အခန်း ၁၈၃
Vol. 18 Ch. 183
အခန်း ၁၈၃။ မြေခွေးမိစ္ဆာအား ဖြေရှင်းလိုက်ခြင်း
ညဉ့်ဦးယံအချိန်သည် မင်ရည်ကဲ့သို့ မှောင်မိုက်နေပြီး လမင်းမှာမူ နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသည်။
ညနေခင်း လေပြေလေညင်းနှင့်အတူ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်တွင် ရှေးဟောင်းသင်္ကေတများ ပြည့်နှက်နေသော အဆောင်လက်ဖွဲ့မျိုးစုံကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ညာဘက်လက်တွင်မူ မသိရသည့် စေးကပ်ကပ် အရည်များ ပေကျံနေသော စုတ်တံတစ်ချောင်းကို ကိုင်ကာ မြေပြင်ပေါ်၌ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လျက် စာမျက်နှာများ ရေးဆွဲနေသည်။
သူမသည် စာရေးခြင်းထဲ၌ အာရုံစိုက်နေစဉ် စိတ်ထဲရှိသည်များကို မသိစိတ်ဖြင့် တိုးတိုးရေရွတ်နေမိ၏။
“ဒီတော့... အဲဒီ ယုတ်မာပြီး အရှက်မရှိတဲ့လူက ဒီလို မှောင်မိုက်တဲ့ လိုဏ်ခေါင်းထဲမှာ နေတာပေါ့၊ သူ့ရဲ့ စိတ်နေသဘောထားက ဒီလောက်တောင် ကောက်ကျစ်ပြီး ဗိုက်မည်းနေတာ မဆန်းပါဘူး၊ နေ့တိုင်း ကြွက်တစ်ကောင်လို မြေအောက်ထဲမှာ နေနေတာပဲ၊ ဘယ်လိုလုပ် စိတ်ဓာတ်က မမည်းမှောင်ဘဲ နေမလဲ”
“ဒီညကျရင်တော့... သူ ငါ့အပေါ် အရင်နှစ်ကြိမ်က ပေးခဲ့တဲ့ နာကျင်မှုတွေကို ရာပြည့်အဆပြန်ပေးရစေမယ်”
“သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ရက်ရက်စက်စက် နင်းချေပစ်မယ်၊ ငါ့ခြေဖဝါးကို ဒူးထောက်လျက် ယက်ခိုင်းပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ အစေခံတစ်ယောက် ဖြစ်လာအောင် လေ့ကျင့်ပေးမယ်”
“အောင်မြင်ပြီ”
ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးသည် ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် စုတ်တံကို ရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ လှပစင်ကြယ်သော မျက်နှာပေါ်တွင် ပုံမှန်မဟုတ်သည့် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။
အချက်ကောင်းပင်။
ချန်အန်သည် သူမ၏နောက်ကွယ်ရှိ အရိပ်ထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ ဦးခေါင်းနောက်စေ့ဆီသို့ ‘ရည်ရွယ်ချက်ရှိ လက်သီး’ ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးချလိုက်တော့သည်။
ထို့နောက် ဗုန်းခနဲ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားတော့၏။ ပြင်းထန်သော အားဒဏ်ကို ခံလိုက်ရသည့် သူမ၏ ဦးခေါင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်နှင့်အတူ ရှေ့သို့ ငိုက်ကျသွားပြီး ဘုန်းခနဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ အကြိမ်အနည်းငယ် လိမ့်သွားပြီးမှသာ မနည်းရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
“ဘယ်... ဘယ်သူလဲ...”
ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးသည် ထိုလက်သီးချက်ကြောင့် သတိလစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ နုနယ်သော ခန္ဓာကိုယ်လေးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ အားအင်ချိနဲ့စွာ လဲကျသွားပြီး အသက်ငင်နေသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွား၏။
ချန်အန်သည် သူမအား ပြန်လည်သက်သာလာစေရန် အခွင့်အရေး မပေးခဲ့ပေ။ သူသည် ချက်ချင်း အနားသို့ ပြေးသွားကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ခွစီးလျက် သူမ၏ လှပသော မျက်နှာကို လက်သီးဖြင့် ဆက်တိုက် ထိုးနှက်တော့သည်။
“ဗုန်း”
“ဗုန်း... ဗုန်း... ဗုန်း”
“ဗုန်း... ဗုန်း”
လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်သံများသည် ဆက်တိုက်ဆိုသလို ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ချန်အန်သည် ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးအား ရိုက်သတ်မိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးနှက်ရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်ခဲ့သည်။ အလွန်ဆုံးအနေဖြင့် သူသည် သူ၏ အားအင် ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကိုသာ အသုံးပြု၍ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီး သတိလစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်အထိ ထိုးနှက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးအား ထိုးနှက်ပြီးနောက် သူမ၌ ပြန်လည်ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝမရှိတော့သည့် အခါတွင်မှ ချန်အန်သည် သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံကို ဖြန့်ကြက်ကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရတနာအားလုံးကို ရှာဖွေသိမ်းပိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးသည် နတ်ဘုရားအာရုံကို ပိတ်ဆို့နိုင်သည့် မန္တန်လက်နက်တစ်ခုခုကို ဝတ်ဆင်ထားပုံရသဖြင့် သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံသည် ရှာဖွေရန်အတွက် အတွင်းထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
သူသည် အခြားနည်းလမ်းမရှိတော့သဖြင့် အရိုးရှင်းဆုံးနှင့် အခြေခံအကျဆုံး နည်းလမ်းကို အသုံးပြုကာ သူမ၏ အဝတ်အစားများထဲသို့ လက်လှမ်းသွင်း၍ စမ်းသပ်ရှာဖွေရတော့သည်။ ချန်အန်သည် အမျိုးသမီး၏ အဝတ်အစားများထဲသို့ လက်အမြန်သွင်းကာ မည်သည့်နေရာကိုမျှ မချန်ဘဲ အထက်အောက် အနှံ့အပြား အမြန် ရှာဖွေလိုက်၏။
ခဏအကြာတွင် သူသည် တစ်ကိုယ်ရည် ကာကွယ်ရေး မန္တန်လက်နက် အနည်းငယ်ကို ထုတ်ယူနိုင်ခဲ့သော်လည်း သိုလှောင်အိတ်ကိုမူ စမ်းသပ်၍ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။
သူမရဲ့ သိုလှောင်အိတ်ကို ဘယ်မှာ ဝှက်ထားတာလဲ
ဒါမှမဟုတ် သူမမှာ သိုလှောင်အိတ် မရှိတာလား
သူ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ချန်အန့်၏ အာရုံသည် ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီး၏ ညာဘက်လက်ညှိုးတွင် ဝတ်ဆင်ထားသော လက်စွပ်တစ်ကွင်းဆီသို့ ရုတ်တရက် ကျရောက်သွားခဲ့သည်။
၎င်းသည် သိုလှောင်အိတ်ထက် အဆင့်အတန်း ပိုမိုမြင့်မားသည့် ‘သိုလှောင်လက်စွပ်’ တစ်ကွင်း ဖြစ်နေနိုင်မလား။
ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် ချန်အန့်၏ မျက်လုံးများသည် တောက်ပသွားတော့သည်။ သူသည် ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီး၏ လက်ညှိုးပေါ်ရှိ လက်စွပ်ကို အမြန် ချွတ်ယူလိုက်၏။ ထို့နောက်တွင်မူ ၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်း ဖြစ်နေသည်ကို သူ သိလိုက်ရတော့သည်။
သို့သော်လည်း သူသည် ၎င်းကို ဖွင့်၍ မရခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် သွေးဖြင့် အသိအမှတ်ပြုကာ သခင်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည့် မန္တန်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ကန့်သတ်ချက်မှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ အသေးအဖွဲ လှည့်ကွက်လေးသာ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။
မကြာမီ ချန်အန်သည် သိုလှောင်လက်စွပ်ပေါ်ရှိ မူလပိုင်ရှင်၏ အသိအမှတ်ပြု အချက်အလက်များကို ဖျက်ပစ်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူသည် မိမိ၏ သွေးအဆီအနှစ် တစ်စက်ကို ထုတ်ယူကာ မူလပိုင်ရှင်ကို ကျော်လွန်၍ ပိုင်ဆိုင်နိုင်ရန် သိုလှောင်လက်စွပ်ပေါ်သို့ ချပေးလိုက်သည်။
သွေးဖြင့် အောင်မြင်စွာ အသိအမှတ်ပြုပြီးနောက် သူသည် အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ချက်ချင်းဖွင့်ကာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။
သူ မြင်လိုက်ရသည့် အရာများကြောင့် သူသည် ထိုနေရာတွင်ပင် အံ့အားသင့်ကာ ဆွံ့အသွားခဲ့ရ၏။
အဆင့်မြင့် မော်မှော်လက်နက်များ၊ အဆင့်မြင့် အစီအရင်များ၊ အဆင့်မြင့် ဆေးလုံးများ၊ အဆင့်မြင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့များ... သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲရှိ ပစ္စည်းအားလုံးသည် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော အဆင့်မြင့် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြသည်။
ဘုရားရေ... ဒီမြေခွေးမိစ္ဆာက တကယ်ကို ချမ်းသာလွန်းတာပဲ။
ရွှေအမြုတေအဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့်မှာတင် ဒီလောက်အထိ ချမ်းသာနေတာဆိုရင် သူမဟာ သေချာပေါက် မိစ္ဆာမျိုးဆက် ဒုတိယအဆင့်ဖြစ်ရမယ်။ ထို့အပြင် သူမသည် အလွန်အမင်း အင်အားကြီးမားသော နောက်ခံရှိသည့် မိစ္ဆာမျိုးဆက်လည်း ဖြစ်သည်။
ထိုကဲ့သို့သော နောက်ခံမျိုးရှိသည့် မိစ္ဆာမျိုးဆက်တစ်ခုက ဘာဖြစ်လို့ တောအုပ်နီဆီသို့ တစ်ယောက်တည်း လာရသလဲဆိုသည်ကိုမူ ချန်အန်၌ တွေးတောနေရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။
သူသည် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲရှိ ရတနာများကို သေချာကြည့်ရှုရန်ပင် အချိန်မရဘဲ စိတ်အာရုံတစ်ခုဖြင့် အဆင့် ၄ မန္တန်လက်နက်ဖြစ်သော ‘မိစ္ဆာတုတ်နှောင်ကြိုး’ ကို ထုတ်ယူကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် သတိလစ်နေသည့် ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးအား သူမ လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်းမရှိစေရန် တင်းကျပ်စွာ တုတ်နှောင်လိုက်တော့သည်။
“ပြောရရင်တော့... ဒီမြေခွေးမိစ္ဆာရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားက တကယ်ကို ဆွဲဆောင်မှုရှိတာပဲ”
မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျော့ရှင်းလှပသော ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးကို ကြည့်ရင်း ချန်အန့်စိတ်ထဲ၌ ရာဂစိတ်အနည်းငယ် မသိစိတ်ဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ထိုရာဂစိတ်မှာ ခဏချင်းတွင်ပင် ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ၎င်း၏အစား ပျို့အန်ချင်စရာကောင်းသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မသက်မသာဖြစ်မှုများဖြင့် အစားထိုးဝင်ရောက်လာခဲ့၏။ ၎င်းမှာ ပညာရှိမုဒ်၏ အစွမ်းပြမှုကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူသည် အသက်ကို ဝဝရှူကာ စိတ်ထဲရှိ ပျို့အန်ချင်စိတ်ကို ငြိမ်သက်စေပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုရင်း နက်နက်နဲနဲ တွေးတောနေမိသည်။
ယခုအခါ မြေခွေးမိစ္ဆာကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူမအား မည်သည့်နေရာတွင် အကျဉ်းချထားရမည်ဆိုသည်မှာ စဉ်းစားရမည့် မေးခွန်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
လိုဏ်ခေါင်းထဲမှာ အကျဉ်းချထားရမလား။
မဖြစ်နိုင်ပေ။ ၎င်းက အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များလှသည်။ အကယ်၍ ဤမြေခွေးမိစ္ဆာသည် တစ်နေ့တွင် ကြိုးကိုရုန်းထွက်သွားပြီး သူက အိမ်တွင်မရှိဘဲ အပြင်သို့ ရောက်နေပါက လိုဏ်ခေါင်းထဲရှိ ဇနီးများနှင့် သမီးများမှာ အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရပေလိမ့်မည်။
အနည်းငယ် တွေးတောပြီးနောက် ချန်အန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဝေးလံခေါင်သီသော တောင်တစ်လုံးကို ရှာဖွေကာ တောင်ပေါ်၌ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဂူတစ်ခုတူးပြီး ထိုခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးကို အကျဉ်းချထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ နောင်တွင် သူသည် ကောင်းကင်မြေကမ္ဘာဂိုဏ်းသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပါက သူမ၏အကြောင်းကို ဂရုစိုက်နေရန် မလိုတော့ပေ။
ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် သူသည် ချက်ချင်းပင် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်တော့သည်။
မကြာမီ ချန်အန်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် သတိလစ်နေသော ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးကို ပွေ့ချီကာ သင့်တော်မည့် တောင်တစ်လုံးကို ရှာဖွေရန် သူမနှင့်အတူ ပျံသန်းထွက်ခွာခဲ့၏။
မကြာမီတွင် ချန်အန်သည် သင့်တော်မည့် လူသူဆိတ်ညံသော တောင်တစ်လုံးကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုလူသူဆိတ်ညံသော တောင်၏ မြေဆီလွှာမှာ မကောင်းလှဘဲ သစ်ပင်များပင် များများစားစား ပေါက်ရောက်ခြင်းမရှိရာ သက်ရှိများ ရှင်သန်ရန် ခက်ခဲသော အရပ်ဒေသတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သူသည် ထိုလူသူဆိတ်ညံသော တောင်ကို ဓားပျံစီးလျက် ဝိုင်းပတ်ပျံသန်းကာ နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေခဲ့၏။
နောက်ဆုံးတွင် ချန်အန်သည် တောင်၏နောက်ဘက် တောင်ကုန်းအလယ်တွင် ဆင်းသက်လိုက်ပြီး အချိန်အနည်းငယ်ပေးကာ အထက်တွင် လျှို့ဝှက်ဂူတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် အပြင်သို့ ပြန်ထွက်လာကာ သတိလစ်နေသော ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးကို ဂူအတွင်းသို့ ပွေ့ချီယူဆောင်သွားခဲ့၏။
ဆက်လက်၍ သူသည် ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီး၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ‘အကျဉ်းချအဆောင်လက်ဖွဲ့’ တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ မည်သည့်သက်ရှိမျှ ဤဂူအနားသို့ မချဉ်းကပ်နိုင်စေရန်အတွက် အကျဉ်းချအစီအရင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်လေသည်။
ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက်၊
ချန်အန်သည် အဆင်ပြေမည့် နေရာတစ်ခုတွင် ဂူနံရံကို ကျောမှီ၍ ထိုင်လိုက်ပြီး ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီး၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲရှိ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို တိတ်တဆိတ် ရေတွက်နေမိသည်။ သူ ရေတွက်လေလေ ပိုမိုအံ့အားသင့်လေလေ ဖြစ်ရ၏။
ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီး၏ ကြွယ်ဝမှုနှင့် ယှဉ်လျှင် အခြေတည်ဝိဉာဥ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပင်လျှင် သူမကို မြင်ပါက အားငယ်သွားပေလိမ့်မည်။
ချန်အန်သည် တိုက်ပွဲသိမ်းပစ္စည်းများကို ရေတွက်နေစဉ်မှာပင် သတိလစ်နေသော ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် သတိပြန်လည်လာခဲ့သည်။
သူမသည် သူမ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး သူမ၏ရှေ့တွင် မိန်းမောစွာ ထိုင်နေသော ချန်အန့်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။
“နင်... နင်က ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေရတာလဲ၊ ဒါ ဘယ်နေရာလဲ”
သူမသည် စကားပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် မြေပြင်ပေါ်မှ ထရပ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မိစ္ဆာတုတ်နှောင်ကြိုးဖြင့် တင်းကျပ်စွာ တုတ်နှောင်ခံထားရသဖြင့် အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့ပေ။
ချန်အန်သည် သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ့ရှေ့ရှိ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။
“ကိုယ် မင်းကို ဘာမှမလုပ်ပါဘူး၊ မင်းဟာ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ အပြင်မှာ တစ်ယောက်တည်း လေလွင့်နေတာကို မြင်တော့ နည်းနည်း သနားစရာကောင်းတယ်လို့ ခံစားရလို့ပါ၊ ဒါကြောင့် ကိုယ်က စိတ်ကောင်းစေတနာနဲ့ မင်းအတွက် နေစရာအိမ်တစ်လုံး ဆောက်ပေးပြီး အိမ်လခကိုတော့ ကြိုတင်ပြီး သိမ်းဆည်းလိုက်တာပါ”
............................................................