အခန်း ၄၇

အခန်း (၄၇) - မင်းကို ရှာတွေ့ပြီ

ရှို့ဝူက သူ၏စွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သောအခါ အချိန်ကာလသည် ရပ်တန့်သွားပြီး ဆွဲငင်အားကင်းမဲ့ရာ နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ ထိုနွယ်ပင်များကို ပိတ်လှောင်ထားလိုက်လေသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ရှို့ဝူက သူ၏လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်၏။

ကျူးလင် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမရှေ့ရှိ လေထုမှာ လိမ်ရှုံ့ကွေးကောက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရချေသည်။

ဝူးခနဲ လေတိုးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

နွယ်ပင်များမှာ ရုတ်ချည်းပင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် သူမ၏မျက်ဝန်းအစုံ တုန်လှုပ်သွားရသည်။

နွယ်ပင်များ၏ ထက်ဝက်ကျော်မှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသောကြောင့် ကျန်ရှိနေသော နွယ်ပင်များသည် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသကဲ့သို့ ရုန်းကန်လှုပ်ရှားနေကြ၏။

နွယ်ပင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ရှို့ဝူသည် ချွေးစေးများ ပြန်လာကာ ဒူးထောက်လျက် လဲကျသွားလေသည်။ သူ အသက်ဝဝပင် မရှူနိုင်သေးမီ ထူထူက အော်ဟစ်လိုက်၏။

“သခင်မလေး... အဲဒါ လာနေပြီ”

ထူထူက သူမ၏ပခုံးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်သည့် တစ်ခဏ၌ ကျူးလင်သည် ရှို့ဝူရှိရာသို့ ပြေးသွားပြီး သူ၏ရှေ့တွင် ကာကွယ်ရပ်တည်ကာ ဝင်ရောက်လာသော တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးရန် သူမ၏ဓားကို မြှောက်လိုက်လေသည်။

ချွမ်ခနဲ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူတို့ကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည့်အရာကို ကျူးလင် နောက်ဆုံးတွင် မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏မျက်ဝန်းများ လှုပ်ခတ်သွားချေသည်။

သူမ၏ရှေ့တွင် တစ်ကိုယ်လုံးကို နွယ်ပင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် နီရဲသော မျက်လုံးတစ်စုံဖြင့် စိုက်ကြည့်နေ၏။

ကျူးလင်က သူမ၏လက်သည်းများကို တားဆီးထားသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုအမျိုးသမီးသည် အခြားလက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ ကျူးလင်၏နှလုံးသားဆီသို့ ဦးတည်လိုက်လေသည်။

ထိုအမျိုးသမီး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရိပ်မိသွားသဖြင့် ကျူးလင်သည် သူမ၏ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ အမျိုးသမီး၏လက်များကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်တော့သည်။

"ဂါး…"

နာကျင်လှချေတကား။

ထိုအမျိုးသမီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်စဉ်မှာပင် ကျူးလင်သည် မြေပြင်ကို နင်းခြေကာ လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်လေသည်။

သူမသည် လေထဲတွင် နောက်ပြန်ဂျွမ်းထိုးလိုက်ပြီး ဓားကို အမျိုးသမီး၏ ဦးခေါင်းထိပ်တည့်တည့်သို့ ထိုးစိုက်လိုက်၏။

ဓားက အမျိုးသမီး၏ဦးခေါင်းကို မဖောက်ဝင်မီမှာပင် ထိုအမျိုးသမီးသည် အရည်ပျော်သွားပြီး နွယ်ပင်များနှင့် ပေါင်းစပ်သွားချေသည်။

မြေပြင်ပေါ်သို့ သာသာယာယာ ဆင်းသက်လိုက်ပြီးနောက် ကျူးလင်သည် ရှို့ဝူကို မြေပြင်မှ အမြန်ထူပေးလိုက်လေသည်။

သူမ ခြေတစ်လှမ်းမျှပင် မလှမ်းရသေးမီ ထိုအမျိုးသမီး၏ အရှိန်အဝါသည် အလွန်မြန်သော အရှိန်နှုန်းဖြင့် ချဉ်းကပ်လာနေသည်ကို ကျူးလင် အာရုံရလိုက်၏။

ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရှိတော့ကြောင်း သိသဖြင့် သူမက အော်ပြောလိုက်သည်။

"ထူထူ"

ကျူးလင်က ၎င်း၏နာမည်ကို ခေါ်လိုက်သည်နှင့် ထူထူသည် အပြေးရောက်လာလေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထူထူသည် ကျူးလင်၏နောက်ကျောတွင် ပေါ်လာပြီး သူမကို တိုက်ခိုက်လာသော မရေမတွက်နိုင်သည့် နွယ်ပင်များကို ရင်ဆိုင်လိုက်၏။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ယုန်ကလေး၏မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး ၎င်း၏သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်မှ တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာချေသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထူထူ၏ရှေ့တွင် ရွှေရောင်အတားအဆီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး နွယ်ပင်များကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်တော့သည်။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...

နွယ်ပင်များသည် ရွှေရောင်အတားအဆီးနှင့် တိုက်မိသောအခါ မရေမတွက်နိုင်သော နားကွဲမတတ် အသံများသည် တစ်နယ်လုံးတွင် ဟိန်းထွက်သွားလေသည်။

သူတို့ရှေ့မှ တင်းမာလှသော အခြေအနေကို ကြည့်ရင်း ကျီယန်နှင့် ထန်ဝေ့တို့သည် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။

"လောင်ရှို့"

"ရှောင်လင်"

နွယ်ပင်များက ရွှေရောင်အတားအဆီးကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားနေစဉ် ကျူးလင်သည် ရှို့ဝူကို တွဲကူလိုက်ပြီး လမင်းတစ်ထောင်ခြေလှမ်းကျင့်စဉ်ကို အသက်သွင်းလိုက်လေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူမသည် ကျီယန်နှင့် ထန်ဝေ့တို့၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာချေသည်။

ကျူးလင်က လှုပ်ရှားရန်ပင် အလွန်အားနည်းနေသော ရှို့ဝူကို ကျီယန်ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ပုန်းစရာနေရာတစ်ခုရှာပြီး ရှို့ဝူကိုကာကွယ်ထားလိုက်"

သူတို့ စကားမပြောနိုင်သေးမီမှာပင် ကျူးလင်သည် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထူထူ၏နောက်ကျောတွင် ပြန်လည်ပေါ်လာလေသည်။

ထန်ဝေ့က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မျက်တောင်ခတ်လိုက်ရင်း ရေရွတ်လိုက်၏။

"သူမက ဘယ်သူများလဲ"

ထန်ဝေ့၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ ကျီယန်က လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"သူမ ဘယ်သူလဲဆိုတာ အရေးမကြီးဘူး... အရေးကြီးတာက သူမက ငါတို့ရဲ့ ရန်သူမဟုတ်တာပဲ"

စကားပြောပြီးနောက် သူက ရှို့ဝူကို တွဲကူလိုက်ရင်း ပြောလိုက်၏။

"အရင်ဆုံး ပုန်းစရာနေရာတစ်ခု သွားရှာရအောင်"

ထန်ဝေ့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ရှို့ဝူကို တွဲကူကာ အမြန်ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအင်ကုန်ခမ်းမှုကြောင့် ရှို့ဝူသည် လုံးဝမလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။ သူ၏သူငယ်ချင်းနှစ်ဦးက သူ့ကို ဆွဲခေါ်သွားစဉ် ခေါင်းကိုသာ လှည့်ကြည့်နိုင်ပြီး ကျူးလင်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေမိတော့သည်။

သူတို့ ပုန်းစရာနေရာ ရှာဖွေနေစဉ်အတွင်း ကျူးလင်သည် ထိုအမျိုးသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ဒဏ်ရာများကို ပေးစွမ်းခဲ့လေသည်။

သို့သော် နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို မည်မျှပင် ပိုင်းဖြတ်ပါစေ ထိုအမျိုးသမီး၏ ခြေလက်အင်္ဂါများသည် ဆက်တိုက် ပြန်လည်ရှင်သန်လာနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဦးတည်လာသော နွယ်ပင်များကို ရှောင်တိမ်းရင်း ထူထူက ပြောလိုက်၏။

“သခင်မလေး... ကျွန်တော်တို့ သူမရဲ့ အမြုတေကို တိုက်ခိုက်ရမယ်”

ကျူးလင်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

“ရွှေရောင်အတားအဆီးကို အသက်သွင်းလိုက်”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်မလေး”

သူမ၏ အမိန့်ကို ရရှိပြီးနောက် ထူထူသည် ကျူးလင်၏ပခုံးပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ခုန်တက်လိုက်လေသည်။

ယုန်ကလေးသည် သူမ၏ပုခုံးပေါ်တွင် ရပ်လျက် ၎င်း၏အမွေးပွပွ လက်နှစ်ဖက်ကို စုစည်းလိုက်၏။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထူထူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် တောက်ပလာပြီး ရွှေရောင်အတားအဆီးတစ်ခုက သူတို့ကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

ယုန်ကလေးက အတားအဆီးကို ဖန်တီးလိုက်သည်နှင့် ကျူးလင်က ပြောလိုက်သည်။

"ပင်းကျန့်... ရေခဲအစီအရင်"

“ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်မလေး”

ပင်းကျန့်၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည့် တစ်ခဏ၌ ဓားပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အစီအရင်များ ပေါ်လာချေသည်။ နောက်ဆုံးအစီအရင်ကို အသက်သွင်းလိုက်သောအခါ ဓားသွားတစ်ခုလုံးသည် ရေခဲများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်၏ အပူချိန်မှာလည်း ထိုးဆင်းသွားလေသည်။

ထူထူ၏ ရွှေရောင်အတားအဆီးက သူတို့ကို လွှမ်းခြုံထားသဖြင့် ကျူးလင်သည် သူမ၏ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ လမင်းတစ်ထောင်ခြေလှမ်းကျင့်စဉ်ကို အသက်သွင်းပြီး ဆေးရုံဆီသို့ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

ထိုအမျိုးသမီးနှင့် ဤမျှကြာအောင် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သူမ၏အမြုတေသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ မရှိဘဲ ဆေးရုံ၏ တစ်နေရာရာတွင် ရှိနေကြောင်း ကျူးလင် သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ကျူးလင်က ဆေးရုံဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုအမျိုးသမီးသည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လျက် သူမ၏နောက်သို့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်လေသည်။

"ဂါး... ဂါး…"

“ပြန်လာခဲ့စမ်း”

ထိုအမျိုးသမီး၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံကို ကြားရသောအခါ ကျူးလင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားလေသည်။ သူမက အမျိုးသမီးကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

"ဘာလဲ... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစစ်ကို ငါရှာတွေ့သွားမှာ ကြောက်နေတာလား"

ထိုအမျိုးသမီးသည် သူမ၏စကားကို ကြားသောအခါ အရှိန်မြှင့်လိုက်ပြီး ကျူးလင်ဆီသို့ မရေမတွက်နိုင်သော နွယ်ပင်များကို ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

သို့သော် ကံဆိုးစွာဖြင့် မည်သည့်နွယ်ပင်ကမျှ ထူထူ၏ ရွှေရောင်အတားအဆီးကို မဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့ချေ။

"ဂါး"

“ငါ နင့်ကို သတ်ပစ်မယ်”

ထိုအမျိုးသမီး၏ တုံ့ပြန်မှုကိုကြည့်ပြီး ကျူးလင်သည် သူမ၏ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်ကြောင်း သေချာသွားလေသည်။

ကျူးလင်က သူမကို လျစ်လျူရှုထားသည်ကို မြင်သောအခါ အမျိုးသမီးသည် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်၏။

သူမသည် ကျူးလင်၏အရှိန်ကို မမီနိုင်တော့သည်ကို မြင်သောအခါ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ မရေမတွက်နိုင်သော နွယ်ပင်များကို ကျူးလင်ဆီသို့ ထပ်မံပစ်လွှတ်လိုက်ပြန်သည်။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...

ထူထူ၏ ရွှေရောင်အတားအဆီး၏ ကာကွယ်မှုအောက်တွင် ထိုအမျိုးသမီး၏ အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်မှုများမှာ သူတို့ကို မထိခိုက်စေနိုင်ချေ။

ကျူးလင်သည် ဆေးရုံထဲသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်သောအခါ မိုးကြိုးဓာတ်မန္တန်ကြောင့် ပျက်စီးသွားသည်များကို မြင်လိုက်ရလေသည်။

ထိုမီးလောင်ကျွမ်းထားသော နွယ်ပင်များကို နင်းခြေရင်း ကျူးလင်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ဆေးရုံအဆောက်အအုံအတွင်းရှိ အပြင်းထန်ဆုံး မိစ္ဆာစွမ်းအင်ကို ရှာဖွေလိုက်၏။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူမသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်လေသည်။

"မင်းကို ရှာတွေ့ပြီ"

ထိုအမျိုးသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အစစ် တည်ရှိရာနေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက် ကျူးလင်သည် သူမ၏ခြေထောက်များဆီသို့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို လည်ပတ်စေပြီး လမင်းတစ်ထောင်ခြေလှမ်းကျင့်စဉ်၏ အရှိန်ကို မြှင့်တင်လိုက်တော့သည်။

ရှူး... စွပ်... စွပ်...