ဦးကို စေလွှတ်ပေးခဲ့သည့်အပြင် သူ၏ကိုယ်ပိုင် ရထားလုံးကိုပါ ပေးအပ်ခဲ့သည်။

ဒါက ရှုချွမ်းကို အကြီးအကျယ် စိတ်လှုပ်ရှား တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

"ဒီခရီးစဉ်မှာ... လုံခြုံရေးကိုလည်း အထူးဂရုစိုက်ဦးနော်"

နောက်ဆုံးအနေဖြင့် စစ်တုလင်းက မှာကြားလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... ဆရာရဲ့ ဆုံးမသွန်သင်မှုတွေကို တပည့် သေချာ နှလုံးသွင်းပါ့မယ်"

ရှုချွမ်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ရထားလုံးပေါ်သို့ တက်ကာ တောင်အောက်သို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။

ဟုန်တုအကြီးအကဲ ရထားလုံးပေါ်သို့ တက်ရောက်လာပြီးနောက် သူတို့သည် ရှုမိသားစု ရှိရာ အရပ်ဒေသဆီသို့ ဦးတည်၍ ချက်ချင်း ထွက်လာခဲ့ကြတော့သည်။

All Chapters