အခန်း ၁၃၈၂

အခန်း (၁၃၈၂) အကြောင်းနှင့် အကျိုးကို ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း၊ ထင်ယောင်ထင်မှားမှ အစစ်အမှန်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်း

ရွှယ်အန်းက သူ့ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်ရောက်မှသာ ဝမ်ကောင်းရှင်း၏ အစေခံများမှာ အိပ်မက်မှ လန့်နိုးလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြလေသည်။

"သခင်လေး"

"သခင်လေး... ကျွန်တော် ကယ်ပါ့မယ်"

ထိုအော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ အစေခံများက ရှေ့သို့ ပြေးထွက်ရန် ကြိုးစားလိုက်ကြလေသည်။ ရွှယ်အန်းက လှည့်ပင်မကြည့်ချေ။ သူက ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်များ နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်း ထပ်တိုးရဲတိုးကြည့်၊ သူ့ခေါင်းက ခန္ဓာကိုယ်ကို နှုတ်ဆက်သွားရလိမ့်မယ်"

သူတို့၏ ခြေလှမ်းများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ဝမ်ကောင်းရှင်းက အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ဒီငတုံးတွေ၊ မင်းတို့ကို ဘယ်သူက ရှေ့တိုးခိုင်းလို့လဲ၊ နောက်ဆုတ်ကြစမ်း... အားလုံးပဲ၊ ငါ့အမိန့်မရှိဘဲ ဘယ်သူမှ နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်းမှ မတိုးနဲ့"

အစေခံများ အားလုံး အေးခဲသွားကြပြီးနောက် ဝမ်ကောင်းရှင်းက ရွှယ်အန်းကို ဖားယားသော အပြုံးတစ်ခု အတင်းအကျပ် ပြုံးပြသည်။

"သ... သခင်ကြီး... အခု ကျေနပ်ပြီလားဟင်"

ရွှယ်အန်းက ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်းက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တတ်သားပဲ"

ဝမ်ကောင်းရှင်း၏ ရင်ထဲတွင် အရှက်ရမှုနှင့် အမုန်းတရားများ ဆူပွက်လာသော်လည်း သူ၏ အပြုံးက ပို၍ပင် ဖားယားလာခဲ့သည်။

"သခင်ကြီး... ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ နားလည်မှုလွဲတာ တစ်ခုခု ရှိနေမယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်၊ အခု ကျွန်တော်တို့ အလိုအပ်ဆုံးက အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်ပြီး စကားပြောကြဖို့ပါ၊ အကြမ်းဖက်ဖို့ မဟုတ်ပါဘူး! သဘောတူတယ် မဟုတ်လား"

"စကားပြောမယ် ဟုတ်လား ဘာအကြောင်းလဲ၊ ဘယ်လိုမျိုးလဲ"

ရွှယ်အန်းက အေးတိအေးစက် ပြန်ဖြေသည်။

"သခင်ကြီးရဲ့ အမူအရာကို ကြည့်ရတာ အခြား နယ်ပယ်တစ်ခုကနေ လာတာဖြစ်ရမယ်၊ သခင်ကြီးရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကမ္ဘာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ သေချာပေါက် လိုအပ်မှာပဲ မဟုတ်လား၊ အဲဒါတွေ အားလုံးကို ကျွန်တော် ပေးစွမ်းနိုင်ပါတယ်၊ ဘယ်လိုသဘောရလဲ"

ဝမ်ကောင်းရှင်းက ရိုးသားမှု အပြည့်ပါသော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ရွှယ်အန်းက သူ့ကို ခေတ္တမျှ အကဲခတ်လိုက်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"မင်းက ပါးနပ်သားပဲ"

သူ မှန်ကန်စွာ လောင်းကြေးထပ်လိုက်နိုင်ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဝမ်ကောင်းရှင်း၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားလေသည်။ သူက ရယ်မောလျက် အလျင်အမြန် ဆက်ပြောသည်။

"ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်က ဒီလောကမှာ ထင်ရှားတဲ့ ဝမ်မိသားစုရဲ့ သခင်လေးပါ ကျွန်တော်တို့ မိသားစုက အနယ်နယ် အရပ်ရပ်က သူရဲကောင်းတွေနဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့ရတာကို ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ ကျွန်တော့်ကို အသက်ချမ်းသာပေးမယ်ဆိုရင် တန်ဖိုးရှိတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ ရရုံသာမက ဝမ်မိသားစုရဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့မှုကိုပါ ရရှိမှာဖြစ်ကြောင်း ကျွန်တော် အာမခံပါတယ်၊ အဲဒါနဲ့ဆိုရင် သခင်ကြီး ဘာပဲလုပ်လုပ် အများကြီး ပိုပြီး လွယ်ကူသွားမှာပေါ့၊ သဘောမတူဘူးလား"

ယင်းနင်းနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဝမ်ကောင်းရှင်း၏ ကမ်းလှမ်းမှုမှာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေကြောင်းကို သူတို့ပင်လျှင် မငြင်းဆိုနိုင်ကြချေ။

"တကယ်ပဲ အလားအလာကောင်းတဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုပဲ"

ဝမ်ကောင်းရှင်းက တိတ်ဆိတ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ အပြုံးက ပိုမို နက်ရှိုင်းသွားလေသည်။

"သေချာတာပေါ့..."

သို့သော် သူ ဆက်မပြောနိုင်မီမှာပင် ရွှယ်အန်းက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ သဘောမတူဘူး"

ရွှယ်အန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောသည်။

"ငါ လိုချင်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်ကို မင်းကို သတ်ပြီးရင်လည်း ငါ အလွယ်တကူ ရနိုင်တာပဲ၊ ဘာလို့ မင်းကို မေးပြီး ဒုက္ခခံနေရမှာလဲ"

ဝမ်ကောင်းရှင်း၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်သွားလေသည်။

"မင်း..."

"ဒါ့အပြင်..."

ရွှယ်အန်းက ငုံ့လိုက်ပြီး ဝမ်ကောင်းရှင်း၏ နားထဲသို့ တိုးညှင်းစွာ တီးတိုးပြောသည်။

"ငါ လိုက်ရှာနေတာက ဒီနယ်ပယ်ရဲ့ အုပ်စိုးသူပဲ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ကောင်းရှင်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် အတိုင်းအဆမဲ့သော ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။ ဤလူသားမျိုးနွယ်စု စွမ်းအားရှင်က ဤကမ္ဘာ၏ အုပ်စိုးသူအတွက် လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ ဘာတွေ ကြံစည်နေတာလဲ၊ ဖြစ်နိုင်တာက...

မုန်တိုင်းတစ်ခုအလား အတွေးများက ဝမ်ကောင်းရှင်း၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး သူ့ကို လုံးဝ ဆွံ့အသွားစေခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှယ်အန်း၏ ဆုပ်ကိုင်ထားမှုက တဖြည်းဖြည်း တင်းကျပ်လာသည်။

တစ္ဆေမျိုးနွယ်စု၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ လူသားမျိုးနွယ်စုနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားပြီး ခေါင်းပြတ်သွားလျှင်တောင်မှ ပကတိအတိုင်း ဆက်လက် တည်ရှိနိုင်သော်လည်း ရွှယ်အန်း၏ လက်ထဲတွင်မူ အရာရာက ထိုမျှ မရိုးရှင်းလှချေ။ သူနှင့် ပြင်ပကမ္ဘာကြားရှိ ဆက်သွယ်မှုများ အားလုံး တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရကြောင်း ဝမ်ကောင်းရှင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုခံစားချက်မှာ အသက်ရှူကျပ်ခြင်းနှင့် ကြက်သီးထဖွယ်ရာ တူညီနေလေသည်။

ဤအရာက ဝမ်ကောင်းရှင်းကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေပါက သူ တကယ်သေသွားနိုင်ကြောင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်ရော ဝိညာဉ်ပါ အလုံးစုံ ပျက်သုဉ်းသွားနိုင်ကြောင်းကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။ သူ၏ ခွန်အားအားလုံးကို အသေအလဲ စုစည်းကာ သူက ဟိန်းဟောက်သည်။

"မင်းတို့ ဘာစောင့်နေကြတာလဲ၊ သူ့ကို ငါ့အတွက် သတ်ပေးကြစမ်း"

သူ၏ အစေခံများမှာ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်နေကြသော်လည်း အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိချေ။ သူတို့၏ အသက်မှာ ဝမ်မိသားစုနှင့် တင်းကျပ်စွာ ဆက်စပ်နေသည်။ ဝမ်ကောင်းရှင်းသာ သေဆုံးသွားပါက သူတို့လည်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မည် မဟုတ်ပေ။ အံ့ကို တင်းတင်းကြိတ်လျက် သူတို့က ရွှယ်အန်းကို သေလုမြောပါး တိုက်ခိုက်ရန် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။

သို့သော် သူတို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရွှယ်အန်းက လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဝမ်ကောင်းရှင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားလျက် အခြားလက်တစ်ဖက်၏ လက်ချောင်းများကို ခပ်ဖွဖွ တွတ်လိုက်သည်။

ကြည်လင်သော အသံအတွင်း၌ ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုက ရေကူးနေသော နဂါးတစ်ကောင်အလား လေထဲတွင် ပြေးလွှားသွားသည်။

တုံးတိတိ အသံအချို့ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အစေခံများမှာ လမ်းလျှောက်နေရင်း အေးခဲသွားကြပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ တညီတညွတ်တည်း ရပ်တန့်သွားကြသည်။ ထို့နောက် မည်သည့်အသံမျှ မထွက်ပေါ်ဘဲ သူတို့မှာ အပိုင်းအစများအဖြစ် ပြိုကွဲသွားကြလေတော့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ဝမ်ကောင်းရှင်း၏ မျက်လုံးများ အပြင်သို့ ပြူးထွက်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအရာမှာ သူ ပြိုလဲလုနီးပါး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ လုံးလုံးလျားလျား ထိတ်လန့်သွားပြီး သူက ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ခွေးကောင်၊ ငါ့ကို သတ်လိုက်ရုံနဲ့ အရာအားလုံး ပြေလည်သွားမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား၊ ငါ့မိသားစုက ငါ့အတွက် သေချာပေါက် ကလဲ့စားချေပေးလိမ့်မယ်၊ မင်း သေချာပေါက် သေရမယ်"

ဝမ်ကောင်းရှင်း၏ အော်ဟစ်ဆဲဆိုမှုများကြားတွင် ရွှယ်အန်းက ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း သေသွားလို့ မင်းရဲ့ မိသားစုက မင်းအတွက် ကလဲ့စားချေပေးမယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ"

"ဘာ"

ဝမ်ကောင်းရှင်းမှာ အေးခဲသွားပြီးနောက် သူ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ခွန်အားများကို စုစည်းကာ လှောင်ပြောင်သည်။

"မင်း ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ ငါသိတယ်၊ ငါ့ကို သတ်ပြီးရင် ထွက်ပြေးဖို့ မင်း ကြံစည်နေတာမလား၊ ကဲ... ငါပြောပြမယ်... အဲဒါ အသုံးမဝင်ဘူး၊ ငါသေသွားရင် ငါ့မိသားစုက ချက်ချင်း သိသွားလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ ကံကြမ္မာ အမှတ်အသားက မင်းဆီကို ကပ်သွားလိမ့်မယ်၊ ဘယ်လိုမှ ပြေးလို့လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဟားဟားဟား..."

သူ၏ ရူးသွပ်သော ရယ်မောသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားစဉ် ချွဲ့ဝမ်ယွမ်မှာ ဒေါသကြောင့် ပေါက်ကွဲလုမတတ် ဖြစ်နေပြီး ဝမ်ကောင်းရှင်းကို သူမကိုယ်တိုင် ရိုက်သတ်ပစ်ချင်သည့်အလား လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယင်းနင်းနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သော အမူအရာများ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဝမ်ကောင်းရှင်း အမှန်တိုင်း ပြောနေကြောင်းကို သူတို့ သိရှိထားသည်။ ဂုဏ်သရေရှိ မိသားစုကြီးများအတွက်မူ သူတို့၏ တရားဝင် အမွေဆက်ခံသူများကို ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းများဖြင့် ကာကွယ်ခြင်းမှာ ပုံမှန် လုပ်ထုံးလုပ်နည်း တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရွှယ်အန်းကလည်း ရယ်မောလိုက်လေသည်။ သူ၏ စကားလုံးတိုင်းတွင် အေးစက်မှုနှင့် နှင်းခဲများ ရောယှက်နေသည်။

"မင်း သေသွားတာကို မင်းမိသားစုက သိလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းရဲ့ နာမည်နဲ့ အဆင့်အတန်းကို အချိန်အတော်ကြာအောင် ငါ အသုံးပြုရဦးမှာလေ"

"မင်း..."

ဝမ်ကောင်းရှင်း၏ ရူးသွပ်သော ရယ်မောသံမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှယ်အန်း၏ ပတ်လည်တွင် အရိပ်များ လှိုင်းထစေသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် သူ၏ အသွင်အပြင်မှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝမ်ကောင်းရှင်းနှင့် လုံးဝ ခွဲခြား၍မရနိုင်အောင် ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဝမ်ကောင်းရှင်း၏ ပါးစပ်မှာ ဟသွားပြီး ဤထူးခြားဆန်းကြယ်လှသော ပြောင်းလဲသွားမှုကို မှင်တက်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိလေသည်။ ဤကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်မျိုး ရှိနေနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ စိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့ဖူးချေ။

တစ်စုံတစ်ယောက်

၏ အသွင်အပြင်ကို ပြောင်းလဲခြင်းမှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း အမူအရာနှင့် အရှိန်အဝါကိုပါ အပြစ်ကင်းစင်အောင် ပုံတူကူးချနိုင်ခြင်းလား။ ၎င်းမှာ လုံးဝကို မကြားဖူးသော အရာဖြစ်ပေသည်။ သူ ဘာတွေ ကြံစည်နေတာလဲ။ ထိုအတွေးက ဝမ်ကောင်းရှင်း၏ မရှိတော့သော ကျောပြင်တစ်လျှောက် အေးစက်သော ချွေးများ စီးကျသွားစေခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှယ်အန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကဲ... အခု မင်းထွက်သွားရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ"

"ဟင့်အင်း... ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့၊ ငါ့မိသားစုက သိသွားလိမ့်မယ်၊ မင်း ဘာတွေပဲ ကြံစည်နေကြံစည်နေ ငါဂရုမစိုက်ပါဘူး... ငါ့အသက်ကိုသာ ချမ်းသာပေးပါ"

ဝမ်ကောင်းရှင်းက မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သို့သော် ရွှယ်အန်းက ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"အဲဒါ မလိုအပ်တော့ပါဘူး"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက လက်ဖျောက်ကို ခပ်ဖွဖွ တီးလေသည်။

"ကံကြမ္မာ"

ဝမ်ကောင်းရှင်း၏ အော်ဟစ်သံများနှင့် ရုန်းကန်မှုများ အားလုံး ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။ သူသည် ရွှယ်အန်းကို အတိုင်းအဆမဲ့သော ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့်သာ ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ ထို့နောက် ရွှယ်အန်းက တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ပြောင်းပြန်လှန်စမ်း"

တစ်စုံတစ်ယောက်က နောက်ပြန်ရစ်သည့် ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ဝမ်ကောင်းရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလျင်အမြန် ပုံပန်းပျက်လာပြီး ပြိုကွဲလာလေသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားတစ်ခုအောက်တွင် ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ အပိုင်းအစများအဖြစ် ပြိုကွဲသွားတော့သည်။

အကြောင်းအကျိုးရဲ့ စွမ်းအားပဲ၊ သူက ဒီလိုစွမ်းအားမျိုးကို ဘယ်လိုလုပ် ပိုင်ဆိုင်ထားတာလဲ၊ ငါ လက်မခံနိုင်ဘူး...

၎င်းမှာ ထာဝရ အမှောင်ထုထဲသို့ မကျဆင်းမီနှင့် ဘာမျှမရှိတော့သော အခြေအနေသို့ ပျော်ဝင်မသွားမီ ဝမ်ကောင်းရှင်း၏ နောက်ဆုံးအတွေးပင် ဖြစ်သည်။ မှုန်ဝါးသော အမည်းရောင် အငွေ့တိမ်လွှာများ ပြန့်ကျဲသွားပြီး လေထဲတွင် မှေးမှိန်သော အပြာရောင် အလင်းစက်လေး တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ဝမ်ကောင်းရှင်း၏ အကြောင်းအကျိုးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သော မှတ်ဉာဏ် အပိုင်းအစလေးပင် ဖြစ်ပေသည်။ ရွှယ်အန်းက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ထိုမှတ်ဉာဏ်ကို သူ၏ အသိစိတ်ထဲသို့ စုပ်ယူလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် ရွှယ်အန်းက သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

သူ၏ အမူအရာနှင့် အနှစ်သာရတို့တွင် ကျန်ရှိနေသော ကွာခြားမှုများ အားလုံး ယခုအခါ ဖြေရှင်းပြီးသွားခဲ့သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် မည်သည့် ရှုထောင့်မှမဆို ဝမ်ကောင်းရှင်းနှင့် လုံးဝ ခွဲခြား၍မရနိုင်တော့ချေ။

--