အခန်း ၁၈၉
Vol. 18 Ch. 189
အခန်း ၁၈၉။
“ဟီးဟီး...” ဝမ်ကျိယန်က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး သူ့အား သနားညှာတာမှုမရှိဘဲ ဖော်ကောင်လုပ်တော့သည်။ “ရှင့်စကားတွေက တကယ်နားထောင်ကောင်းတာပဲ၊ တကယ်တော့ သမီးနှစ်ယောက်က ရှင် ကျွန်မတို့ဆီလာပြီး ကိစ္စရှာဖို့အတွက် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေလို့မလား”
“ကိုယ်တို့နှစ်ယောက် အတူတူ အချိန်ဖြုန်းနိုင်တာက ဒီအစီအစဉ်ရဲ့ ပျော်စရာကောင်းတဲ့ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုပဲပါ၊ အဓိကကတော့ သမီးနှစ်ယောက်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အားကိုးရပ်တည်နိုင်စွမ်းကို ပျိုးထောင်ပေးချင်လို့ပါ”
“အာ... ဟုတ်ပါပြီ... ဟုတ်ပါပြီ”
ဝမ်ကျိယန်က နောက်တစ်ကြိမ် ရွဲ့တဲ့တဲ့လေသံဖြင့် ပြောပြန်သည်။
ချန်အန်က သူမအား မည်သို့ အလိုလိုက်ထားပါမည်နည်း။ သူသည် သူမ၏ခါးမှ ခါးပတ်ကို တိုက်ရိုက်ဆွဲဖြုတ်လိုက်ပြီး မီးဖိုချောင်ကောင်တာတွင် ဖိကာ သနားညှာတာမှုမရှိဘဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန် နှိပ်စက်လိုက်တော့သည်။ ဤမာနခဲ ကြင်ယာတော်လေး နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြီး ရွဲ့ရဲသေးလားဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။
ထို့နောက်တွင်မူ ချန်အန်နှင့် ဝမ်ကျိယန်တို့ မီးဖိုချောင်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့ကြရာ မနက်စာလုပ်ရန် မီးဖိုချောင်သို့ လာနေသော ဂူရှင်းယွဲ့နှင့် တည့်တည့်တိုးမိတော့သည်။
ဂူရှင်းယွဲ့က သိလျက်နှင့် မေးလိုက်၏။ “ယောကျာ်း... မမဝမ်... စောစောက မီးဖိုချောင်ထဲမှာ ဘာလုပ်နေကြတာလဲဟင်”
ချန်အန်က “ကိုယ် မနက်စာ လုပ်နေတာလေ” ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ဂူရှင်းယွဲ့က “ဒါပေမဲ့... မီးဖိုချောင်ထဲမှာ မနက်စာ ဘာမှမတွေ့ပါလား” ဟု ဆို၏။
ချန်အန်က “မင်းရဲ့ မမဝမ်က အစားနည်းနည်း သရော်လို့လေ၊ သူမ အကုန်စားပစ်လိုက်ပြီ” ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ကျိယန် ၎င်းကို ကြားသောအခါ မျက်ရည်စများ စွန်းထင်နေဆဲဖြစ်သော သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများတွင် ချက်ချင်းပင် မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ သူမ အလွန်ဒေါသထွက်သွားသဖြင့် လက်မြှောက်ကာ ချန်အန့်၏ လက်မောင်းကို ရိုက်ပုတ်လိုက်၏။
နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ချန်အန်က ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ပြီး ဝမ်ကျိယန်မှာမူ ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့်သာ ရှိသေးသည်။ သူမအနေဖြင့် ချန်အန့်၏ ခုခံကာကွယ်မှုကို လုံးဝ ဖောက်ထွင်းနိုင်ခြင်း မရှိပေ။
ဂူရှင်းယွဲ့သည် ဆောင်ဟွာယင်းထံမှ မကောင်းသောအကျင့်များကို သင်ယူထားသဖြင့် သိလျက်နှင့် ဆက်လက်မေးမြန်းပြန်သည်။ “မမဝမ်... ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်”
ဝမ်ကျိယန်သည် စိတ်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး အမျက်ဒေါသများဖြင့် သော်လည်း အေးအေးဆေးဆေးပင် “ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ စောစောက ယောကျာ်းရဲ့ လက်မောင်းပေါ်မှာ ခြင်တစ်ကောင် နားနေလို့ ကျွန်မ ကူရိုက်ပေးလိုက်တာ” ဟု ပြောလိုက်၏။
“အော်... ဒါကြောင့်ကိုး...”
ဂူရှင်းယွဲ့က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သိလျက်နှင့် ဆက်မမေးတော့ပေ။ မကြာမီ သူမသည် မနက်စာ ပြင်ဆင်ရန် မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။
ဝမ်ကျိယန်က ချန်အန့်ကို စူးစူးစိုက်စိုက် စိုက်ကြည့်ကာ ဒေါသတကြီးဖြင့် “နောက်ရက်တွေကျရင် ကျွန်မကို လာမထိနဲ့၊ မဟုတ်ရင် ရှင့်ကို သေအောင် ကိုက်ပစ်မယ်” ဟု ကြိမ်းမောင်းလေသည်။
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် သူ့လက်ကို ခါထုတ်လိုက်ပြီး ချန်အန့်ကို လှည့်ပင်မကြည့်တော့ဘဲ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
ချန်အန်မှာမူ မတတ်နိုင်သည့်အဆုံး ပုခုံးသာ အသာတွန့်မိတော့၏။
တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် သူ၏ ဇနီးများနှင့် သမီးများအားလုံး နိုးလာခဲ့ကြသည်။ လင်မယားနှင့် သားသမီး စုစုပေါင်း ခုနစ်ယောက်ရှိသော မိသားစုကြီးသည် ဧည့်ခန်းမဆောင်တွင် ထိုင်ကာ မနက်စာ အတူတူ စားသောက်ကြ၏။
ချန်အန်သည် သူ့ပန်းကန်ထဲရှိ ပဲနို့ကို ကုန်အောင်သောက်လိုက်ပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ သမီးနှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“သမီးကြီး ယုကျန်း... သမီးငယ် ယီခဲ့... ဖေဖေ သမီးတို့ နှစ်ယောက်ကို ပြောစရာ ရှိတယ်”
“ဖေဖေ... ဘာကိစ္စလဲဟင်”
ချန်ယုကျန်း၏ ချစ်စရာကောင်းသော မျက်နှာလေးတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ချန်ယီခဲ့မှာမူ အစားစားခြင်း၌သာ အာရုံရောက်နေခဲ့ပြီး ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အသံကို အလိုအလျောက် ပိတ်ဆို့ထားခဲ့၏။
၎င်းကို မြင်သောအခါ ဝမ်ကျိယန်က သူမဘေးရှိ အူတူတူ သမီးငယ်လေးကို စိုက်ကြည့်ကာ တင်းမာစွာဖြင့် “ဒီအူတူတူမလေး... နင့်ဖေဖေ စကားပြောနေတာ မကြားဘူးလား” ဟု ငေါက်လိုက်သည်။
သူမ၏ ကျားမကဲ့သို့သော မိခင်ဖြစ်သူ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်ယီခဲ့သည် ထိတ်လန့်သွားပြီး လက်ထဲမှ ဇွန်းကို ချက်ချင်းချကာ ဖခင်ဖြစ်သူကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် စိုက်ကြည့်တော့သည်။
ချန်အန်သည် သူမ၏ ကြောက်ဒူးတုန်နေသော ပုံစံလေးကြောင့် အူမြူးသွားမိ၏။ သူသည် သမီးငယ်လေး၏ ရှေ့တွင်ရှိသော ပါးစပ်သုတ်ရန် သီးသန့်အသုံးပြုသည့် လက်ကိုင်ပုဝါကို ယူကာ သူမ၏ လုံးဝန်းသော မျက်နှာလေးပေါ်ရှိ ဆန်ပြုတ်များကို သုတ်ပေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူက သမီးနှစ်ယောက်ကို ပြောလိုက်၏။
“သမီးတို့နှစ်ယောက်စလုံးက ကြီးလာကြပြီဆိုတော့ အမှီအခိုကင်းတတ်တဲ့ ကလေးကောင်းလေးတွေ ဖြစ်အောင် သင်ယူရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ”
“ဒီနေ့ကစပြီး သမီးတို့ မေမေတို့နဲ့ အတူတူ အိပ်ခွင့်မရှိတော့ဘူး”
“ခဏနေ မနက်စာစားပြီးရင် ဖေဖေ သမီးတို့အတွက် အခန်းအသစ်တစ်ခန်း တူးပေးမယ်၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် သမီးတို့ နှစ်ယောက် အတူတူ အိပ်ကြရမယ်”
“ဟင်...” ချန်ယုကျန်းက စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေသော အမူအရာမျိုးဖြင့် “ဖေဖေ... ဒါပေမဲ့ သမီး မေမေနဲ့ပဲ အတူတူ အိပ်ချင်တာ” ဟု ဆိုသည်။
ချန်ယီခဲ့ကမူ ဘာမျှမပြောပေ။ သို့သော်လည်း သူမသည် သူမ၏ မမဖြစ်သူ ချန်ယုကျန်းနှင့် အတူတူ အိပ်ချင်နေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိခင်ဖြစ်သူနှင့် အိပ်ရခြင်းမှာ အလွန်ပင် နှိပ်စက်ခြင်း ခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး အမြဲတမ်း အဆူခံရကာ တင်ပါးကိုပင် အရိုက်ခံရတတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဆောင်ဟွာယင်းက သူမဘေးရှိ သမီးဖြစ်သူကို ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ ပြောရှာသည်။ “သမီးကြီး ယုကျန်း... လိမ်လိမ်မာမာ နေနော်၊ သမီးက ကြီးလာပြီပဲ၊ ဖေဖေ့စကားကို နားထောင်ပြီး မေမေနဲ့ အတူမအိပ်နဲ့တော့၊ သမီးငယ် ယီခဲ့ကို ကြည့်ပါဦး... သူမ ဘာကန့်ကွက်မှုမှ မလုပ်ဘူး မဟုတ်လား”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ... ဒါဆိုလည်း ပြီးတာပါပဲ”
ချန်ယုကျန်းက မလိုလားအပ်ဘဲ သဘောတူလိုက်ရ၏။
သမီးဖြစ်သူများ သဘောတူလိုက်ကြသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်အန်အနေဖြင့် ဖခင်တစ်ဦးပီပီ အလွန်ပင် ပီတိဖြစ်မိသွားသည်။ သူ၏ သမီးနှစ်ယောက်မှာ တကယ်ပင် အလိမ္မာတုံးလေးများ ဖြစ်ကြသည်။ အခြားအရာများကို ထားလိုက်ဦးတော့... အနည်းဆုံးတော့ ၎င်းတို့သည် စကားနားထောင်ကြ၏။ မိဘများ၏ ဆန္ဒကို ဆန့်ကျင်ဘက် လုံးဝ ပြုလုပ်ကြမည် မဟုတ်ပေ။
ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ချန်အန်သည် သူ၏ သမီးနှစ်ယောက်အား ဆုလာဘ်အသေးစားလေးတစ်ခု ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် ၎င်းတို့အား ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။
“သမီးတို့ မေမေတို့ရဲ့ ရင်ခွင်ထဲကနေ ထွက်ခွာပြီး လွတ်လပ်မှုကို ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့အတွက် ဆုလာဘ်အနေနဲ့ နောင်ကျရင် သမီးတို့ ညဘက် အိပ်ခါနီးတိုင်း ဖေဖေ သမီးတို့ကို အိပ်ရာဝင်ပုံပြင်တွေ ပြောပြမယ်”
“တကယ်လားဟင်”
ချန်ယုကျန်းသည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသဖြင့် မျက်နှာလေးပင် နီမြန်းသွားခဲ့ရသည်။ သူမသည် ဖခင်ဖြစ်သူ ပုံပြင်ပြောပြသည်ကို နားထောင်ရခြင်းကို အလွန်နှစ်သက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဖခင်ဖြစ်သူ ပြောပြသော ပုံပြင်အများစုမှာ ဆန်းကြယ်ပြီး အကန့်အသတ်မဲ့လှသဖြင့် သူမ၏ အမြင်များကို ကျယ်ပြန့်စေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
[မင်းရဲ့ သမီးဖြစ်သူ ချန်ယုကျန်းကို အိပ်ရာဝင်ပုံပြင် ပြောပြမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့ပြီး သူမကို စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် မျက်နှာနီမြန်းသွားအောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဖခင်နှင့် သမီးကြား ဆက်ဆံရေး +၁ +၃ +၁ +၄ +၅ +၂ +ဝ...]
ဒီလောက်တောင် အများကြီး တိုးတာလား...
ချန်အန်သည် သူ့ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော အကြောင်းကြားစာကို ကြည့်ရင်း အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ သမီးကြီး ယုကျန်းသည် သူ ပုံပြင်ပြောပြသည်ကို တကယ်ပင် နားထောင်လိုပုံရသည်။ သူ ပြုံးလိုက်မိ၏။
ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်မှာ ဒုတိယသမီးဖြစ်သူ ချန်ယီခဲ့ထံသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ဒုတိယသမီးဖြစ်သူထံမှ ဖခင်နှင့် သမီး ဆက်ဆံရေးမှာ သမီးကြီးကဲ့သို့ တိုးမလာသည်ကို မြင်သောအခါ သမီးငယ်လေးမှာ ပုံပြင်နားထောင်ခြင်း၌ စိတ်ဝင်စားမှု မရှိနိုင်ကြောင်း သူ သိရှိလိုက်ရသည်။
ထို့ကြောင့် သူက “ပုံပြင်ပြောပြတာအပြင် နောက်ကျရင် သမီးတို့ စားဖို့အတွက် ဖေဖေ သမီးတို့ရဲ့ မိခင်ဂူကို ဝိညာဉ်မုန့်တွေ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ သင်ခိုင်းလိုက်မယ်” ဟု ဆို၏။
ဝိညာဉ်မုန့် ဟုတ်လား...
ချန်ယီခဲ့၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ဤစကားလုံးကြောင့် ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရသည်။ သူမသည် ဖခင်ဖြစ်သူကို ချက်ချင်းပင် မော့ကြည့်လိုက်၏။
သူမ၏ မျက်လုံးလေးများ လင်းလက်သွားပြီး “ဖေဖေ... ဖေဖေက သမီးစားဖို့အတွက် မိခင်ဂူကို ဝိညာဉ်မုန့်တွေ လုပ်ခိုင်းမှာ တကယ်လားဟင်” ဟု မေးသည်။
“တကယ်ပေါ့... ဖေဖေ သမီးကို မလိမ်ပါဘူး”
“ဟေး... ပျော်စရာကြီး...”
ချန်ယီခဲ့သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ထရပ်ကာ ကခုန်တော့သည်။
[မင်းရဲ့ သမီးဖြစ်သူ ချန်ယီခဲ့ကို မင်းရဲ့ဇနီး ဂူရှင်းယွဲ့ဆီကနေ ဝိညာဉ်မုန့်တွေ လုပ်ကျွေးခိုင်းမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့ပြီး သူမကို အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားအောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဖခင်နှင့် သမီးကြား ဆက်ဆံရေး +၁ +၃ +၁ +၄ +၅ +၂ +ဝ...]
[မင်းနဲ့ မင်းရဲ့ သမီးဖြစ်သူ ချန်ယီခဲ့ကြားက ဆက်ဆံရေးဟာ ကြယ် ၃ ပွင့်အထိ တိုးတက်သွားခဲ့ပါပြီ။ မင်းကို ရှေးဟောင်းတားမြစ်ချက်အတတ် ဖြစ်တဲ့ 'အနှစ်သာရသွေးဖြင့် ကျွန်ပြုခြင်းအတတ်ကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ချီးမြှင့်လိုက်ပါတယ်။]
['အနှစ်သာရသွေးဖြင့် ကျွန်ပြုခြင်းအတတ်' - သင့်ရဲ့ အနှစ်သာရသွေးကို မျိုချမိတဲ့ ဘယ်လိုသက်ရှိမဆို သင့်ရဲ့ ထာဝရကျွန် ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။ ၎င်းအနေနဲ့ သင့်ကို ဆန့်ကျင်ပုန်ကန်ဖို့ ဘယ်လိုအတွေးမျိုးမှ ရှိလာနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ၎င်းအတတ်ဟာ သင့်ထက် ကျင့်စဉ်အဆင့်နိမ့်တဲ့ သက်ရှိတွေအပေါ်မှာပဲ ထိရောက်မှု ရှိပါလိမ့်မယ်။]
............................................................