← Chapters

အခန်း ၁၈၅

Vol. 18 Ch. 185

အခန်း ၁၈၅

Vol. 18 Ch. 185

အခန်း ၁၈၅။ မြေခွေးမိစ္ဆာထံ သွားရောက်လည်ပတ်ခြင်း

​[ဓားသိုင်းပညာ +၃၊ သတ္တုဓာတ် ဝိညာဉ်အမြစ် ပါရမီ +၃] ခေတ္တ ၁၈ ကြိမ်

​[အမည် - ရှန်းချင်းယီ]

[ကျင့်စဉ် - အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ၅]

[ဂုဏ်အင်္ဂါရပ် - ရဲရင့်ဖြောင့်မတ်ပြီး မကောင်းမှုကို စက်ဆုပ်ရွံရှာသူ]

[ရင်းနှီးမှုအဆင့် - ၃ ကြယ်ပွင့် • ၄၆ %]

​ချန်အန်သည် သူ၏ ဂုဏ်အင်္ဂါရပ်ဘောင်ပေါ်ရှိ “အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ၅” ဟူသော စကားလုံးများကို ဦးစွာ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ခေါင်းငုံ့ကာ သူ၏ရင်ခွင်ထဲတွင် ပါးပြင်လေးများ နီမြန်းနေဆဲဖြစ်သော ရှန်းချင်းယီကို ကြည့်လိုက်၏။

​“ကျင့်စဉ်အဆင့် တက်သွားတာလား”

​“အင်း... ဒီနေ့ မနက်အစောကြီး လင်းအားကြီးအချိန်တုန်းက တက်သွားတာပါ၊ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ယောက်ျားအပြင်သွားတဲ့ အချိန်တုန်းကပေါ့” ဟု ရှန်းချင်းယီက ညင်သာစွာ ပြောသည်။

​ချန်အန်က “ဘာလို့ ကိုယ့်ကို စောစောမပြောတာလဲ၊ ဒါဆိုရင် ကိုယ်တို့ မနက်စာစားရင်း အောင်ပွဲခံကြတာပေါ့” ဟု ဆို၏။

​ရှန်းချင်းယီက ခေါင်းခါပြပြီး “အောင်ပွဲခံစရာ မလိုပါဘူး ယောက်ျားက ရွှေအမြုတေအဆင့်အထိ တိတ်တဆိတ် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာလေ၊ ယောက်ျားနဲ့ ယှဉ်ရင် ကျွန်မ ငါးနှစ်နီးပါးလောက် ကြိုးစားကျင့်ကြံပြီးမှ ကျင့်စဉ်အဆင့် တက်တာက ပြောပလောက်စရာ မရှိပါဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

​“ဘာလို့လဲ... ကိုယ့်ရှေ့မှာ အားငယ်နေလို့လား”

​ချန်အန်သည် ရှန်းချင်းယီ၏ ပါးပြင်လေးကို လက်ဖြင့်တို့ကာ စနောက်လိုက်၏။

​ရှန်းချင်းယီသည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ချန်အန့်၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ထိုင်လိုက်ကာ သူ၏မျက်လုံးများကို သေချာစိုက်ကြည့်လျက် ပြောသည်။

​“ယောက်ျား... ကျွန်မ ယောက်ျားကို တောင်းဆိုစရာတစ်ခု ရှိပါတယ်”

​“ဘာဖြစ်လို့လဲ” ရှန်းချင်းယီ ရုတ်တရက် တည်ကြည်အလေးအနက် ဖြစ်သွားသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ချန်အန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။

​ရှန်းချင်းယီက နှုတ်ခမ်းကို ဖိကိုက်ကာ “ ကျွန်မ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်လုံးလုံး ယောက်ျားရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့် တက်လှမ်းတဲ့ အရှိန်အဟုန်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရတယ်”

​“ယောက်ျားဘယ်လိုလုပ်လိုက်လဲဆိုတာ ကျွန်မ မသိပေမဲ့ ယောက်ျားရဲ့ ကျင့်စဉ်တက်လှမ်းတဲ့ အရှိန်က ကျွန်မတစ်သက်မှာ မြင်ဖူးသမျှထဲမှာ အမြန်ဆုံးပါပဲ၊ ထို့အပြင် ဒါက စံချိန်တင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှပါတယ်”

​“ယောက်ျား... အကယ်၍ နောင်တစ်ချိန်မှာ ယောက်ျားဟာ စိတ်ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီးရွှန်ဟွမ်ဂိုဏ်းကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့ရင် ကျွန်မအတွက် ကလဲ့စားချေပေးပြီး ကျွန်မရဲ့ ဆရာ့ကို သတ်ပေးနိုင်မလားဟင်”

​သူမ စကားပြောနေစဉ်အတွင်း ရှန်းချင်းယီ၏ မျက်လုံးများတွင် တောင်းပန်တိုးလျှိုးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

​ချန်အန်က ဘာမျှမတွေးဘဲ “ကောင်းပါပြီ” ဟု ချက်ချင်း ကတိပေးလိုက်၏။

​ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ရှန်းချင်းယီ၏ ရှုပ်ပွနေသော ဆံနွယ်များကို သပ်ရပ်အောင် ပြုပြင်ပေးရင်း ညင်သာစွာဖြင့် “ဒါနဲ့... မင်းက ကိုယ့်အပေါ် ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်မှု ရှိနေတာလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

​“စိတ်ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်ဆိုတာ ဒဏ္ဍာရီလာ အဆင့်တစ်ခုလေ၊ မဟာကမ္ဘာမြေအရပ်မှာ ဖြစ်ဖြစ်၊ တောင်ပင်လယ်အရပ်မှာ ဖြစ်ဖြစ် ဤအဆင့်ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဖူးဘူး”

​“ကျွန်မ ယောက်ျားကို လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်” ရှန်းချင်းယီက ချန်အန့်၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ကာ တည်ကြည်စွာ ပြောသည်။ “ဘာလို့လဲဆိုတော့ ယောက်ျားရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်စဉ်တက်လှမ်းတဲ့ အရှိန်အဟုန်က ဟိုဒဏ္ဍာရီလာ ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့တောင် နှိုင်းယှဉ်လို့ မရနိုင်လို့ပဲ”

​“ချင်းယီ... ကိုယ် ပြဿနာတစ်ခုကို တွေးနေမိတယ်”

​“ဘာပြဿနာလဲဟင်”

​“မင်း ထင်တာကတော့... ကိုယ့်ရဲ့ အဲဒီအပိုင်းက စွမ်းဆောင်ရည်ကရော ဟိုဒဏ္ဍာရီလာ ကျင့်ကြံသူတွေ မယှဉ်နိုင်တဲ့အရာလို့ ထင်လား” ချန်အန်က ရုတ်တရက် ညစ်ညမ်းသော မျက်နှာပေးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

​ရှန်းချင်းယီ၏ မျက်နှာလေးမှာ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားတော့သည်။

​[ဓားသိုင်းပညာ +၃၊ သတ္တုဓာတ် ဝိညာဉ်အမြစ် ပါရမီ +၃] ခေတ္တ ၅ ကြိမ်

​“ကောင်းပါပြီ... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအချိန်ကို ကိုယ်မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး၊ ကိုယ် ယွဲ့အာ (ဂူရှင်းယွဲ့) ဆီကိုသွားပြီး သူမကို မိစ္ဆာအမြုတေတွေ သွားပေးလိုက်ဦးမယ်”

​ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ချန်အန်သည် ရှန်းချင်းယီ၏ ရှုပ်ပွနေသော ဆံနွယ်များကို နမ်းရှုံ့လိုက်ပြီး အဝတ်အစားများကို အမြန်ဝတ်ကာ ကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းခဲ့၏။ ထို့နောက် သူသည် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ဂူရှင်းယွဲ့၏ အခန်းသို့ လှမ်းသွားခဲ့သည်။

​ရှန်းချင်းယီသည် သူထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ မချိပြုံး ပြုံးနေမိတော့သည်။ သူက ယွဲ့အာကို မိစ္ဆာအမြုတေ သွားပေးရုံသက်သက်ပဲလား။ သူကတော့ ယွဲ့အာကို ထပ်ပြီး နှိပ်စက်ဦးမှာ သေချာသည်။

​အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ချန်အန်သည် ဂူရှင်းယွဲ့၏ အခန်းထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သောအခါ သူမသည် ကုတင်ပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်လျက် ကျင့်ကြံနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

​“ယောက်ျား”

​ဂူရှင်းယွဲ့သည် သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်၏။ သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်တွင် ပါးချိုင့်လေးနှစ်ဖက် ထင်ဟပ်သွားပြီး သူမ၏ အပြုံးမှာ အလွန်ပင် ချိုမြိန်လှသည်။

​၎င်းသည် ချန်အန်အနေဖြင့် အေးစက်လှသော ကြင်ယာတော်ထံမှ ဤကဲ့သို့ ချိုမြိန်သောအပြုံးမျိုးကို ပထမဦးဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက အံ့သြတကြီးဖြင့် မေးလိုက်၏။ “ယွဲ့အာ... မင်းက အေးစက်တဲ့ မိဖုရားတစ်ပါး မဟုတ်ဘူးလား၊ ဘာလို့ မင်းရဲ့အပြုံးက ဒီလောက်တောင် ချိုမြိန်နေရတာလဲ”

​“ညီမ ဟွာယင်းက ကျွန်မကို သင်ပေးတာပါ ယောက်ျားက ချိုမြိန်တဲ့ အပြုံးတွေကို နှစ်သက်တယ်လို့ သူမက ပြောတယ်လေ”

​ဂူရှင်းယွဲ့သည် ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ဖိနပ်ကိုစီးကာ ကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။ သူမသည် လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့် စားပွဲအနားသို့ လာကာ ချန်အန့်အတွက် ရေနွေးကြမ်း ငှဲ့ပေးပြီး သူထိုင်၍ ရေနွေးကြမ်းသောက်နိုင်ရန် ကုလားထိုင်တစ်လုံးကို ဆွဲပေးလိုက်၏။

​ချန်အန်က လှမ်းလာပြီး ထိုင်လိုက်ကာ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို လှမ်းယူ၍ ချိုမြိန်သော ဝိညာဉ်ရေနွေးကြမ်းကို တစ်ကျိုက် သောက်လိုက်သည်။

​ထို့နောက် သူသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ပြန်ချလိုက်ပြီး ဂူရှင်းယွဲ့ကို သူ၏ပေါင်ပေါ်သို့ ဆွဲတင်ကာ ပြုံးလျက် ပြောသည်။ “ယွဲ့အာ... လူတိုင်းမှာ ကိုယ်စီ ထူးခြားချက်တွေ ရှိကြပါတယ်”

​“ဟွာယင်းရဲ့ ထူးခြားချက်က ချိုမြိန်မှု ဖြစ်တာမို့ ကိုယ်က သူမရဲ့ ချိုမြိန်တဲ့ အပြုံးကို နှစ်သက်တာ”

​“ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ထူးခြားချက်က စကားနည်းပြီး အေးစက်တတ်တဲ့ အမူအရာပဲလေ၊ ကိုယ်က မင်းရဲ့ စတိုင်လ်ကို အလွန်နှစ်သက်ပါတယ်၊ ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်ကြိုက်အကြိုက်ကို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် မင်းကိုယ်မင်း ပြောင်းလဲနေဖို့ မလိုပါဘူး”

​ချန်အန်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ဂူရှင်းယွဲ့က ခေါင်းညိတ်ပြီး “အင်းပါ... ကျွန်မ နားလည်ပါပြီ” ဟု ဆိုသည်။

​ချန်အန်သည် ခွက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်ရေနွေးကြမ်းကို ကုန်အောင်သောက်လိုက်ပြီး ဂူရှင်းယွဲ့ကို ပွေ့ချီကာ ကုတင်ဆီသို့ လှမ်းသွားခဲ့သည်။ စိတ်အာရုံတစ်ခုနှင့်အတူ သူသည် သူမ၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ အပြာနုရောင် အပ်ချုပ်ဖိနပ်များကို ချွတ်ပေးလိုက်ပြီး သူမကို ကုတင်ပေါ်တွင် ညင်သာစွာ ချထားလိုက်၏။

​ဂူရှင်းယွဲ့မှာ အလွန်အလိုက်သိတတ်သူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမ၏ ခါးပတ်ကို ချက်ချင်း ဖြုတ်လိုက်ပြီး ဝတ်စုံရှည်ကို ချွတ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

​ချန်အန်က သူမအား စနောက်လိုက်၏။ “ယွဲ့အာ... မင်းက ကိုယ့်နဲ့အတူ အိပ်ရာထဲ ဝင်ဖို့ ဒီလောက်တောင် လောနေတာလား”

​“ကျွန်မ...” ဂူရှင်းယွဲ့၏ မျက်နှာလေး နီမြန်းသွားကာ အလွန်အမင်း ရှက်ရွံ့သွားပြီး အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားမိသည်။ သူမက လောနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို စိတ်ကျေနပ်အောင် ပြုလုပ်ပေးရန် ကြိုးစားနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ စနောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် သူမ ရုတ်တရက် အနေခက်သွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

​၎င်းကို မြင်သောအခါ ချန်အန်သည် သူမ၏ သွယ်လျသော ခါးလေးကို ဖက်လျက် ပြုံးလိုက်၏။ “အူတူတူ ယွဲ့အာလေးရယ်... ကိုယ်က မင်းကို စနောက်လိုက်တာပါ၊ မင်းက ကိုယ့်အလိုကို လိုက်ဖို့အတွက် ဒီလောက်တောင် ကြိုးစားနေတယ်ဆိုတာ ကိုယ်သိပါတယ်”

​သူသည် ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူ၏ ဖိနပ်ကိုချွတ်ကာ ခြေထောက်များကို ကုတင်ပေါ်သို့ တင်လိုက်ပြီး မနက်ခင်းက သိမ်းဆည်းခဲ့သော မြေဓာတ်အမျိုးအစား မိစ္ဆာအမြုတေများကို ဂူရှင်းယွဲ့၏ရှေ့တွင် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ချပြလိုက်လေသည်။

​“ယောက်ျား... ဒါတွေက ဘာမိစ္ဆာအမြုတေတွေလဲဟင်” ဂူရှင်းယွဲ့က အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးသည်။

​ချန်အန်က မိစ္ဆာအမြုတေတစ်ခုကို ယူကာ သူမ၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ “ဒါက မြေဓာတ်အမျိုးအစား မိစ္ဆာအမြုတေပဲ၊ မင်းရဲ့ မြေဓာတ်ဝိညာဉ်အမြစ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့အတွက် အသုံးပြုနိုင်တယ်”

​“ဒါတွေအားလုံးက ကျွန်မအတွက်ပဲလား”

​“ဟုတ်တယ်... အားလုံးက မင်းအတွက်ပဲ”

​“ဒါက များလွန်းပါတယ်” ဂူရှင်းယွဲ့မှာ အနည်းငယ် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

​နောက်ပိုင်းအချိန်များတွင် ချန်အန်သည် ဂူရှင်းယွဲ့အား ထိုမိစ္ဆာအမြုတေများကို မည်သို့အသုံးပြုရမည်ကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ အသုံးပြုပုံ နည်းလမ်းမှာ အလွန်ရိုးရှင်းလှသဖြင့် ဂူရှင်းယွဲ့သည် ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် တတ်မြောက်သွားခဲ့၏။

​ထို့နောက် သူမသည် စတင်အသုံးပြုခဲ့ရာ အသုံးပြုခြင်း၏ အာနိသင်မှာ ထူးခြားဆန်းပြားစွာ ကောင်းမွန်လှသည်။ ဂူရှင်းယွဲ့သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ မြေဓာတ်ဝိညာဉ်အမြစ်မှာ များစွာ ပိုမိုထူထဲပြီး အားကောင်းလာသည်ကို သေချာပေါက် ခံစားလိုက်ရသည်။

​သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ မိစ္ဆာအမြုတေ၏ ပြုစုပျိုးထောင်မှု အာနိသင်က အလွန်ကောင်းမွန်လွန်းလှခြင်းကြောင့်ချည်းသာ မဟုတ်ပေ။ ဂူရှင်းယွဲ့၏ မူလ ဝိညာဉ်အမြစ် ပါရမီမှာ အလွန်အမင်း ညံ့ဖျင်းလွန်းလှခြင်းကြောင့်လည်း ပါဝင်သည်။

​“ယောက်ျား... ဝိညာဉ်အမြစ် ပါရမီ တက်လာတဲ့ ခံစားချက်က တကယ်ကောင်းတာပဲ၊ ကျွန်မ နောက်ထပ်တစ်ခုကို ထပ်ပြီး စုပ်ယူချင်သေးတယ်” ဂူရှင်းယွဲ့သည် ဂုဏ်အင်္ဂါရပ်များ ပြုစုပျိုးထောင်ရသည့် ခံစားချက်ကို သဘောကျသွားသဖြင့် ကုတင်ပေါ်ရှိ မိစ္ဆာအမြုတေတစ်ခုကို ထပ်မံကောက်ယူကာ ချန်အန့်အား ပြောလိုက်သည်။

​မိစ္ဆာအမြုတေတစ်ခုကို စုပ်ယူရန်အတွက် အနည်းဆုံး ၁၅ မိနစ်ခန့် ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သော်လည်း ချန်အန်မှာမူ ဆက်လက်မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ပေ။ သူသည် ဂူရှင်းယွဲ့၏ အဝတ်အစားများကို ချွတ်ပေးရင်း အသည်းအသန် ပြောလိုက်၏။

​“မိစ္ဆာအမြုတေကိုတော့ ဘယ်အချိန်မဆို စုပ်ယူလို့ ရတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလို ကောင်းမွန်တဲ့ ညချမ်းအချိန်အခါမျိုးကိုတော့ ကိုယ်တို့ ကောင်းကောင်း အသုံးချရမယ်၊ တစ်စက္ကန့်လေးတောင် အလဟဿ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး”

​“အင်းပါ... ယောက်ျားအလိုအတိုင်းပါပဲ”

​ချန်အန့်၏ အသည်းအသန်ဖြစ်နေသော မျက်နှာပေးကို ကြည့်ရင်း ဂူရှင်းယွဲ့မှာ သက်ပြင်းချမိသလို စိတ်သက်သာရာလည်း ရသွားခဲ့သည်။ စိတ်မကောင်းစရာမှာ ချန်အန်က အလွန်အမင်း အသည်းအသန် ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ဝမ်းသာစရာမှာ ချန်အန်သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်တွင် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် စွဲလန်းနေဆဲဖြစ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

​ဘေးခန်းတွင်မူ ဝမ်ကျိယန်သည် ကုတင်ပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်လျက် ကျင့်ကြံနေသည်။ ဂူရှင်းယွဲ့၏ အခန်းထဲမှ ဆူညံသံများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမသည် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ “နင်ကတော့ ဇနီးသည်တွေကို နှိပ်စက်ဖို့ပဲ သိတယ်၊ ငါ့ကိုရော အိပ်ခွင့်မပေးနိုင်ဘူးလား” ဟု မကျေမနပ် ရေရွတ်လိုက်၏။

​သူမ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်အခန်းတွင် ဆောင်ဟွာယင်းသည်လည်း ဂူရှင်းယွဲ့၏ အခန်းထဲမှ ဆူညံသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ သို့သော်လည်း သူမသည် ဝမ်ကျိယန်ကဲ့သို့ ညည်းတွားမနေခဲ့ဘဲ စကားနည်းနည်းနှင့် အလုပ်များများလုပ်တတ်သူ ပီပီ မပြောနိုင်လျှင် မပြောဘဲ နေလိုက်တော့သည်။

​ဤကဲ့သို့သော အနေခက်စရာ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ချန်အန်သည် ယနေ့ အိမ်သစ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ပြီးနောက် အခန်းတိုင်းအတွက် အသံလုံအစီအရင်တစ်ခု တည်ဆောက်ရန် မေ့လျော့နေခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

​နောက်တစ်နေ့တွင်။

​ကောင်းကင်ယံမှာ အနည်းငယ်သာ လင်းပွင့်လာသေးသည်။

​ချန်အန်သည် ကုတင်ပေါ်မှ ထိုင်လိုက်ပြီး စိတ်အာရုံတစ်ခုနှင့်အတူ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အချက်အလက်ဘောင်ကို ဖွင့်ကာ သူ၏ ဂုဏ်အင်္ဂါရပ်များကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။

​[အမည် - ချန်အန်]

[ကျင့်စဉ် - ရွှေအမြုတေအဆင့် ၁၊ ၇၈ %]

[ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတတ် - အဆင့် ၃ အလယ်အလတ်အဆင့် - ၂ %]

[နတ်ဘုရားအာရုံ - အဆင့် ၃ အလယ်အလတ်အဆင့် - ၁၃ %]

[မီးဓာတ် ဝိညာဉ်အမြစ် - စိန့်အဆင့်၊ ၅ %]

[သတ္တုဓာတ် ဝိညာဉ်အမြစ် - စိန့်အဆင့်၊ ၈ %]

[သစ်သားဓာတ် ဝိညာဉ်အမြစ် - အဆင့်မြင့်၊ ၁ %]

[ကျင့်စဉ်မျိုးစုံ - ရွှေလက်ညှိုး (မန္တန်အဆင့် ၃၆ % )၊ ‘အိပ်မွေ့ချအဆောင်မန္တန်’ (ဂရန်းမာစတာအဆင့် ၆၇ % )၊ ရိပ်ခြေသတ်ဖြတ်ခြင်းအတတ် (မန္တန်အဆင့် ၂ % )၊ ခန္ဓာကိုယ်ချုပ်တည်းခြင်းအတတ် (မန္တန်အဆင့် ၁ % )…]

[ဇနီးသည် - ဆောင်ဟွာယင်း (၄ ကြယ်ပွင့် • ၈၆ % )၊ ဂူရှင်းယွဲ့ (၄ ကြယ်ပွင့် • ၆၈ % )၊ ဝမ်ကျိယန် (၄ ကြယ်ပွင့် • ၆၃ % )၊ ရှန်းချင်းယီ (၃ ကြယ်ပွင့် • ၅၅ % )]

[သားသမီး - ချန်ယုကျန်း (၄ ကြယ်ပွင့် • ၃၄ % )၊ ချန်ယီခဲ့ (၂ ကြယ်ပွင့် • ၉၅ % )]

​“မီးဓာတ် ဝိညာဉ်အမြစ်နဲ့ သတ္တုဓာတ် ဝိညာဉ်အမြစ်က စိန့်အဆင့်ပဲ”

​“ဇနီးသည်တွေရဲ့ ရင်းနှီးမှုအဆင့်ကလည်း ၅ ကြယ်ပွင့်ရောက်ဖို့ သိပ်မလိုတော့ဘူး”

​“သမီးငယ် ယီခဲ့ရဲ့ ဖခင်နဲ့ သမီး ရင်းနှီးမှုအဆင့်ကလည်း ၃ ကြယ်ပွင့်ကို ချိုးဖျက်တော့မယ်၊ စနစ်ရဲ့ ဆုလာဘ်က ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ တကယ် သိချင်မိတယ်”

​ချန်အန်သည် ဘောင်ပေါ်ရှိ အချက်အလက်များကို ကြည့်ရင်း သူ၏မျက်နှာတွင် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

​သူသည် ထိုဂူက သူမကို တကယ်ပဲ ပိတ်ဆို့ထားနိုင်မလားဆိုသည်ကို မသေချာဘဲ ရှိနေသည်။ ထိုအကြောင်းကို တွေးရင်း ချန်အန်သည် ကလောင်နှင့် စက္ကူကိုယူကာ ဇနီးသည်များအတွက် စာတိုတစ်စောင် ချန်ထားခဲ့ပြီးနောက် လိုဏ်ခေါင်းထဲမှ ထွက်ခွာကာ ဂူရှိရာဆီသို့ ဓားပျံစီးလျက် ပျံသန်းသွားခဲ့လေတော့သည်။

.......................................................

All Chapters