အခန်း ၉၇

အခန်း (၉၇) ချင်းယွမ်ကို သတ်ခြင်း

"ငါက မင်းကို ပြဿနာရှာဖို့တောင် မလာရသေးဘူး၊ မင်းကိုယ်တိုင် ငါ့တံခါးကို လာခေါက်တာပဲ"

"ငါ ရှုချွမ်းမှာ ဒေါသမရှိဘူးလို့ မင်းတို့ တကယ်ထင်နေကြတာလား"

ရှုချွမ်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့ပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

သူ၏နှလုံးသားထဲမှ အေးစက်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တစ်ခု ဟုန်းဟုန်းတောက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲရှိ နတ်ဘုရားသတ်ဓား တောင်မှ ဤသတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို အာရုံခံမိပြီး သတ္တုချင်းရိုက်ခတ်သံများ မြည်ဟည်းကာ အနည်းငယ် တုန်ခါစပြုလာသည်။

"မီးလျှံတောင်ကြား... ဒါလည်း ဆက်ပြီး ရှိနေဖို့ မလိုအပ်တော့ဘူး"

သူ၏အသံ ကျဆင်းသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရှုချွမ်းက ဝူမိသားစု အိမ်‌တော်အပြင်ဘက်သို့ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သူက လေ‌ပေါ်တွင် ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ရပ်တန့်နေပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် တာအိုအလင်းတန်းများ စီးဆင်းနေကာ ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များက အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ဒီနေ့တွင်...

သူက သူ၏နှလုံးသားထဲမှ နာကျည်းမှုနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို သန့်စင်ရန်အတွက် မီးလျှံတောင်ကြား သခင်လေး၏ ဦးခေါင်းကို အသုံးပြု၍ ယဇ်ပူဇော်လိမ့်မည်။

ဝူမိသားစု အိမ်‌တော်အပြင်ဘက်တွင်

မီးလျှံတောင်ကြား၏ သခင်လေး "ချင်းယွမ် "က ယခုအချိန်တွင် အလွန်ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။

အကြောင်းမှာ နောက်ထပ် အလှပန်းတစ်ပွင့်ကို သူ၏လက်ထဲသို့ သိမ်းပိုက်ရတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သူက ဤကဲ့သို့ အာဏာနှင့် အတင်းအဓမ္မ အသုံးပြုကာ အမျိုးသမီးများကို မယားငယ်အဖြစ် သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်မှာ ဘယ်နှစ်ကြိမ်ရှိပြီလဲဆိုတာ သူကိုယ်တိုင်ပင် မမှတ်မိတော့ပေ။

သို့သော် မီးလျှံတောင်ကြား၏ သခင်လေးဟူသော သူ၏ ဂုဏ်ပုဒ်အရှိန်အဝါကြောင့် အကြိမ်တိုင်းတွင် အလွန်အမင်း ချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

ထိုနေ့က သူက ဝူမိသားစုထံသို့ အလုပ်ကိစ္စတစ်ခုဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး မမျှော်လင့်ဘဲ ပြိုင်ဘက်ကင်းလှသော အလှလေး ရှုရှင်းလီကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူသည် ချက်ချင်းပင် သူမအပေါ် ကာမစိတ်ထကြွကာ ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ် ပြင်းပြခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏နောက်ကွယ်မှ အကူအညီဖြင့် ဝူမိသားစုက ရှုရှင်းလီ၏ မိဘများကို သတ်ဖြတ်ပြီး သူမကို အတင်းအဓမ္မ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ရန် လူလွှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြီးနောက် သူက ရှုရှင်းလီနှင့် လက်ထပ်ရန် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ရန် တောင်ကြားသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူ့ကို မကျေမနပ်ဖြစ်စေသည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ သူရောက်ရှိလာပြီး စကားပြောဆိုပြီးသည်အထိ ဝူမိသားစု၏ မဟာအကြီးအကဲ ပေါ်မလာသေးခြင်းပင်။

သူ တောင့်တနေသော အလှတရားကိုလည်း ဘယ်နေရာမှာမျှ မတွေ့ရသေးပေ။

သူမ ထွက်ပြေးသွားတာလား။

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ငါ့ရဲ့ သခင်မလေး ရှုရှင်းလီကို ဘာလို့ အမြန်ဆုံး ထုတ်မပေးသေးတာလဲ၊ မင်းတို့ ဝူမိသားစုတစ်ခုလုံး အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံချင်လို့လား"

သူက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ စကားပြော၍ ဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်

သူ့ရှေ့မှောက်တွင် လူရိပ်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုလူသည် စိမ်းဖန့်ဖန့်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လွန်စွာ ချောမောခန့်ညားသော သွင်ပြင်ရှိသည်။

သာ၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် တာအိုအလင်းတန်းများ စီးဆင်းနေပြီး လောကီလောကထဲတွင် ကျင်လည်နေသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ မြင့်မြတ်လှသည်။

"မင်း... မင်းက ဘယ်သူလဲ"

ချင်းယွမ်၏ မျက်နှာတွင် အံ့သြတုန်လှုပ်မှုများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူက သူ့ရှေ့မှ လူငယ်၏ သရုပ်မှန်ကို မသိရှိသော်လည်း ထိုသူ၏ အော်ရာ အရ သာမန်နောက်ခံမျိုး မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိနိုင်ပေသည်။

"ဘာလဲ... မင်းက ငါ့ညီမလေးကို မယားငယ်အဖြစ် သိမ်းပိုက်ချင်နေပြီး ငါ့ကိုတောင် မမှတ်မိဘူးပေါ့ ဟုတ်လား"

ရှုချွမ်းက လေးနက်တည်ကြည်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

ဤစကားလုံးများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်

ချင်းယွမ်က သူ၏ဦးရေပြားများ ချက်ချင်း ထုံကျင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး နှလုံးခုန်သံများ လွန်စွာ မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

ဒီလူက... ရှုရှင်းလီ၏ အသုံးမကျဟု ကောလာဟလထွက်နေသော အစ်ကိုကြီး ဖြစ်နေသည် မဟုတ်လား။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ချက်ချင်းပင် လှည့်ထွက်၍ ထွက်ပြေးချင်စိတ် ပေါက်လာခဲ့သည်။

သူ့နောက်ကွယ်ရှိ မင်္ဂလာဆောင်အဖွဲ့သားများ၏ အသက်အန္တရာယ်ကိုမူ သူ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

သို့သော်လည်း

သူ မပြေးဝံ့ခဲ့ပေ။

ရှုချွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို ခံစားမိရသဖြင့် သူ ယခုထွက်ပြေးလျှင်ပင် သေချာပေါက် အသတ်ခံရမည်ကို သူ သိနေသည်။

"ဪ... ဒါဆို ဒါက ယောက်ဖကြီးကိုး..."

"အထင်လွဲတာပါ... ဒါတွေအားလုံးက အထင်လွဲတာပါ"

"ငါက သခင်မလေး ရှုရှင်းလီကို ငါ့ရဲ့ အိမ်ထောင်ဖက် ဇနီးအရာမြှောက်ဖို့ လာတောင်းရမ်းတာပါ၊ မယားငယ်အဖြစ် သိမ်းပိုက်ဖို့ မဟုတ်ပါဘူး..."

ချင်းယွမ်က ရှုချွမ်း၏ ဒေါသကို ပြေလျော့စေရန်အတွက် ဆက်တိုက်ပင် ဖြေရှင်းချက်ပေးလိုက်သည်။

"အထင်လွဲတာ ဟုတ်လား..."

ရှုချွမ်းက ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည့် အမူအရာမျိုး ဟန်ဆောင်ပြလိုက်သည်။

သို့သော် ချက်ချင်းပင်

သူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ညီမကို လက်ထပ်မယ် ဟုတ်လား... မင်းမှာ အဲဒီအရည်အချင်း ရှိလို့လား၊ ပြီးတော့ ယောက်ဖကြီး ဟုတ်လား... မင်းကိုယ်မင်း တကယ်ကို အထင်ကြီးလွန်းနေတာပဲ၊ မင်းက ဘာကောင်မို့လို့လဲဆိုတာ မှန်ထဲ ပြန်ကြည့်ဦး"

ရှုချွမ်း၏ စကားလုံးတိုင်းတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

၎င်းက ချင်းယွမ်၏ နားထဲတွင် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။

ချက်ချင်းပင် ချင်းယွမ်၏ မျက်နှာက ဖြူလျော်သွားပြီး ပြာနှမ်းသွားခဲ့ရသည်။

"မင်းတို့ မီးလျှံတောင်ကြားက သာမန်အချိန်တွေမှာ ဗိုလ်ကျစိုးဘယ်လောက်ပဲမိုးနေပါစေ၊ အမျိုးသမီးတွေကို ဘယ်လောက်ပဲ အဓမ္မ လုယူနေပါစေ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး"

"ဒါပေမယ့် မင်းတို့က ဝူမိသားစုကို မြှောက်ပေးပြီး ငါ့မိဘတွေကို သတ်ခိုင်းခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ ငါ့ညီမလေးအပေါ်ကိုပါ ယုတ်မာတဲ့ စိတ်ကူးတွေ တွေး ဝံ့တာကတော့ လုံးဝ ခွင့်လွှတ်လို့မရတဲ့ ကိစ္စပဲ"

"ဟုန်တုအကြီးအကဲ... ပြောစမ်းပါဦး၊ ဒီလိုလူမျိုးကို ဘယ်လို ပြစ်ဒဏ်ပေးရမလဲ"

ရှုချွမ်းက သူ၏နောက်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာသည့် ဟုန်တုအကြီးအကဲဘက်သို့ လှည့်၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် တို့ ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ သူတော်စင်သားတော်ရဲ့ ဆွေမျိုးသားချင်းတွေကို သတ်ဖြတ်တာဟာ ကျွန်တော် တို့ ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေကို မျက်ကွယ်ပြု စော်ကားတာနဲ့ အတူတူပါပဲ၊ မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ စည်းကမ်းဥပဒေအရ ညှာတာမှုမရှိဘဲ ကွပ်မျက်ရမှာဖြစ်ပြီး တစ်မျိုးနွယ်လုံးကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရပါမယ်"

ဟုန်တုအကြီးအကဲ၏ အသံက လွန်စွာ တည်ငြိမ်နေသည်။

"ကြားတယ်မလား"

"မင်းက ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ် တူးခဲ့တာပဲ၊ ငါ့ကို လာပြီး အပြစ်မတင်နဲ့"

"ပြီးတော့ မင်းရဲ့ နောက်ကွယ်က မီးလျှံတောင်ကြားလည်း မင်းရဲ့ မိုက်မဲမှုအတွက် အတူတူ လိုက်ပါ သင်္ဂြိုဟ်ခံရလိမ့်မယ်"

ရှုချွမ်း၏ အသံ ကျဆင်းသွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်။

"ကလန်..."

နတ်ဘုရားသတ်ဓားက သူ၏လက်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက်

ရှုချွမ်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ထူးဆန်းသော ဓားချီတစ်ခုက ရှုချွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်းယွမ်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ခုတ်ချက်ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

"အသက်... အသက်ချမ်းသာပေးပါ"

ဤပြိုင်ဘက်ကင်းလှသော ဓားချက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချင်းယွမ်သည် မသိစိတ်အရ အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်တိုးလျှိုးလိုက်မိသည်။

သို့သော် ထိုဓားချီက လွန်စွာ မြန်ဆန်လှသဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ ချက်ချင်း ကျရောက်လာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူ သေဆုံးတော့မည်ဟု ထင်မှတ်လိုက်သည့် အချိန်မှာပင်။

နီရဲသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး ချင်းယွမ်၏ ရှေ့မှ ထိုဓားချက်ကို ကြားဖြတ် ပိတ်ဆို့ပေးလိုက်သည်။

"ငါ... ငါမသေဘူးလား"

ချင်းယွမ်က ဤမြင်ကွင်းကို မယုံကြည်နိုင်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

လွန်ခဲ့သည့် စက္ကန့်ပိုင်းကတင် သေမင်း၏ အော်ရာ များကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ အမှန်တကယ် မသေဆုံးခဲ့ပေ။

ချက်ချင်းပင် သူသည် ကြောက်စိတ်ပျောက်ကာ ရှုချွမ်းကို ပြန်လည် လှောင်ပြောင်လိုက်တော့သည်။

"မင်းက သိပ်ပြီး အစွမ်းထက်တယ် ထင်နေတာ၊ ဒါပဲလား"

သူက ခုနက အခိုက်အတန့်ကတင် ငရဲပြည်တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြောင်းကို လုံးဝ သတိမပြုမိဘဲ ရှိနေပေ။

အကယ်၍ ထိုနီရဲသော အလင်းတန်းသာ ပေါ်မလာခဲ့လျှင် ယခုအချိန်တွင် သူသည် ရုပ်အလောင်းတစ်ခု ဖြစ်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ရှုချွမ်းက ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူ သဘောပေါက်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ကမ္မနယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက ချင်းယွမ်အတွက် အသက်ကယ် အကာအကွယ်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ရှုချွမ်းက သူ့ကို ဤအတိုင်း လွယ်လွယ်နှင့် လွှတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။

ကမ္မနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေလင့်ကစား ဤကဲ့သို့သော အသက်အကယ် အစီအရင်မျိုးကို အကြိမ်များစွာ ပြုလုပ်ထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ အကာအကွယ်နောက်တွင် ဘယ်လောက်အထိ ပုန်းကွယ်နိုင်မလဲဆိုတာ ရှုချွမ်း ကြည့်ချင်နေသည်။

ထို့ကြောင့်

ရှုချွမ်းက နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင်

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် လူရိပ်တစ်ခုက ချင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ လွင့်ပျံထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်အရ ချင်းယွမ်နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူလှသည်။

ရှုချွမ်း ဤလူကို မှတ်မိသည်။

မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ ရရှိထားသော အချက်အလက်များအရ

ဤလူမှာ မီးလျှံတောင်ကြား၏ တောင်ကြားသခင်ဖြစ်ပြီး ချင်းယွမ်၏ ဖခင်လည်းဖြစ်သူ "ချင်းဝူ " ဖြစ်ကာ ကမ္မနယ်ပယ် အဆင့်၂ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

"သခင်လေး... ကျေးဇူးပြုပြီး ခဏနေ ပါဦး၊ ငါ့ရဲ့ သားဖြစ်သူက မင်းအပေါ် ဘယ်လိုမျိုး ပြစ်မှားမိလို့ ရက်စက်ရတာလဲဆိုတာ သိပါရစေ"

ချင်းဝူက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ မင်းရဲ့ လိမ္မာလှတဲ့ သားအလိမ္မာကိုပဲ ပြန်မေးလိုက်ပါ"

ရှုချွမ်းက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောရင်း ဆိုလိုက်သည်။

"ငါ ပြောပြီးပြီ... သူက ဒီနေ့ သေကို သေရမယ်"

ရှုချွမ်းက စကားများစွာ ထပ်မပြောချင်တော့ပေ၊ ဒါက ကမ္မနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်ပုံရိက်မျှသာ ဖြစ်သည်။

၎င်းက ချင်းယွမ်ကို သတ်ဖြတ်မည့် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို မတားဆီးနိုင်ပေ။

သူ၏လက်ထဲရှိ နတ်ဘုရားသတ်ဓားမှ ဓားချီများ ထပ်မံ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး ချင်းယွမ်ထံသို့ အပြင်းအထန် ကျရောက်တော့မည် ဖြစ်သည်။

"​အဖေ... သားကို ကယ်ပါဦး၊ သား မသေချင်သေးဘူး"

ချင်းယွမ်က ဤအခိုက်အတန့်တွင် အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်၊ လွန်ခဲ့သည့် ဓားချက်မှာ သူ၏ဖခင် ချန်ထားခဲ့သည့် အသက်ကယ် အစီအရင်ကြောင့်သာ လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ အသိဝင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သလို ရှုချွမ်းက အစွမ်းပျော့လွန်းသဖြင့် သူ့ကို မထိခိုက်နိုင်ခြင်းမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် လွန်ခဲ့သည့် မိနစ်ပိုင်းက ပြန်လည် လှောင်ပြောင်ခဲ့မိသည်ကို အကြီးအကျယ် နောင်တရနေမိသည်။

၎င်းက ရှုချွမ်း၏ ဒေါသကို ပိုမို ကြီးထွားလာစေခဲ့သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

ယခု ထွက်ပေါ်လာသည့် ဓားချီမှာ ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေခြင်းက သက်သေပင် ဖြစ်သည်။

ချင်းဝူ၏ အသိစိတ်ပုံရိပ်သည်လည်း လေးနက်တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရှုချွမ်းကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

သူသည် အသိစိတ်ပုံရိပ်မျှသာ ဖြစ်သဖြင့် မည်သည့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မျှ မရှိဘဲ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အသုံးပြု၍သာ တစ်ဖက်လူကို ခြောက်လှန့်ရန် ကြိုးစားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သိသာထင်ရှားသည်မှာ ရှုချွမ်းက ထိုအရာကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

"ဂုဏ်သရေရှိလှတဲ့ သခင်လေး... ကျေးဇူးပြုပြီး အသက်ချမ်းသာပေးပါ၊ ငါ ချင်းဝူနဲ့ မီးလျှံတောင်ကြားတစ်ခုလုံးက မည်သည့် တန်ဖိုးကိုမဆို ပေးဆပ်ဖို့ အသင့်ရှိပါတယ်"

သူသည် သူ၏သားဖြစ်သူအတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရရှိရန် ထပ်မံ ကြိုးစားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှုချွမ်းကမူ သူနှင့် စကား ဖြုန်းတီးနေရန် ပျင်းရိလှပေသည်။

အစကတည်းက ချင်းယွမ်၏ ကံကြမ္မာမှာ သေဆုံးရန် သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

"ဘုန်း..."

ဓားချီက ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

တောက်ပလှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များက လောကတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။

မလှမ်းမကမ်းရှိ ချင်းယွမ်မှာမူ ဤဖိအားအောက်တွင် ခြေတစ်လှမ်းမျှပင် မရွေ့လျားနိုင်တော့ဘဲ သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသည့် ဓားချက်ကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ စိုက်ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

"အဖေ... ကယ်..."

သေမင်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုအောက်တွင် ချင်းယွမ်သည် အော်ဟစ်အကူအညီတောင်းရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူ၏ စကားလုံးများ မဆုံးမီမှာပင်။

ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ချင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး သွေးနှင့် အသားစများ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရတော့သည်။

"ယွမ်အာ..."

ချင်းဝူက မျက်ဝန်းတွင် မျက်ရည်အိုင်မတတ် နာကျင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

သူက သူ၏ သားဖြစ်သူ ရှုချွမ်း၏ ဓားချက်အောက်တွင် သေဆုံးသွားရသည်ကို မျက်ဝါးထင်ထင် စိုက်ကြည့်နေခဲ့ရသော်လည်း မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။