အခန်း ၈၅၅
Vol. 57 Ch. 855
အခန်း (၈၅၅) - ထိတ်လန့်ဖွယ် သတင်းစကား
“မိစ္ဆာသိုင်း... မိစ္ဆာခုတ်ပိုင်း ကောင်းကင်ချေမှုန်းခြင်း...”
မိုကျုံးက ရက်စက်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရင်း လက်နှစ်ဖက်ကို အားကုန် တွန်းထုတ်လိုက်ရာ အနက်ရောင် စွမ်းအင်ဓားသွားကြီး တစ်ခု ပစ်ထွက်သွားတော့၏။
ထိုကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်က ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေထုအားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင် ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ရာ ကြီးစိုးသော အရှိန်အဟုန်ကြောင့် ဝိညာဉ်များပင် တုန်လှုပ်သွားရတော့သည်။
“ဂလု…”
အလွန်အမင်း အားကောင်းလှသော စွမ်းအင် နှစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သည့်အခါ ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းက ကြောက်လန့်တကြား တံတွေးများကို မြိုချနေမိကြ၏။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ တုန်ယင်နေကြပြီး မျက်နှာများမှာလည်း သွေးဆုတ်ကာ ဖြူဖျော့နေတော့သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် အချိန်များမှာ အဆပေါင်း ဒါဇင်ကျော် နှေးကွေးသွားသည့်အလား ခံစားလိုက်ရပြီး လျှပ်စီးပမာ မြန်ဆန်လှသော အဖျက်စွမ်းအား နှစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် နှေးကွေးသွားကြတော့၏။
အဖျက်စွမ်းအား နှစ်ခု ဝင်တိုက်မိခါနီး အချိန်တွင် လူတိုင်းက အသက်ရှူရန်ပင် မေ့လျော့နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အလွန်အမင်း တင်းမာနေတော့သည်။
ပေရွှမ်ဂိုဏ်းမှ သောင်းနှင့်ချီသော တပည့်များမှာလည်း ဆုတောင်းနေကြ၏။ ချီယွမ်နှင့် ကျန်းဝူဟန်တို့ကလည်း ယွင်ယိုဇီ အသာစီးရရန်သာ မျှော်လင့်နေကြ၏။ မဟုတ်ပါက အကျိုးဆက်မှာ တွေးဝံ့စရာပင် မရှိတော့ချေ။
“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း... ဝီ…”
မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် လူအုပ်ကြီး၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အကြည့်များ အောက်၌ ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားကြီး နှစ်ခု ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိသွားပြီး မြောက်ဘက် ဆန်းကြယ် နယ်မြေ တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားစေသော ပေါက်ကွဲသံ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။ ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေသော စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက်များက ဖျက်ဆီးခြင်း အရှိန်အဟုန်များဖြင့် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ရူးသွပ်စွာ ပြန့်ကျဲသွားတော့သည်။
“ပြေးကြ...”
အဖျက်စွမ်းအား လှိုင်းဂယက်များ တဟုန်ထိုး ရိုက်ခတ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ချီယွမ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်၏။ အင်မော်တယ် လက်နက် စံအိမ်နှင့် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ် ကျောင်းတော်မှ အစောင့်အရှောက်များနှင့် အကြီးအကဲများ အားလုံး ပြာယာခတ်သွားကြပြီး နောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာလိုက်ကြရတော့သည်။ လိန်ယွင်ခုံးသည်လည်း နည်းနည်းလေးမျှ မနှောင့်နှေးဘဲ ဘေးဘက်သို့ လျှပ်တစ်ပြက် ရှောင်တိမ်းသွား၏။
“ထျန်းယွင်... ထျန်းရွှမ်... အကြီးအကဲ... ပေရွှမ်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေကို ကာကွယ်လိုက်ကြ...”
ကျန်းဝူဟန်က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ရင်း သူကိုယ်တိုင်လည်း အနောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာလိုက်၏။
ရှင်းထျန်း၊ ကျန်းထျန်းယွင်နှင့် ကျန်းမိသားစုမှ အစွမ်းထက် ပညာရှင်များ၊ ပေရွှမ်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲများ အားလုံး သူတို့၏ အစစ်အမှန်ယွမ်များကို အစွမ်းကုန် အသက်သွင်းလိုက်ကြတော့သည်။ သူတို့က ပေရာချီ ကျယ်ဝန်းသော ဧရာမ စွမ်းအင် ဒိုင်းကာကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ပေရွှမ်ဂိုဏ်း နန်းတော်နှင့် ဆုတ်ခွာနေသော သောင်းနှင့်ချီသော တပည့်များကို အကာအကွယ် ပေးလိုက်ကြ၏။
မျက်တောင်အနည်းငယ် ခတ်စာ အချိန်အတွင်းမှာပင် အဖျက်စွမ်းအား လှိုင်းဂယက်များက ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ရှိ အရာအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့၏။ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ပြိုကျ ပျက်စီးသွားပြီး တောင်တန်းများနှင့် မြေကမ္ဘာကြီးမှာလည်း မြေပြန့်လွင်ပြင်များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားရတော့၏။ မရေမတွက်နိုင်သော ချောက်ကမ်းပါး နက်ကြီးများ ပွင့်ဟသွားပြီး မြင်ကွင်းမှာ ခမ်းနားသယောင်ရှိသော်လည်း အလွန်တရာ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။ လူတစ်ယောက်၏ ဘဝတွင် ဤကဲ့သို့သော ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ရခြင်းက သေရကျိုး နပ်လှပေတော့သည်။
“ယွင်ယိုဇီကတော့ ဒဏ်ရာ တော်တော်ရသွားပြီပဲ...”
ချီယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် စိုးရိမ်တကြီး ရေရွတ်လိုက်၏။ ကျန်းဝူဟန်ကလည်း လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဝင်ပြောလိုက်သည်။
“နတ်ဆိုးသခင်လည်း ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရသွားတာပဲ...”
“အင်မော်တယ်အဆင့် အင်းကွက်တွေက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ... သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားက ငါတို့ မှန်းဆထားတာထက် အများကြီး ပိုပြီး ကြီးမားနေတယ်...”
ရှင်းထျန်းက သူ၏ ရင်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်နေဆဲပင်။
နတ်ဆိုးသခင်က ယွင်ယိုဇီကို ရက်စက်သော အကြည့်များဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။
“အင်မော်တယ်အဆင့် အင်းကွက်တွေက တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်ပါတယ်... ဒဏ္ဍာရီထဲက နာမည်နဲ့လည်း ထိုက်တန်တယ်... ငါ မင်းကို အထင်သေးမိသွားတာပဲ ယွင်ယိုဇီ...”
“နတ်ဆိုးသခင်... ဒီမှာတင် ရပ်လိုက်ကြရအောင်...”
ယွင်ယိုဇီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သော်လည်း နတ်ဆိုးသခင်က ရူးသွပ်စွာ ရယ်လိုက်တော့သည်။
“ယွင်ယိုဇီ... အင်မော်တယ်အဆင့် အင်းကွက်တွေနဲ့ ငါ့ကို ကိုင်တွယ်လို့ ရမယ်လို့ မင်း တကယ်ကြီး ထင်နေတာလား...”
နတ်ဆိုးသခင်က အေးစက်စက် သရော်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အနက်ရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသော ပုတီးစေ့ တစ်စေ့က သူ၏ လက်ဝါးပြင်ထက်တွင် ထွက်ပေါ်လာတော့၏။
“မိစ္ဆာလက်နက်ပါလား...”
ယွင်ယိုဇီ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ နတ်ဆိုးသခင် တစ်ယောက် ယခုအချိန်အထိ မည်သည့် လက်နက်ကိုမျှ အသုံးမပြုဘဲ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအား သက်သက်ဖြင့်သာ တိုက်ခိုက်နေခဲ့ကြောင်း သူ သတိပြုမိသွားခြင်းပင်။
“စောင့်ကြည့်ကြသေးတာပေါ့...”
ယွင်ယိုဇီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သော်လည်း နည်းနည်းလေးမျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိချေ။ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ယွင်ယိုဇီက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ် အတွင်းမှ အင်းကွက် အမြောက်အမြား ပျံထွက်လာပြီး ယွင်ယိုဇီ၏ ရှေ့တွင် ပေထောင်ချီ မြင့်မားသော ဧရာမ အင်းကွက် တံတိုင်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားတော့၏။ ထိုအင်းကွက် အရေအတွက်မှာ သောင်းနှင့်ချီ၍ ရှိနေတော့သည်။
“ဘာ... ဒါက...”
တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာသော နတ်ဆိုးသခင်မှာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများပင် လင်ဗန်းလို ပြူးကျယ်သွားရ၏။
“မြေကမ္ဘာအဆင့် အင်းကွက်တွေပါလား... အကုန်လုံးက မြေကမ္ဘာအဆင့်တွေချည်းပဲ...”
ချီယွမ်နှင့် အခြားသူများ အားလုံးမှာလည်း လုံးဝ ဆွံ့အ မှင်သက်သွားကြပြီး ပါးစပ်များပင် အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြတော့သည်။
ယွင်ယိုဇီက မြေကမ္ဘာအဆင့် အင်းကွက်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားလိမ့်မည်ဟု မည်သူကများ ထင်မှတ်ထားပါမည်နည်း။
၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းလှပေတော့သည်။
--