အခန်း ၁၃၈၆
Vol. 93 Ch. 1386
အခန်း (၁၃၈၆) ကောင်းကင်ဘုံသို့ ခြေလှမ်းခြင်းနှင့် နဂါးကို စီးနင်းခြင်း ၊ မြန်ဆန်လှသော သတို့သားလောင်း
"မနာလိုဖြစ်ရမယ် ဟုတ်လား"
ပိုင်ရှီးက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။
"ကိုယ်ပိုင် မွေးရပ်မြေကိုတောင် မကာကွယ်နိုင်တဲ့ အသုံးမကျတဲ့ အကောင်တွေက ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုကို ရရှိဖို့ မထိုက်တန်ဘူး"
ကျုံးချန်၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို အလျင်အမြန် သတိရသွားကာ ကောက်ကျစ်စွာ ရယ်မောလာသည်။
"အာ... ငါ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ဆိုးကြီးကတော့။ သေချာတာပေါ့... အစ်ကိုပိုင်က ဒီမွေးရပ်မြေက တစ္ဆေမျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အစ်ကိုပိုင်က မကြာခင်မှာ လော့မိသားစုရဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ သားမက်တော် ဖြစ်လာတော့မှာပဲကိုး"
ဤသို့ပြောနေစဉ် ကျုံးချန်က ကောက်ကျစ်စွာ မျက်လုံးမှေးဆင်းလေ၏။
"မနက်ဖြန် စားသောက်ပွဲက ဒီနယ်ပယ်မှာ လော့မိသားစုရဲ့ သမီးအကြီးဆုံး ပထမဆုံးအကြိမ် ပေါ်ထွက်လာမယ့်ပွဲ ဖြစ်မယ့်အပြင် သူမက ဆရာတစ်ယောက်ကိုတောင် ခံယူတော့မယ်လို့ ငါ ကြားထားတယ်၊ အစ်ကိုပိုင်ရော ဖိတ်ကြားခံရလား"
"သေချာတာပေါ့"
ပိုင်ရှီးက ပွင့်လင်းစွာ ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး ပြုံးသည်။
"ငါ ဖိတ်ကြားခံရရုံတင် မကဘူး၊ အဲဒီ စားသောက်ပွဲမှာ လော့မိသားစုကို တရားဝင်တောင်းရမ်းဖို့ ငါ့အဖေက ပြင်ဆင်ပြီးနေပြီ"
ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျုံးချန်မှာ ခဏတာ ဆွံ့အသွားခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်လုံးအောက်ခြေ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် မနာလိုမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုက တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်သွားသည်။ သို့သော် သူက အလျင်အမြန် ဖုံးကွယ်လိုက်ပြီး ပိုင်ရှီးဘက်သို့ လှည့်ကာ လက်ယှက်လျက် အရိုအသေပေးသည်။
"ဒါဆိုရင်လည်း အစ်ကိုပိုင်အတွက် ငါ ကြိုတင် ဂုဏ်ပြုလိုက်ပါတယ်၊ အလှလေးရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို အမြန်ဆုံး ရရှိပါစေ"
"ကောင်းလိုက်တဲ့ စကားပဲ၊ ကောင်းလိုက်တဲ့ စကားပဲ"
ပိုင်ရှီးက ရယ်မောလိုက်သော်လည်း ထိုအပြုံးနောက်ကွယ်တွင် မည်သည့်အရာများ ဖုံးကွယ်နေသည်ကိုတော့ သူကိုယ်တိုင်သာ သိရှိလေသည်။ တစ္ဆေမျိုးနွယ်စု၏ ထင်ရှားကျော်ကြားသော မိသားစုများမှ ဆင်းသက်လာသူများ ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ဤကဲ့သို့သော ညီအစ်ကို မိတ်ဆွေဖွဲ့မှုများကို မယုံကြည်ကြချေ။ အမှန်တကယ်တော့ တစ္ဆေမျိုးနွယ်စုဆိုသည်မှာ ဤသို့ပင် လည်ပတ်နေခြင်းဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးက ကိုယ်ကျိုးစီးပွားကိုသာ ဦးစားပေးကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက ဤချီးမွမ်းစကားများကို စိတ်ထဲမထားကြချေ။ သို့သော် မနက်ဖြန် ကျင်းပမည့် စားသောက်ပွဲကတော့ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် ကြီးမားသော နေရာယူထားသည်။
အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းသည်။ ဤပြင်ပ တစ္ဆေမျိုးနွယ်စု မိသားစုများက ဤလောကနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ အချိန်ကြာမြင့်ခြင်း မရှိသေးသော်လည်း သူတို့သည် ရှင်းလင်းသော အဆင့်အတန်းများကို ဖွဲ့စည်းထားပြီး ဖြစ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့်ဆိုရသော် သူတို့နှစ်ဦးသည် ပိုင်မိသားစုနှင့် ကျုံးမိသားစုတို့မှ အသီးသီး ဆင်းသက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤထင်ရှားသော မိသားစုနှစ်ခုသည် အင်အားအရဆိုလျှင် ဝမ်မိသားစုနှင့် အဆင့်အတန်း တူညီကြပြီး ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့က ဝမ်ကောင်းရှင်းအပေါ် လွတ်လပ်စွာ ဝေဖန်အကဲဖြတ်ရန် ရဲတင်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူတို့၏ အဆင့်အတန်းသည် ဤလောကနယ်ပယ်တွင် အမြင့်ဆုံး မဟုတ်ကြောင်းကိုလည်း သူတို့ ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။
အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ချူကျိုးမြို့တော်ရှိ အင်အားအကြီးဆုံး မိသားစုကို အမည်တပ်ရမည်ဆိုလျှင် ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ လော့မိသားစုပင် ဖြစ်ပေမည်။ ၎င်းမှာ အင်အားကွာဟမှုကြောင့်သာ မဟုတ်ဘဲ ဤလောကနယ်ပယ်ကို ကျူးကျော်ရာတွင် လော့မိသားစုက ရှေ့ဆောင်လမ်းပြအဖြစ် ပါဝင်ခဲ့သောကြောင့် ပို၍ပင် မှန်ကန်ပေသည်။
လော့မိသားစု၏ နောက်ကွယ်တွင် တစ္ဆေနယ်ပယ် အနက်ပိုင်းမှ လွှမ်းမိုးမှုရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရှိနေကြောင်း ကောလာဟလတစ်ခုပင် ရှိနေသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ဤလောကနယ်ပယ်သို့ ယခုမှ ဝင်ရောက်လာပြီး လူလုံးထွက်ပြခြင်း မရှိသေးသော လော့မိသားစု၏ သမီးအကြီးဆုံးမှာ သဘာဝကျကျပင် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
ထို့ထက်ပို၍ ဤစားသောက်ပွဲမှာ ဆရာ-တပည့် ခံယူပွဲ အခမ်းအနားတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဆရာဖြစ်သူမှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို မည်သူကမျှ မသိရှိကြချေ။
ဤအချက်က စားသောက်ပွဲအပေါ် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လေထုတစ်ခုကို ထပ်မံ ပေါင်းထည့်ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ပိုင်ရှီးသည် မြင့်မညးသေည ယုံကြည်မှုများကို ထုတ်လွှင့်နေ၏။ ၎င်းမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ယုံကြည်မှုတစ်ခုတည်းသာ မဟုတ်ဘဲ မိသားစုအပေါ် ထားရှိသော ယုံကြည်မှုလည်း ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လော့မိသားစုနှင့် ပိုင်မိသားစုတို့ကြား မင်္ဂလာကိစ္စဖြင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့နိုင်ချေရှိကြောင်း ချူကျိုးမြို့တော်တွင် ကောလာဟလများ ပျံ့နှံ့နေပြီး ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ပိုင်မိသားစုမှ တမင်ဖန်တီးထားသော ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။ ကျုံးမားမား၏ နှလုံးသားမှာ မနာလိုမှုများဖြင့် ဗလောင်ဆူနေသော်လည်း သူ၏ အာရုံစိုက်မှုက မကြာမီ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူက ဆိုးယုတ်သော လေသံဖြင့်ပြော၏။
"ကျစ်... အဲဒီ ဝမ်ကောင်းရှင်းဆိုတဲ့ ကောင်က ဒီစားသောက်ပွဲမှာ သေချာပေါက် ပေါ်လာမှာပဲ၊ သူက ရှေးဟောင်းကြေးမုံပြင်ကို ရှာဖို့ ထွက်သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား၊ ကြည့်ရတာ လက်ဗလာနဲ့ ပြန်လာခဲ့တဲ့ပုံပဲ"
"အချိန်ကျလာရင် လူသိရှင်ကြား သူ့ကို အရှက်ခွဲဖို့ အခွင့်အရေးယူပြီး ဒီစုပုံနေတဲ့ ဒေါသတွေကို ဖောက်ထုတ်ပစ်ရမယ်"
ကျုံးမာ၏ လုပ်ရပ်များမှာ မနာလိုမှုတစ်ခုတည်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ချေ။ အမှန်တကယ်တော့ ဝမ်ကောင်းရှင်း၏ စည်းကမ်းမဲ့ပြီး ဖြစ်ချင်တိုင်းဖြစ်တတ်သော အပြုအမူများက သူ့နှင့် ကျုံးမာတို့ကို ရန်သူများအဖြစ် ပြောင်းလဲထားသည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အဆင်ပြေသော ဆင်ခြေတစ်ခုနှင့် အခွင့်အရေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ပိုင်ရှီးကမူ တိတ်ဆိတ်စွာ နေနေ၏။ သူ၏ အတွေးများအားလုံးမှာ မကြာမီ ကျင်းပမည့် စားသောက်ပွဲအပေါ်တွင်သာ စုစည်းနေသည်။ အကြောင်းမှာ သူ၏ နှလုံးသား နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် ရည်မှန်းချက်တစ်ခုကို မြှုပ်နှံထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
လူတိုင်းက သူသည် လော့မိသားစု၏ အာဏာကို တပ်မက်နေသည်ဟု ယူဆထားကြသော်လည်း သူ၏ အစစ်အမှန် ရည်ရွယ်ချက်များကို မည်သူက တကယ်တမ်း နားလည်နိုင်မည်နည်း။
ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ပိုင်ရှီး၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုက တွဲခိုလာခဲ့သည်။
သူသည် လော့မိသားစု၏ အာဏာဆိုသည်ကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ချေ။ သူ တကယ်တမ်း တန်ဖိုးထားသည်မှာ လော့မိသားစု၏ နောက်ကွယ်တွင် ရပ်တည်နေသည်ဟု ကောလာဟလ ထွက်နေသော ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်ပင် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူသာ ဤအဆက်အသွယ်ကို အသုံးချပြီး ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိနိုင်မည်ဆိုပါက ထိုအခါမှသာ သူသည် ကြီးမြတ်မှုဆီသို့ အမှန်တကယ် တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး တစ္ဆေနယ်ပယ်၏ အနက်ပိုင်းသို့ပင် ရောက်ရှိသွားနိုင်ကောင်း ရောက်ရှိသွားပေမည်။
ဝမ်ကောင်းရှင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ ပိုင်ရှီးက သူ့အတွက် အတွေးတစ်စစာမျှပင် အချိန်ဖြုန်းချင်စိတ် မရှိချေ။ စားသောက်ပွဲကြောင့် ချူကျိုးမြို့တော် တစ်ခုလုံးမှာ စည်ကားသိုက်မြိုက်နေတော့သည်။ သို့သော် အပြင်ပန်း စည်ကားသိုက်မြိုက်မှု၏ အောက်ခြေတွင် ဖုံးကွယ်နေသော တင်းမာမှုများ ရေစီးကြောင်းတစ်ခု ရှိနေလေသည်။
ဤအခမ်းအနားမှနေ၍ အကျိုးအမြတ် တစ်ခုခုကို ထုတ်ယူနိုင်ရန် အကြံအစည် မရှိသော အထက်တန်းလွှာ မိသားစုဟူ၍ တစ်ခုမျှ မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် မမြင်နိုင်သော ထောင့်ချိုးများတွင် ပူးပေါင်းကြံစည်မှုများနှင့် အစီအစဉ်များက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာကြသည်။ ဤအခြေအနေများ၏ နောက်ကွယ်တွင် ဝမ်မိသားစု၏ အမွေဆက်ခံသူ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လှိုင်းလုံးများမှာ အလျင်အမြန်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ပြတင်းပေါက်အနီးတွင် ရပ်နေသော ရွှယ်အန်းက မြို့တော်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ မည်သူ့ကိုမျှ အထိတ်တလန့် မဖြစ်စေရန်အတွက် ရွှယ်အန်းသည် သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံကို ခုခံမှုနည်းပါးသော နေရာများတွင်သာ ကန့်သတ်ထားခဲ့သည်။ သို့တိုင်အောင် သူသည် ထုတ်ပြော၍ မရနိုင်သော လျှို့ဝှက်ချက် အများအပြားကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ရွှယ်အန်း တကယ်တမ်း ရှာဖွေနေသော သတင်းအချက်အလက်မှာမူ ရှောင်တိမ်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်မရှည်မှု အရိပ်အယောင်လေးမျှပင် မရှိချေ။
ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အခိုက်အတန့်များက ရွှယ်အန်းကို ပို၍ပင် တည်ငြိမ်သွားစေခဲ့သည်။
အကြောင်းမှာ သူသည် အမှန်တရားနှင့် တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားနေရသောကြောင့်ပင်။ အခန်းထဲတွင် လူသူကင်းမဲ့နေခြင်း မရှိဘဲ ယင်းနင်၊ ချွဲဝမ်ယွမ်နှင့် အခြားလူအများအပြားက တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်လျက် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
ချွဲဝမ်ယွမ်က ပြတင်းပေါက်ကို နောက်ခံထားသော ရွှယ်အန်း၏ ပုံရိပ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေ၏။ သူမနှင့် အသက်အရွယ်တူခန့်ရှိမည့် ဤလူငယ်လေးသည် မည်သို့သော လျှို့ဝှက်ချက်များကို သယ်ဆောင်ထားသည်ကို သူမ အလွန်အမင်း သိချင်နေခဲ့သည်။
ဘာဖြစ်လို့ သူ့ရဲ့ ပုံရိပ်လေးကမျှတောင် လူတစ်ယောက်ရဲ့ အကြည့်ကို ဆွဲဆောင်ထားနိုင်လောက်တဲ့အထိ ဝိညာဉ်ကို ညှို့ယူနိုင်တဲ့ အရှိန်အဝါမျိုးကို ထုတ်လွှင့်နေရတာလဲ...
ထိုအချိန်မှာပင် ရွှယ်အန်းက နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ တိုးညင်းစွာ ပြောသည်။
"ငါ အခုလေးတင် ထပ်ရှာကြည့်လိုက်တယ်၊ လက်ရှိအချိန်အထိ ဘာပုံမှန်မဟုတ်မှုမှ မတွေ့ရသေးဘူး၊ ဒါက သဲလွန်စတွေဟာ ဒီတစ္ဆေမျိုးနွယ်စု အထက်တန်းလွှာတွေရဲ့ လက်ထဲမှာ ဖုံးကွယ်နေနိုင်ခြေများတယ်ဆိုတာကို ညွှန်ပြနေတယ်"
သူက ယင်းနင်နှင့် အခြားသူများဘက်သို့ ခပ်ဟဟ အပြုံးတစ်ခုဖြင့် လှည့်လာသည်။
"အဲဒီလိုသာဆိုရင် မနက်ဖြန် စားသောက်ပွဲက အရေးပါလိမ့်မယ်၊ ဒါဆို... ဘယ်သူက ငါနဲ့အတူ လိုက်ဖို့ ဆန္ဒရှိလဲ"
ယင်းနင်က အံ့ဩသွားပုံရသည်။
"ကျွန်မတို့... ကျွန်မတို့လည်း သွားလို့ရလို့လား"
ရွှယ်အန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"သေချာတာပေါ့"
"ဒါပေမယ့် ကျွန်မတို့က..."
ယင်းနင်မှာ တွန့်ဆုတ်သွားပြီး ဌာနေ တစ္ဆေမျိုးနွယ်စုဝင်များ ဖြစ်သည့် သူတို့အနေဖြင့် တက်ရောက်ပါက ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားစေမည်ကို ပြောပြချင်နေသည်။ သို့သော် ရွှယ်အန်းက သူမ၏ စကားကို အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ဖြတ်ပြောသည်။
"ငါက ရတယ်လို့ ပြောရင် ရတာပဲ"
"ဒါဆို ကျွန်မ သွားမယ်"
အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက တကြွကြွဖြစ်နေသော ချွဲဝမ်ယွမ်က စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် အော်ပြောလာသည်။
ရွှယ်အန်းက ခေါင်းညိတ်သည်။
"ကောင်းပြီလေ"
ရွှယ်အန်းက ဤမျှလွယ်ကူစွာ သဘောတူလိုက်မည်ဟု ချွဲဝမ်ယွမ် မျှော်လင့်မထားခဲ့သဖြင့် ခဏတာ ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။ ရွှယ်အန်းက ပြုံးသည်။
"ကျန်တဲ့လူတွေလည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြင်ဆင်ထားကြ၊ မနက်ဖြန် စားသောက်ပွဲက မျှော်လင့်မထားလောက်အောင် စည်ကားလိမ့်မယ်လို့ ငါ ခံစားမိတယ်"
"နားလည်ပါပြီ"
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝမ်မိသားစု၏ ခမ်းနားထည်ဝါသော ခြံဝင်းတစ်ခုထဲတွင် ဝမ်ဟန်ရှင်းသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် သပ်ရပ်လှပသော လက်ဖက်ရည်ခွက် အစုံပေါင်းများစွာကို ရိုက်ခွဲပစ်ပြီး ဖြစ်သည်။
မည်သည့် အစေခံမှ အနားသို့ မကပ်ရဲဘဲ လူတိုင်းက အဝေးမှသာ နေနေကြသည်။
နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဝမ်ဟန်ရှင်းက သူမကိုယ်တိုင် ရိုက်ချိုးထားသော ကုလားထိုင်တစ်လုံးပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားပြီး မိတ်ကပ်များ ထူပိန်းစွာ လိမ်းကျယ်ထားသော သူမ၏ မျက်နှာမှာ အမုန်းတရားများဖြင့် ရှုံ့မဲ့နေ၏။
"သူက ငါ့ကို ရိုက်ရဲတယ်ပေါ့"
ရွှယ်အန်း ရိုက်လိုက်သော ပါးရိုက်ချက်ကို သူမ ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကလေးဘဝကတည်းက မည်သူကမျှ သူမ၏ ဆံပင်တစ်ပင်ကိုပင် မထိရဲခဲ့ကြချေ။ ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ် သူမကို ရိုက်နှက်လိုက်သူမှာ သူမ ချစ်မြတ်နိုးရသော ကိုယ်ပိုင် အစ်ကိုဖြစ်သူပင် ဖြစ်နေသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူက သူမကို ပေးခဲ့သော အကြည့်ကို တွေးမိသောအခါ ဝမ်ဟန်ရှင်း၏ နှလုံးသားမှာ အင်းဆက်ကောင်များ ကိုက်ဖြတ်နေသကဲ့သို့ နာကျင်သွားရသည်။
"မရဘူး၊ အဲဒီ စောက်ရူးမတွေကို ဘယ်လိုများ ဒီလောက် အရှက်မရှိ ကာကွယ်ပေးရဲရတာလဲဆိုတာကို အခုချက်ချင်း ငါ ရှာဖွေရမယ်”
--